Wpis Nr. 49 – Katharyzm Opis Opinia Porównanie Teksty

 

 

 

KATHARYZM

 

Najpierw obszerny opis, później komentarz a następnie ich święte teksty :

 


 

https://pl.wikipedia.org/wiki/Katarzy

Katarzy (katarowie) (od gr. καθαροί katharoi – „czyści”) – przedstawiciele dualistycznego ruchu religijnego działającegoXIXIII wieku w południowej Francji i północnych Włoszech, skierowanego przeciw ustrojowi feudalnemu i hierarchii kościelnej, głoszącego i praktykującego zasadę dobrowolnego ubóstwa, nieuznający składania przysiąg, służby w wojsku, oddawania czci krzyżowi i idei czyśćca. Zwalczani przez papiestwo (m.in. przez krucjatyinkwizycję)[1], które doprowadziło do ich zniszczenia[2][3]. Uznawani przez Kościół katolicki za heretyków.

Katarzy wywodzili się najprawdopodobniej od bogomiłów i od paulicjan – dwóch sekt typu manichejskiego. Ruch katarski w XII i XIII wieku wywierał wpływ, zwłaszcza w Hrabstwie Tuluzy (obecnie Langwedocja), przyciągając do siebie ludzi wszystkich stanów. Autorytet duchowy tego ruchu wzrósł na gruncie krytyki zaangażowania papiestwa w politykę oraz braku wykształcenia wśród niższego duchowieństwa.

Wierni byli przyciągani do tego ruchu dzięki postawie tak zwanych „doskonałych”, pełniących funkcje duchownych i nauczycieli katarskich, którzy żyli skromnie (później często w ukryciu), przestrzegając ścisłych postów i prowadząc ożywioną działalność misyjną. Szeregowi adepci nie byli zmuszeni do podobnych wyrzeczeń, a mogli liczyć na duchowe pocieszenie („consolamentum”), będące warunkiem zbawienia w obliczu śmierci.

Katarski synkretyzm gnostycznochrześcijański łączył podstawowe pojęcia wiary chrześcijańskiej ze zeuropeizowaną wersją dualizmu zaratusztriańsko-manichejskiego. Doktryna katarska została stosunkowo dobrze poznana, głównie dzięki zachowanym dokumentom z dochodzeń inkwizycji.

Katarzy wierzyli, że świat materialny został stworzony przez złego Boga lub szatana, toczącego walkę z Bogiem dobrym, stwórcą świata duchowego. W zależności od odmiany dualizmu katarzy przypisywali stworzenie świata materialnego różnym istotom.

Dualizm absolutny zakładał, że świat został stworzony przez złego, odwiecznego boga równego chrześcijańskiemu. Z kolei dualizm umiarkowany zakłada, że świat został stworzony przez Satanaela, czyli Lucyfera (sufiks „el” ukazywał, że był on wcześniej aniołem). Od synodu w Saint-Felix-de-Caraman (odbył się w 1167 lub między 1174 a 1177) przewagę zdobył dualizm absolutny. Było to jedną z przyczyn nieprzejednanej postawy papiestwa wobec katarów. O ile dualizm umiarkowany był do pogodzenia z doktryna chrześcijańską [potrzebny przypis] o tyle dualizm absolutny, jako sprzeciwiający się monoteizmowi był dla katolików nie do przyjęcia.

Według katarów szatan (lub zły bóg) stworzył ciała ludzkie. Obiegowa opinia mówi, że stworzył on również seksualność, co doprowadziło do niechęci katarów wobec instytucji małżeństwa. W rzeczywistości katarzy sprzeciwiali się małżeństwu, gdyż przyczyniało się ono do narodzin dziecka, które jako fragment świata materialnego było złe. Wśród wyznawców kataryzmu występował nakaz całkowitej wstrzemięźliwości seksualnej, obowiązywał jednak tylko „doskonałych”.

Katarzy byli jaroszami, gdyż zwierzęta rozmnażały się drogą płciową, zatem były ich zdaniem nieczyste. Jedli ryby, gdyż w tamtych czasach uważano, że są jednopłciowe i nie występuje między nimi żaden „grzeszny” akt.

Inne teorie łączą jarstwo katarów z wiarą w wędrówkę dusz. Uważali oni, że dusza ludzka może wcielić się tylko w zwierzęta ciepłokrwiste. Ryby do nich nie należały i zakaz ich nie obowiązywał. W czasie 40-dniowego Wielkiego Postu reguły postne katarów były znacznie bardziej rygorystyczne niż w katolicyzmie – można było tylko jeść chleb i pić wodę. Ponadto w kataryzmie więcej było dni postu niż dni nim nie objętych. Katar nie mógł zjeść nawet najmniejszego posiłku bez uprzedniego odmówienia określonych modlitw ani w nieobecności innego współwyznawcy. Kataryzm zakładał również bardzo rygorystyczne przepisy dotyczące przygotowywania posiłków.

Katarzy byli wrogami ustroju feudalnego twierdząc, że bogatych ludzi nie powinno być wcale. Sprzeciwiali się również monarchii.

Kataryzm rozprzestrzeniał się w szybkim tempie od połowy XII w. w różnych krajach i pod różnymi nazwami, grupy „wiernych” i „wybranych” pojawiały się w Kolonii, w Liège, w Lombardii, lecz przede wszystkim w południowej Francji w okolicach Tuluzy i miasta Albi (Langwedocja). Nieznane są dokładne początki, data powstania, ani tym bardziej nazwiska założycieli tego ruchu. Ascetyczny wzorzec bardzo imponował ówczesnemu społeczeństwu, szczególnie biedocie (choć znanych jest bardzo wiele przypadków, kiedy katarom sprzyjali również dostojnicy świeccy i rycerstwo, a nawet mnisi) i wiele osób nawracało się na religię „Dobrych Ludzi”. Szczególnie widoczna była różnica pomiędzy bogacącym się duchowieństwem, które nie było wolne od symoniinepotyzmu i braku wrażliwości na ludzkie potrzeby, a katarami, którzy żyli w ubóstwie, dzielili się z biednymi tym, co mieli, i dla których nieważna była ziemska władza.

Kataryzm uważano za poważną „konkurencję” dla chrześcijaństwa, bowiem nie była to gnoza, którą wyznawała najbiedniejsza część społeczeństwa, ale także elity społeczne. Świadczy choćby o tym, fakt założenia w końcu XIII w. w Padwie Towarzystwa Braci Apostolskich. Katarzy uważali ascezę, a nie łaskę bożą i silną wiarę jako konieczną do zbawienia.

Katarzy dzielili się na „wyznawców” i „doskonałych”. Przejście od jednego etapu do drugiego odbywało się poprzez określony rytuał, będący odpowiednikiem bierzmowania w Kościele katolickim. Choć wszystkich katarów obejmował nakaz ascezy i umartwiania się, to „doskonałych” obowiązywała asceza znacznie surowsza aniżeli „wyznawców”. Wśród „doskonałych” byli zarówno mężczyźni, jak i kobiety.

Duchowni katarscy, „doskonali”, odcinali się od dominacji świata materialnego nad światem duchowym, stąd ich sprzeciw wobec składania przysiąg, gromadzenia dóbr materialnych, wierze budowanej na sakramentach, dominacji nad jednostką świeckich lub religijnych struktur społecznych. „Doskonali” nie mogli, według ich wierzeń, zgrzeszyć ani razu, bo to oznaczałoby nieodwracalną utratę zbawienia. Grzechem było m.in. spożycie nabiału lub mięsa, dotknięcie skóry osoby płci przeciwnej lub złamanie któregokolwiek z postów. Wielu „doskonałych”, aby nie ryzykować utraty zbawienia, bezpośrednio po rytuale inicjacyjnym dobrowolnie poddawało się endurze (poszczeniu aż do śmierci).

Reakcja Kościoła i władzy świeckiej[edytuj | edytuj kod]

Ideologia katarska odrzucała w sposób skrajny wszystko, co pochodziło ze świata – w tym wszelkie stosunki z władzą świecką i sądownictwem. Zarazem jednak, buntując rzesze przeciwko Kościołowi, ściągali na siebie kościelne ekskomuniki. Współdziałanie idei religijnej i siły „świeckiego ramienia zbrojnego” doprowadziło do zdecydowanego stłumienia katarskiej herezji, która realnie zagrażała ówczesnym stosunkom społecznym i politycznym i której szersze zaistnienie mogło doprowadzić do nieprzewidywalnych przemian cywilizacyjnych.

Po raz pierwszy grupę katarów spalono na stosie w 1022 roku, za panowania i z rozkazu króla Francji Roberta II Pobożnego, mimo stanowczego sprzeciwu wielu biskupów.

Trzeba podkreślić, iż działania katarów doprowadziły do fali niepokojów o charakterze społeczno-politycznym i właśnie ten fakt przesądził o podjęciu drastycznych kroków przez instytucje kościelne. Kolejna ważna przyczyna zwalczania ruchu katarów była w pełni polityczna, gdyż Langwedocja nie stanowiła w początku XII w. części terytorium Francji.

Kościół na różne sposoby próbował podejmować kroki przeciwko odstępcom, co widać szczególnie w postanowieniach średniowiecznych soborów. Już na Soborze Laterańskim II, który odbył się w roku 1139 wystosowano kanon 23. przeciwko odrzucającym sakramenty.

Potępiono na nim Arnolda z Brescii, uznając go za heretyka i skazując na wygnanie. Rozprzestrzenianie się herezji miał powstrzymać przepis o tym, że ten, kto będzie chronił heretyka, ma być objęty ekskomuniką przez własnego biskupa. Sobór ten traktował jednak odstępców jeszcze w sposób marginalny, poświęcając im niewiele uwagi i nie wymieniając ich nazwy.

Na kolejnym rzymskim soborze powszechnym, zwołanym na 1179 rok przez papieża Aleksandra III, sprawie katarów, których wymieniano już imiennie, poświęcono niewiele więcej miejsca.

Zredagowano kanon 27. O heretykach*, w którym zwrócono uwagę na umocnienie się „przeklętej fałszywej doktryny heretyków, których jedni nazywają katarami, drudzy patarynami, publikanami albo jeszcze innymi imionami”. Napisano tam również, że przestali oni się ukrywać i jawnie głoszą swoje nauki, przeciągając na swoją stronę „ludzi prostych i słabych w wierze”.

Ustalono, że sami katarzy, jak i ich protektorzy będą obłożeni klątwą (anatema), a również ci, którzy będą z nimi utrzymywać jakiekolwiek stosunki, w tym również handlowe, spotkają się z karą ekskomuniki. Sądzeniem miały się zająć instancje kościelne, a wymierzanie kary pozostawiono ramieniu świeckiemu.

Grzechem było też przyjmowanie katarów w swoich domach i wspieranie w jakikolwiek sposób. Następstwa złamania tych zakazów były bardzo groźne dla żyjących w wierze chrześcijańskiej, gdyż obejmowały one brak jakiejkolwiek łaski i niemożność odwołania się do żadnych przywilejów świeckich. Za człowieka sprzyjającego lub tylko będącego w kontakcie z katarami nie można było odprawić mszy, ani pochować go na chrześcijańskim cmentarzu.

Ci, którzy przyczyniali się do zwalczania herezji, zyskiwali „te same przywileje i odpusty, co za udział w krucjacie do Ziemi Świętej”. Mimo to kataryzm nadal się rozwijał i zdobywał nowych zwolenników także wśród wyższych warstw społecznych.

Szczytem reform i odpowiedzi na herezję katarów był sobór laterański czwarty, który odbył się w 1215 r. oraz posunięcia papieża Innocentego III.

1210 papież ten udzielił ustnego zezwolenia na działalność św. Franciszka i towarzyszących mu braci. W ten sposób franciszkanie – jako ubogi zakon żebraczy – stali się później, obok dominikanów (którzy również zaistnieli w tamtym czasie) jednym z głównych narzędzi chrześcijaństwa do walki z herezją – ukazując rzeczywiste ubóstwo praktykowane w pełnej jedności z całym światem chrześcijańskim.

Krucjata przeciw albigensom[edytuj | edytuj kod]

Osobny artykuł: Wojny albigeńskie.
Osobny artykuł: Rzeź Béziers.

Papież Innocenty III ogłosił w 1209 roku krucjatę przeciwko katarom. Hrabia Tuluzy, Rajmund VI, który sprzyjał im na podległym mu obszarze, stawił opór krzyżowcom, za co został w 1215 roku ekskomunikowany i pozbawiony swych włości przez papieża. Z ramienia kościoła krucjacie przewodził legat papieski Arnaud Amaury, opat z Cîteaux. 22 lipca 1209, kiedy to zdobyto Béziers, zamieszkane przez katolików i katarów, doszło do wyjątkowo drastycznych wydarzeń. W kościele św. Marii Magdaleny zabito 7000 ludzi, w tym kobiety i dzieci. Na ulicach miasta zabito i okaleczono dalsze kilka tysięcy. Arnaud zdał Innocentemu III następującą relację: „Dzisiaj Wasza Świątobliwość, dwadzieścia tysięcy mieszkańców wydano mieczowi, niezależnie od posady, wieku czy płci”[4].

Badania historyczne podważyły natomiast nierzadko powtarzaną w publicystyce anegdotę o tym, że gdy jakoby krzyżowcy spytali papieskiego przedstawiciela, jak mają odróżnić katolików od katarów, Arnaud miał rzekomo odpowiedzieć: „Caedite eos! Novit enim Dominus qui sunt eius” („Zabijcie ich! Bo zna Pan tych, którzy są Jego/Zabijcie wszystkich! Bóg rozpozna swoich”)[5].

Francuska mediewistka, Regine Pernoud pisała o tym: „Minęło już ponad sto lat (było to dokładnie w 1866 roku) od czasu, jak pewien uczony udowodnił, zresztą bez trudu, że słowa te nie mogły paść, ponieważ nie można ich znaleźć w żadnym ze źródeł historycznych z epoki, a jedynie w „Dialogus miraculorum”, którego tytuł jest dostatecznie wymowny. Powstał on jednakże około 60 lat po opisanych wypadkach. Napisał go niemiecki mnich – Cesar z Heisterbach, autor obdarzony żywą wyobraźnią, za to bardzo mało troszczący się o prawdę historyczną. Od 1866 roku żaden historyk – o czym prawie nie warto wspominać – nie traktował poważnie słynnego zdania „Zabijcie ich wszystkich”, w przeciwieństwie do pisarzy historycznych, posługujących się nim nadal. To wystarczy, by udowodnić, jak bardzo powoli stwierdzenia naukowe w tej dziedzinie przenikają do świadomości publicznej”[6].

Koniec kataryzmu[edytuj | edytuj kod]

Kres katarskiej religii nastąpił z upadkiem prowansalskiej niezależności. W wyniku organizowanych przez króla Francji, a wspieranych ideowo przez papieża wypraw krzyżowych pod wodzą Szymona de Monfort hrabstwa na południu dzisiejszej Francji zostały zaatakowane przez rycerstwo pochodzące głównie z północy kraju. Symbolicznym końcem kataryzmu stało się zdobycie przez krzyżowców twierdzy Montsegur w 1244 r. i spalenie ukrywających się tam „doskonałych”. Kres religii ludowej położyła trwająca przez dziesięciolecia działalność inkwizycji, kierowanej głównie przez dominikanów, oraz władzy świeckiej wydającej surowe wyroki od przepadku mienia, a na karze śmierci kończąc[3].

Doktryna katarska[edytuj | edytuj kod]

Struktura kosmosu[edytuj | edytuj kod]

Katarzy przyjęli dualistyczną wizję świata. Zestawiali ze sobą przeciwieństwa takie jak: dobro i zło, duch i materia, Światło i Ciemność, Bóg i Szatan. Zasadzie dobra, stwórcy świata duchowego, przeciwstawia się zasada zła, albo również wieczny, lecz buntowniczy boski Syn, albo upadły anioł, demiurg. W obu przypadkach czynnik zła był stwórcą świata materialnego.

Dusze ludzkie są fragmentami ducha, albo upadłymi duchami uwikłanymi w materię. Chrystus był najwyższym z aniołów, albo najlepszym z ludzi. Bóg Go usynowił. Jego ciało i śmierć były pozorne. Chrystus odkupił człowieka przez naukę (pewną wiedzę i jej poznanie), a nie przez mękę.

Między Bogiem Stwórcą a stworzeniem istnieją jeszcze liczne emanacje boskie, hipostazy boskiej substancji, na których czele stoi Duch Święty i Jezus Chrystus, którzy pochodzą od Boga, ale nie uczestniczą w Jego wszechmocy.

Podczas gdy ciało człowieka jest materią, ciało hipostatycznych emanacji byłoby „ciałem chwalebnym”, podobnie jak ciało Jezusa Chrystusa. Ciało w swej istocie jest złem, a wszelka cielesność godna wyłącznie potępienia.

Dusza[edytuj | edytuj kod]

Dusza stanowi część „stworzoną”, a duch pozostaje cząstką Boga. Katarzy twierdzili, że w ciele przebywa dusza, a w duszy duch. Poza tym uważali, iż dusza ma trojaką naturę:

  • hyliczną – jako związaną z materią (hyle)
  • psychiczną – rozumianą jako wolność wyboru między zbawieniem a unicestwieniem
  • pneumatyczną – jako pewność zbawienia będącą darem łaski.

Wierzono też w preegzystencję dusz i reinkarnację, która pełni funkcję odkupienia, czyli oczyszczenia z materii i wszelkich nieczystości. W tym oczyszczaniu się jednak człowiek podlega siłom, które walczą ze sobą. Człowiek jest narzędziem sił Światłości i Ciemności, ale mimo wszystko może on odrzucić materię i wszelkie zło Pana Ciemności i zespolić się z Bogiem jako zasadą miłości i dobra, a tym samym odkupić materię, przemienić ją i uduchowić.

Sprzeciwy[edytuj | edytuj kod]

Identyfikując materię ze złem odrzucali możliwość wcielenia i w konsekwencji traktowali Jezusa jako proroka oraz nauczyciela. Odrzucali też sakramenty, zwłaszcza chrzest i Eucharystię, oraz Kościół i kapłanów. W szczególności odrzucali hierarchię Kościoła i bogactwo kleru.

System – życie[edytuj | edytuj kod]

Katarzy wiedli życie proste i pobożne dążąc do osobistego kontaktu z Bogiem, co ograniczało znaczenie duchownych, kaznodziejów i nauczycieli. Na miejsce tej elity ustanowili jednak inne hierarchie, którym powierzyli prowadzenie swych wspólnot. „Doskonali” stanowili elitę nadrzędną nad zwykłymi wierzącymi.

Rytuał

„Doskonali” sprawowali liturgię inicjacji (consolamentum), która polegała na przejściu ze stanu wierzących do stanu „doskonałych”. Obrzęd wejścia w kategorię „doskonałych” rozpoczynał się pytaniem, czy chce się oddać Bogu i Ewangelii. Po uzyskaniu pozytywnej odpowiedzi proszono go o złożenie obietnicy, że nigdy nie będzie jadł mięsa, jajek, sera ani żadnego innego pokarmu, z wyjątkiem potraw roślinnych przygotowanych na oleju.

Kandydat też obiecywał, że nie będzie kłamał, przeklinał, oddawał się cielesności, i że nie odrzuci katarskiej wspólnoty nawet w obliczu śmierci od ognia, wody czy jakiejkolwiek innego zagrożenia.

Po złożeniu tych obietnic odmawiał Pater Noster „na sposób heretycki”, a „doskonali” kładli mu na głowę ręce i Księgę Nowego Testamentu, po czym udzielali pocałunku pokoju i przyklękali przed nim. Wszyscy uczestnicy spotkania również kolejno przyklękali przed kandydatem i na tym obrządek się kończył.

W ramach sprzeciwu wobec materii, Katarzy praktykowali endurę – rytualne zagłodzenie na śmierć. Większość historyków utrzymuje, że endura nie była aktem heroicznego samobójstwa, tylko przymusowym postem, w którym śmierć głodowa nie była celem, lecz niejako skutkiem ubocznym, do którego dochodziło w skrajnych przypadkach. Endurę stosowano także jako karę za przewinienia przeciwko ciele, np. cudzołóstwo[7].

 


 

 

 

Kataryzm ( k ć θ ər ɪ əm / , z greckiego : καθαροί , katharoi „czyste [ci]”) [2], [3] był Christian dualistą lub Gnostycki ożywienie [4], że ruch rozwijały niektórych obszary Europy Południowej , w szczególności to, co jest teraz w północnych Włoszech i południowej Francji , między XII a XIV wiekiem. Zwolennicy byli znani jako Kataryi są teraz głównie pamiętane z powodu długiego okresu prześladowań przez Kościół katolicki, który nie uznał ich wiary za chrześcijanina. Kataryzm pojawił się w Europie w regionie Langwedocja we Francji w XI wieku i wtedy to imię pojawia się po raz pierwszy. Zwolennicy byli również czasami nazywani albigensami po mieście Albi w południowej Francji, gdzie ruch ten po raz pierwszy się odbył. Uważa się, że wierzenia pochodzą z Persji lub z Cesarstwa Bizantyjskiego .

Wierzenia katarskie różniły się między wspólnotami, ponieważ kataryzm początkowo był nauczany przez ascetycznych przywódców, którzy wyznaczyli kilka wytycznych. Kościół katolicki potępił swoje praktyki w tym consolamentum rytuał, dzięki któremu osoby katarów zostali ochrzczeni i podniesiony do rangi „ doskonały ”. [5]

Kataryzm może mieć swoje źródło w Paulician ruchu w Armenii i Wschodniej bizantyjskiej Anatolii pewnością w bogomiłów z Historia Bułgarii , [6] , który pod wpływem paulicjan przesiedlanym w Tracji ( Philipopolis ) przez Byzantines. Chociaż określenie „katarów” ( k ć θ ɑ r / ) zostały wykorzystane przez wieki w celu identyfikacji ruchu, czy ruch zidentyfikować się z nazwa ta jest dyskusyjna. [7] W tekstach katarów termin „dobry człowiek” ( Bons Hommes), „Dobre kobiety” ( Bonnes Femmes ) lub „Dobrzy chrześcijanie” ( Bons Chrétiens ) to powszechne terminy samoidentyfikacji . [8]

Idea dwóch bogów lub zasad, jednego dobra i drugiego zła była centralnym punktem wierzeń katarów. Dobry Bóg był Bogiem Nowego Testamentu i stwórcą sfery duchowej, skontrastowanym ze złym Bogiem Starego Testamentu – stwórcą fizycznego świata, którego wielu katarów, a szczególnie ich prześladowców, zidentyfikowało jako Szatana. [9] Cała widoczna materia, w tym ludzkie ciało, została stworzona przez tego złego boga; dlatego materia była skażona grzechem . Było to sprzeczne z monoteistycznym Kościołem katolickim, którego podstawową zasadą było to, że był tylko jeden Bóg, który stworzył wszystkie rzeczy widoczne i niewidzialne. [10] Katarzy uważali ludzkie duchybyły bezpłciowe duchy aniołów uwięzionych w fizycznym stworzeniu złego boga, przeznaczone do reinkarnacji, dopóki nie osiągną zbawienia przez consolamentum. [11]

Od początku swego panowania papież Innocenty III usiłował zakończyć kataryzm, wysyłając misjonarzy i przekonując lokalne władze do działania przeciwko nim. W 1208 r. Legat papieski Innocentego, Pierre de Castelnau, został zamordowany podczas powrotu do Rzymu po ekskomunikowaniu hrabiego Raymonda VI z Tuluzy , który jego zdaniem był zbyt łagodny wobec katarów. [12] Papież Innocenty III porzucił wówczas możliwość wysyłania misjonarzy katolickich i prawników , ogłosił, że Pierre de Castelnau jest męczennikiem i rozpoczął krucjatę albigensów, która prawie zakończyła kataryzm. [12] [13]

Początki wierzeń katarów są niejasne, ale większość teorii zgadza się, że pochodzą one z Cesarstwa Bizantyńskiego , głównie szlakami handlowymi i rozprzestrzeniły się od Pierwszego Bułgarskiego Imperium do Holandii. Nazwa Bułgarów ( Bougres ) została również zastosowana do albigensów i utrzymywali związek z podobnym chrześcijańskim ruchem Bogomilów („Przyjaciele Boga”) z Tracji . „To, że istniało zasadnicze przekazywanie rytuałów i idei z Bogomilizmu na kataryzm, jest ponad wszelką wątpliwość”. [14] Ich doktryny mają wiele podobieństw do tych z Bogomiłów i Pawłowników, który wywarł na nich wpływ [15], a także wcześniejszych Marcionites , którzy znaleźli się w tych samych obszarach co Paulianie, manichejczycy i chrześcijańscy gnostycy pierwszych kilku wieków naszej ery, chociaż tak wielu uczonych, w szczególności Mark Pegg , zauważyli, błędem byłoby ekstrapolować bezpośrednie, historyczne powiązania oparte na teoretycznych podobieństwach postrzeganych przez współczesnych uczonych.

Św. Jan Damasceński , piszący w VIII wieku ne, także zauważa wcześniejszą sektę zwaną „katarów” w swojej książce o herezjach , zaczerpniętej z uosobienia Epifaniusza z Salaminy w jego Panarionie . Mówi o nich: „Absolutnie odrzucają tych, którzy poślubiają po raz drugi i odrzucają możliwość pokuty [to jest odpuszczenie grzechów po chrzcie]”. [16] Są to prawdopodobnie te same katary (właściwie Nowacje), o których mowa w kan. 8 Pierwszej Rady Ekumenicznej w Nicei w roku 325, które mówią: „[…] [ci], których zwano katarami, przybyli [do wiary. ], niech najpierw uczynią zawód, który chcą przekazać [uczestniczą w pełnej komunii] z dwukrotnie zamężnymi i ułaskawić tych, którzy utracili … ” [17]

Jest prawdopodobne, że mamy tylko częściowy pogląd na ich wierzenia, ponieważ pisma katarów zostały w większości zniszczone z powodu doktrynalnego zagrożenia postrzeganego przez papiestwo; [18]Większość naszej wiedzy o katarów pochodzi od ich przeciwników. Wnioski dotyczące ideologii katarów są nadal przedmiotem dyskusji z komentatorami regularnie oskarżającymi swoich przeciwników o spekulacje, zniekształcenia i uprzedzenia. Jest kilka tekstów od samych katarów, które zostały zachowane przez ich przeciwników ( Rituel Cathare de Lyon ), które dają wgląd w wewnętrzne działanie ich wiary, ale nadal pozostawiają wiele pytań bez odpowiedzi. [15] Jeden wielki tekst, który przetrwał, Księga dwóch zasad (Liber de duobus principiis ), [19] rozwija zasady dualistycznej teologii z punktu widzenia niektórych z alaranskich katarów. [20]

Jest to mapa oznaczająca szlaki zamków katarów (niebieskie kwadraty i linie) na południu Francji na przełomie XIII i XIII wieku.

Większość badaczy zgadza się obecnie, że możliwe do zidentyfikowania historyczne kataryzm pojawił się dopiero co najmniej 1143 r., Kiedy to pierwszy potwierdzony raport grupy popierającej podobne wierzenia został zgłoszony jako aktywny w Kolonii przez duchownego Eberwina Steinfelda. [21] Punktem zwrotnym w „historii instytucjonalnej” katarów była Rada , która odbyła się w 1167 r. W Saint-Félix-Lauragais , z udziałem wielu miejscowych osobistości, a także przez bogomilskiego papieża Nicetasa , katolickiego biskupa (północnej Francji) i przywódca katarów z Lombardii .

Katary były głównie lokalnymi, zachodnioeuropejskimi / latynoskimi zjawiskami chrześcijańskimi, powstającymi w miastach nadreńskich (szczególnie Kolonią) w połowie XII wieku , w tym samym czasie w północnej Francji , a zwłaszcza w Langwedocji – i północnych włoskich miastach w połowie -late 12 wieku. W Langwedocji i północnych Włoszech katary osiągnęły największą popularność, przetrwały w Langwedocji, w znacznie zredukowanej formie, aż do około 1325 r. I we włoskich miastach, aż wreszcie inkwizycja XIV wieku ostatecznie je wytępiła. [22]

Ogólne przekonania edycja ]

Kathars na ogół utworzyli partię anty- kapłańską w opozycji do Kościoła katolickiego, protestując przeciw temu, co uważali za moralne, duchowe i polityczne zepsucie Kościoła. [15]

Kiedy biskup Fulk z Tuluzy , kluczowy przywódca prześladowań przeciwko katarom, wykpił rycerzy z Langwedocji za pilniejsze ściganie heretyków, otrzymał odpowiedź:

Nie możemy. Zostaliśmy wychowani wśród nich. Mamy wśród nich krewnych i widzimy ich życie pełne doskonałości. [23]

Sakramenty edycja ]

W odróżnieniu od Kościoła katolickiego katarów miał tylko jeden centralny rytuał, Consolamentum lub pocieszenie. Wymagało to krótkiej ceremonii duchowej, aby usunąć wszystkie grzechy od wierzącego i wprowadzić go na wyższy poziom jako doskonały. [24]

Wielu wierzących otrzyma consolamentum jak śmierć zbliżała, wykonując rytuał wyzwolenia w momencie, gdy ciężkie obowiązki czystości wymagane od perfecti byłyby czasowo krótki. Niektórzy z tych, którzy otrzymali sakrament consolamentum po ich śmierci łóżka mogą następnie być unikał dalszego jedzenia i picia oraz, coraz częściej, a ponadto, narażają się na ekstremalne zimno, w celu przyspieszenia śmierci. Zostało to określone jako endura . [25] Stwierdzono, przez niektórych katolickich pisarzy, że gdy katarów, po otrzymaniu consolamentum, zaczął wykazywać oznaki ożywienia on lub ona być głuchy w celu zapewnienia jej wejście do raju. Inne niż w takich momentach ekstremalnychniewiele jest dowodów na to, że była to zwyczajna praktyka katarów. [26]

Katarów odmówił także katolicki sakrament eucharystii, mówiąc, że nie może to być ciało Chrystusa. Odmówili także udziału w chrzcie wodą. Poniższe dwa cytaty pochodzą z doświadczeń inkwizytora katolickiego Bernarda Gui z praktykami i przekonaniami katarskimi:

Następnie atakują i oszukują z kolei wszystkie sakramenty Kościoła, szczególnie sakrament eucharystii , mówiąc, że nie mogą zawierać ciała Chrystusa, ponieważ gdyby był on tak wielki jak największa góra, chrześcijanie całkowicie go strawili to. Twierdzą, że gospodarz pochodzi ze słomy, że przechodzi przez ogony koni, na przykład, gdy mąka jest oczyszczona przez sito (z sierści konia); co więcej, przechodzi przez ciało i dochodzi do nikczemnego końca, który, jak mówią, nie mógłby się zdarzyć, gdyby był w nim Bóg. [27]

O chrzcie twierdzą, że woda jest materialna i zepsuta i dlatego jest stworzeniem złej mocy, i nie może uświęcić ducha, ale że duchowni sprzedają tę wodę z chciwości, tak jak sprzedają ziemię dla pochówku zmarłych. i olej do chorych, gdy je namaszczają, i jak sprzedają wyznanie grzechów, jak to uczynił kapłanom. [27]

Teologia edycja ]

Niektórzy wierzą, że katolicka koncepcja Jezusa przypominała nieunitarną modalistyczną monarchianizm ( sabelianizm ) na Zachodzie i adopcjonizm na Wschodzie. [28] [29]

Bernard Clairvaux biografa tych i innych źródeł zarzucić niektóre katarowie z arianizmem , [30], [31] i niektórzy badacze patrz Cathar Chrystologii jako posiadające ślady wcześniejszych ariańskich korzeni. [32] [33] Według niektórych ich współczesnych wrogów którzy? ] Katary nie zaakceptowali normatywnego trynitarnego zrozumienia Jezusa, ale uważali go za ludzką postać anioła podobną do chrystologii Docetycznej . [34] Zoé Oldenbourg (2000) porównała katarów do „zachodnich buddystów”, ponieważ uważała, że ​​ich pogląd na doktrynę o „zmartwychwstaniu” nauczaną przez Jezusa był w rzeczywistości podobny do buddyjskiej doktrynyreinkarnacja . [35] Katarów nauczał, że aby odzyskać status anielski, trzeba całkowicie zrezygnować z materialnego ja. Dopóki ktoś nie był przygotowany do tego, utknąłby w cyklu reinkarnacji, skazany na życie na skorumpowanej Ziemi. [36]

Rzekome święte teksty katarów oprócz Nowego Testamentu zawierają Ewangelię Tajemnej Wieczerzy, Przesłuchanie Jana i Księgę dwóch zasad . [37]

Związki społeczne edycja ]

Zabijanie było wstrętne dla katarów. W związku z tym powstrzymanie się od wszelkiej karmy dla zwierząt ( czasami zwalniającej ryby ) było zabronione w przypadku Perfecti. Perfecti unikał jedzenia czegoś uważanego za produkt uboczny rozmnażania płciowego. [24] Potępiono także wojnę i karę śmierci – anormalność w średniowiecznej Europie. W świecie, w którym niewielu mogło czytać, odrzucenie przysięgi oznaczało ich jako wyrzutków społecznych.

Dla katarów reprodukcja była moralnym złem, którego należy unikać, ponieważ kontynuowała łańcuch reinkarnacji i cierpienia w materialnym świecie. Przeciwnicy twierdzili, że zważywszy na tę nienawiść do prokreacji, najczęściej stosowali sodomię . Taka sytuacja polegała na tym, że oskarżenie o herezję wymierzoną przeciwko podejrzanemu Catharowi zwykle odrzucano, gdy oskarżony mógł wykazać, że jest legalnie żonaty.

To ukazuje historię sporu pomiędzy świętym Dominikiem i katarów (albigensami), w którym książki obu zostały wrzucone do ognia, a książki Świętego Dominika zostały cudownie ocalone od płomieni. Obraz autorstwa Pedro Berruguete

Organizacja edycja ]

Twierdzono, że katolicki kościół w Langwedocji miał względnie płaską strukturę , odróżniając ochrzczonych perfecti (termin, którego nie używali, zamiast tego, bonhommes ) i zwykłych nieochrzczonych wierzących ( credentes ). [24] Około 1140 r. Ustanowiono liturgię i system doktrynalny. [38] Stworzyli oni pewną liczbę biskupów, najpierw w Albi około 1165 r. [39], a po 1167 r. W Saint-Félix-Lauragais w Toulouse , Carcassonne i Agentak, że cztery biskupstwa istniały do ​​1200 r. [24] [38] [40] [41]Około 1225 r. podczas przerwy w krucjacie albigenskiej dodano biskupstwo Razès . Biskupi byli wspierani przez swoich dwóch asystentów: filius maior (zazwyczaj następca) i filus minor , którzy byli dodatkowo wspierani przez diakonów. [42] W perfecti były duchowa elita, szanowany przez wielu miejscowych ludzi, prowadząc życie pełne wyrzeczeń i miłości. [24] W sposób apostolski służyli ludziom i podróżowali parami. [24]

Rola kobiet i płci edycja ]

Katarów wypędzonych z Carcassonne w 1209. W tej grupie kobiety są prawie tak liczne jak mężczyźni.

