Księga Klemensa (Klm)

 

 

Book of the Rolls  pochodzi z arabskiego MS. Nr 508 w bibliotece klasztoru świętej Katarzyny na górze Synaj. Jest to ewidentnie napisane przez chrześcijanina, który został zraniony zachowaniem niektórych Żydów w oczernianiu Matki naszego Pana, a jego celem jest udowodnienie jej pochodzenia od Dawida, którego Żydzi bezczelnie kwestionowali. Właściwe imiona w Synaju MS. zostały znacznie zepsute, prawdopodobnie przez powtarzające się kopie , ale nie są trudne do zidentyfikowania z tymi z Księgi Rodzaju, Sędziów i Królów. Byłoby ciekawie wiedzieć, skąd pochodzą imiona pań. Kilka z nich jest podanych w Kings, ale nawet one nie są poprawne. Nazwy miast są jeszcze trudniejsze do rozpoznania.

(1) W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, jednego Boga, miłosiernego Pana.

(2) Ta książka jest jedną z ukrytych ksiąg świętego Klemensa Apostoła, ucznia Szymona Kefasa , które święty Klemens kazał zachować w tajemnicy przed świeckimi. Niektóre z nich zostały nazwane „ Księgą zwojów ” i są chwalebne genealogie i tajemnice, które nasz Bóg i Zbawiciel Isus Chrystus powierzyli swoim uczniom Szymonowi i Jakubowi, a także o tym, co się stanie na końcu czasów i jak nastąpi powtórne przyjście naszego Pana, Chrystusa, z nieba na świat, i co stanie się z grzesznikami i tym podobnymi. Jest to szósta Clement ‚ książek s, zachowywała się w Rzymie od czasów Apostołów.

(3) Święty Klemens powiedział: Kiedy nasz Bóg, Isus Chrystus, wstąpił do nieba, a uczniowie zostali rozproszeni po regionach świata, aby ewangelizować i wzywać ludzkość do wiary i zanurzenia przez chrzest, zabrali uczniów, których wybrali i wybrali, aby być z nimi i podróżować do krajów w wierze Chrystusa.

(4) Dlatego Szymon Kefas wziął mnie za ucznia do siebie; Wierzyłem w Niego i w Tego, który Go posłał, z prawdziwą wiarą; Uznałem, że był on szefem Apostołów, któremu dano klucze do nieba i ziemi, na którym został zbudowany Katolicki Apostolski Kościół Boży, którego bramy piekielne nie zniszczą, jak powiedział nasz Bóg, Isus Chrystus w Święta Ewangelia.

(5) Po długim czasie wziął także moich braci Konstansa i Konstantyna za swoich uczniów. Dwadzieścia lat po tym, jak wziął mnie za swojego ucznia, połączył mnie z moim ojcem i moją matką, zwaną Metrodorą , i powierzył mi wszystkie tajemnice, które otrzymał od naszego Pana Isusa Chrystusa na Górze Oliwnej .

(6) W tym czasie reszta Apostołów i wszyscy wierzący zmagali się z niewierzącymi Żydami, ponieważ Żydzi zabijali każdego wierzącego, którego morderstwo było dla nich możliwe.

(7) Ja i mój łaskawy Nauczyciel Szymon obejmowaliśmy niektóre kraje i spotkaliśmy się z wielkim trudem z powodu kontrowersji Żydów i ich pytań o genealogię czystej Marii, ponieważ mówili o niej, że ona nie była z dzieci Judy, aby przez to unieważniły przyjście naszego Pana Chrystusa na świat i Jego Wcielenie od niej.

(8) Zwiększali swoją łapówkę pieniędzy i innych rzeczy dla Greków i Rzymian, aby mogli im pomóc w zniszczeniu wierzących i doprowadzeniu ich do kresu ich interesom, a także powstrzymać Apostołów przed czytaniem Prawa, aby nie pouczali go o stanie ludzkości i o tym, jak to było na początku.

(9) Kiedy zobaczyłem, w jakiej nędzy byliśmy z Żydami, szukałem od mojego łaskawego Nauczyciela, aby oznajmił mi, jak ludzkość była na początku, i że uczyni mnie doskonałym z powodów, ponieważ nauczył się wszystko od Pana Isus Chrystusa, a ja znałem język Greków i ich księgi, i uczyłem się ich tajemnic, i zdeponowałem ich tajemnice, które zostały mi powierzone, w moich dwóch książkach zwanych siódmym i ósmy.

(10) Poinformowałem mojego Nauczyciela, co przypuszczam o zazdrości wobec Pani Marii oraz o moim niepokoju z powodu wyrzutów Żydów wobec mnie, że nie zrozumiałem Tory i ich wielu pytaniach o stworzenie naszego ojca Adama i to, co usłyszałem moimi uszami o ich zniewadze wobec Pani Marii i ich fikcji na jej temat, bez żadnych środków dla mnie, jak mam je obalić w związku z ich nienawistnym powiedzeniem.

(11) Nauczyciela poruszyło moje podniecenie, a gorliwość weszła w niego, gdy mu o tym opowiedziałem. Powiedział: „ Ułożę to dla ciebie, o mój synu, jak mnie o to prosiłeś, i zainicjuję cię w rzeczach od początku stworzenia i nauczę cię genealogii Matki Miłosierdzia, Maryja czysta i jej autentyczność oraz że bez wątpienia pochodzi ona z rodu Judy, syna Jakuba i jego plemienia, a ja odniosę się do twoich tajemnic i jaki był powód upadku diabła, księcia, z nieba.

(12) Wiedz, o mój synu, że Pan jest początkiem, a przed początkiem Ten, który jest Nieskończony, wzniósł się ponad wysokość, równy Najwyższemu, nie ma w Nim nic niższego, nic wewnętrznego, nic zewnętrznego, On jest przed początkiem starożytna substancja, Ten, który jest bezgraniczny, do którego żadna inteligencja nie może dotrzeć, i żadne rozeznanie ani jakość nie mogą pojąć.

(13) Był ponad Byciem, wraz z Byciem, a poniżej Bycia, stwórczą Substancją, chwalebnym Światłem, którego ciemność nie dociera . Światło mieszkające w Świetle, do którego oczy nie mogą dotrzeć, zanim został stworzony; i On jest Formą form, której chwała pochodzi od Niego, w Nim i w Jego Esencji. On jest Stwórcą tego, co Go uwielbia, abyś mógł poznać Jego boskość i Jego moc, stworzył niebo i ziemię, stworzył przed harmonią podział rzeczy.

