Pawłościaństwo – Nr. 16 Paweł Hermes Apolonios Z Tiany

 

 

Wbrew pozorom postać Pawła z Tarsu nie jest do końca oryginalna, istnieje kilka postaci podobnych

Traktuję ten materiał raczej w formie ciekawostek niż w formie doktryn.

 

 

Szymon Mag Z Gitty

 

Szymon Mag – jawnie gnostycka, skrajna wersja Pawła ?

Twórcą gnostycyzmu był Szymon (Mag) Z Gitty, który mógł być jednocześnie Pawłem Z Tarsu i Apoloniuszem Z Tiany. Nie wiadomo co dokładnie jest prawdą a co ściemą jeśli chodzi o Pawła, Szymona Maga, Apoloniusza itd. Przekazuję luźne informacje, zachęcam do jednak przebadania wszelkich artykułów z otwartą głową odporną na truciznę tego świata.

– Ten cały Szymon Mag podobnie jak Saul podpierał (czytaj przekręcał ją) się Septuagintą aby dowieść swoich głupot, nauczał o miłości przez miłość Podpierał swój autorytet wersetem z ks Jeremiasza, 1:5.

Tertulian nazywa Saula apostołem heretyków ponieważ najchętniej czytano jego listy.
Gnostycy uznawali Pawła za swojego człowieka gdyż mówił o poznaniu

1 List Do Koryntian 8:10: Albowiem jeśliby kto ujrzał ciebie, który masz właściwe poznanie, siedzącego za stołem w świątyni pogańskiej, to czyż to nie pobudzi sumienia jego, ponieważ jest słaby, do spożywania mięsa składanego w ofierze bałwanom?

 

Osobiście podejrzewam że Apoloniusz Szymon i Paweł a może nawet Hermes to ten sam potężny upadły anioł. Warto sprawdzić listy Saula czy dzieje Szymona oraz Apoloniosa pod tym kątem.

W kwestii ”darów ducha” skrajna wersja Pawła + wyznawcy wszystko jest logiczne.

Co mówi nam twórca postaci Szymona Z Gitty, przyjaciel Pawła – Łukasz

 

Dzieje Apostolskie 8: (1) A Saul również zgadzał się z tym zabójstwem. W owym czasie rozpoczęło się wielkie prześladowanie zboru w Jerozolimie i wszyscy, z wyjątkiem apostołów, rozproszyli się po okręgach wiejskich Judei i Samarii. (2) Szczepana zaś pogrzebali bogobojni mężowie i opłakiwali go wielce. (3) A Saul tępił zbór; wchodził do domów, wywlekał mężczyzn i niewiasty i wtrącał do więzienia. (4) Wszakże ci, którzy się rozproszyli, szli z miejsca na miejsce i zwiastowali dobrą nowinę. (5) A Filip dotarł do miasta Samarii i głosił im Chrystusa. (6) Ludzie zaś przyjmowali uważnie i zgodnie to, co Filip mówił, gdy go słyszeli i widzieli cuda, które czynił. (7) Albowiem duchy nieczyste wychodziły z wielkim krzykiem z wielu, którzy je mieli, wielu też sparaliżowanych i ułomnych zostało uzdrowionych. (8) I było wiele radości w owym mieście.

(9) A był w mieście od jakiegoś czasu pewien mąż, imieniem Szymon, który zajmował się czarnoksięstwem i wprawiał lud Samarii w zachwyt, podając się za kogoś wielkiego. (10) A wszyscy, mali i wielcy, liczyli się z nim, mówiąc: Ten człowiek to moc Boża, która się nazywa Wielka. (11) Liczyli się zaś z nim dlatego, że od dłuższego czasu wprawiał ich w zachwyt magicznymi sztukami. (12) Kiedy jednak uwierzyli Filipowi, który zwiastował dobrą nowinę o Królestwie Bożym i o imieniu Isusa Chrystusa, dawali się ochrzcić, zarówno mężczyźni, jak i niewiasty. (13) Nawet i sam Szymon uwierzył, gdy zaś został ochrzczony, trzymał się Filipa, a widząc znaki i cuda wielkie, jakie się działy, był pełen zachwytu. (14) A gdy apostołowie w Jerozolimie usłyszeli, że Samaria przyjęła Słowo Boże, wysłali do nich Piotra i Jana, (15) Którzy przybywszy tam, modlili się za nimi, aby otrzymali Ducha Świętego.