Kataryzm był postrzegany jako dający kobietom największe możliwości niezależnego działania, ponieważ kobiety zostały uznane za wierzących, a także Perfecti, którzy byli w stanie zarządzać sakramentem consolamentum . [43]

Cathars wierzyli, że ktoś będzie wielokrotnie reinkarnowany, dopóki nie podejmie się samozaparcia materialnego świata. Mężczyzna może zostać reinkarnowany jako kobieta i odwrotnie , w ten sposób czyniąc płeć bez znaczenia. [44] Duch był niezwykle ważny dla katarów i został opisany jako niematerialny i bezpłciowy . [44] Z powodu tego przekonania katarów widział kobiety równie zdolne do bycia duchowymi przywódcami, co podważyło samą koncepcję płci, jaką utrzymuje Kościół katolicki . [45]

Kobiety oskarżone o bycie heretykami w chrześcijaństwie wczesnego średniowiecza obejmowały te o nazwach Gnostycy , katary i Beguines , a także kilka innych grup, które czasami były „torturowane i egzekwowane”. [46] Katarów, podobnie jak gnostycy, którzy je poprzedzili, przypisuje większą wagę roli Marii Magdaleny w rozprzestrzenianiu się wczesnego chrześcijaństwa, niż wcześniej Kościół. Jej istotna rola nauczyciela przyczyniła się do katarskiego przekonania, że ​​kobiety mogą służyć jako przywódcy duchowi. Stwierdzono, że kobiety znalazły się w Perfecti w znacznej liczbie, a liczne otrzymywały consolamentum po owdowie . [43]Mając szacunek dla Ewangelii Jana , katary uznali Marię Magdalenę za może nawet ważniejszą od świętego Piotra , założyciela Kościoła. [47]

Ruch katarów okazał się sukcesem w zdobywaniu kobiet na uczennicach ze względu na ich proto-feministyczne nauki wraz z ogólnym poczuciem wykluczenia z kościoła katolickiego. Kataryzm przyciągał liczne kobiety obietnicą wiodącej roli, na którą Kościół katolicki nie pozwalał. [11] Kataryzm pozwolił kobietom stać się doskonałymi wiarą, stanowiąc o wiele większy prestiż niż cokolwiek innego, co zaoferował Kościół katolicki. [48] Te kobiece perfekcje musiały przestrzegać surowego i ascetycznego stylu życia, ale wciąż mogły mieć własne domy. [49] Chociaż wiele kobiet znalazło coś atrakcyjnego w kataryzmie, nie wszystkie jego nauki były przekonujące. Godnym uwagi przykładem jest Hildegarda z Bingen, który w 1163 r. wydał szeroko znane kazanie przeciwko katarów w Kolonii . Podczas tego przemówienia Hildegarda ogłosiła stan wiecznej kary i potępienia wszystkim, którzy przyjęli katarskie wierzenia. [50]

Podczas gdy kobiety perfekcyjnie rzadko podróżują, aby głosić wiarę, nadal odgrywały istotną rolę w szerzeniu kataryzmu poprzez tworzenie domów dla kobiet. [51] Chociaż było to niezwykle rzadkie, były odosobnione przypadki kobiet katarów opuszczających swoje domy, aby szerzyć wiarę. [52] W katolickich domach komunalnych (ostals), kobiety były kształcone w wierze, a te kobiety dalej nosiły dzieci, które następnie stałyby się wierzącymi. Dzięki takiemu wzorcowi wiara rosła wykładniczo dzięki staraniom kobiet w miarę upływu pokoleń. [51] Wśród niektórych grup katarów było więcej kobiet niż mężczyzn. [53]

Mimo że kobiety odgrywały istotną rolę w rozwoju wiary, misjgijja nie była całkowicie nieobecna w ruchu katarów. Niektóre z pozornie mizoginistycznych wierzeń katarów obejmują to, że ostatnie wcieleniemusiało zostać doświadczone jako człowiek, który przerwał ten cykl. [23] Ta wiara została zainspirowana przez późniejszych francuskich katarów, którzy nauczali, że kobiety muszą odrodzić się jako mężczyźni, aby osiągnąć zbawienie . [11] Inną z nich było to, że seksualny urok kobiet utrudnił człowiekowi zdolność odrzucania materialnego świata. [23] Pod koniec ruchu katarów, kataryzm stał się bardziej mizoginistyczny i rozpoczął praktykę wykluczania kobiet perfekcyjnych. [11]Jednak wpływ tego rodzaju mizoginistycznych przekonań i praktyk pozostał ograniczony (później włoskie perfekcje nadal obejmowały kobiety. [11] )

Tłumienie edycja ]

W 1147 r. Papież Eugeniusz III wysłał legata do dystryktu katarów, aby aresztować postęp katarów. Kilka pojedynczych sukcesów Bernarda z Clairvaux nie mogło ukryć słabych wyników tej misji, która wyraźnie pokazała siłę sekty w Langwedocji w tamtym okresie. Misje kardynała Piotra od św. Chrysogonusa w Tuluzie i Toulousain w 1178 r. Oraz Henryka Marcy , kardynała-biskupa Albano , w latach 1180-81, uzyskały jedynie chwilowe sukcesy. [15] Zbrojna ekspedycja Henryka, która zajęła warownię w Lavaur , nie ugasiła ruchu.

Decyzje rad Kościoła katolickiego – w szczególności rady z Tours (1163) i Trzeciej Rady Laterańskiej (1179) – nie miały większego wpływu na katarów. Kiedy papież Innocenty IIIdoszedł do władzy w 1198 roku, postanowił się z nimi uporać. [54]

Początkowo Innocenty próbował pokojowego nawrócenia i wysłał wielu legatów do regionów katarów. Musieli walczyć nie tylko z katarami, szlachtą, która ich chroniła, oraz z ludźmi, którzy ich szanowali, ale także z wieloma biskupami tego regionu, którzy nie znosili znaczącej władzy, jaką papież powierzył swoim legatom. W 1204 r. Innocenty III zawiesił wielu biskupów na Oksytani ; [55] w 1205 roku mianował nowego i energicznego biskupa Tuluzy , byłego trubadura Foulquesa . W 1206 Diego z Osmy i jego kanonicy, przyszły święty Dominik, rozpoczął program konwersji w Langwedocji; w ramach tego odbyły się publiczne debaty katolicko-katarskie w Verfeil , Servian , Pamiers , Montréal i gdzie indziej.

Święty Dominik spotkał się i dyskutował z katarami w 1203 roku podczas swojej misji w Langwedocji. Doszedł do wniosku, że tylko kaznodzieje, którzy przejawiali prawdziwą świętość, pokorę i ascetyzm, mogą przekonać wierzących katarów. Kościół instytucjonalny jako ogólna zasada nie posiadał tych duchowych nakazów. [56] Jego przekonanie doprowadziło ostatecznie do ustanowienia Zakonu Dominikańskiego w 1216 roku. Zakon miał sprostać warunkom słynnej nagany: „Gorliwość musi być spełniona przez gorliwość, pokorę przez pokorę, fałszywą świętość poprzez prawdziwą świętość, zwiastowanie kłamstwo głosząc prawdę „. Jednak nawet św. Dominikowi udało się tylko niewielu nawróconych pośród katarów.

Albigensian Crusade edycja ]

Papież Innocent III ekskomunikuje albigensów (po lewej), masakrę przeciw albigensom przez krzyżowców (po prawej)

W styczniu 1208 r. Legat papieski, Pierre de Castelnau – zakonnik cysterski , teolog i prawnik kanoniczny – został wysłany na spotkanie z władcą terenu, Raymondem VI, hrabią Tuluzy . [57] Znany z ekskomunikowania szlachty, która chroniła katarów, Castelnau ekskomunikował Raymonda za podżeganie doherezji po rzekomej zaciętej kłótni, podczas której Raymond rzekomo groził Castelnauowi przemocą. [58] Wkrótce potem Castelnau został zamordowany po powrocie do Rzymu, rzekomo przez rycerza w służbie hrabiego Raymonda. Jego ciało zostało zwrócone i złożone w opactwie w Saint Gilles.

Gdy tylko dowiedział się o morderstwie, papież nakazał legatom głosić krucjatę przeciwko katarom i napisał list do Filipa Augusta, króla Francji , apelując o jego interwencję – lub interwencję prowadzoną przez jego syna, Louisa . To nie był pierwszy apel, ale niektórzy widzą morderstwo legata jako punkt zwrotny w polityce papieskiej. Inni twierdzą, że było to przypadkowe wydarzenie, pozwalające Papieżowi podbudować popularną opinię i odnowić jego prośby o interwencję na południu. Kronikarz krucjaty, która nastąpiła później, Peter z Vaux de Cernayukazuje sekwencję wydarzeń w taki sposób, że po nieudanej próbie pokojowego zademonstrowania błędów kataryzmu, papież wezwał formalną krucjatę, mianując szereg przywódców, by poprowadzili napad.

Król Francji odmówił poprowadzenia krucjaty osobiście i nie mógł oszczędzić syna, aby to uczynić – pomimo zwycięstwa nad królem Anglii , Johnem, nadal istniały naglące problemy z Flandrią i imperium oraz groźbą odrodzenia w Angevin . Philip jednak usankcjonował udział niektórych z jego bardziej wojowniczych i ambitnych – niektórzy mogliby powiedzieć niebezpieczny baron, zwłaszcza Simon de Montfort i Bouchard de Marly. Nastąpiło dwadzieścia lat wojny przeciwko katarom i ich sojusznikom w Langwedocji: krucjacie albigensów.

Ta wojna postawiła szlachtę Francji przeciwko tym z Langwedocji. Powszechny północny entuzjazm do wyprawy krucjaty był częściowo inspirowany papieskim dekretem zezwalającym na konfiskatę ziem należących do katarów i ich zwolenników. To nie tylko rozgniewało władców południa, ale także króla francuskiego, który był przynajmniej nominalnie suzerenem panów, których ziemie były teraz otwarte na rozpad i konfiskatę. Philip Augustus napisał do papieża Innocentego w mocnych słowach, aby to wskazać, ale papież nie zmienił swojej polityki. Ponieważ Langwedocja była podobno pełna sympatii katarów i katarów, region ten stał się celem dla północno-francuskich szlachciców, którzy chcieli zdobyć nowe lochy. Baronowie z północy ruszyli na południe, by walczyć.

Ich pierwszym celem były tereny Trencavel, potężni lordowie Carcassonne, Béziers, Albi i Razes. Niewiele zostało zrobione, aby utworzyć regionalną koalicję, a armia krzyżowa była w stanie zabrać Carcassonne, stolicę Trencavel, uwięzić Raymonda Rogera Trencavela we własnej cytadeli, gdzie zmarł w ciągu trzech miesięcy; mistrzowie z Prowansji twierdzili, że został zamordowany. Szymon de Montfort otrzymał ziemie Trencavel od papieża i złożył im hołd dla króla Francji, co spowodowało wrogość Piotra II Aragoniiktóry trzymał się z daleka od konfliktu, a nawet działał jako mediator w czasie oblężenia Carcassonne. Pozostała część pierwszej wojny katarskiej skupiła się teraz na próbie Szymona, by utrzymać swoje zyski przez zimy, w których był stawiony, z niewielką siłą konfederatów działających z głównego obozu zimowego w Fanjeaux, z dezercją lokalnych panów który przysięgał mu wierność z konieczności – i próbuje powiększyć swoje nowe domeny latem, kiedy jego siły zostały znacznie wzmocnione przez posiłki z Francji, Niemiec i innych krajów.

Podczas letnich kampanii nie tylko powtórnie odbił się, czasem z brutalnymi represjami, stracił w „bliskim” sezonie, ale także rozszerzył zakres jego działania – i widzimy go w akcji w Aveyron w St. Antonin i na brzegi Rodanu w Beaucaire. Największym triumfem Szymona było zwycięstwo nad większymi liczbami w bitwie pod Muretem – bitwa, w której nie tylko pokonano Raymonda z Tuluzy i jego oksańskich sprzymierzeńców – ale także śmierć Piotra z Aragonii – i faktyczny koniec ambicji dom Aragon / Barcelona w Langwedocji. Było to w średnim i długim okresie o wiele większym znaczeniu dla królewskiego domu Francji niż dla de Montfort – a bitwa pod Bouvines miała zapewnić pozycję Filipa Augusta vis a vis Anglii i Imperium. TheBitwa pod Muret była ogromnym krokiem w tworzeniu zjednoczonego królestwa francuskiego i kraju, który znamy dzisiaj – chociaż Edward III, Czarny Książę i Henryk V grozili później, że potrząśnie tymi fundamentami.

Masakra edycja ]

Masakra przeciwko albigensom przez krzyżowców

Armia krzyżowców znalazła się pod dowództwem, duchowo i militarnie, legata papieskiego Arnauda-Amaury’ego , opata z Cîteaux . W pierwszej znaczącej wojnie miasto Béziers zostało oblężone 22 lipca 1209 r. Katolickim mieszkańcom miasta przyznano wolność pozostawienia bez szwanku, ale wielu odmówiło i zdecydowało się pozostać i walczyć u boku katarów.

Katarów spędził większość z 1209 na odparciu krzyżowców. Armia Béziers próbowała swego rodzaju, ale szybko została pokonana, a następnie ścigana przez krzyżowców przez bramę i do miasta. Arnaud-Amaury, cysterski dowódca opatów, miał zostać poproszony o udzielenie katarów katolikom . Jego odpowiedź, wspominana przez Cezarego z Heisterbacha , kolegę z Cystersi , trzydzieści lat później brzmiała: ” Caedite eos, Novit enim Dominus qui sunt eius „ – „Zabij ich wszystkich, Pan rozpozna Swoje”. [59] [60] Drzwi kościoła św. Marii Magdaleny zostały rozbite, a uchodźcy wyciągnięci i zamordowani. Podobno co najmniej 7 000 niewinnych mężczyzn, kobiet i dzieci zostało tam zabitych przez siły katolickie. Gdzie indziej w mieście wiele tysięcy zostało okaleczonych i zabitych. Więźniowie byli zaślepieni, wleczeni za końmi i wykorzystywani do celów treningowych. [61] To, co pozostało z miasta, zostało zrównane z ogniem. Arnaud-Amaury napisał do papieża Innocentego III : „Dziś wasza świątobliwość dwadzieścia tysięcy heretyków zostało postawionych na miecz, niezależnie od rangi, wieku i płci”. [62] [63]„Stała populacja Béziers w tym czasie wynosiła wtedy prawdopodobnie nie więcej niż 5000, ale miejscowi uchodźcy szukający schronienia w obrębie murów miejskich mogliby prawdopodobnie zwiększyć tę liczbę do 20 000”. [64]

Po sukcesie oblężenia Carcassonne , które nastąpiło po masakrze w Béziers w 1209 roku, Simon de Montfort został wyznaczony na przywódcę armii krzyżowców. Wybitnymi przeciwnikami krzyżowców byli Raymond Roger Trencavel , wicehrabia Carcassonne i jego feudalny władca Piotr II , król Aragonii , który posiadał lenny i miał wielu wasali w tym regionie. Piotr zginął w walce przeciwko krucjacie 12 września 1213 r. W bitwie pod Muret . Simon de Montfort został zabity 25 czerwca 1218 po tym, jak przez dziewięć miesięcy utrzymywał oblężenie Tuluzy . [65]

Traktat i prześladowania edycja ]

Oficjalna wojna zakończyła się traktatem paryskim (1229) , w wyniku którego król Francji pozbawił dom Tuluzy większej części swoich lenów , a także trenczańskich ( wicehrabiów z Béziers i Carcassonne) wszystkich ich lenn . Niezależność władców Langwedocji dobiegła końca. Ale pomimo masowej masakry katarów podczas wojny, kataryzm nie został jeszcze ugaszony, a katolickie siły nadal dążyły do ​​katarów. [55]

W 1215 r. Biskupi Kościoła katolickiego spotkali się na IV Soborze Laterańskim za czasów papieża Innocentego III ; Częścią porządku obrad było zwalczanie herezji katarów. [66]

Inkwizycja powstała w 1233 wykorzenić pozostałe katarów. [67] Działając na południu w Tuluzie, Albi, Carcassonne i innych miastach przez cały XIII wiek, a także znaczną część XIV, udało się zmiażdżyć kataryzmem jako ruch ludowy i wypędzić pozostałych pod ziemią zwolenników. 67 Kathars, którzy odmówili odwołania, zostali powieszeni lub spaleni na stosie. [68]

Od maja 1243 r. Do marca 1244 r. Katarska twierdza Montségur była oblegana przez wojska seceschalne Carcassonne i arcybiskupa Narbony . [69] W dniu 16 marca 1244 r. Miała miejsce wielka i symbolicznie ważna masakra, podczas której ponad 200 Perfektów katarów spalono na ogromnym stosie w prat dels cremats („pole spalonych”) u podnóża zamku. [69] Co więcej, Kościół wydał mniejszą karę na świeckich podejrzanych o sympatię do katarów na soborze w Narbonne w roku 1235 . [70]

Inkwizytorzy potrzebowali heretyckich sympatyków – skruszonych pierwszych przestępców – aby uszyć żółty krzyż na swoich ubraniach. [71]

Popularna, choć jeszcze niepotwierdzona teoria mówi, że mała grupa Cathar Perfects uciekła z twierdzy przed masakrą na prat dels cremats . W regionie katarskim do dziś odbywa się to, że uciekinierzy zabrali ze sobą katarzynę . To, z czego składa się ten skarb, było przedmiotem sporej spekulacji: roszczenia sięgają od świętych tekstów gnostyckich po zgromadzone bogactwo katarów, które mogło obejmować Świętego Graala (patrz rozdział o stypendium historycznym, poniżej).

Poszukiwani przez Inkwizycję i opuszczani przez szlachtę z ich dzielnic, katarów stawali się coraz bardziej rozproszonymi uciekinierami: spotykając się ukradkiem w lasach i górskich dziczy. Później powstały insurekcje pod kierownictwem Rogera-Bernarda II, hrabiego Foixa , Aimery III Narbony i Bernarda Délicieux , franciszkanina, później ściganego za przynależność do innego ruchu heretyckiego, franciszkanów duchowych na początku XIV wieku . Ale do tego czasu Inkwizycja stała się bardzo potężna. W związku z tym wielu z nich uznawanych za katarów zostało wezwanych do stawienia się przed nim. Dokładne wskazania tego znajdują się w rejestrach Inkwizytorów Bernarda z Caux ,Jean de St Pierre , Geoffroy d’Ablis i inni. [55] Parfaity, o których było powiedziane, były rzadko odrzucane, a setki spłonęły. Skruszeni świeccy wierzący zostali ukarani, ale ich życie zostało oszczędzone tak długo, jak długo nie nawrócili. Po odwołaniu byli zobowiązani do przyszywania żółtych krzyży na odzież wierzchnią i do życia z dala od innych katolików, przynajmniej na jakiś czas.

Annihilation edycja ]

Po kilkudziesięciu latach nękania i ponownej krytyki, a może nawet ważniejsze, systematycznego niszczenia tekstów religijnych, sekta była wyczerpana i nie mogła znaleźć adeptów. Przywódca odrodzenia katarów na pogórzu pirenejskim, Peire Autier został schwytany i stracony w kwietniu 1310 r. W Tuluzie. [72] [73] Po 1330 roku zapiski Inkwizycji zawierają bardzo niewiele postępowań przeciwko Katarzynom. [55] Ostatni znany Cathar perfectus w Langwedocji, Guillaume Bélibaste , został stracony jesienią 1321 roku. [74] [73]

Od połowy XII w. Włoski kataryzm znajdował się pod rosnącą presją papieża i Inkwizycji, „pisząc początek końca”. [75] Inne ruchy, takie jak Waldensi i panteistyczni Bracia Wolnego Ducha , którzy ucierpieli w wyniku prześladowań na tym samym obszarze, przetrwali w odległych obszarach i niewielkiej liczbie w XIV i XV wieku. Niektóre waldenskie idee zostały zaabsorbowane przez wczesne sekty protestanckie , takie jak husyci , lollardy i kościół morawski ( Herrnhuters of Germany). Katarów były w żaden sposób protestancki, a bardzo niewiele, jeśli jakieś protestanci uważają ich za swoich poprzedników (w przeciwieństwie do grup takich jak waldensów , husytów , Lollards i arnoldyści ).

Późniejsza historia edycja ]

Po stłumieniu kataryzmu potomkowie katarów byli czasem zmuszeni żyć poza miastami i ich obroną. W ten sposób zachowali pewną tożsamość katarów, pomimo powrotu do religii katolickiej.

Jakiekolwiek użycie terminu „katar” w odniesieniu do ludzi po zniesieniu kataryzmu w XIV wieku jest odniesieniem kulturowym lub rodowym i nie ma żadnych religijnych implikacji potrzebne źródło ] . Niemniej jednak zainteresowanie katarów, ich historii, dziedzictwa i wierzeń trwa.

Pays Cathare edycja ]

Określenie Pacy Cathare , francuskie znaczenie „Kraj katarów” używane jest do podkreślenia dziedzictwa katarów i historii regionu, w którym kataryzm był tradycyjnie najsilniejszy. Obszar ten koncentruje się wokół twierdz, takich jak Montségur i Carcassonne ; również francuski departament w Aude wykorzystuje tytuł Pays Cathare w broszurach turystycznych. [76] Te obszary mają ruiny z wojen przeciwko katarom, które są nadal widoczne dzisiaj.

Niektórzy którzy? ] krytykować promowanie tożsamości Pays Cathare jako przesady w celach turystycznych . W rzeczywistości większość promowanych zamków katarów nie została zbudowana przez katarów, ale przez lokalnych władców, a później wielu z nich zostało odbudowanych i rozbudowanych do celów strategicznych. oryginalne badania? ] Dobrym tego przykładem są wspaniałe zamki Queribus i Peyrepertusektóre są umieszczone po stronie urwistych kropel na ostatnich fałdach gór Corbieres. Były przez kilkaset lat graniczne fortece należące do francuskiej korony, a większość tego, co tam jeszcze istnieje, pochodzi z okresu po Katarzynie. Wielu uważa, że hrabstwo Foix jest faktycznym historycznym centrum kataryzmu.

Przesłuchanie heretyków edycja ]

Starając się znaleźć kilku pozostałych heretyków w wiosce Montaillou i wokół niej , Jacques Fournier, biskup Pamiers , przyszły papież Benedykt XII , kazał podejrzanym o herezję przesłuchać w obecności skrybów, którzy zapisali ich rozmowy. Dokument z końca XIII do początku XIV wieku, odkryty w archiwach Watykanu w latach 60. i redagowany przez Jeana Duvernoya , jest podstawą dzieła Emmanuela Le Roya Laduriego ” Montaillou: The Promised Land of Error” . [22]

Stypendium historyczne edycja ]

Publikacja wczesnej książki naukowej ” Krucjata przeciwko Graalowi” autorstwa młodego Niemca Otto Rahna w latach trzydziestych na nowo wzbudziła zainteresowanie związkiem Katarów z Świętym Graalem, zwłaszcza w Niemczech. Rahn był przekonany, że XIII-wieczne dzieło Parzival autorstwa Wolframa von Eschenbacha było zawoalowanym opisem katarów. Filozof i nazistowski urzędnik rządowy Alfred Rosenberg wypowiada się pozytywnie o katarów w Micie XX wieku . [77]

Książki akademickie w języku angielskim po raz pierwszy pojawiły się na początku nowego tysiąclecia: potrzebne źródło ], na przykład Malcolm Lambert’s The Cathars [78] i Malcolm Barber’s The Cathars . [79]

Począwszy od lat 90. XX wieku i po dzień dzisiejszy, historycy tacy jak RI Moore radykalnie zakwestionowali stopień, w jakim faktycznie istniał katatyzm jako zinstytucjonalizowana religia. Opierając się na pracach francuskich historyków, takich jak Monique Zerner i Uwe Brunn, Wojna o herezję Moore’a [80] dowodzi, że kataryzm był „wymyślony z zasobów dobrze zaopatrzonej wyobraźni” duchownych, „z okazjonalnym wzmocnieniem z różnych i niezależne przejawy lokalnego antyklerykalizmu lub entuzjazmu apostolskiego „. [81]Krótko mówiąc, Moore twierdzi, że mężczyźni i kobiety prześladowani jako kataryni nie byli wyznawcami tajnej religii sprowadzanej ze Wschodu, lecz byli częścią szerszego duchowego przebudzenia, które miało miejsce w późniejszym XII i na początku trzynastego wieku. Praca Moore’a wskazuje na większy trend historiograficzny zmierzający do zbadania, w jaki sposób Kościół zbudował herezję. [82]

W sztuce i muzyce edycja ]

Głównym dziedzictwem ruchu katarów są wiersze i pieśni katalońskich trubadurów , choć to dziedzictwo artystyczne stanowi jedynie mniejszą część szerszego językowego i artystycznego dziedzictwa Prowansji . Ostatnie projekty artystyczne koncentrujące się na elemencie katarskim w sztuce prowansalskiej i troubador obejmują komercyjne projekty nagraniowe Thomasa Binkleya, elektrycznego artysty z lirą korbową Valentina Clastriera i jego CD Heresie poświęcone kościołowi w Cathars, [83] La Nef, [84] i Jordi Savall . [85]

W kulturze popularnej edytuj ]

Katarów przedstawiono lub ponownie zinterpretowano w popularnych książkach, grach wideo i filmach, takich jak Święta krew i Święty Graal , Zegary kości , serial telewizyjny „Szkarłatny upadek”, Dziewczęta w labiryncie cierpienia , Zimowe duchy , Apokalipsa Ogień , Broken Sword 5: węża Klątwa , Paulo Coelho ‚s Brida , Bernard Cornwell ‚ s Graala Quest serii i Theodore Roszak „s Flicker .

Kataryzm wraz z innymi ruchami chrześcijańskimi, w tym Fraticellim , Waldensianem i Lollardym , znajduje się w wielkiej grze strategicznej Crusader Kings II , która jest godna uwagi jako jedyna katolicka herezja w grze, która umożliwia kobietom kapłanów; daje także możliwość przyjęcia bezwzględnych ustaw o sukcesji kognitywnej (takich jak absolutny primogeniture ) oraz mianowania żeńskich generałów i radnych. [86]

 

 

+ Dodatek

https://pl.wikipedia.org/wiki/Passagianie

Passagianie (wł. passagieri – przelotne ptaki) – członkowie ruchu heretyckiego powstałego na przełomie XI/XII wieku w Lombardii, w północnej Italii, choć prawdopodobnie źródła ruchu były gdzie indziej, stąd jego włoska nazwa. Passagianie znajdowali się pod silnym wpływem judaizmu i tekstów Starego Testamentu. Praktykowali żydowskie zwyczaje, w tym obrzezanie i koszerność. Nie uznawali Jezusa Chrystusaza Syna Bożego, a jedynie za człowieka doskonałego[1]. W roku 1184 papież Lucjusz III wyklął passagian i zostali oni prawdopodobnie rozproszeni do końca XII wieku. Nie są znani przywódcy passagian, a ich doktryna znana jest tylko z opisów w dziełach późniejszych autorów.

Pod pozorem Biblii praktykowali Talmud, świetnie…

 

 


 

Komentarz:

Zostali mi jeszcze

https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogomili

Tym już omawiałem w kwestii rzekomego apostoła

 

No to co myślę o Katarach, przeglądając doktryny różnych grup zwalczanych przez KRK na przestrzeni wieku dochodzę do wniosku że nie były to wcale lepsze organizacje w kwestii doktrynalnej.

Jedni i drudzy siebie warci tylko KRK zyskiwał sobie wiarygodność poprzez eliminati konkurencji:

https://www.pch24.pl/szatan-stworzyl-czlowieka–czyli-o-herezji-katarow,18474,i.html

Z tego artykułu:

”Katarzy bowiem, przewrotnie interpretując Pismo święte, doszli do takiej pogardy dla świata materialnego, że za jeden z największych grzechów uważali płodzenie dzieci. Ich doktryna zagrażała europejskiej cywilizacji.”

Dualizm jako dwustronna równowaga (zło, dobro, góra-dół, materializm i duchowośc, i tak dalej jest dobrym wyjaśnieniem). Jednak często dualizm przedstawia się jako Jing Jang czyli Biała Magia i Ciemna Magia – dwóch bogów, i tego nie kupuję.

”’Katarzy uważali, że świat materialny został stworzony przez istotę z natury złą. Bardziej umiarkowani z nich mówili, że ojcem naszego świata i naszych ciał jest szatan bądź Lucyfer, upadły anioł albo wręcz syn samego Boga. Tymczasem radykalny odłam katarów był zdania, że istnieje dwóch bogów – Dobry Bóg, którego Synem był Chrystus, oraz zły bóg Starego Testamentu, twórca materii. ”

”Katarzy za cel życia ludzkiego uznawali dążenie do wyzwolenia duszy z ciała. ”

No ale to samo głosił Paweł w łagodniejszej formie….

 

Katarów traktuję więc jako poważną konkurencje dla KRK lecz obie te grupy doktrynalnie jechały na tym samym wózku.

Katarzy wymieniali brudy Watykanusa oraz wyzysk i skrajny Hedonizm a KRK wymieniał liczne błędy doktrynalne Albigensów polegające na wybiórczemu traktowaniu Biblii dostosowanemu do własnych potrzeb.

Katarzy posunęli się nawet do nazwania Boga satanistą traktując Materializm jako czyste zło łamiąc przy tym przykazania Boga. Łamiąc… oni wręcz doktrynalnie zwalczali Boga.

Dla nich grzechem nie było wyrządzanie krzywdy a założenie rodziny, zatem nic dziwnego że wkrótce wymarli. Używali także pojęć których całkowicie nie rozumieli jak koncepcja zbawienia.

Szczególnie te fragmenty doprowadzały ich do szału.

1 Księga Mojżeszowa 1: (26) Potem rzekł Bóg: Uczyńmy człowieka zgodnie z naszym obrazem i podobieństwem, i niech panuje nad rybami morskimi i nad latającymi stworzeniami niebios, i nad trzodami, i nad całą ziemią, i ponad wszelkimi gadami które pełzają po ziemi. (27) I uczynił Bóg człowieka,  zgodnie z obrazem Boga go uczynił, stworzył mężczyznę i kobietę. (28) I błogosławił im Bóg, mówiąc  Bądźcie płodni i rozmnażajcie się i napełnijcie ziemię i poddajcie ją; panujcie nad rybami mórz i nad latającymi stworzeniami niebios, i nad wszelkimi trzodami, i nad wszystkimi gadami pełzającymi po ziemi!

(29) I rzekł Bóg: Oto daję wam wszelkie siewne zioła wydające nasienie na całej ziemi i wszelkie drzewo, które ma owoc nasienia, które się sieje: będzie to dla was pokarmem!

(30) Dla wszystkich dzikich zwierząt ziemi i dla wszystkich latających stworzeń niebios, i wszelkim gadom pełzającym po ziemi, w których jest tchnienie życia, daję na pokarm wszystkie zielone rośliny. I tak się stało. (31) I widział Bóg wszystkie rzeczy, które uczynił, a było to bardzo dobre. I nastał wieczór, i nastał poranek – dzień szósty.

 

Wierzenia Katarów to nic innego jak kwintesencja nauk Pawła – potępiono wszelkie Cielesności promując przy tym skrajną Duchowość i uniwersalną miłość.

Tymczasem najlepszym wyjściem jest odrzucenie zarówno Hedonizmu jak i skrajnej formy duchowości (brakuje mi terminu). Po prostu przeholowanie w jedną czy drugą stronę wahadełka kończy się ścięciem głowy czyli nieszczęściem.

Diabeł jest bardzo podstępny dlatego stworzył dialektykę Heglowską a mianowicie Skrajną Tezę (Hedonizm, Lewica, Materializm, Komunizm) i Skrajną Antytezę  (Duchowość, Prawica, Mentalizm, Nazism) a tego wychodzi Synteza czyli Ekumenizm.

U człowieka równowaga poglądowa jest świetnym wyjściem czyli połączyć wyrzeczenia ze zdrowym użytkowaniem. Nie dotyczy to Boga i przestrzegania przykazań – u Boga nie ma kompromisów czy wymówek.

Prawo Boże jest niezwykle proste i wbrew pozorom każdy dobrze je zna, a opiera się na dwóch prostych zasadach

Miłuj Boga Miłuj Bliźniego.

 

 

 

 

 

 


Katarska Wizja Izajasza

Wizja Izajasza

Rozdział 1

Wizja, którą Izajasz, syn Amosa, ujrzał w dwudziestym roku panowania Ezechiasza, króla judzkiego:

Izajasz, prorok, syn Amosa, przybył do Ezechiasza w Jerozolimie; a gdy wszedł, usiadł na królewskiej kanapie. Wszyscy książęta Izraela i doradcy króla i eunuchowie stanęli przed nim. Prorocy i synowie proroków przybyli z wiosek, pól i gór, aby go pozdrowić, gdy dowiedzieli się, że Izajasz przyszedł z Gilgal i ogłosili mu to, co miało nadejść. Potem, gdy mówił słowa prawdy; Duch Święty zstąpił na niego i wszyscy zobaczyli i usłyszeli słowa Ducha Świętego.

Król wezwał proroków i wszyscy weszli razem, ilu ich było tam obecnych. Teraz byli już starsi Micheasz i Ananiasz, Joel i wielu z nich, których tam znaleziono, po jego prawej i lewej stronie. Kiedy jednak usłyszeli głos Ducha Świętego, padli na kolana i śpiewali do Najwyższego Boga, który spoczywa wśród świętych. Który obdarzył taką mocą słów na świecie.

Teraz, gdy przemawiał w Duchu Świętym na wieść o wszystkich, zamilkł i zobaczyli stojącego przed nim człowieka. Jego oczy [Izajasza] były otwarte, ale jego usta były zamknięte, ale natchnienie Ducha było z nim. I nie sądzili, że Izajasz został wywyższony, ale prorocy uznali, że jest to objawienie. Wizja, którą ujrzał, nie była z tego świata, ale z tego, co ukryte przed wszelkim ciałem. A kiedy przestał oglądać tę wizję, powrócił do siebie i opowiedział wizję Ezechiaszowi i jego synowi Nasonowi … (kontynuując w następnym rozdziale)

 

Rozdział II

[…] I do Micheasza i innych proroków, mówiąc: „Kiedy prorokowałem to, co słyszeliście, czegoście świadkami, ujrzałem anioła, chwalebnego nie ze względu na chwałę aniołów, których zawsze widziałem, ale mających szczególnie wielką chwałę i światło, którego nie potrafię opisać.

Biorąc mnie za rękę, zaprowadził mnie wysoko i powiedziałem: „Kim jesteś i jak się nazywasz i dlaczego podnosisz mnie jak ptaka?” – ponieważ możliwość mówienia do niego została mi dana. W odpowiedzi rzekł do mnie: „Gdy cię uniesię na wysokości, pokażę ci wizję, której jest celem, dla którego zostałem posłany; wtedy poznasz, kim jestem, ale moje imię nie znasz, ponieważ chcesz wrócić do swojego ciała. A kiedy was wyniesiecie wysoko, zobaczycie. ”

I ucieszyłem się, ponieważ odpowiedział mi cicho. I rzekł mi: „Uradowałeś się, ponieważ odpowiedziałem ci łagodnie, a zobaczysz o jeden większy, niż ja pragnę z tobą porozmawiać; jeden łagodniejszy i mądrzejszy, lepszy i słodszy; w tym celu zostałem wysłany, aby ci wszystko wyjaśnić.

