Pawłościaństwo – Nr. 14 Ewangelista Marek

 

Post ten planowałem od ponad roku, lecz ciągle o nim zapominałem.

Jest to praktycznie rozbudowany fragment z głównego artykułu.

https://basileia785.wordpress.com/2016/10/16/pawloscianstwo-pawel-marek-lukasz/


 

Ewangelista Marek 

dop752-3

2 List Do Tymoteusza 4:11 Tylko Łukasz jest ze mną. Weź Marka i przyprowadź z sobą, bo mi jest bardzo potrzebny do posługiwania.

List Do Kolosan 4: (10) Pozdrawia was Arystarch, współwięzień mój, i Marek, siostrzeniec Barnaby, o którym otrzymaliście polecenie, abyście go przyjęli, jeśli do was przyjdzie, (11) I Isus, zwany Justem. Oni są jedynymi Żydami, którzy są współpracownikami moimi dla sprawy Królestwa Bożego, oni stali się dla mnie pociechą.

Na podstawie tego forumowego postu: Sprawa Ewangelii Marka cześć I / Sprawa Ewangelii Marka część II

Zwróćmy uwagę na masoński gest Marka. Wizja artysty czy rzeczywiste wtajemniczenie ?

 

 

 

Zajmijmy się Markiem, którego Ewangelia jest najkrótsza gdyż zawiera 16 rozdziałów.

Dzieło Marka było marginalizowane do XVIII wieku kiedy za pierwotne dzieło uważano Ew. Mateusza. Marek podobno spisał przemówienia Piotra, czyli nie był naocznym świadkiem Isusa a na dodatek nie należał do grupy 12 uczniów.

Był jednak podobnie jak Łukasz uczniem Pawła. Dotychczas nikt nie podejrzewał by tego człowieka o cokolwiek szkodliwego. Nie wiadomo dokładnie jak i kiedy (68 r. w Aleksandrii ?) Marek zginął, i czy w ogóle.

Działalność Marka umieszcza się w Aleksandrii pełnej gnostyków i innych form satanizmu. Na szczęście najlepsze tłumaczenie Biblijne powstało w Aleksandrii (Septuaginta LXX).

Czy Marek walczył z gnostykami? Tego nie wiemy, skoro łaził  za Pawłem by później zinfiltrować Piotra.

 

Kodeks Z Clermont z VI wieku zawiera Ewangelię według kolejności: Mateusz, Jan, Marek, Łukasz

Pierwotna (prawdopodobna) kolejność Ewangelii według Kodeksu Bezy z roku ok. 400 to Mateusz, Jan, Łukasz, Marek…

Główne Zarzuty Wobec Markosa 

  1. Ewangelia Marka nie zawiera kazania na górze czy modlitwy pańskiej.
  2. Ewangelia Marka zawiera najmniej mów Isusa ze wszystkich czterech a przecież w nich zawarte jest Życie oraz moc naprawcza
  3. Fragmenty w Ewangelii Marka są często jakby skrócone, niedokończone, jakby ucięte w połowie, zawierające puste lakoniczne zwroty.
  4. Wcześniej za najstarszą Ewangelię uważano tą pod imieniem Mateusza, dlatego jest pierwszą księgą Nowego Testamentu. 
  5. Marek podobnie jak Łukasz wielokrotnie odnosi się do Mateusza dodając nowe elementy a nawet je usuwając lub modyfikując. Łukasz wielokrotnie w swoim dziele poprawia to czego Marek nie sprecyzował.
  6. Syn Boży w Ewangelii Marka jest przedstawiano jako jakiś znachor, uzdrowiciel który bazuje na wierze zebranych czyli uwierz że leczę, i jesteś zdrowy…. [Mar 6:5-6,]. Isus nie u Marka pokazywany jako Król Królestwa Bożego a założyciel jakiejś sekty odciętej od macek Faryzeuszy.
  7. Ewangelia Mateusza i Jana wielokrotnie ostrzega przed fałszywymi nauczycielami a Marek nie był nawet świadkiem tych wydarzeń.
  8. Marek opisuje rzeczy chaotycznie, posiadając jedynie ”Ewangelię” Marka niejasny byłby cel przyjścia Jezusa na świat, najważniejszy temat kazań pozostałby nieznany.
  9. Niektóre kopie Ewangelii Marka nie posiadają fragmentu mówiącego o zmartwychwstaniu. Chodzi o ostatnie 12 wersetów z szesnastego rozdziału.
  10. Oprócz 1 Listu Piotra, Ewangelii Pawła i Łukasza nie mamy żadnej autoryzacji Marka ze strony apostołów – kółko wzajemnej adoracji.
  11. Jan Marek był kuzynem samozwańczego apostoła Barnaby.
  12. Łukasz i Marek w przeciwieństwie do apostołów kończą swoje dzieło fragmentem mówiącym o wniebowstąpieniu Mesjasza. Apostołowie pokazują że nasz Zbawiciel może wstępować do nieba i na ziemię kiedy tylko chce ponieważ jest synem Ojca.
  13. Odrzucając pisma Marka, Łukasza, Barnaby i Pawła główny temat Biblii staje się jasny i przejrzysty.
  14. ”Już w starożytności przyjął się pogląd, że Marek streścił Mateusza. Pogląd ten wsparty autorytetem Augustyna i obowiązywał aż do końca XVIII wieku[60]. W końcu XVIII wieku pojawił się pogląd, iż Marek spisał swoją Ewangelię jako pierwszy i korzystali zeń inni ewangeliści | Wikipedia

 

Atakuju Na Bibliu

Panuje popularne stwierdzenie że Ewangelia Marka była tą pierwszą stworzoną na podstawie przemów Piotra zaś apostoł Mateusz i Łukasz ją podrasowali. Ten pogląd niefortunnie wyklucza natchnienie pozostałych dzieł jako zwyczajne przeróbki.

Pytanie, skoro Piotr był bezpośrednim świadkiem wydarzeń to dlaczego sam nie spisał tych rzeczy tylko potrzebował osoby trzecie ?

Nie umiał pisać czy co ?

Nie, motywem rozpowiadania tych bajek w stylu że dostaliśmy NT dopiero w 325 na Soborze w Nicei czy to że Ewangelia Marka była pierwszą jest rozmydlanie poprzez wyłapywanie pozornych błędów

Podczas Soboru w Nicei nie ustalano składu kanonu NT ponieważ taki już istniał od co najmniej stu lat, omawiano w tym czasie wiele doktryn jak bóstwo syna bożego czy bóstwo Magma Mater – oczywiście nie tylko na tym Soborze bo akurat takich spotkań było mnóstwo.

Istnieje sporo dowodów ukazujących charakter owych zebrań w postaci protokołów soboru spisanych przez kronikarzy.

Praktycznie aż do epoki oświecenia uznawano Ewangelię Mateusza za tą pierwszą, następnie był Marek Łukasz i na końcu Jan.

Najczęściej wpiera nam się że Ewangelia Mateusza była pisana w języku ”Hebrajskim” a następnie ktoś przetłumaczył to na grecki. Ta teoria jest pozbawiona logiki ponieważ w tamtym czasie a zwłaszcza na wschodzie Cesarstwa powszechny był język Grecki.

Język tak zwany Hebrajski czyli dialekt j. Aramejskiego używały głównie elity w Judei czyli potępione przez Chrystusa kasty religijno-polityczne z Sanhedrynem włącznie.

Oryginalnym językiem Starego Testamentu był jednak StaroHebrajski z którego powstał alfabet Fenicki a następnie Grecki.

Owszem nie posiadamy ujawnionych oryginałów Biblii lecz mamy za to najlepszy przekład oparty na oryginale – Septuaginta.

 

 

Synopsa

Najczęściej uznaje się że Mateusz kopiował od Marka tymczasem nie mamy na to żadnych dowodów.

Musimy jednak pamiętać że w tamtych czasach piśmiennych było niewielu i większość ksiąg jak Iliada czy Odyseja powstały dzięki opowiadaniom przy kominku inaczej mówiąc dzięki tradycji ustnej.

Ponadto Ewangelie powstały w atmosferze prześladowań ze strony Rzymu i Edomu. Prześladowanie Pawła było zwykłym pozerstwem, był gnojony ze względu na negowanie Prawa Bożego.

Dość często uznaje się dzięki podobieństwu trzech Ewangelii jako jedyną natchnioną Ewangelię Jana, która podobno była spisywana na raty.

Także nie mamy na to dowodów ponieważ Ewangelia Jana zawiera elementy niepojawiające się w pozostałych dziełach.

Najprawdopodobniej Jan jako ostatni żyjący uczeń Isusa był doskonale zapoznany z treścią Ewangelii Mateusza więc jaki był sens się powtarzać ?

Jan napisał tę samą opowieść z innej perspektywy, tam Chrystus jest o wiele bliższy niż u Mateusza przedstawiany jako nauczyciel.

Jan zakładał więc że czytelnik jest dobrze zapoznany z przypowieściami a także z koncepcją Królestwa Bożego na ziemi. Jedyna przypowieść opisana przez Jana jest o pasterzu i owcach.

Zatem podstawowym źródłem doktrynalnym jest Ewangelia Mateusza natomiast Jan rozwija niektóre elementy ukazując Mesjasza jako przyjaciela, kogoś to stoi bardzo blisko.

 

Celem rozpowiadania teorii późnego powstania tekstu jest podważanie całości.

Mówi nam się także że Isus ostrzegał o bardzo bliskim nadejściu. Wielu satanistów cytuje ten werset

Ewangelia Mateusza 24: (34) Zaprawdę, powiadam wam. Nie przeminie to pokolenie, aż się to wszystko stanie.

 

Zapominają jednak wspomnieć o następnym zdaniu, ponieważ skazuje ono iż ten werset dotyczy pokolenia czasów końca.

Wrogowie Boga jak Sanhedryn czy Paweł z Łukaszem twierdzili że Isus miał zadanie w tamtym czasie wyzwolić Judę z rąk Rzymu. Cel okazał się być zupełnie inny i proroctwa to zapowiadały.

Oznacza to że proroctwa były rozumiane błędnie albo zupełnie niezrozumiane.

(35) Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminą. (36) A o tym dniu i godzinie nikt nie wie; ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko sam Ojciec.

 

Cóż, jeśli człowiek postaci od początku swoje błędne założenie oparte na przypuszczeniach nie dojdzie do prawdziwych rozwiązań.

