Pawłościaństwo – Nr. 17 Owoce Czyli Luter Oraz Augustyn

 

 

List Do Hebrajczyków Oraz Owoc Pawłościaństwa Marcin Luter : 

List do hebrajczyków nazywany jest też listem do żydów (Idumejczyków). Jest wiele teorii na temat tego kto jest autorem owego listu. Oczywiście nie zaprzeczam że jest napisany językiem pięknym literackim. Tertulian (pomysłodawca doktryny Trójcy) przypisywał autorstwo Barnabie, uczniowi Pawła, zaś jeszcze inni uważali Łukasza za autora. Z pewnością ten list nie został napisany przez Pawła, gdyż głupotą jest przypisanie jemu autorstwa.

Wikipedia oraz inne źródła podają że najprawdopodobniej list ten napisał ktoś z grupy Pawła a na imię mu: Apollos (Apoloniusz czyli niszczyciel) Tak jak w dzisiejszych czasach można było wtedy tworzyć sztuczne życiorysy i ‘’palić teczki’’.

Marcin Luter nawet był zdania że ten Saul był autorem tego listu. Niestety pomimo nawet takiego zdania o Koperniku:

 ‘’Ludzie dają posłuch jakiemuś astrologowi, który usiłował wykazać że to Ziemia się kręci, a nie niebiosa czy firmament, Słońce i Księżyc… Ów głupiec pragnie wywrócić do góry nogami całą astronomię.’’

Kłamstwo jest kula śnieżna: im dłużej ją kręcisz, tym staje się większa.

Ktoś, kto twierdzi, że ziemia liczy sobie więcej niż sześć tysięcy lat, przestaje być chrześcijaninem.

 

Na tym pozytywy kończą się…

Inne kontrowersyjne cytaty sekciarza i pawłościanina Lutra:

”Rozum to jest największa k… a diabelska; z natury swojej i sposobu bycia jest szkodliwą k… ą; jest prostytutką, prawdziwą k… ą diabelską, k… ą zeżartą przez świerzb i trąd, którą powinno się zdeptać nogami i zniszczyć ją i jej mądrość. Rzuć jej w twarz plugastwo, aby ją oszpecić. Rozum jest utopiony i powinien być utopiony w Chrzcie… Zasługiwałby na to, ohydny, aby go wyrzucono w najbrudniejszy kąt domu, do wychodka.”

”Zabijać chłopów jak wściekłe psy (…) bo teraz nie chodzi o cierpliwość i miłosierdzie, lecz jest czas miecza i gniewu, i każdy powinien bić, kłuć i zabijać, i książę może teraz przelewem krwi lepiej na niebo zasłużyć niż inni modlitwą.”

”Po pierwsze – spalić synagogę, a to, co nie chce spłonąć, zasypać ziemią, aby żaden człowiek nie zobaczył kamienia ani żużlu na wieki.”

[Czy jest to chrześcijańska postawa… piromanty ?]

”Poddaje się Pismom, które cytowałem; myśl moja jest niewolnikiem Słowa Bożego. Nie chcę i nie mogę niczego odwołać, albowiem czynić coś przeciwko własnemu przekonaniu nie jest rzeczą bezpieczną ani uczciwą (…) Oto stoję przed wami. Nie mogę uczynić inaczej.”

[Saul także mówił że jest niewolnikiem swojej Ewangelii

”Bóg nie może być Bogiem, najpierw musi on stać się diabłem. (…) Muszę przyznać boskość diabłu za krótką godzinę i niech diabelskość będzie przypisana do naszego Boga. Ale to pierwsze dni jeszcze. W końcu możemy rzeczywiście powiedzieć: Jego dobroć i lojalność panuje nad nami.”

[A więc Bogiem Lutra jest diabeł]

”Dzieło i słowo Boże mówią nam jasno, że kobiety winny służyć małżeństwu lub prostytucji.”

 

Kolejne cytaty  wzorowego wyznawcę nauk Pawła, niech sam nam powie w co wierzy… w języku Angielskim

 

http://www.saintdominicsmedia.com/500-years-of-protestantism-the-33-most-ridiculous-things-martin-luther-ever-wrote/

http://beggarsallreformation.blogspot.com/2009/12/luther-ten-commandments-are-stupid.html

http://www.catholicapologetics.info/apologetics/protestantism/matluther.htm

http://www.analizy.biz/marek1962/wybiorczosc.htm

http://www.analizy.biz/marek1962/kanonpisma.htm

http://luter2017.pl/marcin-luter/dziela/

 

Które to są właściwe i najszlachetniejsze księgi Nowego Testamentu29 (1522)

”Na podstawie tego wszystkiego możesz więc właściwie oceniać wszystkie księgi i rozróżniać, które są najlepsze. Otóż Ewangelia Jana i listy św. Pawła, zwłaszcza do Rzymian, oraz Pierwszy List św. Piotra są wśród wszystkich ksiąg prawdziwym jądrem i rdzeniem Nowego Testamentu. Słusznie też powinny być one pierwsze i każdemu chrześcijaninowi należałoby poradzić, aby te właśnie czytał najpierw i przede wszystkim i aby przez codzienne czytanie tak do nich przywykł, jak do powszedniego chleba. Nie znajdujesz w nich bowiem opisanych wielu czynów i cudów Chrystusa, lecz zupełnie po mistrzowsku przedstawione to, jak wiara w Chrystusa przezwycięża grzech, śmierć i piekło i daje życie, sprawiedliwość i zabawienie, co, jak słyszałeś, jest właściwą treścią Ewangelii.

Jeżeli bowiem miałoby mi kiedykolwiek brakować albo uczynków, albo kazania Chrystusa, to wolałbym, aby brako­wało mi Jegu uczynków niż Jego kazania. Uczynki bowiem nic mi nie pomagają, lecz Jego słowa, jak On sam mówi (J 6,63; 8,51), dają życie. Jan pisze bardzo mało o uczynkach Chrys­tusa, lecz bardzo dużo o Jego kazaniu, natomiast pozostali trzej ewangeliści opisują wiele Jego uczynków, a mało słów, toteż Ewangelia Jana jest jedną, subtelną, prawdziwą główną ewan­gelią i należy ją przedkładać nad trzy pozostałe i o wiele, wiele wyżej od nich stawiać. W ten sposób również listy św. Pawła i Piotra daleko przewyższają Ewangelie Mateusza, Marka i Łukasza.;;

 

W skrócie księgi które Luter uwielbiał: Ewangelia Jana, List Do Rzymian, 1 List Piotra

 

 

Niestety w natenczas w języku angielskim, w razie czego możesz je przepisać w internetowym translatorze:

  1. Patrzę na Boga nie lepiej niż na łajdaka
  2. “Christ committed adultery first of all with the women at the well about whom St. John tell’s us. Was not everybody about Him saying: ‘Whatever has He been doing with her?’ Secondly, with Mary Magdalen, and thirdly with the women taken in adultery whom He dismissed so lightly. Thus even, Christ who was so righteous, must have been guilty of fornication before He died.”  – Chrystus popełnił cudzołóstwo przede wszystkim z kobietami w dołku, o których mówi nam św. Czy nie wszyscy mówili o Nim, mówiąc: „Cokolwiek robił z nią?” Po drugie, z Marią Magdalen, a po trzecie z kobietami wziętymi w cudzołóstwo, które tak lekceważył. Tak więc nawet Chrystus, który był tak sprawiedliwy, musiał być winny cudzołóstwa przed śmiercią
  3. “I have greater confidence in my wife and my pupils than I have in Christ” – Mam większą pewność w mojej żonie i uczniom niż ja mam w Chrystusie. 
  4. Nie ma znaczenia, jak się zachowywał Chrystus – to, co On nauczał, jest ważne
  5. “[The commandments] only purpose is to show man his impotence to do good and to teach him to despair of himself” Jedynym celem przykazań jest pokazanie człowiekowi jego niemocy, aby czynić dobro i nauczyć go rozpacz z jego strony
  6. “We must remove the Decalogue out of sight and heart” – Musimy usunąć dekalog z naszego wzroku i serca
  7. Jeśli pozwolimy im – przykazaniom – wszelkim wpływom w naszym sumieniu, stają się płaszczem wszelkiego zła, herezji i bluźnierstw. 
  8. “It is more important to guard against good works than against sin.” – Ważne jest, aby pilnować się dobrych uczynków niż przeciw grzechowi
  9. “Good works are bad and are sin like the rest.” – Dobre uczynki są złe i są grzeszne jak reszta
  10. “There is no scandal greater, more dangerous, more venomous, than a good outward life, manifested by good works and a pious mode of life. That is the grand portal, the highway that leads to damnation.” – Nie ma skandalu większego, bardziej niebezpiecznego, bardziej jadowitego, niż dobrego życia zewnętrznego, objawiającego się dobrymi dziełami i pobożnym trybem życia. To jest wielki portal, autostrada prowadząca do potępienia
  11. „… w odniesieniu do Boga i we wszystkim, co przynosi zbawienie lub potępienie, (człowiek) nie ma” wolnej woli „, ale jest niewolnikiem, więźniem i niewolnikiem więźnia, albo do woli Boga, albo do woli Szatan. „(Ref. Z eseju” Wiązanie woli „,” Martin Luther: Wybór z jego pism, red. Dillenberger, Anchor Books, 1962 s. 190).
  12. „Człowiek jest jak koń. Czy Bóg wpada w siodło? Koń jest posłuszny i dostosowuje się do każdego ruchu jeźdźca i idzie tam, gdzie chce. Czy Bóg rzuca wodze? Następnie szatan przeskakuje na grzbiet zwierzęcia, które pochyla się i podchodzi do ostróg i kaprysów nowego jeźdźca … Dlatego konieczność, a nie wolna wola, jest kontrolującą zasadą naszego postępowania. Bóg jest autorem tego, co jest złe, jak również tego, co jest dobre, i, gdy obdarza szczęściem tych, którzy go nie zasłużyli, tak też przeklina innych, którzy nie zasługują na swój los. „(Ref.” De Servo Arbitrio ” 7, 113 i następne, cytowany przez O’Hare, w „The Facts About Luther, TAN Books, 1987, s. 266-267).
  13. „Jego (Judasz) wola była dziełem Boga; Bóg przez Swą wszechmogącą moc poruszał swoją wolę, tak jak czyni wszystko, co na tym świecie. „(Ref. De servo Arbitrio, wbrew wolnej woli człowieka).
  14. „Żadna dobra praca nie dzieje się w wyniku własnej mądrości; ale wszystko musi się zdarzyć w osłupieniu. . . Powód musi pozostać w tyle, ponieważ jest wrogiem wiary „(ref. Trischreden, Weimer VI, 143, 25-35).
  15. „Bądź grzesznikiem i niech twoje grzechy będą silne, ale niech twoja ufność w Chrystusie będzie silniejsza i raduj się w Chrystusie, który zwycięża grzech, śmierć i świat. Będziemy popełniać grzechy, gdy tu jesteśmy, bo to życie nie jest miejscem, w którym znajduje się sprawiedliwość … Żaden grzech nie może oddzielić nas od Niego, nawet jeśli mielibyśmy codziennie zabijać lub cudzołożyć tysiące razy. „(Ref. Sins Be Strong, z „The Wittenberg Project”, „The Wartburg Segment”, przetłumaczone przez Erikę Flores, z „Martwego Luthera”, „Saemmtliche Schriften”, Letter No. 99, 1 sierpnia 1521. – Por. Także „Luther et Lutheranisme” Denifle’a, Etiuda Faite d’apres les sources Tłumaczenie J. Paquiera (Paryż, A. Picard, 1912-13), VOl II, str. 404))
  16. „Nie proś niczego o swoje sumienie; a jeśli to mówi, nie słuchajcie tego; jeśli się upiera, stłumić, zabaw się; jeśli to konieczne, popełnij jakiś dobry wielki grzech, aby go odepchnąć. Sumienie jest głosem Szatana i zawsze należy postępować dokładnie przeciwnie do tego, co pragnie Szatan „(ref. J. Dollinger, La Reforme et les resultants, qu’elle a produits. (Trans. E. Perrot, Paris, Gaume, 1848-49), tom III, str. 248).
  17. “If some were to teach doctrines contradicting an article of faith clearly grounded in Scripture and believed throughout the world by all Christendom, such as the articles we teach children in the Creed — for example, if anyone were to teach that Christ is not God, but a mere man and like other prophets, as the Turks and the Anabaptists hold — such teachers shuold not be tolerated, but punished as blasphemers . . . By this procedure no one is compelled to believe, for he can still believe what he will; but he is forbidden to teach and to blaspheme.” – Gdyby niektórzy nauczali doktryn sprzecznych z artykułem wiary wyraźnie zawartym w Piśmie Świętym i uwierzyli całym światem przez całe chrześcijaństwo, takie jak artykuły, które uczymy dzieci w Credo – na przykład, jeśli ktoś miałby nauczyć, że Chrystus nie jest Bogiem,ale zwykły człowiek i jak inni prorocy, jak twierdzą Turcy i Anabaptyści – tacy nauczyciele nie są tolerowani, ale karani jako bluźniercy. . . Postępując zgodnie z tą procedurą, nikt nie musi uwierzyć, bo wciąż może wierzyć w to, co chce; ale jest zabroniony nauczać i bluźniać
  18. „Ten gwałtowny artykuł doktryny powinien zostać ukarany mieczem, nie wymagającym dalszych dowodów. Co do reszty, anabaptyści utrzymują założenia odnoszące się do chrztu niemowląt, grzechu pierworodnego i natchnienia, które nie mają związku ze Słowem Bożym i rzeczywiście są przeciwko nim. . . Władze świeckie są również zobowiązane do powstrzymania i ukarania jawnie fałszywej doktryny. . . Zastanówcie się, co by się stało, gdyby dzieci nie zostały ochrzczone? . . . Poza tym anabaptyści oddzielają się od kościołów. . . i założyli własną posługę i zbór, co jest również sprzeczne z przykazaniem Boga. Z tego wszystkiego staje się jasne, że władze świeckie są związane. . . zadaje cielesne kary na przestępców. . . Także wtedy, gdy jest to tylko kwestia podtrzymywania jakiegoś duchowego założenia, takiego jak chrzest niemowląt, grzech pierworodny, i niepotrzebna separacja. . . dochodzimy do tego. . . uparty naród musi zostać zabity „(patrz broszura z 1536 r., w: Johannes Janssen, Historia narodu niemieckiego od schyłku średniowiecza, 16 tomów, w tłumaczeniu AM Christie, St. Louis: B. Herder, 1910 [oryginał 1891], tom X, 222-223)
  19. Chłopi nie są lepsi od słomy. Nie usłyszą słowa i nie mają sensu; dlatego muszą być zmuszeni do usłyszenia trzasku bicza i świstu kul i to jest tylko to, na co zasłużyli „(patrz Erlangen, tom 24, str. 294).
  20. Zabić wieśniaka nie jest morderstwem; pomaga zgasić pożar. Niech nie będzie półśrodków! Zmiażdżyć je! Poderżnij im gardła! Transfix ich. Nie pozostawiaj kamienia bez odwrócenia! Zabić wieśniaka to zniszczyć wściekłego psa! „-” Jeśli powiedzą, że jestem bardzo twardy i bezlitosny, litość niech będzie potępiona. Niech każdy, kto potrafi dźgnąć, udusić i zabić ich jak szalone psy „(patrz Erlangen Vol 24, str. 294).
  21. „Podobnie jak kierownicy osłów, którzy muszą nieustannie oskarżać osły o kije i baty, albo nie będą posłuszni, tak samo musi postępować władca z ludźmi; muszą jeździć, przepuszczać przepustnicę, wieszać, płonąć, ściskać i torturować, aby się obawiać i trzymać ludzi w szachu „(ref. Erlangen Vol 15, str. 276).
  22. „Moja rada, jak powiedziałem wcześniej, brzmi: po pierwsze, że spalone są ich synagogi i wszyscy, którzy potrafią wyrzucać siarki i smoły; byłoby dobrze, gdyby ktoś mógł rzucić trochę ognia piekielnego … Po drugie, aby wszystkie ich książki – ich modlitewniki, ich talmudyczne pisma, a także cała Biblia – zostały im odebrane, nie zostawiając im jednego liścia, i że zostaną zachowane dla ci, którzy mogą być nawróceni … Po trzecie, że są zabrani z bólu śmierci, by wielbić Boga, dziękować, modlić się i uczyć publicznie pośród nas iw naszym kraju … Po czwarte, że nie wolno im wymawiać imienia Boga w naszym przesłuchaniu. Bo nie możemy z czystym sumieniem słuchać tego ani tolerować … Ten, kto słyszy to imię [Bóg] od Żyda, musi poinformować władze, albo rzucić na niego lochę, gdy go zobaczy i odpędzi od niego „. (odn. Martin Luther;
  23. „Palcie ich synagogi. Zabroń im wszystkiego, co wspomniałem powyżej. Zmuszajcie ich do pracy i traktujcie ich z każdym powagą, jak Mojżesz na pustyni i zabij trzy tysiące … Jeśli to nie ma sensu, musimy odepchnąć ich jak szalone psy, abyśmy nie byli uczestnikami ich obrzydliwości bluźnierstwo i wszystkie ich występki, i abyśmy nie zasłużyli na gniew Boga i nie byli potępieni wraz z nimi. Wykonałem swój obowiązek. Niech wszyscy zobaczą, jak on to robi. Jestem usprawiedliwiony „(ref. O Żydach i ich kłamstwach, cytowany przez O’Hare’a w” The Facts About Luther, TAN Books, 1987, s. 290).
  24. “If I had to baptize a Jew, I would take him to the bridge of the Elbe, hang a stone round his neck and push him over with the words I baptize thee in the name of Abraham” – Gdybym musiała chrzcić Żyda, zabrałbym go do mostu Łaby/Elby, zawiesił kamień wokół szyi i popchnął go słowami, które ja chrzczę w imię Abrahama
  25. “The Jews deserve to be hanged on gallows seven times higher than ordinary thieves.” – Żydzi zasługują by wisieć na szubienicy siedem razy, wyżej niż przeciętni złodzieje
  26. „Jeśli mąż nie chce, jest inny; jeśli żona nie chce, niech przyjdzie służąca „(” Żonaty żon „).
  27. „Przypuśćmy, że powinienem poradzić żonie impotenta, za jego zgodą, by dawać siebie drugiemu, powiedzieć bratu jej męża, ale zachować tajemnicę tego małżeństwa i przypisać dzieci tak zwanemu domniemanemu ojcu. Pytanie brzmi: czy takie kobiety są w stanie zbawienia? Odpowiadam, z pewnością. „(W związku z małżeństwem).
  28. „Nie jest w opozycji do Pisma Świętego, aby mężczyzna miał kilka żon” (patrz De Wette, t. 2, s. 459).
  29. „Pomimo całego dobra, które powiem o życiu małżeńskim, nie będę udzielał tak wiele natury, aby przyznać, że nie ma w tym grzechu. .. żadna małżeńska należność nie jest kiedykolwiek odpłacona bez grzechu. Obowiązek małżeński nigdy nie jest wykonywany bez grzechu „(Weimar, tom 8. str. 654). Innymi słowy dla Lutra akt małżeński jest” grzechem, który nie różni się niczym od cudzołóstwa i cudzołóstwa „. I. Jaki jest cel tego małżeństwa? małżeństwa dla Lutra możesz zapytać? Luter stwierdza, że ​​jest to po prostu zaspokojenie pragnień seksualnych „Ciało prosi o kobiety i musi je mieć” lub „Ponowne małżeństwo jest lekarstwem na rozpustę” – Grisar, „Luther”, wol. iv, str. 145).
  30. „Jaką szkodę mógłoby to zrobić, gdyby człowiek powiedział dobrą żądzę kłamstwa w godnej sprawie i ze względu na Kościoły chrześcijańskie?” (Ref. Lenz: Briefwechsel, tom 1, str. 373).Sw. Augustyn czy św. Ambroży nie mogą się ze mną równać „„To, czego uczę i piszę, pozostaje prawdą, mimo że cały świat powinien się na nim rozpaść” (patrz Weimar, tom 18, str. 401).
  31. Moim zdaniem (księga apokalipsy) nie nosi na sobie znamion charakteru apostolskiego czy prorockiego … Każdy może sformułować własny osąd tej księgi; co do mnie, odczuwam do tego awersję, a dla mnie jest to wystarczający powód do jej odrzucenia. „(ref. ammtliche Werke, 63, s. 169-170,” Fakty o Lutrze „, O’Hare, TAN Books 1987, str. 203).
  32. „Jeśli twój papista denerwuje cię słowem (” sam „- Rz 3:28), powiedz mu wprost, że doktor Marcin Luter będzie to miał: Papizm i tyłek to jedno i to samo. Ktokolwiek nie będzie miał tłumaczenia, niech je przepuści: dziękuję diabłu temu, który cenzuruje go bez mojej woli i wiedzy. Luter będzie go posiadał, a on jest lekarzem przede wszystkim lekarzy w Popedom. „(Ref. Amic, 1, 127,” Fakty o Luther „, O’Hare, TAN Books, 1987, s. 201). Por. Także J. Dollinger, La Reforme et les resultants, qu’elle a produits (Trans. E. Perrot, Paris, Gaume, 1848-49), tom III, str. 138).
  33. ”Historia Jonasza jest tak potworna, że ​​jest absolutnie niewiarogodna”
  34. „… List św. Jakuba jest listem pełnym słomy, ponieważ nie zawiera niczego ewangelicznego,” jest naprawdę listem słomy „w  porównaniu do  ” Ewangelii św. Jana i jego pierwszego listu, listów św. Pawła, a zwłaszcza do Rzymian, List do Galacjan, List do Efezjan i pierwszy list św. Piotra „.„… List św. Jakuba jest listem pełnym słomy, ponieważ nie zawiera niczego ewangelicznego,” jest naprawdę listem słomy „w  porównaniu do ” Ewangelii św. Jana i jego pierwszego listu, listów św. Pawła, a szczególnie do Rzymian, Galatów oraz List do Efezjan i pierwszy list św. Piotra „.
  35. “It does not matter what people do; it only matters what they believe.” [ – Nie ważne co ludzie czynią, liczy się jedynie to w co wierzą