I wstąpiliśmy, on i ja, na rozpostarcie, i tam ujrzałem wielką bitwę szatana i jego siły przeciwstawiającą się wiernym naśladowcom ( honorantiae ) Boga, a jedną przewyższała drugą w zazdrości. Tak jak jest na ziemi, tak też jest na firmamencie, ponieważ repliki tego, co są na firmamencie, są na ziemi.

I rzekłem do anioła: Cóż to za wojna, zazdrość i walka? W odpowiedzi rzekł do mnie: „To jest wojna diabła i nie spocznie, dopóki ten, którego pragniesz ujrzeć, nie pokona Ducha Jego cnoty”.

Potem wzniósł mnie do tego, co jest ponad firmamentem, który jest pierwszym niebem. I ujrzałem pośród nich tron, na którym siedział anioł w wielkiej chwale, a anioły siedziały po jego prawicy i po lewej stronie. Ci po prawej mieli szczególną chwałę i śpiewali jednym głosem; a ci, którzy byli po lewej śpiewali za nimi, ale ich pieśń nie przypominała tych z prawej. I pytałem anioła, który mnie prowadził: „Do kogo jest ta piosenka?” W odpowiedzi rzekł do mnie: „Do wielkiej chwały Bożej, która jest ponad siódmym niebem i do Jego umiłowanego Syna, od którego zostałem wysłany do ciebie”.

I znowu podniósł mnie do drugiego nieba; jego wysokość była taka sama jak pierwszego nieba nad ziemią. I widziałem tam, podobnie jak w pierwszym niebie, anioły po prawej i po lewej stronie. A chwała tych aniołów i ich pieśń była lepsza od tych z pierwszego nieba. I upadłem na twarz, aby go wielbić „, a anioł, który mnie prowadził, powiedział do mnie:” Nie adoruj anioła ani tronu tego nieba, to jest powód, dla którego zostałem posłany, aby cię prowadzić, adoruj Go tylko kogo wam powiem, a podobnym adoruje się Tego, który jest ponad wszystkimi aniołami, ponad tronami i nad szatami i koronami, które zobaczycie dalej „. I radowałem się z wielkiej radości, bo takie jest spełnienie dla tych, którzy znają Najwyższego i Odwiecznego i Jego umiłowanego Syna, ponieważ wznoszą się do Niego jak przez anioła Ducha Świętego.

I wzbudził mnie nad trzecim niebem, iw podobny sposób ujrzałem mały tron ​​i anioły po prawej i lewej stronie. Pamięć o tym świecie nie została jednak nazwana. Ale chwała mego ducha przechodziła przemianę, gdy wstąpiłem do nieba i powiedziałem: „Nic z tego świata nie ma tu nazwy”. I w odpowiedzi anioł rzekł do mnie: „Nic nie ma imienia ze względu na jego słabość i nic nie jest ukryte przed rzeczami, które się tam znajdują”. I śpiewali pieśń i chwalili tego, który był intronizowany, a ten anioł był większy od drugiego anioła.

I znowu mnie wzbudził aż do czwartego nieba. Wzrost od trzeciego do czwartego nieba był większy. I zobaczyłem tron ​​i anioły po prawej i po lewej stronie. Ale chwała tego, który był na tronie, była większa od tej, którą mieli aniołowie po prawicy, a ich chwała również przewyższała chwałę tych, którzy byli na dole.

Wstąpiłem do piątego nieba i tam zobaczyłem niezliczonych aniołów i ich chwałę, a ich pieśń była chwalebniejsza niż czwarte niebo. I dziwowałem się, widząc tak wielu aniołów w szeregach ich różnorodnych dobroci; każdy, mając własną chwałę, uwielbił Tego, który jest na wysokości (którego imienia nie objawiło wszystkim ciało), ponieważ dał tak wielką chwałę aniołom, które są nad każdym niebem.

Ale w odpowiedzi anioł rzekł do mnie: „Dlaczego jesteście zdumieni, że nie wszyscy są jednym spojrzeniem? Jeszcze nie widziałeś nieprzezwyciężalnych cnót i tysięcy aniołów.

 

Rozdział III

A potem wzniósł mnie w powietrze szóstego nieba i ujrzałem tam wielką chwałę, której nie widziałem w piątym niebie. I widziałem aniołów w wielkiej chwale. A czyny cnót były honorowe i wybitne; ich pieśń była święta i cudowna. I powiedziałem do anioła, który mnie prowadził: „Co takiego widzę, panie?” I rzekł mi: „Nie jestem waszym lordem, lecz waszym doradcą”.

I mówił mi o szóstym niebie. W tym miejscu nie są ani tron, ani aniołowie po lewej stronie, ale otrzymują ich kierunek od cnoty siódmego nieba, w którym przebywa potężny Syn Boży. I wszystkie niebiosa i Jego aniołowie słuchają Go, a ja jestem posłany, aby was tu przyprowadzić, abyście ujrzeli tę chwałę i Pana wszystkich niebios i Jego aniołów i cnót. Dlatego mówię wam, Izajaszu, nikt, kto pragnie powrócić do ciała tego świata, nie widział tego, co widzicie, ani nie widzi tego, co widzieliście; ponieważ to wasz los w Panu przychodzi tutaj „. I powiększyłem Pana w pieśni, ponieważ w ten sposób idę do Jego losu.

I rzekł do mnie anioł: Gdy tu wrócicie z woli Ojca, otrzymacie szatę waszą, a wtedy będziecie równi aniołom, którzy są w siódmym niebie. I zaprowadził mnie do szóstego nieba, i nie było tam ani tronów, ani aniołów po prawej i lewej stronie, ale wszystkie miały jeden wygląd i identyczną pieśń. I dano mi śpiewać z nimi; a Anioł, który był ze mną, a ja sam byłem jako ich chwała, a ich chwała była jedna. I wielbili Ojca wszystkich i Jego umiłowanego Syna i Ducha Świętego; wszyscy jednym głosem śpiewali, ale nie głosem takim jak głos piątego nieba, ale innym głosem.

I było tam wspaniałe światło. A kiedy byłem w szóstym niebie, myślałem, że światło piątego nieba jest jak ciemność. Bardzo się ucieszyłem i śpiewałem temu, który dawał taką radość tym, którzy otrzymali Jego miłosierdzie. I błagałem anioła, który mnie prowadził, aby nigdy więcej nie powrócił do tego cielesnego świata. Ponadto, powiadam wam, że tutaj jest wiele ciemności.

Ale anioł, który mnie prowadził, powiedział do mnie: „Ponieważ radujecie się tym światłem, o ileż więcej radować się będziecie i radować się, gdy ujrzycie światło siódmego nieba, w którym siedzi niebiański Ojciec ze swoim jednorodzonym Synem; gdzie leżą szaty, trony i korony sprawiedliwych. A jeśli chodzi o twoją prośbę, by nie wracać do ciała, czas nie spełnił się jeszcze, abyś tu przyszedł. I bardzo się zasmuciłem słysząc te słowa.

 

Rozdział IV

I wzbudził mnie w siódmym niebie, i usłyszałem głos mówiący do mnie: „Dlaczego wy, którzy pragniecie żyć w ciele, przychodzicie tutaj?” Bardzo się bałem i drżałem. Znów usłyszałem inny głos mówiący: „Nie zabraniajcie mu, wejdźcie, skoro on jest godny chwały Bożej, bo oto jest jego szata. I zapytałam anioła, który był ze mną: „Kto jest tym, który mi zabrania, a kto jest tym, który mnie wzywa?”

I rzekł mi: Ten, który zabrania, to ten anioł, który jest ponad aniołami śpiewającymi w szóstym niebie; a Ten, który przykazuje, jest Synem Bożym, a Jego imienia nie słuchajcie, dopóki nie odstąpicie od ciała „.

Kiedy wstąpiliśmy do siódmego nieba, ujrzałem „zdumiewające i nieopisane światło i niezliczone anioły. I ujrzałem niektórych sprawiedliwych, którzy, pozbawieni cielesnych szat, byli w niebiańskich szatach i stali w wielkiej chwale. Ale nie usiedli na swoich tronach; co więcej, ich korony chwały nie były na nich.

I zapytałem anioła, mówiąc: „Dlaczego oni otrzymali szaty i dlaczego nie przyjęli tronów i koron chwały?” I rzekł mi: Nie przyjmują ich, dopóki Syn pierwszy nie przyniesie tutaj tronów i koron, gdy będzie na twoim podobieństwie. Książę tego świata wyciągnie rękę na Syna Bożego, zabije Go i powiesi na drzewie, a On zabije Go, nie wiedząc, kim On jest. I On zstąpi do piekła i zmarnuje go, wraz ze wszystkimi widmami piekła. I pochwyci księcia śmierci, i zmiażdży go, i zmiażdży wszystkie jego moce, i zmartwychwstanie trzeciego dnia; mając przy sobie niektórych sprawiedliwych. I pośle swoich kaznodziejów na cały świat i wstąpi do nieba. Wtedy otrzymają swoje trony i korony „.

A po tych słowach rzekłem do niego: W odniesieniu do tego, o co cię prosiłem w pierwszym niebie, pokaż mi, za to, co obiecałeś. A gdy zwracałem się do niego, był wśród tych, którzy stali wokół nas jeden anioł, bardziej chwalebny niż ten, który mnie prowadził, a nie wszyscy aniołowie. I pokazał mi książkę, a otwierając ją podał mi; i widziałem pisanie, które nie było podobne do tego z tego świata. I czytam to, i oto tam zapisano tam dzieła Jerozolimy i tam były dzieła wszystkich ludzi, wśród których również byłem. Widziałem, że wszystko, co się działo na świecie, zostało ukryte w siódmym niebie .

I zapytałem anioła: „Kto jest tym, który jest wybitny nad wszystkimi aniołami w swojej chwale?” I w odpowiedzi powiedział mi: „On jest wielkim aniołem, Michałem, który nieustannie modli się za ludzkość i pokorę”. Widziałem tam wiele szat i tronów i koron. I rzekłem do anioła: Dla kogo są zastrzeżone te szaty, korony i trony? I powiedział mi: „Wielu z tego świata straciło te korony, którzy wierzą w świat Tego, o którym mówiłem”.

I odwracając się, ujrzałem Pana w wielkiej chwale i bardzo się bałem. I wszyscy sprawiedliwi zbliżyli się do Niego i uwielbili Go śpiewając jednym głosem, a mój głos był podobny do ich. A Michał, zbliżając się do Niego, uwielbiał i wraz z nim wszyscy aniołowie wielbili i śpiewali. I znowu zostałem przemieniony i byłem jak aniołowie.

Wtedy anioł, który mnie poprowadził, powiedział do mnie: Adorujcie Go i śpiewajcie. Uwielbiałem Go i śpiewałem. A anioł, który mnie poprowadził, powiedział do mnie: „On jest Panem wszystkich chwał, które widziałeś”. I ujrzałem innego chwalebnego, podobnego do Niego we wszystkim, a sprawiedliwi podeszli do Niego i adorowali Go i śpiewali, a ja śpiewałem z nimi i nie przemieniłem ich w ich aspekt. I aniołowie przyszli z nimi i wielbili Go, a ja go adorowałem i śpiewałem.

I znowu ujrzałem drugiego w wielkiej chwale. I idąc, zapytałem anioła: „Kim On jest?” I rzekł mi: Adorujcie go, bo jest aniołem Ducha Świętego, który mówi w was i wszystkich sprawiedliwych.

A potem objawiła się inna nieopisana i niewysłowiona chwała, której nie mogłem ujrzeć oczyma mego ducha, ani też Aniołowi, który mnie prowadził, ani wszystkim aniołom, których ujrzałem adorujących Pana. Ale widziałem sprawiedliwych tylko w wielkiej chwale, widząc [Jego] chwałę. I mój Pan zbliżył się najpierw, a potem anioł Ducha Świętego ( angelus spiritualis ). Uwielbiali Go i obaj śpiewali razem. Wtedy wszyscy prawi wielbili Go, a wraz z nimi Michał i wszyscy aniołowie wielbili i śpiewali.

 

Rozdział V

Potem usłyszałem tam głos i pieśń, którą usłyszałem w sześciu niebiosach, wzniosła się i została usłyszana w siódmym niebie. I wszyscy uwielbiali Tego, którego chwały nie widziałem. I pieśń wszystkich sześciu niebios była nie tylko słyszana, ale widziana. I anioł rzekł do mnie: „On jest Jedynym Żyjącym Odwiecznym, żyjącym w najwyższej wieczności i odpoczywającym wśród świętych; nie możemy znieść nazwania lub zobaczenia Tego, który jest chwalony przez Ducha Świętego w ustach świętych [i] sprawiedliwych.

Później usłyszałem głos Odwiecznego, który mówi do Pana [Jego] Syna: „Idźcie i zstąpcie ze wszystkich niebios i pozostańcie w świecie, a idźcie nawet do anioła, który jest w piekle; przemieniając się w ich formę. Ani aniołowie, ani książęta tego świata nie poznają ciebie. I będziesz sądził księcia tego świata i jego aniołów, i władców świata, ponieważ mnie zaprzeczyli i powiedzieli: „Jesteśmy i bez nas nie ma nikogo”. Odtąd nie będziesz przemieniał się tak, jak wstąpiłeś przez niebiosa w wielkiej chwale, a usiądziesz po mojej prawicy. Wtedy wielbić cię będą książęta i cnoty, i wszystkie anioły, i wszystkie księstwa niebios, ziemi i dolnych regionów „.

I usłyszałem Wielką Chwałę, która rozkazuje moim Panu. A potem Pan wyszedł z siódmego nieba i zstąpił do szóstego nieba. A anioł, który mnie prowadził, powiedział do mnie: „Zrozumcie i zobaczcie sposób Jego przemiany i zstąpienia”.

Gdy aniołowie ujrzeli Go, wychwalali Go i wielbili, ponieważ On nie przemienił się w ich obraz i śpiewałem z nimi. Kiedy zstąpił do piątego nieba, tam natychmiast został przemieniony w postać tych aniołów, a oni nie śpiewali Mu ani nie adorowali Go, ponieważ był On takiej formy jak oni.

I zstąpił do czwartego nieba i ukazał się im w ich formie. I nie śpiewali Mu, bo On był w takiej formie jak oni.

Co więcej, wszedł do trzeciego nieba „, a do drugiego i pierwszego, przemieniając się w każdym z nich, dlatego nie śpiewali Mu ani nie adorowali Go, gdyż ukazał im się w formie podobnej do ich. I pokazał im znak ( characterem ).

Co więcej, zstąpił na sklepienie i tam dał znaki ( signa ), a Jego forma była podobna do ich, a oni Go nie uwielbili i nie śpiewali Mu. I zstąpił do aniołów, którzy byli w tym powietrzu, jakby był jednym z nich. I nie dał im ani znaku, ani nie śpiewali Mu.

 

Rozdział VI

Po tych rzeczach anioł rzekł do mnie: „Wiedz, Izajaszu, synu Amosa, dlatego zostałem posłany przez Boga, aby wam pokazać wszystko. Nikt przed tobą nie widział i nie może nikogo po tobie zobaczyć tego, co widziałeś i słyszałeś.

I widziałem takiego, jak Syn Człowieczy mieszkającego z ludźmi i na świecie. I oni Go nie rozpoznali. I widziałem, jak wstąpił na rozpostarcie i nie został przemieniony w [ich] formę. A wszyscy aniołowie, którzy byli nad sklepieniem, zostali uderzeni strachem na ten widok i, wielbiąc, powiedzieli: „Jakże zstąpiłeś do naszego wnętrza, Panie, i nie rozpoznaliśmy Króla Chwały?”

I wstąpił do pierwszego nieba chwalebniej i nie przemienił się. Wtedy wszyscy aniołowie pokłonili się i śpiewali, mówiąc: „Jak przeszedłeś przez naszego Pana, Panie, i nie ujrzeliśmy ani nie adorowaliśmy Ciebie?”

W ten sposób wstąpił do drugiego nieba i do trzeciego, do czwartego, do piątego i do szóstego, do wszystkich niebios, i wzrosły Jego chwały. Kiedy wstąpił do siódmego nieba, wszyscy sprawiedliwi śpiewali mu i wszystkie anioły i cnoty, których nie widziałem.

Widziałem cudownego anioła siedzącego przy Jego lewej ręce, który powiedział mi: „To ci wystarcza, Izajaszu, ponieważ widziałeś to, czego nie widział żaden inny syn ciała, którego oczy nie widzą, ani uszy nie słyszą, ani nie mogą wznieść się serce człowieka, ile Bóg przygotował dla wszystkich, którzy Go miłują „.

I rzekł mi: Wracajcie w szacie, aż się wypełnią czasy waszych dni, a wtedy tu przyjdziecie.

Widząc to, Izajasz przemówił do stojących wokół niego; i słysząc te cuda, wszyscy śpiewali i wielbili Pana, który dał ludziom taką łaskę.

I rzekł do króla Ezechiasza: „spełnienie tego świata i uczynki spełnią się w ostatnich pokoleniach”. I zabronił im głosić te słowa synom Izraela lub dawać je każdemu człowiekowi do zapisania. Ale ile rzeczy będzie zrozumianych przez króla i przez słowa proroków! W ten sposób bądźcie także w Duchu Świętym, abyście mogli otrzymać wasze szaty i trony i korony chwały umieszczone w niebiosach.

Przestał wtedy mówić i wyszedł od króla Ezechiasza.

 


Katarska Księga Dwóch Zasad

 

Księga dwóch zasad

Część 1. O wolnej woli

[1] Tutaj rozpoczyna się Księga Dwóch Zasad.    Ponieważ wielu osobom przeszkadza słusznie zrozumieć prawdę, oświecić je, pobudzić tych, którzy mają właściwe zrozumienie, a także dla rozkoszy mojej duszy, uczyniłem to moim celem, aby wyjaśnić naszą prawdziwą wiarę dowodami z Pisma Świętego i z bardzo stosownymi argumentami, wzywajac moimi wysilkami pomocy Ojca, Syna i Ducha Swietego.

[2] O dwóch zasadach.     Na uhonorowanie Ojca Świętego pragnę rozpocząć dyskusję na temat tych dwóch zasad, obalając wiarę w jedną zasadę, choć wiele z tego może zaprzeczyć niemal wszystkim religijnym osobom. Możemy zacząć w następujący sposób: Albo istnieje tylko jedna Pierwsza Zasada, albo jest więcej niż jedna. Gdyby rzeczywiście istniało jedno, a nie więcej, jak mówią nieoświeceni, to z konieczności byłby On albo dobry, albo zły … Ale na pewno nie zły, ponieważ wtedy tylko zło będzie pochodzić od Niego, a nie dobre, jak mówi Chrystus w Ewangelii błogosławionego Mateusza: „I złe drzewo wydaje zły owoc, a dobre drzewo nie może wydać złego owocu, ani złe drzewo wyda dobry owoc”. A błogosławiony Jakub mówi w swoim Liście: „Czyż z tej samej dziury wysyłasz fontannę słodką i gorzką wodę? bracia moi, noszą winogrona; lub winorośli, figi? Tak więc woda słodka nie może być słodka „.

[3] O dobroci Boga.    Teraz nasi przeciwnicy jasno twierdzą, że Bóg jest dobry, święty, sprawiedliwy, mądry i prawdziwy; że jest on również nazywany czystą dobrocią i jest ponad wszelką chwałą, ponieważ starają się dowieść dzięki następującym cytatom i wielu innym podobnym naturze. Gdyż Jezus, syn Syracha, mówi: „Chwalcie Pana tak bardzo, jak potraficie, bo On jeszcze daleko przekroczy, a Jego wspaniałość jest cudowna. Błogosławcie Pana, wywyższajcie Go tak bardzo, jak tylko możecie, bo On jest ponad wszelką chwałę. . ” Dawid mówi: „Wielki jest Pan i wielce go wielbić, a Jego wielkości nie ma końca”; i znowu: „Wielki jest nasz Pan, i wielka jest Jego moc, a Jego mądrości nie ma liczby”. A Paweł mówi do Rzymian: „O głębokości bogactw mądrości i poznania Boga! Jak niezrozumiałe są Jego sądy i jak niezbadane są Jego drogi, i tak dalej. I wLiber de causis jest napisany: „Pierwsza przyczyna jest o wiele większa, niż można opisać.”

[4] Że Bóg zna wszystkie rzeczy z wieczności.     Stąd twierdzą tęgim, że Bóg wie wszystko od wieczności z powodu wielkości Jego mądrości; że cała przeszłość, teraźniejszość i przyszłość są zawsze przed Nim i On wie wszystko zanim się spełnią, jak mówi Zuzanna w Księdze Daniela: „O wieczny Boże, który zna ukryte rzeczy, który zna wszystko przedtem one się spełniają. ” A Jezus, syn Syracha, powiada: „Albowiem wszystkie rzeczy poznali Pan Bóg, zanim zostali stworzeni, tak i oni, po ich udoskonaleniu, wszystko widzą”. Apostoł pisze do Hebrajczyków: „Żadna istota nie jest niewidzialna w Jego oczach, ale wszystkie rzeczy są nadzy i otwarci na Jego oczy.

[5] O dobroci, świętości i sprawiedliwości Bożej.     Wyraźnie widać, że nasz Pan Bóg jest dobry, święty i sprawiedliwy, jak to zostało powiedziane powyżej. Bo Dawid mówi: „Jak dobry jest Bóg dla Izraela, dla tych, którzy mają dobre serce”; i znowu: „Pan jest wierny we wszystkich Swoich słowach i święty we wszystkich swoich uczynkach”; i znowu: „Pan jest słodki i sprawiedliwy, dlatego da prawo grzesznikom na drodze”; i znowu Bóg jest sprawiedliwym sędzią, silnym i cierpliwym; Czy jest On rozgniewany każdego dnia? „W Księdze Mądrości jest napisane:” Albowiem tak bardzo, jak jesteś sprawiedliwy, wszystko uporządkujesz sprawiedliwie „.

[6] O wszechmocy Boga.     Albowiem Pan jest nazywany wszechmocny, tak jak nasi przeciwnicy wyznają, i On może uczynić wszystko, co Mu się podoba; Nikt nie może Mu się oprzeć „, albo powiedzieć:” Dlaczego tak się dzieje? „Jak mówi Ecclesiastes:” On uczyni wszystko, co mu się podoba, a Jego słowo jest pełne mocy, i nikt nie może Mu powiedzieć: „Czemu tak się dzieje? ? ” „A Dawid mówi:” Ale nasz Bóg w niebie, zrobił wszystko, co chciał „, a w Apokalipsie jest napisane:” Oto Pan Bóg, który jest i który był i który ma przyjść Wszechmogący. ” I znowu: „Wielkie i cudowne są Twoje dzieła, o Panie Boże wszechmogący! Sprawiedliwe i prawdziwe są Twoje drogi, o Królu Wieków, Który nie będzie się ciebie lękał, Panie, i potęguj Twe imię, bo Ty tylko jesteś święty”.

[7] O pierwszej propozycji przeciwko moim przeciwnikom.     W tym momencie podejmuję problem z tezą (sententiam)tych, którzy twierdzą, że istnieje tylko jedna Pierwsza Zasada. Bo mówię: Przyjmijcie, że Bóg – który jest dobry, sprawiedliwy, święty, mądry, sprawiedliwy, „wierny we wszystkich Swoich słowach i święty we wszystkich swoich uczynkach”, który jest wszechmogący i wie wszystko, zanim się spełnią, pokazałem stworzonym i uzbrojonym Jego aniołom, tak jak On wybrał od samego początku przez samego Siebie i bez żadnego pozornego obojętnego przymusu od kogokolwiek; i dalej zakładaj, że znał los wszystkich Swoich aniołów, zanim powstały, ponieważ w Jego opatrzności istniały wszystkie przyczyny, dla których te anioły muszą być potrzebne w przyszłości i muszą pozostać przez wszystkie czasy zła i Demony w Jego oczach, jak mówią niemal wszyscy nasi przeciwnicy: wtedy, bez wątpienia, nieuchronnie wynika, że ​​ci aniołowie nigdy nie mogli pozostać dobrzy, święci, albo pokornego z ich Panem, w którego mocy potrzeby wszystko wydarzyło się od wieczności, z wyjątkiem tego, do jakiego stopnia Bóg od początku posiadał wiedzę. Kto bowiem wie w pełni, wszystko, co się wydarzy, jest bezsilne, o ile jest on samowystarczalny, aby uczynić wszystko, oprócz tego, co sam wiedział od wieczności, aby uczynił. To udowodnię.

[8] O niemożliwości.     Bo mówię, że tak jak nie jest możliwe, aby przeszłość nie była w przeszłości, tak więc nie jest możliwe, aby to, co w przyszłości, nie miało być w przyszłości. Jest to szczególnie prawdziwe w Bogu, który od początku rozumiał i wiedział, co się stanie, aby istnienie jako czegoś, co jeszcze nadejdzie, było możliwe dla wydarzenia, zanim ono się wydarzyło. Było bez wątpienia konieczne, aby przyszłość była (II powinna istnieć całkowicie w Nim, ponieważ On poznałby i zrozumiał od wieczności wszystkie przyczyny, które są niezbędne do doprowadzenia przyszłości do skutku, i to jest tym bardziej prawdziwe, skoro istnieje tylko Pierwsza zasada, sam Bóg jest jedyną przyczyną wszystkich przyczyn, a przede wszystkim, jeśli faktem jest, jak twierdzą przeciwnicy prawdy, że Bóg czyni to, co się podoba, a Jego moc nie jest pod wpływem nikogo.

Mówię dalej: jeśli Bóg zrozumiał wszystko od początku i wiedział, że Jego anioły w przyszłości staną się demonami, z powodu charakteru, który On sam dał im od początku (ponieważ wszystkie przyczyny, które sprawiłyby, że anioły stały się demonami w Przyszłość narodziła się całkowicie w Jego opatrzności i nie podobało się Bogu uczynienie ich innymi, niż On), wynika z tego, że aniołowie nigdy nie mogli w żaden sposób uniknąć stania się demonami. Jest to szczególnie prawdziwe, ponieważ niemożliwe jest, aby wszystko, co Bóg wie, że jest przyszłością, mogło być w jakikolwiek sposób zmienione, tak aby nie nastąpiło w przyszłości – przede wszystkim w Tym, który od zawsze zna przyszłość, tak jak my. właśnie widziałem wyjaśnione.

W jaki więc sposób niewtajemniczeni mogą powiedzieć, że aniołowie mogli pozostać dobrymi, świętymi i pokornymi ze swoim Panem przez cały czas, skoro było to z wieczności całkowicie niemożliwe w Bogu? Są zatem z najbardziej uzasadnionego rozumowania zmuszeni do przyznania się, że zgodnie z ich tezą Bóg świadomie iw pełni uświadomił sobie, że od samego początku stworzył aniołów takich niedoskonałości, że nie mogli w żaden sposób uniknąć zła. I tak sam Bóg, o którym wyżej mówiono słowa: dobry, święty, sprawiedliwy, mądry i prawy, który jest ponad wszelką chwalą, jak było to wcześniej zadeklarowane, był całą przyczyną i pochodzeniem wszelkiego zła – czego oczywiście należy odmówić . Z tego powodu jesteśmy zobowiązani do uznania dwóch zasad. Jedna jest dobra. Drugi to zło, źródło i przyczyna niedoskonałości aniołów, a także całego zła. ”

[9] Odpowiedź na powyższe.    Ale ktoś może powiedzieć: mądrość i opatrzność, które Bóg sam miał od początku, wywołały w Jego stworzeniach nieuniknioną konieczność czynienia dobra i czynienia zła. Być może mogliby w ten sposób przedstawić ilustrację: Jeżeli pewien człowiek w rezydencji powinien zobaczyć innego człowieka idącego swoją własną wolną wolą po drodze, „ktoś może powiedzieć, że nie jest to mądrość ani przewidywanie go w dwór, który sprawia, że ​​drugi człowiek kroczy po drodze, mimo że ten pierwszy jest w pełni świadomy i widzi, jak idzie drugi.

Tak więc z Bogiem. Chociaż wiedział doskonale i przewidywał od wieczności los wszystkich Swoich aniołów, Jego mądrość i opatrzność nie sprawiły, że Jego kąty stały się demonami, ale stały się demony i zło z własnej woli, ponieważ nie chciały pozostać świętymi i pokornymi przed swoim Panem, ale niegodziwie nadęli się pychą przeciwko Niemu.

[10] Odmowa poprzedniej ilustracji.     Trzeba naprawdę odrzucić tę bardzo mylącą ilustrację. Ponieważ Bóg sam w sobie był – w oczach naszych przeciwników – od samego początku całkowicie przyczyną wszystkich Jego aniołów, niewątpliwie czerpali oni wyłącznie i zasadniczo od Niego, w sposób, który Mu się podobał, charakter, formację lub stworzenie, które sam Bóg im dał. I według tych osób, które były aniołami, oni byli przez Niego całkowicie we wszystkich swoich przyczynach, które sprawiły, że stało się nieuchronne, aby stały się demonami w cechach, ani też nie czerpały niczego z niczego innego poza Nim samym, nie podobało im się też, aby ich Bóg stworzył lub uczynił anioły inaczej od początku. Dla tych osób, którzy wierzą, że gdyby tak chciał, mógłby je łatwo uczynić inaczej..Było to z konieczności w mocy Bożej, w której wszystkie rzeczy zachodzą nieuchronnie od wieczności. Stąd twierdzenie, że mądrość lub opatrzność Boża nie sprawiły, że Jego aniołowie stają się złem i demonami, nie jest ważne w tym samym sensie, co stwierdzenie, że przewidywanie człowieka w posiadłości nie spowodowało, że drugi człowiek iść długą drogą. Przede wszystkim jest to prawdą, ponieważ ten, kto kroczy po drodze, nie jest stworzeniem tego, który jest w tym domu, ani nie ma od Niego swojej istoty, ani nawet swojej siły. Ale jeśli ktoś ma swoją siłę od drugiej i wszystkie przyczyny, które są niezbędne do zakończenia tej podróży – tak jak wyżej aniołowie, zgodnie z przekonaniem naszych przeciwników, miał ich od swojego Boga – byłoby nieprawdą powiedzenie, że przewidywanie człowieka w posiadłości nie sprawiło, że drugi człowiek kroczy po drodze, ponieważ jest oczywiste, że ten ostatni będzie chodził tylko z powodu tego pierwszego, jak to ma miejsce najbardziej. wyraźnie wyjaśnione powyżej w odniesieniu do Boga. Tak więc nikt nie może racjonalnie potępiać tych aniołów, gdy ze względu na charakter, jaki mieli od swego Pana, nie mogli zrobić nic innego, jak oni. W ten sam sposób, w jaki Etiopczyk nie może zmienić swojej skóry ani lamparta na swoje plamy, z powodu natury, którą mają od swojego twórcy, więc anioły, jeśli zaakceptujemy wiarę naszych przeciwników, w żaden sposób nie unikną zła, z powodu charakter, który Bóg im dał od samego początku. To jest najbardziej nikczemna wiara. jak to jest najwyżej wyjaśnione powyżej w odniesieniu do Boga. Tak więc nikt nie może racjonalnie potępiać tych aniołów, gdy ze względu na charakter, jaki mieli od swego Pana, nie mogli zrobić nic innego, jak oni. W ten sam sposób, w jaki Etiopczyk nie może zmienić swojej skóry ani lamparta na swoje plamy, z powodu natury, którą mają od swojego twórcy, więc anioły, jeśli zaakceptujemy wiarę naszych przeciwników, w żaden sposób nie unikną zła, z powodu charakter, który Bóg im dał od samego początku. To jest najbardziej nikczemna wiara. jak to jest najwyżej wyjaśnione powyżej w odniesieniu do Boga. Tak więc nikt nie może racjonalnie potępiać tych aniołów, gdy ze względu na charakter, jaki mieli od swego Pana, nie mogli zrobić nic innego, jak oni. W ten sam sposób, w jaki Etiopczyk nie może zmienić swojej skóry ani lamparta na swoje plamy, z powodu natury, którą mają od swojego twórcy, więc anioły, jeśli zaakceptujemy wiarę naszych przeciwników, w żaden sposób nie unikną zła, z powodu charakter, który Bóg im dał od samego początku. To jest najbardziej nikczemna wiara. ze względu na naturę, którą mają od swojego twórcy, więc anioły, jeśli zaakceptujemy wiarę naszych przeciwników, nie mogły w żaden sposób uniknąć zła, ze względu na charakter, który Bóg im dał od samego początku. To jest najbardziej nikczemna wiara. ze względu na naturę, którą mają od swojego twórcy, więc anioły, jeśli zaakceptujemy wiarę naszych przeciwników, nie mogły w żaden sposób uniknąć zła, ze względu na charakter, który Bóg im dał od samego początku. To jest najbardziej nikczemna wiara.

Ale teraz nasi przeciwnicy mogą, jeśli tylko mogą, z ochotą próbować innej drogi ucieczki. Albowiem wyraźnie mówią: Gdyby tego chciał, Bóg mógłby od początku uczynić swoich aniołów tak doskonałymi, że byliby zupełnie niezdolni do grzechu lub czynienia zła, a to z trzech powodów, że On jest wszechmocny, że On wie wszystko od wieczności i że Jego wszechmoc nie jest przez nikogo kwalifikowana. Ale Bóg nie chciał uczynić ich tak doskonałymi; i rozwijają ten powód: jeśli Bóg od początku uczynił swoich aniołów tak doskonałymi, że nie mogliby popełnić żadnego grzechu ani zła jakiegokolwiek rodzaju, ale nieuchronnie muszą być posłuszni ich

Panie, sam Pan nie dałby im dziękczynienia za ich posłuszeństwo lub służbę. W ten sposób Bóg może im powiedzieć: Nie dziękuję za waszą służbę, ponieważ nie możecie działać inaczej. Być może nasi przeciwnicy mogliby przedstawić ilustrację tego punktu: gdyby pewien pan miał sługę, „który znał wolę swego pana” we wszystkim i nie mógł nic zrobić, z wyjątkiem pójścia za nim, ten lord, którego mówią, nie dziękowałby wszystko dla jego sługi za jego służbę, ponieważ ten drugi nie byłby w stanie działać inaczej.

[11] O wolnej woli aniołów.    W ten sposób, jak mówią, Bóg stworzył Swoich aniołów o takiej naturze od samego początku, aby mogli z przyjemnością czynić dobro lub zło; i nazywają to „wolną wolą” ( liberum arbitrium) lub, według niektórych z nich, „wyborem” (arbitrium),to will a certain free strength or power by which he to whom it is given is equally capable of good or evil. And so they insist that God in reason and justice could allot glory or punishment to the angels; that is to say, they might receive punishment because they were able to do good and did not. Thus God could reasonably say to them: „Come, ye blessed of my Father, possess you the kingdom prepared for you from the foundation of the world; for I was hungry and you gave me to eat, I was thirsty and you gave me to drink,” 1 and so on. This is as if He were to say:You were able to refrain from giving but because you gave, there-fore do you in reason and justice possess the kingdom prepared for you from the foundation of the world. Then, on the other hand, the Lord himself could reasonably say to sinners: „Depart from me, you cursed, into everlasting fire which was prepared for the devil and his angels; for I was hungry and you gave me not to eat, I was thirsty and you gave me not to drink,” and so on. This is as if He were to say: You were able to give and did not; therefore, by reason and justice will you go to the fire eternal. For, they say, if they had no power at all to give Him to eat or drink, by what reason could the Lord himself have said to them, „for I was hungry and you gave me not to eat, I was thirsty and you gave me not to drink,” and so on? Therefore, they affirm, God did not wish to create His angels perfect, that is, of such perfection that they were quite unable to sin or to do evil, for the Lord himself would have shown them no favor for their service, as has already been said.