Problem Synoptyczy (Trzy Ewangelie) można rozwiązać w niezwykle prosty sposób:

  1. Wszystkie Ewangelie są zgodne
  2. Tylko jedna jest zgodna
  3. Żadna nie jest zgodna i wybieramy Jana

Według dowodów tylko Mateusz i Jan byli osobistymi uczniami Chrystusa, Marek i Łukasz byli uczniami Pawła!

 

Co ciekawe pomimo ostrych ataków na Mateusza czy Jana treść nie została podważona.

Ewangelia Jana jest przeznaczona na osób które Ewangelię Mateusza znają, natomiast Marek ?

Marek większość informacji jakie przekazuje bardziej zaciemniają niż rozjaśniają sprawę,

 

 

Ohyda Spustoszenia

 

Pamiętamy Ewangelię Mateusza 24 rozdział, ta księga ostrzega nas przed fałszywymi dziełami oraz ludźmi.  Róznica pomiędzy Ewangeliami jest ogromna

Ewangelia Marka 13: (14) Gdy tedy ujrzycie ohydę spustoszenia, stojącą tam, gdzie stać nie powinna – kto czyta, niech uważa – wtedy ci, co są w Judei, niech uciekają w góry.
Ewangelia Mateusza 24: (15) Gdy więc ujrzycie na miejscu świętym ohydę spustoszenia, którą przepowiedział prorok Daniel – kto czyta, niech uważa.
Zauważmy że od Marka nadal nie wiemy kto co gdzie i jak, tymczasem od Mateusza dowiemy się że powinniśmy sięgnąć po Księgę Daniela i zwrócić uwagę na Syjon.
U Marka proroctwo wygląda na dezinformację…

Świątynia

Ewangelia Mateusza 24:

(1) A gdy Isus opuszczał świątynię i odchodził, przystąpili uczniowie jego, aby mu pokazać zabudowania świątyni. (2) A On, odpowiadając, rzekł do nich: Czy nie widzicie tego wszystkiego? Zaprawdę powiadam wam, nie pozostanie tutaj kamień na kamieniu, który by nie został rozwalony. (3) A gdy siedział na Górze Oliwnej, przystąpili do niego uczniowie na osobności, mówiąc: Powiedz nam, kiedy się to stanie i jaki będzie znak twego przyjścia i końca świata? (4) A Isus odpowiadając, rzekł im: Baczcie, żeby was kto nie sprowadził na manowce. (5) Albowiem wielu przyjdzie w imieniu moim, mówiąc: Jam jest Mesjasz, i wielu zwiodą.

W przypadku Marka nie wiemy o jaki budynek miał Isus na myśli, czy może mamy się domyślić na podstawie Ewangelii Mateusza ? 
Pozornie Marek powiela Mateusza.
Ewangelia Marka 13:

(1) I gdy On wychodził ze świątyni, rzekł mu jeden z uczniów jego: Nauczycielu, patrz, co za kamienie i co za budowle. (2) A Isus mu odrzekł: Czy widzisz te wielkie budowle? Nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie został rozwalony. (3) A gdy siedział na Górze Oliwnej naprzeciw świątyni, zapytali go na osobności Piotr i Jakub, i Jan, i Andrzej: (4) Powiedz nam, kiedy to nastąpi i jaki będzie znak, gdy to wszystko będzie się spełniać? (5) Wtedy Isus zaczął do nich mówić: Baczcie, żeby was ktoś nie zwiódł.

(6) Wielu przyjdzie w imieniu moim, mówiąc: Jam jest, i wielu zwiodą.

(7) A gdy usłyszycie o wojnach oraz wieści wojenne, nie trwóżcie się; musi się to stać, ale to jeszcze nie koniec.

(8) Powstanie bowiem naród przeciwko narodowi i królestwo przeciwko królestwu i będą miejscami trzęsienia ziemi, będzie głód. To jest początek boleści.

(9) Ale wy sami miejcie się na baczności: Będą was wydawać sądom, a w synagogach będziecie bici; postawią was taż przed namiestnikami i królami z mego powodu, abyście złożyli świadectwo przed nimi.

(10) Lecz najpierw musi być zwiastowana ewangelia wszystkim narodom.

Jakaż to Ewangelia ? 

(11) A gdy was poprowadzą, żeby was wydać, nie troszczcie się naprzód o to, co macie mówić, ale mówcie to, co wam będzie dane w owej godzinie, albowiem nie wy jesteście tymi, którzy mówią, lecz Duch Święty.

(12) I wyda na śmierć brat brata, a ojciec syna, i powstaną dzieci przeciwko rodzicom, i przyprawią ich o śmierć. (13) I będziecie w nienawiści u wszystkich dla imienia mego; ale kto wytrwa do końca, będzie zbawiony.

 

(15) A kto jest na dachu, niech nie zstępuje na dół i nie wchodzi do środka, aby coś wziąć z domu swego. (16) A kto jest na roli, niech nie wraca, by zabrać swój płaszcz. (17) Biada też kobietom brzemiennym i karmiącym w owych dniach. (18) Módlcie się tylko, aby to nie wypadło zimą.

Zauważmy że Marek pominął słowo ”Sabat” a także o wzięciu 144 tysięcy. 

(19) Albowiem dni owe będą taką udręką, jakiej nie było aż dotąd od początku stworzenia, którego dokonał Bóg, i jakiej już nie będzie.

(20) A jeśliby Pan nie skrócił tych dni, nie ocalałaby żadna istota, ale ze względu na wybranych, których wybrał, skrócił te dni.

(21) I gdyby wam wtedy kto powiedział: Oto tu jest Chrystus, oto tam, nie wierzcie;

(22) Powstaną bowiem fałszywi mesjasze i fałszywi prorocy i czynić będą znaki i cuda, aby o ile można, zwieść wybranych.

Owszem podobieństwo jest.

(23) Wy tedy baczcie: Przepowiedziałem wam wszystko.

(24) Ale w owe dni, które nastaną po tej udręce, zaćmi się słońce i księżyc nie zajaśnieje swoim blaskiem, (25) I gwiazdy spadać będą z nieba, i moce niebios będą poruszone. (26) A wtedy ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego na obłokach z wielką mocą i chwałą. (27) I wówczas pośle aniołów, i zgromadzi wybranych swoich z czterech stron świata, od krańca ziemi aż po kraniec nieba. (28) A od figowego drzewa uczcie się podobieństwa: Gdy gałąź jego już mięknie i wypuszcza liście, poznajecie, że blisko jest lato. (29) Tak i wy, gdy ujrzycie, że to się dzieje, wiedzcie, że blisko jest, tuż u drzwi.

(30) Zaprawdę powiadam wam, że nie przeminie to pokolenie, aż się to wszystko stanie.  (31) Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminą.

Owszem jest pełno zdań z Ewangelii Marka ale one nie świadczą o natchnieniu dzieła, nie zwracajmy uwagę na to co mówią a raczej na to czego nie mówią!

(32) Ale o tym dniu i godzinie nikt nie wie: ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec. (33) Baczcie, czuwajcie; nie wiecie bowiem, kiedy ten czas nastanie.

(34) Jest to tak, jak u człowieka, który odjechał, zostawił dom swój, dał władzę sługom swoim, każdemu wyznaczył jego zadanie, a odźwiernemu nakazał, aby czuwał. (35) Czuwajcie więc, bo nie wiecie, kiedy pan domu przyjdzie: czy wieczorem, czy o północy, czy gdy kur zapieje, czy rankiem. (36) Aby gdy przyjdzie, nie zastał was śpiącymi. (37) To, co wam mówię, mówię wszystkim: Czuwajcie!

 

Kto Jest Dobry ? 

Ewangelia Mateusza 19:

(16) I oto ktoś przystąpił do niego, i rzekł: Nauczycielu, co dobrego mam czynić, aby osiągnąć żywot wieczny?
(17) A On mu odrzekł: Czemu pytasz mnie o to, co dobre? Jeden jest tylko dobry, Bóg. A jeśli chcesz wejść do żywota, przestrzegaj przykazań. (18) Mówi mu: Których?  (19) Czcij ojca i matkę, i miłuj bliźniego swego, jak siebie samego. (20) Mówi mu młodzieniec: Tego wszystkiego przestrzegałem od młodości mojej; czegoż mi jeszcze nie dostaje? (21) Rzekł mu Isus: Jeśli chcesz być doskonały, idź, sprzedaj, co posiadasz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie, potem przyjdź i naśladuj mnie.

Ewangelia Jana 10:

(25) Odpowiedział im Isus: Powiedziałem wam, a nie wierzycie; dzieła, które ja wykonuję w imieniu Ojca mojego, świadczą o mnie;
(26) Lecz wy nie wierzycie, bo nie jesteście z owiec moich. (27) Owce moje głosu mojego słuchają i Ja znam je, a one idą za mną.(28) I Ja daję im żywot wieczny, i nie giną na wieki, i nikt nie wydrze ich z ręki mojej. (29) Ojciec mój, który mi je dał, jest większy nad wszystkich i nikt nie może wydrzeć ich z ręki Ojca. (30) Ja i Ojciec jedno jesteśmy

Ewangelia Marka 10:

(17) A gdy się wybierał w drogę, przybiegł ktoś, upadł przed nim na kolana i zapytał go: Nauczycielu dobry! Co mam czynić, aby odziedziczyć żywot wieczny? (18) A Isus odrzekł: Czemu mię nazywasz dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko jeden Bóg.
(19) Znasz przykazania: Nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie mów fałszywego świadectwa, nie oszukuj, czcij ojca swego i matkę. (20) A on mu odpowiedział: Nauczycielu, tego wszystkiego przestrzegałem od młodości mojej. (21) Wtedy Isus spojrzał nań z miłością i rzekł mu: Jednego ci brak; idź, sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie, po czym przyjdź i naśladuj mnie.