(14) Aniołowie czczą Go, dziesięć jednorodnych chórów, mam na myśli te dziesięć stopni. Najwyższą rangą, z których niektóre są najbliżej tronu Pana Boga, wylewając chwały w obfitości, jest ranga Satanaeela , który był księciem, i chwały wzniosły się do Boga od wszystkich aniołów; to był początek pierwszego dnia, który był świętym pierwszym dniem, szefie dni; na początku Bóg stworzył górne niebo i światy, i najwyższą rangę Aniołów, która jest rangą Satanaeela , Archaniołów, mocy, wodzów, tronów, godności i gubernatorów, cherubinów i serafinów, oraz światło i dzień i noc, wiatr i woda, powietrze i ogień, i to, co jest z tymi elementami.

(15) Zaprawdę, Pan to wszystko ukształtował, niech Jego imiona zostaną uświęcone! przez dopełnienie Jego odwiecznego Słowa bez mowy, a pierwszego dnia, w którym te rzeczy zostały stworzone, Duch Święty unosił się nad wodami, a unosząc się nad nimi zostali pobłogosławieni i uświęceni, i powstało w nich ciepło rodzą się wodniste istoty, a wraz z nimi zmieszane drożdże stworzeń, takie jak ptak składający jajo za skrzydła, a z tego powstaje żywy ptak, ponieważ z powodu ciepła płomienia ognia, zaprawdę odnawia ciepło w skrzydłach ptaka, a oto! wraz z nimi składa jajo, w którym powstają kurczaki. Zaprawdę, powód, dla którego święty Pocieszyciel unosił się nad wodami w formie ptaka, aby każde skrzydlate ptactwo powinno być uformowane w tym kształcie.

(16) Drugiego dnia Bóg stworzył dolne niebo, zwane firmamentem, na które spogląda ludzki wzrok, abyś mógł wiedzieć, że istoty z najwyższych niebios, które pokrywa niebo widocznego firmamentu, są jak natura z nieba firmamentu, tyle że niebo, do którego docierają oczy, jest oddzielone od najwyższych niebios.

(17) Wszystkie niebiosa są trzema niebiosami. Widoczny firmament i to, co nad nim; nazywa się go „ Piętrowym ”, a nad nim płonie ogień; i niebo nad ogniem; i dwa niebiosa są wypełnione światłem i ogniem, na które stworzone oczy nie mogą patrzeć.

(18) Drugiego dnia, który jest drugim dniem Pańskim, ku chwale! oddzielone między wyższą i niższą wodą. Zaprawdę, wzniesienie się wody, która uformowała się na wysokości tego dnia, było jak zebrane chmury, które trzymały się razem, a wody pozostały w powietrzu, żadna z nich nie skłaniała się w żadnej dzielnicy.

(19) Trzeciego dnia Bóg rozkazał wodom poniżej sklepienia, aby zgromadzili się w jednym miejscu, aby ujrzeć suchy ląd. Kiedy to się stało, zasłona została zdjęta, która była nad ziemią i ziemia została odkryta. Spojrzał na to, a jałowała mnie zieleń, był zmieszany ze sobą pył i woda.

(20) Woda była w nim i pod nim, a także nad nim, i wstrząsnęła nim wiejący wiatr. Powietrze podniosło się z piersi ziemi i spoczęło na piersi jej szczelin i przejść, które w tych jaskiniach mogą wytwarzać ciepło i zimno na potrzeby służby i konsolidacji ziemi, ponieważ ziemia została stworzona jak gąbka stojąca nad ziemią woda. Tego dnia Bóg rozkazał ziemi, by przyniosła trawę, trzcinę, drzewa, nasiona, korzenie i inne rzeczy.

(21) Czwartego dnia Bóg ukształtował słońce, księżyc i gwiazdy, aby ciepło słońca mogło rozprzestrzeniać się na ziemi i powinno być wzmocnione przez jego łagodność i aby wilgoć przekazywana mu przez wodę wysoko nad nim powinien zostać wysuszony.

(22) Piątego dnia Bóg rozkazał wodom wyprowadzić zwierzęta o różnych kolorach i formach, z których niektóre powinny latać na dnie wody, a inne powinny latać nad wodą, a z nich wyskakują wieloryby i Lewiatan i Behemota, tak okropnego w swoim wyglądzie, i ptactwa powietrznego i ptactwa wodnego.

(23) Szóstego dnia Bóg stworzył z ziemi wszystkie zwierzęta, zwierzęta, owady i pełzające gady. Ten dzień jest piątek, a na nim Bóg stworzył Adama z prochu i uformował Ewę ze swego żebra.

(24) Siódmego dnia Bóg dopełnił całego stworzenia i nazwał je Sabatem. Bóg stworzył Adama w trzecią godzinę piątku szóstego dnia. Iblis domagał się Boga, który wszedł do niego w drugiej godzinie tego dnia, a Bóg zrzucił go z nieba na ziemię. Zanim Bóg Pan stworzył Adama, odpoczynek spadł na wszystkie moce; a Bóg powiedział: „ Przyjdźmy, stwórzmy Człowieka na nasze podobieństwo, formę i obraz.

(25) Kiedy aniołowie usłyszeli to powiedzenie od Pana, przestraszyli się i bardzo przestraszyli, i powiedzieli do siebie: „ Co to za cud, który słyszymy i jak to możliwe, że forma naszego Boga i Stwórcy może pojawiać się nam? „ Wtedy wszyscy Aniołowie spojrzeli na prawą rękę Pana, która była rozciągnięta ponad całe stworzenie, a wszystko to było w Jego prawej ręce.

(26) Potem spojrzeli na prawą rękę Pana, i wziął z całej ziemi garść pyłu, a ze wszystkich wód kroplę wody, a z powietrza duszę i ducha, i ogień siła gorąca, która stała się w zasięgu ręki Pana czterech żywiołów: ciepła i zimna, wilgoci i suszy.

(27) Zaprawdę, Bóg, chwalebny i silny, stworzył Adama z tych czterech słabych elementów, które nie mają mocy, aby wszystkie stworzenia stworzone z nich mogły go słuchać i słuchać: proch, aby człowiek był mu posłuszny; woda, aby wszystko, co się z niej narodziło, było w nim posłuszne; powietrze, aby mógł oddychać i poczuć jego powiew, i aby jego ptaki były mu posłuszne; i ogień, aby wytworzone z niego ciepło sił było potężnym pomocnikiem według jego zmysłu.