(16) Na nikogo bowiem z nich nie był jeszcze zstąpił, bo byli tylko ochrzczeni w imię Pana Isusa. (17) Wtedy wkładali na nich ręce, a oni otrzymywali Ducha Świętego. (18) A gdy Szymon spostrzegł, że Duch bywa udzielany przez wkładanie rąk apostołów, przyniósł im pieniądze (19) I powiedział: Dajcie i mnie tę moc, aby ten, na kogo ręce włożę, otrzymał Ducha Świętego. (20) A Piotr rzekł do niego: Niech zginą wraz z tobą pieniądze twoje, żeś mniemał, iż za pieniądze można nabyć dar Boży. (21) Co się tyczy tej sprawy, to nie masz w niej cząstki ani udziału, gdyż serce twoje nie jest szczere wobec Boga. (22) Przeto odwróć się od tej nieprawości swojej i proś Pana czy nie mógłby ci być odpuszczony zamysł serca twego; (23) Widzę bowiem, żeś pogrążony w gorzkiej żółci i w więzach nieprawości. (24) Szymon zaś odpowiedział i rzekł: Módlcie się wy za mną do Pana, aby nic z tego na mnie nie przyszło, co powiedzieliście. (25) A oni, gdy złożyli świadectwo i opowiedzieli Słowo Pańskie, udali się w powrotną drogę do Jerozolimy, zwiastując dobrą nowinę po wielu wioskach samarytańskich. (26) A anioł Pański rzekł do Filipa, mówiąc: Wstań i idź na południe drogą, która prowadzi z Jerozolimy do Gazy. Jest to droga pustynna…..[…]

następny rozdział opowiada nam o rzekomej konwersji Pawła..

Szymon Mag według Dziejów Piotra (edytowane dzieło w IV w.) został nazwany ”aniołem szatana”.

(18) Najdrożsi i najukochańsi bracia, pośćmy razem i módlmy się do Pana. Ten, który wygnał Szymona z Judei, może wykorzenić go i stąd. Niechaj da nam siłę, abyśmy oparli się jemu i jego zaklęciom i abyśmy dowiedli, że jest aniołem Szatana. Otóż w dzień Sabatu nasz Pan przyprowadzi go na Forum Juliańskie wbrew jego woli. Zegnijmy zatem kolana przed Chrystusem, który wysłuchał nas, chociaż nie wołaliśmy do niego; który nas widzi, chociaż nie widzą go nasze oczy; lecz który jest w nas. Jeśli pragniemy, on nas nie opuści. Oczyśćmy zatem nasze dusze z wszelkiej nikczemnej pokusy, a Bóg nas nie opuści; i jak tylko mrugniemy okiem, on jest przy nas.

Można mi zarzucić że za często cytuję Wikipedię (żydopedię) jednakże podaje nam wiele pożytecznych linków).

Oto co mówi Wikipedia:

‘’ Według Dziejów Apostolskich usiłował kupić od apostołów dar udzielania Ducha Świętego.Z tekstu wynika, że Szymon, obserwując apostołów i ludzi, na których zstępował Duch Święty, doszedł do wniosku, że moc Ducha bywa udzielana dzięki samemu gestowi nałożenia rąk (a nie według woli Bożej). Szymon Piotr stanowczo się mu sprzeciwił.[List do galatów, dopisek redaktora]

To właśnie Szymon miał być inkarnacją tego Boga, ale nie jedyną. W doktrynie symonian pojawiała się już pewna forma Trójcy świętej – jako Ojciec miał on objawić się Izraelowi na Synaju, jako Syn-Jezus miał nauczać w Palestynie i udać ukrzyżowanie (już tu pojawia się typowo gnostycki motyw śmierci Chrystusa jako ułudy), zaś jako Duch miał nauczać w innych krajach. Jednakże – nie jest wykluczone, że nauka ta pojawiła się u szymonian później, wraz z krystalizowaniem się idei Trójcy w ortodoksji chrześcijańskiej.