 

 

 

Fałszywi Pasterze

Łukasz i Marek uwiarygadniają wszelkich egzorcystów i czarowników usypiając naszą czujność
Ewangelia Marka 9:(38) Odpowiedział mu Jan: Nauczycielu! Widzieliśmy kogoś, kto nie chodzi za nami, jak wypędzał w twoim imieniu demony, i zabranialiśmy mu, bo nie chodził za nami.(39) Ale Jezus rzekł: Nie zabraniajcie mu, ponieważ nie ma takiego, kto by dokonywał cudów w imieniu moim i mógł zaraz potem źle o mnie mówić. (40) Bo kto nie jest przeciwko nam, ten jest za nami.
Ewangelia Łukasza 9:(49) A Jan odpowiadając, rzekł: Mistrzu, widzieliśmy takiego, który w twoim imieniu wygania demony i zabranialiśmy mu, ponieważ nie chodzi z nami. (50) Wtedy Jezus rzekł do niego: Nie zabraniajcie; kto bowiem nie jest przeciwko wam, ten jest z wami.
Ewangelia Mateusza 7:(15) Strzeżcie się fałszywych proroków, którzy przychodzą do was w odzieniu owczym, wewnątrz zaś są wilkami drapieżnymi! (16) Po ich owocach poznacie ich. Czyż zbierają winogrona z cierni albo z ostu figi? (17) Tak każde dobre drzewo wydaje dobre owoce, ale złe drzewo wydaje złe owoce. (18) Nie może dobre drzewo rodzić złych owoców, ani złe drzewo rodzić dobrych owoców.(19) Każde drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, wycina się i rzuca w ogień (20) Tak więc po owocach poznacie ich. (21) Nie każdy, kto do mnie mówi: Panie, Panie, wejdzie do Królestwa Niebios; lecz tylko ten, kto pełni wolę Ojca mego, który jest w niebie. (22) W owym dniu wielu mi powie: Panie, Panie, czyż nie prorokowaliśmy w imieniu twoim i w imieniu twoim nie wypędzaliśmy demonów, i w imieniu twoim nie czyniliśmy wielu cudów? (23) A wtedy im powiem: Nigdy was nie znałem. Idźcie precz ode mnie wy, którzy czynicie bezprawie.

Jak widzimy Chrystus ma Ojca, który jest w niebie a więc nie jest Bogiem ani bóstwem w stylu greckim, rzymskim, hinduskim, chaldejskim, asyryjskim, egipskim, frygijskim etc. Gdyż jest synem Bożym, i Królem Królów. A to zmienia bardzo wiele.. Ciekawi mnie czy Pablo także tego nie wie.

Podobnie jedynie Ewangelia Mateusza przedstawia nam przypowieść o chwastach (Mt 13). Tymczasem Marek i Łukasz jedynie dają przypowieść o siewcy. W zmanipulowany sposób jest ona bardzo na rękę kościołom, bardzo często ją słyszałem w szkole.

 

Ewangelia Marka 4:

(1) I znowu począł nauczać nad morzem. I zeszło się do niego mnóstwo ludu, tak, iż musiał wstąpić do łodzi i usiąść w niej na morzu, a cały lud był na lądzie, nad brzegiem morza. (2) I nauczał ich wielu rzeczy w podobieństwach i tak mówił do nich w kazaniu swoim: (3) Słuchajcie! Oto wyszedł siewca, aby siać. (4) A gdy siał, padło jedno na drogę i przyleciało ptactwo, i zjadło je. (5) Inne zaś padło na grunt skalisty gdzie nie miało wiele ziemi i szybko wzeszło, gdyż gleba nie była głęboka. (6) A gdy wzeszło słońce, zostało spieczone, a że nie miało korzenia, uschło. (7) Inne znów padło między ciernie, a ciernie wyrosły i zadusiły je, i owocu nie wydało. (8) A inne padło na ziemię dobrą, wzeszło, wyrosło i wydało owoc trzydziestokrotny i sześćdziesięciokrotny, i stokrotny.

 

(15) Tymi na drodze, gdzie jest rozsiane słowo, są ci, do których, gdy je usłyszeli, zaraz przychodzi szatan i wybiera słowo, zasiane w nich. (16) Podobnie, zasianymi na gruncie skalistym są ci, którzy, skoro usłyszą słowo, zaraz je przyjmują z radością, (17) Ale nie mają w sobie korzenia, lecz są niestali i gdy przychodzi ucisk lub prześladowanie dla słowa, wnet się gorszą.

(18) A innymi, zasianymi między ciernie, są ci, którzy usłyszeli słowo, (19) Ale troski tego wieku i ułuda bogactw i pożądanie innych rzeczy owładają nimi i zaduszają słowo, tak iż plonu nie wydaje. (20) Owymi zaś, którzy są zasiani na dobrej ziemi, są ci, którzy słuchają słowa, przyjmują je i wydają owoc trzydziestokrotny i sześćdziesięciokrotny, i stokrotny. (21) I mówił im: Czyż przynoszą światło po to, aby je postawić pod korcem albo pod łóżkiem? Czyż nie po to, aby je postawić na świeczniku?

(22) Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie miało być ujawnione i nic nie pozostało utajone, co by nie wyszło na jaw.

(23) Jeśli kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha! (24) I rzekł do nich: Baczcie na to, co słyszycie! Jaką miarą mierzycie, taką wam odmierzą, a nawet wam przydadzą.

Ewangelia Mateusza 7 podaje cały fragment…

(25) Albowiem temu, który ma, będzie dane, a temu, który nie ma, zostanie i to, co ma, odebrane.

(26) I mówił: Tak jest z Królestwem Bożym, jak z nasieniem, które człowiek rzuca w ziemię. (27) A czy on śpi, czy wstaje w nocy i we dnie, nasienie kiełkuje i wzrasta; on zaś nie wie jak. (28) Bo ziemia sama z siebie owoc wydaje, najpierw trawę, potem kłos, potem pełne zboże w kłosie. (29) A gdy owoc dojrzeje, wnet się zapuszcza sierp, bo nadeszło żniwo. (30) I mówił: Do czego porównamy Królestwo Boże albo jakim podobieństwem je wyrazimy?

(31) Jest jak ziarno gorczyczne, które, gdy zostanie zasiane do ziemi, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi. (32) Ale gdy zostaje zasiane, wyrasta i staje się większe od wszystkich jarzyn, i wypuszcza tak wielkie gałęzie, że w jego cieniu mogą się gnieździć ptaki latające na niebie.

 

Loża Tajemnic Chrystusowych

Ewangelia Marka 4: (10) A gdy był na osobności, pytali go ci, którzy z nim byli razem z dwunastoma, o te podobieństwa. (11) I odpowiedział im: Powierzono wam tajemnicę Królestwa Bożego; tym zaś, którzy są zewnątrz, wszystko podaje się w podobieństwach, (12) Aby patrząc, widzieli, a nie ujrzeli; i słuchając słyszeli, a nie rozumieli, żeby się czasem nie nawrócili i nie dostąpili odpuszczenia. (13) I rzekł im: Nie rozumiecie tego podobieństwa? Jakże więc zrozumiecie wszystkie inne podobieństwa? (14) Siewca rozsiewa słowo.

Ewangelia Marka 4: (33) I w wielu takich podobieństwach zwiastował im słowo stosownie do tego, jak mogli słuchać. (34) A bez podobieństwa nie mówił do nich. Na osobności zaś wykładał uczniom swoim wszystko.

Ewangelia Marka 6 (7) Potem wezwał dwunastu, i począł ich wysyłać po dwóch, i dał im moc nad duchami nieczystymi. (8) I nakazał im, aby nic nie brali na drogę prócz laski – ani chleba, ani torby podróżnej, ani monety w trzosie, (9) Lecz by obuli sandały, a nie wdziewali dwu sukien. (10) I mówił do nich: Gdziekolwiek wejdziecie do domu, tam pozostańcie, aż do swego odejścia stamtąd. (11) A jeśliby w jakiejś miejscowości nie chciano was przyjąć ani słuchać, wyjdźcie stamtąd i otrząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo przeciwko nim. Zaprawdę powiadam wam: Lżej będzie Sodomie i Gomorze w dzień sądu niż temu miastu. (12) A oni poszli i wzywali do upamiętania. (13) I wyganiali wiele demonów, i wielu chorych namaszczali olejem, i uzdrawiali

 

Nie wiadomo po co i w jakim celu….

 

 

 

Chrystus Uzdrowiciel

Marek dodatkowo przedstawia Isusa jako szarlatana uzdrawiającego ludzi dzięki ich wierze…

 

Ewangelia Marka 6:(5) I nie mógł tam dokonać żadnego cudu, tylko niektórych chorych uzdrowił, wkładając na nich ręce.  (6) I dziwił się ich niedowiarstwu. I obchodził okoliczne osiedla, i nauczał.

Ewangelia Marka 5:(30) Isus poznawszy zaraz, że z niego moc uszła, zwrócił się do ludu i rzekł: Kto się dotknął szat moich?  Na to rzekli mu uczniowie jego: Widzisz, że lud napiera na ciebie, a pytasz: Kto się mnie dotknął?

Ewangelia Marka 8: (23) A On wziął ślepego za rękę, wyprowadził go poza wieś, plunął w jego oczy, włożył nań ręce i zapytał go: Czy widzisz coś?  (24) A ten, przejrzawszy, rzekł: Spostrzegam ludzi, a gdy chodzą, wyglądają mi jak drzewa.  (25) Potem znowu położył ręce na jego oczy, a on przejrzał i został uzdrowiony; i widział wszystko wyraźnie.  (26) I odesłał go do domu jego, nakazując: Tylko do wsi nie wchodź.

Ewangelia Marka 6:(55) I rozbiegli się po całej tej krainie, i poczęli na łożach znosić chorych tam, gdzie, jak słyszeli, przebywał. (56) A gdziekolwiek przyszedł do wsi albo do miast, albo do osad, kładli chorych na placach i prosili go, by się mogli dotknąć choćby kraju szaty jego; a ci, którzy się go dotknęli, zostali uzdrowieni.

 

W wykonaniu Marka Isus wychodzi na typowego szarlatana, miernego Łowcę Dusz którego uzdrowienia zależą od poziomu wiary mas. W razie niewiary czy braku pozytywnych rezultatów owi uzdrowiciele zwalają winę na niewiarę.

Jak dobrze wiemy wielu szarlatanów jest zdolna nawet do wynajęcia statystów którzy będą udawać uzdrowionych

Wyłania się więc kolejny cel powstania Ewangelii Marka i Łukasza – ośmieszenie Chrystusa jako nieudolnego czarownika szarlatana.

Powrót do góry

Marek Crowley ? 