(28) Powód, dla którego Bóg może uświęcić swoje święte imiona! stworzył Adama Swoją świętą ręką w Swojej formie i obrazie, aby otrzymał mądrość, mowę i ruch zwierząt oraz wiedzę o rzeczach.

(29) Kiedy chwalebni i wspaniali Aniołowie ujrzeli takiego jak On w Adamie, byli przerażeni. Cudowna chwała na jego twarzy przeraziła ich, jego postać wydawała się lśnić boskim światłem większym niż światło słońca, a jego ciało było jasne i lśniące jak znane gwiazdy w krysztale. Kiedy postać Adama się podniosła, skoczył na stojąco; był w środku ziemi, wyciągnął prawą rękę i lewą rękę i postawił nogi na Golgocie, która jest miejscem, w którym położył drewno naszego Zbawiciela, Isusa Chrystusa. Był ubrany w królewską szatę, nosił na głowie diadem chwały, uwielbienia, honoru i godności, został koronowany królewską koroną, a tam został królem, kapłanem i prorokiem.

(30) Bóg ustanowił go na tronie honoru i zgromadził na tym, co tam było, wszystkie zwierzęta, zwierzęta i ptaki oraz wszystko, co Bóg stworzył, i postawił je przed Adamem. Pochylili głowy i pokłonili mu się, a on zawołał każdego po imieniu. Sprawił, że wszystkie stworzenia były mu posłuszne, a one odpowiedziały na jego rozkaz.

(31) Aniołowie i Moce usłyszały głos Boga, niech będzie uwielbiony i wywyższony! mówiąc do Adama: „ O Adamie, uczyniłem cię królem i kapłanem, i prorokiem, i władcą, i wodzem, i gubernatorem wszystkich stworzonych stworzeń. Całe stworzenie będzie ci posłuszne i pójdzie za twoim głosem. Będą pod waszym uściskiem. Tylko tobie dałem tę moc; Oddałem cię w posiadanie wszystkiego, co stworzyłem. „

(32) Kiedy aniołowie usłyszeli od Pana to powiedzenie, podwoili szacunek i szacunek dla Adama. Kiedy diabeł zobaczył dar, który otrzymał od Adama od Pana, zazdrościł mu od tamtego dnia, a schizmatyk od Boga skierował swój umysł sprytem ku niemu, aby uwieść go swoją śmiałością i przekleństwem; a kiedy odmówił łaski Pana, stał się bezwstydny i wojowniczy.

(33) Boże, niech Jego imiona zostaną uświęcone! pozbawił Diabła szaty uwielbienia i godności i nazwał swoje imię Diabłem, jest buntownikiem przeciwko Bogu i Szatanowi, ponieważ przeciwstawia się drogom Pana i Iblisa , ponieważ odebrał mu swoją godność.

(34) Gdy Adam słuchał mowy swego Pana skierowanej do niego i stał na miejscu Golgoty, wszystkie stworzenia zebrały się, aby usłyszeć rozmowę Boga z nim, oto! chmura światła niosła go i poszła z nim do Raju, a chóry Aniołów śpiewały przed nim, cherubini pośród nich błogosławili, a serafini wołali „ Święty! „ dopóki Adam nie przyszedł do raju.

(35) Wszedł do niego w trzecią godzinę w piątek, a Panu niech będzie chwała! dał mu przykazanie i ostrzegał go przed nieposłuszeństwem. Zatem Panu niech będzie chwała! rzucił Adamowi formę snu, a on spał słodko w raju.

(36) I Bóg wziął żebro z lewej strony, i z niego stworzył Ewę. Kiedy się obudził i zobaczył Ewę, radował się z niej i mieszkał z nią, a ona była w przyjemnym ogrodzie raju. Bóg ubrał ich w chwałę i blask.

(37) Oni outvied nawzajem w chwale z którego zostały obleczony, a Pan koronowany ich do małżeństwa, Aniołowie ich gratulacje, a tam była radość tam, takie jak nigdy nie była niczym i nigdy nie będzie aż do dnia, w którym ludzie po prawej stronie usłyszą chwalebny głos Pana. Adam i Ewa pozostali w raju przez trzy godziny.

(38) Miejsce Raju było wysoko w powietrzu, jego ziemia była niebiańska, wzniesiona ponad wszystkimi górami i wzgórzami, które miały trzydzieści przęseł wysokości, czyli piętnaście łokci, zgodnie z łokciem Ducha Świętego. Ten raj rozciąga się od wschodu murem od wgłębienia do południowego miejsca ciemności, gdzie został rzucony przeklęty Książę, jest to miejsce boleści.

(39) Eden jest źródłem Bożego leżącego na wschód, do wysokości ośmiu stopni wschodzącego słońca, a to jest miłosierdzie Boże, na których dzieci mężczyzn zaufali, że powinny one mieć Zbawiciela stamtąd , bo Boże, niech będzie wywyższony i uwielbiony! wiedział w Swojej wiedzy o tym, co diabeł zrobiłby Adamowi. Adam mieszkał w skarbcu Swojego miłosierdzia, jak powiedział prorok Dawid: „ Ty byłeś dla nas fortecą, na wieki wieków; spraw, abyśmy żyli w Twoim miłosierdziu.

(40) Błogosławiony Dawid powiedział także w swojej modlitwie o zbawienie ludzi: „ Pamiętajcie, Panie ”, drzewem był Krzyż, który został zasadzony na środku ziemi, „ Łaska Twoja, którą uczyniłeś z wieczności ” ; Rozumiem przez to miłosierdzie, które Bóg kochał nieść wszystkim ludziom i naszej słabej rasie. Eden to Kościół Boży, a Raj, w którym znajduje się ołtarz odpoczynku i długość życia, które Bóg przygotował dla wszystkich świętych.

(41) Ponieważ Adam był królem, kapłanem i prorokiem, Bóg sprawił, że aby wejść do Raju, że może minister w Edenie, Kościół Boży święty Pan, jak Mojżesz Proroka świadczy o tym, mówiąc: ” To ty miałbyś minister i głosić w szlachetnej i chwalebnej służbie i przestrzegać przykazania, przez które Adam i Ewa zostali sprowadzeni do Kościoła Bożego.

(42) Następnie Bóg zasadził drzewo życia pośrodku Raju i był on formą krzyża, który został na nim naciągnięty, i był to drzewo życia i zbawienia. Szatan pozostał w swej zazdrości wobec Adama i Ewy o łaskę, jaką okazał im Pan, i postanowił wejść do węża, który był najpiękniejszym ze zwierząt, a jego natura była ponad naturą wielbłąda. Nosił go, dopóki nie poszedł z nim w powietrze do niższych części Raju.