Szymon miał nauczać, że człowieka zbawia WIARA w niego, a uczynki nie są potrzebne do zbawienia. Ta niezgodność z nauczaniem chrześcijańskim o uczynkach, wypływających z wiary, prowadziła to do swoistej amoralności wpisanej w doktrynę Szymona – można było czynić cokolwiek, bo jedynie wyznawanie jego jako Boga miało moc zbawczą. Był to zaczątek idei gnozy – zbawiającej wiedzy.’’

Zbadałem pobieżnie Szymona Maga,
apostoł Piotr według wielu wiarygodnych źródeł miał żonę Penelopę i ćórkę Petronelę czyli dziewicą nie był ani księdzem.

O Szymonie Magu róźnie się mówi np. że rodzice to Antoniusz i Rachel, albo że był aniołem szatana, albo że był synonimem antynomii (przeciwko Prawu)
Ireneusz , Justyn Męczennik , Hipolit i Epifaniusz pisali dużo o nim jako ojcu herezji

Paradoksalnie od Szymona Maga możemy się dowiedzieć więcej na temat Królestwa Bożego niż od Pawła (odsyłam do wątku Heleny i Szymona Maga jako alegorii Izraela)

https://en.wikipedia.org/wiki/Simon_Magus
”Epifaniusz pisze, że w jego czasach było jeszcze kilku Szymonów (około 367 r.), Ale mówi o nich jako o wymarłych. Gitta, jak mówi, zatonął z miasta do wioski. Epifaniusz dodatkowo szarżuje Szymona, próbując wyrwać słowa św. Pawła o zbroi Bożej (Efezjan 6: 14-16) w zgodzie z własną identyfikacją Ennoi z Ateną. Mówi nam również, że nadał barbarzyńskie imiona „zwierzchnościom i mocarstwom” i że był początkiem gnostyków. Prawo, według niego, nie było z Boga, ale z „złowrogiej mocy”. Tak samo było z prorokami, a śmierć polegała na wierze w Stary Testament . [20]”

Józef Flawiusz pisze o magu Atomosie
https://en.wikipedia.org/wiki/Atomus

Atomus lub Atomos był żydowskim cypryjskim magiem, który pojawia się w antykach Żydów przez Józefa Flawiusza pracującego dla Feliksa w Cezarei . [1] [2]
Atomus jest opisany jako ustaniu zatrudnienia przez Felix przekonać Herod Agryppa II „s siostra Drusilla do rozwodu Azizus z Emesa i zamiast go poślubić. [3]
Tekst brzmi „Simon” w niektórych łacińskich rękopisach, a Hans Waitz (1904) zasugerował, że magowie mogli zostać zidentyfikowani jako Simon Magus . [4] Nie jest to ogólnie akceptowane, ponieważ Atom był Żydem, a Szymon Mag był Samarytaninem . [5]

A kto pochodził z Cypru ?

”Urodzony na Cyprze Żyd, z rodu Lewiego, kuzyn św. Marka Ewangelisty (Kol 4,10). Po nawróceniu św. Pawła, ten zaopiekował się nim i przedstawił go innym apostołom (Dz. Ap. 9:27).”
Prawdopodobny autor Listu Do Hebrajczyków (jedna z moich hipotez) nazywany także Jupiterem (Dzeus)…. Barnaba

Zatem stawiam tezę że Łukasz, Paweł, Marek, Barnaba, Tytus, Tymoteusz i cała ta grupa prawdziwych apostołów opisana w listach Pawła i Łukasz to postacie fikcyjne aczkolwiek ”Łukasz” czy ”Paweł” istnieli lecz nie jako nawróceni apostołowie a jako czarownicy, Łowcy Dusz

Ciekawe że jedne źródła mówią o panowaniu Szymona Maga i założeniu współnoty przez Pawła ale mało się mówi się o sporze Pawła z Szymonem, dlaczego ?