Marek powiela herezje Pawła który zezwolił na jedzenie żywności przeznaczonej dla ”bogów”Więcej w 5 części

Ewangelia Marka 7:
(2) A gdy ujrzeli, że niektórzy z uczniów jego jedli chleb nieczystymi rękami, to znaczy nie umytymi

(3) Albowiem faryzeusze i wszyscy Żydzi zachowują naukę starszych i nie jedzą, jeśli przedtem nie umyją starannie rąk,

(4) I po powrocie z rynku, jeśli się nie umyją, nie jedzą; ponadto wiele innych zwyczajów przejęli i zachowują je, jak to: obmywanie kielichów i dzbanów, i miednic – (5) Zapytywali go tedy faryzeusze i uczeni w Piśmie: Dlaczego twoi uczniowie nie postępują według nauki starszych, ale jedzą chleb nie umytymi rękami?

(6) On zaś rzekł im: Dobrze Izajasz prorokował o was, obłudnikach, jak napisano: Lud ten czci mnie wargami, ale serce ich daleko jest ode mnie. (7) Daremnie mi jednak cześć oddają, głosząc nauki, które są nakazami ludzkimi. (8) Przykazania Boże zaniedbujecie, a ludzkiej nauki się trzymacie.

(18) I rzekł im: Tak więc i wy jesteście niepojętni? Nie rozumiecie, że wszystko, co z zewnątrz wchodzi do człowieka, nie może go kalać,

(19) Bo nie wchodzi do jego serca, lecz do żołądka, i wychodzi na zewnątrz, oczyszczając wszystkie pokarmy.

Niektóre przekłady używają takiego zakończenia:

(19) gdyż nie przenika aż do jego serca, ale dostaje się do żołądka, a potem już wydalane jest na zewnątrz. W ten sposób uznał wszystko, co się je, za czyste.

19 bo nie wchodzi do jego serca, lecz do żołądka i na zewnątrz się wydala». Tak uznał wszystkie potrawy za czyste. 20 I mówił dalej: «Co wychodzi z człowieka, to czyni go nieczystym.

 

I podobnie nauczał Paweł

1 List Do Koryntian 8:4 Co więc dotyczy spożywania mięsa, składanego w ofierze bałwanom, wiemy, że nie ma bożka na świecie i że nie ma żadnego innego boga, oprócz Jednego. 5 Bo chociaż nawet są tak zwani bogowie, czy to na niebie, czy na ziemi i dlatego jest wielu bogów i wielu panów, 6 Wszakże dla nas istnieje tylko jeden Bóg Ojciec, z którego pochodzi wszystko i dla którego istniejemy, i jeden Pan, Isus Chrystus, przez którego wszystko istnieje i przez którego my także istniejemy. 7 Lecz nie wszyscy mają właściwe poznanie; niektórzy bowiem, przyzwyczajeni dotąd do bałwochwalstwa spożywają mięso jako składane w ofierze bałwanom i sumienie ich z natury słabe, kala się. 8 Zapewne, pokarm nie zbliża nas do Boga, gdyż nic nie tracimy, jeśli nie jemy, i nic nie zyskujemy, jeśli jemy. 9 Baczcie jednak, aby ta wolność wasza nie stała się zgorszeniem dla słabych. 10 Albowiem jeśliby kto ujrzał ciebie, który masz właściwe poznanie, siedzącego za stołem w świątyni pogańskiej, to czyż to nie pobudzi sumienia jego, ponieważ jest słaby, do spożywania mięsa składanego w ofierze bałwanom?13 Przeto, jeśli pokarm gorszy brata mego, nie będę jadł mięsa na wieki, abym brata mego nie zgorszył

1Koryntian 8:4 Co więc dotyczy spożywania mięsa, składanego w ofierze bałwanom, wiemy, że nie ma bożka na świecie i że nie ma żadnego innego boga, oprócz Jednego. 5 Bo chociaż nawet są tak zwani bogowie, czy to na niebie, czy na ziemi i dlatego jest wielu bogów i wielu panów, 6 Wszakże dla nas istnieje tylko jeden Bóg Ojciec, z którego pochodzi wszystko i dla którego istniejemy, i jeden Pan, Isus Chrystus, przez którego wszystko istnieje i przez którego my także istniejemy. 7 Lecz nie wszyscy mają właściwe poznanie; niektórzy bowiem, przyzwyczajeni dotąd do bałwochwalstwa spożywają mięso jako składane w ofierze bałwanom i sumienie ich z natury słabe, kala się. 8 Zapewne, pokarm nie zbliża nas do Boga, gdyż nic nie tracimy, jeśli nie jemy, i nic nie zyskujemy, jeśli jemy. 9 Baczcie jednak, aby ta wolność wasza nie stała się zgorszeniem dla słabych. 10 Albowiem jeśliby kto ujrzał ciebie, który masz właściwe poznanie, siedzącego za stołem w świątyni pogańskiej, to czyż to nie pobudzi sumienia jego, ponieważ jest słaby, do spożywania mięsa składanego w ofierze bałwanom? (…)13 Przeto, jeśli pokarm gorszy brata mego, nie będę jadł mięsa na wieki, abym brata mego nie zgorszył

 

Inaczej mówiąc nie ważne że jest to ofiara przeznaczona dla Molocha…. żryj i nie zadawaj pytań…

 

 

Sugestia Ognistego Piekła

 

Ewangelia Marka 9:(43) A jeśli cię gorszy ręka twoja, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie wejść kaleką do żywota, niż mieć dwoje rąk, a pójść do gehenny, w ogień nieugaszony, (44)  Gdzie robak ich nie umiera, a ogień nie gaśnie

Chodzi o ten werset

Księga Izajasza 66: (20) I przyprowadzą wszystkich waszych braci ze wszystkich narodów na koniach i wozach, w lektykach i na mułach, i na wielbłądach na moją świętą górę, do Jeruzalemu, jako dar dla Pana – mówi Pan – tak jak synowie izraelscy Przynoszą do świątyni Pana ofiarę z pokarmów w czystym naczyniu. (21) Także spośród nich wezmę sobie niektórych na kapłanów, na lewitów – mówi Pan. (22) Bo jak nowe niebo i nowa ziemia, które Ja stworzę, ostaną się przede mną – mówi Pan – tak ostoi się wasze potomstwo i wasze imię. (23) I będzie tak, że w każdy nów i w każdy sabat przychodzić będzie każdy człowiek, aby mi oddać pokłon – mówi Pan.

(24) Gdy wyjdą, będą oglądać trupy ludzi, którzy odstąpili ode mnie; bo robak ich nie zginie, a ogień ich nie zgaśnie i będą obrzydliwością dla wszelkiego ciała.

Dlaczego więc Marek wybiórczo zacytował werset z Izajasza…. aby dowieść że piekło katolickie istnieje. Niestety nie każdy zna źródło z którego cytował Marek a KRK wykorzystał to jako typowy straszak.

 

 

 

Czy Ewangelia Marka Jest Ewangelią ? 

Ewangelia Marka niczego nowego nie wnosi i praktycznie nie wyjaśnia czym jest Ewangelia a raczej zaciemnia.

NIe jasny jest także cel przyjścia Mesjasza na świat, skąd przyszedł i w jakim celu.

Sprawdź początek

Ewangelia Marka 1:

(1) Początek ewangelii o Isusie, Synu Bożym. (2) Jak napisano u Izajasza proroka: Oto posyłam anioła mego przed tobą, który przygotuje drogę twoją. (3) Głos wołającego na pustyni: Gotujcie drogę Pańską; Prostujcie ścieżki jego.

Ten sam fragment znajdziemy w Ewangelii Mateusza która doskonale wyjaśnia rodowód Isusa a także cel Chrztu Janowego.

(12) I zaraz powiódł go Duch na pustynię.

(13) I był na pustyni czterdzieści dni, kuszony przez szatana, i przebywał pośród zwierząt, a aniołowie służyli mu.

(14) A potem, gdy Jan został uwięziony, przyszedł Isus do Galilei, głosząc ewangelię Bożą

(15) I mówiąc: Wypełnił się czas i przybliżyło się Królestwo Boże, opamiętajcie się i wierzcie ewangelii.

Następnie mamy lakoniczne stwierdzenia że Isusa kusił diabeł a następnie głoszono Królestwo Boże. Ale nadal nie wiemy nic. 

Niestety Marek prawdopodobnie celowo pomija wiele cennych informacji. 

Zobaczmy więc co marek pominął

 

Ewangelia Mateusza 4:

(1) Wtedy Duch zaprowadził Isusa na pustynię, aby go kusił diabeł. (2) A gdy pościł czterdzieści dni i czterdzieści nocy, wówczas łaknął. (3) I przystąpił do niego kusiciel, i rzekł mu: Jeżeli jesteś Synem Bożym, powiedz, aby te kamienie stały się chlebem. (4) A On odpowiadając, rzekł: Napisano: Nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych
(5) Wtedy wziął go diabeł do miasta świętego i postawił na szczycie świątyni (6) I rzekł mu: Jeżeli jesteś Synem Bożym, rzuć się w dół, napisano bowiem: Aniołom swoim przykaże o tobie, abyś nie zranił o kamień nogi swojej.
(7) Isus rzekł mu: Napisane jest również: Nie będziesz kusił Pana, Boga swego. (8) Znowu wziął go diabeł na bardzo wysoką górę i pokazał wszystkie królestwa świata oraz chwałę ich. (9) I rzekł mu: To wszystko dam ci, jeśli upadniesz i złożysz mi pokłon.
(10) Wtedy rzekł mu Isus: Idź precz, szatanie! Albowiem napisano: Panu Bogu swemu pokłon oddawać i tylko jemu służyć będziesz. (11) Wtedy opuścił go diabeł, a aniołowie przystąpili i służyli mu.

 

Natomiast Łukasz przemilczał najważniejsze zdanie

Ewangelia Łukasza 4:

(1) A Isus, pełen Ducha Świętego, powrócił znad Jordanu i był wodzony w mocy Ducha po pustyni, (2) I przez czterdzieści dni kuszony przez diabła. W dniach tych nic nie jadł, a gdy one przeminęły, poczuł głód. (3) I rzekł do niego diabeł: Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz kamieniowi temu, aby się stał chlebem. (4) A Isus mu odpowiedział: Napisano: Nie samym chlebem człowiek żyć będzie. (13) A gdy dokończył diabeł kuszenia, odstąpił od niego do pewnego czasu.

Łukasz pominął kluczowe zdanie że życie dają jedynie słowa Boga.

Pytanie co Łukasz insynuuje nam wesetem ”na jakiś czas” skoro w dalszych rozdziałach nie mamy żadnej wzmianki dotyczącej kuszenia Isusa ?