(43) Powodem, dla którego przeklęty Iblis ukrywał się w wężu, była jego brzydota, ponieważ kiedy został pozbawiony honoru, wszedł w szczyt brzydoty, dopóki żadne ze stworzeń nie mogło znieść jego widoku, i jeśli Ewa widziała go odsłoniętego w wężu, kiedy do niego mówiła, uciekłaby przed nim i ani spryt, ani podstęp nie przyniosłyby mu korzyści; ale postanowił ukryć się w wężu, podstępnym stworzeniu, uczyć ptaków okrągłymi językami mowy ludzi w języku greckim i tym podobnych.

(44) Przyniósłby szerokie lustro z dużą ilością światła wysyłającego promienie; kładł ją między sobą a ptakiem i mówił to, co chciał, żeby ptak wiedział, a kiedy ptak usłyszy tę mowę, rozejrzy się i spojrzy w lustro, zobaczy formę ptaka podobnego do siebie i będzie się radować i nie wątpiąc, że mówił do niego ptak tego gatunku, słuchałby go i dbał o jego język.

(45) I po chwili to zrozumie i porozmawia. Ale przeklęty Diabeł, gdy wszedł do węża, zbliżył się do Ewy, gdy była sama w raju z dala od Adama i zawołała ją po imieniu.

(46) Odwróciła się do niego i spojrzał na jej podobieństwo za zasłoną, i mówił do niej, a ona z nim rozmawiałem i poprowadził ją na manowce przez przemówieniu, dla kobiety ” natury s jest słaby, a ona ufa każde słowo, a on pouczył ją o zakazanym drzewie w posłuszeństwie jej pragnieniu i opisał jej dobroć jego smaku, a kiedy z niego zje, powinna stać się bogiem; i tęskniła za tym, za czym tęskniła przeklęta, i nie chciała usłyszeć od Pana, niech Jego imiona zostaną uświęcone! co przykazał Adamowi o drzewie.

(47) Pospiesznie się do niego zbliżyła i chwyciła część jej owoców w usta. Potem zawołała Adama, a on pośpieszył do niej, a ona dała mu owoc, mówiąc mu, że jeśli go zje, stanie się bogiem. Wysłuchał jej rad, ponieważ, jak powiedziała, powinien zostać bogiem. Kiedy on i ona zjedli śmiercionośny owoc, pozbawiono ich chwały, a ich blask został im odebrany, i zostali pozbawieni światła, w które zostali ubrani.

(48) Gdy spojrzeli na siebie, byli nadzy od łaski, którą mieli na sobie, a ich wstyd objawił się im; zrobili sobie fartuchy z liści figi i przykryli się nimi, i przez trzy godziny byli w wielkim smutku.

(49) Nie zdołali trwać w łasce i mocy, którą Pan ich obdarzył przed ich buntem przez trzy godziny, dopóki nie zostało im zabrane i zmuszono ich do poślizgnięcia się i upadnięcia w czasie zachodu słońca tego dnia i otrzymali karę Bożą.

(50) Po odzieniu z liści figi zakładają odzienie ze skór, a jest to skóra, z której wykonane są nasze ciała, należące do rodziny ludzkiej, i jest to odzienie bólu. Wejście Adama do Raju nastąpiło o trzeciej godzinie.

(51) On i Ewa przeszli przez wielką moc w ciągu trzech godzin, byli nadzy przez trzy godziny, a w dziewiątej godzinie wyszli z raju, niechętnie, z wielkim smutkiem, wielkim płaczem, żałobą i wzdychaniem. Spali w kierunku wschodnim przy ołtarzu.

(52) Kiedy obudzili się ze snu, Bóg przemówił do Adama i pocieszał go, mówiąc mu: niech będą błogosławione Jego imiona! „ O Adamie! nie smućcie się, bo przywrócę was do dziedzictwa waszego , z którego bunt was przyniósł.

(53) Wiedz, że z powodu mojej miłości do ciebie przeklęłem ziemię i nie lituję się nad nią z powodu twojego grzechu. Przeklęłam także węża, przez którego sprowadzono cię na manowce, i podniosłem jego nogi do jego brzucha.

(54) Zrobiłem z niego kurz. Nie przeklinałem cię. Nakazałem Ewie, że będzie ci służyć. Wiedzcie na pewno, że kiedy osiągniecie czas, który postanowiłem, abyście mieszkali na zewnątrz, w przeklętej ziemi, za przekroczenie mojego przykazania, poślę mojego drogiego Syna; Zstąpi na ziemię, będzie obleczony w ciało Dziewicy z twojego rodzaju, o imieniu Maryja.

(55) Oczyszczę ją, wybiorę i wprowadzę w pokolenie po pokoleniu, aż Syn zejdzie z Nieba. W tym czasie będzie początek zbawienia twego i przywrócenia twego dziedzictwa. Rozkaż swoim synom, gdy zbliża się twoja śmierć, co ci postanowiłem, abyś umarł , trzymając twoje ciało w mirrze i kasji, i umieścił je w jaskini, w której przebywasz dzisiaj, aż do czasu wyjścia twoich dzieci z łono raju i ich przejście do zakurzonej ziemi. Kiedy nadejdzie ten czas, poucz jedno z twoich dzieci, które żyje do tego czasu, aby nosiło przy sobie twoje ciało i umieściło je w miejscu, w którym go zatrzymam.

(56) To miejsce, gdzie położy ciało twoje, jest centrum ziemi; z niego iw nim zbawienie przyjdzie do ciebie i do wszystkich twoich dzieci. „ Bóg objawił mu wszystkie żale i cierpienia, które mu się przydarzyły, i nakazał mu cierpliwość w tej sprawie.

(57) Gdy wyprowadził Adama i Ewę z Raju, zamknął bramę i zarządził ognistego Anioła. Sprawił, że Adam i Ewa zamieszkali na świętej górze, na której jest fundament Raju, w miejscu znanym jako Matarimôn .

(58) Mieszkali tam w jaskini na szczycie wzgórza, schowani w niej i zrozpaczeni miłosierdziem, i byli wówczas czystymi dziewicami. Potem Adam pomyślał o weselu Ewy i znalazł w fundamencie rajskiego złota, mirry i kadzidła. Zostawił to razem i poświęcił to w głębi jaskini, którą już uczynił swoim domem modlitwy.