 

Według Ewangelii wynika że głównymi prześladowcami oprócz Rzymu był Edom, który na pozór przestrzegał Prawa Bożego.

Apostołowie przestrzegali Prawa a byli zwalczani przez obie grupy

Paweł był jakoś poza atakami Rzymu ze względu na romańskie obywatelstwo.

Swoją drogą jeśli Apostołowie gloryfikowali Prawo a Paweł je zaatakował w dodatku czepiał się publicznie samych apostołów kreując siebie jako wielce pokrzywdzonego celebrytę męczennika.

W czasie zatrzymania i w Jerozolimie żadne z apostołów nie stanął w obronie Szaula kiedy ten bluźnił przeciwko Bogu (Prawu).

Paweł w Jerozolimie został zatrzymany przede wszystkim jako agent, prowokator, ten który atakuje Konstytucję…

Saweł swoimi licznymi prowokacjami siał raka w otoczeniu co było przelało czarę goryczy i stało się powodem dla późniejszych prześladowań.

Uważam że pozerskie akcje Pawła miały na celu podzielić ludzi i jednocześnie rozmyć różnice pomiędzy grupą Pawła a grupą Apostołów z jednoczesnym ośmieszeniem tych drugich czy raczej podsycania wrogości wobec tych drugich.

 

 

 

 

 

Apolonios Z Tiany

Apolonios Z Tiany – grecka, Pogańska rozszerzona wersja Pawła ?

Posąg Pawła ”apostoła” na Lateranie. Jak bardzo wszyscy próbują nam wcisnąć na siłę Pawła jako 12 lub 13 apostoła.

 

Apoloniusz uczęszczał do szkoły w Tarsie w Cylicji w tym samym czasie co Paweł. Zawsze stronił towarzystwa kobiet. Apolonius był zdeklarowanym wegetarianinem (uważał mięso za nieczyste) i abstynentem. Spędzał duża czasu w gronie znajomych biorąc udział w dyskusjach poprzez gestykulacje lub ”mowę oczu”. Obaj odbywali pielgrzymki i wędrówki do tych samych miejsc.  Apoloniusza otaczał często tłum chętnych usłyszenia odpłatnej rady od Apoloniusza, który często przebywał w świątyni Asklepiosa (wąż).  Paweł i Apoloniusz byli Jerozolimie w tym samym czasie oraz mieli ucznia o imieniu Demas z Azji Mniejszej a także kontaktowali się z gościem o imieniu Tytus. Apoloniusz zapewniał że jego głównym językiem jest aramejski, podobnie jak Paweł…

Cytowane ze strony:

Apoloniusz nie przyjmował bowiem do swojego grona nikogo, kto … nie przeszedł przynajmniej czteroletniej próby milczenia. Opuszczając Pafos, udał się do Efezu. Tam, przed największą i najpiękniejszą świątynią Artemidy (zaliczaną do jednego z siedmiu cudów starożytnego świata), wygłosił on mowę do mieszkańców, ganiąc ich za oddawanie się lenistwu i dążenie jedynie ku przyjemnościom (a ówczesny Efez, mógł zaoferować przybyszowi – a szczególnie majętnemu przybyszowi – wiele atrakcji). Mówił że ludzie powinni miast lenistwu i uciechom cielesności, oddawać się filozofii i zgłębianiu wiedzy. Czas spędzony w Efezie, przeznaczył głównie na nauki i przemowy, w których tłumaczył że ludzie nawzajem powinni sobie pomagać, a nie niszczyć i czerpać radość z nieszczęścia drugiego (pokazując przykład na ptakach, jak to jeden drugiego zawiadamiał że niedaleko ktoś wysypał ziarna pszenicy, natomiast ludzie, gdy odkryją jakąś korzyść, nie chcą się z nią dzielić a zachować przy sobie). 
Paweł także miał grupkę uczniów, przebywał w Efezie i miał do czynienia z kultem Artemidy oraz chrzanił ludzi za lenistwo i uciechy cielesne. 
Opuszczając Efez, udał się Apoloniusz do Smyrny, a następnie popłynął do Antiochii. Stamtąd zaś przybył do Dafne, a szczególnie do tamtejszej świątyni Apollina, gdzie ponoć przeraził się na widok barbarzyństwa tam dokonywanego. Ponoć kapłani mieli oddawać się składaniu krwawych ofiar, przy czym zupełnie dowolnie odbywali modły, nie praktykując już starych zasad. Według Filostrata, Apoloniusz miał odnowić stare obyczaje, pokazując kapłanom jak należy modlić się do bogów i przekonując ich (a także wiernych, którzy składali w świątyni ofiary za pomyślność swych przedsięwzięć lub w intencji zdrowia), aby nie składali ofiar ze zwierząt, by ołtarz boga nie nasiąkał ich krwią. Stwierdził: „Sam Pitagoras ofiarował bogu byka, ale upieczonego z ciasta„. Opuszczając Dafne, skierował się teraz Apoloniusz na południe, do kraju arabskich Nabatejczyków. Był to już (najprawdopodobniej) 30 r. naszej ery. Skąd takie przypuszczenie, skoro nigdzie nie pada żadna data? Chociażby stąd, że Apoloniusz zwykle w każdym, odwiedzanym przez siebie nieście spędzał po kilka (a niekiedy nawet kilkanaście) miesięcy). Jeżeli więc przyjąć, że wizyta na Cyprze miała miejsce ok. 27 r. to biorąc pod uwagę kolejne miasta (Efez, Smyrna, Antiochia i Dafne), należy przypuszczać że wizyty tam trwały ok. trzech kolejnych lat (tym bardziej że źródła mówią iż w Antiochii Apoloniusz był jedynie przejazdem, zaś pobyt w Dafne też nie należał do długich, być może trwał kilka-kilkanaście dni). Tak więc ok. 30 roku naszej ery Apoloniusz udaje się na południe od syryjskiego Dafne i kieruje się do Arabii (kraj Nabatejczyków), a co ma miejsce w tym czasie na południe od Syrii?
Paweł także był w Antiochi. W tym samym czasie był w Syrii co Paweł, oczywiście przypadkiem 🙂 Apoloniusz także był w Koryncie, w Atenach, w Tesalii, w Sparcie, w Rzymie za panowania Nerona. Dlaczego nie spotkał tam Apostołów? albo nie potknął się o Pawła. Nie mógł bo Paweł i Apoloniusz wyglądają na tą samą osobę.
Wikipedia: Po powrocie z Etiopii spotkał się w Tarsie z cesarzem Tytusem. Rozmawiał z nim o władzy i przepowiedział jaką śmiercią zginie
O Apolloniosie wiadomo bardzo niewiele. Zmarł prawdopodobnie za panowania cesarza Nerwy (96-98). Księga Suda podaje, że szczyt jego działalności przypadł na panowanie Kaliguli (37-41), Klaudiusza (41-54) i Nerona (54-68). Miał napisać traktat Pierwociny czyli o ofiarach, Testament, Przepowiednie, Żywot Pitagorasa i listy. Zachowały się tylko listy, mające postać krótkich bilecików, zawierających pouczenia moralne i skierowanych do różnych osób i miast. Autentyczność wielu z nich jest obecnie kwestionowana. Euzebiusz z Cezarei przekazał jedno zdanie z jego traktatu O ofiarach, w którym mówi, że Bóg jest ponad światem i nie żąda od ludzi żadnych ofiar, człowiek więc powinien mu składać cześć jedynie myślą.