| Chrystus nauczał czego innego Mt 19:(17) A On mu odrzekł: Czemu pytasz mnie o to, co dobre? Jeden jest tylko dobry, Bóg. A jeśli chcesz wejść do żywota, przestrzegaj przykazań.

 

 

Luter naucza : „Żaden dobry uczynek nie dzieje się w wyniku własnej mądrości; ale wszystko musi się zdarzyć w osłupieniu. . . Powód musi pozostać w tyle, ponieważ jest wrogiem wiary ”  [13].

Rozum jest diabelską służebnicą i czyni jedynie bluźnierstwo i hańbi wszystko, co Bóg mówi lub robi.”  [14]

„Rozum jest bezpośrednio przeciwny wierze i należy się jej poddać; w wierzących należy go zabić i pochować ” [15].

„Trzeba uczyć się filozofii tylko wtedy, gdy uczy się czarów, to znaczy je niszczyć; jak dowiaduje się o błędach, aby je odeprzeć ” [16]

„Kłamać w razie konieczności, wygody lub w usprawiedliwieniu – takie kłamstwo nie byłoby przeciwko Bogu; Był gotów wziąć takie kłamstwa na Siebie „[48]

„Księga Estery wrzucam do Łaby. Jestem takim wrogiem dla księgi Estery, że żałuję, że ona nie istnieje, ponieważ ona zbyt wiele Judaistyczna i ma w sobie dużo pogańskiej głupoty. „[64]

Niewiele warta jest Księga Barucha, ktokolwiek by był godnym Baruchem.”[65]

[25] – Ten który mówi że Ewangelia wymaga uczynków dla zbawienia, mówię jasno i zdecydowanie, jest kłamcą.

Jeśli Mojżesz próbowałby zastraszyć cię swoimi głupimi dziesięcioma przykazaniami, powiedz mu natychmiast – odeślij je do Żydów

 

Luter nie uznawał listu Jakuba i Judy czyli uczniów Isusa oraz Objawienia, a nawet gorzej gdyż chciał je usunąć bo kolidowały z Pawłowym pomysłem zbawienia.

Luter jest przykładem człowieka który poznając prawdę o danej grupy opuszczając ją nadal głosi te same doktryny (gr. didache). Co mówił o Listach rzeczywistych apostołów? Luter odrzucał List Jakuba za pomocą Listu do Rzymian i Galacjan czyli tymi którymi Paweł nazwał Piotra Judaizantem i …szatanem, Przepraszam to do Koryntian było porównanie apostołów do szatana jako anioła światłości.

Luter podchodził również sceptycznie [jako mit] do: Księga Jonasza, Eklezjastesa (Kaznodziei), Księgi Hioba Estery (w tym przypadku miał rację, to dzieło wielokrotnie przerabiane pomieszane z poplątane szerzące antyfarsizm tj. wrogość wobec Persów.),

 

Luter stwierdził: Listem Jakubika będę kiedyś zapalał ogień w piecu (Tischreden 5, 382), oraz Chcielibyśmy List Jakubika wrzucić tu w Wittenberdze na stos, bo nic nie mówi o Chrystusie (poza początkiem) i sprzeczny jest z nauką Pawła i Ewangelii oraz nie uczy właściwie o Prawie (tamże 5, 414)

„kiedy Jakub i Apostoł [Paweł] mówią o usprawiedliwieniu człowieka z uczynków, to fałszywie rozumiejąc wypowiadają się ci, którzy sądzą, że wystarczy wiara bez uczynków. Przecież Apostoł [Paweł] nie mówi, że wiara bez własnych uczynków [usprawiedliwia], ale [że] usprawiedliwia [wiara] bez uczynków Prawa. Tak więc usprawiedliwienie domaga się nie uczynków Prawa, ale żywej wiary, która działa przez [swe] uczynki”

 

 

 

A może o ten początek chodziło Lutrowi??

List Jakuba1:(1) Jakub, sługa Boga i Pana Isusa Chrystusa, pozdrawia dwanaście plemion, które żyją w diasporze.

 

 

I dlaczego atakował apostoła Jakuba za pomocą listu do Galatów? Zauważmy że większość założycieli kościoła mówiąc o Pawle używa słowa ”Apostoł”, tak aby pranie mózgu lepiej działało. List Jakuba tak samo jak Ewangelia Mateusza i Objawienie jawnie demaskują odmienne nauki Szaula.

Mamy więc wybór, uwierzyć Apostołowi Jakubowi który był nauczany przez Zbawiciela albo Pawłowi który nigdy nie widział Isusa w ciele, a jedynie ducha, którego tożsamości nie sprawdził.

Ponadto Luter w swojej przedmowie sam sobie zaprzecza, dobrze jest jednak patrzeć diabłu i ręce i sprawdzać co atakuje a co promuje

”Lecz ten Jakub nic więcej nie robi, tylko popędza ku prawu i jego uczynkom i tak niedbale wrzuca jedno obok drugiego, że wydaje mi się, iż był to jakiś dobry i pobożny człowiek, który wziął kilka wypowiedzi uczniów apostołów i tak rzucił je na papier lub być może list ten napisany został przez kogoś innego na podstawie jego kazania. Nazywa on prawo prawem wolności, chociaż Św. Paweł nazywa je prawem niewoli, gniewu, śmierci i grzechu.”

Więcej na temat stosunku Lutra do Listu Jakuba

 

 

 

Paulicjanie – Grupa na cześć imienia… Pawła? Ale Którego?

Paulicjanie (ormiański: Պաւլիկեաններ) – średniowieczna grupa chrześcijańska powstała prawdopodobnie około VII wieku na terenach zamieszkiwanych przez Ormian, której początki i pochodzenie są niejasne. Wiadomo że paulicjanie zamieszkiwali południowo- wschodnią część Azji Mniejszej a w wyniku przesiedleń pojawili się także w Tracji. Największy rozkwit paulicjanizmu miał miejsce w IX wieku ale w X wieku Bizancjum grupa ta zaczęła zanikać. Jej ostatni wyznawcy w XVIII wieku przyjęli katolicyzm. Od początków swojego istnienia grupa ta była uważana za heretycką, najpierw przez Kościół ormiański[1], później przez ortodoksyjny Kościół bizantyjski.

Paulicjanie byli wyznawcami chrześcijańskiego dualizmu. Wierzyli w istnienie dwóch bogów, w dwa akty stworzenia. Byli doketami – zaprzeczali, iżby Syn Boży faktycznie cierpiał na krzyżu jako człowiek, ponieważ zrzucił on tylko grzeszną, cielesną powłokę. Po wygnaniu z Bizancjum walczyli wspólnie z Arabami przeciw Bizancjum, później zaś część z nich sprzymierzyła się z Turkami, istnieją relacje o żołnierzach paulicjańskich walczących przeciwko krzyżowcom. Inna grupa Paulicjan została przesiedlona przez cesarzy bizantyjskich do Tracji, gdzie ich poglądy spotkały się z zainteresowaniem ze strony części miejscowych, dając w ten sposób początek bogomilizmowi.

O ile dzieje paulicjan są dosyć dobrze udokumentowane i istnieje wiele źródeł je opisujących o tyle ich wierzenia nie są dla współczesnych historyków zbyt jasne. Nie przetrwały bowiem żadne dzieła teologiczne paulicjan o ile jakieś w ogóle istniały, potwierdzone jest tylko że mieli własną wersję Biblii.

O systemie religijnym dowiadujemy się zatem praktycznie tylko ze źródeł opisujących polityczne dzieje ich wspólnoty. Głównym źródłem na ten temat są informacje zbierane przez posłów bizantyjskich którzy przebywali wśród paulicjan z misjami dyplomatycznymi[24]. O wierzeniach paulicjan mówi również Focjusz, który brał udział w dysputach teologicznych z członkami sekty. Jednym ormiańskim źródłem które poświęca paulicjanom więcej niż krótką wzmiankę są prace Jana z Odzunu, który jednak koncentrował się na polityce

Na temat doktryny paulicjańskiej wiele mogą nam powiedzieć teksty tondrakitów, pod warunkiem że przyjmiemy iż obydwie sekty były do siebie bardzo podobne co nie jest jednak pewne[4]. Tondrakicki tekst, zwany Kluczem do prawdy przetrwał bowiem do naszych czasów ale z drugiej strony zawiera on poglądy sekty w późnym okresie jej istnienia.

Niejasne jest już samo pochodzenie słowa „paulicjanie” jak i faktyczne początki sekty. Jej brzmienie jasno wskazuje na jakieś związki z imieniem Paweł ale z drugiej strony nie wiadomo do końca o jakiego Pawła może chodzić. Sprawę utrudnia fakt iż przymiotnik od tego imienia przybiera zazwyczaj formę „pauliańsk” lub „pauliński”. Według językoznawców „ic” obecne w wyrazie wskazuje na ormiański rodowód tego określenia[7]. Ormiańskie paulikios było pogardliwym zdrobnieniem od imienia Paweł.

Wydaje się zatem że paulicjanie to zwolennicy jakiegoś Pawła który nie cieszył się zbytnim poważaniem w ówczesnych wyższych kręgach duchowieństwa i społeczeństwa. Nadal jednak nie wiadomo kim ów Paweł mógł być.

Autorzy grecy i arabscy, prawdopodobnie opierając się na tradycji sekty, podają że chodzi tu o Pawła i Jana z Samosaty, synów zwolenniczki manicheizmu, Kallinike. Focjusz podaje że „paulicjański” to tak naprawdę zniekształcenie od „paulioański” co jego zdaniem potwierdza wersję o Pawle i Janie. Nie wiadomo jednak czy ludzie ci faktycznie istnieli czy była to tylko legenda samych paulicjan. Jeśli tak to wielu zwolenników ma teoria identyfikująca owego Pawła, syna Kallinike, z Pawłem z Samosaty, co sugeruje Masudi[25].