Prawdopodobnie Łukasz sugeruje albo opętanie Isus albo że moc demoniczna i moc Boża pochodzi z jednego pnia albo jedno i drugie.

Co ciekawe zarówno Marek jak i Łukasz pomijają arcyważny werset z Tory ponieważ ich celem było także wspieranie Ewangelii Pawła.

 

 

Basilea

 

Ewangelia Marka 4:(17) Odtąd począł Jezus kazać i mówić: Upamiętajcie się, przybliżyło się bowiem Królestwo Niebios.  (23) I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w ich synagogach i głosząc ewangelię o Królestwie i uzdrawiając wszelką chorobę i wszelką niemoc wśród ludu.

 

Ewangelia Mateusza 10: (6) Ale raczej idźcie do owiec, które zginęły z domu Izraela.  (7) A idąc, głoście wieść: Przybliżyło się Królestwo Niebios.

 

Ewangelia Marka 6:(12) A oni poszli i wzywali do opamiętania.

Ewangelia Marka 13:(10) Lecz najpierw musi być zwiastowana ewangelia wszystkim narodom.

 

 

Zakończenie 

Ewangelia Mateusza 28: 

(16) A jedenastu uczniów poszło do Galilei, na górę, gdzie im Isus przykazał. (17) I gdy go ujrzeli, oddali mu pokłon, lecz niektórzy powątpiewali. (18) A Isus przystąpiwszy, rzekł do nich te słowa: Dana mi jest wszelka moc na niebie i na ziemi. (19) Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Moje (20) Ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata.

Ewangelia Marka 16: 

(14) Na koniec ukazał się jedenastu uczniom, gdy siedzieli u stołu, i ganił ich niewiarę i zatwardziałość serca, że nie uwierzyli tym, którzy go widzieli zmartwychwskrzeszonego. (15) I rzekł im: Idąc na cały świat, głoście ewangelię wszystkiemu stworzeniu. (16) Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, będzie zbawiony, ale kto nie uwierzy, będzie potępiony. (17) A takie znaki będą towarzyszyły tym, którzy uwierzyli: w imieniu moim demony wyganiać będą. nowymi językami mówić będą, (18) Węże brać będą, a choćby coś trującego wypili, nie zaszkodzi im. Na chorych ręce kłaść będą, a ci wyzdrowieją. (19) A gdy Pan Isus to do nich powiedział, został wzięty w górę do nieba i usiadł po prawicy Boga. (20) Oni zaś poszli i wszędzie kazali, a Pan im pomagał i potwierdzał ich słowo znakami, które mu towarzyszyły.

Zatem Ewangelia Marka uzupełnia wyłącznie relacje Łukasza na temat Pawła

Dzieje Apostolskie 28:

(3) A gdy Paweł zgarnął kupę chrustu i nakładał ją na ogień, wypełzła od gorąca żmija i uczepiła się jego ręki.
(4) Gdy zaś tubylcy ujrzeli zwisającego gada u jego ręki, mówili między sobą: Człowiek ten jest zapewne mordercą, bo chociaż wyszedł cało z morza, sprawiedliwość boska żyć mu nie pozwoliła.
(5) Lecz on strząsnął gada w ogień i nie doznał nic złego;
(6) Oni zaś oczekiwali, że spuchnie lub zaraz trupem padnie. A gdy długo czekali i widzieli, że nic nadzwyczajnego z nim się nie dzieje, zmienili zdanie i mówili, że jest bogiem.

 

Zastanówmy się skąd Marek wziął te informacje jeżeli Apostołowie w tej kwestii milczeli.

Ponadto tego typu magiczne zdolności nie mają potwierdzeń w Septuagincie, w okultyzmie tak.

Mateusz jasno nam przekazuje w czym imieniu jest Chrzest a także warunkiem naszego zbawienia jest przestrzeganie Przykazań.

Od Marka jedynie co się możemy dowiedzieć to że trzeba się ochrzcić i wierzyć. Marek ponownie nie przekazuje nam cennych słów Isusa. 

 

Markowe Novus Ordo Seclorum 

Zarówno Marek jak i Paweł promują New World Order jawiąc się jako wrogowie Rzeczywistego Narodu Wybranego!

W świetle wielu dowodów na istnienie 12 plemion Izraela na północy do dziś sprawa wygląda niezwykle poważnie.

Podejrzewam że pod nazwą Scytowie a także niektórych plemion koczowniczych Irańskich kryją się plemiona Słowiańskie czyli Trzon 10 Plemion Izraela

 

SERBOWIE

Na próżno szukać tego w polskiej wikipedii:

https://en.wikipedia.org/wiki/Origin_hypotheses_of_the_Serbs

Serbowie śledzą ich historię do VI i VII wieku migracji na południe Słowian. Serbowie, podobnie jak inni południowi Słowianie, wchłonęli ludy Paleo-Bałkanów i założyli różne państwa w średniowieczu; Serbska historiografia zgadza się, że początek serbskiej historii rozpoczął się od utworzenia państwowości serbskiej we wczesnym średniowieczu.

W XIX wieku wielu badaczy przedstawiło kilka teorii na temat pochodzenia etnonimu serbskiego. Niektórzy badacze twierdzili, że etnonim, a tym samym pochodzenie etniczne, datuje się na starożytną historię. Teorie opierają się na domniemanym związku z różnymi etnonimami z czasów rzymskich (plemiona) i toponimami. Teorie te pozostają w dużej mierze nieprzetworzone i kontrowersyjne.

Wcześniejsze historyczne zapiski o Serbskiej nazwie edytuj ]

„Serbi” położony w pobliżu ujścia Wołgi, oparty na greckich źródłach literackich, na mapie wydrukowanej w LONDYNIE ok.1770 r.

Różni autorzy wymieniali nazwiska Serbów ( serbski : Srbi / Срби) i Serbów ( górnołużycki : Serbja , dolnołużycki : Serby ) w różnych wariantach: Surbii, Suurbi, Serbloi, Zeriuani, Sorabi, Surben, Sarbi, Serbii, Serboi, Zirbi, Surbi, Sorben, [1] itd. Autorzy użyli tych nazwisk w odniesieniu do Serbów i Serbołużyczan w obszarach, w których ich historyczna (lub obecna) obecność była / nie jest kwestionowana (w szczególności na Bałkanach i Łużycach ), ale istnieją również źródła, które wymieniać te same lub podobne nazwy w innych częściach świata (w szczególności w Azji)Sarmatia na Kaukazie ). Próby różnych badaczy, aby połączyć te nazwy z nowoczesnymi Serbami, dały początek różnym teoriom na temat pochodzenia Serbów.

Wczesne historyczne wzmianki o rzekomym „Serbskim” etnonimie na Kaukazie
Wcześniejsze historyczne wzmianki o innych serbskich nazwach, które niektórzy badacze próbują połączyć z Serbami

Migracja białych Serbów na Bałkany edytuj ]

Lokalizacje Białej Serbii i Białej Chorwacji w VI wieku (około 560), zgodnie z księgą Franciszka Dvornika.

Dervan – Serbia (biała Serbia), VII wiek.

Serbskie ziemie na Bałkanachw IX wieku, w większości według De Administrando Imperio .

Według De Administrando Imperio ( DAI , napisany przez Cesarza Bizancjum Konstantyna VII (912-959), Serbowie wywodzili się od ” Białych Serbów „, którzy żyli po „drugiej stronie Turcji” (nazwa używana na Węgrzech ), w okolicy który nazwali „Boiki”. biała Serbia graniczy Franks i biała Chorwacja . DAI twierdzi, że po dwóch braci dziedziczone reguły od swojego ojca, jeden z nich wziął połowę ludzi i przeniesione do Bizancjum (czyli na Bałkanach ) , który był zarządzany przez cesarza Herakliusza(610-641). [10] [11] [12]Według niemieckiego historyka LA Gebhardi, dwaj bracia byli synami Dervan The dux (książę) z Surbi (Serbołużyczan) . [13]

Na Bałkanach , Serbowie osiedlili się najpierw wokół rzeki Tara , Ibar , Drina i Lim (w dzisiejszej granicy regionu Serbii , Czarnogóry oraz Bośni i Hercegowiny , ale również Dalmacja ) i połączone z otaczającą Południowej słowiańskie plemiona, który przyszedł na Bałkany wcześniej (w VI wieku) i ludu paleo-bałkańskiego. Z biegiem czasu południowosłowiańskie i głównie iliryjskie plemiona tego terytorium mieszały się z Serbami, a także przybrały nazwę Serbów jako swoje własne. [14]

Inna część Białych Serbów nie wędrowała na południe, ale pozostała w regionie Łaby . Potomstwem tych białych Serbów są dziś Serbowie Łużyccy ( Serbołużyczanie ), którzy nadal mieszkają w regionie wschodnich Niemiec w Łużycach ( Łużyce , Łużyce) .

Istnieją również opinie, że dane z „De adminando imperio”, które opisują serbską migrację na Bałkany, nie są poprawne i że Serbowie przybyli na Bałkany ze wschodnich krajów słowiańskich , wraz z innymi południowosłowiańcami . [15] [16]

Cesarz Konstantyn III (641) przekazał część Słowian z Bałkanów ( region Vardar ) do Azji Mniejszej . Tam migranci założyli miasto Gordoservon , którego nazwa pozwala przypuszczać, że wśród jego założycieli byli Serbowie . [17] Miasto było również znane pod nazwami Gordoserbon i Servochoria.