O wiele surowiej ocenia go Lucjan z Samosat (120-190), pisząc o szarlatanie Aleksandrze, wspomina, że jego nauczyciel należał do tych, którzy pozostawali w bliższych stosunkach z głośnym Apolloniosem z Tyany i znali wszystkie jego szalbierstwa.

Paweł podobnie przepowiadał ”swoją śmierć”
Cała powieść o Apoloniuszu to greko-pogańskie rozszerzenie dziejów Pawła, być może i nawet zawierające więcej prawdy!? Flawiusz Filostratos co prawda dodaje wiele od siebie, być może nawet znał Listy Pawła.

Hermes Trismegistos – Anielska wersja, Pawła?

Paweł jako faryzeusz  (a być i może Grigori lub coś w tym rodzaju) musiał mieć Talmud, Kabałę, New Age i całą resztę w małym palcu.  Jeżeli aniołowie potrafią zmieniać swoją formę czy nawet materializować to wyjaśnia dlaczego dla jednych jest Szymonem Magiem a dla innych Apoloniuszem z Tiany. Dlaczego skoro mamy 12 apostołów tytułowani są nimi: Paweł, Barnaba, a nawet Cyryl i Metody ale to już inna bajka… Hermes/Merkury był bratem Apolla/Heliosa/Alexandra.

Hermes nauczał ludzi czarów i magii jak Paweł. Paweł to robił w bardziej podstępny sposób pod pozorem darów ducha i charyzmatów. Hermes (Merkury) był ponadto posłańcem ”bogów”. Egipska wersja Merkurego to Tot [jeden z faraonów miał na imię TotmozesWystarczy jeden człowiek który nieświadomie otrzymał wizję anielską albo dar uzdrawiania i bałwochwalstwo się szerzy wśród naszych [fałszywych] pasterzy i ich owczej młodzieży. Paweł specjalnie nie potępiał bałwochwalstwa i czarów a nawet zmieniał definicję bałwochwalcy dla efezjan (powyżej).

Owe postacie (Marek, Łukasz, Tymoteusz…to widocznie sztucznie podorabiane życiorysy akolitów Szymona z Gitty czy raczej Apoloniusza Z Tiany/Tarsu, anioła królestwa Greckiego/Rzymskiego wedle mojej hipotezy apostołem Apolla/Apollyona z Objawienia Jana 9:11. Apoloniusz podobno wstąpił do nieba a takie numery potrafią tylko Aniołowie oraz Isus…

Wielu znany czarnoksiężników jak Łukasz miało okazję za mocą magii się wybielić (w białym proszku) i przerobić siebie na uczniów 13 apostoła.

A może to ta sama osoba ze sztucznymi osiągnięciami niczym mitologiczny heros. Paweł nie cytował słów Chrystusa ani jednego a przynajmniej ja nie znalazłem. Mógł przecież się popytać Łukasza albo dokładnego Marka..

 

 

Apoloniusz… Apostoł Apollyona Appaliunasa?

Ze źródła, Apollo=Apollyon, na podstawie zebranych wcześniejszych luźnych hipotez i postów.

Księga Objawienia 9:(11) I miały nad sobą jako króla anioła otchłani, którego imię brzmi po hebrajsku Abaddon, po grecku zaś imię jego brzmi Apollyon (Niszczyciel).

Apollo i Helios to widocznie sama osoba, która łudząca przypomina Aleksander III Król Macedoński. Według jednej wersji mitu Orfeusz był czcicielem Apollina pod imieniem Helios.

Być może Aleksander Macedoński dorobił sobie Rodowód. Inaczej mówiąc są dwie możliwości albo był plemienia Dana, albo był upadłym aniołem. Historia jego ‘’śmierci’’ jest równie podejrzana i nie dokładna co Pawła. Być może ci upadli aniołowie zostawali wtedy albo zepchnięci do otchłani albo rozmywali się (tzw. cel osiągnięty i pora się ulotnić albo zmienić tożsamość).