Tu jednak pojawia się problem ponieważ nie znamy imienia jego matki a na domiar złego nie mogła być ona wyznawczynią manicheizmu, gdyż Mani urodził się około 216 roku a Paweł około 200 roku. Rozwiązaniem tego problemu mogłoby być uznanie że określenie „manichejski” zastosowano tu w takim sensie że jej poglądy były dualistyczne, źródła bowiem często nazywały różne herezje manicheizmem z uwagi na to że ten system był dla wczesnego chrześcijaństwa silnym konkurentem. Być może była po prostu gnostyczkąIstnieje tu jednak zbyt dużo niejasności i przeinaczeń żeby można było uznać którąkolwiek z tych hipotez za prawdziwą.

Dodatkowym problemem dla uznania identyfikacji Pawła, syna Kallinike z Pawłem z Samosaty jest fakt, że jego herezja jest dość odległa w czasie od paulicjanizmu. Po za tym Paweł z Samosaty był zwolennikiem adopcjanistycznego nurtu monarchianizmu[26] a paulicjanie według przekazów mieli być dualistami. Wydaje się mało prawdopodobne że autorzy greccy popełnili tutaj błąd, gdyż wielu z nich było biegłych w dziedzinie teologii. Po za tym Bizantyjczycy nigdzie nie dali jasno do zrozumienia że Paweł, syn Kallinike jest tą samą osobą co Paweł z Samosaty. O tym drugim wiedzieli oni wiele, był bowiem jednym z najsłynniejszych herezjarchów, po za tym sprawował urząd biskupa Antiochii, która wówczas należała do cesarstwa.

Istnieje druga teoria na temat etymologii słowa „paulicjanie” i pochodzenia tego odłamu. Możliwe bowiem że nazwa pochodzi po prostu od świętego Pawła Apostoła a autorzy greccy słysząc paulicjańską legendę o Pawle i Janie zbyt pochopnie stwierdzili że kwestia pochodzenia nazwy sekty jest oczywista[6].

Zwolennicy tej teorii przytaczają słowa lady Mary Wortley Montagu z 1717 roku, piszącej iż napotkani przez nią paulicjanie szczególną czcią otaczali Pawła Apostoła. Jednak i tu pojawia się problem bowiem jej relację od pierwszych wzmianek o paulicjanach dzieli około 1000 lat a w tym czasie wiele poglądów czy też legend, mogło przejść daleko idącą ewolucję, zwłaszcza że nie znamy żadnych paulicjańskich tekstów religijnych. Możliwe więc że nauki przekazywane były wyłącznie drogą ustną. Entuzjaści drugiej teorii tłumaczą nazwę „paulicjanie” w ten sposób iż Ormianie widząc praktyki paulicjan i ich uwielbienie dla Pawła Apostoła nazywali ich pogardliwie maluczkimi naśladowcami Pawła. Potwierdzeniem tej teorii jest wiele praktyk paulicjańskich.

Wiadomo że sami paulicjanie nazywali siebie po prostu chrześcijanami a wyznawców innych odłamów tej religii określali mianem Rzymian. Podobnie jak wiele innych sekt uważali że tylko oni wyznają prawdziwą i jedynie słuszną wersję objawienia chrystusowego. Większość autorów piszących o paulicjanach określa ich mianem manichejczyków, co najpewniej oznacza że byli po prostu dualistami a nie dosłownie, zwolennikami nauk Maniego.

Uprawdopodabnia to relacja grecka o tym, że paulicjanie wyklinali Maniego i uważali go za heretyka[2]. Wiadomo że większość swoich zgromadzeń nazywali kościołów założonych przez Pawła Apostoła. Kongregacja w Kibossie była określana jako Macedonia, w Mananali- Achaja, w Argaoun- Kolosy, w Mopsuestii- Efez zaś w Kynopolis- Laodycea[27]. Przywódcy paulicjan przyjmowali imiona uczniów Pawła i tak Konstantyn nazywał się Sylwanem, Symeon Tytusem, Gegnezjusz Tymoteuszem, Józef Epafrodytem a Sergiusz Tychikiem[2]. Imiona te były nadawane prawdopodobnie po nabożeństwie inicjacyjnym.

Znamienne jest że Jan Chryzocheiros i Karbeas nie przyjęli imion uczniów Pawła. Zapewne nie uważano ich za przywódców religijnych tylko za wodzów i być może nie byli dopuszczeni do grona najbardziej wtajemniczonych.

Według źródeł greckich wierzenia paulicjan opierały się na wierze w dwie Zasady, Istotę Niebiańską, Trzy Osoby w Jednym oraz w Stwórcę- Demiurga. Demiurg stworzył świat materialny i władać nim będzie aż do jego końca. Następnie władzę obejmie Istota Niebiańska. Nie oddawali czci Maryi, uznając że Chrystus przeszedł przez nią „jak przez kanał” a sama Maryja nie była dziewicą, współżyła z Józefem i z tego związku narodziły się dzieci.

Nie uznawali również sakramentów, uważając że są one pustym rytuałem. Nie poważali również krzyża, w tym względzie byli zwolennikami doketyzmu, twierdzili że Chrystus zmarł na nim tylko pozornie  [Koran Sura 4 – dopisek redaktora].

Odrzucali również Stary Testament a z Nowego uznawali Ewangelie, Listy Pawła, List Jakuba, Listy Jana i Judy. Mieli również czytać listy o Pawle napisane przez Sergiusza ale nie wiadomo czy nie jest to wtręt grecki gdyż ich istnienie jest niepotwierdzone. Nie uznawali hierarchii kościelnej i nie posiadali konsekrowanych świątyń. Wiązało się to z całkowitym odrzuceniem kultu ikon i relikwii.

Twórcy źródeł pisali również o „przebiegłości” paulicjan przejawiającej się w tym iż wolno im było udawać ortodoksyjnych chrześcijan to znaczy na przykład przyjmować sakramenty czy też uczestniczyć w nabożeństwach, jeśli miało im to pomóc w zabezpieczeniu się przed prześladowaniami. Nie wiadomo jednak czy nie jest to wtręt mający przedstawić paulicjan w złym świetle, jako przewrotnych, nie szanujących zasad własnej wiary[27].

Do tego momentu źródła greckie pozostają w zasadzie zgodne ze sobą ale jeśli chodzi o kapłaństwo to nie jest to tak jasne. Część źródeł twierdzi że paulicjanie nie mieli księży tylko tak zwanych ministrów i notariuszy, którzy mieli się niczym nie różnić od ludzi świeckich[27]. Z drugiej jednak strony obrzędy i inicjacje przy których nadawano imiona uczniów Pawła Apostoła wskazuje że istnieli jacyś liderzy duchowi, nauczyciele, wtajemniczeni w wyższe prawdy wiary. Tezę te potwierdza również opinia Sergiusza o sobie który głosił że jest Parakletem. Prawdopodobnie oznaczało to że osiągnął najwyższy stopień wtajemniczenia. [Wikipedia]

 

Bardzo ciekawe, tak mało cytowali Apostołów, ale jak za to Pawła naśladowali. Od razu widać kto był ich nauczycielem….

Aktualizacja Październik 2018:

Ostatnio znowy natknałem się na przedmowy Lutra do ksiąg NT i….
Albo Luter był imbycylem w stopniu naukowym albo człowiekiem zakłamanym
On tak mieszał żeby tylko dopasować tezy do swojego guru Pawła,
Niby mówi o czynach ale później mówi o wierze
”Lecz prawo dane jest tylko po to, by poznano grzech. Następnie rozpoczyna nauczanie właściwej drogi do tego, by człowiek stał się sprawiedliwy i zbawiony”

On tam dalej że wszyscy są grzesznikami i zostaną zbawieni cokolwiek to oznacza dlatego że wierzą
Dam jednak cały fragment i nieco więcej Z Przedmów Lutra

”W tym jednak, że tak usilnie tego uczy i tak często to samo powtarza, ukazany jest również charakter jego urzędu. Ten bowiem, kto ma rządzić ludem będącym pod prawem, musi zawsze nakłaniać, zawsze popędzać i mozolić się z ludem jak z osłami, ponieważ żaden uczynek wymagany przez prawo nie jest spełniany z ochotą i miłością; jest to wszystko spełniane pod przymusem. Mojżesz zaś, jako nauczyciel prawa, musi poprzez wywieranie nacisku wskazywać na to, że uczynki wymagane przez prawo są uczynkami wymuszonymi i męczą lud, aż pod tym naciskiem pozna swoją chorobę i niechęć do prawa Boga i ubiegać się będzie o łaskę; i tak się też dzieje.

Po trzecie, właściwym zamiarem Mojżesza jest to, żeby przez prawo objawiać grzech, a wszelką zuchwałość ludzkich możliwości zmieniać we wstyd. Dlatego św. Pawek nazywa go sędzią grzechu (Ga 2,17), a jego urząd urzędem śmierci. Zaś w liście do Rzymian (7,7 i 3,20) mówi, że przez prawo nie przychodzi nic więcej, jak poznanie grzechu, oraz: „Przez uczynek prawa nikt nie staje się sprawiedliwy przed Bogiem”. Mojżesz bowiem nie może przez prawo uczynić więcej, jak tylko wskazać, co należy, a czego nie należy czynić; lew nie daje siły i zdolności, aby to czynić lub tego nie czynić, i tak pozostawia nas w grzechu. Gdy zaś pozostajemy w grzechu, zaraz naciera na nas śmierć jako odwet i kara za grzech. Św. Paweł nazywa grzech żądłem Śmierci dlatego, że przez grzech Śmierć ma do nas całe swoje prawo i władzę nad nami. Lecz gdyby nie było prawa, nie byłoby również grzechu. To wszystko dzieje się”

Co więc naucza Luter i Paweł ?
Że Prawo jest źródłem zła!

”Jednakże taki urząd grzechu i śmierci jest dobry i bardzo potrzebny. Gdzie bowiem nie ma prawa Bożego, tam wszelki ludzki rozum jest tak Ślepy, że grzechu nie może rozpoznać, ponieważ żaden ludzki rozum nie wie, że niewiara i zwątpienie w Boga są grzechem. Ba, nic nie wie on o tym, że Bogu należy wierzyć i ufać: tak zatwardziały w swej ślepocie przemija i nigdy tego grzechu nie czuje; tymczasem może wykonuje poza tym dobre uczynki i prowadzi zewnętrznie przyzwoite życie. Uważa więc, że jest w porządku i że sprawiedliwości stało się zadość, jak widzimy to u pogan i obłudników, gdy żyją, jak potrafią najlepiej. Podobnie, nie wie on też, że grzechem jest zła skłonność ciała i nienawiść do wrogów; lecz ponieważ widzi i czuje, że wszyscy ludzie są tacy, uważa coś takiego za rzecz naturalną i całkiem dobrą i sądzi, że wystarcza, gdy spełnia się uczynki tylko zewnętrznie. I tak przemija on uważając swoją chorobę za siłę, swój grzech za coś słusznego, swoje zło za coś dobrego i więcej już uczynić nic potrafi.”’

Skutecznie mieszają prawdy z kłamstwami, Prawo zostało ustanowione w celu niwelowania grzechu/zła.

 

‚To ma na myśli św. Paweł mówiąc w krótkich słowach (I Kor 15,56): „Żądlem Śmierci jest grzech, lecz prawo jest mocą grzechu”. Jakby chciał powiedzieć: To, że śmierć nas kąsa i dusi, sprawia mieszkający w nas grzech, który winien jest śmierci. To jednak, że jest w nas grzech i że z taką mocą poddaje nas śmierci, czyni prawo, które nam grzech objawia i uczy nas go poznawać, a którego przedtem nie znaliśmy i czuliśmy się pewni.”

 

Hmm, Luter usprawiedliwia Pawła… czemu akurat tylko Pawła ?

 

A poniżej esencja Chrześcijaństwa czyli Nowe Przymierze

”Widzimy przeto, że te tak romaaitc prawa Mojżesza dane są nie dlatego jedynie, żeby nikt nie musiał niczego wybierać sam, aby czynić dobrze i dobrze żyć (jak powiedziano wyżej), lecz raczej dlatego, żeby grzechów było tym więcej i żeby mnożyły się bez miary, aby obciążyć sumienie.

Całe bowiem prawo Boże jest przecież dobre i słuszne, nawet gdyby nakazywało tylko nosić gnój lub podnosić Źdźbła słomy. Nie może też być sprawiedliwy ani mieć dobrego serca ten, kto tego dobrego prawa nie przestrzega lub przestrzega go niechętnie. Zadna natura nie potrafi jednak przestrzegać go inaczej, jak niechętnie; dlatego musi ona tutaj w dobrym prawie Bożym poznać i odczuć swoją złość, wzdychać o pomoc Boskiej łaski i dążyćdo Chrystusa.

Dlatego tam, gdzie przychodzi Chrystus, kończy się prawo, zwłaszcza lewickie, które czyni grzech z tego, co poza tym, jak zostało powiedziane, z istoty grzechem nie jest. Tam kończy się również dziesięć przykazań: nie w ten sposób, że nie powinno się ich przestrzegać ani wypełniać, lecz że kończy się tu urząd Mojżesza, tak iż przez dziesięć przykazań nie wzmacnia on już grzechu, a grzech nie jest już żądłem śmierci. Przez Chrystusa bowiem grzech jest odpuszczony, Bóg przejednany, a serce zaczęło być prawu przychylne, dzięki czemu urząd Mojżesza nie może go już karcić i czynić grzesznym, jak gdyby przykazań nie przestrzegało i było winne śmierci, co czyniło przed otrzymaniem łaski i zanim zamieszkał w nim Chrystus.”

 

Czyli czego nauczał Luter i Paweł, że ST idzie do Kosza! Oni nauczają że w miejsce 9,5 plemion Izraela zaginęło a Judejczycy i Lewici są nazywani Żydami którzy zabili Boga przez co przywilej narodu wybranego przeszedł na Kościół. W opozycji wobec Talmudu powstało Chrześcijaństwo jako te lepsze dzieło które odrzuciło ST i wywyższyło Krzewiciela ponad Boga…

Nie wierzę że jest to brak wiedzy, wygląda to na wyjątkową perfidię i zakłamanie oraz manipulacje.

Żeby było śmieszniej Luter oprócz odrzucania ST (czy raczej wybiórczego traktowania kiedy jest wygodnie) odrzuca także dużo ksiąg NT jak List Jakuba czy Objawienie Jana w którym wyjaśnia że 17-18 rozdziały dotyczą papiestwa.

Brak konsekwencji albo celowo zaplanowana akcja, przecież po odrzuceniu objawienia taki Luter nie ma już prawa nazywać Rzym Babilonem…chociaż Luter przyjmował rzekomy 1 List Piotra.

Polecam sprawdzić jakimi argumentami 4 Ezdrasza i Objawienie… żenujące

Także List Jakuba atakuje listem Pawła, słusznie ponieważ List Jakuba został napisany w celu obalenia herezji Pawła, jeszcze tłumaczy że chodzi o tego Jakuba co został pierwszy zabity (było dwóch Jakubów – jeden został ścięty mieczem za Heroda a drugi zabity przez Pawła oficjalnie zrzucony przez żydów z świątyni. Podobnie nam się wyjaśnia śmierć Szczepana/Stefana że został ukamieniowany przez żydów, jak oni uwielbiają zmieniać sens pojęć).

Luter wyjaśnia że Chrześcijaństwo opiera się na… rdzeniem dla Chrześcijaństwa są: Listy Pawła (zwłaszcza do Rzymian), 1 List Piotra i Ewangelia Jana w interpretacji Pawła….

I kto tutaj kasuje księgi ?

 

 


 

Augustyn Z Hippon

Aureliusz Augustyn z Hipponyłac. Aurelius Augustinus (ur. 13 listopada 354 w Tagaście, zm. 28 sierpnia 430 w Hipponie) – filozof, teolog, organizator życia kościelnego, święty Kościoła katolickiego i Cerkwi Prawosławnej[1], jeden z ojców i doktorów Kościoła, znany jako doctor gratiae (doktor łaski), pisarz o berberyjskich korzeniach. Wielu protestantów uważa go również za duchowego przodka protestantyzmu, jako że jego pisma miały duży wpływ na nauki Lutra i Kalwina.