(59) Złoto, które otrzymał od założenia Raju, było w ilości podobnej do siedemdziesięciu dwóch obrazów. Zapłacił to mirrą i kadzidłem Ewie, mówiąc: „ To posag twój, chroń go. To wszystko musi być ofiarowane razem Synowi Bożemu w czasie Jego przyjścia na świat.

(60) Złoto jest symbolem Jego królewskości; kadzidło ma płonąć przed Nim; a mirra ma namaścić Jego ciało, które On nam zabierze. Będzie to świadek między mną a tobą z naszym Zbawicielem, że przyjdzie na świat.

(61) Adam nazwał tę jaskinię Grotą Skarbu. Gdy minęło sto lat po jego wyjściu z Raju, a on i Ewa byli zasmuceni i płakali, zeszli ze świętego wzgórza do jego stóp, i tam Adam znał Ewę, a ona poczęła, a jej czas się wypełnił. i urodziła Kaina, a Lusię jego siostrę bliźniaczkę.

(62) Znał ją znowu, a ona poczęła, a jej czas się wypełnił, i urodziła Abla, a także jego bliźniaczkę Aclimę . Chłopcy i dziewczęta dorastali i osiągnęli dyskrecję. Adam powiedział do Ewy: „ Jeśli Bóg pozwoli dorosnąć tym chłopcom i matkom , niech Kain poślubi Aclimę, siostrę Abla, i niech Abel poślubi Lusię, siostrę Kaina.

(63) I tak uczynili. Lecz Kain powiedział do Ewy: „ Matko, mam większe prawo do mojej siostry, która urodziła się ze mną. Niech będzie mi dana za żonę, a siostra Abla , która się z nim urodziła , niech mu zostanie jako żona.

(64) Na Lusia była piękniejsza niż Aclima , jest podobna do matki Ewy. Adam usłyszał o swojej mowie, która go rozzłościła i zirytowała.

(65) I rzekł do Kaina jego syn, ” prośba twoja, mój syn, jest niezgodna z prawem, gdyż nie wolno ci wyjść za twą siostrę, która urodziła się z tobą. ” Od tego czasu Cain pozazdrościć swego brata Abla i myślał o zabiciu go. Potem Adam powiedział do niego i do Abla: „ Wybierz niektóre owoce ziemi i młodych ze stada, idź na to święte wzgórze, wejdź do Jaskini Skarbu i módl się tam przed Panem.

(66) Ofiaruj Mu to, co przyniosłeś, owoc i wszelkie młode zwierzęta jako ofiarę. Kiedy to zrobisz, pozwól każdemu z was zabrać swoją żonę. „ I zrobili to. Gdy szli na wzgórze, oto! Diabeł wszedł do Kaina i podżegał go do morderstwa Abla.

(67) Potem przynieśli swoje ofiary przed Panem; Pan przyjął ofiarę Abla i odrzucił ofiarę Kaina, bo Boże, niech będzie wychwalany i wywyższony! znał cel Kaina i sposób, w jaki przygotowywał się do zabójstwa swojego brata.

(68) Gdy Kain zobaczył Pana, niech będzie pochwalone Jego imię! przyjął ofiarę Abla zamiast jego ofiary, wzrosła jego zazdrość o Abla i gniew przeciwko niemu. Kiedy zeszli ze wzgórza, Kain zaatakował Abla i zabił go ostrym kamieniem.

(69) Bóg przeklął Kaina i jego dekret spadł na niego. Nie przestał się bać i przerażać przez wszystkie dni swojego życia. Bóg poprowadził go wraz ze swą żoną ze świętego wzgórza na zewnątrz do przeklętej ziemi i tam mieszkali. Adam i Ewa bardzo zasmucali się o Abla przez sto lat.

(70) Potem Adam zbliżył się do Ewy, a ona poczęła, a jej czas się wypełnił i urodziła Seta, przystojnego mężczyznę, kompletnego i doskonałego olbrzyma. W swojej doskonałości był jak jego ojciec Adam, a Bóg go chronił, kiedy dorastał, czyniąc go ojcem innych gigantów na ziemi.

(71) Pierwszym, który urodził się Setowi, był Enos . I Enos spłodził Kenana , a Kenan spłodził Mahlaleel ; urodzili się za życia Adama. Adam żył dziewięćset trzydzieści lat, do czasu, gdy Mahlaleel miał sto trzydzieści pięć lat.

(72) Gdy nadszedł czas jego śmierci, wezwał Seta, Enosa , Kainana i Mahlaleela ; modlił się nad nimi i błogosławił ich, i przykazał swemu synowi Setowi ten Testament *:

 

 

 

 

The Book of the Rolls is taken from the Arabic MS. No. 508 in the Library of the Convent of Saint Catherine on Mount Sinai. It is evidently written by a Christian, who has been hurt by the conduct of certain Jews in reviling the Mother of our Lord, and its object is to prove her descent from David, which these Jews were impudently calling in question. The proper names in the Sinai MS. have been much spoiled, probably by repeated copyings, but they are not difficult to identify with those in the books of Genesis, Judges, and Kings. It would be curious to know where the names of the ladies come from. Several of them are those given in Kings, but even these are not all correct. The names of towns are still more difficult to recognize.

(1) In the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Ghost, one God, the merciful Lord.

(2) This book is one of the hidden books of Saint Clement the Apostle, disciple of Simon Cepha, which Saint Clement commanded to be kept secret from the laity. Some of them were called “The Book of the Rolls,” and there are the glorious genealogies and mysteries which our God and Saviour Jesus the Christ committed to his disciples Simon and James, and what things will happen at the end of time, and how the second coming of our Lord the Christ from heaven to the world will happen, and what will become of sinners and such like. This is the sixth of Clement’s books, treasured up in the city of Rome since the time of the Apostles.

(3) Saint Clement said, When our God Jesus the Christ went up to heaven and the disciples were scattered in the regions of the world to evangelize, and to call mankind to the faith and to immersion by baptism, they took disciples, whom they chose and selected to be with them, and to travel about to the countries in the faith of the Christ.

(4) Wherefore Simon Cepha took me for a disciple to himself; I believed in him, and in Him that sent him, with a true faith; I recognized that he was chief of the Apostles, to whom were given the keys of heaven and earth, on whom was built the Catholic Apostolic Church of God, which the gates of Hell shall not destroy, as our God Jesus the Christ said in the holy Gospel.

(5) After a long time he took also my brothers Constans and Constantinus to be his disciples. Twenty years after he had taken me as his disciple, he brought me together with my father and my mother, who was called Metrodora, and committed to me all the mysteries which had been given him by our Lord Jesus the Christ on the Mount of Olives.