Co nam mówi Wiki o Apollyonie: Apollo (gr. Ἀπόλλων Apóllōn, zwany też Φοῖβος Phoibos ‘Jaśniejący’, łac. Apollo) – w mitologii greckiej syn Zeusa i Leto. Urodził się na wyspie Delos. Był bliźniaczym bratem Artemidy. Uważany za boga piękna, światła, życia, śmierci, muzyki, wróżb, prawdy, prawa, porządku, patrona sztuki i poezji, przewodnika muz (Ἀπόλλων Μουσηγέτης Apóllōn Mousēgétēs). Przebywał na Parnasie, skąd zsyłał natchnienie.

Inna nazwa miasta ”Troja” czyli Ilios przypomina imię Heliosa (Heliusa, Xeliusa, Xeliosa, Iliosa)

Słońce po grecku:ήλιος (el) m ‎(ílios) / Ancient Greek:ἥλιος m ‎(hḗlios)

Pamiętajmy że Helios oznacza słońce czyli samego szatana. Szatan nie musi oznaczać jedną osobą a grupę aniołów pod banderą jednego króla Tyru i Babilonu.

Aleksander dawał do zrozumienia że jest prawdopodobnie Heliosem, synem Zeusa.

  • Inna sprawa złoty cielec którego czcili izraelici kiedy Mojżesz (imię egipskiego pochodzenia tak jak Aaron) otrzymał tablice to prawdopodobnie https://pl.wikipedia.org/wiki/Apis albo Baal (za którego Masorecki uważali swojego Pana)
  • Jah (ten pan to egipcki bożek księżyca Yah(we)
  • Grecy kojarzyli Amona/Amena jako Zeusa czyli Zeus=Amen=Baal | Egipcjanie również czcili Baala . Ojcem Zeusa był Kronos (Saturn) czyli Lucypher. Nie jestem niczego w 100% pewny cytuje jednak źródła które są podawane.
  • Mitra to kolejna twarz Apolla.
  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Anch | krzyż egipski to symbol Amena, Isis (Państwo Izydy), Ozyrysa. Krzyż to też symbol Tammuza (Ezechiel 8:14 mówi nam o nim)
  • ‘’Wikipedia: Wczesnym Okresie Dynastycznym ankh utożsamiano z Izydą oraz Ozyrysem. Jego wpływ widzimy również w następnych dynastiach. Anchi poszczególnych bóstw były łączone z ich atutami, i tak: anch boga Anubisa wiązany był z ochroną zmarłych, anch Sechmet oraz Hapi z życiodajnymi wodami Nilu, a anch Amona z oddechem życia (bożym duchem). Przetrwał jako ikona posiadająca mistyczną potęgę. Uznawany za znak pierwszych chrześcijan wyznania koptyjskiego. Do dzisiejszego dnia uznawany za jeden z ich znaków.
  • Tammuz, Dionizos (Bachus), Ozyrys to może być jedna i ta sama osoba widziana w różnych krajach.

 

 

Kimkolwiek był nie był Apostoł Paweł bezsprzecznie zaciemniał esencję podstawowych nauk a także ukkrywał tożsamość i historię rzeczywistego Rzeczywistego Izraela Zawierającego Pełne 12 Plemion Rozproszonych Na Północy

Dodajmy do tego pogląd Pawła na temat z Prawam danemu Mojżeszowi co stawia Saula po stronie przeciwników Boga.

Jawni przeciwnicy Boga to sataniści… Śmierć Męczeńska Pawła czy Łukasza, Marka, Barnaby  jest w zasadzie naciąganą legendą. Jeżeli Paweł to upadły anioł, to oznaczało by to że jest nieśmiertelnym inaczej mówiąc nie umarł w Rzymie. Teoretycznie mógł się ulotnić lub być wyrzuconym do otchłani.

Zresztą jest to teraz nieważne…

 

 

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.