Teorie edycja ]

Teoria Iranu edycja ]

Teoria o pochodzeniu irańskim etnonimu serbskiego zakłada, że ​​starożytni Serbi / Serboi z północnego Kaukazu (azjatyckiej Sarmacji) byli plemieniem sarmackim ( alańskim ). [18] Teoria zakłada następnie, że Alanin Serbi zostali podporządkowani przez Hunów w IV wieku i że oni, jako część armii Hunów, wyemigrowali na zachodnią krawędź Imperium Hunów (w obszarze Europy Środkowej w pobliżu rzeki Łaby , później oznaczony jako Biała Serbia w dzisiejszej Saksonii (wschodnie Niemcy ) i zachodniej Polsce). Po śmierci przywódcy Hunów, Attili (w 453 r.), Alanin Serbi prawdopodobnie uzyskał niepodległość i rządził we wschodniej części rzeki Saale (we współczesnych Niemczech ) nad lokalną ludnością słowiańską . [18] [19] Z czasem, jak się spierają, zawarli związek małżeński z lokalną społecznością słowiańską w regionie, [18] [19] przyjęli język słowiański i przekazali swoje imię Słowianom. [20] Według Tadeusza Sulimirskiego podobne zdarzenie może wystąpić na Bałkanach lub Serbachktórzy osiedlili się na Bałkanach, byli Słowianami, którzy przybyli z północy i byli rządzeni przez już słowianizowanych Alanów . [19]

Hipotetyczna migracja Serbów z Sarmacji

Zdeformowane ludzkie czaszki, które są połączone z Alanami, odkryto również w obszarze, który później został oznaczony jako „Biała Serbia”. [20] Zgodnie z interpretacją indoeuropejską, różne strony świata są oznaczone różnymi kolorami, tak więc biały kolor jest oznaczeniem dla zachodniego, czarny dla północy, niebieskiego lub zielonego dla wschodu i czerwony dla południa . Zgodnie z tym poglądem Biała Serbia i Biała Chorwacja zostały wyznaczone jako zachodnia Serbia i zachodnia Chorwacja i znajdowały się na zachodzie od hipotetycznych ziem, które miały takie same nazwy i prawdopodobnie istniały na wschodzie. [21]

Jest możliwe, że Alanin Serbi w Sarmacji, podobnie jak inne ludy sarmackie / irańskie na północnym Kaukazie, pierwotnie mówił indoeuropejski język irański podobny do dzisiejszego Osetyjskiego . Język osetyjski jest członkiem wschodniego Iranu gałęzi języków irańskich, wraz z Pasztunów , Yaghnobi i języków Pamir . Jedna z plemion pasztuńskich w Afganistanie i Pakistanie znana jest jako Sarbany (Sarbani), a Pasztunowie są uważani za scytyjskich zejście, podczas gdy ich język jest sklasyfikowany jako Wschodni Scytyjski (język sarmacki jest również zgrupowany w oddziale scytyjskim).

polskiej historii polska szlachta twierdziła, że ​​jest bezpośrednim potomkiem historycznego ludu sarmackiego (patrz: sarmatyzm ) i może być związana z historyczną Białą Serbią i Białą Chorwacją , które obejmowały części dzisiejszej Polski . potrzebne źródło ]

Teoria autochtoniczna edycja ]

Teoria ta zakłada, że ​​Serbowie są ludem autochtonicznym na Bałkanach i w Podunavlje , gdzie prawdopodobnie żyli przed historyczną migracją słowiańską i serbską na Bałkany w VI-VII wieku. [22] Zwolennicy tej teorii (na przykład Jovan I. Deretić , Olga Luković Pjanović , Miloš Milojević ) twierdzili, że Serbowie albo przybyli na Bałkany na długo przed siódmym stuleciem, albo serbska VII-wieczna migracja na Bałkany była tylko częściowa i Serbowie, którzy zgodnie z ” De administrando imperio „, przybył z północy założony na Bałkanach innych Serbów, którzy już tam mieszkali. [22]Sugeruje się, że starożytne miasto Serbinum w Pannonii zostało nazwane na cześć tych hipotetycznych autochtonicznych Serbów. [23]

Teoria protosłowiańska edycja ]

  • Sporoi ( grecki : Σπόροι ) był według rzymskiego uczonego Wschodniej Prokopa (500-560) starej nazwy Antae i sklawinowie , dwóch wczesnych słowiańskich oddziałów. Procopius stwierdził, że Sclavenes i Antes mówili tym samym językiem , ale nie wyśledzili ich wspólnego pochodzenia z powrotem do Venethi, ale do ludzi, których nazwał „Sporoi”. [24] Nazwę tę nazwał greckim σπείρω („I scatter grain”), ponieważ „zamieszkiwali oni ziemię rozproszonymi osadami”. [25] Według czeskiego historyka Josefa Dobrovskiego (1753-1829) i słowackiego historykaPavel Jozef Šafárik (1795-1861) był to zepsucie Srbiego ( Serbów ). [26] Šafárik uznał, że była to najstarsza nazwa rodzajowa Słowian. [27]
  • W połowie IX wieku tak zwany Geograf Bawarski pisał, że ludzie imieniem Zeriuani mieli tak wielkie królestwo, że pochodziły od nich wszystkie ludy słowiańskie . [28] [29] Zgodnie z jedną z interpretacji, Zeriuani są utożsamiani z Serbami i istnieją opinie, że „Serbowie” to stara nazwa wszystkich ludów słowiańskich. [30] Jednakże, zgodnie z innymi opiniami, Zeriuani może być nazwą używaną dla Severówlub Sarmatów zamiast Serbów. [31]

Wzmianka o chorwackim etnografie Hrvat dla określonego plemienia przed IX wiekiem nie została jeszcze w pełni potwierdzona. Zgodnie z dziełem Konstantyna VII De Administrando Imperio (X w.), Grupa Chorwatów oddzieliła się od Białorusinów, którzy mieszkali w Białej Chorwacji i przybyli z własnej woli, lub zostali wezwani przez cesarza bizantyjskiego Herakliusza (610-641), do Dalmacji, gdzie walczyli i pokonali Awarów, iw końcu zorganizowali własne księstwo . [10] Zgodnie z legendą zachowaną w pracy, zostali poprowadzeni przez pięciu braci Κλουκας (Kloukas),Λόβελος (Lobelos) Κοσέντζης (Kosentzis) Μουχλώ (Mouchlo) Χρωβάτος (Chrobatos) i dwa siostrami Τουγά (Touga) i Βουγά (Bouga) [10], [11] , a ich archont w tym czasie był ojciec z Porga , i zostali ochrzczeni podczas rządów Porgi w VII wieku. [12]

Stare źródła historyczne nie podają dokładnego wskazania etnogenezy tych wczesnych Chorwatów. Konstanty VII nie identyfikuje Chorwatów ze Słowianami, ani nie wskazuje na różnice między nimi. [13] John Skylitzes w swojej pracy Madryt Skylitzes zidentyfikował Chorwatów i Serbów jako Scytów . Nestor the Chronicler w swojej Primary Chronicle zidentyfikował białych Chorwatów ze Słowianami Zachodnimi nad Wisłą , z innymi Chorwatami włączonymi do wschodnio-słowiańskiego związku plemiennego. Historia Królestwa Słowian czyli Latopis Popa Duklanina identyfikuje Chorwatów z Gotów, którzy pozostali po król Totila zajęte prowincji Dalmacji. [14]Podobnie, Tomasz Archidiakon w swojej pracy Historia Salonitana wspomina, że ​​siedem lub osiem plemion szlacheckich, które nazwał „Lingonami”, przybyło z dzisiejszej Polski i osiedliło się w Chorwacji pod przywództwem Totili. [14]

Teoria Iranu edycja ]

Irańczyk, znany również jako irańsko-kaukaska teoria, pochodzi z 1797 roku i rozprawy doktorskiej Josipa Mikoczy-Blumenthala, którzy, gdy rozprawa tajemniczo zniknęła w 1918 roku i została zachowana tylko krótka recenzja, uważali, że Chorwaci pochodzą od Sarmatów, którzy schodzili z Medes w północno-zachodnim Iranie. [57]

W 1853 roku odkryto dwie tabletki Tanais . [58] Są one napisane po grecku i zostały założone w greckiej kolonii Tanais pod koniec II i na początku III wne, w czasach, gdy kolonia była otoczona przez Sarmatów. [59] [60] Na większej napis jest napisane ojca zespole oddania Horouathon i syna Horoathu , a na mniejszym napisem Horoathos, syn Sandarz, archontów tych Tanaisians , [58] , który przypomina zwykły odmiana etnograficznego chorwackiego słowa Hrvat – Horvat . [58]Należy zauważyć, że niektórzy uczeni używają tych tabletek tylko do wyjaśnienia etymologii, a niekoniecznie do etnogenezy. [34]

Teoria irańska weszła do nauki historycznej z trzech, początkowo niezależnych, od historii historyczno-filologicznej, historii sztuki i religii, w pierwszej połowie XX wieku. [61] Dwa ostatnie były wspierane przez historyków sztuki historyków (Luka Jelić, Josef Strzygowski , Ugo Monneret de Villard), [62] i historyków religii (Johann Peisker, Milan Šufflay, Ivo Pilar). [63] Słowiańsko-irańska relacja kulturowa została wskazana przez współczesnych etnologów, takich jak Marijana Gušić, która w rytuale Ljelje zauważyła wpływ ze stanu pontyjskiego – kaukaskiego – sranicznego, [64] [65] Branimir Gušić [65].i archeologów Zdenko Vinski i Ksenija Vinski-Gasparini. [66] Jednak kulturowe i artystyczne wskaźniki pochodzenia irańskiego, w tym wskazania w sferze religijnej, są jakoś trudne do określenia. [60] To głównie wpływy Sassanizmu (224-651 AD) odczuwalne w regionach stepowych. [60]

Pierwszym uczonym, który połączył nazwy tabletów z chorwackim etnonimem był AL Pogodin w 1902 r. [67] [60] Pierwszym, który rozważał taką tezę i irańskie pochodzenie był Konstantin Josef Jireček w 1911 r. [61] Dziesięć lat później, Al. I. Sobolevski przedstawił pierwszą systematyczną teorię o pochodzeniu irańskim, która do dziś nie uległa zasadniczym zmianom. [61] W tym samym roku, niezależnie od Fran Ramovš , odnosząc się do irańskiej interpretacji imienia Horoathos przez Max Vasmer , wywnioskował, że pierwsi Chorwaci byli jednym z plemion sarmackich, które podczas wielkiej migracji przeszły na zewnętrzną stronę Karpat ( Galicja ) do Wisły iŁaby . [61] Prawie ostateczna, a bardziej szczegółowo obrazu została przyznana przez słoweńskiego akademickiego Ljudmil Hauptmanna w 1935 roku [61] Uważał, że irańscy Chorwaci, po najeździe Hunów około 370 kiedy Hunowie przekroczył Wołgi rzeki i zaatakował irańską Alans na Don rzeka, porzucili swoje pierwotne ziemie sarmackie i przybył wśród Słowian na ziemiach Edmonton w północ Karpat, gdzie stopniowo Slavicized. [68] Tam należeli do plemiennego plemienia Antes, dopóki Antes nie zostali zaatakowani przez Awarów w 560 r., A władza została ostatecznie zniszczona 602 przez tych samych Awarów. [68]Tezę poparli następnie: Francis Dvornik , George Vernadsky , Roman Jakobson , Tadeusz Sulimirski i Oleg Trubachow . [69] W 1985 roku Omeljan Pritsak uważał wczesnych Chorwatów za klan pochodzenia alan-irańskiego, który podczas „Avarian pax” miał społeczną rolę kupca-frontmana. [70]