Mówią także, że Bóg nie chciał stworzyć aniołów takiej natury, aby zawsze mogli czynić tylko zło, a nie dobro, ponieważ aniołowie mogli rozsądnie usprawiedliwić się, mówiąc: „Nie byliśmy w stanie zrobić niczego poza złem z powodu charakteru, który dałeś nam od początku. Mówią więc, że Bóg stworzył Swoje anioły o takim charakterze od samego początku, aby mogły czynić dobro i zło. W rezultacie sam Pan mógł rozsądnie osądzić Swoje anioły, ponieważ byli w stanie grzeszyć i nie grzeszyli, lub mogli powstrzymać się od grzechu i zgrzeszyli. I dlatego nasi przeciwnicy nierozsądnie radują się naszym kosztem.

[12] Obalenie tezy naszych przeciwników.    I shall now clarify what has just been said, namely, their declaration that if God had made His angels perfect from the beginning, in such perfection that they would have been unable to sin at all or to do evil, the Lord would have given them no thanks for their service because they would have been unable to do otherwise. I am convinced that their statement greatly strengthens my position. For if God shows favor to anyone for his service, this seems to me necessarily to follow: namely, that there is  something wanting to God and to His will, that He wishes for and desires something done which does not yet exist, or that He desires to have what He does not have. And so, pursuant to this, it seems that we can serve God by fulfilling what is wanting to His will or by rendering to Him something which He needs and desires, either for Himself or for others, as the Gospel text quoted above clearly implies, to wit: „For I was hungry and you gave me to eat, I was thirsty and you gave me to drink,” and so on; and again, „As long as you did it to one of these my least brethren, you did it to me.”  And again, Christ said to Jerusalem, „How often would I have gathered together thy children, as the hen doth gather her chickens under her wings, and thou wouldst not?”  And the Lord, speaking through Ezechiel to Samaria, says, „Thy uncleanness is execrable. Because I desired to cleanse thee and thou art not cleansed from thy filthiness.”  From this it seems manifest that the will of God and of His Son, Jesus Christ, was not then wholly fulfilled. This would be impossible, were there only one First Principle, good, holy, just, and perfect.

Dlatego jest to podstawa, na której możemy służyć Bogu i Chrystusowi, kiedy wykonujemy ich wolę z pomocą prawdziwego Ojca, mianowicie, przez łagodzenie głodu i innych szkodliwych rzeczy pośród stworzeń dobrego Pana. Wtedy Pan może nam podziękować za wypełnienie tego, na co ma ochotę i pragnie istnieć. I to wydaje się podtrzymywać moją tezę, ponieważ ani Bóg, ani człowiek nie może niczego pragnąć ani niczego nie pragnąć, jeśli nie ma On najpierw tego, czego On nie pragnie, i który go niepokoi, czy to na Swój rachunek, czy w czyimś imieniu. W szczególności twierdzenie, że Prawo to może być obciążone wszystkim, czego On nie pragnie, i że może istnieć coś, co mogłoby go zmartwić i sprawić, by poczuł się smutny we własnym imieniu lub dla innych, wydaje się być całkowicie sprzeczne ze stanowiskiem tych, którzy powiedzieć, że istnieje tylko jedna Pierwsza Zasada,

[To nie mogło być], chyba że był On podzielony przeciwko Samemu, szkodliwy dla samego siebie i Jego Syna, to znaczy sam przez się bez zewnętrznego przymusu od kogokolwiek czyniącego to, co byłoby całkowicie przeciwne Samemu sobie i Jego własnym w przyszłość, która sprawi, że będzie smutny, smutny i drastyczny. Dla tego Pana, który, według naszych przeciwników, stworzył mężczyznę i kobietę oraz wszystkie inne żyjące istoty, mówi w Księdze Rodzaju: „I dotknięty wewnętrznie bólem serca, rzekł: Zniszczę człowieka, którego stworzyłem, z twarzy ziemi, od człowieka aż do zwierząt, od płazów aż po ptactwo powietrzne, gdyż pokutuje za to, że je stworzyłem „. Ten prawdziwy Bóg z pewnością nie zrobiłby sam z siebie, gdyby tylko jedna Pierwsza Zasada, święta i doskonała. Jednak, powyższy tekst można interpretować tak, jakby powiedział: Jest jeszcze jedna, zasada zła, która sprawia, że ​​moje serce boleje, działając przeciwko mojemu stworzeniu, że zmusza mnie do zniszczenia stworzonych z powierzchni ziemi z powodu ich grzechów . Ta zasada sprawia, że ​​żałuję, że ich zrobiłem, to znaczy, [cierpę] na ich rachunek. Z drugiej strony, zgodnie z doktryną jednej z zasad, tekst najlepiej zrozumieć w ten sposób: żałuje, że ich stworzyłem; mianowicie, będę musiał cierpieć i cierpieć w przyszłości, przez samego siebie, ponieważ je stworzyłem. I tak wydaje się oczywiste, zgodnie z doktryną tych osób, które wierzą, że istnieje tylko jedna Pierwsza Zasada, że ​​ten Bóg i Jego Syn, Jezus Chrystus, którzy według nich są jednym i tym samym, powoduje Siebie smutek, smutek, i cierpienie, wywołujący ból w sobie bez żadnej zewnętrznej interwencji ze strony kogokolwiek. Ale to jest niemożliwe i niegodziwe, aby wierzyć w to prawdziwego Boga.

[13] O zasadzie zła.     W związku z tym ,it behooves us of necessity to confess that there is another principle, one of evil, who works most wickedly against the true God and His creation; and this principle seems to move God against His own creation and the creation against its God, and causes God himself to wish for and desire that which in and of himself He could never wish for at all. Thus it is that through the compulsion of the evil enemy God yearns and is wearied, relents, is burdened, and is served by His own creatures. Whence God says to His people through Isaiah: „But thou hast made me to serve with thy sins, thou hast wearied me with thy iniquities”;  and again, „I am weary of bearing them.”  And Malachi says, „You have wearied the Lord with your words.”  And David says, „And [he] repented according to the multitude of His mercies.”  And the Apostle says in his first Epistle to the Corinthians, „For we are God’s coadjutors.”  Of the compulsion of God, however, the Lord himself says to Satan in the Book of Job, „But thou hast moved me against him, that I should afflict him without cause.”  And through Ezechiel the same Lord says, „And when they caught the souls of my people, they gave life to their souls. And they violated me among my people, for a handful of barley and a piece of bread, to kill souls which should not die and to save souls alive which should not live.”  And the Lord, lamenting over His people, says through Isaiah: „Because I called and you did not answer; I spoke and you did not hear, and you did evil in my eyes, and you have chosen the things that displease me.” ”

Wydaje się więc oczywiste, że to pojęcie, w jaki sposób służyć Bogu, wzmacnia mój argument. Gdyby istniało tylko jedno pierwsze prawo, święte, sprawiedliwe i dobre, jak to zostało powiedziane o prawdziwym Panu Bogu w powyższym, nie uczyniłoby się on smutnym, smutnym lub dolorous; nie będzie też cierpiał sam w sobie, ani nie zmęczy się, nie będzie pokutował, nie będzie wspierany przez nikogo, nie będzie obciążony grzechami nikogo, ani nie będzie pragnął, aby cokolwiek się stało, co było opóźnione, ponieważ nic się nie stało. można zrobić wbrew Jego woli; Nikt nie może go poruszyć ani ranić, ani też nie może istnieć nic, co mogłoby zagrozić Bogu, ale wszystkie rzeczy byłyby Mu posłuszne z przytłaczającej konieczności. A przede wszystkim byłoby to prawdą, ponieważ wszystko byłoby przez Niego, w Nim i w Nim „we wszystkich ich usposobieniach,

[14] O służbie dla Boga.    Od tego pochodzi podstawa naszej służby Bogu, w tym, że możemy wypełniać Jego dzieła, a raczej, że Bóg może przez nas zgromadzić to, co On chce i chce uczynić. W tym mądrym osiągnął zbawienie swoich ludzi przez Pana Jezusa, chociaż Chrystus nie uczynił nic dobrego przez siebie, a nawet przez wolną wolę. Bo On powiedział o sobie: „Nie mogę z siebie nic zrobić”; i znowu: „Ale Ojciec, który trwa we mnie, wykonuje dzieła”. „Tak więc, służymy Bogu, gdy wypełniamy Jego wolę za Jego pomocą, nie dlatego, że jesteśmy w stanie poprzez wolną wolę czynić dobro, którego On sam nie jest przyczyną i zasadą.” Błogosławiony Jakub mówi w swoim Liście ” Każdy najlepszy dar i każdy doskonały dar jest z góry, zstępujący od Ojca Świateł. „” W Ewangelii św. Jana Chrystus mówi: ” Nikt nie może przyjść do Mnie, z wyjątkiem Ojca, który mnie posłał, pociągnąć go. „A on sam, powiedział:” Nie mogę zrobić nic z siebie. Jak słyszę, więc osądzam „i znowu:” Ale Ojciec, który trwa we Mnie, wykonuje dzieła „. A Apostoł mówi do Efezjan:” Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, a nie przez się, bo to jest dar Boży; nie z uczynków, aby nikt nie mógł się chlubić. „” I tenże Apostoł mówi do Rzymian: „Tak więc nie jest to z tego, który chce, ani z tego, który biega, ale od Boga, który okazuje miłosierdzie. Apostoł mówi do Efezjan: „Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was, bo to jest dar Boży, nie uczynków, aby nikt nie mógł się chlubić”. „A tenże Apostoł mówi do Rzymian:” A przetoż nie jest on od tego, który chce, ani od tego, który biega, ale od Boga, który okazuje miłosierdzie. Apostoł mówi do Efezjan: „Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was, bo to jest dar Boży, nie uczynków, aby nikt nie mógł się chlubić”. „A tenże Apostoł mówi do Rzymian:” A przetoż nie jest on od tego, który chce, ani od tego, który biega, ale od Boga, który okazuje miłosierdzie.

„Będąc przekonanym o tej właśnie rzeczy, ten, który rozpoczął w tobie dobre dzieło, dopełni tego do dnia naszego Pana, Jezusa Chrystusa”; i znowu: „Albowiem to Bóg działa w was, abyście chcieli i dokonali, według Jego dobrej woli”. A w drugim Liście do Koryntian ten sam Apostoł mówi: „I takie zaufanie mamy przez Chrystusa do Pana: nie, że jesteśmy wystarczający, aby myśleć o nas samych jako o sobie, ale nasza wystarczalność pochodzi od Boga, który również uczynił nam pasują do ministrów Nowego Testamentu, nie w liście, ale w duchu, bo list zabija, ale duch przyspiesza. ” I Jan Chrzciciel powiedział: „Człowiek nie może otrzymać niczego, dopóki nie zostanie mu dany z nieba”. Dawid mówi: „Jeśli Pan nie zbuduje domu, na próżno pracują, aby go zbudować. Dopóki Pan nie strzeże miasta, próżnuje on, który go zachowuje. „” A Jeremiasz powiada: „Wiem, Panie, że droga człowieka nie jest Jego, nie jest też w człowieku chodzić i kierować jego kroki.” A Paweł mówi do Koryntian: „Lecz z łaski Bożej jestem tym, kim jestem”. „W przypowieściach Salomona napisano:” Rada i sprawiedliwość są moje, roztropność jest moja, siła jest moja. Przeze mnie królowie królują, a prawodawcy dekretują właśnie rzeczy. Przeze mnie książęta rządzą a potężny dekret sprawiedliwością „i znowu:” Kroki człowieka są prowadzone przez Pana; ale kto jest człowiekiem, który może zrozumieć swoją własną drogę. „” W Ewangelii Mateusza Chrystus mówi: „Wszystkie rzeczy są mi dostarczone przez mojego Ojca, a nikt nie zna Syna, tylko Ojca, ani nikt nie zna Ojca, ale Syna, i ten, któremu będzie się podobać Syna, aby go objawił. „W Ewangelii Jana mówi o sobie:” Ja jestem drogą, prawdą i światłem. Żaden człowiek nie przychodzi do Ojca, ale przeze mnie „, i znowu” Bo beze Mnie nic nie możecie uczynić „. A w Ewangelii Błogosławionego Łukasza mówi:” Starajcie się wejść przez wąską bramę; dla wielu, powiadam wam, starać się będziecie wejść i nie będziecie mogli.

[15] O niszczeniu koncepcji wolnej woli.     Stąd oczywiste jest, że nie możemy służyć Bogu, czyniąc cokolwiek dobrego wolną wolą, w wyniku czego będzie on dziękować nam, jak za naszą własną indywidualną siłę i moc – to jest dobrem, którego nie jest On. przyczyna i zasada, co zostało wyraźnie wskazane powyżej. A przede wszystkim jest tak dlatego, że nie mamy żadnych uprawnień w ogóle z nas samych, jak mówi Błogosławiony Piotr w Dziejach Apostolskich, w odniesieniu do chromego człowieka, który stał się w całości: „Wy, mieszkańcy Izraela, dlaczego was to zastanawiacie lub dlaczego? patrzcie na nas, jak gdyby dzięki naszej własnej sile lub mocy zmusiliśmy tego człowieka do chodzenia? ” To tak, jakby powiedział: „Nie my, lecz” Bóg Abrahama, i Bóg Izaaka, i Bóg Jakuba „zrobiliśmy to.

Wydaje się więc, że wszystko, co dobre znajduje się w stworzeniach Bożych, pochodzi bezpośrednio od Niego i od Niego. „On wnosi dobro w istnienie i jest jego przyczyną, jak to zostało wyjaśnione powyżej. Jeśli jednak zło znajduje się w Ludu Bożego: „nie pochodzi on od samego Boga, ani od Niego, ani nie sprawi, że on będzie istniał, ani też nie jest On ani nie jest przyczyną, jak mówi Jezus, syn Syracha:” Nikomu nie rozkazał czynić niegodziwie, a On nie dał człowiekowi prawa do grzechu „. Należy to rozumieć w ten sposób, że On sam nie zrobił tego absolutnie i bezpośrednio. A także, żadne zło nie może pochodzić od stworzenia Bożego, które jest dobre, o ile nie ma przyczyny zła. Przez Ezechiela Pan mówi: „Rózga się rozkwitła, pycha się zarumieniła, Niewinność wznosi się w pręt bezbożności; nie z nich, ani z ludzi, ani z ich zgiełku – dlatego z innego źródła! A Chrystus mówi w Ewangelii Mateusza: „Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który zasiał dobre nasienie na swoim polu, lecz gdy ludzie spali, jego wróg przyszedł w nocy i przelał kąkol między pszenicę, i poszedł jego droga.” Dawid mówi: „O Boże, poganie przyszli do twego dziedzictwa, zbezcześcili twoją świętą świątynię, uczynili Jerozolimę miejscem, aby zachować owoce”. A Pan przez proroka Joela mówi: „Bo naród wyszedł na ziemię moję, mocny i niezliczony, zęby jego podobne są do zębów lwa, a zęby jego policzek jak do lwiego szczenięcia. marnotrawstwo, i zdjął z kory drzewa figowego, obnażył je i wyrzucił je, a gałęzie jego uczyniły się białe.

[16] O sprzeciwie moich przeciwników, że Bóg nie chciał stworzyć swoich aniołów idealnych.     Zamierzam teraz przedyskutować twierdzenie moich przeciwników, że Bóg nie chciał stworzyć swoich aniołów doskonałych, to znaczy takich doskonałości, że na zawsze będą zdolni tylko do dobrych uczynków, nigdy zła, ani z drugiej strony, że powinien być na zawsze zdolny tylko do zła, nigdy do dobra; ale w ich słowach, że stworzył ich z takiej natury, aby mogli czynić dobro lub czynić zło według ich przyjemności, jak można zobaczyć powyżej.

Teraz mówię, że gdyby nie podobało się Bogu stworzenie Swoich aniołów o takiej naturze, byli zdolni tylko do tego, by zawsze czynić dobro, nigdy zło, lub zdolni zawsze czynić zło, nigdy dobro, ale cieszyli Go, że stworzył ich takich że są zdolni do czynienia zarówno dobra, jak i zła, stwierdzenie to należy rozumieć jako „zdolne do działania w różnych momentach”. Ponieważ niemożliwe jest, aby aniołowie mogli być tak stworzeni przez Boga, że ​​jednocześnie, w tym samym czasie, byli zdolni do czynienia zarówno dobra, jak i zła. Z tego, jeśli przyjmiemy tę doktrynę, wynika z konieczności, że wyżej aniołowie czynili dobre uczynki i złe czyny, nie tylko dobro samotnie lub zło, ale w samej prawdzie zarówno dobro, jak i zło. I wydaje się jasne, że ci aniołowie nie mogli w żaden sposób przez cały czas uniknąć zła, z powodu charakteru, który mieli od swojego Pana. A zatem, według tego, Bóg był przyczyną i źródłem tego zła; co jest niemożliwością i głupotą jest to sugerować.

A jednak może w tym momencie moi przeciwnicy, mówiąc najpierw spokojnie, a potem krzycząc, będą krzyczeć, mówiąc: Rzeczywiście, ci aniołowie zawsze byli zdolni do czynienia zarówno dobra, jak i zła, gdyby tak chcieli, ponieważ mieli wolną wolę od Boga, jest wolną siłą lub mocą, dzięki której są one równie zdolne do czynienia dobra i zła z własnej przyjemności. W ten sposób oznajmili, że Bóg nie jest Pierwszą Przyczyną tego zła, ponieważ aniołowie zgrzeszyli z wolnej woli danej im, z własnego wyboru.

[17] Dowód na to, że nie ma wolnej woli.     Jeśli ktokolwiek powinien dokładnie przyjrzeć się argumentom przedstawionym powyżej, zobaczy, że moja pozycja nie jest osłabiona przez pojęcie wolnej woli, oznaczającej wolną siłę lub moc, którą nasi przeciwnicy mówią, została dana przez Boga, dzięki czemu aniołowie byli zdolni do dobra lub zła z ich przyjemności. Jednak w opinii mędrców wydaje się niemożliwe, aby ktokolwiek miał jednocześnie moc dla dwóch przeciwieństw jednocześnie; to znaczy, aby mieć moc czynienia dobra dla wszystkich czasów i czynienia zła przez cały czas. A szczególnie jest to prawdą w Bogu, który ma pełną wiedzę o przyszłości i według której mądrości wszystko odbywa się z konieczności od wieczności.

I szczególnie zastanawiające jest to, w jaki sposób dobrzy aniołowie byliby zdolni do nienawiści do dobroci podobnej do ich własnej, która istniała od wieczności, tak jak jej przyczyna, i zachwycała się niegodziwością, która jeszcze nie istniała i która jest dokładnym przeciwieństwem dobroci; i to bez przyczyny, jeśli, jak mówią nieoświeceni, w ogóle nie było przyczyny zła. A zwłaszcza dlatego, że jest napisane w Księdze Jezusa, syna Syracha: „Każda bestia lubi to, co jest podobne, tak i każdy, kto jest najbliżej siebie, wszelkie ciało będzie się z nim podobało, a każdy będzie kojarzy się z jego podobnymi. ” I znowu: „Ptaki uciekają się do nich, więc prawda powróci do tych, którzy ją praktykują”. I wydaje się jasne, że dobrzy aniołowie staraliby się raczej wybrać dobro podobne do siebie, który istniał od wieczności, niż odrzucać dobro i przylgnąć do zła, które nie istniało (ani nawet nie było jego przyczyną [Szatana], jeśli podążam za wiarą moich przeciwników); nie wydaje się jednak możliwe, aby cokolwiek mogło powstać bez przyczyny. Napisano bowiem: „Niemożliwe jest, aby cokolwiek miało początek, nie miało przyczyny”; i znowu: „Wszystko, co zmienia się z potencji w działanie, potrzebuje przyczyny, dzięki której może zostać wprowadzone w życie”. A także, według moich przeciwników, to, co istniało, mianowicie dobro, miało mniejszy skutek niż to, co nie istniało, mianowicie zło; i to pomimo faktu, że jest napisane: „Rzecz musi istnieć, zanim będzie mogła wywierać wpływ”. Ponadto należy wyraźnie uznać, że jeśli przyczyna powinna w całości zachować swój pierwotny charakter, nic z tego nie wynikałoby z tego, co po raz pierwszy wyprodukował. Każdy nowy efekt jest wynikiem jakiegoś nowego czynnika, jak napisano: „Jeśli coś, co nie było agentem, staje się czynnikiem, to nieuchronnie dzieje się z powodu jakiegoś nowego czynnika”. Z tego trzeba zdać sobie sprawę, że jeśli dyspozycje agenta miałyby być kontynuowane tak, jak były pierwotnie, a gdyby tak było, do tego momentu, nie dotknięte niczym nowym ani wewnętrznie ani zewnętrznie, z pewnością agent miałby mniej funkcji powodując istnienie niż nieistnienie, a nieistnienie utrzymałoby się w nieskończoność. Podobnie jak z różnorodności może powstać coś innego, więc z jednolitości identyczność trwa. nie dotkniętych niczym nowym ani wewnętrznie, ani zewnętrznie, zapewne agent miałby mniej funkcji wywoływania istnienia niż nieistnienie, a nieistnienie utrzymywałoby się w nieskończoność. Podobnie jak z różnorodności może powstać coś innego, więc z jednolitości identyczność trwa. nie dotkniętych niczym nowym ani wewnętrznie, ani zewnętrznie, zapewne agent miałby mniej funkcji wywoływania istnienia niż nieistnienie, a nieistnienie utrzymywałoby się w nieskończoność. Podobnie jak z różnorodności może powstać coś innego, więc z jednolitości identyczność trwa.

I jeśli w rzeczywistości żaden z aniołów nie mógłby zgrzeszyć bez wolnej woli, Bóg nie dałby tego, skoro wiedziałby, że tylko z tej przyczyny Jego królestwo zostanie zepsute. Co więcej, zepsucie aniołów byłoby z konieczności spowodowane przez Boga, który „jest ponad wszelką chwalą”, co jest złym przypuszczeniem. Wynika z tego, że istnieje inna zasada, jedna zła, która jest źródłem i przyczyną zepsucia aniołów i wszelkiego zła.

[18] O wolnej woli: Że aniołowie nie mieli tego.     Skądże , to jest oczywiste, mądry, że aniołowie omówione powyżej nigdy nie miał takiego wyboru, od Boga, to znaczy taką moc pożądania, aby wiedzieć i robić tylko dobre przez cały czas, a nie zła. Gdyby to zrobili, zrobiliby to z wszechogarniającej konieczności i pożądali dobra przez cały czas, nigdy zła.

W związku z tym, przez jakie rozumowanie, przez jaką zuchwałość, nieoświeceni mogą powiedzieć, że aniołowie mogliby zawsze czynić dobro tylko wtedy, gdyby je wybierali? Ponieważ od Boga, który zna przyszłość całkowicie, nie mieli oni mocy, pragnienia, wiedzy, woli ani żadnego innego atrybutu (causa)do czego mogliby całkowicie uniknąć zła, co zostało jasno wyjaśnione powyżej. Można w jakiś sposób powiedzieć, że wśród ludzi, którzy zupełnie nie wiedzą o przyszłości i wszystkich przyczynach, które wymagają czynienia dobra lub zła przez cały czas lub przy różnych okazjach, aniołowie mieli taką moc lub moc od Boga, że ​​mogli czynić dobro i zło na zawsze. Wydaje się jednak, najwyraźniej fałszywym w Bogu, który ma pełną wiedzę o przyszłości, który wie od wieków o wszystkich przyczynach (których skutkiem jest uniemożliwienie tego, co w przyszłości nie będzie w przyszłości), zgodnie z którego mądrość wszystkie rzeczy są potrzebne od wieczności.

Tak się składa, że ​​sprzeczne stwierdzenia są wielokrotnie słyszane wśród ludzi, którzy zupełnie nie wiedzą o przyszłości lub prawdzie rzeczy; na dowód, kiedy oświadczają, że to, czym nie ma być, a co z pewnością będzie, nie może być. Na przykład, czasami mówimy, że Piotr może żyć do jutra i że dzisiaj może umrzeć. Chociaż nie jest możliwe, aby Piotr żył do jutra i umarł dzisiaj, ale dlatego, że jesteśmy nieświadomi przyszłości, jak ze wszystkich przyczyn, które kontrolują życie i śmierć Piotra, potwierdzamy to, co niemożliwe jest możliwe , a to, co jest możliwe, mówimy, że jest niemożliwe. Gdybyśmy jednak całkowicie znali przyszłość, a także wszystkie przyczyny, które kontrolują życie lub śmierć Piotra, nie powiedzielibyśmy, że Piotr może żyć do jutra i że dzisiaj może umrzeć. Gdybyśmy wiedzieli, że Piotr dziś umrze, powiedzielibyśmy, że jest oczywiste, że Piotr musi dziś umrzeć, lub że nie może żyć do jutra. A gdybyśmy wiedzieli, że będzie żył do jutra, powiedzielibyśmy, że jest mu bardzo potrzebne, aby żył do jutra, lub że dziś nie jest możliwe, aby Piotr umarł. Ponieważ jednak nie znamy przyszłości, przedstawiamy możliwe, niemożliwe i niemożliwe, możliwe. Ale nie może to dotyczyć Tego, który ma pełną wiedzę o całej przyszłości. albo, że Piotr nie może dzisiaj umrzeć. Ponieważ jednak nie znamy przyszłości, przedstawiamy możliwe, niemożliwe i niemożliwe, możliwe. Ale nie może to dotyczyć Tego, który ma pełną wiedzę o całej przyszłości. albo, że Piotr nie może dzisiaj umrzeć. Ponieważ jednak nie znamy przyszłości, przedstawiamy możliwe, niemożliwe i niemożliwe, możliwe. Ale nie może to dotyczyć Tego, który ma pełną wiedzę o całej przyszłości.

Mówię dalej: Przypuśćmy, że pewien człowiek był w domu z Piotrem i niewątpliwie go widzieli. A inny człowiek spoza tego domu zapytał tego w środku: „Czy to możliwe, że Piotr jest w domu?” Jeśli ten, kto bezsprzecznie wie, że Piotr jest w domu, ponieważ widzi go na jego oczach, powinien odpowiedzieć drugiemu: „Być może Piotr jest w domu i być może, że nim nie jest”, nie ma wątpliwości, że mówiłby niesłusznie i wbrew swojej własnej wiedzy mówiąc: „Być może Piotr nie jest w domu”. Bo on bez wątpienia wie, kim był Piotr w domu, ponieważ widział go na jego oczach.

Tak więc mówię o wolnej woli, którą mój przeciwnik powiedział, aby ją otrzymał od Boga: Odnosi się do Boga, który zna całkowicie całą przyszłość, w którym od zawsze wie, wszystkie przyczyny, które uniemożliwiają to, co jest przyszłością, nie mogą być w przyszłości, w której mądrości są wszystkie rzeczy potrzebne od wieczności, aniołowie nigdy nie mieli od Niego swobodnej swobody wyboru, poznania czy czynienia dobra przez cały czas. Dzieje się tak dlatego, że sam Bóg bez wątpienia znał i widział koniec wszystkich Swoich aniołów przed ich powstaniem, tak jak człowiek, który widział Piotra i wiedział, że jest niewątpliwie w tym domu, mówiłby niewłaściwie, gdyby powiedział: ” Możliwe, że Piotra nie ma w domu. ” Tak więc mówię w kwestii wolnej woli aniołów w Bogu, że nigdy nie było prawdą mówienie, że aniołowie nie mogą grzeszyć; jest to szczególnie prawdziwe w odniesieniu do Boga, który w pełni zna przyszłość. A powiedzenie, że nie chcieli grzechu, nic nie znaczy, ponieważ dobrzy aniołowie nie chcą bez przyczyny czynić zło. Mądry bowiem zdaje sobie sprawę, że dobro, bez przyczyny, jest niemożliwe, aby nienawidzić dobra i pożądać zła, ponieważ, jak powiedziano powyżej, nic nie może istnieć bez przyczyny. Dlatego w Boga było konieczne, aby ci aniołowie stali się istotami złymi i demonami w przyszłości, ponieważ w Jego opatrzności istniały bez wyjątku wszystkie przyczyny, dla których trzeba ich znaleźć w przyszłości. Bez wątpienia w Nim było niemożliwe, aby mogli pozostać dobrymi i świętymi przez cały czas. chcę zrobić zło. Mądry bowiem zdaje sobie sprawę, że dobro, bez przyczyny, jest niemożliwe, aby nienawidzić dobra i pożądać zła, ponieważ, jak powiedziano powyżej, nic nie może istnieć bez przyczyny. Dlatego w Boga było konieczne, aby ci aniołowie stali się istotami złymi i demonami w przyszłości, ponieważ w Jego opatrzności istniały bez wyjątku wszystkie przyczyny, dla których trzeba ich znaleźć w przyszłości. Bez wątpienia w Nim było niemożliwe, aby mogli pozostać dobrymi i świętymi przez cały czas. chcę zrobić zło. Mądry bowiem zdaje sobie sprawę, że dobro, bez przyczyny, jest niemożliwe, aby nienawidzić dobra i pożądać zła, ponieważ, jak powiedziano powyżej, nic nie może istnieć bez przyczyny. Dlatego w Boga było konieczne, aby ci aniołowie stali się istotami złymi i demonami w przyszłości, ponieważ w Jego opatrzności istniały bez wyjątku wszystkie przyczyny, dla których trzeba ich znaleźć w przyszłości. Bez wątpienia w Nim było niemożliwe, aby mogli pozostać dobrymi i świętymi przez cały czas. ponieważ w Swojej opatrzności istniały bez wyjątku wszystkie przyczyny, przez które trzeba ich znaleźć w przyszłości. Bez wątpienia w Nim było niemożliwe, aby mogli pozostać dobrymi i świętymi przez cały czas. ponieważ w Swojej opatrzności istniały bez wyjątku wszystkie przyczyny, przez które trzeba ich znaleźć w przyszłości. Bez wątpienia w Nim było niemożliwe, aby mogli pozostać dobrymi i świętymi przez cały czas.

W oczach ludzi, którzy nie znają przyszłości i całej prawdy, być może, w jakiś sposób, można powiedzieć, że aniołowie mogli zarówno czynić dobro, jak i czynić zło przez cały czas. Ale w oczach ludzi, którzy znają całą prawdę, czynią to z przyszłości, czy też z wszelkich przyczyn, które są konieczne, by czynić dobro dla wszystkich czasów, lub przy różnych okazjach, absolutnie niemożliwe jest, aby anioły miały swobodę działania. dobre na cały czas, wraz ze swobodą czynienia zła przez cały czas; raczej, ich zdaniem, byłoby absolutnie konieczne, aby ci aniołowie znajdowali pragnienie posiadania od Boga – jak głosi stwierdzenie stępców – swobodną zdolność lub wolność czynienia dobra dla wszystkich czasów, ale z przytłaczającej konieczności [musi ] działać w zupełnie złym kierunku w przyszłości, jak to zostało wyraźnie wyjaśnione w poprzednim.

[19] O tezie mistrza Williama.     Nie mam teraz zamiaru przejmować się tezą o mistrzu Wilhelmie „, chociaż może się wydawać mądry w wielu sprawach, ponieważ słyszałem, jak mówił o ideach takich jak: że aniołowie nie zostali doskonali od Boga od początku, ponieważ ich Bóg nie mógł ich doskonalić, a to dlatego, że Bóg nie mógł i nie może uczynić nikogo podobnego do Siebie i być z nim w żaden sposób równy, i chociaż sam Bóg może być przez wielu nazywany Wszechmogącym, to jednak nie może tego uczynić w ogóle. I dlatego, o ile byli oni gorszymi od Boga w pięknie i wielkości – to znaczy, ponieważ nie byli podobni do Niego lub nie byli z Nim równi – anioły te można było znaleźć w takim stopniu, w jakim mogłyby pożądać Jego piękna i wielkość, więc czytamy o Lucyferze z Izajasza: „Wywyższę mój tron ​​ponad gwiazdy. Będę jak Najwyższy „.

Zdecydowałem się odeprzeć doktrynę właśnie z najbardziej przekonującym argumentem. Jeśli bowiem nie możemy rozsądnie obwiniać Boga, ponieważ On nie mógł uczynić swoich aniołów tak doskonałymi, że nie pożądaliby Jego piękna i wielkości, z tego powodu, że On nie mógł ich uczynić podobnymi do Siebie lub z nimi równymi sobie, tym bardziej nie możemy winić tych aniołów ponieważ w żaden sposób nie mogli uniknąć pożądania piękna i wielkości Boga w wyniku charakteru, jaki mieli od swego stwórcy; innymi słowy, ponieważ nie mógł uczynić ich tak doskonałymi, aby nie pożądali Jego piękna i wielkości.

Powtarzam: jeżeli Bóg nie mógłby uczynić swoich aniołów tak doskonałymi, że nie pożądaliby Jego piękna i wielkości, a tym samym nie staliby się z tego powodu demonami, ani też aniołowie nie mogliby w żaden sposób tego zła uniknąć. Tak więc, zgodnie z niektórymi osobami, musi to wynikać z tego, że wszyscy aniołowie, a nawet ludzie, którzy teraz są zbawieni, zawsze muszą pożądać tego piękna i wielkości i zawsze grzeszyć przeciwko swemu Bogu dzięki tej chciwości i konieczności stania się demonami z tego powodu. , tak jak mówią, inne anioły. Jest to prawdą szczególnie dlatego, że Bóg nie mógł ani nie może i nigdy nie będzie w stanie uczynić nikogo podobnego do Siebie lub z nim w żaden inny sposób.