Teolog łaski[edytuj | edytuj kod]

Augustyn położył fundament pod refleksję teologiczną na temat łaski. Ukazywał ją jako wszechmoc i wszechprzyczynowość Boga, czyli wszystkim władającą zasadę (Do Symplicjana I q. 1,5.7.13.17). Doktryna o łasce miała szczególne zastosowanie w prowadzonej przez niego wieloletniej polemice z pelagianami na temat skutków grzechu pierworodnego w naturze ludzkiej. Jedynie łaska może wybawić ludzi z losu jaki czekał potomków Adama i Ewy, których położenie soteriologiczne określał jako massa damnata (potępiona mnogość, masa)[29]. Dzięki łasce zaś stają się massa purgata (oczyszczona mnogość, masa)[30]. Właściwe rozróżnienie między łaską i nietkniętą naturą pierwszych rodziców przed upadkiem było jednym z głównych punktów polemiki z Pelagiuszem. Augustyn szczegółowo opracował to zagadnienie w dziele O naturze i łasce napisanym w 415 r., w odpowiedzi na traktat Pelagiusza O naturze. Brytyjczyk twierdził, że stworzenie natury człowieka przez Boga było łaską i jako taka ma ona, z samego faktu wyjścia z ręki Bożej, który czyni wszystko dobrze, możliwość nie grzeszyć. Człowiek nie może utracić tej możliwości, gdyż jest to wpisane w jego naturę. Natura ludzka potomków Adama i Ewy jest tą samą naturą, mają więc tę samą możliwość niegrzeszenia co ich prarodzice przed grzechem. Augustyn, odwołując się przede wszystkim do Listów Pawłowych, ukazał, że człowiek w swej naturze jest i zawsze był zdolny zgrzeszyć. To iż Adam i Ewa mieli zdolność niegrzeszenia, zawdzięczali nadprzyrodzonej łasce Boga niezwiązanej z ich naturą. Łaskę tę utracili po grzechu pierworodnym – oni i cały rodzaj ludzki. Została przywrócona przez Jezusa Chrystusa. W nauczaniu Augustyna znalazły się już wszystkie istotne elementy dogmatu o łasce. Dalszy rozwój dogmatu uzupełnił tę wizję jedynie o pewne szczegóły[31].

W XVIII w., na fali prześladowań jansenistów nauczanie Augustyna w kwestii łaski zostało po części uznane za heretyckie i usunięte z nauki Kościoła[32].

 

 

https://pl.wikipedia.org/wiki/Teologia_Augustyna_z_Hippony

Rola aniołów i iluminacji w stworzeniu świata doczesnego[edytuj | edytuj kod]

Według Augustyna, aniołowie zostali stworzeni pierwszego spośród sześciu dni biblijnego opisu stworzenia świata (por. Heksaemeron). Wtedy bowiem Bóg stworzył niebo i ziemię oraz światłość (por. Rdz 1,1-3). Niebo i światłość to symbole świata duchowego, rozumnego. Powołanie do istnienia światłości było faktycznie powołaniem do istnienia stworzeń duchowych. Ciemności zaś są symbolem nieuformowanej rzeczywistości, „ziemi, która była bezładem” (Rdz 1,2).

Aniołowie jako duchowe istoty rozumne nie tylko posiadają światło duchowe, ale są światłem (por. Komentarz słowny do Księgi Rodzaju V,13.30 ). Inaczej ludzie, którzy światło duchowe przyjmują od światła stwarzającego, od Słowa. Aniołowie nie mają w sobie różnicy między formą a tym co ma być uformowane, są stworzeni jako doskonali w swym bycie, ich oświecenie, iluminacja jest tożsama z ich stworzeniem. W Państwie Bożym Augustyn pisał:

Quote-alpha.png

Jeżeli tak się rzeczy mają, to duchy owe, które zwiemy aniołami, w żaden sposób nie mogły na początku istnieć przez czas pewien jako duchy ciemności, lecz w chwili swojego stworzenia od razu stały się światłością (XI,11, por. XII,9).

Będąc światłem zwracają się ku Stwórcy w tym samym momencie, w którym są stworzeni (Komentarz słowny do Księgi Rodzaju I,9,17). Funkcja aniołów w dalszym ciągu dzieła stwórczego Boga, w którym współpracowali ze Słowem Boga, wynika z ich natury, z tego że są światłem duchowym. Nadają oni formę ciałom, są oświeceniem tego co ciemne (por. Niedokończony komentarz słowny do Księgi Rodzaju8,30). Ta funkcja jest możliwa dzięki temu, że mają oni jednoczesne, równoległe poznanie rzeczy – to, jakimi byty są w sobie samych i jakimi są w Bogu jako idee wieczne (por. Komentarz słowny do Księgi Rodzaju IV,29.46). Te dwa poznania oznaczane są w opisie biblijnym przez „wieczór i poranek” poszczególnych dnia stworzenia. Poznanie stworzeń samych w sobie, przez stworzenia (creaturam per creaturam) jest niejasne jakby w zwierciadle (por. 1 Kor 13,12; por. Wyznania XII, 13.16) – jest więc oznaczane przez wieczór. Poznanie rzeczy przez Stwórcę (łac. creaturam per Creatorem), oglądając ich idee wieczne w Bogu jest jednoczesne i w całości, jest jasnym widzeniem natury rzeczy, stąd oznaczane jest przez poranek (por. Komentarz słowny do Księgi Rodzaju IV,30.47, por. IV,23.40-24.41; Państwo Boże XI,29; Wyznania XII, 9.9 oraz 15.20). Aniołowie są wzorem dla stworzeń doczesnych. Między nimi a stworzeniem materialnym jest bowiem różnica ontologiczna. Świadomość tej różnicy stała się dla ludzi dotkliwa po grzechu pierworodnym (Przeciwko manichejczykom komentarz do Księgi Rodzaju II,9.12). Aniołowie w swym doskonałym bycie ukazują spełnienie się wieków, wieczne odpocznienie, poznanie bezpośrednie Boga – wszystko to ukazane jest ludziom jako potencjalnie możliwe, jako rzeczywistość eschatologiczna[31].

 

 

Teolog łaski i manicheizm[edytuj | edytuj kod]

Podkreślanie przez Augustyna zranienia ludzkiej natury w wyniku grzechu pierworodnego w polemikach z pelagianami i głoszenie konieczności łaski Bożej dla wyzwolenia z grzechu, było i jest przyczyną dopatrywania się w ujęciu Augustyna śladów poglądów manichejskich.

Augustyn był w latach 373-382 tzw. słuchaczem u manichejczyków, czyli początkującym adeptem. Od najmłodszych lat trapiło go pytanie: „skąd bierze się zło na świecie?”. Przy czym pod pojęciem złarozumiał on przede wszystkim pożądliwość w człowieku. Po rozczarowaniu odpowiedziami, jakie dawał manicheizm, nastąpił u niego proces odchodzenia od poglądów manichejskich i przyjmowania wiary chrześcijańskiej, opisany w Wyznaniach w Księdze Dziewiątej. Augustyn został następnie przyjęty przez Biskupa Mediolanu Ambrożego do katechumenatu. Pisał o bólu, jaki sprawiała mu w czasie przygotowań do chrztu myśl o błędach naśladowców Manesa, m.in. o niechęci manichejczyków do sakramentów, spowodowanej obecnością w nich elementu materialnego:

Quote-alpha.png

Z jak gwałtownym i ostrym bólem to oburzałem się na manichejczyków, to znów litowałem się nad nimi – że owych sakramentów, owych lekarstw nie znają i jak niezdrowi na umyśle występują przeciw temu, co mogłoby uczynić ich zdrowymi![43]

Zapoznanie się w tym czasie z neoplatonizmem pomogło Augustynowi porzucić ducha manicheizmu, głównie poprzez zrozumienie, czym jest „czystość duchowa”[44]. W wielu swych dziełach podejmował potem polemikę z poglądami Manesa. M.in. w traktatach: O Naturze dobra[45] oraz Przeciw listowi Maniego, który nazywają «Listem podstawowym»[46]. Według niektórych krytyków Augustyna, m.in. Juliana z Eklanum, nie uwolnił się on całkowicie spod wpływu doktryny Manesa. Jak wykazał m.in. N. Cipriani, zarzut ten jest wysoce nieobiektywny i pozbawiony racjonalnych podstaw. Nawrócenie Augustyna na wiarę katolicką dokonało się poprzez przezwyciężenie materializmu i dualizmu manichejskiego – zarówno metafizycznego, jak i antropologicznego. Wiązało się to z przyjęciem przez niego trzech podstawowych założeń:

  1. Zło nie jest substancją lub naturą, jest brakiem dobra ((łac.) privatio boni) lub nieuporządkowaniem dobra ((łac.) defectus a bonitate).
  2. Każda substancja czy natura jest dobra, ponieważ uczestniczy w bycie i dobru Boga. Zło może powstać w bytach, gdyż zostały one stworzone z niczego ((łac.) ex nihilo)
  3. Natura całkowicie zła nie istnieje, ponieważ byłaby ona czystym niebytem[47][48].

Poglądy Augustyna na temat manicheizmu są znane dzięki zachowanym do dzisiaj jego pismom przeciw-manichejskim, takim jak traktat o teologii małżeństwa, zatytułowany Wartości małżeństwa[49], czy trzy komentarze do Księgi RodzajuPrzeciwko manichejczykom komentarz do Księgi Rodzaju[50]Niedokończony komentarz słowny do Księgi Rodzaju[51]Komentarz słowny do Księgi Rodzaju[52]. Poglądy te znamy także dzięki zapisom polemicznych dysput, które prowadził Augustyn z manichejczykami pod koniec IV w. w Afryce północnej, wśród których są: Sprawozdanie z dyskusji z Fortunatem[53]Przeciw Faustusowi[54]Przeciw Sekundynowi[55].

Wedle manicheizmu drogą wyzwolenia spod wpływu zła, czyli zbawienia, jest poznanie. Może być ono osiągnięte nie dzięki wierze i moralności, ale przede wszystkim dzięki własnemu rozumowi. Dzięki zdobywaniu wiedzy o sobie i Bogu, tak jak to przedstawia system manichejski, można zrozumieć naturę siebie, świata i przeznaczenia, czyli to skąd przychodzimy, gdzie jesteśmy i dokąd zmierzamy. Ten aspekt manicheizmu zbliża go do gnostycyzmu, czyniąc go czymś więcej niż tylko systemem religijnym: mieszaniną systemu religijnego i filozoficzno-naukowego.

To właśnie racjonalny charakter manicheizmu przyciągnął młodego Augustyna, który szukał w nim odpowiedzi na przyczynę zła w świecie, zła które rozumiał przede wszystkim jako pożądliwość w człowieku. Ostatecznie Augustyn rozczarował się odpowiedziami, jakie dawali naśladowcy Manesa, co opisał we wspomnianej Księdze Dziewiątej Wyznań. Augustyn odkrył też przyczynę swego niewłaściwego trybu życia:

Quote-alpha.png

Czytałem: „Zadrżyjcie i już nie grzeszcie” (Ps 4,5). O, jakże mnie to poruszyło, Boże mój, gdy się wreszcie nauczyłem drżeć z lęku nad moją przeszłością, aby w przyszłości już nie grzeszyć. I nie bez powodu drżałem. Bo to przecież nie jakaś inna, obca natura, należąca do plemienia ciemności, we mnie grzeszyła – jak to sobie złudnie wyobrażają ci, którzy wprawdzie nad sobą nie drżą, lecz za to skarbią sobie gniew na dzień gniewu i objawienia się sprawiedliwego sądu Twego (por. Rz 2,5)[56]

Zagadnienie predestynacji[edytuj | edytuj kod]

Pytanie o znaczenie Bożego przeznaczenia, tzw. predestynacji – czy można powiedzieć, że Bóg jednych przeznacza do wejścia do Królestwa, a innych do potępienia, pojawiło się po raz pierwszy w związku z kontrowersją pelagiańską.

Jak zauważył Agostino Trapè temat ten nie należał do głównych i zasadniczych twierdzeń wiary katolickiej, których właściwej interpretacji bronił Augustyn z Hippony przeciw Pelagiuszowi i jego uczniom. Augustyn skupiał się na ukazaniu „absolutnej darmowości łaski”, podkreślając, że wiara, usprawiedliwienie, ostateczne wytrwanie, a więc i życie wieczne są darem Bożym. Przeznaczenie jest tematem bliskim temu zagadnieniu ale pobocznym. Biskup Hippony pragnął jedynie tego, by zauważając przedwiedzę Boga (łac. praescientia) i Jego prawo do dysponowania swymi darami, uznać to, że dary Boże nie są udzielane ze względu na czyjąkolwiek zasługę. Lecz całkowicie darmowo – Bóg bowiem nie ma względu na osoby (por. Dz 10,34)[57].

Augustyn wykazywał błąd pelagianizmu, twierdzącego, że wola ludzka obecnie jest tak samo wolna, jak przed upadkiem Adama i Ewy. Akcent położony przez doktora Kościoła na niezbędność łaski Chrystusa dla wolnej woli człowieka, został przez niektórych zrozumiany jako implicite uzależniający człowieka całkowicie od woli Boga. Według tej logiki osoby, odchodzące z tego świata w stanie niepojednania z Bogiem, czynią to z powodu tajemniczych wyroków Bożych. Początek dyskusjom dał napisany w 418 r. list 194 Augustyna[58] na temat predestynacji i wolnej woli Do prezbitera Sykstusa, późniejszego papieża Sykstusa III[59]. (por. Dar wytrwania / De dono perseverantiae / 21. 55; list 214,3 do opata Hadrumetum). Jak wskazał Agostino Trapè, list ten wywołał trwający po dziś dzień cały łańcuch reakcji a także błędnych interpretacji nauczania Augustyna, rozpoczętych przez mnichów z Marsylii. Niektórzy interpretatorzy „przez niewiedzę lub w złej wierze” odczytują to nauczanie w kluczu predestynacyjnym – wbrew wyjaśnieniom samego Augustyna[60].

W 429 r. Prosper z Akwitanii napisał list do Augustyna o problemach biskupów Prowansji i Marsylii, którzy nie mieli sympatii pelagiańskich, jednak nie rozumieli, jak można połączyć predestynację z doktryną o wolnej woli[61]. Według ich rozumienia nauki Augustyna człowiek był marionetką spełniającą Boże plany. Do Augustyna napisał także pewien Hilary, przekazując obawy pewnych osób wobec groźby fatalizmu: jeśli jest predestynacja, jaki jest cel upominania bliźnich?[62]. Augustyn odpowiedział na te wątpliwości pisząc traktaty: O przeznaczeniu świętych (De praedestinatione sanctorum) oraz Dar wytrwania[63].

Temat oddziaływania miłości Boga na wolną wolę wyjaśniał także komentując Ewangelię według św. Jana. Pokazywał, że Bóg wzbudza w sercu człowieka pragnienie kosztowania rozkoszy duchowych, a to w niczym nie ogranicza wolności wyboru[64]:

Quote-alpha.png

„Nikt nie może przyjść do Mnie, jeśli go nie pociągnie Ojciec” (J 6,44). Nie myśl, że pociągany jesteś przemocą; także miłość pociąga duszę. I nie powinniśmy się obawiać, że opierając się na tym zdaniu Ewangelii, ci, którzy dociekają słów, ale bardzo dalecy są od rozumienia spraw Bożych, sprzeciwią się nam i powiedzą: „Jak mogę wierzyć z własnej woli, skoro jestem pociągany?” Odpowiadam: „Pociąga cię nie tylko wola, pociąga cię także przyjemność”.Co to znaczy być pociągniętym przez przyjemność? „Raduj się w Panu, a On spełni pragnienia twego serca” (Ps 31,4). Istnieje jakaś przyjemność serca, której pożywieniem jest chleb niebieski. Jeśli poeta mógł powiedzieć: „Każdego pociąga jego własna przyjemność”, nie konieczność, ale przyjemność, nie obowiązek, ale rozkosz, o ileż bardziej możemy powiedzieć, że do Chrystusa pociągany jest ten, kto znajduje przyjemność w prawdzie, świętości, sprawiedliwości, życiu wiecznym, jako że wszystkim tym jest właśnie Chrystus.