Osobiste nazwiska na Tanais Tablets są uważane za pierwowzór pewnego etnonimu plemienia sarmatów, z którego te osoby pochodziły [59] [44], a także dzisiaj powszechnie przyjmuje się, że chorwackie imię ma pochodzenie irańskie i że wywodzić się z tabletek Tanais. [44] [45] Jednak sama etymologia nie jest wystarczającym mocnym dowodem. [59] Teorię wyjaśniono dalej w artykule 602, w którym Avar zniszczył plemienną politykę Antesa, a wczesną podróż Chorwatów i późniejszą wojnę z Avarami w Dalmacji (za panowania Herakliusza 610-641) można uznać za kontynuację wojna między Antami i Avarami. [67] Że wczesni Chorwaci zaznaczyli główne kierunkiz kolorami, stąd Biały Chorwaci i Biała Chorwacja (Zachodnia) i Czerwona Chorwacja (Południowa), [67] ale kardynał oznaczenie koloru, ogólnie, wskazuje na resztki szeroko rozpowszechnionej tradycji ludów stepowych. [71] Heterogeniczna kompozycja chorwackiej legendy, w której są niezwykle wymieniane dwie kobiety-liderki Touga i Bouga , która wskazuje na to, co potwierdziły faktyczne znaleziska archeologiczne – istnienie „wojowniczek” znanych jako Amazonki wśród Sarmatów i Scytów. [67] W związku z tym Trubachow próbował wyjaśnić pierwotny proto-typ etnonimu z przymiotników * xar-va (n) t(kobiecy, bogaty w kobiety), który wywodzi się z etymologii Sarmatów, Indyjskiego-aryjskiego * sar-ma (n) t (żeńskiego), w suficie przymiotnika indo-irańskiego -ma (n) t / wa (n) t , i Indo-aryjskie i indo-irańskie słowo * sar – (kobieta), które w Iranie daje * har . [44]

Inna interpretacja została podana przez uczonego Jevgenij Paščenko; Uznał, że Chorwaci byli niejednorodną grupę ludzi należących do kultury czerniachowska , poli-etnicznej melanż kulturowy głównie Słowian i Sarmatów, ale także Gotów, Getae i Daków . [72] Zdarzyło się powiązanie języka i kultury słowiańskiej z językiem irańskim, na przykład w toponimii. [72] Jako taki, pod etnonimem Hrvati nie powinno być konieczne widziane konkretne lub nawet jednorodne plemię, ale archaiczna religia i mitologia heterogenicznej grupy ludzi pochodzenia irańskiego lub wpływów, którzy czcili boga słonecznego Horsa, z którego prawdopodobnie wywodzi się chorwacki etnonim. [73]

Inną znaną, bardziej radykalną tezą irańskiej teorii był Stjepan Krizin Sakač , który chociaż dał wgląd w pewne kwestie, próbował podążać za chorwackim etnonimem w regionie Arachozja ( Harahvaiti , Harauvatiš ) i jego mieszkańcy ( Harahuvatiya ) Imperium Achemenidów (550-330 pne). [74] [67] [75] Jednakże, chociaż jest to sugestywne podobieństwo, jest ono etymologicznie niepoprawne. [76] Było wielu zwolenników tezy i dalej próbowali ją rozwinąć, ale faktyczne argumenty są uważane za naciągane i nienaukowe. [67] [63] [77]

 

Można się wspierać co do prawdziwości pewnych informacji, jednakże udowadniają one jednoznacznie iż 12 Plemion Izraela nie zaginęło i żyje dziś bez świadomości na północy pod przeróżnymi nazwami wśród przeróżnych plemion.

Tak samo Isus i jego uczniowie potwierdzają nam istnienie dwunastu plemion:

Ewangelia Mateusza 10: (5) Tych dwunastu posłał Isus, rozkazując im i mówiąc: Na drogę pogan nie wkraczajcie i do miast Samarytan nie wchodźcie. (6) Ale raczej idźcie do owiec, które zginęły z domu Izraela.

List Jakuba 1: (1) Jakub, sługa Boga i Pana Isusa Chrystusa, pozdrawia dwanaście plemion, które żyją w diasporze.

Księga Jeremiasza 3:

(11) I rzekł Pan do mnie: Izrael okazał się sprawiedliwszy niż niewierna Juda.

(12) Idź i czytaj te słowa ku północy, i powiedz: powróć do mnie o domu Izraela – mówi Pan – nie stanę przeciwko wam z surowym obliczem, gdyż Ja jestem miłosierny – mówi Pan – i nie będę się na was gniewał na wieczność!

(13) Tylko rozpoznaj swoją winę, że zgrzeszyłaś przeciwko Panu, twemu Bogu, skierowałaś swe drogi ku obcym pod każdym zacienionym drzewem, a mojego głosu nie usłuchałaś – mówi Pan.

(14) Nawróćcie się zbuntowani synowie – powiedział Pan – bo Ja będę rządził nad wami  a zbiorę was po jednym z miasta i dwóch z rodziny i wprowadzę cię do Syjonu.

(15) I dam wam pasterzy według mojego serca, a oni na pewno napełnią was wiedzą.

(16) I stanie się, kiedy rozmnożycie się i rozplenicie się na ziemi – mówi Pan – w tych dniach oni już nie będą mówić:  Skrzynia Przymierza Świętego Izraela: nie przyjdzie im to na myśl, i nikt jej nie będzie wspominał, nikt nie będzie odwiedzana ani też nie będzie sporządzona nowa.

(17) W tych dniach i w owym czasie będą nazywać Jeruzalem tronem Pana: i zgromadzą się ku niej wszystkie narody w imieniu Pana i już nie będą postępować według zamiaru ich złego serca.

(18) W owych dniach przybędzie do domu Izraela dom Judy i oni przyjdą razem z ziemi północnej i ze wszystkich krajów do ziemi, którą dałem waszym ojcom w posiadanie.

 

 

 

Natomiast Paweł całkowicie neguje misję Chrystusa…

List do Kolosan 3: (11)

Biblia Warszawska (Mesjańska)

W odnowieniu tym nie ma Greka ani Żyda, obrzezania ani nieobrzezania, cudzoziemca, Scyty, niewolnika, wolnego, lecz Chrystus jest wszystkim i we wszystkich.

Biblia Króla Jakuba (Angielska):

Where there is neither Greek nor Jew, circumcision nor uncircumcision, Barbarian, Scythian, bond nor free: but Christ is all, and in all.

Biblia Grecka:

ὅπου οὐκ ἔνι ῞Ελλην καὶ Ἰουδαῖος, περιτομὴ καὶ ἀκροβυστία, βάρβαρος, Σκύθης, δοῦλος, ἐλεύθερος, ἀλλὰ τὰ πάντα καὶ ἐν πᾶσι Χριστός

ópou ouk éni Ellin kaí Ioudaíos, peritomí kaí akrovystía, várvaros, Skýthis, doúlos, eléftheros, allá tá pánta kaí en pási Christós
Tymczasem Dwanaście Plemion Izraela istnieje po dziś dzień żyjąc w skrajnym bałwochwalstwie.
W kwestii narodowości Bóg jest skrajnym nacjonalistą i osobą wprowadzić pragnie rządy autorytarne wszędzie gdzie tam gdzie panuje ponieważ jest stwórcą i rzeczywistym władcą tego świata. Jest to jednak ogromny przywilej dla nas.

Paweł promuje tutaj multi-kulti oraz tzw. NWO, bez tożsamości narodowej. Nie bezpowodu wymienił wszystkich. Grecy byli mu znani, Faryzeusze, Judejczycy także. Dlaczego więc wymienił także Barbarzyńców  i Scytów?

Niestety ale Scytowie wśród których przebywały bałwochwalcze narody Izraela, byli nazywani przez wrogów jako nieokrzesane dzikusy, niewolnicy. Zupełnie jakbym słyszał propagandę rządową o Słowianach przez słynnym ”chrztem Polski”.

Paweł był zbyt inteligenty, aby nie wiedzieć nic o Scytach o który napisał.

Dlaczego wspomniałem w tym wątku o Marku?

Ewangelia Mateusza i Marka wspominają o podobnym wydarzeniu

Ewangelia Mateusza 15: (21) I wyszedłszy stamtąd, udał się Isus w okolice Tyru i Sydonu. (22) I oto niewiasta kananejska, wyszedłszy z tamtych stron, wołała, mówiąc: Zmiłuj się nade mną, Panie, Synu Dawida! Córka moja jest okrutnie dręczona przez demona. (23) On zaś nie odpowiedział jej ani słowa. I przystąpiwszy uczniowie jego, prosili go, mówiąc: Odpraw ją, gdyż woła za nami. (24) A On odpowiadając, rzekł: Jestem posłany tylko do owiec zaginionych z domu Izraela. (25) Lecz ona przyszła, złożyła mu pokłon i rzekła: Panie, pomóż mi! (26) A On, odpowiadając, rzekł: Niedobrze jest brać chleb dzieci i rzucać szczeniętom. (27) Ona zaś rzekła: Tak, Panie, ale i szczenięta jedzą okruchy, które spadają ze stołu panów ich. (28) Wtedy Isus, odpowiadając, rzekł do niej: Niewiasto, wielka jest wiara twoja; niechaj ci się stanie, jak chcesz. I uleczona została jej córka od tej godziny.

Tutaj Chrystus nie lubi Kananejczyków delikatnie mówiąc a jednak jest w stanie im pomóc. Odmawia jednak próby nawrócenia członków religijnej kasty Faryzeuszów czy Saduceuszów ponieważ postępowali obłudnie.

Ewangelia Marka 7: (24) I wyruszył stamtąd, i udał się w okolice Tyru. I wstąpił do domu, ale nie chciał, aby się ktoś o tym dowiedział; nie mógł się jednak ukryć. (25) Lecz niewiasta, której córka miała ducha nieczystego, skoro usłyszała o nim, przybiegła i padła mu do nóg. (26) A niewiasta ta była Greczynką, rodem z Syrofenicji, i prosiła go, aby wypędził demona z córki jej. (27) Ale On rzekł do niej: Pozwól, aby wpierw nasyciły się dzieci, bo niedobrze jest zabierać dzieciom i rzucać szczeniętom. (28) A ona, odpowiadając, rzekła do niego: Tak jest, Panie, wszakże i szczenięta jadają pod stołem z okruszyn dzieci. (29) I rzekł do niej: Dla tego słowa idź, demon wyszedł z córki twojej. (30) A gdy wróciła do domu swego, znalazła dziecko leżące na łożu, a demona nie było.