A jeśli Mistrz Wilhelm powie: „zbawieni nie mogą pożądać więcej ani grzechu, ponieważ zostali oświeceni i subtelnie ostrzeżeni przez karę innych aniołów, którzy stali się demonami poprzez ich pożądliwość, na to można odpowiedzieć w następujący sposób: który został nazwany dobrym, świętym i sprawiedliwym, byłby jedyną przyczyną i zasadą kary i ruiny wszystkich Swoich aniołów. Gdyż On wymierzyłby wieczną karę swoim aniołom bez rozumu lub sprawiedliwości, ponieważ nie mógł uczynić ich tak doskonałymi, że nie pożądaliby Jego piękna i wielkości, ani też aniołowie w żaden sposób nie mogli uniknąć tego zła, ponieważ byli stworzone we wcześniejszym czasie niż inne anioły, które zostały oświecone ich karą i upadkiem. Rzeczywiście, ci aniołowie, którzy, jak wielu mówią, stali się demonami, nie mogą być oświeceni i ostrzegani przez karę innych aniołów, ponieważ nie było innych aniołów stworzonych przed nimi. I tak aniołowie mogli z rozsądkiem przynosić najwięcej bardzo wielkich zarzutów przeciwko ich Panowi, że nękali ich tymi niezliczonymi karami, tym bardziej, że nie mógł ich uczynić tak doskonałymi, aby nie pożądali Jego piękna i wielkości; dlatego ci aniołowie w żaden sposób nie mogli uniknąć tej pożądliwości. Dlatego jest to absolutnie zdumiewające, że może kiedykolwiek wejść w umysł każdego mądrego człowieka, który Bóg, który jest dobry, święty i sprawiedliwy, powinien potępić Swoich aniołów przez cały czas, dotykając ich wiecznymi torturami, ponieważ nie mógł ich uczynić takiej doskonałości, że nie zazdrościliby Jego piękna i wielkości, ani też nie mogliby w żaden sposób otrzymać tej doskonałości od Niego. ponieważ nie było przed nimi żadnych innych aniołów. I tak aniołowie mogli z rozsądkiem przynosić najwięcej bardzo wielkich zarzutów przeciwko ich Panowi, że nękali ich tymi niezliczonymi karami, tym bardziej, że nie mógł ich uczynić tak doskonałymi, aby nie pożądali Jego piękna i wielkości; dlatego ci aniołowie w żaden sposób nie mogli uniknąć tej pożądliwości. Dlatego jest to absolutnie zdumiewające, że może kiedykolwiek wejść w umysł każdego mądrego człowieka, który Bóg, który jest dobry, święty i sprawiedliwy, powinien potępić Swoich aniołów przez cały czas, dotykając ich wiecznymi torturami, ponieważ nie mógł ich uczynić takiej doskonałości, że nie zazdrościliby Jego piękna i wielkości, ani też nie mogliby w żaden sposób otrzymać tej doskonałości od Niego. ponieważ nie było przed nimi żadnych innych aniołów. I tak aniołowie mogli z rozsądkiem przynosić najwięcej bardzo wielkich zarzutów przeciwko ich Panowi, że nękali ich tymi niezliczonymi karami, tym bardziej, że nie mógł ich uczynić tak doskonałymi, aby nie pożądali Jego piękna i wielkości; dlatego ci aniołowie w żaden sposób nie mogli uniknąć tej pożądliwości. Dlatego jest to absolutnie zdumiewające, że może kiedykolwiek wejść w umysł każdego mądrego człowieka, który Bóg, który jest dobry, święty i sprawiedliwy, powinien potępić Swoich aniołów przez cały czas, dotykając ich wiecznymi torturami, ponieważ nie mógł ich uczynić takiej doskonałości, że nie zazdrościliby Jego piękna i wielkości, ani też nie mogliby w żaden sposób otrzymać tej doskonałości od Niego. I tak aniołowie mogli z rozsądkiem przynosić najwięcej bardzo wielkich zarzutów przeciwko ich Panowi, że nękali ich tymi niezliczonymi karami, tym bardziej, że nie mógł ich uczynić tak doskonałymi, aby nie pożądali Jego piękna i wielkości; dlatego ci aniołowie w żaden sposób nie mogli uniknąć tej pożądliwości. Dlatego jest to absolutnie zdumiewające, że może kiedykolwiek wejść w umysł każdego mądrego człowieka, który Bóg, który jest dobry, święty i sprawiedliwy, powinien potępić Swoich aniołów przez cały czas, dotykając ich wiecznymi torturami, ponieważ nie mógł ich uczynić takiej doskonałości, że nie zazdrościliby Jego piękna i wielkości, ani też nie mogliby w żaden sposób otrzymać tej doskonałości od Niego. I tak aniołowie mogli z rozsądkiem przynosić najwięcej bardzo wielkich zarzutów przeciwko ich Panowi, że nękali ich tymi niezliczonymi karami, tym bardziej, że nie mógł ich uczynić tak doskonałymi, aby nie pożądali Jego piękna i wielkości; dlatego ci aniołowie w żaden sposób nie mogli uniknąć tej pożądliwości. Dlatego jest to absolutnie zdumiewające, że może kiedykolwiek wejść w umysł każdego mądrego człowieka, który Bóg, który jest dobry, święty i sprawiedliwy, powinien potępić Swoich aniołów przez cały czas, dotykając ich wiecznymi torturami, ponieważ nie mógł ich uczynić takiej doskonałości, że nie zazdrościliby Jego piękna i wielkości, ani też nie mogliby w żaden sposób otrzymać tej doskonałości od Niego. tym bardziej, że nie mógł uczynić ich tak doskonałymi, aby nie pożądali Jego piękna i wielkości; dlatego ci aniołowie w żaden sposób nie mogli uniknąć tej pożądliwości. Dlatego jest to absolutnie zdumiewające, że może kiedykolwiek wejść w umysł każdego mądrego człowieka, który Bóg, który jest dobry, święty i sprawiedliwy, powinien potępić Swoich aniołów przez cały czas, dotykając ich wiecznymi torturami, ponieważ nie mógł ich uczynić takiej doskonałości, że nie zazdrościliby Jego piękna i wielkości, ani też nie mogliby w żaden sposób otrzymać tej doskonałości od Niego. tym bardziej, że nie mógł uczynić ich tak doskonałymi, aby nie pożądali Jego piękna i wielkości; dlatego ci aniołowie w żaden sposób nie mogli uniknąć tej pożądliwości. Dlatego jest to absolutnie zdumiewające, że może kiedykolwiek wejść w umysł każdego mądrego człowieka, który Bóg, który jest dobry, święty i sprawiedliwy, powinien potępić Swoich aniołów przez cały czas, dotykając ich wiecznymi torturami, ponieważ nie mógł ich uczynić takiej doskonałości, że nie zazdrościliby Jego piękna i wielkości, ani też nie mogliby w żaden sposób otrzymać tej doskonałości od Niego.

[20] Dotyczące aniołów.     A jeśli zostanie sprzeciwiany: Chociaż Bóg nie może uczynić swoich aniołów podobnymi do Siebie lub z nimi równymi, to jednak mógłby je udoskonalić, gdyby tak chciał, do tego stopnia, że ​​nigdy nie zazdrościliby Jego piękności. Ale On nie zdecydował się na to, ponieważ mieli wolną wolę od Boga, to znaczy swobodną zdolność lub wolność zazdrości lub nie zazdrościć Jego piękna i wielkości, z przyjemnością. Tak więc nie ma prawdziwości w tym, co zostało powiedziane powyżej, że Bóg nie może uczynić swoich aniołów tak doskonałymi, że nie zazdrościliby Jego piękności i wielkości, ponieważ On nie mógł uczynić ich podobnymi do Siebie lub w żaden sposób z nimi równymi.

Jest więc oczywiste, że jeśli przyjmiemy omawianą doktrynę, że Bóg nie zdecydował się uczynić swoich aniołów tak doskonałymi, aby nie mogli zazdrościć Jego piękna i wielkości; ale świadomie iz pełną świadomością uczynił ich tak niedoskonałymi, że nie mogli w najmniejszym stopniu uniknąć chciwości, i obdarzył ich wszystkimi przyczynami, dzięki którym wiedział, że anioły spadną w przyszłości; a szczególnie [jest to oczywiste] w Nim, który całkowicie zna całą przyszłość, w której wszystkie przyczyny, przez które aniołowie mieli być chciwymi w przyszłości, były znane od początku, przez co wszystko jest zrobione z konieczności od wieczności, jak został wystarczająco jasno określony powyżej, gdzie dyskutowano o wolnej woli. Tak więc, zgodnie z powyższą doktryną, dla mądrych jest oczywiste, że Bóg nie może rozgrzeszyć się na racjonalnych podstawach,

Od tego można wiedzieć, że ci aniołowie nie posiadali od Boga wolnej woli, dzięki której mogli całkowicie uniknąć pożądliwości, a zwłaszcza nie od Boga, który zna bezpośrednio całą przyszłość, w której niemożliwe jest, aby to, co jest przyszłe, ze wszystkimi przyczyny, które ją determinują, mogą nie być w przyszłości. Dzieje się tak szczególnie dlatego, że jeśli istnieje tylko jedna Pierwsza Zasada, On jest bezpośrednio przyczyną wszystkich przyczyn. Wynika stąd zatem z konieczności, zgodnie z tą doktryną, że Bóg byłby pierwszą przyczyną wszelkiej zazdrości, a nawet wszelkiego zła, jak jest napisane: „Ten, który zapewnia okazję do krzywdy, powinien być uznany za winnego krzywdy”. Z pewnością nie można w to uwierzyć prawdziwemu Bogu.

 

Część druga. O stworzeniu

[1] Spór naszych przeciwników, że Bóg jest stworzycielem lub twórcą wszystkich rzeczy.     Chociaż nasi przeciwnicy nie mają argumentów opartych na prawdzie, to jednak mogą oni nadal odrzucić argumenty przedstawione powyżej i głośno twierdzić: Te słowa nie zasługują na żadną wiarygodność, ponieważ reprezentują opinie ludzi i argumentacje filozofów, których Apostoł mówi do Kolosan: „Strzeżcie się, aby nikt nie oszukał was przez filozofię i próżne podstępy, zgodnie z tradycją ludzką, zgodnie z żywiołami świata, a nie według Chrystusa”. I tak, mogą powiedzieć, że nie trzeba absolutnie nie ufać dwóm zasadom, z powodów wysuniętych powyżej, ponieważ nie zostały one wcale potwierdzone świadectwem Pisma Świętego, a w szczególności, ponieważ nie można odkryć poprzez teksty biblijne, że jest jakikolwiek inny bóg niż prawdziwy Pan Bóg, stwórca lub twórca wszystkich, wszechmocnych,

Aby udowodnić, że prawdziwy Pan Bóg jest stwórcą lub twórcą wszystkiego, być może energicznie wzmacniają one swoje argumenty następującymi tekstami i innymi podobnymi im. Jest napisane w Apokalipsie: „Ty jesteś godzien, o Panie, Boże nasz, abyś przyjął chwałę, cześć i moc, ponieważ wszystko stworzyłeś i dla Twojej woli zostali i zostali stworzeni”; i znowu: „A anioł, którego widziałem stojąc na morzu i na ziemi, podniósł rękę do nieba, i przysiągł przez Tego, który żyje na wieki wieków, który stworzył niebo i to, co na nim jest, i ziemię i to, co w nim jest, i morze, i to, co w nim jest, ten czas już nie będzie „. Apostoł mówi do Hebrajczyków: „Każdy bowiem dom jest budowany przez jakiegoś człowieka, a Ten, który wszystko stworzył, jest Bogiem”. A Jezus, syn Syracha, powiada: „Ten, który żyje na wieki, stworzył wszystko razem”; i [Księga Mądrości mówi:] „On stworzył wszystko, czym mogą być”. Apostołowie w swoich Dziejach mówią: „Panie, Tyś, który uczynił niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest”. A Paweł, w tej samej książce, mówi do Ateńczyków: „Aby wam głosić Boga, który stworzył świat i wszystko w nim, On, będąc Panem nieba i ziemi, nie mieszka w świątyniach rękoma; podawane z ludzkimi dłońmi, jak gdyby czegoś potrzebował, widząc, że to On daje wszystkim życie i oddech i wszystko. ” A Jan w swojej Ewangelii mówi: „Wszystko przez Niego zostało stworzone, a bez Niego nic się nie stało, co się stało”. Ten, który żyje na wieki, stworzył wszystko razem „i [Księga Mądrości mówi:” On stworzył wszystko, czym mogą być. „A apostołowie w swoich aktach mówią:” Panie, Ty jesteś Tym, który uczynił niebo i Ziemia, morze i wszystko, co w nich jest. „A Paweł, w tej samej książce, mówi do Ateńczyków:” Aby wam głosić Boga, który stworzył świat i wszystko w nim, On, będąc Panem nieba i ziemia, nie mieszka w świątyniach rękoma; nie jest On również obsługiwany ludzkimi dłońmi tak, jak gdyby czegoś potrzebował, ponieważ to On daje wszystkim życie i oddech i wszystko. „A Jan w swojej Ewangelii mówi:” Wszystko przez Niego zostało stworzone, a bez Niego nic się nie stało to zostało zrobione. ” Ten, który żyje na wieki, stworzył wszystko razem „i [Księga Mądrości mówi:” On stworzył wszystko, czym mogą być. „A apostołowie w swoich aktach mówią:” Panie, Ty jesteś Tym, który uczynił niebo i Ziemia, morze i wszystko, co w nich jest. „A Paweł, w tej samej książce, mówi do Ateńczyków:” Aby wam głosić Boga, który stworzył świat i wszystko w nim, On, będąc Panem nieba i ziemia, nie mieszka w świątyniach rękoma; nie jest On również obsługiwany ludzkimi dłońmi tak, jak gdyby czegoś potrzebował, ponieważ to On daje wszystkim życie i oddech i wszystko. „A Jan w swojej Ewangelii mówi:” Wszystko przez Niego zostało stworzone, a bez Niego nic się nie stało to zostało zrobione. ” Gdyż stworzył wszystko, czym mogą być „. A apostołowie w swoich aktach mówią:” Panie, Tyś, który uczynił niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest. „I Paweł, w tym samym książka, mówi do Ateńczyków: „Aby wam głosić Boga, który stworzył świat i wszystko w nim, On, będąc Panem nieba i ziemi, nie mieszka w świątyniach rękoma; nie jest On również obsługiwany ludzkimi dłońmi tak, jak gdyby czegoś potrzebował, ponieważ to On daje wszystkim życie i oddech i wszystko. „A Jan w swojej Ewangelii mówi:” Wszystko przez Niego zostało stworzone, a bez Niego nic się nie stało to zostało zrobione. ” Gdyż stworzył wszystko, czym mogą być „. A apostołowie w swoich aktach mówią:” Panie, Tyś, który uczynił niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest. „I Paweł, w tym samym książka, mówi do Ateńczyków: „Aby wam głosić Boga, który stworzył świat i wszystko w nim, On, będąc Panem nieba i ziemi, nie mieszka w świątyniach rękoma; nie jest On również obsługiwany ludzkimi dłońmi tak, jak gdyby czegoś potrzebował, ponieważ to On daje wszystkim życie i oddech i wszystko. „A Jan w swojej Ewangelii mówi:” Wszystko przez Niego zostało stworzone, a bez Niego nic się nie stało to zostało zrobione. ” w tej samej książce mówi do Ateńczyków: „Aby wam głosić Boga, który stworzył świat i wszystko w nim, On, będąc Panem nieba i ziemi, nie mieszka w świątyniach rękoma, ani też nie służył człowiekowi ręce, jak gdyby czegoś potrzebował, widząc, że to On daje wszystkim życie i oddech i wszystko. ” A Jan w swojej Ewangelii mówi: „Wszystko przez Niego zostało stworzone, a bez Niego nic się nie stało, co się stało”. w tej samej książce mówi do Ateńczyków: „Aby wam głosić Boga, który stworzył świat i wszystko w nim, On, będąc Panem nieba i ziemi, nie mieszka w świątyniach rękoma, ani też nie służył człowiekowi ręce, jak gdyby czegoś potrzebował, widząc, że to On daje wszystkim życie i oddech i wszystko. ” A Jan w swojej Ewangelii mówi: „Wszystko przez Niego zostało stworzone, a bez Niego nic się nie stało, co się stało”.

[2] Że Bóg jest nazywany Ojcem Wszystkim.     Nie tylko Pan, nasz Bóg, zwany jest Stwórcą, czy też Stwórcą wszystkich, ale nazywany jest Ojcem wszystkich, tak jak Błogosławiony Paweł mówi do Efezjan: „Jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest, jeden Bóg i Ojciec wszystkich , który jest ponad wszystkim i przez wszystkich iw nas wszystkich. ” I znowu: „Dlatego kłaniam się przed Ojcem Pana naszego Jezusa Chrystusa, którego imię i każde ojcostwo na niebie i ziemi jest nazwane”. I w pierwszym liście do Koryntian, ten sam Apostoł mówi: „Jednak dla nas jest tylko jeden Bóg, Ojciec, którego wszyscy jesteśmy i my, i jeden Pan Jezus Chrystus, przez kogo są wszystkie rzeczy i my przez niego.” I mówi do Rzymian: „Albowiem z Niego, przez Niego, i w Nim są wszystkie rzeczy.” Ponadto wszystkie rzeczy zostały stworzone w Panu Jezusie Chrystusie, a przez Niego i w Nim stworzono wszystkie rzeczy,

Tak więc nasi przeciwnicy zdają się potwierdzać swoją doktrynę wiele razy przez te teksty i inne podobne.

[3] O Wszechmoc, Wieczność i Sempiternity Boga.   Nasi przeciwnicy mogą rzeczywiście posunąć naprzód pewne fragmenty z Pisma Świętego, aby pokazać, że powyższy Pan, nasz Bóg, jest wszechmocny i wieczny lub wieczny i pradawny, twierdząc, że nie istnieje żadna inna władza ani panowanie oprócz Jego, jak mówi Dawid: „Gdyż wiedziałem, że Pan jest wielki, a nasz Bóg jest ponad wszelkimi bogami. „Wszystko, co Pan zadowolony, On uczynił, w niebie, na ziemi, w morzu i we wszystkich głębinach”. Apostoł w Pierwszym Liście do Tymoteusza mówi: „Oskarżam cię przed Boga, który wszystko ożywia, a przed Chrystusem Jezusem, który złożył świadectwo pod Ponckim Piłatem, dobre wyznanie, że przykazania zachowujesz bez skazy, bez winy, do przyjścia Pana naszego Jezusa Chrystusa, który za Jego czasów okaże, Królem, który jest błogosławiony i tylko Potężny, królem królów i Panem panów „. W Apokalipsie jest napisane: „Dziękuję Ci, Panie Boże Wszechmogący”. Apostoł mówi do Rzymian: „Albowiem nie ma mocy, ale od Boga, a te [moce], które są, są wyświęcone od Boga”.

Co więcej, fakt, że prawdziwy Pan Bóg jest wieczny, wieczny i pradawny, ukazują następujące teksty: Dawid mówi: „abyście odnosili się do niego w innym pokoleniu, bo to jest Bóg, nasz Bóg na wieki i na wieki i zawsze będzie nami rządził na wieki „. Izajasz mówi: „Tak mówi Pan, Najwyższy i Wybawca, który mieszka na wieki”. Apostoł mówi do Rzymian: „Zgodnie z objawieniem tajemnicy, która była utrzymywana w tajemnicy przed wiecznością (co teraz objawia się w pismach prorockich, zgodnie z przykazaniem odwiecznego Boga).

O seminaśności tego prawdziwego Boga Izajasz mówi: „Pan jest wiecznym Bogiem, który stworzył krańce ziemi”. Jeremiasz mówi: „Ale Pan jest prawdziwym Bogiem, On jest Bogiem żywym i wiecznym królem”.

O starożytności Pańskiej Daniel mówi: „Widziałem więc w widzeniu nocy, a oto jeden podobny do Syna Człowieczego przyszedł z obłokami nieba i przyszedł nawet do Pradawnych dni”; i znowu: „Póki Dawny z dni nastał”.

Tak więc mogą powiedzieć, że z powodu tych cytatów i innych podobnych im, należy mocno wierzyć w jednego jedynego Boga, Pana i wszechpotężnego Księcia, który jest wieczny lub wieczny, i starożytnego, jak się wydaje, że objawił się powyżej.

[4] Odpowiedź na zarzuty podniesione powyżej.     Moim zamiarem, z pomocą Jezusa Chrystusa, jest rozwiązanie ich zastrzeżeń zgodnie z moją koncepcją. Przede wszystkim pragnę wyjaśnić w biblijnych odniesieniach dokładne znaczenie „tworzenia” i „czynienia”, w związku z czym nasz Pan Bóg jest nazywany „stwórcą” i „stwórcą” wszystkich; a po drugie, chcę pokazać, co rozumie się przez „wszystkie” i inne terminy powszechności w Piśmie Świętym.

Dostrzegam słowa „tworzyć” lub „sprawiać” używane w całym Piśmie w trzech znaczeniach. Teraz mówię: „tworzyć” lub „czynić”, gdy prawdziwy Pan Bóg dodaje esencje istot, które były już nadzwyczajnie dobre, coś, co nakazuje im pomagać tym, którzy mają być zbawieni. W tym sensie nasz Pan Jezus Chrystus został wyświęcony na biskupa przez prawdziwego Pana Boga i „namaszczony Duchem Świętym i mocą”, aby mógł uwolnić wszystkich tych „ciemiężonych przez diabła”; „iw tym samym znaczeniu anioły i ministrowie Boga Ojca zostali uczynieni, aby pomogli tym, którzy otrzymują dziedzictwo zbawienia. Czasami słowa „tworzyć” lub „tworzyć” są używane, gdy Bóg sam dodaje coś do esencji tych, którzy stali się złymi i rozporządza ich dobrymi uczynkami. Ja również nazywam to „tworzyć” lub „tworzyć”, gdy coś jest dozwolone przez samego Boga dla tego, który jest całkowicie zły, lub dla jego szafarza, który nie może osiągnąć tego, czego pragnie, chyba że dobry Pan sam zniesie cierpliwie swoje cierpienie przez pewien czas , ku Jego czci i wstydowi tego najbardziej niegodziwego wroga Jego.

[5] O pierwszym znaczeniu „tworzenia” lub „robienia”.   Jeśli chodzi o pierwsze znaczenie „tworzenia” lub „robienia”, starałem się zapewnić jak najlepszy dowód, jak wynika to z fragmentów Pisma Świętego: W ten sposób Błogosławiony Paweł, odnosząc się do stworzenia naszego Pana Jezusa Chrystusa, mówi do Kolosan „Nie kłóćcie jedni z drugimi, pozbywajcie się starca z jego uczynkami, a przyobleczcie się w nowego, tego, który odnawia się do poznania Boga zgodnie z obrazem Tego, który go stworzył”. I ten sam Apostoł mówi do Efezjan: „Odnawiajcie się w duchu waszego umysłu i przyobleczcie nowego człowieka, który według Boga jest stworzony w sprawiedliwości i świętości prawdy”. I przez Izajasza Pan mówi: „Zrzućcie rosę, niebiosa, z góry, i niech chmury padają sprawiedliwymi, niech ziemia się otworzy i zbudzi zbawiciela, a sprawiedliwość wypłynie razem;

O „robieniu” samego Pana Jezusa Chrystusa, Błogosławiony Piotr mówi w Dziejach Apostolskich: „Dlatego cały dom Izraela wie na pewno, że Bóg uczynił zarówno Pana, jak i Chrystusa, tego samego Jezusa, którego wy ukrzyżowali. ” A Paweł mówi do Hebrajczyków: „Dlatego, bracia święci, uczestnicy powołania niebieskiego, rozważcie apostoła i arcykapłana naszego wyznania Jezusa, który jest wierny temu, który Go stworzył”; i jeszcze raz: „Albowiem któremu z aniołów powiedział:” Ty jesteś moim Synem, dzisiaj mam Cię „?

Co więcej, w odniesieniu do tworzenia dobrych duchów i aniołów, „którzy zostali stworzeni przez prawdziwego Pana Boga, Błogosławiony Apostoł mówi do Hebrajczyków:” A do aniołów rzeczywiście On mówi: „Ten, który czyni swoich aniołów duchami i Jego udziela ognia ognia „” i ponownie: „Czyż nie wszyscy są duchami posługującymi, posłani, aby służyć tym, którzy otrzymają dziedzictwo zbawienia?” I Pan mówi przez Izajasza: „Idźcie, wy, prędcy aniołowie” i tak na.

[6] Że „tworzyć” lub „tworzyć” może oznaczać tworzenie lub czerpanie z czegoś, jak z jakiejś wcześniej istniejącej materii.     Z powyższego należy mocno wierzyć, że nasz Pan Jezus Chrystus i inni dobrzy aniołowie prawdziwego Ojca nie są powiedziani, że zostali „stworzeni” lub „uczynieni” przez prawdziwego Pana Boga w tym sensie, że ich istota pochodzi tylko z tego stworzenia albo produkcja, ani też [nie jest powiedziane], że ich istota została zbudowana z nicości w tym sensie, jak to zapewne twierdzili nasi przeciwnicy, którzy wierzą, że Bóg „stworzyć” jest uczynić coś wyłącznie i zasadniczo z niczego. Ich opinia jest najwyraźniej obalona świadectwem Pisma Świętego. Albowiem anioł Pański mówi do Józefa w Ewangelii Mateusza: „Józefie, synu Dawidowym, nie bój się nie wziąć do siebie Marii, swojej żony, gdyż to, co w niej poczęte, pochodzi od Ducha Świętego”. Nie powiedział: „jest stworzony z niczego”. W Księdze Mądrości napisano: „Albowiem Twoja wszechmocna ręka, która stworzyła świat materii bez formy, nie była w stanie” i tak dalej. W Księdze Rodzaju jest napisane: „I Bóg uformował człowieka ze szlamu ziemi i tchnął w jego twarz tchnienie życia, a człowiek stał się duszą żywą”. A Jezus, syn Syracha, powiada: „Najwyższy stworzył leki z ziemi”; i znowu: „Bóg stworzył człowieka ziemi i uczynił go swoim własnym wizerunkiem”.

Jest więc oczywiste, że w ocenie mędrców możemy z najdoskonalszym rozsądkiem odrzucić doktrynę przeciwników przez świadectwo Pisma Świętego.

[7] O tworzeniu i tworzeniu.     Dlatego moja uwaga podana powyżej jest prawdziwa; to znaczy, że „tworzyć” lub „sprawiać” oznacza dodawać coś do esencji tych, którzy już byli niezmiernie dobrzy, jak wykazano z wystarczającą jasnością w powyższym tekście. W ten sposób interpretuję jego znaczenie. Mówi się, że dobro zostało stworzone i uczynione przez prawdziwego Pana Boga, czyli przez Niego stworzonego dla zbawienia grzeszników. W tym sensie Apostoł mówi o naszym Panu Jezusie Chrystusie do Hebrajczyków: „Czymże jest człowiek, o którym pamiętasz, czy syn człowieczy, że go nawiedzasz?” ” i tak dalej; i „Ty postawiłeś go nad dziełami rąk twoich”. „A Dawid, w charakterze Chrystusa, tak jak wierzymy, powiada:” Ale ja jestem mianowany przez niego królem nad Syjonem Jego świętą górą. ” A więc, zgodnie z tą koncepcją to stworzenie lub produkcja dobra jest szlachetna, o czym na przykład Kaznodzieja mówi: „Wszystko dobrze uczynił w swoim czasie”; i znowu: „Nauczyłem się, że wszystkie uczynki, które Bóg uczynił, trwają na wieki, nie możemy niczego dodać ani zabrać z tych rzeczy, które Bóg uczynił, aby się Go obawiano”. A Jezus, syn Syracha, powiada: „Wszystkie dzieła Pańskie przewyższają dobro”. W Ecclesiasticus jest napisane: „Jakże pożądane są wszystkie Jego dzieła, wszystkie te rzeczy żyją i pozostają na wieki, a dla każdego użytku wszystkie rzeczy są Mu posłuszne”. Dawid mówi: „Jak wielkie są Twoje dzieła, o Panie, wszystko uczyniłeś w mądrości”; i znowu: „Przez Twe święta nadchodzi dzień, albowiem wszystkie rzeczy służą Tobie”; i jeszcze raz, ” Bo On przemówił, a oni zostali stworzeni, On rozkazał, a oni zostali stworzeni. On ustanowił ich na wieki wieków „.

I tak wyraźnie wydaje się, że to szlachetne stworzenie i produkcja dobra jest ustanowiona na wieki i na wieki wieków przez prawdziwego Pana Boga. Jeśli jednak podążamy za doktryną naszych przeciwników, tak jak ją interpretuję, to nie może tak być, szczególnie jeśli wszystkie niebiosa, które teraz są, i ziemia, i wszystkie żywioły mają być całkowicie zniszczone przez żar ognia, ich opinię, jak interpretuję, błogosławiony Piotr zeznał.

[8] Drugie znaczenie „tworzenia” i „robienia”.    1 teraz zamierzam leczyć drugie znaczenie „robienia” i „tworzenia”, o którym mówiłem powyżej, że „tworzyć” i „tworzyć” oznacza dodawać coś do istoty tych, którzy zostali uczynieni złem, który je zbywa do dobrych uczynków. ° Apostoł bowiem mówi do Efezjan: „Albowiem my jesteśmy Jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie w dobrych uczynkach, które przygotował Bóg, abyśmy w nich chodzili”. Dawid mówi: „Wszyscy oczekują od Ciebie, że dasz im pożywienie w czasie, co im dasz, oni się zbiorą, a kiedy otworzysz swoją rękę, wszyscy będą napełnieni dobrem, ale jeśli odetniesz swoją twarz, oni się zatrwożą, odejmiesz ich oddech, zawiodą i powrócą do prochów, Ty poślesz ducha Twego, a oni zostaną stworzeni;

[9] Objaśnienia do tekstu Izajasza „Ja jestem Panem, a nie ma nic innego”.   Pan mówi przez Izajasza: „Ja jestem Panem i nie ma nikogo innego, ja formuję światło i stwarzam ciemność, Ja czynię pokój i stwarzam zło, Ja, Pan, który czynię to wszystko”. Tekst ten można interpretować tak, jakby jego znaczenie było następujące: Nie ma lorda, ale ja, który „formuję światło” – którym jest Chrystus, który jest „prawdziwym światłem, które oświeca każdego człowieka, który przychodzi na ten świat”, jak błogosławiony Jan mówi w swojej Ewangelii. I ja, który „stwórz ciemność” – co oznacza wyświęcać ludzi pogan do dobrych uczynków, jak to zostało przedstawione powyżej; ci, którzy stali się częścią ciemności, kroczący w ciemnościach, tak jak czyta się w Ewangelii: „Lud pogan, który chodził w ciemności, ujrzał wielkie światło”. Apostoł mówi do Efezjan: „Albowiemeście byli dotąd ciemnością, a teraz światłem w Panu.uczyńcie pokój „- to jest Chrystus, który był naszym pokojem, jak mówi o nim Apostoł do Efezjan:” Albowiem On jest naszym pokojem, który uczynił jedno i zburzył środkową ścianę przegrody „lub [Chrystus ], którzy zawarli pokój między ludem pogan i ludem Izraela, jak jest zawarte w tym samym Liście: „[aby On sam uczynił tych dwóch] jednym nowym człowiekiem, zawarł pokój i mógł pojednać się z Bogiem w jednym ciele. I przychodząc, głosił wam pokój, który był daleko, i pokój dla tych, którzy byli blisko; ponieważ przez Niego mamy dostęp zarówno w jednym Duchu do Ojca. „I ja” stawiam zło „- to jest, mianuję Izraelitami, którzy stali się źli, Jeśli do dobrych uczynków, jak Chrystus mówi o nich w Ewangelii Mateusza: „wy wtedy, będąc złym, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, Ich opinia jest najwyraźniej podważona. Z pewnością bowiem, gdyby prawdziwy Pan Bóg wyłącznie i zasadniczo stworzył ciemność i zło, niewątpliwie byłby przyczyną i początkiem wszelkiego zła, co jest całkowicie próżnym i nikczemnym wnioskiem. Ich opinia jest najwyraźniej podważona. Z pewnością bowiem, gdyby prawdziwy Pan Bóg wyłącznie i zasadniczo stworzył ciemność i zło, niewątpliwie byłby przyczyną i początkiem wszelkiego zła, co jest całkowicie próżnym i nikczemnym wnioskiem.

[10] O robieniu tych, którzy stali się złymi.     Co więcej, Paweł mówi do Koryntian w swoim drugim Liście, odnośnie do czynienia tych, którzy stali się źli: „Ale nasza wystarczalność pochodzi od Boga, który również uczynił nas sprawnymi ministrami Nowego Testamentu, a nie w liście, ale w ducha, bo list zabija, ale duch przyspiesza. ” I znowu, ten sam Apostoł mówi do Kolosan: „Dziękuję Bogu Ojcu, który uczynił nas godnymi bycia uczestnikami losu świętych w świetle prawdy”. I mówi do Koryntian: „Jeśli więc wszyscy będą w Chrystusie nowym stworzeniem, stare rzeczy przeminą, oto wszystko staje się nowe”. Także o tym, jak wierzy, Błogosławiony Jan mówi w Apokalipsie: „A Ten, który zasiadł na tronie, powiedział:” Oto wszystko czynię nowe „. „Teraz, zgodnie z tą interpretacją,

[11] Trzecie znaczenie „tworzenia” i „robienia”.    In regard going to the third meaning of „creating” and „making”—about which I remarked above that one says „to create” or „to make” when something is permitted by the true Lord God to the one who is wholly evil or to his minister, who cannot accomplish his desires unless the good Lord himself suffers the deceit patiently for a time, to His own honor and to the shame of His most wicked enemy—I intend to confirm my interpret tation by biblical proofs. For the prophet Ezechiel says of the Assyrian king, who represents the devil:  „The cedars in the paradise of God were not higher than he, the fir trees did not equal his top, neither were the plane trees to be compared with him for branches; no tree in the paradise of God was like him in his beauty. For He made him beautiful and thick set with many branches, and all the trees of pleasure that were in the paradise of God envied him.”  And the Lord says through Isaiah: „I have created the smith that bloweth the coals in the fire and bringeth forth an instrument for his work. And I have created the killer to destroy”;  and again, „I am the Lord, and there is none else. I form the light and create darkness; I make peace and create evil, I the Lord that do all these things.”  And David says, „This sea dragon which thou hast formed to play therein.”  And in the Book of Job the Lord says to him, „Behold behemoth, whom I made with thee; he eateth grass like an ox.”  Now, if the Assyrian, the smith, the killer, the darkness, the evil, the dragon, and the behemoth signify him who is the chief principle of all evil, one must necessarily interpret the words, „to create” darkness and evil and the killer, and so on, to mean that God endures from one who is His most wicked enemy deceit and malice against His people for a time, in order to permit them to be trampled underfoot for their sins. So our Lord God is said „to make” the evil which, for our sins, He does not forbid, just as Isaiah says, „But he that is the wise one hath brought evil, and hath not removed his words.”  And through Jeremiah, the Lord again says, „For I bring evil from the north and great destruction.”  And through Habakkuk the Lord also says, „For I will raise up the Chaldeans, a bitter and swift nation, marching upon the breadth of the earth to possess the dwelling places that are not their own.”  And the Lord says through Amos: „Shall the trumpet sound in a city and the people not be afraid? Shall there be evil in a city which the Lord hath not done?”  And the Blessed Job says, ‚The tabernacles of robbers abound, and they provoke God boldly, whereas it is He that hath given all into their hands.”  And the prophet Daniel says of the king of Babylon: „Thou art a king of kings, and the God of heaven hath given thee a kingdom, and strength, and power, and glory, and all places wherein the children of men and the beasts of the field do dwell; He hath also given the birds of the air into thy hand and hath put all things under thy power.”  All this must be understood as occurring by the sufferance of the Lord, because of the sins of the people, as Elihu says in the Book of Job: „And upon nations and over all men He maketh a man that is a hypocrite to reign for the sins of the people”–that is, endures his reign because of the sins of the people. In this wise the Apostle says to the Romans, „What if God, willing to show His wrath and to make His power known, endured with much patience vessels of wrath fitted for destruction, that He might show the riches of His glory on the vessels of mercy.”  This does not mean, however, that to do evil may be a function directly and essentially of the true Lord God, for were that the case—if there were no evil which the true Lord God had not directly and essentially done—the true Lord God would be fundamentally the cause and beginning of all evil, which is an utterly vain and foolish belief.