Jeśli zmysły ciała mają swe przyjemności, to czyż dusza nie może mieć swoich? (…) „Błogosławieni – mówi Pan – którzy łakną i pragną sprawiedliwości” (Mt 5,6) tu na ziemi – „albowiem będą nasyceni” tam w niebie! Takiemu dam to, co miłuje; udzielę tego, czego pragnie. Zobaczy to, w co wierzył, nie oglądając; będzie spożywał to, czego łaknął; nasyci się tym, czego pragnął. Kiedy? Gdzie? Przy zmartwychwstaniu umarłych, albowiem „Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym” (J 6,40).

(Homilie na Ewangelię św. Jana 26,4-6)[65]

Jak ukazał Maurice le Landais, jednym z pojęć, którymi posługiwał się Augustyn była „niezmienność przeznaczenia” (łac. immobilitas praedestinationis, por. In Jo. 53,6; 86, 1; 99,5; 105,5). Pojęcie to odnosiło się do niezmiennej, pozaczasowej natury Boga, który panuje nad czasem i życiem człowieka poddanym przemijalności. W Słowie Wcielonym jest już zarówno przeszłość, jak i przyszłość człowieka. Augustyn szedł tu za myślą św. Pawła Rz 8,28-30 (por. In Jo. 115,4): „poznał od wieków…, przeznaczył…, powołał…, usprawiedliwił…, obdarzył chwałą…”. Możemy tu – wskazywał Augustyn – rozpoznać trzy etapy:

  1. odwieczna wiedza i przeznaczenie przed stworzeniem świata
  2. powołanie czyli wybranie oraz usprawiedliwienie w tym świecie przed jego końcem
  3. uwielbienie po końcu świata (por. In Jo. 68,1)

Bóg widzi ludzi według ich podziału, który dokona się w Dniu Sądu Ostatecznego. Przeznaczenie oznacza dla Augustyna w komentarzu do Ewangelii św. Jana odwieczną wiedzę Boga zastosowaną do konkretnych ludzi (por. In Jo. 121,5). W tym sensie, przeznaczonymi na śmierć wieczną są ci, o których Bóg wie, że mając wolną wolę wybiorą potępienie[66].

Dyskusja miała swą dalszą kontynuację po śmierci doktora Kościoła. Głównym obrońcą ortodoksji wizji augustyńskiej był Prosper. Nie zawsze stosował on zasady fair play. Jego przeciwnicy z kolei przedstawiali stwierdzenia, mające być według nich nauką o predestynacji, które w niesmaczny sposób przeinaczały myśl Augustyna. Wincenty z Lerynu w swoim Commonitorium zestawił dosyć żenującą listę rzekomych wyjątków z dzieł Augustyna, której zamierzeniem było przedstawienie poglądów Augustyna w najgorszym świetle[67].

Według Geralda Bonnera, nauczanie Augustyna, jakkolwiek nie do końca jasne, nie może być rozumiane na sposób, w jaki zinterpretował je kalwinizm. Augustyn pisał o przedwiedzy Boga[68]. Ale czasem wypowiadał się jakby niektórzy ludzie byli przeznaczeni na karę[69]. Wizja grzechu pierworodnego Augustyna wskazuje na to, że nie rozumie on tych stwierdzeń jako arbitralnej decyzji Boga, by stworzyć pewnych ludzi jako „naczynia gniewu”, których potępienie miałoby służyć większej chwale Bożej. Najgorsze, czego można ew. dopatrzeć się w tezach Augustyna, jest jedynie to, że Bóg nie ma absolutnej woli, by zbawić wszystkich ludzi[64].

 

 

 

Doktor miłości – zagadnienia teologii moralnej[edytuj | edytuj kod]

Wiara[edytuj | edytuj kod]

Augustyn rozróżniał między wiarą chrześcijańską, wraz z tym co zawiera, wyciśniętą w sercach wierzących dzięki nauczaniu Kościoła, a osobistym aktem wiary, który może być błędny (O Trójcy Świętej 13.3.5). Treść wiary chrześcijańskiej streszczona jest w symbolu, albo w regule wiary. Zarówno Stary, jak i Nowy Testament mówią o tej samej wierze. Różnica polega na tym, że wpierw ludzie wierzyli w rzeczywistości oczekiwane, wraz z przyjściem Chrystusa wiara dotyczy rzeczywistości już przeżywanych (Przeciw Faustusowi 19.17; Homilie na Ewangelię św. Jana 45.9; List 157.14; Przeciwko listom pelagian 3.11; Państwo Boże 18.47). Dla biskupa Augustyna wiara ma trzy wymiary:

  1. wierzyć, że Bóg jest (credere Deum)
  2. wierzyć Bogu (credere Deo)
  3. wierzyć w Boga (credere in Deum)[78][79]

Wierzyć, że Bóg jest[edytuj | edytuj kod]

Wiara jest różna od wiedzy, gdyż jest uznaniem istnienia rzeczywistości, gdy jest ona nieobecna, czy raczej, gdy nie można jej ani zobaczyć, ani pojąć (List (o widzeniu Boga 147,7.10.30)[80]. Jest różna także od opinii lub wątpienia, gdyż cechą wiary jest to, że jest pozbawiona błędu lub niewiedzy, wahania lub niepewności. Wiara jest pewną zgodą rozumu (Enchiridion o wierze nadziei i miłości 7,20; por. Duch i Litera 31.54). Jest przyzwoleniem, jest więc też, z zasady, aktem woli. Akt ten może nie być doskonały, gdyż może być niedojrzały lub głupi, albo też ktoś może trwać w uporze przeciw wierze (O przeznaczeniu świętych 2.5 PL 44,966; O pożytku wiary 10.23-11.25; O kłamaniu 3 ).

Wierzyć Bogu[edytuj | edytuj kod]

Wiara wiąże się z przyjęciem autorytetu tego, który mówi, np. wędrowca opowiadającego o odległym miejscu, lub uczestnika wydarzenia z przeszłości (Wyznania 6,5.7; O wierze w rzeczy niewidzialne 2.4; List147,8; Państwo Boże 11.3). Przykładami zawierzenia Bogu są Abraham i Maryja (O Trójcy Świętej 13.18.23; Enchiridion 10.34).

Wierzyć w Boga[edytuj | edytuj kod]

Wyrażenie wiara w Boga (credere in Deum) jest niespotykane poza łaciną chrześcijańską. Dla Augustyna jest czymś więcej wierzyć w Boga, niż wierzyć, że Bóg jest. Tę drugą mają bowiem też demony (O wierze i uczynkach 27nn). Wiara w Boga jest osobistym przylgnięciem do Boga (Homilie na Ewangelię św. Jana 29.6 oraz 48.3; Objaśnienia Psalmów 130.1). Wiara jest poniekąd niekompletna, ponieważ nie przynosi zbawienia bez miłości. Tylko dzięki łasce, dzięki miłości uczynki wynikające z Prawa Bożego mogą być wypełnione (Komentarz do Listu do Galatów 44; Duch i litera 12.22; 30.52; 33.57; O wierze i uczynkach 21,39; List 157.8; O naturze i łasce 16.17; Enchiridion 31.117; O łasce i wolnej woli 14.28)[78].

Chociaż wiara jest wolnym aktem człowieka, zgodnie z nauczaniem Augustyna z Hippony potwierdzonym przez 2 synod w Orange (529 r.), od pierwszego pojawienia się w umyśle jest ona owocem działania Bożego, jest darem łaski oświecającej duszę[81].

Jedność kobiety i mężczyzny[edytuj | edytuj kod]

Augustyn uznaje równość kobiety i mężczyzny – oboje posiadają w jednakowym stopniu w swej duszy obraz Boży. Za św. Pawłem przyjął on trzy pary podobnych do siebie związków: Chrystusa i Kościoła, męża i żony, ducha i ciała[82]. Rozwijając naukę Apostoła, biskup Hippony uznał, że małżeństwo jest podobne do relacji umysł-ciało – gdzie mąż jest symbolem umysłu, a żona symbolem ciała – dzięki temu też mogą oni być znakiem-sakramentem miłości Chrystusa-Głowy i Kościoła-ciała. Ale to pociąga za sobą stwierdzenie, że jedynie mężczyzna, jako symbol Chrystusa-Głowy jest obrazem Boga, a kobieta, jako symbol Kościoła-Ciała, obrazem tym nie jest, będąc jednak podobieństwem Chrystusa[83]. Tak też nauczał Św. Paweł, że mężczyzna jest obrazem i chwałą Boga, a kobieta chwałą mężczyzny[84]. Uprzedzając nieporozumienia Augustyn zaraz jednakże z mocą podkreśla, że chociaż żona, będąc kobietą poprzez ciało, jako kobieta obrazem Boga nie jest – oboje, mąż i żona, w równym stopniu mają godność ludzką – mając dusze rozumne, w równym stopniu noszą w sobie obraz Boży i oboje są zdolni do kontemplacji Boga:

Quote-alpha.png

Jednak także i kobieta, która kobiecość zawdzięcza ciału, odnawia się w duchu swojego umysłu (por. Ef 4,23) ku poznaniu Boga, według obrazu Tego, który ją stworzył (Kol 3,10), gdzie już nie ma mężczyzny ani kobiety (por. Ga 3,28). Tak więc nie są odsunięte kobiety od tej łaski odnowy i przywrócenia pierwotnej jasności (reformatio) obrazu Bożego, chociaż w płci ich ciała jest ukazane (figuratum) coś innego, i ze względu na to właśnie jedynie sam mąż nazywany jest obrazem i chwałą Boga (zob. 1 Kor 11,7); tak więc w stanie pierwotnej niewinności człowieka, ponieważ i kobieta była człowiekiem, miała ona przeto duszę rozumną (mens rationale), co w sposób oczywisty świadczy, że uczyniona została na obraz Boży[85].

Teologia polityczna Augustyna[edytuj | edytuj kod]

W swej teologii politycznej Augustyn z Hippony rozwinął i zastosował w odniesieniu do życia społecznego zasady odnoszące się do porządku moralnego życia jednostek. Augustyn kładł silny nacisk na etykę, w której zaznaczył się bardzo silnie wpływ greckiego ideału piękna oraz rzymskiego ideału prawa.

Miłość i porządek[edytuj | edytuj kod]

Etyczne postępowanie polega, według niego, ponad wszystko na szanowaniu porządku bytów, dzięki właściwej ocenie wartości i odpowiadającemu tej ocenie postępowaniu. Porządek moralny jest porządkiem miłości, gdyż to miłość jest siłą zapewniającą życie moralne. Augustyna podkreślał, że moralność ma charakter społeczny, realizuje się w społeczeństwie, we wspólnocie z innymi. Miłość jest wspólnoto-twórcza. Podobnie jak miłość do artysty, rodzi sympatię do wszystkich jego wielbicieli, podobnie jest i w społeczeństwie. Jeśli członkowie społeczeństwa podzielają miłość do Boga, rodzi się miłość między nimi. Sprawiedliwy kocha wszystkich w Bogu, także swoich wrogów. Nie boi się ich, gdyż nie mogą mu odebrać najwyższego dobra, jakim jest Bóg (por. O nauce chrześcijańskiej, I,29.30 PL)[86].

Pokój[edytuj | edytuj kod]

Według Augustyna celem każdego społeczeństwa jest pokój. Nikt, ostatecznie, nie może go nienawidzić. Nawet napastnik wojnę prowadzi po to, by żyć w pokoju i porządku takim, jakiego on sam sobie życzy. Pokój może się wiązać z buntem przeciw Bogu, może też być narzucony siłą, ale jest pokojem – chociaż jest to pokój niesprawiedliwy. Pokój sprawiedliwy jest uporządkowaną zgodą (łac. ordinata concordia), dokonuje się on, kiedy jest zachowana reguła; „Nikomu nie wyrządzać niesprawiedliwości i być gotowym pomóc każdemu, kto jest w biedzie” (Państwo Boże XIX.12). Zaczyna się to od społeczności podstawowej, naturalnej, jaką jest rodzina, ale tę regułę należy stosowań w większej rodzinie, jaką jest państwo[86].

Dwa państwa[edytuj | edytuj kod]

Ponieważ żadne państwo doczesne nie jest rządzone przez samą tylko miłość, w praktyce w każdym kraju istnieją dwie wspólnoty-państwa: państwo Boże i państwo szatana. Nie chodziło Augustynowi o rozróżnienie na instytucję Kościoła i struktury państwa świeckiego. Chodziło mu o dwie wspólnoty ludzi przeciwstawnie do siebie ukierunkowanych duchowo. Z pewnością miał tendencje do tego, by widzieć w ówczesnym Cesarstwie rzymskim, z jego zepsuciem moralnym, obraz państwa szatana, ale bynajmniej nie twierdził, że każde świeckie państwo takim być musi. Przeciwnie państwo jest środkiem zaradczym, zw względu na swoje zewnętrzne uporządkowanie i prawa, przeciw grzechowi. Ziemskie państwo może co najwyżej sprawiać, że ludzie nie będą się bardziej pogrążać w grzechu, bo stwarza warunki zewnętrznego pokoju i bezpieczeństwa. Chrześcijanie powinni być posłuszni nawet tyrańskim władcom. Augustyn twierdził, że władca może ograniczyć na zewnątrz złe czyny obywatela – w konsekwencji akceptował represje wobec heretyków. Państwo ma narzędzia od Boga, by wymierzać kary swym obywatelom. Kar nie potrzebują jedynie nieliczni sprawiedliwi, kierujący się w swym życiu miłością w stopniu doskonałym, będącą darem łaski[86].

Eschatologia[edytuj | edytuj kod]

Eschatologiczne poglądy Augustyna miały znaczący wpływ na całą późniejszą tradycję chrześcijańską, która przyjęła później formę wykładu uniwersyteckiego jako traktat O rzeczach ostatecznych: śmierć, sąd, niebo, piekło (De novissimis). Ważnym wkładem biskupa Hippony było zwłaszcza jego rozumienie czasu w życiu człowieka, które szeroko omówił w XI księdze Wyznań oraz obszerna teologia historii przedstawiona w Państwie Bożym[87]. Istotnym elementem jego eschatologii było również zmartwychwstanie ciała. W nauczaniu na ten temat, według Davida G. Huntera, „bardziej niż w innych kwestiach, myśl Augustyna odeszła od «spirytualizmu» tak manichejczyków, jak i platończyków[88]. Cała teologia Augustyna miała charakter eschatologiczny. Ukierunkowanie, światło i znaczenie dla najważniejszych tematów teologicznych podejmowanych przez siebie, jak teologia łaski, eklezjologia, refleksja nad historią w świetle wiary, Augustyn znajdował właśnie w eschatologii[2][3].

Augustyn rozwijał swą refleksję zarówno w odniesieniu do ludzkiej społeczności, jak i do losu poszczególnych jednostek. Jego wizja Kościoła jako wspólnoty objawiającej królestwo Chrystusowe – owo „Państwo Boże”, którego częścią ludzie stają się zależenie od osobistego nawrócenia, a nie politycznej lub zewnętrznej przynależności – ale nie tożsamej z nim, była podobna do tego, jak Kościół został przedstawiony przez nauczanie Soboru watykańskiego II jako sakrament zbawienia (Lumen gentium 48 oraz 1).

Według Augustyna osobowość człowieka ma naturę eschatologiczną. Człowiek jest pielgrzymem. Dojrzewamy do pełni swego człowieczeństwa poprzez dokonujące się w doczesności przejście od życia ziemskiego przez śmierć ku zmartwychwstaniu. Jako młody człowiek Augustyn poszukiwał końca pielgrzymki w szczęśliwym życiu (beata vita), w swym wieku dojrzałym ukazywał go jako życie wieczne. Podkreślał, że obecne życie jest nasycone łaską Bożą w doczesnym „teraz”, co może rodzić pokusę osłabienia „eschatologicznego przynaglenia”. Dlatego przypominał, że ulubionym czasem chrześcijanina jest czas przyszły, dopiero bowiem w przyszłości „sami staniemy się szabatem” (Państwo Boże 22.30), który jest „życiem wiecznym”[87]. Szczególnie w trakcie polemik z uczniami Maniego (216276), Augustyn podkreślał, że ciało, które zmartwychwstanie będzie tożsame z ciałem, które zostało pochowane w grobie (Przeciw Faustusowi /Contra Faustum Manichaeum/ 11.3). Również w polemice z poglądamineoplatońskimi Porfiriusza (232305), który twierdził, że „trzeba uciekać od wszelkiego ciała”, Augustyn bronił wiary chrześcijańskiej na temat zmartwychwstania ciał (Państwo Boże 10.29,22.26; Homilia 241.7).