Jest różnica między Greczynką a Kananejką.. Wersja Mateusza uzupełnia Ewangelią Jana oraz Objawienie np. 2:9\3:9. Wśród narodów greckojęzycznych przebywało wówczas dużo Izraelitów, a są nawet opinie że wielu Greków to zhellenizowani Bułgarzy i Serbowie.

Pamiętamy do kogo pisał list Paweł? Do TeSaloniczan. Za czasów Cyryla i Metoda (wczesne średniowiecze) działy się tam niezwykle znajome rzeczy…

Saloniki, nowogr. Θεσσαλονίκη, Tesaloniki [θɛsalɔˈnici] i (daw. Tesalonika, gr. Θεσσαλονίκη, Thessaloníkē, łac. Egnatia, w kontekście cs. Sołuń) – miasto w północnej Grecji, nad Zatoką Salonicką (Morze Egejskie). Drugie co do wielkości (po Atenach) miasto Grecji. Siedziba administracji zdecentralizowanej Macedonia-Tracja, regionu Macedonia Środkowa, jednostki regionalnej Saloniki i gminy Saloniki.  Saloniki to ośrodek administracyjny największego greckiego regionu Macedonia, nieoficjalnie, przez Greków nazywany współstolicą lub stolicą Macedonii (greckiej[a]).  Do początków XX wieku Saloniki były wielonarodowościową metropolią, gdzie koegzystowały ze sobą liczne ludy tej części Śródziemnomorza. W początkach XX wieku, najliczniejsi byli tu starozakonni Żydzi, następnie muzułmanie, potocznie acz zwykle nieściśle, ówcześnie określani jako Turcy, ludność grecko-prawosławna (Grecy i Arumuni), Słowianie bałkańscy (Macedończycy i Bułgarzy), Ormianie i także wiele mniejszych[b]. Pretensje do Salonik i terenów aż po Olimp wysuwali politycy Bułgarii[c] i Macedonii[2]. Aktualnie spór pomiędzy Grecją a Macedonią dotyczy formy nazwy północnego sąsiada Grecji oraz interpretacji historii. Zarówno Macedończycy – Słowianie jak i Macedończycy – Grecy uważają się bowiem za spadkobierców tradycji Starożytnej Macedonii[3].

Cyryl-Konstantyn nazywany też Filozofem pochodził z wielodzietnej, chrześcijańskiej rodziny wysokiego, bizantyjskiego urzędnikaBył bratem Metodego i najmłodszym z siedmiorga rodzeństwaNiektóre późne biografie podają słowiańskie pochodzenie matkiZ tego powodu rodzice mieli posługiwać się biegle językiem słowiańskim i znać obyczaje SłowianWedług innych źródeł, wszyscy ówcześni mieszkańcy Salonik mieli biegle znać mowę słowiańską. W Żywotach Św. Metodego z 885 roku znajduje się fragment wypowiedzi cesarza skierowanej do misjonarzy:

„Słyszysz li filozofie, słowa te. Otóż dam ci dary mnogie, weź z sobą brata swego, ihumena Metodego, i idź. Jesteście bowiem Tesalończykami, a wszyscy Tesalończykowie czysto po słowiańsku mówią”.

 

Osoba Cyryla jest niezwykle ważna dla Słowian, i pomaga wiele zrozumieć, Słowianie od początku stosując prawo Tory z łatwością przyjęli obrządek Cyrylo-Metodiański.

Myślący człowiek pomyśli że Bułgarzy i Serbowie ochrzcili się szybciej od Polaków. Choć istnieją pogłoski o  jedynie zmianie obrządku przez sędzię Mieszka I. Saloni

Więc Paweł mógł przemawiać także do zagubionych owiec Izraela, w tym Słowian czy Celtów karcąc ich a nawet publicznie oskarżając przy nich apostołów o podwójne standardy samemu biorąc z tacy pozwalając na to ówczesnym pra-biskupom…..

Opiszę to dokładniej w innym miejscu: https://basileia785.wordpress.com/2018/07/21/pawloscianstwo-nr-15-filar-wszelkich-herezji/

 

 

Dupy Nieczyste

Ewangelia Marka 3:

(9) I powiedział uczniom swoim, aby mieli przygotowaną dla niego łódkę, ze względu na lud, który na niego napierał.

(10) Albowiem wielu uzdrowił, tak iż ci wszyscy, którzy byli dotknięci chorobą, cisnęli się do niego, aby się go dotknąć.

(11) A duchy nieczyste, gdy go ujrzały, padły mu do nóg i wołały. Tyś jest Syn Boży. (12) A On przykazał im surowo, aby go nie ujawniały.

Zauważmy jedno, dlaczego Marek nie mówi że są to demony ? Ponadto ta sugestia nawrócenia się demonów mówiąc kolokwialnie śmierdzi. 

 

(13) I wstąpił na górę, i wezwał tych, których sam chciał, a oni przyszli do niego.

(14) I powołał ich dwunastu, żeby z nim byli i żeby ich wysłać na zwiastowanie ewangelii,

No właśnie, ale nadal nie wiemy co mieli głosić 12 uczniów. Wiemy że mieli uzdrawiać i tak dalej ale dlaczego. Jaki był tego wszystkiego cel ? 

(15) I żeby mieli moc wypędzać demony.

No właśnie, wiemy jedynie że czegoś mieli nauczać i robić cuda… ale po co ?

(16) Powołał ich więc dwunastu: Szymona, któremu nadał imię Piotr. (17) Jakuba, syna Zebedeusza, i Jana, brata Jakuba i nadał im imię: Boanerges, co znaczy: Synowie Gromu,

Zalatuje nieco klimatami mitologicznymi, no wiecie Zeus, Odyn, Thor, Thundergod!

(18) I Andrzeja, i Filipa, i Bartłomieja, i Mateusza, i Tomasza, i Jakuba, syna Alfeusza, i Tadeusza, i Szymona Kananejczyka, (19) I Judasza Iskariotę, tego, który go wydał.

(20) I poszedł do domu. I znowu zgromadził się lud, tak iż nie mogli nawet spożyć chleba.(21) A krewni, gdy o tym usłyszeli, przyszli, aby go pochwycić, mówili bowiem, że odszedł od zamysłów.

(22) A uczeni w Piśmie, którzy przybyli z Jerozolimy, mówili, że ma Belzebuba, i że mocą księcia demonów wypędza demony.

(23) I przywoławszy ich, mówił do nich w podobieństwach: Jak może szatan szatana wypędzać? (24) Jeśliby królestwo samo w sobie było rozdwojone, to takie królestwo nie może się ostać. (25) A jeśliby dom sam w sobie był rozdwojony, to taki dom nie będzie mógł się ostać. (26) I jeśliby szatan powstał przeciwko sobie samemu i był rozdwojony, nie może się ostać, albowiem to jest jego koniec.

(27) Nikt przecież nie może, wszedłszy do domu mocarza, zagrabić jego sprzętu, jeśli pierwej nie zwiąże owego mocarza; wtedy dopiero dom jego ograbi.

 

(28) Zaprawdę powiadam wam: Wszystkie grzechy będą opuszczone synom ludzkim, nawet bluźnierstwa, ilekroć by je wypowiedzieli. (29) Kto by jednak zbluźnił przeciwko Duchowi Świętemu, nie dostąpi odpuszczenia na wieki, ale będzie winien grzechu wiekuistego.

No trochę masło maślane, celowe http://www.zbawienie.com/bluznierstwo.htm

 

(30) Bo mówili: Ma ducha nieczystego.

(31) Wtedy przyszli matka i bracia jego, a stojąc przed domem, posłali po niego i kazali go zawołać. (32) A wokół niego siedział lud. I powiedzieli mu: Oto matka twoja i bracia twoi, i siostry twoje są przed domem i poszukują cię. (33) I odpowiadając, rzekł im: Któż jest matką moją i braćmi? (34) I powiódł oczyma po tych, którzy wokół niego siedzieli, i rzekł: Oto matka moja i bracia moi. (35) Ktokolwiek czyni wolę Bożą, ten jest moim bratem i siostrą, i matką.

Nie widziałem tego fragmentu u Mateusza i Jana, choć mogę się mylić. 

Markowe Zadanie 

Marek jak wiemy odłączył się podczas trzeciego szlaku propagandowego Sawła, wielu sądzi że panowie pokłócili się. Dziwne że od tego czasu Marek zaczął pozować na ucznia Piotra. Moim zdaniem Paweł to wszystko zorganizował.

Paweł i Łukasz mieli za zadanie wprowadził fałszywe doktryny.

Nieco dziwne że podczas którejś z misji Pawła, Marek przestał chodzić z Pawłem a przykleił się do Piotra…..

Musiał jedna przekazać nieco dobrych informacji

Ewangelia Marka 11:

(9) A ci, którzy szli przed nim i którzy szli za nim, wołali: Wybaw nas! Błogosławiony, który przychodzi w imieniu Pańskim!

(10) Błogosławione Królestwo ojca naszego Dawida, które nadchodzi! Zbawienie na wysokościach!

 

Marek był nikim innym jak pionkiem w grze pomiędzy siłami Boga a siłami diabła.

Po której stronie stanął ? 

Czas żniw najprawdopodobniej nadszedł i nie tylko dla ludzi ale także dla fałszywych dzieł.

 

Ewangelia Mateusza 13:  

(37) A On odpowiedzał: Ten, który sieje dobre nasienie, to Syn Człowieczy. (38) Rolą jest świat, a dobre nasiona to synowie Królestwa, a kąkol to synowie Złego. (39) A nieprzyjaciel, który go posiał, to diabeł, a żniwo to koniec świata, żeńcy zaś, to aniołowie. (40) Tak, jak zbiera się kąkol i spala w ogniu, tak będzie przy końcu tego świata. (41) Syn Człowieczy pośle swoich aniołów a oni zbiorą z Królestwa jego wszystkie zgorszenia oraz tych, którzy popełniają nieprawość, (42) I wrzucą ich do pieca ognistego; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.


 

 

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.