Stąd, zgodnie z naszą interpretacją, możemy najbardziej zrozumiale stwierdzić, że Bóg „stworzył” ciemność, zło i morderstwo; „wykonane” asyryjskie; i „uformował” smoka i wiele innych zgubnych rzeczy odnotowanych w Piśmie Świętym; to znaczy, On cierpi, aby zwyciężyć nad swoim ludem za ich grzechy, i zgodnie z tym, zło mówi się, że zostało „uczynione” przez Niego – to znaczy, On daje cierpienie przez jakiś czas złośliwości skierowanej przeciw Swojemu własnemu . I w tym sensie możemy swobodnie przyznać, że Szatan został „stworzony” lub „stworzony” przez prawdziwego Pana Boga – to znaczy, po tym, jak otrzymał pozwolenie na dotknięcie Hioba – za pozwoleniem, które otrzymał od prawdziwego Pana Boga, uczynił to którego sam nie był w stanie osiągnąć i dlatego można powiedzieć, że jest „stworzony” przez Boga – to znaczy

Szatanowi wolno nie tylko panować nad grzesznikami, ale także kusić sprawiedliwych, jak to zostało napisane w Ewangelii błogosławionego Mateusza o naszym Panu Jezusie Chrystusie: „Wtedy Jezus był prowadzony przez Ducha na pustynię, aby był kuszony przez diabła . ” A Najświętsza Maryja mówi: „A Duch natychmiast wypędził Go na pustynię, a był na pustyni przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy i był kuszony przez szatana”. Wierny Łukasz mówi: „Jezus, będąc pełen Ducha Świętego, powrócił z Jordanu i został poprowadzony przez Ducha na pustynię przez czterdzieści dni i był kuszony przez diabła”; i znowu: „I kiedy kuszenie się skończyło, diabeł odszedł od Niego na pewien czas.” I to samo można zauważyć w odniesieniu do Błogosławionego Hioba, jak sam Pan mówi do Szatana: „Oto „Teraz ta próba, której Pan pozwolił, aby przydarzyła się Mu, aby dać przykład dla potomstwa jego cierpliwości, jak również świętego Hioba”. A błogosławiony Jakub mówi: „Słyszeliście o cierpliwości Hioba, a widzieliście koniec Pana”.

To, że wyżej wymienione teksty powinny być właściwie interpretowane, nawet zgodnie z koncepcją tych, którzy wierzą, że „tworzyć” oznacza czynić coś z niczego, jest udowodnione następująco: Apostoł mówi do Tymoteusza: „Dla każdego stworzenia Bóg jest dobry i nie ma nic do odrzucenia. ” A Eklezjastes powiada: „Wszystko uczynił dobrym w swoim czasie”. I jest napisane w Księdze Mądrości: „Na tyle, na ile jesteś sprawiedliwy, wszystko porządnie porządkujesz”. Dlatego, jeśli Bóg stworzył i stworzył i słusznie zarządził wszystko, co dobre, nie stworzył ciemności ani zła, ani nie stworzył smoka. Nawet nasi przeciwnicy nie będą wierzyć, że Bóg stworzył diabła jako smoka, ale raczej jako pięknego anioła, ani że stworzył anioły jako demony i ciemności,

[12] Że Bóg nie stworzył ciemności ani zła.     Skąd ,nie należy wierzyć wcale, że prawdziwy Pan Bóg całkowicie i bezpośrednio stworzył ciemność lub zło, zwłaszcza z niczego, co według naszych przeciwników jest właściwym pojęciem „tworzyć”. A szczególnie jest tak dlatego, że Błogosławiony Jan może powiedzieć w pierwszym Liście: „Że Bóg jest światłem, a w Nim nie ma ciemności”, a w konsekwencji, [ciemność] przez Niego. Dlatego ciemność nie mieści się w tym wszechogarniającym określeniu, które Apostoł stosuje w swoim Liście do Rzymian: „Dla Niego, przez Niego i w Nim są wszystkie rzeczy”, 100 ani też w tym, którego użył ten sam Apostoł w odniesieniu do do Chrystusa w swoim Liście do Kolosan: „Albowiem w Nim wszystkie rzeczy stworzone są w niebie i na ziemi, widzialne i niewidzialne, czy to trony, czy panowania, czy księstwa, czy moce: wszystko zostało stworzone przez Niego i w Nim. A On jest przed wszystkimi i w Nim wszystko się składa. „Dlatego Chrystus mówi o sobie:” Ja jestem światłością świata; ten, kto naśladuje Mnie, nie kroczy w ciemności, ale ma światło życia. „Tak więc, ciemność nie jest stworzona całkowicie i bezpośrednio przez naszego Pana Boga i Jego Syna Jezusa Chrystusa, ale tylko w znaczeniu pośrednim i względnym, co zostało pokazane wystarczająco jasno. powyżej, aczkolwiek, zgodnie z naszą tezą, powyższe teksty mogą być interpretowane w inny sposób, jak widać w części, która została dokonana w powyższym tekście, a więc za pomocą trzech zmysłów [„stworzenia”] omówionych powyżej i różnych znaczenia przypisane w Piśmie Świętym do „wszystkich” i innych terminów powszechności, przytoczone powyżej teksty mogą mieć właściwą interpretację zgodnie z naszym przekonaniem. To znaczy, Pan, nasz Bóg, stworzył i stworzył wszystko, a mianowicie niebo i ziemię, morze i wszystko, co na nim jest; On uczynił wszystko w niebie i na ziemi przez naszego Pana Jezusa Chrystusa; i wszystkie rzeczy zostały stworzone przez Niego, w Nim i w Nim, jak już wykazano w wielu tekstach.

 

Część III. Na warunkach uniwersalności

[1] Obalenie: Dobro i zło nie są określane przez „wszystkie” i inne warunki uniwersalności    Postanowiłem przedyskutować temat, na którym nasi przeciwnicy czcili się często nad nami, ponieważ często starają się potwierdzić swoją doktrynę warunki uniwersalności, takie jak „wszystko” (omnia), „wszystkie rzeczy” (universa) i „wszystkie rzeczy” (cuncta),i inne terminy, które w tekstach biblijnych oznaczają całkowitą liczbę rzeczy. Nie rozróżniają wśród substancji i podkreślają ponadto, że wszystkie substancje, zarówno zło, jak i dobro, przemijające, jak i trwałe, zostały stworzone i stworzone bez wyjątku przez sprawiedliwego, prawdziwego i świętego Pana Bóg. Przy pomocy prawdziwego Ojca postanowiłem obalić ich doktrynę dzięki świadectwu Pisma Świętego i najsilniejszym argumentom.

[2] O warunkach uniwersalności.     Należy zatem rozumieć, że wyżej wymienione zasady uniwersalności, chociaż mogą być tak zwane przez gramatyków, nie mogą być kategorycznie tak oznaczone przez ludzi prawdziwej mądrości, aby, pod jakimkolwiek terminem uniwersalności, wszystkie substancje 59. Księga Dwie zasady (część III)   545

i działania mogą być dobrze zrozumiane, a nawet wszystkie wypadki. Stąd oczywiste jest, że pośród tych, którzy się uczą, terminy te nazywane są powszechnikami stosownie do konstrukcji umieszczonej na nich w umysłach tych, którzy ich używają, ale wcale nie dlatego, że wszystkie rzeczy, zarówno dobro jak i zło, mogą być absolutnie i ostatecznie podsumowane pod dowolny termin uniwersalności. Jest to szczególnie prawdziwe, ponieważ dobro i zło nie harmonizują, ani nie mogą pochodzić od drugiego, ponieważ wzajemnie się niszczą i walczą w czynnej i ciągłej opozycji.

Z tego powodu należy zdać sobie sprawę, że wyżej wymienione zasady uniwersalności są używane w tekstach pism świętych o różnych znaczeniach. Istnieją teraz takie terminy, które odnoszą się do tych rzeczy, które są dobre, czyste, wykonane w mądrości i wysoce pożądane, które trwają wiecznie i które są posłuszne Panu naszemu Bogu w każdym użyciu, jak to wyraźnie objawia się w Piśmie Świętym. Z drugiej strony istnieją inne terminy uniwersalności, które określają te rzeczy, które są złe, próżne i przemijające, i które powinny zostać odrzucone, aby można je było policzyć, ale jako łajno przez wiernych Jezusa Chrystusa, aby mogły zyskać nasz Pan Jezus Chrystus. Istnieją jeszcze inne terminy uniwersalności, które, jak się czyta, odnoszą się do tych, którzy raz ustanowieni pod władzą króla babilońskiego, dostali się w ręce zbójców, i raczej zostały spustoszone przez „króla bezwstydnej twarzy”. Te warunki także, jak wierzymy, zostały „zawarte w [tj. Ograniczonej mocą] grzechu, aby obietnica, przez wiarę Jezusa Chrystusa, mogła być udzielona tym, którzy wierzą”. Zostali oni również uwięzieni w niewiary przez prawdziwego Pana Boga, „aby zmiłując się nad wszystkimi”. Teraz te warunki powszechności reprezentują tych, którzy mają być pojednani, przywróceni, odnowieni, przywróceni, spełnieni i ożywiani przez naszego Pana Boga i przez Jego Syna Jezusa Chrystusa, jak wyraźnie jest zamieszkałe w Piśmie Świętym. Zostali oni również uwięzieni w niewiary przez prawdziwego Pana Boga, „aby zmiłując się nad wszystkimi”. Teraz te warunki powszechności reprezentują tych, którzy mają być pojednani, przywróceni, odnowieni, przywróceni, spełnieni i ożywiani przez naszego Pana Boga i przez Jego Syna Jezusa Chrystusa, jak wyraźnie jest zamieszkałe w Piśmie Świętym. Zostali oni również uwięzieni w niewiary przez prawdziwego Pana Boga, „aby zmiłując się nad wszystkimi”. Teraz te warunki powszechności reprezentują tych, którzy mają być pojednani, przywróceni, odnowieni, przywróceni, spełnieni i ożywiani przez naszego Pana Boga i przez Jego Syna Jezusa Chrystusa, jak wyraźnie jest zamieszkałe w Piśmie Świętym.

[3] O warunkach powszechności odnoszących się do dobra.     Pragnę wyjaśnić najdoskonalszą interpretację tych terminów uniwersalności, które opisałem powyżej jako odnoszące się do tego, co dobre, czyste, stworzone w mądrości i tym podobne, używając dowodów Pisma Świętego. Apostoł bowiem mówi w pierwszym Liście do Tymoteusza: „Bo każde stworzenie Boga jest dobre i nie ma nic do odrzucenia”. A Eklezjastes powiada: „Wszystko dobrego uczynił w swoim czasie”; i ponownie: „Nauczyłem się, że wszystkie uczynki, które Bóg uczynił, trwają na wieki, nie możemy niczego dodawać ani nie odbierać tego, co Bóg uczynił, aby się Go obawiano”. I jest napisane w Ecclesiasticus: „Jakże pożądane są wszystkie Jego dzieła! Wszystkie te rzeczy żyją i pozostają na zawsze, a za każde użycie wszystkie rzeczy są Mu posłuszne.” Dawid mówi: „Jak wielkie są Twoje dzieła, O Panie? Wszystko uczyniłeś w mądrości „, i znowu:” Przez Twoje rozporządzenie dzień się kończy, bo wszystko ci służy „. A Apostoł mówi do Rzymian:” Wszystko w rzeczy samej jest czyste „, i znowu:” Wszystkie rzeczy są czyste do czystego „, i znowu:” A my wiemy, że tym, którzy miłują Boga, wszystkie rzeczy współdziałają ku dobremu „i tak dalej.

W ten sposób jasno dowodzą dowody z pism świętych, że wyżej wymienione zasady uniwersalności oznaczają te rzeczy, które są najwspanialsze i czyste, i które trwają wiecznie. Stąd wśród mędrców wydaje się niemożliwe, aby dobro i zło, przemijające i trwałe, mogły być w pełni i całkowicie zsumowane pod tymi warunkami uniwersalności, jak to mędrcy mogą bardzo wyraźnie odkryć.

[4] O uniwersalnych symbolach odnoszących się do zła.     Dyskusja prowadzi teraz do kwestii tych terminów uniwersalności, które opisałem powyżej jako oznaczające te rzeczy, które są złe, próżne, przemijające i które należy odrzucić na bok, i tak dalej. Jak mówi Ecclesiastes: „Marność nad marnościami i wszystko to marność”; i znowu: „Widziałem wszystko, co się dzieje pod słońcem i oto wszystko, to marność i udręka ducha”. I znowu: „Wszystkie rzeczy mają swoją porę roku iw swoich czasach wszystko przechodzi pod niebem, czas narodzin i czas na śmierć”. I znowu: „Wszystkie rzeczy ulegają marności i wszystkie rzeczy idą w jedno miejsce, z ziemi zostały uczynione i na ziemię wracają razem”. I znowu: „I dlatego byłem zmęczony życiem, gdy widziałem, że wszystkie rzeczy pod słońcem są złe, i wszelka próżność i udręka ducha”. Apostoł mówi do Kolosan: „Jeśli więc umarliście z Chrystusem z elementów tego świata, dlaczego jeszcze dekretujecie, jak gdybyście żyli w świecie? Nie dotykajcie, nie smakujcie, nie obchodźcie się, a wszystko to do zniszczenia przez sam użytek. ” A do Filipian ten sam Apostoł mówi: „Jeśli kto inny myśli, że może mieć ufność w ciele, ja więcej, będąc obrzezany ósmego dnia, z zapasu Izraela, z pokolenia Beniamina, Hebrajczyków z Hebrajczyków; do Zakonu, faryzeusz, według gorliwości, prześladując kościół Boży, według sprawiedliwości, która jest w Zakonie, rozmawiając bez winy, ale to, co mi się przydało, to ja odliczyłem utratę dla Chrystusa. Uważam, że wszystkie rzeczy to strata za doskonałą znajomość Jezusa Chrystusa, mojego Pana, dla których cierpiałem z powodu utraty wszystkiego i liczę je jako gnój, że mogę zyskać Chrystusa. „W Ewangelii błogosławionego Mateusza Chrystus mówi do pisarza:” Jeśli będziesz doskonały, idź, sprzedaj co masz „, to znaczy, odrzuć wszystkie twoje materialne posiadłości zgodnie z Prawem, a więc następuje:” Wtedy Piotr odpowiadając, rzekł do niego: „Oto zostawiliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą; co więc mamy? „W odpowiedzi On powiedział:” Porzuciłeś wszystkie rzeczy i podążyłeś za mną „itd. I Apostoł mówi do Kolosan:” Lecz teraz wyrzućcie też wszystkich: gniew, zepsucie, oburzenie, złość, bluźnierstwo „. A Błogosławiony Jan mówi w swoim pierwszym Liście: „Nie miłujcie świata ani rzeczy, które są na świecie. Jeśli jakikolwiek człowiek kocha świat, miłość Ojca nie jest w nim. Albowiem wszystko, co jest na świecie, jest pożądliwością ciała i pożądliwością oczu i pychą życia, które nie pochodzi od Ojca, lecz jest ze świata „i tak dalej.

Tak więc należy jasno zrozumieć, że te uniwersalne symbole, które odnoszą się do tego, co złe, próżne i przemijające, nie są tego samego rodzaju, co inne wspomniane już uniwersalne symbole, które oznaczają dobre, czyste i wysoce pożądane, i które nadal istnieją. na zawsze. Jest to szczególnie prawdziwe, ponieważ nie mogą one być w harmonii ani razem istnieć w jakiejkolwiek formie uniwersalności, ponieważ wzajemnie się niszczą i przeciwstawiają sobie nawzajem. Nie jest też możliwe, że mogą wywodzić się całkowicie z tej samej przyczyny.

[5] O tych warunkach powszechności Wyznaczanie tych, którzy za swoje grzechy zostali ustanowieni w mocy Króla Babilonu.     Proponuję teraz wyjaśnić sprawę tych terminów powszechności, które raz ustanowiono pod władzą króla babilońskiego, które miały zostać oddane w ręce zbójców, i raczej zostały spustoszone przez „króla bezwstydna twarz „. Terminy te, jak sądzimy, odnoszą się do wszystkich, którzy mają być pojednani, przywróceni, spełnieni i ożywiani przez prawdziwego Pana Boga i przez Jego Syna Jezusa Chrystusa, jak to wyraźnie zostało określone w Piśmie Świętym. Albowiem prorok Daniel mówi do Nabuchodonozora, babilońskiego króla: „Ty jesteś królem królów, a Bóg nieba dał ci królestwo, siłę, moc i chwałę, i wszystkie miejsca, w których dzieci ludzi i bestie polne mieszkają, dał też ptaki powietrzne w twoją rękę i wszystko poddał twej mocy „. I znowu: „A po ich panowaniu, gdy wyrosną nieprawości, powstanie król bezwstydnej twarzy i zrozumienie mrocznych wyroków, a jego moc zostanie wzmocniona, ale nie przez własną siłę, a on wszystko spustoszy. i będzie prosperować i czynić więcej, niż można uwierzyć, i zniszczy mocarzy, i lud świętych według jego woli, a rzemiosło odniesie sukces w jego ręce, a jego serce będzie nadęte. obfitość wszystkiego, co zabije wielu, i powstanie przeciwko księciu książąt „. Hiob mówi: „Namiotów rabusiów obfituje i prowokują Boga odważnie, podczas gdy to On dał wszystko w ich ręce”. Wszystko to musicie interpretować jako spowodowane przez grzechy ludu, jak już cytowany Daniel, odnosząc się do „małego rogu, „mówi:” I dano mu siłę przeciw ustawicznej ofierze z powodu grzechów; a prawda zostanie rzucona na ziemię „. I Elihu w Księdze Hioba mówi:” A nad narodami i nad wszystkimi ludźmi On czyni człowieka, który jest obłudnikiem, aby królował za grzechy ludu. „I to było w w ten sposób, że ci, którzy są reprezentowani przez wyżej wspomniane warunki powszechności, z powodu swoich grzechów, byli kiedyś, jak wierzymy, poddani mocy grzechu, a także niewiary, oddani w ręce złodziei i ustanowieni pod władzą królem babilońskim, aby w ostatecznym rozrachunku Bóg zlitował się nad wszystkimi tymi, którzy porzucają swoją niegodziwość, albowiem Apostoł mówi do Galacjan: „Pismo jednak zawarło wszystko w grzechu, obietnica z wiary Jezusa Chrystusa może być dany tym, którzy wierzą „.

[6] O Miłosierdziu Pana, Boga naszego.    Tak więc Pan, nasz Bóg „z powodu Jego wielkiej miłości, którą nas umiłował”, zlitował się nad nami, jak Apostoł pisze do Efezjan: „Gdyśmy umarli w grzechach, [Bóg] ożywia nas w Chrystusie”; i jak ten sam Apostoł mówi do Tytusa: „Nie przez uczynki, które uczyniliśmy, lecz według Jego wielkiego miłosierdzia, On zbawił nas, przez ożywienie odnowy i odnowienia Ducha Świętego, którego obficie wylał na nas przez Jezusa Chrystus, nasz Zbawicielu, że będąc usprawiedliwieni przez Jego łaskę, możemy być spadkobiercami zgodnie z nadzieją na życie wieczne. ” Skąd napisano to w Księdze Mądrości: „Ale Ty, nasz Boże, jesteś łaskawy i prawdziwy, cierpliwy i porządkuj wszystko w miłosierdziu”. I jeszcze raz: ” Lecz Ty masz miłosierdzie nad wszystkimi, ponieważ Ty możesz wszystko czynić i przeoczyć grzechy ludzi w imię pokuty. Albowiem miłowałeś wszystko, co jest, i nie nienawidziłeś tego, co uczyniłeś, bo nie powołałeś ani nie uczyniłeś mu nic nienawidzącego. I jak coś mogłoby przetrwać, gdybyś nie chciał? lub być zachowanym, jeśli nie jesteś powołany przez Ciebie? Ale Ty sprzysięgłeś wszystko, ponieważ są Twoimi, o Panie, który kochasz dusze. „I znowu:” Bo to nie było ani zioło, ani gładzący tynk, który ich uzdrawiał, lecz Twoje słowo, Panie, który wszystko uzdrawia „. Dawid mówi: „Wszyscy oczekują od Ciebie, że dasz im pożywienie w sezonie. To, co im dałeś, oni się zgromadzą, gdy Ty otworzysz ręce Twoje, oni wszyscy zostaną spełnieni dobrem. „A Chrystus mówi w Ewangelii Jana:” A ja, gdybym został wywyższony z ziemi,

[7] O pojednaniu osób reprezentowanych przez warunki uniwersalne.     Łatwo można znaleźć na podstawie dowodów Pisma Świętego, że ci, do których odnoszą się wspomniane wyżej zasady uniwersalności, mają być pojednani, przywróceni, przywróceni, spełnieni i ożywiani przez Pana, Boga naszego i przez Jego Syna Jezusa Chrystusa. Apostoł bowiem mówi o naszym Panu Jezusie Chrystusie w Liście do Kolosan: „Ponieważ w Nim upodobało się Ojcu, aby zamieszkała cała pełnia Bóstwa, a przez Niego pojednać wszystko ze sobą, zawrzeć pokój poprzez krew Jego krzyż, zarówno co do tego, co jest na ziemi, jak i tego, co jest w niebie „. W Ewangelii Mateusza Chrystus mówi: „I rzeczywiście przyjdzie Eliasz i wszystko przywróci”. Apostoł mówi do Efezjan: „aby objawił nam tajemnicę swojej woli, według Jego upodobania, które On postanowił w Nim w dyspensacji pełni czasów, aby przywrócić wszystkie rzeczy w Chrystusie, które są w niebie i na ziemi w Nim. „I jest napisane w Apokalipsie:” A Ten, który siedział na tronie rzekł: „Oto wszystko czynię nowe”. „Wierzymy, że jest z Chrystusa, który Apostoł mówi do Efezjan:” Ten, który zstąpił, jest tym samym, który wstąpił ponad wszystkie niebiosa, aby mógł wypełnić wszystkie rzeczy „50. W pierwszym liście do Tymoteusza, ten sam Apostoł mówi: „Postrzegam cię przed Bogiem, który wszystko ożywia”. Ujawnia się ponadto, że to, co jest reprezentowane przez termin „wszystko”, zostało pod stopami Jezusa Chrystusa pod wpływem prawdziwego Pana Boga, Dawid mówi, a Apostoł wskazuje Hebrajczykom: ” Poddawał wszystko pod Jego stopy „. W tym bowiem, że poddał Mu wszystkie rzeczy, nie pozostawił niczego, co nie było Mu poddane. Ale teraz nie widzimy jeszcze wszystkich rzeczy, które Mu podlegają „.

I znowu, ten sam Apostoł mówi w pierwszym Liście do Koryntian: „Albowiem wszystko poddał pod nogi jego”. I podczas gdy on mówi: „Wszystko jest Mu podporządkowane”, niewątpliwie jest On wyłączony, który wszystko pod nim kładzie, a kiedy wszystko zostanie Mu podporządkowane, wtedy i sam Syn będzie poddany Temu, który stawia wszystkie rzeczy. pod Nim, że Bóg może być wszystkim we wszystkich. ”

[8] To wszystko, co dobre i złe, nie pochodzi z jednej i tej samej przyczyny.     Dla mędrców jest więc oczywiste, że dobro i zło, czyste i zanieczyszczone, przemijające i trwałe, nie są podsumowane pod tymi warunkami powszechności, aby „wszystko”, „wszystko w ogóle, „i” wszystkie rzeczy „oraz inne, które znajdują się w Piśmie Świętym, przede wszystkim dlatego, że są całkowitymi przeciwieństwami i przeciwieństwami. Nie wszystkie mogły powstać wyłącznie z jednej przyczyny. Jezus bowiem, syn Syracha, powiada: „Dobro przeciwstawione jest złu, a życie przeciw śmierci, tak samo grzesznik przeciwko sprawiedliwemu człowiekowi, i tak patrz na wszystkie dzieła Najwyższego”. A Paweł mówi w drugim liście do Koryntian: ” Za jaki udział ma sprawiedliwość w niesprawiedliwości? Albo jaka społeczność świeci ciemnością? A jaka zgoda ma Chrystus z Belialem? Albo jaką rolę mają wierni z niewierzącymi? A jaka zgoda ma świątynię Boga z bożkami? „To tak, jakby mówił: Sprawiedliwość absolutnie nie ma harmonii z niesprawiedliwością, ani światłem z ciemnością, ani nie istnieje zgoda między Chrystusem i Belialem, co należy rozumieć w ten sposób, że te przeciwieństwa i przeciwieństwa nie mogą powstać z jednej i tej samej przyczyny, a gdyby było inaczej – gdyby sprawiedliwość i niesprawiedliwość, światło i ciemność, Chrystus i Belial, wierni i niewierzący, przybyli całkowicie i bezpośrednio z Najwyższej Przyczyny wszelkiego dobra – oni byliby w partnerstwie iw zgodzie, i nie zniszczyliby się nawzajem w sposób, który dobro i zło oczywiście robią każdego dnia.

Stąd wynika, że ​​istnieje inna zasada, jedna zła, która jest źródłem i przyczyną wszelkiego niegodziwości, plugastwa i niewiary, jak również całej ciemności. Bo inaczej, prawdziwy prawdziwy Bóg, który jest najwierniejszy, a wysokość sprawiedliwości, istota czystości, byłaby całkowicie przyczyną i źródłem wszelkiego zła. Wszystkie przeciwieństwa i przeciwieństwa emanowałyby całkowicie od samego Pana. Przypuszczać, że to najbardziej głupia fantazja.

 

Część IV. Kompendium instrukcji dla początkujących

[1] O stworzeniu nieba, ziemi i morza.     Postanowiłem, w dalszej kolejności, potraktować w skrócie instrukcje dla początkujących jako temat stworzenia nieba, ziemi i morza, o którym już zostało powiedziane. Teraz mówię, że czasami w Piśmie Świętym terminy „niebiosa” i „ziemia” odnoszą się nie tylko do permutowalnych i nierozumnych elementów tego świata, ale do inteligentnych stworzeń prawdziwego Boga, tych, które mają zrozumienie i zrozumienie. Bo Dawid mówi: „Niebiosa pokazują chwałę Bożą, a firmament oznajmia dzieło rąk jego”. I znowu: „Słuchajcie niebiosa, tego, co mówię, niech ziemia słucha słów ust moich”. Izajasz powiada: „Słuchajcie niebiosa, i słuchajcie, o ziemio, bo Pan przemówił”. Jeremiasz mówi: „Ziemio, ziemio,

Tak więc, poprzez określenia „niebo”, „ziemia” i „morze”, sugeruje się istnienie duchowe, jak mówi Błogosławiony Jan w Apokalipsie: „I każde stworzenie, które jest w niebie i na ziemi i pod ziemią, i tacy, którzy są w morzu i wszyscy, którzy są w nich, słyszałem, jak mówili: „Temu, który siedzi na tronie i Barankowi, błogosławieństwo i cześć, i chwała i moc, na wieki wieków”. „Tak więc Dawid mówi:” Wierzę, aby zobaczyć dobre rzeczy Pana w ziemi żyjących „; i znowu: „Twój dobry duch poprowadzi mnie na właściwą ziemię”. Dawid mówi: „Ale sprawiedliwi odziedziczą ziemię i zamieszkają na niej na wieki”. Chrystus nakazał „nie przysięgać na niebo, bo to jest tron ​​Boży”, o którym tak naprawdę Dawid mówi: „Twój tron,

Zapewniam, że Pan, nasz Bóg, jest stwórcą i stwórcą tego stworzenia, ale nie „słabych i potrzebujących elementów” tego świata, na co Apostoł na przykład mówi w liście do Galatów: „Jak zawrócić cię ponownie? do słabych i potrzebujących elementów, których pragniesz ponownie służyć? ” A do Kolosan ten sam Apostoł mówi: „Jeśli więc jesteście umarli z Chrystusem od elementów tego świata, dlaczego jeszcze dekretujecie, jak gdybyście żyli w świecie? Nie dotykajcie, nie smakujcie, nie obchodźcie się, które są wszystkim do zniszczenia przez sam użytek. ” Dlatego nie można w żadnym wypadku przyznać, że Pan, nasz Bóg, jest stwórcą lub stwórcą śmierci, lub tych, którzy są całkowicie w śmierci, jak napisano w Księdze Mądrości: „Albowiem Bóg nie uczynił śmierci ani nie ma przyjemność w zniszczeniu żywych. ”

[2] O wszechmocy prawdziwego Pana Boga.     Teraz mam zamiar przedyskutować wszechmoc prawdziwego Pana Boga, podmiot, na którym nasi przeciwnicy często oskarżają się o nas, mówiąc, że nie ma żadnej mocy ani mocy poza Jego.

Chociaż prawdziwy Bóg Pan może być nazwany wszechmocnym przez świadectwo Pisma Świętego, to jednak nie należy wierzyć, że powinien on być nazywany wszechmocnym w tym sensie, że może i czyni wszystkie zło, ponieważ istnieje wiele złych rzeczy którego prawdziwy Bóg nie może i nigdy nie będzie mógł zrobić. Apostoł bowiem mówi do Hebrajczyków: „Niemożliwe jest, aby Bóg kłamał”. W drugim Liście do Tymoteusza ten sam Apostoł mówi: „Jeśli nie wierzymy, On trwa wiernie, nie może się zaprzeć samego siebie”. Nie powinniśmy także wierzyć, że dobry Bóg może całkowicie zniszczyć siebie samego lub, wbrew wszelkiemu rozumowi i sprawiedliwości, czynić absolutnie wszystkie złe rzeczy, zwłaszcza dlatego, że nie jest on absolutną przyczyną tego zła.

Ale nasi przeciwnicy mogą się przyłączyć: Przeciwnie, możemy rzeczywiście twierdzić, że prawdziwy Pan Bóg jest wszechmogący, że może i czyni wszystkie dobre rzeczy, a także, że może czynić wszystkie złe rzeczy; może nawet kłamać i niszczyć siebie, jeśli chce, ale nie decyduje się na to.

[3] Że Bóg nie może być autorem zła.     The reply is obvious. For if God does not desire all evil things, nor to lie, nor to destroy Himself, there is no doubt that He cannot do so, because that which God most certainly does not desire He cannot do, and what He absolutely cannot do He does not desire. From this it is clear that in the true Lord God there exists no potency for sinning or for doing all evil things. The argument for this is as follows: Since anything predicated of God is indeed God himself, especially because, in the view of wise men. He is not composite nor are there in Him any accidents; it thus follows that God himself and His will are one and the same thing. Therefore the good God cannot lie or be the author of all evils unless He so desires, because what He himself does not desire the true God cannot do, for He and His will are one and the same, as was said above.

[4] Że Bóg nie może uczynić innego Boga.     Teraz , z rozsądkiem i bez strachu, mogę powiedzieć dalej, że prawdziwy Bóg, ze wszystkimi Swoimi mocami, nie może, nie może i nigdy nie będzie w stanie, w sposób zamierzony lub nieumyślny, uczynić innego boga, pana i stwórcy, podobna i równoważna sobie we wszystkich rzeczach. To udowodnię.

Mówię w istocie, że dobry Bóg nie może uczynić innego boga podobnego do siebie we wszystkim, to znaczy, wiecznego i wiecznego, stwórcy i twórcy wszystkiego, co jest dobre, bez początku ani końca, który nigdy nie został stworzony, stworzony ani narodzony z nikogo w tym sensie, że dobry Bóg nie został stworzony, stworzony lub narodzony z nikogo. Jednak w Piśmie Świętym prawdziwy Pan Bóg nie jest nazywany bezsilnym z tego powodu. Dlatego należy mocno wierzyć, że powód, dla którego dobry Bóg jest nazywany wszechpotężnym, nie polega na tym, że On może uczynić, uczynił lub uczyni całe zło, które było, było i stanie się później, ale dlatego, że On jest wszechmocny we wszystkim. które były, są i będą dobre; a to w szczególności dlatego, że jest On w całości przyczyną i pochodzeniem wszelkiego dobra, ale w żaden sposób nie jest on sam z siebie i zasadniczo, przyczyną wszelkiego zła. Wynika stąd, że wśród mędrców prawdziwy Bóg jest nazywany wszechpotężnym w odniesieniu do wszystkich rzeczy, które uczynił, robi i będzie czynić w przyszłości; ale wśród tych, którzy rozumieją poprawnie, nie jest on nazywany wszechpotężnym w tym sensie, że może czynić to, czego nie uczynił, nie robi i nigdy nie uczyni. A jeśli nasi przeciwnicy mówią, że On nie ma na to ochoty, argument nie ma żadnego ciężaru przeciwko mnie, ponieważ On i Jego wola są jednym i tym samym, jak wykazano powyżej.

[5] Że Bóg nie jest potężny w złu, ale że istnieje inna i zła moc.     W związku z tym ,należy mocno wierzyć, że ponieważ istnieje w Bogu żadna moc zła, przez którą On może wprowadzić złe rzeczy do istnienia, istnieje inna zasada, jedna zła, która jest mocna w złem. Od tego wypływają wszelkie zło, które było, jest i będzie. „Najwyraźniej o nim mówi Dawid:” Dlaczego chlubisz się złością, ty, który jesteś potężny w niegodziwości? Przez cały dzień twój język wymyślił niesprawiedliwość; jako ostra brzytwa dokonałeś oszustwa. Więcej miłosierdzia niż dobroć, i niegodziwość niż sprawiedliwość. „A Błogosławiony Jan mówi w Apokalipsie:” I ten wielki smok został wyrzucony, ten stary wąż, który jest nazywany diabłem i szatanem, który uwodzi cały świat. „A Chrystus mówi w Ewangelii Łukasza:” Nasienie jest Słowem Bożym. A przy drodze są ci, którzy słuchają; wtedy diabeł przychodzi i bierze słowo z ich serca, aby nie uwierzyć, że powinni być zbawieni. „A prorok Daniel mówi:” Widziałem, i oto róg walczył ze świętymi i zwyciężył ich, aż do Pradawnych Dni przyszły i wydały wyrok świętym Najwyższego „itd. I znowu:” A inny powstanie za nimi; i będzie on potężniejszy od pierwszego, i sprowadzi trzech królów. I wypowie słowa przeciw Najwyższemu, i zmiażdży świętych Najwyższego, i będzie uważał się za zdolnego do zmiany czasów i praw. „I znowu:” A mały róg stał się wielki na południu, i na wschodzie, i przeciwko sile. I był on powiększony aż do siły niebieskiej; i odrzuciło moc i gwiazdy, i narzuciło na nich. I był on powiększony nawet dla księcia siły; i wziął od niego nieustanną ofiarę, i zrzucił miejsce jego sanktuarium. „A Błogosławiony Jan mówi w Apokalipsie:” I był widziany inny znak na niebie; A oto wielki czerwony smok, mający siedem głów i dziesięć rogów, a na głowie siedem diademów, a jego ogon przyciągnął trzecią część gwiazd nieba i rzucił je na ziemię. „I znowu:” I moc była dano mu dwa i czterdzieści miesięcy; i otworzył usta swe ku bluźnierstw przeciwko Bogu, aby bluźnić swojemu imieniu i przybytkowi, i tym, którzy mieszkają w niebie. I dano mu prowadzenie wojny ze świętymi i pokonanie ich. „Tak więc, w opinii mędrców, jest całkowicie niemożliwe, aby od prawdziwego Pana Boga czerpać absolutnie i bezpośrednio tego potężnego i jego moc lub moc, który codziennie działa w najgorszy sposób przeciw Bogu i Jego stworzeniu, przeciwko któremu Pan, nasz Bóg, usilnie walczy. Tego prawdziwy Bóg nie mógłby zrobić, gdyby ten, we wszystkich swoich cechach, był całkowicie od Niego, jak deklaruje większość naszych przeciwników.