Zbawienie bowiem polega nie na ucieczce od ciała, lecz raczej na intensyfikacji cielesnego doświadczenia możliwego dzięki nowej jedności duszy i ciała, niepodlegającej już więcej zniszczeniu. Analogicznie, ciało będzie też odgrywało ważną rolę w losie tych, którzy zmartwychwstaną, by wejść w śmierć drugą (por. Ap 20,13-15), określanych przez Augustyna jako massa damnata (wielość potępionych). Ciało będzie jednym z powodów ich wiecznego cierpienia. Psychicznemu bólowi spowodowanemu odrzuceniem Boga będzie towarzyszyć fizyczny ból wiecznego ognia (por. Mt 13,41-43; Państwo Boże XXI,2.2). Doświadczenie psycho-somatycznego cierpienia będzie wieczne z powodu jedności ciała i duszy. Gdy w śmierci kończącej życie doczesne dusza jest zmuszona opuścić ciało wbrew swej woli – w wiecznej śmierci, odwrotnie, będzie przez nią wbrew swej woli trzymana w ciele:

Quote-alpha.png

Śmiertelnych i na pewno mających umrzeć ciał nie zabija bynajmniej każdy ból: jeśli jakiś ból może zabić, pochodzi to z tej przyczyny, że dusza jest związana z ciałem w taki sposób, iż przed największymi bólami cofa się i odchodzi. Przecie samo złączenie członków i pierwiastków ożywiających jest tak słabe, iż nie może oprzeć się owej wywołującej ciężki lub najcięższy ból sile. Kiedyś jednak dusza będzie związana z takim ciałem i w taki sposób, iż podobnie jak węzła tego nie rozwiąże najdłuższy nawet okres czasu, tak też nie rozerwie go żadna boleść. Aczkolwiek teraz więc nie ma takiego ciała, które mogłoby znieść wszelkie uczucie bólu nie ponosząc śmierci, wtedy jednak i ciało będzie inne, niż jest teraz, i śmierć będzie nie taka jak teraz. Bo śmierć będzie istniała, lecz jako śmierć wieczna, gdy dusza ani nie zdoła żyć nie mając Boga, ani pozbyć się cierpień ciała przez śmierć. Pierwsza śmierć wbrew woli duszy wygania ją z ciała, druga wbrew woli duszy zatrzymuje ją w ciele: obydwie śmierci mają tę wspólną właściwość, że dusza ze strony swojego ciała doznaje tego, czego nie chce (Państwo Boże XXI,3.1 – przekład Wiktora Kornatowskiego)

Szczęście tych, którzy zmartwychwstaną ku życiu wiecznemu – Augustyn określał ich jako massa purgata (pol. masa, wielość oczyszczona )[37], wielość pojednanych z Bogiem przez jedynego pośrednika Jezusa Chrystusa (por. 1 Tm 2, 5)[38][39][40] – będzie polegało przede wszystkim na odwróceniu skutków grzechu pierworodnego. Zmartwychwstałe ciało będzie doskonale podlegało duszy (Państwo Boże22.21), choroby, cierpienie i śmiertelność zostaną zastąpione przez niezniszczalność (Homilia 242A.3). Doczesny brak poznania i trudność w zdobywaniu wiedzy, w zmartwychwstaniu zostanie zastąpiony wiedzą, która będzie kompletna i pewna i nie będzie wymagała żadnego trudu[89]:

Quote-alpha.png

A jakże głęboka, jak piękna i jak pewna będzie uzyskiwana bez błędu i wysiłku wiedza o wszelkich rzeczach tam, gdzie mądrość Bożą będzie się z poczuciem najwyższej szczęśliwości i bez jakiejkolwiek trudności piło z samego jej źródła! Jakież stanie się nasze ciało, gdy, całkowicie podległe duchowi i należycie przezeń ożywiane, nie będzie potrzebowało żadnych pokarmów! Bo nie będzie to już ciało zmysłowe, ale ciało duchowe (por. 1 Kor 15,44), mające wprawdzie cielesną substancję, lecz wolne już od wszelkiego cielesnego zepsucia (Państwo Boże XXII, 24.5 – przekład Wiktora Kornatowskiego)

 

https://pl.wikipedia.org/wiki/Adversus_Iudaeos_(Augustyn)

Traktat z Żydami

Przykład Żydów odcinanie ciężkości Boga dobroci jest prawdą, nawet w przypadku szczepienia pogan.

1. 1. Błogosławiony Apostoł Paweł, nauczyciela wiary i prawdy, jesteśmy zachęcani, że ta sama wiara, której skutkiem jest dopasować ministra, który wcześniej mogą pozostać stabilne, z instrukcjami, aby wziąć dobry przykład przeraża. Widzisz, powiedział, dobroć i surowość Boga: wobec nich, że rzeczywiście są upadły, nasilenie; ale życzliwość dla ciebie, jeśli nadal w 1 . To powiedziawszy, czyli Żydów, którzy są jak gałęzie drzewa, które jest święte patriarchów jak roślin okopowych, z powodu ich niewiary, że zostały złamane; i że szczepione konto kredyt i stać się partnerem z naturalnym bogactwem gałęzi oliwnych off. Ale czy ty podnoszenia, bo jeśli się pochwalić, że nie jest to korzeń, ale korzeń ciebie 2 . A ponieważ jesteśmy zbawieni, każdy z nich, a następnie udał się do powiedzenia: Bo w bardzo czyn, a ty będziesz odcięty. I oni również, jeśli nie trwa nadal w niewierze, zostaną graffed w: dla Boga jest znowu w stanie ich Graff 3 . Ci jednak, którzy wytrwali w swojej niewierze, należą one do tego zdania Pana, gdzie jak mówi, synowie królestwa będą iść w ciemności zewnętrzne tego; Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów 4 . A ludzie, którzy pozostają w dobrym celu, co zostało powiedziane, wiele ze wschodu i zachodu, i zasiądą do stołu z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem w królestwie niebieskim 5 . W związku z powyższym, gdy są one w głównym salonie i patriarchów, a niewierząca żona jest uszkodzony dumę nasilenia naturalnych gałęzi sprawiedliwego gniewu Bożego, wierny Boże, łaską Bożą dobroć jest włożona do pokory drzewa dzikich oliwek.

Ślepota Żydów z Pisma Starego Testamentu, które mają zostać udowodnione przez.

1. 2. Jednakże gdy Żydzi nazwać dobrą wiadomością Apostolumque poważne, a czego nie słyszą; Gdyż wiem, co czytają, nie rozumieją. O którym prorok przewidzieć, że gdyby to zrozumiał, bo jak ty, którego czytają: Dałem cię światłością dla pogan, abyś był zbawieniem aż po krańce ziemi, więc 6 ; nie tak byli ślepi, nie tak wielu chorych, które mogą uznają światło Chrystusa lub w Panu, zbawienie nie jest osiągnięty. Ponownie, jeśli mam rozumieć je, że bezskutecznie i na próżno: śpiewają, przedmiotem tego, co przepowiedział: Ich dźwięk uczynił wyszło na całej ziemi, ich słowa aż po krańce świata, ziemi, 7 ; Akty, że obudził się w dźwięk, i były one uważane za boskie. Więc pismach świętych rzeczy, z których jeden jest za wielki i autorytet swoich produktów, które ma być podjęte są zeznania, z których korzyści z ofertą było wyleczyć, a jeśli nie chcesz, mogą być otwarte do prawdy, aby się przekonać.

Starodruki do nas, według ich zasad mają być przeprowadzone.

2. 3. Jednakże, pierwszy z nich został obciążony błędem, dlatego uważamy, że to nie była część starych książek, ponieważ jest stary, ale zachować świeże tajemnice. Mówią nam, co sprawia, że ​​czytanie Prawa i Proroków między wami, które nie są skłonni przestrzegać przykazań? Fakt, że ciało napletka, obrzezać męską siłę i może jeść mięso z którym prawo mówi, jako nieczysty, ani sabatów i nowe księżyce, a dzień święta z nich, według ciała obserwujemy, ani kościół składał ofiary zwierzęce kadził do Boga, ani też Pascha, ale w owcach i przaśny chleb, w podobny sposób, świętujemy, a jeśli kiedykolwiek istniał jeden stary sakramenty dla ogółu, którego imię było cienie rzeczy przyszłych; apostoł oznacza 8 , to dlatego, że oznaczało we właściwym czasie objawi, objawieniem rzeczy, które miały w ręku, ich nagi jako pilota w cieniu świetle przy najbliższej sposobności. Z których każdy jest zbyt długi, aby omówić jak starzec oddanie uderzeń, nie odkładając ciało z ciała; Zwierzęta, których mięso boisz, i unikamy raniąc go w całej jego zachowaniu; i przedstawiamy nasze ciała na ofiarę żywą, świętą, przyjemną Bogu, któremu nawet krew dusz świętych dla inteligentnie Poprzez pożądliwości naszych grzechów, są Chrystusa, jako baranka bez skazy, krew nas od wszelkiej nieprawości i jesteśmy oczyszczeni. Ten, który ze względu na podobieństwo ciała grzechu 9 jest również w kozie bogaty w bydło, w dawnych ofiar są zdobione, a nie zaprzeczył, że w przekroju byka za rogi, z których największe były w nim, że przyznaje się ofiarą. Reszta kiedy okazało się, że naprawdę sabbatizare; Nów i przestrzeganie nowej emisji. I Chrystusa, naszego Paschal; Nasza szczerość i prawda przaśny chleb, drożdże posiadające wieku 10 i inne, w których nie ma potrzeby, aby spędzić czas teraz, że te stare standardy są przedstawione w nim musiały zakończyć swoje królestwo nie będzie końca. Na które musiały być spełnione, że wszystko, co nie może rozwiązać Prawo i Proroków, ale wypełnić 11 .

Chrystus prawo nie wygasa, twierdząc, ale poprzez wypełnienie zmieniło.

3. 4. W związku z tym, że oznaki rzeczy nie pozostaje bez wpływu na argumentując ze starym, ale napełniania uległa zmianie: że Chrystus już przyszedł, jak niektórzy chcieliby postępować z tego raportu, który zostanie ogłoszony wcześniej rzeczy, które mają nadejść niż byli. Co masz na myśli, jednak chce, której zaznaczono, że w ten sposób niektóre psalmy, które mają w listach przez instytucję świętego, i będą go czytać i myśleć, to pomyłka co do ich tytułów czego jest napisane: W zamian za te rzeczy, które powinny zostać zmienione; Przewiduje on jednak, że Chrystus jest tekst Psalmy są takie same, z wyjątkiem, właśnie dlatego, że jest to zmiana, ponieważ przez niego w przyszłości przewidywano z Nim, przez którego widzieliśmy spełnione? Do ludzi, którzy teraz jest chrześcijaninem, to nie jest zmuszony do zwrócenia szczególnej uwagi na proroczych czasów, zostali skazani ale warunki się zmieniły; które oznaczały rzeczy sami, a nie w celu ich zniszczenia, ale w porządku, że czasy przyszli razem, każdy z jej objawami rzeczy.

Chrystus w Psalmie ogłoszone.

4. 5. Wreszcie, w Psalmie (na pierwszym w swoim rodzaju, aby wyświetlić tytuł, mogły zostać zmienione, nawet jeśli czytać Pieśń o miłości) Chrystus jest jasno pokazane sprawiedliwszy niż dla mężczyzn 12 . Kto, będąc w postaci Bożej, nie skorzystał aby na równi być z Bogiem 13 . Nie powiedział: Przepasz swój miecz z powrotem po udo 14 , w ciele było mówić. Ponieważ słowo nożem przez udo mięsa dlatego, przyjąwszy postać sługi, 15 ; boskość On, który jest chwalebna postać poza synów ludzkich, tak że może on, mimo że została dokonana za pomocą słabości, tylko dlatego, że nie ma innego proroka, widzieliśmy go, a on nie miał kształtu ani piękności; lecz Jego oblicze zepsuty, a jego pozycja jest czarny i brzydki 16 . Z tego samego psalmu, który jest nie tylko osoba, ale również bardzo Bóg jasno, gdy idzie tron, Boże, na wieki wieków, berło Twego królestwa. Sprawiedliwość i nienawidził nieprawość; Przez ciebie, Boże, olejek radości twego powyżej 17 . Ponieważ olej z Grekami  powiedział Chrystus nazywa, jest namaszczony przez Boga, a pozostałe sakramenty fizyczne i duchowe zmieniło namaszczenie. Nie jest powiedziane, kościół stał się prawą ręką w złotym brokatem 18 . Gdzie jest ona oznaczała różnych języków we wszystkich narodów, których wiara jest jedna i prosta, jednak jest od wewnątrz: Dla wszystkich pięknem córek domu królewskiego w ciągu 19 . Piosenka mówi powiedzieć: Słuchaj, i usłyszeć jego obietnicę, wyglądać kompletne. I zapomnieć o swoich ludzi i dom twego ojca. Tak więc, są one wypełnione, starą zmienia. Ponieważ król pożądane swoją piękności; 20 . Piękno, które zrobił sam, sam, ale znalazł w tobie. Jak piękne oczy, kiedy zostały zanieczyszczone swoje grzechy? Czy uważasz, że nadzieja jest umieszczony u mężczyzn, mówi dalej, że jest Pan Bóg twój 21 . Nie gardzą postać sługi, nie drwić, bo potężny jeden z pokorą słabości i wzniosłe, że jest Bogiem waszym. Wydaje się, że w tym, co małe, jest wielka, jest ukryta; Słońce w cieniu Sprawiedliwości, krzyż obraza dla honoru. Pomimo usiłował zabić niewiernych zaprzeczyć, że jest on Bóg dał podstawę do zmiany w organizmie, które wcześniej zorientowali się w cieniu.

Sześćdziesiątego ósmego tytułu Psalmów napisanych na cierpienia Chrystusa, zmiana jest przewidzieć.