(6) At that time the rest of the Apostles and all the believers had a struggle with the unbelieving Jews because the Jews were killing every one of the believers whose murder was possible to them.

(7) I and my gracious Teacher Simon encompassed some of the countries, and we met with great trouble from the controversy of the Jews, and their questioning about the genealogy of the pure Mary, for their saying about her was that she was not of the children of Judah that they might invalidate by this the coming of our Lord the Christ into the world, and His Incarnation from her.

(8) They were increasing their bribe of money and other things to the Greeks and the Romans that they might help them in the destruction of the believers and the bringing to nought of their business, and hinder the Apostles from the reading of the Law, lest they should teach out of it about the state of mankind, and how it was in the beginning.

(9) When I saw in what misery we were with the Jews, I sought from my gracious Teacher that he would make known to me how mankind were at the beginning, and that he would make me perfect about the reasons, for he had learned everything from the Lord Jesus the Christ, and I was acquainted with the tongue of the Greeks and their books, and was learned in their mysteries, and I had deposited their secrets which had been entrusted to me, in my two books called the seventh and the eighth.

(10) I informed my Teacher what I conjectured about the envy towards the Lady Mary, and my anxiety at the reproach of the Jews to me that I did not understand the Torah, and their much questioning of me about the creation of our father Adam, and what I had heard with my ears of their insult to the Lady Mary and their fiction about her without any resource being possible for me how I should refute them in regard to their hateful saying.

(11) The Teacher was moved by my excitement, and zeal entered him when I told him about it. He said, “I will put it in order for thee, O my son, as thou hast asked me about it, and will initiate thee in things since the beginning of the creation, and will teach thee the genealogy of the Mother of Mercy, Mary the pure, and its authenticity, and that without doubt she is of the lineage of Judah the son of Jacob and his tribe, and I will relate to thee mysteries, and what reason there was for the fall of the Devil, the prince, from heaven.

(12) Know, O my son, that the Lord is the beginning and before the beginning, He who is Infinite, raised above the height, equal with the Highest, there is nothing lower about Him, nothing inward, nothing outward, He is before the beginning, the ancient substance, He who is boundless, whom no intelligence can reach, and no discernment nor quality can comprehend.

(13) He was above Being, and with Being, and below Being, the creative Substance, the glorious Light, which darkness reacheth not. Light dwelling in the Light which eyes cannot reach, before creation He was; and He is the Former of forms, whose glory is from Himself and in Himself, and in His Essence. He is the Creator of what glorifies Him, that thou mayest learn His divinity and His power, He made the heaven and the earth, He created before harmony the division of things.

(14) Angels worship Him, ten homogeneous choirs, I mean by this ten ranks. The highest rank, some of whom are nearest to the throne of the Lord God, pouring out praises in abundance, is the rank of Satanaeel, who was the prince, and praises rose up to God from all the Angels; that was the beginning in the first day which was the holy first day, chief of days; early in it God created the upper heaven and the worlds, and the highest rank of Angels, which is the rank of Satanaeel, and the Archangels, and powers, and chiefs, and thrones, and dignities and governors, and cherubim and seraphim, and light, and day and night, and wind and water, and air, and fire and what is like these elements.

(15) Verily the Lord formed all this, may His names be sanctified! by the completion of His eternal Word without speech, and in the first day in which these things were created, the Holy Spirit hovered over the waters, and in its hovering over them they were blessed and sanctified, and heat was formed in them by which the watery beings are born, and with this were mixed yeasts of the creatures, such as the bird which lays the egg by its wings, and from this is formed the living bird, for by reason of the nature of the heat of flaming fire, it verily reneweth heat in the wings of the bird, and lo! with them it lays an egg in which chickens are formed. Verily the reason why the holy Paraclete hovered over the waters in the form of a bird, was that every winged fowl should be formed in this shape.

(16) On the second day God created the lower heaven, which is called the firmament, on which the gaze of men falls, that thou mayest know that the beings of the highest heavens which the heaven of the visible firmament covers are like the nature of the heaven of the firmament, except that the heaven which the eyes reach is separated from the highest heavens.

(17) All the heavens are three heavens. The visible firmament, and what is above it; it is called “Storeyed” and above it there is flaming fire; and a heaven which is above the fire; and the two heavens are filled with light and fire which created eyes cannot look at.

(18) On the second day which is the second of the days the Lord, to Whom be praise! separated between the higher water and the lower water. Verily the rising up of the water which was formed in the height that day was like gathered clouds clinging together, and the waters remained resting in the air, none of them inclining to any one district.

(19) On the third day God commanded the waters which were below the firmament that they should be gathered together to one place, that the dry land might be seen. When this happened, the veil was removed which was above the earth and the earth was disclosed. He looked upon it, and it was barren of verdure, it was dust and water mixed together.

(20) The water was in it and below it and above it, and it was shaken to the blowing of the winds through it. The air went up from the bosom of the earth, and rested in the bosom of its crevices and passages that in these caves might arise heat and cold for the service and consolidation of the earth, because the earth was created like a sponge standing above the water. On this day God commanded the earth to bring forth grass and reeds and trees and seeds and roots and other things.

(21) On the fourth day God formed the sun and the moon and the stars that the heat of the sun might be spread over the earth and it should be strengthened by its mellowness and that the moisture communicated to it by the water high above it should be dried up.

(22) On the fifth day God commanded the waters to bring forth animals of various colors and forms, some of which should fly in the bosom of the water, and others should fly above the water, and from them should spring the whales and Leviathan, and Behemoth, so terrible in their appearance, and air-fowl and water-fowl.

(23) On the sixth day God created from the earth all the beasts, and animals and insects and creeping reptiles. This day is Friday, and on it God created Adam of dust, and formed Eve from his rib.

(24) On the seventh day God had completed all creation, and He called it Sabbath. God had created Adam in the third hour of Friday the sixth day. Iblis had laid claim to Godhead which had entered him in the second hour of that day, and God had hurled him down from heaven to earth. Before God the Lord created Adam, rest fell upon all the powers; and God said, ‘Come, let us create a Man in our likeness and form and image.

(25) When the Angels heard this saying from the Lord they became frightened and much terrified, and they said to one another, ‘What is this great wonder which we hear, and how is it possible that the form of our God and Creator can appear to us?’ Then all the Angels looked towards the right hand of the Lord, which was stretched out above all creation, and all of it was in His right hand.