[6] O zniszczeniu Potężnego w nieprawości.     Najwyraźniej w Piśmie Świętym znajduje się ponadto, że prawdziwy Pan Bóg ma zamiar zniszczyć, wraz ze wszystkimi swymi mocami, „tego potężnego, który codziennie walczy przeciwko Bogu i Jego stworzeniu, bo Dawid mówi o tym, który jest potężny w niegodziwość: „Dlatego Bóg na wieki zniszczy cię; wyrwie cię i usunie cię z twego domu mieszkalnego, a twój korzeń z ziemi żyjących. „A Dawid, wołając do swego Boga przeciwko temu potężnemu, jak nam się wydaje, mówi:” Łamiesz ramię i złośliwego; jego grzech będzie poszukiwany i nie zostanie odnaleziony. Pan będzie królował do wieczności, tak, na wieki wieków „. I znowu:” Jeszcze przez krótką chwilę, a niegodziwcy nie będą; Będziesz szukał jego miejsca i nie znajdziesz go „. W Przysłów Salomona jest napisane:” kiedy wyda królestwo Bogu i Ojcu, gdy doprowadzi do utraty całego księstwa, a moc i cnota, i panowanie, i nieprzyjaciel wszystkich, śmierć, zostaną zniszczone na zawsze. ” Apostoł mówi do Kolosan: „Dziękuję Bogu Ojcu, który uczynił nas godnymi bycia uczestnikami losu świętych w świetle prawdy, który uwolnił nas od mocy ciemności i przetłumaczył nas do królestwa Syn Jego miłości „. I znowu: „A wy, kiedy umarliście w swoich grzechach i nieobrzezce waszego ciała, On ożywił razem z Nim, przebaczając wam wszystkie obrazy, wymazując pismo dekretu, który był przeciwko nam, co było przeciwne do nas I usunął to samo z drogi, mocując go do krzyża;

W ten sposób Błogosławiony Paweł został posłany przez Pana Jezusa Chrystusa, aby zniszczyć moc, o której mowa, jak jest napisane o nim w Dziejach Apostolskich: „Albowiem w tym celu objawiłem się tobie, abym uczynił cię szafirem i świadczyć o rzeczach, które widziałeś i o tych rzeczach, w których się objawiam, wyzwalając cię z ludu i narodów, do których teraz cię posyłam, aby otworzyły im oczy, aby przeszły z ciemności w światłość i od mocy szatana do Boga, aby otrzymali przebaczenie grzechów i dużo między świętymi dzięki wierze, która jest we mnie. ” A Chrystus, w Ewangelii błogosławionego Mateusza, mówi: „Wyszliście jak złodziej, mając miecze i pałki, aby mnie schwytali.” Ja codziennie siedziałem z wami, nauczając w świątyni, a wy nieście rąk ale to jest twoja godzina, i moc ciemności. „” Skąd trzeba mocno wierzyć. że moc szatana i ciemności nie może być absolutnie i bezpośrednio od prawdziwego Pana Boga. W przeciwnym razie, jeśli, jak mówią nieuczeni, moc Szatana i ciemności we wszystkich jego przejawach były absolutnie i bezpośrednio od prawdziwego Pana Boga, wraz z innymi mocami i wszystkimi cnotami i dominacjami, Paweł i inni wierni Jezusa Chrystusa mogli w żaden sposób nie zostały porwane z mocy ciemności. A także nie byłoby sposobu, aby ktokolwiek mógł zostać nawrócony z mocy szatana na prawdziwego Pana Boga. Jest to szczególnie prawdziwe, ponieważ jeśli wszystkie moce, cnoty i dominacje pochodzą wyłącznie i zasadniczo od dobrego Boga, każdy, kto zostanie wyzwolony z mocy Szatana i ciemności, zostanie uwolniony od wyłącznej i zasadniczej mocy samego prawdziwego Pana Boga. Sam Pan nie mógł też sprowadzić na złą drogę żadnej mocy poza Swoją własnością, jeśli nie można znaleźć innej mocy, jak mówią wszyscy przeciwnicy tych prawdziwych chrześcijan, którzy słusznie są znani pod imieniem Albanense.

[7] O Złych zasadach.     Z tego powodu, w opinii mędrców, mocno wierzy się, że istnieje inna zasada, jedna zła, która jest potężna w niegodziwości, od której pochodzi władza szatana i ciemności oraz wszelkie inne moce, które są wrogie prawdziwy Pan Bóg jest wyłącznie i zasadniczo wyprowadzony, jak wykazano powyżej i pojawi się poniżej, z woli Boga. W przeciwnym razie wydaje się oczywiste dla tych samych [mądrych] osób, że ta Boska Might walczy, niszczy i walczy przeciwko sobie samym. Apostoł bowiem mówi do Efezjan: „W końcu, bracia, umocnijcie się w Panu i w mocy Jego mocy, postawcie was na zbroi Bożej, abyście mogli być w stanie przeciwstawić się oszustwom diabła. Wrestling nie jest przeciwko ciału i krwi, lecz przeciw zwierzchnościom i mocom, przeciwko władcom świata ciemności, przeciwko duchom niegodziwości na wyżynach. Dlatego weźcie sobie zbroję Bożą, abyście mogli się oprzeć w dniu złym i stanąć we wszystkich rzeczach doskonałych „itd.” We wszystkich rzeczach przyjmujących tarczę wiary, którą możecie być w stanie ugasić wszystkie ogniste strzały najbardziej niegodziwego. „Tak więc cnoty i moce prawdziwego Pana Boga, według Jego woli, byłyby codziennie w opozycji do siebie nawzajem, gdyby nie było innej mocy oprócz Jego. To jest kompletna głupota uwierzyć. to z prawdziwego Boga, dlatego niewątpliwie wynika, że ​​istnieje moc lub moc inna niż prawdziwa, której prawdziwy Pan Bóg codziennie stara się atakować, co najwyraźniej zostało zademonstrowane mądrym „w powyższym tekście.

[8] O dziwnym bogu i wielu bogach.     teraz ,jeśli ktokolwiek powinien być tak głupi, aby odrzucić najbardziej uzasadnione argumenty przedstawione powyżej, niech w pełni uświadomi sobie, że dzięki dowodom Pisma Świętego można wyraźnie dowiedzieć się, że istnieje inny bóg, pan i książę inny niż prawdziwy Pan Bóg . Ponieważ Pan mówi przez Jeremiasza: „” Gdy opuściliście mnie i służyliście obcemu bogu w waszej własnej ziemi, tak będziecie służyć obcym bogom w kraju, który nie jest waszym własnym. „I [przez Izajasza],” Zbierzcie się i przyjdźcie i zbliżcie się do siebie, wy, którzy jesteście zbawieni od pogan! Nie mają żadnej wiedzy, która ustanowiła drewno ich rytualnej pracy i modliła się do boga, który nie może zbawić. „I znowu:” O Panie, nasz Boże, inni panowie oprócz ciebie panowali nad nami, tylko Ty, pamiętajmy o Tobie imię. „A Dawid mówi:” Słuchajcie, mój ludu, i będę ci świadczyć! O Izraelu, jeśli mnie wysłuchasz! nie będzie nowego boga w tobie; Nie będziesz wielbić dziwnego boga „. I znowu:” Jeśli zapomnieliśmy imienia Boga naszego, i gdybyśmy wyciągnęli ręce ku obcemu bogu, czy Bóg nie będzie szukał tych rzeczy? „I znowu:” książęta ludu są zgromadzeni razem z Bogiem Abrahama; bo silni bogowie ziemi są niezwykle wywyższeni. „I znowu:” Albowiem wszyscy bogowie pogan są diabłami. „A Sofoniasz mówi:” Pan będzie na nich straszny i pochłonie wszystkich bogów ziemi „. A Jeremiasz powiada: „Spisek znajduje się wśród ludzi judzkich i mieszkańców Jerozolimy, tak samo oni poszli za obcymi bogami, aby im służyć i adorować ich”. I znowu: ” Bo wasi ojcowie opuścili i poszli za obcymi bogami, służyli im i wielbili ich, a oni opuścili Mnie i nie przestrzegali mojego prawa; a wy też wy robiliście gorsze rzeczy niż wasi ojcowie, bo oto każdy z was idzie drogą przewrotności swego złego serca, aby nie słuchać mnie. Tak wyrzucę was z tej ziemi do ziemi, o której nie wiecie, ani do waszych ojców; i tam będziecie służyć bogom obcym dniem i nocą, które nie będą wam odpoczywać. „A Malachiasz mówi:” Juda popełnił przestępstwo, a obrzydliwość została popełniona w Izraelu i w Jerozolimie, gdyż Juda sprofanował świętość Pana, którą kochał i poślubił córkę obcego boga. „A Micheasz mówi:” Wszyscy bowiem każdy odejdzie w imię swego boga, ale będziemy kroczyć w imię Pana naszego Boga na wieki wieków. „A Apostoł mówi w drugim Liście do Koryntian:” A jeśli nasza ewangelia jest również ukryta, to jest ona ukryta przed tymi, którzy zginęli, w których bóg tego świata oślepił umysły niewierzących, aby światło ewangelii chwały Chrystusa, która jest obrazem Boga, nie świeciło im. „1 I ten sam Apostoł mówi w pierwszym liście do Koryntian : „Bo choć są bogowie, którzy są na niebie albo na ziemi (bo wielu jest bogów, a wielu jest panami), a jednak dla nas jest tylko jeden Bóg.” A Chrystus mówi w Ewangelii Mateusza: „Nie człowiek może służyć dwóm panom. Albowiem albo jednego będzie nienawidził, a drugiego będzie miłował, albo jednego podtrzyma, a drugiego wzgardzi. Nie możesz służyć Bogu i mamonie. „I znowu, w Ewangelii św. Jana Chrystus mówi: „Albowiem książę tego świata przyszedł, a we mnie niczego nie ma”; i znowu: „Teraz jest sąd nad światem, teraz książę tego świata zostanie wyrzucony”; i znowu: „Ponieważ książę tego świata jest już osądzony”. Apostołowie mówią w swoich Dziejach: „Dlaczego wściekłości szalały, a ludzie medytowali próżne rzeczy?” Królowie ziemi powstali, a książęta zgromadzili się razem przeciwko Panu i Jego Chrystusowi. Z powodu prawdy zgromadzili się w tym mieście przeciw Twojemu świętemu dziecku Jezusowi, którego namaściłeś, Herodowi i Poncjuszowi Piłatowi, z poganami i ludem Izraela „i tak dalej. Widać więc wyraźnie, że dzięki dowodom Pisma Świętego wielu bogów, panów,

[9] Można również rozróżnić złą wieczność.     Że dla tych bogów wieczność, półsłowie i starość mogą być odróżniane i odróżniać się od prawdziwego Pana Boga, co możemy jasno wykazać w Piśmie Świętym. Chrystus mówi w Ewangelii Mateusza: „Wtedy król powie tym, którzy będą na jego lewej ręce:” Odstąpcie ode mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany dla diabła i jego aniołów „. „A Błogosławiony Juda [brat] Jakuba:” A aniołowie, którzy nie zachowali swego księstwa, ale opuścili swoje mieszkanie, On zachował w ciemnościach w łańcuchach wiecznych aż do sądu wielkiego dnia „; i znowu: „Tak jak Sodoma i Gomora, i okoliczne miasta w podobny sposób, oddając się rozpuście i ścigając inne ciało, stały się przykładem, cierpiąc karę wiecznego ognia”. A Błogosławiona Praca mówi: „Gdzie mieszka cień śmierci i nie ma porządku, lecz wieczny horror”. A przez Ezechiela Pan mówi o Górze Seir: „Uczynię cię wiecznym spustoszeniem”; i znowu: „Oto idę przeciw tobie, góra Seir, i wyciągnę na tobie rękę, a ja cię spustoszę i zmarnuję, zniszczę twoje miasta, a ty będziesz spustoszony, i będziesz wiedział, że Ja jestem Panem, ponieważ byłeś odwiecznym wrogiem i zamknąłeś dzieci Izraela w rękach miecza w czasie ich ucisku, w czasie ich ostatniej niegodziwości. ” To [Góra Seir] jest symbolem diabła, który jest wrogiem prawdziwego Boga, jak Chrystus wskazał w Ewangelii Mateusza. „Apostoł mówi w drugim Liście do Tesaloniczan”

Prorok Habakuk, odnosząc się do wieczności diabła, mówi: „Bóg przyjdzie z południa, a święty z góry Faran, Jego chwała okryła niebiosa, a ziemia jest pełna jego chwały. światło, rogi są w jego rękach, ukryta jest jego siła, śmierć pójdzie przed jego oblicze, a diabeł przejdzie przed jego stopami, wstał i zmierzył ziemię, zobaczył i stopił narody, a starożytne góry zostały zmiażdżone na kawałki, wzgórza świata zostały pochylone przez podróże jego wieczności „.

Co więcej, w odniesieniu do starożytności diabła zapisano ją w Apokalipsie: „I ten wielki smok został wyrzucony, ten stary wąż, który nazywany jest diabłem i szatanem”. Stąd, jeśli w pełni zrozumie się, że esencje rzeczy nie mają początku ani końca z powodu ich wieczności, półsnudzy lub starożytności (tak jak na przykład jest oczywiste, że każdy jest prawdziwy w przypadku dobrego Boga), zostało zatem wyraźnie wykazane na podstawie powyższego, że grzech, kary, pustki, błędy, ogień, kara, łańcuchy i diabeł nie mają początku ani końca. Są to imiona głównej zasady zła lub jego skutków. Są dowodami jednej złej przyczyny, wiecznej, wiecznej lub starożytnej, ponieważ jeśli skutek był wieczny lub wieczny, to z konieczności wynika, że ​​przyczyna była ta sama. Jest więc,

[10] Że istnieje inny Stwórca lub Twórca.     Oprócz wiernego Stwórcy, któremu cierpią „pochwalili ich dusze w dobrych uczynkach”, inny bóg i Pan, który jest stwórcą i twórcą, proponuję jasno wykazać w Piśmie Świętym, głównie ze Starego Testamentu, zgodnie z zaufaniem, jakie w nim pokładają nasi przeciwnicy. Ponieważ otwarcie twierdzą, że Pan jest stwórcą i stwórcą, który stworzył i uczynił widoczne rzeczy tego świata, mianowicie niebo i ziemię, morze, ludzi i zwierzęta, ptaki i wszelkie pełzające rzeczy, jak czytamy w Księdze Rodzaju: „W na początku Bóg stworzył niebo i ziemię, a ziemia była pusta i pusta „. I znowu: „I Bóg stworzył wielkie wieloryby, każde żyjące i poruszające się stworzenie i każde skrzydlate ptactwo według swego rodzaju”. I znowu: „I Bóg stworzył bestie na ziemi według ich rodzajów, i bydło, i wszystko, co pełza po jego rodzaju. „I znowu:” I Bóg stworzył człowieka na swój obraz; na obraz Boży go stworzył; mężczyzna i kobieta uczynił ich. „A Chrystus mówi w Ewangelii Błogosławionego Marka:” Ale od początku stworzenia Bóg uczynił ich mężczyznami i kobietami „.

Teraz należy pamiętać, że nikt nie może wskazać na czasowe i widzialne istnienie złego boga na tym świecie, ani też na tego dobrego Boga. Ale przyczyna jest znana z jej efektów. Z tego należy rozumieć, że nikt nie może udowodnić, że jest złym bogiem lub stwórcą, z wyjątkiem faktu jego złych uczynków lub niestałych słów. Ale mówię, że ten, kto stworzył i uczynił widoczne rzeczy tego świata, nie jest prawdziwym Stwórcą. To zamierzam udowodnić faktem jego złych uczynków i zmiennymi słowami, zakładając, że to prawda, co nasi przeciwnicy otwarcie stwierdzają, że dzieła i słowa zapisane w Starym Testamencie zostały faktycznie wytworzone, widocznie i materialnie, w tym świat.”

Serdecznie nienawidzimy tych dzieł, a mianowicie cudzołóstwa, kradzieży cudzej własności, morderstwa, bluźnierstwa, mieszania się w fałsz, oddawania słowa za pomocą lub bez przysięgi i nigdy jej nie zachowujemy. Wszystkie te złe rzeczy wyliczone zostały dokonane przez boga lub stwórcę, o którym mowa powyżej, wyraźnie i materialnie, w tym doczesnym świecie, zgodnie z tą interpretacją, którą nasi przeciwnicy włożyli w Stary Testament. Wierzą, że te pisma święte mówią o stworzeniu i stworzeniu tego świata i dzieł, które są otwarcie i faktycznie widziane na tej ziemi. To także ci, którzy wierzą, że istnieje tylko jedna Pierwsza Zasada, są z konieczności zmuszeni do przyznania się. Te rzeczy proponuję jasno udowodnić w tych pismach świętych, na które nasi przeciwnicy dają wielką wiarę.

[11] O tym, że Bóg Zły wniósł o rozpustę.     Otóż , ten pan i stwórca nakazał w Księdze Powtórzonego Prawa: „Jeśli ktoś będzie leżeć z żoną innego mężczyzny, oboje umrą, to znaczy cudzołożnik i cudzołożnica, a ty usuniesz zło z Izraela”; i znowu: „Nikt nie weźmie żony swego ojca, ani nie zdejmie pokrycia”. W Księdze Kapłańskiej Pan ponownie mówi: „Nie odkryjesz nagości żony ojca swego, ponieważ jest to nagość twego ojca”; i znowu: „Jeśli człowiek leży z macochą i odkryje nagość swego ojca, niech obaj zostaną skazani na śmierć”.

I wzbudzę zło przeciwko tobie z domu twego, a wezmę żony twoje przed oczyma twego, a oddam je bliźniemu twemu, i będzie leżał z żonami twoimi w oczach tego słońca. Ponieważ zrobiłeś to potajemnie; ale uczynię to na oczach całego Izraela „. „Tak więc, zgodnie z przekonaniem naszych przeciwników, albo ten pan i stwórca był kłamcą, albo bez wątpienia on rzeczywiście doprowadził do tego cudzołóstwa, jak najwyraźniej stwierdzono, że dokonał, zgodnie z ich interpretacją, w drugiej Księdze Królów. : „A Achitofel rzekł do Absaloma:” Idź do nałożnic swego ojca, którego zostawił, aby strzegł domu; że gdy cały Izrael usłyszy, że zhańbiłeś ojca swego, ich ręce mogą być wzmocnione przez ciebie „. Rozłożyli więc namiot na Absaloma na górze domu; i poszedł do swojego ojca ”

Żaden mądry człowiek nie przyjmuje zatem, że prawdziwym Stwórcą był ten, kto faktycznie oddał żony mężczyzny swojemu synowi lub jakiemukolwiek innemu człowiekowi w celu rozpusty, jako ten stwórca, który zgodnie z wiarą ignoranta uczynił widoczne rzeczy w tym świecie, jak to wyraźnie widać na powyższym. Dlatego należy uświadomić sobie, że Pan, nasz Bóg, prawdziwy Stwórca, nigdy nie zadekretował, że cudzołóstwo lub cudzołóstwo rzeczywiście powinny zostać popełnione na tym świecie. Apostoł mówi bowiem w swoim pierwszym Liście do Koryntian: „Nie błądźcie, ani cudzołożnicy, ani cudzołożnicy nie będą posiadać królestwa Bożego”. I ten sam Apostoł mówi do Efezjan: „Gdyż poznajecie was i rozumiecie, że żaden cudzołożnik czy nieczysty nie ma dziedzictwa w królestwie Chrystusa i Boga”. I mówi do Tesaloniczan, „Bo taka jest wola Boża, wasze uświęcenie, abyście powstrzymali się od rozpusty”. Dlatego nasz prawdziwy Stwórca w tym doczesnym świecie nie wziął sobie żon Dawida, ani nie dał go bliźniemu, aby był w oczach całego Izraela i przed obliczem słońca, jak to zostało przedstawione powyżej. Ale bez wątpienia jest to zły stwórca, który jest źródłem i przyczyną wszelkiego wszeteczeństwa i cudzołóstwa tego świata, jak to zostało udowodnione powyżej i pojawi się poniżej, z woli Boga.

[12] , że zło Bóg spowodował Towar innych do splądrowane przez Force, a Murder zostać popełnione.     Możemy ponadto jasno wykazać przez Stary Testament, jeśli akceptujemy wiarę naszych przeciwników, że wspomniany pan i stwórca spowodował, że dobra innych zostały splądrowane siłą i spowodowały rzeczywistą kradzież – pod pozorem pożyczki. bogactwa Egipcjan, a nawet spowodowały najbardziej krwawe morderstwa. Bo tenże pan mówi do Mojżesza w Księdze Wyjścia: „Dlatego powiesz wszystkiemu ludowi, że każdy prosi przyjaciela swego, i każdą niewiastę swego bliźniego, naczynia srebrne i złote, a Pan da łaskę swojemu ludowi. w oczach Egipcjan. ” I znowu: „I uczynili synowie Izraelscy, tak jak rozkazał Mojżesz, i spytali Egipczanów o naczynia ze srebra i złota i szaty, a Pan dał łaskę ludowi przed oczyma Egipcjan, aby pożyczył im; Tak postąpisz ze wszystkimi miastami oddalonymi od ciebie i nie pochodzącymi z tych miast, które otrzymasz w posiadanie. Ale z tych miast, które będą dane tobie, nie będziesz cierpiał wcale, aby żyć, ale zabijesz je ostrzem miecza, ku czci Hetejczyka i Amorejczyka, i Kananejczyka, Peryzzytu i Jebuzejczyka. A Hiwejczyk, jako Pan, Bóg twój, rozkazał tobie. „I znowu w tej samej książce:” I wyszedł Sióon naprzeciw nas z całym swoim ludem, aby walczyć w Jahas. I Pan, nasz Bóg, wydał go nam; i zabiliśmy go ze swoimi synami i całym jego ludem. I zabraliśmy wszystkie jego miasta w tym czasie, zabijając ich mieszkańców, mężczyzn i kobiety i dzieci; nic z nich nie zostawiliśmy. „I znowu:” Tak więc Pan, nasz Bóg, wydał w nasze ręce Og, także króla Baszanu, i cały jego lud; i całkowicie ich zniszczyliśmy, marnując jednocześnie wszystkie jego miasta. Nie było miasta, które nam uciekło; sześćdziesiąt miast, cały kraj Argoba, królestwo Oga w Baszanie „i tak dalej.” I zniszczyliśmy ich całkowicie, tak jak zrobiliśmy Sichonowi, królowi Cheszbonu, niszcząc każde miasto, mężczyznę, kobietę i dzieci. Ale bydło i łupy miast, które wzięliśmy dla naszej zdobyczy.

Odnośnie człowieka zbierającego kije w sabat, jest napisane w Księdze Liczb: „I stało się, gdy Izraelici byli na puszczy, i znaleźli człowieka zbierającego patyki w dzieó sabatu, że go doprowadzili do Mojżesz, Aaron i cały tłum, i wsadzili go do więzienia, nie wiedząc, co mają z nim zrobić, a Pan rzekł do Mojżesza: „Niech ten człowiek umrze, niech cała rzesza kamionuje go bez obozu”. „I znowu ten lord mówi w Księdze Wyjścia Izraelitom:” Zapełnię liczbę dni twoich, Ja poślę przed tobą strach i zniszczę cały naród, do którego przyjdziesz, i odwrócisz się plecami wszystkich twoich wrogów. ” W Księdze Kapłańskiej ten sam pan mówi: „Będziecie ścigać swoich wrogów, a oni upadną przed wami. Pięciu z was będzie ścigało setkę innych, a setka was, dziesięć tysięcy; wasi wrogowie padną przed wami mieczem „. I mówi w Księdze Liczb:” Lecz jeśli nie zabijecie mieszkańców tej ziemi, ci, którzy pozostaną, będą jak gwoździe w oczach i włócznie w waszych stronach, i oni będą waszymi przeciwnikami w kraju waszego mieszkania. I cokolwiek myślałem, aby im zrobić, uczynię dla ciebie „.

[13] O Stwórcy Zła.     Tak więc, zdaniem mędrców, jest oczywiste, że nie może być prawdziwym stwórcą, który w świecie doczesnym spowodował jawne i bezlitosne zniszczenie tak wielu mężczyzn i kobiet wraz ze wszystkimi ich dziećmi. Wydaje się bowiem niewiarygodne, że w przypadku dzieci – ponieważ nie posiadały one wiedzy słusznie odróżniającej dobro od zła, ani wolnej woli, zgodnie z przekonaniem naszych przeciwników – prawdziwy Stwórca mógł w tym doczesnym świecie je zniszczyć bezlitośnie przez najbardziej odrażającą śmierć; zwłaszcza gdy Pan powiedział przez Ezechiela: „Syn nie poniesie nieprawości ojca, ale dusza, która grzeszy, ta umrze”. Również Jezus Chrystus, wierny Syn naszego Stworzyciela, nie nakazuje swoim naśladowcom, aby odwiedzali całkowitą zagładę swoich wrogów w tym doczesnym świecie, ale nakazuje raczej, aby czynić im dobro. Tak mówi w Ewangelii błogosławionego Mateusza: „Słyszeliście, że powiedziano im o dawnych czasach:” Będziesz miłował swego bliźniego i nienawidzi twojego wroga „. Ale mówię wam: „Miłujcie waszych wrogów”. „Nie powiedział:” W tym doczesnym świecie prześladuj swoich wrogów tak, jak robił to twój stary ojciec; lecz powiedzieli: „Miłujcie waszych wrogów, czyńcie dobro tym, którzy was nienawidzą, i módlcie się za tych, którzy was prześladują i oszukują, abyście byli dziećmi Ojca waszego, który jest w niebie”. Jest tak, jakby On mówił: abyście byli w miłości Ojca waszego, który jest w niebie, do którego należy to dzieło miłosierdzia. Dlatego Syn Boży, sam Jezus Chrystus, był nauczany przez Swego Ojca, aby wykonywał to dzieło miłosierdzia w teraźniejszości, tak jak mówi o sobie w Ewangelii Jana „. Syn nie może nic z siebie zrobić, ale to, co widzi, czyni Ojciec; albowiem to, co On czyni, ten Syn także zachowuje się w podobny sposób. „Dlatego jest oczywiste, że Ojciec Jezusa Chrystusa nie spowodował oczywistego zniszczenia tak wielu mężczyzn i kobiet wraz ze wszystkimi ich dziećmi w tym doczesnym świecie; tym bardziej, że ten właśnie Bóg jest „Ojcem miłosierdzia i Bogiem wszelkiego pocieszenia”, jak Apostoł wskazuje na Koryntian.

[14] Że Zły Bóg przeklął Chrystusa.     Co więcej ,nie tylko pan i stwórca, o których mówimy, nakazują, aby wyżej wspomniane morderstwo zostało popełnione w tym doczesnym świecie, jeśli zaakceptujemy wiarę naszych przeciwników, ale przeklął naszego Pana Jezusa Chrystusa, jak jest zapisane w Księdze Powtórzonego Prawa: „Gdy mężczyzna popełnił zbrodnię i ma zostać ukarany śmiercią, a będąc skazany na śmierć, jest powieszony na szubienicy, jego ciało nie pozostanie na drzewie, lecz zostanie pochowane tego samego dnia, ponieważ jest przeklęty przez Boga, który się przywiązuje drzewo.” Apostoł mówi do Galatów: „Chrystus odkupił nas od przekleństwa zakonu, będąc przeklętym za nas, albowiem napisano: Przeklęty każdy, kto wiesza się na drzewie”. „Stąd, w opinii mędrców, nie można w ogóle wierzyć, że Bóg Najbardziej Dobrotliwy, całkowicie sam z siebie i wcale nie pod wpływem swego wroga, przeklął swego syna Jezusa Chrystusa – lub raczej przeklął samego siebie, jeśli to prawda, że ​​Ojciec, Syn i Duch Święty są jednym i tym samym, co niedoinformowani mówią. Ale jest niewątpliwie zły stwórca, który jest źródłem i przyczyną przekleństwa Jezusa Chrystusa, ponieważ jest on ze wszystkich złych.

[15] Jak ten [zło] Bóg zgodził się na fałsz.     teraz ,według naszych przeciwników, ten sam pan i stwórca zgadza się z fałszem, wysyłając bardzo złego i kłamliwego ducha. Rzeczywiście, duch tego boga nazywany jest „złym duchem” i „złym duchem”, jak zapisano w Pierwszej Księdze Królów: „Lecz duch Pana odszedł od Saula, a zły duch od Pana zaniepokoił się mu”; i znowu, w tej samej książce: „Gdyby więc zły duch Boży był nad Saulem, Dawid wziął swoją harfę i pobawił się swoją ręką, a Saul został odświeżony i był lepszy, gdyż zły duch odszedł od niego”. W Księdze Sędziów jest napisane: „Abimelek zapanował nad Izraelem przez trzy lata, a Pan Bóg posłał bardzo złego ducha między Abimeleka i mieszkańców Sychem.” Ale Pan, nasz Bóg, posłał ducha prawdy,

A w trzeciej Księdze Królów prorok Micheasz mówi: „Widziałem Pana siedzącego na jego tronie i całą armię niebiańską, stojącą obok niego po prawej i lewej stronie, i Pan powiedział:” Kto oszuka Achab, królu Izraela, aby wstąpił i upaść na Ramot Gilead? I jeden wypowiedział słowa w ten sposób, a drugi w inny sposób, i wyszedł duch, stanął przed Panem i powiedział: „Ja go zawiodę”. A Pan rzekł do niego: „Jakimi środkami? A on odpowiedział: „Wyruszę i będę kłamliwym duchem w ustach wszystkich jego proroków”. A Pan rzekł: „Oszukasz go i zwyciężysz, idź i rób to”. Teraz więc oto Pan dał kłamliwego ducha w ustach wszystkich twoich proroków, którzy są tutaj, a Pan wypowiedział złe przeciwko tobie. ” A więc, raz jeszcze wyraźnie widać, że jeśli podążamy za naszymi przeciwnikami, to on, Pan i Stwórca, wysłał bardzo złego i kłamliwego ducha. To prawdziwy Bóg absolutnie nie mógł zrobić w żaden sposób.

[15] Że zły Bóg nie dotrzymał swojej obietnicy.     Ten pan i stwórca zresztą obiecał Abrahamowi i potwierdził jego potomstwu, że da mu i jego potomstwu po nim całą ziemię, którą Abraham zobaczył na północy i na południu, na wschodzie i na wschód. na zachód, jak czytamy w Księdze Rodzaju: „I rzekł Pan do Abrahama, po tym, jak Lot był od niego oddzielony: Podnieś oczy swoje i spoglądaj z miejsca, w którym teraz jesteś, na północ i na południe, na wschód a na zachodzie wszystkę ziemię, którą widzisz, dam tobie i nasieniu twemu na wieki „. „I znowu:” Wstańcie, idźcie przez kraj na całej długości i na szerokość jego, bo Ja wam dam „. W Powtórzonego Prawa jest napisane: „Idźcie i posiedźcie ziemię, o którą Pan Bóg przysiągł naszym ojcom Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi,

[16] Ale chociaż ten sam pan spełnił obietnicę złożoną pod przysięgą Abrahamowi, to jednak należy wierzyć, że w sensie czasowym nigdy jej nie wypełnił. Oto, co Błogosławiony Szczepan mówi w Dziejach Apostolskich: „Bo on, Pan, rzekł do Abrahama: Wyjdź z kraju twego i od twego krewnego, a przyjdź do ziemi, którą ci pokażę”. Potem wyszedł z ziemi Chaldejskiej i mieszkał w Charanie, a stamtąd, po śmierci ojca swego, zabrał go do tej ziemi, w której teraz mieszkasz, i nie dał mu w niej dziedzictwa, nie, nie tempo stopy, ale obiecał dać mu go w posiadanie i jego potomstwo po nim. ” Widać więc wyraźnie, że on, pan i stwórca, nie spełnił obietnicy złożonej pod przysięgą; ani też nigdy, nawet zgodnie z poglądami naszych przeciwników, wypełnij go w świecie doczesnym i widzialnym. Co więcej, wydaje się, że Abraham w sensie czasowym nie posiadał tej ziemi w żadnym czasie, bez względu na to, że nieuczeni mogą ją wykrztusić.

[17] Jak ten Bóg był rzeczywiście widziany w tym świecie czasu.     Wydaje się także, zgodnie z wiarą tępaczy, że wspomniany pan i stwórca był wyraźnie widziany na tym świecie przez kilka osób twarzą w twarz. Czytamy więc w Księdze Rodzaju: „I Jakub nazwał imię miejsca Penuel, mówiąc:” Widziałem Pana twarzą w twarz „. „W Exodusie jest napisane:” Potem Mojżesz i Aaron, Nadab i Abiu, i siedemdziesięciu starożytnych Izraela poszli w górę, i ujrzeli Boga Izraela „; i znowu: „I Pan przemówił do Mojżesza twarzą w twarz, tak jak człowiek ma zamiar rozmawiać z przyjacielem”. A w Księdze Liczb ten pan mówi: „Ale nie tak jest z moim sługą Mojżeszowym, który jest najwierniejszy we wszystkich moich domach, bo mówię do niego usta i usta, a nie przez zagadki i postacie”. Ale nasz prawdziwy Stwórca nigdy nie jest widziany przez nikogo, kto ma cielesne oczy tego świata, jak mówi w Ewangelii Błogosławiony Jan: „Żaden człowiek nigdy nie widział Boga, Jednorodzonego Syna, który jest na łonie Ojca, zadeklarował go. ” Apostoł mówi w pierwszym liście do Tymoteusza: „Dla króla wieków, nieśmiertelnego, niewidzialnego, jedynego Boga, niech będzie cześć i chwała”. A do Kolosan, ten sam Apostoł mówi, odnosząc się do Chrystusa: „Kim jest obraz niewidzialnego Boga”.

Dlatego mądrzy mogą czytać [Pisma] i wierzyć bez wątpienia, że ​​istnieje zły Bóg, Pan i Stwórca; on jest źródłem i przyczyną wszelkiego zła, o którym mowa powyżej. W przeciwnym razie musiałoby się koniecznie wyznać, że prawdziwy Bóg, który jest lśniący i dobry, święty, żywa fontanna i źródło wszelkiej słodyczy, radości i sprawiedliwości, był bezpośrednio przyczyną i źródłem wszelkiego zła, niegodziwości, gorycz i niesprawiedliwość. Wszystkie przeciwieństwa i przeciwieństwa wypłyną całkowicie z samego Pana. W opinii mędrców takie przypuszczenie jest głupotą najbardziej głupią.

 

Część V. Przeciwko Garatenses

[1] Odrzucenie Garatenses. ja    Postanowiłem napisać kolejną ripostę Garatensów, którzy często powtarzali nam wyzwanie, pisząc: „Wy, Albańczycy, nie możecie udowodnić na podstawie Pisma Świętego, że zły Bóg jest stwórcą nieba i ziemi i wszystkich innych widocznych rzeczy , który wielokrotnie go głoszycie. Zostałem poproszony o krótką odpowiedź. . . Wiadomo jednak, że pomiędzy Saracenami, ochrzczonymi, Żydami, Tatarami i innymi religijnymi osobami tego świata pojawia się wielka wrogość. Chociaż wszyscy wierzą, że istnieje tylko jedno prawo, święte, dobre i miłosierne, to jednak znajdują się one w ciągłej rywalizacji ze sobą za pomocą ostrych słów i najokrutniejszych czynów – mimo że wszyscy bez wątpienia wierzą, że w stworzeniu wszyscy ludzie są braćmi .