5. 6. Ps sześćdziesięciu ósmą w tytule, na nich są zamienione. Powiemy mękę Chrystusa, przekształcając się w niektóre z głosów członków, to jest ich wiernym. Nie dlatego, że nie miał żadnych wad, ale prowadzi do przestępstw nie zostały ukryte przed wami 22 . Istnieje również ogłosiła, że jest napisane w Ewangelii, 23 Dali mi jedzenie, moim pragnieniem dali mi ocet do 24 . Podczas tego zmienić tak stary, że Psalm Przewiduje się zmienić. Że to czytasz i nie rozumieją Żydów, myślę, że ma on do powiedzenia, więc myślą, w jaki sposób możemy otrzymać od nas, z upoważnienia Bożego prawa i proroków: poszukiwanie Boga, sakramentów, gdy nie przestrzega przykazań są rzeczy, które istnieją. Obserwujemy, że uległy zmianie ulegają zmianie są te, które są przewidywane być zmieniony; i że uważamy, że odkrycie zmieniło. Zwracać uwagę na nakazów sakramentów, a zatem nie są rzeczy, które istnieją, ponieważ rozumiemy, co mówił przed stamtąd, i sprawił, że nasz własny, który był tam obiecano. Ale inni, którzy czytają to, że sprzeciw wobec nas, to nadal być kochanym, są one ze swoich rodziców, którzy dali im będzie na jedzenie dla Pana jest woreczek z, i istnieje jeszcze starożytni wziął od niego z octem, która jest mu do picia, przynieśli, a ja też nie rozumiem, bo w nich jest wypełnione następującymi słowami: Niech stół ich kładli przed nimi stają się pułapką do nagroda i blok 25 . Stają się żółci i kwasu, kwasu żółciowego i administracja vivo chleb. Tak macie, aby zobaczyć jego motywacji, którego jest tam powiedział wcześniej, że jest zaślepiony ich oczy, które nie widzą 26 ? A jak to jest mieć rację, że mogę podnieść swoje serca, od tych, z których został on powiedział, a grzbietu ich zawsze w dół zakręt ty 27 ? Te rzeczy nie są niczym więcej dotycząca wszystkich rzeczy: do kogo to może dotyczyć mówimy o wszystkich rzeczach, które zostały wypowiedziane przed dna. Niektóre z nich powinny to przynajmniej dla tych, którzy wierzą w Chrystusa, i masz, albo teraz nawet uwierzyć, że albo jakieś inne potomkowie, nawet do końca świata będzie wierzyć, nie dotyczą, do prawdy o Izraelu, na przykład, kto ujrzy Pana twarzą w twarz. Dla wszystkich tych, którzy są Izraelczycy, ale te ostatnie są z Izraela: Nie, dlatego, że są potomstwem Abrahama, są one wszystkie dzieci; Ale Izaak powiedział, twoje potomstwo czyli tych, którzy mają dzieci, którzy są dziećmi Bożymi, ale nasienie obietnicy są liczone do 28 . Jednak te, które odnoszą się do duchowej Syjon i miasta Judy, czyli do kościołów: z których Apostoł mówi: A ja wciąż nie wiadomo przez twarzą w kościołach Judei, które były w Chrystusie, 29 . , Bo jak tam jest trochę później, w tym samym psalmie: Bóg ocali Syjon i będą odbudowywać miast Judy panować. I zamieszkują ją i jej właścicielem. Nasienie to jego własny i którzy kochają jego nazwisko zamieszka w nim 30 . Ale gdy słyszą te rzeczy, Żydów, w cielesnego życia, dla których myślą o ziemskim Jeruzalem, które jest w niewoli z jej dzieci: Nie, nasza Matka, wieczne w niebie 31 .

Tytuł IX siedemdziesiątego zmiany psalmie przewidział.

6. 7. Podobnie w siedemdziesiątą dziewiątą tego samego tytułu utworu zatytułowanego dla nich mają być zmienione. Psalm między innymi, na których jest napisane w dół z nieba i zobaczyć i odwiedzić to winorośl i kompletne prawica obsadzone; I syn człowieczy, którąś 32 . Za to, że przez winnicę, o których mówi: Ty przyniósł winorośl z Egiptu; jechałeś 33 . To nie jest, ponieważ Chrystus, drugi co ma obsadzone: Ale powrót, on zmieniony. Więc czytamy Ewangelię marnie stracić, a winnicę innym najemcom 34 . On nie mówi, On wyrwać i wspomina inny zakład; Ale ta sama dla innych lokatorów.Przez co tym samym jest towarzystwo świętych, miasto Boga i zgromadzenie synów obietnicą, od śmiertelników, przez wyjazdem, a sukcesja muszą być wypełnione, a na końcu świata, w tym samym czasie we wszystkich nieśmiertelności Due powinni być otwarci: co może być inaczej w innym Psalmie przez uprawiane drzewo oliwne, owocnej ziemi, jest oznaczał, a on mówi: Jestem jak zielone drzewo oliwne w domu ufność w Bożym miłosierdziu Boga na wieki wieków: 35 . Nie złamali wiarę i dumny, a przez to jałowe oddziałów być szczepione narody, mogą zostać zniszczone korzeniowych kapłanów i. Bo nawet jeśli Izajasz mówi, że liczba Izraela, takich jak piasek, reszta 36 , ale z nim na temat jego wypowiedzi, i syn człowieczy, którego ty; i powtarzające się być na rękę prawą ręką, i syn człowieczy kogo ty. Nie odbiegają od 37 . Za pomocą tego, czym syn człowieczy, czyli Chrystus, Jezus, i dać z własnego do reszty, to znaczy do Apostołów, i wiele innych rzeczy, które są z Izraela, którzy w Chrystusa, Boga wierzyli w, dodając pełni pogan, O winorośli świętego miejsca jest do perfekcji, a w zabierając ze starym, a instytucja nowych owoców sakramentów tytule zawiadomienia, Ps: w odniesieniu do tych rzeczy powinny być zmieniane, 38 , jest spełniony.

Zmiany powinny być bardziej wyraźne świadectwo przeciwko Żydom.

6. 8. Więcej otworzyć spotkanie ma być leczony, czy zgadzają się lub nie, robią. Nadchodzą dni, i nawiąże dom Jakuba nowa umowa nie zdecydował, co ich przodkowie w dniu wziąłem ich za rękę, by wyprowadzić ich z Egiptu 39 . Jest to z pewnością zmiana powyższego, nie jest to za pomocą kilku filarach Psalmy, według tych, którzy mają zrozumienie jest oznaczało, mogą one w głoszeniu proroczego znaczenia głosem, ale wyraźnie jest wyciskany. Jasne obietnica, że ​​nowa umowa nie jest to, co stało się z ludźmi, kiedy jest wyprowadzone. Kiedy zatem nakazy Starego Testamentu są te cechy w nim, aby obserwować rzeczy, które nie są zmuszani do należą do Nowego Testamentu, w starości zbędne i pozostał, a zamiast tego, dlaczego Żydzi nie wiem, jak głęboka jest nasza obietnica nowych lokatorów; nie obserwujemy, że stary, że sprzeciwiają się? Od tego czasu, jak to się nazywa w Pieśniami, dążyliśmy dziennie cienie 40 ; sens duchowy był już świt, w swoim cielesnym uroczystość miała w spoczynku. Bogowie, przemówił i wezwał ziemię od wschodu do zachodu słońca 41 , ziemia będzie z pewnością nowy, który jest nazywany w innym psalmie, Pan nowa piosenka;Pan cała ziemia 42 . Nie jest to zatem tylko przeszłości Mount Sinai był jednym z ludzi, którzy nazywali bogami Egiptu; Ale oni powiedzieli, to aby uzyskać ziemię od wschodu do zachodu słońca. Teraz, jeśli chcieli zrozumieć pewnego Żyda, którego przemówienie byłoby słuchać tej rozmowy, i to jest powiedziane w Psalmie, opisane w tym samym stanie się do nich: Słuchajcie, mój lud, i będę mówił do ciebie, Izraelu, a ja świadczę tobie: O Boże, Bóg z Boga twego, Ja jestem. Nie kwestionuje was z powodu waszych ofiar; a twój spalony w mojej obecności. Nie wezmę cieląt z domu twego, ani kozłów z twoich fałdy: Przez moje są wszystkie zwierzęta z Is Mine, bydło na wzgórzach, a woły lasu; Znam wszystkie ptaki powietrzne, a piękno tej dziedzinie jest ze Mną. Jeśli jestem głodny, powiem wydobywana na świat i wszystko w nim. Czy będę jadł mięso cielców albo pił krew kozłów z kóz? Zaoferować Bogu ofiarę pochwalną i płacić swoje modlitwy. Wzywają mnie w dniu utrapienia, a ty mnie uwielbi 43 . Przynajmniej jest to osiąganie sklep jest otwarty na zmiany. Przewiduje ona, że ​​nie akceptują go, na Boga, czciciele własnych, nałożone na ofiary uwielbienia. , Czy średnią, a jakby nie było, bo pragnie pochwał od nas, ale żeby coś zapytać nas w nim, dla zbawienia. W rzeczywistości, to samo ma psalm, a następnie stwierdza: Ofiara uwielbienia powinien otocz Mnie; i nie jest droga, która ukażę mu zbawienie Boże, 44 . Ale co to jest zbawienie Boże, ale Syn Boży, Zbawiciel świata; Syn Ojca, który jest światłem przed światłem, które ujawni nowy przybycie? Dlatego mówi się, Śpiewajcie Panu pieśń nową; Śpiewajcie Panu, wszystkie krainy. Śpiewajcie Panu, błogosławcie Jego imię; tak szybko, jak jest pokazane na ewangelizacji i jest dodany do studni, aby powiedzieć o jego zbawieniu z dnia 45 . Sam więc i napełnił ją z kapłanem i ofiarą jest ofiara uwielbienia, złych utworów, dawanie pozwolenia, a obdarzony im łaski, i robi dobre uczynki. Dla celów czcicieli Pana ofiary uwielbienia od ofiary jego, tak, że ten, kto posiada, niech się pochwalić w Panu: 46 .

Żydzi jednak, że nie były one działając w imieniu niektórych przepowiedni, że wyjaśnił.

7. 9. Ale Żydzi, kiedy słyszą podniósł głowę tak: Jesteśmy; To mówi o nas, że mamy wyjaśnione. Kim są ludzie z Izraela, musimy rozpoznać słowa, mówiąc: Słuchajcie, mój lud, i powiem ci, Izrael, i dać do 47 . Co możemy powiedzieć na takie rzeczy? Wiemy, że Izrael duchowy, który Apostoł żadnej rzeczy, a mianowicie, spokój i współczucie, Izrael Boży 48 ; A teraz wiemy, że fizyczny Izrael, który mówi to samo: Rozważmy Izraela według ciała 49 . Ale nie w tym, że nie przyjmują one, i mam zamiar być na przekonaniu o własnej cielesności. Tych, których chciałbym z tobą porozmawiać trochę, byli rzeczywiście obecny: ludzie, należysz do niego, tak, że nie powinien, w miarę wschodu słońca aż do zachodu z Bogiem bogów, i nazwał swoją 50 ? Czy z Egiptu do Kanaanu są tłumaczone? Nie nazwano od wschodu do zachodu słońca, a następnie rozproszone w wschodzie i zachodzie słońca. Czy to nie przenieść do swoich wrogów do niej raczej należysz do tego, kto mówi w psalmie Bóg pokazano mi o moich wrogów, nie będą ich zabijać, abyście na kiedyś zapomnieć dzieła prawem, twego życia, lecz rozpraszają je za granicę twojej mocy; 51 ? Dlatego nie należy zapominać o prawo, ale o tych samych krajach jak świadectwo swojej wstyd, że ludzie nadal nie wiemy, kto został powołany od wschodu do zachodu słońca. A my się zaprzeczyć, że? I te rzeczy, które zostały wypowiedziane przez ten organ, w sposób jednoznaczny i rzeczy zostały wykonane, z jednej większej, ślepota, spadek gapić się na nas, z cudownym bezczelność, czy nie są niezbędne dla każdego wieku? Co zatem jesteś, aby odpowiedzieć na to pytanie, które jest ogłoszony przez proroka Izajasza: Nie stosuje się w ostatnich dniach, że góra domu domu Pańskiego ustala się na szczyty gór, i wywyższy się nad pagórkami; I zbliża się do niego, że wszystkie narody, i przyjdą do góry, aw domu Jakuba, i pokazać nam drogę zbawienia i wprowadzić do niego; Zion wyjdzie zakon, a słowo Pana z Jeruzalem, 52 ? Muszę powiedzieć, jesteś, jesteśmy; Syjonu i Jerozolimy, a dom Jakuba, bo słyszeliście? Jeśli odmówiono dla Jakuba do Chrystusa według ciała, który jest określany przez nazwę góry gotowy na szczycie góry, wszystkie szczyty są zawyżone przerasta lub zaprzeczyć, że Apostołowie i ci Żydzi, czyli po zmartwychwstaniu, obecnie uważa się, do rodziny obawy Jakuba : czy rzeczywiście, to należy rozumieć duchowo, kolejny Jakuba, że ​​jest lud chrześcijański; On jest młodszy niż Żydów, choć wzrosła, a jedna nadal spełnia dwa z nich braci w kształcie przewidywaniami, niż inne 53 .Syjon i Jeruzalem oznaczało duchowo są jednak tylko dopasowanie zeznawać tutaj, ponieważ jest to miejsce, gdzie Chrystus został ukrzyżowany i awansowała do prawa i ludzi. Do zakonu Mojżeszowego, który został nadany im przez głosowanie, którego większa bezczelność była zachwycona przez niego, i dla których jest on okazał się lepszy, to nie ma na celu nie wyjdzie z Syjonu i Jerozolimy, lecz z góry Synaj. Od ziemi obiecanej, gdzie Sion zwanego że Jerozolima po czterdziestu latach od przyszedł prawo, ale nie dlatego, że on lub ona następnie odmówił. Ewangelia Chrystusa, a prawo wiary, że jest pewne to, że pochodzi od nich. Nawet więc, Pan zmartwychwstał, przemawiając do studentów i są przewidywane Pisma w zupełnie Dlatego mówi się, a zatem musiał cierpieć i zmartwychwstać trzeciego dnia w jego imieniu pokuty i przebaczenia grzechy wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy 54 . Zobacz, co zrobił Izajasz powiedział Syjonu wyjdzie zakon, a słowo Pana z Jeruzalem, 55 . Bo to jest, pochodzący z powyższego, według Pana za obietnicę Ducha Świętego, wówczas jednego z domu tych, których trzymał uwięziony w, i napełnił ją i mówił językami wszystkich narodów, dokonała 56 ; A następnie udali się do głoszenia Ewangelii do poznania wszystkich narodów. Bo jak to jest ustawa z dnia, który idzie do góry z góry Synaj, w pięćdziesiątym dniu po Pesach jest napisane palcem Bożym, przez którą wyraża Ducha Świętego: prawo było te rzeczy, które wyszły z Syjonu i Jerozolimy, a nie na kamiennych tablicach, lecz w mięsistych tablicach serca, świętych ewangelistów, napisane jest przez Świętego pięćdziesiątego dnia po Wielkanocy, ale z pasją i zmartwychwstania Chrystusa; Gdy Duch Święty został wysłany, który obiecano.

Co jest bardziej przydatne do proroka żydowskiego.

7. 10. Idź teraz, Izraelu, według ciała, nie według ducha; Idź teraz i nadal sprzeciwia się oczywistego prawdę, a kiedy słyszysz: pójdźmy do góry, aw domu Jakuba , 57 ; Powiedzieć, że jesteśmy; I może obrazić ślepego wzgórze, gdzie twarz kolizji gorzej do stracenia przód. Jeśli naprawdę chcemy powiedzieć, że jesteśmy; tam jest, powiedz mi, gdzie słyszę to powiedział, z powodu nieprawości moich ludzi był doprowadziły do śmierci 58 . Bo jest z kim masz do śmierci swoich rodziców; Wygląda jak owcę na rzeź, 59 , jak Wielkanoc obchodzi się, wiedząc, że mamy ignorować tej przemocy impleretis. Jeśli naprawdę chcemy powiedzieć, że jesteśmy; to powiedz mi, kiedy usłyszysz ludziom serce tłuszczu ludzi i zamknął swoje oczy i uszy ciężkie, 60 . Więc powiedz mi, że jesteśmy; Kiedy słyszę, że mówi, cały dzień mam wyciągnął dłonie do nieposłusznego i błyskotliwym spostrzeżenie ludzi 61 . Wtedy mówią: „Jesteśmy, kiedy słyszę, to powiedział, że jest zaślepiony ich oczy nie widzieli, a ich grzbiety są wygięte na zawsze 62 . Na te i głosy, mówią proroctwa tego rodzaju, jesteśmy jego; Gdzie jesteś, bez żadnych wątpliwości, ale są ślepi na to, gdy mówisz, że jesteś, i nie można rozpoznać, gdzie jesteś.

Izajasz przepowiedział upadek Żydom przez Boga.