(26) Then they looked towards the right hand of the Lord, and it took from all the earth a little handful of dust, and from all the waters a drop of water, and from the air a soul and a spirit, and from fire the force of heat, and it became in the grasp of the Lord portions of the four elements, heat and cold, moisture and drought.

(27) Verily God, the glorious and strong, created Adam from these four weak elements, which have no power, that all creatures created from them might hear and obey him: dust, that man might obey him; water, that all that is born of it and in it might obey him; air, that it might be possible for him to breathe it and to feel its breezes, and that its birds might obey him; and fire, that the heat of forces created from it should be a powerful helper to his sense.

(28) The reason why God, may His holy names be sanctified! created Adam with His holy hand in His form and image was that he should receive wisdom and speech and animal motion, and for the knowledge concerning things.

(29) When the glorious and illustrious Angels saw one like Him in Adam, they were affrighted. The wondrous glory upon his face terrified them, his form appeared shining with divine light greater than the light of the sun, and his body was bright and brilliant like the well-known stars in the crystal. When the figure of Adam drew itself up, he leapt standing; he was in the centre of the earth, he stretched out his right hand and his left hand and put his feet in order upon Golgotha, which is the place where was put the wood of our Saviour Jesus the Christ. He was dressed with a royal robe, he wore upon his head a diadem of glory and praise and honor and dignity, he was crowned with a royal crown, and there he was made king and priest and prophet.

(30) God set him upon a throne of honor, and gathered to what was there all the animals and beasts and birds and all that God had created, and made them stand before Adam. They bent their heads and did obeisance to him, and he called each of them by its name. He made all the creatures obey him and they responded to his command.

(31) The Angels and the Powers heard the voice of God, may He be glorified and exalted! saying to Adam, ‘O Adam, I have made thee king and priest and prophet and ruler and chief and governor over all creatures that are made. All creation shall obey thee and follow thy voice. Under thy grasp they shall be. To thee alone I have given this power; I have placed thee in possession of all that I have created.’

(32) When the Angels heard this saying from the Lord they redoubled honor and respect to Adam. When the Devil saw the gift that was given to Adam from the Lord, he envied him from that day and the schismatic from God set his mind in cunning towards him to seduce him by his boldness and his curse; and when he denied the grace of the Lord towards him, he became shameless and warlike.

(33)God, may His names be sanctified! deprived the Devil of the robe of praise and dignity and called his name Devil, he is a rebel against God, and Satan, because he opposes himself to the ways of the Lord, and Iblis, because He took his dignity from him.

(34) While Adam was listening to the speech of his Lord to him, and standing upon the place of Golgotha, all the creatures being gathered together that they might hear the conversation of God with him, lo! a cloud of light carried him and went with him to Paradise and the choirs of Angels sang before him, the cherubim among them blessing and the seraphim crying ‘Holy!’ until Adam came into Paradise.

(35) He entered it at the third hour on Friday, and the Lord, to Him be praise! gave him the commandment, and warned him against disobedience to it. Then the Lord, to Him be praise! threw upon Adam a form of sleep, and he slept a sweet sleep in Paradise.

(36) And God took a rib from his left side, and from it He created Eve. When he awoke and saw Eve he rejoiced over her and lived with her, and she was in the pleasant garden of Paradise. God clothed them with glory and splendor.

(37) They outvied one another in the glory with which they were clothed, and the Lord crowned them for marriage, the Angels congratulated them, and there was joy there such as never has been the like and never will be till the day in which the people at the right hand shall hear the glorious voice from the Lord. Adam and Eve remained in Paradise for three hours.

(38) The site of Paradise was high up in the air, its ground was heavenly, raised above all mountains and hills, that were thirty spans high, that is fifteen cubits, according to the cubit of the Holy Ghost. This Paradise stretches round from the east by a wall from the hollow to the southern place of darkness where the cursed Prince was thrown, it is the place of sorrows.

(39) Eden is a fountain of God lying eastwards, to a height of eight degrees of the rising of the sun, and this is the mercy of God on which the children of men put their trust, that they shall have a Saviour from thence, because God, may He be exalted and glorified! knew in His foreknowledge what the Devil would do to Adam. Adam lived in the treasury of His mercy, as David the prophet said, ‘Thou hast been a fortress to us, O Lord, throughout all ages; cause us to live in Thy mercy.

(40) The blessed David said also in his prayer about the salvation of men, ‘Remember, Lord’ the tree was the Cross which was planted in the middle of the earth, ‘Thy grace which thou hast wrought from all eternity’; I mean by this the mercy which God loved to extend to all men and to our weak race. Eden is the Church of God, and the Paradise in which is the altar of rest, and the length of life which God has prepared for all the saints.

(41) Because Adam was king, priest and prophet, God caused him to enter Paradise that he might minister in Eden, the Church of God the holy Lord, as Moses the holy Prophet testifies about this, saying, ‘That thou shouldest minister and declare by noble and glorious service, and keep the commandment by which Adam and Eve were brought into the Church of God.

(42) Then God planted the tree of life in the middle of Paradise and it was the form of the cross which was stretched upon it, and it was the tree of life and salvation. Satan remained in his envy to Adam and Eve for the favor which the Lord showed them, and he contrived to enter into the serpent, which was the most beautiful of the animals, and its nature was above the nature of the camel. He carried it till he went with it in the air to the lower parts of Paradise.

(43) The reason for Iblis the cursed hiding himself in the serpent was his ugliness, for when he was deprived of his honor he got into the acme of ugliness, till none of the creatures could have borne the sight of him uncovered, and if Eve had seen him unveiled in the serpent, when she spoke to him, she would have run away from him, and neither cunning nor deceit would have availed him with her; but he contrived to hide himself in the serpent, the cunning creature, to teach the birds with round tongues the speech of men in Greek and such like.

(44) He would bring a broad mirror with much light sending out rays; he would put it between himself and a bird, and speak what he wished that the bird should know, and when the bird heard this speech, it would glance around and look in the mirror, and see the form of a bird like itself and rejoice at it, and not doubting that it was a bird of its species that was speaking to it would listen to it and attend to its language.

(45) And it would comprehend it in a moment and talk to it. But the cursed Devil, when he entered the serpent, came towards Eve, when she was alone in Paradise away from Adam, and called her by her name.

(46) She turned to him, and looked at her likeness behind a veil, and he talked to her, and she talked to him, and he led her astray by his speech, for woman’s nature is weak, and she trusts in every word, and he lectured her about the forbidden tree in obedience to her desire, and described to her the goodness of its taste, and that when she should eat of it she should become a god; and she longed for what the cursed one made her long for, and she would not hear from the Lord, may His names be sanctified! what He had commanded Adam about the tree.

(47) She hastened eagerly towards it, and seized some of its fruit in her mouth. Then she called Adam, and he hastened to her, and she gave him of the fruit, telling him that if he ate of it he would become a god. He listened to her advice because he should become a god as she said. When he and she ate the deadly fruit they were bereft of their glory, and their splendor was taken from them, and they were stripped of the light with which they had been clothed.

(48) When they looked at themselves, they were naked of the grace which they had worn, and their shame was manifest to them; they made to themselves aprons of fig-leaves, and covered themselves therewith, and they were in great sadness for three hours.

(49) They did not manage to continue in the grace and the power with which the Lord had endued them before their rebellion for three hours, till it was taken from them and they were made to slip and fall down at the time of sunset on that day, and they received the sentence of God in punishment.

(50) After the clothing of fig-leaves they put on clothing of skins, and that is the skin of which our bodies are made, being of the family of man, and it is a clothing of pain. The entrance of Adam into Paradise was at the third hour.

(51) He and Eve passed through great power in three hours, they were naked for three hours, and in the ninth hour they went out from Paradise, unwillingly, with much grief, great weeping, mourning and sighing. They slept towards the East of it near the altar.

(52) When they awoke from their sleep, God spoke to Adam and comforted him, saying to him, blessed be His names! ‘O Adam! do not grieve, for I will restore thee to thine inheritance, out of which thy rebellion has brought thee.

(53) Know that because of my love to thee I have cursed the earth, and I will not have pity upon it, on account of thy sin. I have cursed also the serpent by whom thou hast been led astray, and I have made its feet go within its belly.

(54) I have made dust its food. I have not cursed thee. I have decreed against Eve that she shall be at thy service. Know certainly that when thou hast accomplished the time that I have decreed for thee to dwell outside, in the accursed land, for thy transgression of my commandment, I will send my dear Son; He will come down to the earth, He will be clothed with a body from a Virgin of thy race, named Mary.

(55) I will purify her and choose her, and bring her into power generation after generation until the time that the Son comes down from Heaven. In that time shall be the beginning of thy salvation and restoration to thine inheritance. Command thy sons when thy death approaches which I have decreed for thee that when thou diest they keep thy body in myrrh and cassia, and put it in the cave where thou art dwelling to-day till the time of the exit of thy children from the bosom of paradise and their passage to the dusty land. When that time comes, instruct the one of thy children who lives until then to carry thy body with him and put it in the place where I shall make him halt.

(56) This place where he shall put thy body is the centre of the earth; from it and in it salvation shall come to thee and to all thy children.’ God disclosed to him all the griefs and pains that should happen to him, and commanded him to have patience about this.

(57) When He put Adam and Eve out of Paradise, He shut its gate, and put in charge a fiery Angel. He caused Adam and Eve to dwell in the holy mountain on which is the foundation of Paradise, in the place known as Matarimôn.

(58) They lived there in a cave at the top of the hill, hidden in it, and despairing of mercy, and they were then pure virgins. Then Adam thought of the wedding of Eve, and he found in the foundation of Paradise gold and myrrh and incense. He left this together, and consecrated it in the interior of the cave, which he had already made his house of prayer.

(59) The gold which he got from the foundation of Paradise was like in quantity to seventy-two images. He paid this with the myrrh and the incense to Eve, saying, ‘This is thy dowry, keep it. This must be all offered together to the Son of God at the time of His coming into the world.

(60) The gold is the symbol of His royalty; the incense is to burn before Him; and the myrrh is to anoint His body which He will take from us. This shall be a witness between me and thee with our Saviour that He shall come to the world.

(61) Adam called this cave the Cave of Treasures. When a hundred years had passed over him after his exit from Paradise, and he and Eve were grieved and weeping, they went down from the holy hill to its foot, and there Adam knew Eve, and she conceived, and her time was fulfilled, and she bare Cain, and Lusia his twin-sister.

(62) He knew her again, and she conceived, and her time was fulfilled, and she bare Abel and also his twin-sister Aclima. The boys and the girls grew, and attained to discretion. Adam said to Eve, ‘If God lets these lads and lasses grow up, let Cain marry Aclima the sister of Abel, and let Abel marry Lusia the sister of Cain.

(63) And they did thus. But Cain said to Eve, ‘O Mother, I have a greater right to my sister who was born with me. Let her be given to me as a wife, and let Abel’s sister who was born with him be given to him as a wife.

(64) For Lusia was more beautiful than Aclima, being like her mother Eve. Adam heard of his speech, and it made him angry and annoyed him.

(65) He said to Cain his son, ‘Thy request, O my son, is unlawful, for it is not allowed to thee to marry thy sister who was born with thee.’ From that time Cain envied his brother Abel and thought of killing him. Then Adam said to him and to Abel, ‘Choose some of the fruits of the earth and of the young of the flock and go up this holy hill, and go into the Cave of Treasures, and pray there before the Lord.

(66) Offer to Him what you have brought, fruit, and any young animals as an offering. When you have done this, let each of you take his wife.’ And they did so. While they were going up the hill, behold! the Devil entered into Cain, and incited him to the murder of Abel.

(67) Then they brought their offerings before the Lord; the Lord accepted the offering of Abel and rejected the offering of Cain, because God, may He be praised and exalted! knew the purpose of Cain, and how he was preparing the murder of his brother.

(68) When Cain saw that the Lord, may His name be praised! had accepted the offering of Abel instead of his offering, his envy of Abel increased and his wrath against him. When they came down from the hill, Cain attacked Abel and slew him with a sharp stone.

(69) God cursed Cain, and his decree came down against him. He did not cease to be in fear and terror all the days of his life. God led him with his wife from the holy hill, outside to the cursed land, and they lived there. Adam and Eve grieved much about Abel for a hundred years.

(70) Then Adam came near to Eve, and she conceived, and her time was fulfilled, and she bare Seth, the handsome man, the complete and perfect giant. In his perfection he was like his father Adam, and God protected him when he grew up, making him the father of the other giants of the earth.

(71) The first who was born to Seth was Enos. And Enos begat Cainan, and Cainan begat Mahlaleel; these were born during the life of Adam. Adam lived nine hundred and thirty years, to the time that Mahlaleel was a hundred and thirty-five years old.

(72) When the time of his death came, he summoned Seth, and Enos, and Cainan and Mahlaleel; he prayed over them and blessed them, and commanded to his son Seth this Testament*:

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.