8. 11. Ale to jest oczywiste, że jestem chwilę. Oczywiście, kiedy słyszysz dobro Izraela, i powiedzieć, że jesteśmy; A kiedy słyszysz dobrą Jacob powiedzieć, że jesteśmy. A gdy byli przyczyną tego jest wymagane od ciebie, to odpowiedzieć, bo jest z Jakuba, az Izraela, od chwili, gdy patriarcha został powiększony w nas, więc możemy czerpać imię zasług naszego ojca. Nie jest zatem głęboki i ciężki sen, a ty śpisz, możemy emocjonować się do świata duchowego, który nie jest z głowy; ani nie możemy teraz, w jaki sposób mają być przyjęte w tych słowach w sensie duchowym, ślepy i głuchy, aby przekonać do spróbować pójść w przypadku słuchu i wzroku duchowego. Tak jak ty, a od Księga Rodzaju mówi nam wyraźnie, jedna osoba była Jakub i Izrael, że 63 ; gdzie oni pochwalić dom Jakuba, która jest domem dla Izraela. Co to jest wtedy, co jest tym samym sam prorok, na szczytach gór były przygotowane na przyszłość z praenuntiasset góry, wszystkie narody, do których mieli przyjść; Ze względu na Mount Sinai jest nie jeden naród, ale z góry Sion i Jerozolima z prawem i że wszystkie narody; Najbardziej oczywiście w Chrystusa i chrześcijanina patrz spełnione wkrótce potem, a teraz, dom Jakuba, chodźmy w świetle 64 lat ? Kurs ten będzie powiedzieć, że jesteśmy, jesteśmy; ale jak idzie dalej, przez krótki czas zwracać uwagę na, jak, kiedy powiedział, że chcesz mnie, mimo tego, czego nie chcą słyszeć to samo. Prorok jednoczy również powiedział, że wysłał swoich ludzi, Izrael 65 . Tutaj powiedzieć, że jesteśmy; Tutaj jesteś, wiem, że będziemy cytowane Niestety. Jeżeli co najmniej chętnie gdy to usłyszeli, mówi się szybko powrócić do jednego z was; Jeśli jednak była oburzona, kiedy usłyszał, że mówi się, że wyrzut do jednego z was. Można jednak powiedzieć, że jest to konieczne, czy to za zgodą, lub tych, którzy są niechętni do ciebie. Oto ja, nie ja, lecz prorok, którego czytasz to, za pomocą którego Bóg przemówił, nie był w stanie zaprzeczyć, które ukształtowane z autorytetu Pisma Świętego nie będzie mógł brać niczego, tak jak mu Pan rozkazał im, wykrzyknął stanowczo zły, a jak trąbka, podnosi głos, aby być 66 , a ich gani, mówiąc: A teraz, o dom Jakuba, chodźmy w świetle 67 . Zabili swoich rodziców. Nie ufają, i wezwał 68 , ale jeszcze nie jest stracone, ponieważ nie zrobił jeszcze z organizmu; A teraz masz miejsca w pokuty i teraz przyjść.Rzeczywiście jeszcze raz, ale teraz są one jeszcze skończony czas, który nie jest jeszcze ostatni dzień. Lub jeśli chcesz śledzić proroka Jacob, teraz wierzę, w świetle dnia, Izrael wydał więcej niż show.Dla my, dzięki zarówno pokażemy, przez nazywanie ich i tych, których oddziela ją z tego domu, a co mi tam odejmiesz. Na wynik jest nie tylko wzywał do apostołów po zmartwychwstaniu Chrystusa, lecz również wielkiego ludu; z których już mówiłem: I wypuścił im one są takie same nie są wierzyć i naśladować ich; i was samych, kim oni są, naśladując zniszczenia zwłoki, aw tym samym. Lub, jeśli jesteś z kim chcecie usunięto stamtąd zawołał Gdzie są mężczyźni, których wysłał naprzód? Nie mogę powiedzieć, czy nie to nie jest to, że nie znam żadnego innego kraju, naród, odłożyć; Podczas rozmowy proroka dopuszczone do ludu Izraela 69 . Oto one, a nie to, co można wrzucić. Dla posłał, i winorośli, z których wyglądał, że powinna ona przyniesie winogron, to wyprowadzeni ciernie; A on nakazał chmury nie padać na tej winnicy, jego własna. Ale nawet wtedy nazywano, w którym wspomniany rozsądzi między mną i moją winnicę 70 . Których Pan powiedział Gdybym wyrzucam złe duchy, to przez kogo wasze dzieci? Dlatego oni będą waszymi 71 . Który obiecuje siedzieć na dwunastu krzeseł, sądząc dwanaście pokoleń Izraela, 72 . Siada się Jakubowi, że szła w świetle sędziów Izraela, czyli ludzi na wsi. Albowiem jak wy pili ten sam, według proroka: „Kamień, który odrzucili budujący, ten się stał głową kącie: 73 ; Ściany z których byli z obrzezania i nieobrzezanych ludzi, jak to było, ale z różnych kierunków, a w kącie sam, jak gdyby w pocałunku pokoju, zjednoczeni ze sobą? Dlatego mówi: On jest naszym pokojem, który dokonał dwa jeden 74 . Ci, którzy śledzili jego wezwanie, a następnie z domu Jakuba, lub Izraela, że ​​oni też są kamień węgielny, dołączony do niego, a także w świetle Pana, idąc z którymi robił tam wysłał daleko, oni sami są pułapką dla budowniczych, a kamień węgielny że pogardzany.

Dymisja Żydów niż przewidywane przez Malachiasza.

9. 12. Wreszcie, jeśli te prorocze słowa próbować skręcać swoje serce w innym sensie, O Żydzi, zdrowie swojego syna opór; Jeśli powiem, wyrazy chcą podjąć, aby uczynić ludzi i rodzinę Jakuba lub Izraela, zwany i wydany; nie w innych, jest nazywany, oraz w innych przypadkach zostały oddalone, a nie dlatego zostały nazwane, i chodzić w światłości Pana; Stąd jest tylko dlatego, że były one oddalone, i że nie szła w świetle Pana; lub, co w innych, jest nazywany, oraz w innych przypadkach zostały oddalone, a nie faktem jest oddzielenie Stołu Pańskiego, aby ofiary Chrystusa i jego znaczenie dzisiaj, w tych samych starych sakramenty: przez oboje z nich, a one, na przykład, którzy są w świetle Pan udał Jego przykazań, które zostały zachowane, a ci, którzy przez sprawiedliwości kraju odmówił mu, że zarobili: tak będzie tak, aby zrozumieć, jeśli chcesz, co odpowiedź będzie można zrobić, a jak miał słowa innego proroka, aby ją zrozumieć, to odcina głosu tym, którzy go znaleźć całkowicie, w sposób jednoznaczny, wołając: „to nie mam żadnego upodobania w was, mówi pan Wszechmogący, nie odbędzie się z rąk i ofierze własne. Ponieważ było jasne, od wschodu do zachodu moje imię do narodów; iw każdym miejscu ofiara jest składany imieniu memu, czystej ofiary, bo wielkie będzie imię moje między narodami, mówi Pan Wszechmogący, 75 ? W tym ostatnim, jak jej głos do dowodów tak wielki krzyk przeciwko niej? Co należy zrobić więcej z nadmiernej zuchwałości, wychwalać siebie, tak, że spadek był bardziej żałosny, bardziej poważny i abyście zginąć? To nie jest z ciebie zadowolony, jak mówi, nie tylko, ale Wszechmogący. Dlaczego pochwalić jak najwięcej nasienia Abrahama, Izrael, czy Jacob, Kto, gdziekolwiek to usłyszeli, dom Jakuba, czy dom Izraela lub, z jakiegoś uwielbienia być uznane, to twierdzą, że to nie jest niemożliwe dla ekspresji, z wyjątkiem być dla ciebie? Gdy wszechmocny powiedzieć, nie jest zadowolony z ciebie, a te rzeczy z rąk.Tutaj przynajmniej nie można zaprzeczyć, że nie przyjmie Ofiarę z rąk twoich, nie tylko to, ale nie można zaoferować mu swoją rękę. Dla jednego jest to prawo od miejsca wyznaczonego króla Pańskiej, kazał przynieść ofiary z ręki: gdzie jest ruch, poza którą niektóre inne miejsce lub być przekazywane. Ponieważ na mocy zasług mając to miejsce straciłeś serce, jest dozwolone tylko być oferowane jako ofierze, co jest tam, w tych miejscach, inni nie, a jeszcze zaryzykować do zaoferowania. Tutaj całkowicie spełniony co prorok I te rzeczy z rąk. W rzeczywistości, jeśli byłoby to spóźni się z nimi w ich ziemskiej Jerozolimy, świątyni i ołtarza, do ciebie, może być w stanie powiedzieć, że ten został spełniony w nich, konstytucjach ofiary Pana nie ma między wami, z których jeden zatwierdza bezbożnych; przyjąć jedną z was, dla was i dla innych organów, aw ofiarach, tych, którzy strzegą przykazań Boga. To nie ma żadnego powodu, możemy powiedzieć, że w przypadku gdy nie ma nikogo w ogóle jest twój obowiązek, który zgodnie z prawem, które wyszły z mocowaniem nasion gorczycy, jest w stanie zaoferować ofiarę własnymi rękami. Nie znaczy to, że jest to zostało przepowiedziane i spełniony, abym pozwalają odpowiedzieć na opinię proroczy, ponieważ oferujemy do ciała, nie z jego rąk, ale z sercem i ustami oferty na chwałę, jak to mówi w Psalmie: Oferta Bogu ofiarę chwały: 76 . odmawia się również do was tutaj, kto mówi, że nie jest z ciebie zadowolony.

ofiara Christian wszędzie na ziemi iw niebie jest oferowany.

9. 13. Następnie, nie sądzisz, że nie jest tym, który przyniósł ci śmierć, ale o odbiorcę z rąk własnych rodaków, Bogu ofiara nie jest przeznaczona; które, rzeczywiście, on nie chce, czy nie potrzebuje nikogo z naszych towarów: ponieważ nie ma ofiary, jednak nie istnieje, że nie jest dla niego, ale dla nas, aby dowiedzieć się więcej, dodaje, i mówi: Ponieważ jestem ze wschodu na zachód, Nazywam będzie w słońcu, to jest oczywiste, że o ile przeprowadzono wśród pogan; iw każdym miejscu ofiara jest składany imieniu memu, czystej ofiary, bo wielkie będzie imię moje między narodami, mówi Pan Wszechmogący 77 . Jak to jest, że odpowiesz? Otwórz oczy, w końcu, w każdym czasie, i widać, od strony wschodniej aż do strony zachodniej słońcu, nie w jednym, jak wam to zostało rozliczone, ale w każdym miejscu, które mają być oferowane ofiarę chrześcijan; nie stosuje się do Boga, ale dla kogoś, kto mówi, że nie przewidział, Boga Izraela. On gdzie indziej, że ich kościół i który wydał Ci, Boże Izraela, cały świat będzie 78 . Szukaj Pisma, w co wy sądzicie, że macie życie wieczne; 79 . I rzeczywiście je posiadali, intelligeretis, jeśli Chrystus jest w nich, a może uchwycić. Jednak przesiać je, one świadczą o poświęcenie świata, Izrael oferowane do Boga; Nie jest z jednej podróży w swoim kraju, z których ręce nie są do zaakceptowania przepowiedział; Jednak ze wszystkich narodów, które mówią: Pójdźmy do góry o 80 . Nie w tym samym miejscu, panowała w ziemskim Jeruzalem, jak do ciebie, gdyż były one skierowane; ale w każdym miejscu, o ile w samym mieście Jerozolima. Nie według kolejności, ale na wzór Melchizedeka. Bo to i bardziej Chrystus przepowiedział, przysiągł i nie będzie zmienić zdanie, jesteś kapłanem na wieki na wzór Melchizedeka 81 . Co jest przysiąc, a jeśli nie, niezmienna prawda potwierdzone A co to jest, nie weźmie go z powrotem, jeśli nie będzie to zmienić charakter kapłaństwa w ogóle nic? Na nie, jako człowiek żałuje Boga, ale mówi się o Bogu, pokucie od niego, choć powstają, z każdej zmiany, którą uważa się za, będzie kontynuowany. W związku z tym, kiedy mówi, nie będę żałować, Tyś jest kapłanem na wieki według porządku Melchizedeka; pokutował wystarczająco dużo punktów, to znaczy, że chce zmienić kapłaństwo która została utworzona zgodnie z kolejnością, w przypadku zarówno zobaczyć spełnione. Aaron został powołany do teraz, jest świątynia i kapłaństwo na zawsze pozostanie w niebie.

Nie w takich laborabitis bo nie było czasu dojdziesz, gdzie oni nie wierzą.

9. 14. Do tego świt wzywa was, gdy mówi: A teraz, dom Jakuba, chodźmy w świetle Pana. Ty, Jacob, który nazwał Chosen pamiętaj, że robisz, on schował. Dopuszczone do ludu Izraela 82 . Na tyle, ile chcesz, żebym stamtąd z pertinebitis propozycja, którą nazwał; te rzeczy, będziesz tęsknił, on schował. Ponieważ światło Pana, w którym ludzie chodzą, to jest o tym, co powiedział prorok, aby dać światło narodów, że moje zbawienie dotarło aż po krańce ziemi 83 . W którym powiedział, że jeśli Chrystus? Która jest zakończona, a jedynie Chrystus? To nie jest w was, światło z tych rzeczy, co jakiś czas z nimi, z których mówiono, Bóg dał im ducha skruchy; oczy, tak że nie widzieli; i uczynić swoje uszy, które nie powinny słyszą, aż do dnia dzisiejszego, 84 . To znaczy, masz światło, więc zbyt zaślepiony odrzucając kamień, który stał się kamieniem węgielnym. Dlatego bliżej niego i być oświecony 85 . Co jest łagodnie; chyba wam wierzyć? Dla dokąd mogę iść, nie, że mogę zwrócić się do niego; On jest kamieniem, którego prorok Daniel, który jest przez rosnące zbyt duża góra, która wypełniła całą powierzchnię ziemi 86 ? Jest też, co ludzie mówią, pójdźmy do góry, nigdy nie dotrzeć do świata nadal dążyć. Gdzie oni są, istnieją wspinania się: według porządku Melchizedeka, ponieważ są one w każdym miejscu ofiara jest oferowany. I jako kolejny prorok powiedział Exterminat wszyscy bogowie ziemi, i kłaniać się każdego człowieka od jego własnych 87 . Kiedy więc mówi do ciebie: „Przystąpcie do niego, nie do ciebie, to powiedział, statki lub zwierząt pociągowych, przygotować jeszcze, a dla gospodarstw domowych i ofiary do lade i przejść na drodze do miejsca, skąd pochodzi tak daleko, Boże, aby zaakceptować oddanie swoich ofiar; Ale bliżej mu w nawiązaniu do uszu, twoje oczy do niego należy się obawiać. Nie w takich laborabitis bo nie było czasu dojdziesz, gdzie oni nie wierzą.

Jest miłością, którzy zostaną zaproszeni do wiary Żydów.

10. 15. Są kochani, czy z własnej woli lub gniewu Żydów, nadal jesteśmy, gdzie byliśmy w miłości innych. Ani, O jeden dumny, miażdżąc nam z przechwałki nie przeciwko gałęzi, lecz przez wzgląd na nas raczej myśleć, a co jest miłosierdzie Boże, korzeń których zostały szczepione, aw 88 ; że nie powinny one pilnuje wysokie rzeczy, ale zgadzając się pokornej 89 , nie zostaną połączone z domniemania, będąc bezczelny, ale z drżeniem w radości na 90 byliśmy powiedzieć: „Chodźcie, chodzimy w światłości Pana, 91 , na jego nazwisko jest wielkim między poganami, 92 . Bo jeśli to oni słuchać i słuchać, będą wśród tych, którym powiedziano: Pójdźcie blisko do niego i były promieniowania; i wasze twarze, nie będzie zawstydzony 93 . Jeśli jednak słyszeć i nie słuchać, ujrzą i przedmiotem zazdrości, a wśród nich są ci, których mówiono: bezbożnych zobaczyć, a powinien być zły; zębami i umywalki 94 . I mówi do Kościoła Chrystusowego, jak drzewo oliwne w domu Pana, ufność w miłosierdzie Boże, na wieki wieków: 95 .

 

Inaczej mówiąc:

Augustynowi nie przeszkadzał KRK, Paweł i tak dalej.

Owszem podobnie jak Paweł przekazał wiele prawdy lecz ważniejsze w ich przypadku jest to co pomijają a teoretycznie powinni znać

 

 

 

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.