[2] Ekspozycja głupców.     Teraz , jednakże chcę wystawiać na tych, którzy mają zrozumienie głupotę z Garatenses; oni, podobnie jak inni, wierzą tylko w jednego najbardziej życzliwego Stwórcę, a jednak ciągle powtarzają, by twierdzić, że istnieje inny pan, zły książę tego świata, który był stworzeniem najdoskonalszego Stwórcy. On, oni mówią, zepsuł cztery elementy prawdziwego Pana Boga. Z tych elementów ów zły władca na początku ukształtował i stworzył mężczyznę i kobietę oraz wszystkie inne widoczne ciała tego świata, z których wyrosły wszystkie inne ciała, jakie dziś przeważają na ziemi.

Ale skoro ta ich opinia wydaje się najbardziej niemądra uczonym, żądam, aby potwierdzili swoją interpretację dowodami z Pisma Świętego, stwierdzając, gdzie – w jakiej książce, w jakim tekście lub w jakiej części Biblii – można to znaleźć w co wierzą i jawnie głoszą ludziom, mianowicie, że zły bóg lub władca zepsuł cztery elementy dobrego Pana Boga i że zły władca na początku uczynił mężczyznę i kobietę oraz wszystkie inne ciała, w tym ptaki, ryby o pełzających rzeczach io bydle tego świata, tak jak głoszą i potwierdzają przed ludźmi.

Lecz oni mogą powiedzieć: Możemy rzeczywiście udowodnić, że zły bóg na początku uczynił mężczyznę i kobietę oraz wszystkie inne istoty, z których pochodzą wszystkie ciała cielesne. Jak bowiem wyraźnie widać w Księdze Rodzaju, on, zły Pan, mówi do mężczyzny i kobiety, do ptaków, bydła i wszystkich innych cielesnych ciał: „Zwiększajcie i rozmnażajcie się i napełniajcie ziemię”. Mówi do ryb: „Zwiększajcie i rozmnażajcie się i napełniajcie wody morskie”. W tej książce także znajduje się, że ten bóg, którego uważamy za złego, mówi: „Uczyńmy człowieka naszym obrazem i podobieństwem”; i znowu: „I uczynił Bóg zwierzęta ziemskie według ich rodzajów, i bydła i wszystkiego, co pełza po swoim rodzaju”; i znowu: „I Pan Bóg zbudował żebro, które wziął od Adama w kobietę.” I znowu, On powiedział: ” Dlatego człowiek opuści ojca i matkę i przylgnie do swojej żony, a oni będą dwojgiem w jednym ciele. „” A Chrystus mówi w Ewangelii Błogosławionego Marka: „Ale od początku stworzenia Bóg uczynił ich mężczyznami i kobieta. ” I dodaje: „Dlatego opuści człowiek ojca swego i matkę, i przylgnie do żony swojej, i oboje staną się jednym ciałem, przeto teraz nie są dwoje, lecz jedno ciało” i tak dalej. I jest tak mądrym, być może powołując się na powyższe teksty i inni im podobni, że mogą twierdzić, że zły bóg na początku uczynił widoczne ciała tego świata. Ale od początku stworzenia Bóg uczynił ich mężczyznami i kobietami. „I dodaje:” Dlatego opuści człowiek ojca swego i matkę, i przylgnie do żony swojej, i oboje staną się jednym ciałem. Dlatego teraz nie są oni dwojgiem, lecz jednym ciałem „itd. I jest w takiej mądrości, być może polegając na powyższych tekstach i innych podobnych, że mogą twierdzić, że zły bóg na początku uczynił widoczne ciała ten świat. Ale od początku stworzenia Bóg uczynił ich mężczyznami i kobietami. „I dodaje:” Dlatego opuści człowiek ojca swego i matkę, i przylgnie do żony swojej, i oboje staną się jednym ciałem. Dlatego teraz nie są oni dwojgiem, lecz jednym ciałem „itd. I jest w takiej mądrości, być może polegając na powyższych tekstach i innych podobnych, że mogą twierdzić, że zły bóg na początku uczynił widoczne ciała ten świat.

Przyjmę ich zarzut, o ile będę mógł, pod warunkiem, że wierzą, że powyższe dowody są całkowicie prawdziwe. Ale niech powiedzą mi, czy naprawdę wierzą i chcą zaakceptować powyższe dowody i inne słowa zapisane w Księdze Rodzaju. Jeśli mówią, że nie, ponieważ zły bóg jest autorem i nie ma żadnej wiary w słowa, odpowiadam na to zaprzeczenie: dlatego nie stworzyłeś żadnego dowodu z Pisma Świętego, aby uzasadnić doktrynę taką jak wy, codzienne zwiastowanie. Dlatego, w jaki sposób, przez jaką śmiałość, możesz wypowiadać takie słowa, jeśli nie możesz podać żadnego argumentu z Pisma Świętego, aby podbudować swoją opinię?

Ale przypuśćmy, że mówią: Chociaż wierzymy, że ten bóg jest zły, mimo to przyjmujemy za prawdziwe dowody, które posunęliśmy naprzód, tak jak jest to zapisane w Księdze Rodzaju, aby zrozumieć, że on, zły bóg, stworzył widoczne ciała tego świata , jak wskazano w powyższym. Odpowiadam im: Jeśli staracie się potwierdzić z doktryny o Księdze Rodzaju, takiej jak wy, którzy głosicie codziennie – a mianowicie, że zły bóg zepsuł cztery żywioły, a na początku uczynił mężczyznę i kobietę i wszystkie ciała cielesne – to dlaczego codziennie walczyć z nami, mówiąc, że nie możemy ci udowodnić jednego złego boga-stwórcy? Czy nie możemy jednoznacznie udowodnić wam, poprzez teksty z Księgi Rodzaju, z którymi podtrzymujecie swoją opinię, że ten bóg, który według was jest zły, jest stwórcą nieba, ziemi i wszystkich innych rzeczy, które są widoczne, tak jak on jest ich twórcą? W księdze Genesis czytamy: „Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię, a ziemia była pusta i pusta”; i znowu: „I Bóg stworzył wielkie wieloryby i każde żyjące i poruszające stworzenie”; i tak dalej „i każdego skrzydlatego ptactwa według jego rodzaju”. I znowu: „I Bóg stworzył człowieka na swój obraz, na obraz Boga, który go stworzył, mężczyznę i niewiastę stworzył ich”; i znowu: „I pobłogosławił siódmy dzień i uświęcił go, ponieważ w nim odpoczął od całej swojej pracy, którą stworzył i stworzył Bóg”. I znowu: „Ale Melchizedek, król Salemu, przynosząc chleb i wino, bo był kapłanem Najwyższego Boga, pobłogosławił go i rzekł:” Niech będzie błogosławiony Abram przez najwyższego Boga, który stworzył niebo i ziemię. I niech będzie błogosławiony najwyższy Bóg, przez którego ochronę wrogowie są w twoich rękach. ”

I tak na podstawie świadectwa z Księgi Rodzaju, zgodnie z demonstracją, którą przedstawiliśmy dla Garatensów, możemy jasno udowodnić istnienie złego stwórcy, który stworzył niebo, ziemię i wszystkie inne widoczne ciała, dokładnie tak, jak już zostało wskazane w odniesieniu do złego „twórcy” dowodami z Genesis.

[3] O wszystkim stworzeniu.     Ale być może jakiś nierozważny spośród nich powie: „Naprawdę wierzymy tylko w jednego Stwórcę i Stworzyciela wszystkich, którzy stworzyli i uczynili wszystkie rzeczy widzialne i niewidzialne, tak jak jest napisane w Ewangelii Błogosławionego Jana:” Wszystkie rzeczy zostały przez niego stworzone, a bez niego nic się nie stało. ” Apostoł Paweł mówi w Dziejach Apostolskich: „To, abym wam głosił: Boże, który stworzył świat i wszystko w nim”, i tak dalej, „i uczynił z całej ludzkości zamieszkiwanie na całej powierzchni Ziemia.” W tej samej książce apostołowie powiedzieli: „Panie, Ty jesteś Tym, który uczynił niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest”. A w Apokalipsie jest napisane: „Bójcie się Pana i oddajcie Mu cześć, i wielbcie tego, który stworzył niebo i ziemię, morze i źródło wód”. Apostoł mówi do Hebrajczyków: „Ten, który wszystko stworzył, jest Bogiem”. Być może dzięki tym fragmentom i innym podobnym do nich mogą oni potwierdzić jednego jedynego Stwórcę i Stworzyciela wszystkich.

Przeciwko temu sprzeciwiam się w następujący sposób: Jeśli rzeczywiście, prawdziwy Pan Bóg na początku uczynił mężczyznę i kobietę, ptactwo domowe i bydło, i wszystkie inne widoczne ciała, dlaczego więc, cenzurujecie codziennie cielesne zjednoczenie mężczyzny i kobiety, wzywając to dzieło diabła? Dlaczego nie produkujecie synów i córek dla waszego Pana Boga? Dlaczego nie jecie mięsa, jajek i sera, które pochodzą od waszego Stwórcy, jak najlepiej? I dlaczego całkowicie potępiasz ich jedzenie, jeśli wierzysz, że istnieje tylko jeden Stwórca i Stwórca wszystkich widocznych rzeczy? Nic dziwnego, że Rzymianie „nieustannie powołują się przeciw tobie” na tekst Błogosławionego Pawła, który mówi do Tymoteusza: „Duch wyraźnie mówi, że w ostatecznym czasie niektórzy odejdą od wiary, dbając o duchy błędu, i doktryny diabłów, mówiąc kłamstwo w hipokryzji, i mając wyrzuty sumienia, zabraniające się ożenić, [nakazując] powstrzymać się od mięsa, które Bóg stworzył, aby został przyjęty z dziękczynieniem przez wiernych i przez tych, którzy znają prawdę. Bo każde stworzenie Boga jest dobre i nie ma nic do odrzucenia. „Jeśli to prawda, że ​​najbardziej życzliwy i miłosierny Bóg stworzył mężczyznę i kobietę oraz widzialne ciała świata, wielokrotnie wyszydzacie stworzenie prawdziwego Pana Boże, kiedy potępisz Jego małżeństwo.

Garatensi są więc usidleni własnymi słowami.

[4] Deklaracja dla wiernych.     Niech będzie rozesłany do wszystkich wiernych w Chrystusie, że z powodu oszczerczych oświadczeń pewnego członka Garatensów, którzy szczycili się nadmiernie w obecności naszych przyjaciół, zostałem wzruszony, aby napisać przeciwko niemu – tak jak szatan, Pan był wzruszony, gdy powiedział w Księdze Hioba: „Tyś mnie poruszył przeciwko niemu” i tak dalej – chociaż nie trudziłem się, aby to zrobić wcześniej. Ale z pomocą Jezusa Chrystusa mogę powiedzieć z prorokiem: „Jego smutek się odwróci na swoją głowę, a jego niegodziwość spadnie na jego koronę”. Teraz jednak służę zawiadomieniu o tobie Alb. . . i cała grupa waszych Garatensów, że chcąc używać całego tekstu Biblii, chcecie podtrzymywać i bronić swojej wiary, to, co trzymacie i głoście każdego dnia przed waszymi wierzącymi – to znaczy, że diabeł zepsuł cztery elementy prawdziwego Pana, Boga, do nieba, ziemi, wody i ognia; że na początku uczynił mężczyznę i kobietę oraz inne widoczne ciała tego świata – zamierzam podtrzymywać i bronić mojej wiary, którą trzymam i otwarcie głosić przed wiernymi Chrystusa, przez świadectwo Prawa, proroków i Nowego Testamentu , które uważam za prawdziwe i ogłaszam prawdę, mianowicie, że istnieje zły Bóg, który stworzył niebo i ziemię, wielkie wieloryby, każde żyjące i poruszające stworzenie, i każde skrzydlate ptactwo według swego gatunku, i uczynił człowieka i kobieta; który utworzył człowieka ze szlamu ziemi i tchnął w niego tchnienie życia – rzeczy, które ten bóg uczynił, jak to wyraźnie czytałem w Księdze Rodzaju „.

[5] Wyzwanie.     Ponownie ,Chciałbym, żebyś wiedział, Al. . ., że zostałem poinformowany przez Petera z Ferrary „o waszym przyjęciu do Niego, że nie jesteście w stanie ustalić przez tekst Nowego Testamentu tego waszego wierzenia, że ​​diabeł zepsuł cztery elementy dobrego Boga i że On stworzył mężczyznę i kobietę, lub słowa na ten temat: Skąd mówię to do ciebie i do wszystkich twoich Garatensów: Jeśli chcesz wyznać to w obecności naszych wiernych naśladowców i przyjaciół, na dowód, że nie możesz udowodnić prawdy swoją wiarę za pomocą tekstów, które uważasz za ważne i ogłaszając prawdę, jeśli, jak powiedziano, chcesz to wyznać, wiedz, że wybieram podtrzymywanie mojej wiary i udowodnienie jej przez Pismo Święte i teksty, które ja wierzcie, że ogłaszacie prawdę, moim stanowiskiem jest ten bóg, którego uważam za złego, stworzył niebo i ziemię oraz inne rzeczy wymienione powyżej. Jeśli nie chcecie się do tego przyznać, broncie waszej wiary, którą wytrwale głosicie, za pomocą tekstów, które według was są prawdziwe i ogłaszajcie prawdę, tak jak jestem gotów bronić mojej wiary. Jeśli w rzeczywistości nie chcesz tego zrobić, to naprawdę najbardziej zadziwiające jest to, że prosisz ludzi, aby zaakceptowali twoją wiarę, to znaczy, że diabeł zepsuł cztery elementy prawdziwego Pana Boga, z którego na początku uczynił widoczne ciała tego świata. Co więcej, zdumiewające jest to, że nie możesz przedstawić solidnych dowodów na podstawie tekstów, które uważasz za ważne i aby ogłosić prawdę, a mimo to zdecydujesz się odrzucić moją najkorzystniejszą wiarę, którą jestem gotów silnie wzmocnić za pomocą dowodów z Prawa, prorocy i z Nowego Testamentu. Jeśli nie chcecie się do tego przyznać, broncie waszej wiary, którą wytrwale głosicie, za pomocą tekstów, które według was są prawdziwe i ogłaszajcie prawdę, tak jak jestem gotów bronić mojej wiary. Jeśli w rzeczywistości nie chcesz tego zrobić, to naprawdę najbardziej zadziwiające jest to, że prosisz ludzi, aby zaakceptowali twoją wiarę, to znaczy, że diabeł zepsuł cztery elementy prawdziwego Pana Boga, z którego na początku uczynił widoczne ciała tego świata. Co więcej, zdumiewające jest to, że nie możesz przedstawić solidnych dowodów na podstawie tekstów, które uważasz za ważne i aby ogłosić prawdę, a mimo to zdecydujesz się odrzucić moją najkorzystniejszą wiarę, którą jestem gotów silnie wzmocnić za pomocą dowodów z Prawa, prorocy i z Nowego Testamentu. Jeśli nie chcecie się do tego przyznać, broncie waszej wiary, którą wytrwale głosicie, za pomocą tekstów, które według was są prawdziwe i ogłaszajcie prawdę, tak jak jestem gotów bronić mojej wiary. Jeśli w rzeczywistości nie chcesz tego zrobić, to naprawdę najbardziej zadziwiające jest to, że prosisz ludzi, aby zaakceptowali twoją wiarę, to znaczy, że diabeł zepsuł cztery elementy prawdziwego Pana Boga, z którego na początku uczynił widoczne ciała tego świata. Co więcej, zdumiewające jest to, że nie możesz przedstawić solidnych dowodów na podstawie tekstów, które uważasz za ważne i aby ogłosić prawdę, a mimo to zdecydujesz się odrzucić moją najkorzystniejszą wiarę, którą jestem gotów silnie wzmocnić za pomocą dowodów z Prawa, prorocy i z Nowego Testamentu. przez teksty, które uważasz za prawdziwe i ogłaszanie prawdy, tak jak jestem gotowy do obrony mojej wiary. Jeśli w rzeczywistości nie chcesz tego zrobić, to naprawdę najbardziej zadziwiające jest to, że prosisz ludzi, aby zaakceptowali twoją wiarę, to znaczy, że diabeł zepsuł cztery elementy prawdziwego Pana Boga, z którego na początku uczynił widoczne ciała tego świata. Co więcej, zdumiewające jest to, że nie możesz przedstawić solidnych dowodów na podstawie tekstów, które uważasz za ważne i aby ogłosić prawdę, a mimo to zdecydujesz się odrzucić moją najkorzystniejszą wiarę, którą jestem gotów silnie wzmocnić za pomocą dowodów z Prawa, prorocy i z Nowego Testamentu. przez teksty, które uważasz za prawdziwe i ogłaszanie prawdy, tak jak jestem gotowy do obrony mojej wiary. Jeśli w rzeczywistości nie chcesz tego zrobić, to naprawdę najbardziej zadziwiające jest to, że prosisz ludzi, aby zaakceptowali twoją wiarę, to znaczy, że diabeł zepsuł cztery elementy prawdziwego Pana Boga, z którego na początku uczynił widoczne ciała tego świata. Co więcej, zdumiewające jest to, że nie możesz przedstawić solidnych dowodów na podstawie tekstów, które uważasz za ważne i aby ogłosić prawdę, a mimo to zdecydujesz się odrzucić moją najkorzystniejszą wiarę, którą jestem gotów silnie wzmocnić za pomocą dowodów z Prawa, prorocy i z Nowego Testamentu. to znaczy, że diabeł zepsuł cztery elementy prawdziwego Pana Boga, z którego na początku uczynił widoczne ciała tego świata. Co więcej, zdumiewające jest to, że nie możesz przedstawić solidnych dowodów na podstawie tekstów, które uważasz za ważne i aby ogłosić prawdę, a mimo to zdecydujesz się odrzucić moją najkorzystniejszą wiarę, którą jestem gotów silnie wzmocnić za pomocą dowodów z Prawa, prorocy i z Nowego Testamentu. to znaczy, że diabeł zepsuł cztery elementy prawdziwego Pana Boga, z którego na początku uczynił widoczne ciała tego świata. Co więcej, zdumiewające jest to, że nie możesz przedstawić solidnych dowodów na podstawie tekstów, które uważasz za ważne i aby ogłosić prawdę, a mimo to zdecydujesz się odrzucić moją najkorzystniejszą wiarę, którą jestem gotów silnie wzmocnić za pomocą dowodów z Prawa, prorocy i z Nowego Testamentu.

Niech teraz przeciwnik prawdy milczy i nigdy więcej nie odważy się wypowiedzieć słów, o których mowa powyżej!

[6.] Kolejny argument przeciwko Garatenses.]    Kolejnym argumentem przeciwko Garatensom jest to, że każdego dnia głoszą i twierdzą, że na początku diabeł zepsuł cztery elementy prawdziwego Pana Boga, a mianowicie niebo, ziemię, wodę i ogień. Jeśli to prawda, kiedy wierzą, powtarzając i głosząc wyznawcom, pozwólcie Garbatensom odpowiedzieć na następujące zarzuty, które stawiam przeciwko nim: Czy to było zepsucie świętych elementów prawdziwego Pana Boga, dokonanego przez diabła, dobra i święta rzecz, czy też była zła i najbardziej próżna? Gdyby odpowiedzieli, że to było dobre i święte, odpowiedź brzmiałaby: gdyby to była prawda, fałszywie uwierzyliby i głosili. Bo mówią, że diabeł zepsuł cztery elementy prawdziwego Boga, co byłoby nieprawdą, ponieważ dobry i święty akt nie zniszczyłby świętych elementów, które pochodziły od dobrego Pana Boga. I, podążając za tym argumentem, musieliby wierzyć, że formacja mężczyzny i kobiety, z której powstały ciała widzialne i które, jak sądzili, dokonała na początku diabeł, była dobra i święta. Jest to dokładne przeciwieństwo ich wiary, ponieważ głoszą i absolutnie potwierdzają, że akty zjednoczenia mężczyzn i kobiet są złe i niezgodne z wolą Boga. Dlaczego więc odrzucają mięso, jaja i ser, zrobione z najświętszych elementów, jeśli to zepsucie lub formacja dokonana przez diabła na początku była dobra i święta? Dlatego ktokolwiek może to powiedzieć, jest obalony. z którego powstały ciała widzialne i które utrzymywały na początku od diabła, były dobre i święte. Jest to dokładne przeciwieństwo ich wiary, ponieważ głoszą i absolutnie potwierdzają, że akty zjednoczenia mężczyzn i kobiet są złe i niezgodne z wolą Boga. Dlaczego więc odrzucają mięso, jaja i ser, zrobione z najświętszych elementów, jeśli to zepsucie lub formacja dokonana przez diabła na początku była dobra i święta? Dlatego ktokolwiek może to powiedzieć, jest obalony. z którego powstały ciała widzialne i które utrzymywały na początku od diabła, były dobre i święte. Jest to dokładne przeciwieństwo ich wiary, ponieważ głoszą i absolutnie potwierdzają, że akty zjednoczenia mężczyzn i kobiet są złe i niezgodne z wolą Boga. Dlaczego więc odrzucają mięso, jaja i ser, zrobione z najświętszych elementów, jeśli to zepsucie lub formacja dokonana przez diabła na początku była dobra i święta? Dlatego ktokolwiek może to powiedzieć, jest obalony. czy to zepsucie lub formacja dokonana przez diabła na początku była dobra i święta? Dlatego ktokolwiek może to powiedzieć, jest obalony. czy to zepsucie lub formacja dokonana przez diabła na początku była dobra i święta? Dlatego ktokolwiek może to powiedzieć, jest obalony.

Ale załóżmy, że odpowiedzą: że zepsucie lub ukształtowanie najświętszych elementów prawdziwego Pana Boga, dokonane przez diabła, było złe i na próżno i sprzeczne z wolą Bożą, jak niewątpliwie wierzą i potwierdzają. W takim razie odpowiedź na to pytanie brzmiałaby: teraz pozwólcie Garantenom odpowiedzieć, czy zepsucie najświętszych żywiołów – złego i próżnego, dokonanego przez diabła, jak to zostało przyjęte powyżej – dokonało się wolą Ojca Świętego lub całkowicie wbrew jego woli. Gdyby powiedzieli, że zepsucie świętych żywiołów dokonało się wolą Pana, ponieważ niewiarygodne jest to, że diabeł mógłby zepsuć najświętsze elementy, sprzeczne z wolą Bożą, to byłaby prośba: W związku z tym Pan miał złowrogą wolę, gdy pragnął zła i najbardziej próżnego zepsucia, które należy spełnić w Jego najświętszych żywiołach, jak właśnie stwierdzono. A jeśli powiedzieliby, że wola Boga była dobra i święta, kiedy chciał, aby Jego święte elementy zostały zepsute, ponieważ przez tę zepsucie lub formację zostało ustanowione królestwo Najświętszego Stwórcy, a mianowicie królestwo nowych dusz, które miało zostały stworzone od wieczności i są teraz codziennie dane przez zjednoczenie mężczyzny i kobiety, wtedy wynikałoby z konieczności, że związek mężczyzny i kobiety jest całkowicie dobry i święty, jeśli w ten sposób iw żaden inny sposób Bóg nie stara się całkowicie odnowić królestwo z nowymi duszami. Teraz ten związek nie powinien być całkowicie odrzucony, jak to czynią Garatensi, gdyby to były prawdziwe środki, dzięki którym nowe dusze otrzymały formę. Jeśli jednak powinni powiedzieć: „Naprawdę wierzymy, że to zepsucie lub formacja zostały dokonane w najświętszych elementach, sprzecznych z wolą Boga, następnie wynika z konieczności, że istnieje inna zasada, jedna zła, która może całkowicie zniszczyć cztery elementy Najświętszego Stwórcy wbrew jego woli. Nie byłoby to prawdą, gdyby istniała tylko jedna Pierwsza Zasada. Poza tym, gdyby diabeł był stworzeniem prawdziwego Pana Boga, nie mógłby uczynić żadnej przemocy najświętszym żywiołom przeciw jego woli. Dlatego wynika, że ​​istnieją dwie zasady rzeczy, z jednej strony, dobra, drugiej zła; a ta ostatnia jest źródłem zepsucia świętych żywiołów, a także źródłem wszelkiego zła. Dlatego Garatensi są uwikłani we własne głupie argumenty. Nie byłoby to prawdą, gdyby istniała tylko jedna Pierwsza Zasada. Poza tym, gdyby diabeł był stworzeniem prawdziwego Pana Boga, nie mógłby uczynić żadnej przemocy najświętszym żywiołom przeciw jego woli. Dlatego wynika, że ​​istnieją dwie zasady rzeczy, z jednej strony, dobra, drugiej zła; a ta ostatnia jest źródłem zepsucia świętych żywiołów, a także źródłem wszelkiego zła. Dlatego Garatensi są uwikłani we własne głupie argumenty. Nie byłoby to prawdą, gdyby istniała tylko jedna Pierwsza Zasada. Poza tym, gdyby diabeł był stworzeniem prawdziwego Pana Boga, nie mógłby uczynić żadnej przemocy najświętszym żywiołom przeciw jego woli. Dlatego wynika, że ​​istnieją dwie zasady rzeczy, z jednej strony, dobra, drugiej zła; a ta ostatnia jest źródłem zepsucia świętych żywiołów, a także źródłem wszelkiego zła. Dlatego Garatensi są uwikłani we własne głupie argumenty. a ta ostatnia jest źródłem zepsucia świętych żywiołów, a także źródłem wszelkiego zła. Dlatego Garatensi są uwikłani we własne głupie argumenty. a ta ostatnia jest źródłem zepsucia świętych żywiołów, a także źródłem wszelkiego zła. Dlatego Garatensi są uwikłani we własne głupie argumenty.

Być może jednak nadal protestowaliby, mówiąc: Zepsucie świętych żywiołów nie zostało dokonane z woli Pana ani wbrew Jego woli, ale zostało dokonane za Jego pozwoleniem i przyzwoleniem. Ale pozwólcie Garantensom odpowiedzieć, czy to przyzwolenie i przyzwolenie, dzięki którym najświętsze elementy zostały zepsute, było dobre i święte, czy też złe i na próżno. Jeśli powiedzieliby: To przyzwolenie było dobre i święte, to z konieczności wynikało, że święte żywioły nie były w ogóle zepsute, ponieważ najświętsze żywioły nie byłyby zepsute przez dobre i święte przyzwolenie. A także, że formacja mężczyzny i kobiety, która, jak wierzą, została dokonana przez diabła, byłaby najbardziej dobra i święta; co jest przeciwieństwem tego, w co wierzą Garatonowie. Jeśli jednak powinni powiedzieć: To było złe i próżne (jak to jest prawdą w tej sprawie). – wtedy Bóg dokonał najbardziej głupiego i nikczemnego ustępstwa, i dlatego Bóg był przyczyną tego zła, jak Apostoł mówi do Rzymian: „Nie tylko ci, którzy je wykonują, są godni śmierci, ale także tej zgody dla nich. ” Absolutnie nie można w to uwierzyć prawdziwemu Panu Bogu. Wynika to z konieczności, że istnieje inna zasada, jedna zła, która zmusiła prawdziwego Boga, aby pozwolił i cierpiał niegodziwych i próżnych. zepsucie w Jego najświętszych elementach, wbrew Jego woli. To w żaden sposób nie uczyniłby prawdziwego Pana Boga całkowicie i bezpośrednio z własnej woli. Absolutnie nie można w to uwierzyć prawdziwemu Panu Bogu. Wynika to z konieczności, że istnieje inna zasada, jedna zła, która zmusiła prawdziwego Boga, aby pozwolił i cierpiał niegodziwych i próżnych. zepsucie w Jego najświętszych elementach, wbrew Jego woli. To w żaden sposób nie uczyniłby prawdziwego Pana Boga całkowicie i bezpośrednio z własnej woli. Absolutnie nie można w to uwierzyć prawdziwemu Panu Bogu. Wynika to z konieczności, że istnieje inna zasada, jedna zła, która zmusiła prawdziwego Boga, aby pozwolił i cierpiał niegodziwych i próżnych. zepsucie w Jego najświętszych elementach, wbrew Jego woli. To w żaden sposób nie uczyniłby prawdziwego Pana Boga całkowicie i bezpośrednio z własnej woli.

I tak, na wszystkie sposoby opisane powyżej, Garatenses są usidleni własnymi słowami.

 

Część VI. On Will

[1] O ignorancji wielu osób.     Ponieważ wiele osób ogarniętych ciemnością ignorancji utrzymuje, że nie tylko ci, którzy zostaną zbawieni, ale ci, którzy nigdy nie zostaną zbawieni, mają moc zbawienia i mogą być zbawieni, postanowiłem zburzyć tę absurdalną opinię z najbardziej uzasadnioną argumentacją. Teraz niech nieuświadomiona odpowiedź na pytanie, czy dana osoba może w dowolnym momencie zrobić to, czego nie zrobił, nie robi, nigdy nie zrobi. Jeśli odpowiedzą negatywnie, [przyznają, że] nie ma wątpliwości co do jej niemożliwości, ponieważ to, czego nie można osiągnąć w żadnym momencie, nigdy nie jest możliwe.

W tym miejscu przedstawiam problem: Załóżmy, że istnieje pewna osoba, która nigdy nie zrobiła dobra, aby zasłużyć na zbawienie, nie czyni tego i nigdy tego nie zrobi. Dlatego, zgodnie z powyższą odpowiedzią, nie można było w żadnym momencie czynić dobra, aby zasługiwać na zbawienie; dlatego moc zbawienia nigdy nie była w nim. I jeśli nigdy nie było w nim mocy zbawienia, czy ta osoba kiedykolwiek miała wolną wolę, dzięki której mógłby zasłużyć na zbawienie. Dlaczego więc Bóg go osądzi, jako otępiałych, jeśli nie ma w nim mocy zbawienia ani czynienia dobra, aby zasługiwać na zbawienie, jak to było powyżej? Dlatego przez to rozumowanie próżne będzie przekonanie tych, którzy zadeklarowali, że osoby, które mają być zbawione, jak i ci, którzy nigdy nie zostaną zbawieni, mają moc zbawienia i mogą być zbawieni,

Mogą jednak powiedzieć: „Istotnie, ta osoba mogłaby czynić dobro, gdyby wybrał – choć nigdy tego nie zrobił, nie teraz i nigdy nie będzie dobrze – ale nie chce. Jest to opinia nudnych. Teraz podniosłem kwestię woli w taki sam sposób, jak powyżej, podniosłem kwestię siły. Na przykład jest pewna osoba, która nigdy nie miała dobrej woli, aby zasługiwać na zbawienie; on nie ma i nigdy go nie będzie miał. Niech powiedzą mi, czy ta osoba może kiedykolwiek mieć dobrą wolę, która zasługuje na zbawienie. Jeśli powiedzą „nie”, ponieważ nigdy nie miał tego pragnienia i nigdy nie będzie miał tego – jak powiedziano powyżej w kwestii mocy, a także jest prawdą – wtedy, gdyby nie miał dobrej woli, która zasługiwałaby na zbawienie, niewątpliwie nie ma możności osiągnięcia zbawienia lub czynienia dobra, aby je zasłużyć, ponieważ bez dobrej woli nikt nie może być zbawiony. Dlatego nigdy nie było w nim możliwości pragnienia czynienia dobra lub czynienia dobra w celu zbawienia.

W ten sam sposób poruszam kwestię wiedzy. Przypuśćmy, że istnieje pewna osoba, która nigdy nie była na tyle mądra, aby odróżnić dobro od zła lub prawdę od fałszu, aby zasłużyć na zbawienie, tego, który nigdy nie był i nigdy nie będzie wystarczająco mądry (niewątpliwie wielu takich spotka się na tym świecie). Jeśli odpowiedź na moje pytanie jest negatywna, tak jak w przypadku potencji i woli, to nigdy nie może ona mieć mądrości, aby odróżnić dobro od zła, aby zasłużyć na zbawienie. Dlatego nie można go zbawić, ponieważ bez rozeznania nikt nie może być zbawiony. Dlatego, jak wskazano powyżej, ten człowiek nigdy nie posiadał w sobie zdolności zbawienia ani pragnienia lub poznania dobra, aby zasługiwać na zbawienie; i przez to rozumowanie zostanie zniszczona wiara tych, którzy mówią, że Bóg osądzi ludzi według ich zdolności(arbitrium), aby odróżnić dobro od zła, a tym, którzy nigdy nie zostaną zbawieni, jest moc zbawienia.

Ale jeśli oni odpowiedzą pochopnie, mówiąc, że rzeczywiście ta osoba była w stanie zrobić to, czego nie zrobił, nie teraz i nigdy nie zrobi; i był w stanie mieć to pragnienie, którego nie miał, nie miał i nigdy nie będzie; że był w stanie mieć tę wiedzę, której nie posiadał, nie ma i nigdy nie będzie, moja odpowiedź brzmi następująco: gdyby to była absolutna prawda, moglibyśmy powiedzieć równie dobrze, że można zrobić kozła papieża z Kościoła Rzymian i rób wszystko, co niemożliwe! Ktoś mógłby chcieć spłonąć w wiecznym ogniu, cierpieć wszelkie zło i najgorsze nieszczęścia, i rzeczywiście, może mieć doskonałą znajomość prawdziwego Pana Boga, wiedzę tak doskonałą i doskonałą jak Bóg! – To głupie mówić i absurd wierzyć. Prawdę mówiąc, jeśli to, co nie było, nie jest i nigdy nie będzie mogło nadejść, a jeśli w pełni i bezpośrednio istnieje w mocy, bez wątpienia wynika, że ​​aniołowie i wszyscy święci mogą stać się demonami, a demony mogą stać się chwalebnymi aniołami; Chrystus może stać się diabłem, a diabeł chwalebnym Chrystusem; a wszelkie niemożności mogą istnieć i istnieją w mocy! Jest to najbardziej fałszywe do powiedzenia i najbardziej absurdalne, aby wierzyć.

Teraz prawo do tego jest następujące: osoba może zrobić to, co zrobił, robi teraz i zrobi w przyszłości; to istniało lub istnieje w nim potencjalnie. To, czego nie zrobił, nie robi i nigdy nie zrobi, człowiek nie może zrobić. Nie istniało ono i nie istnieje w nim w żaden sposób, ponieważ nie możemy właściwie stwierdzić, że to, co nigdy nie wydarza się w działaniu, w jakikolwiek sposób istnieje w mocy.

Druga uwaga: mówię, że we wszystkich rzeczach, które były, są i będą następujące dwie rzeczy były konieczne, zanim powstały: konieczność istnienia i niemożność nieistnienia. Jest to szczególnie prawdziwe w odniesieniu do Tego, który ma pełną wiedzę od wieczności całej przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Bo jeśli Bóg wie, że coś będzie, zanim ono istnieje, niemożliwe jest, aby ono nie powstało, ponieważ Bóg nie mógł wiedzieć, że to się stanie, gdy istnieje możliwość, że tak się nie stanie. Na przykład, jeśli przed śmiercią Piotra ktoś wie, że ma umrzeć dzisiaj, konieczne jest, aby on umarł dzisiaj, ponieważ nie jest możliwe, aby oboje zginęli, a nie umarli dzisiaj. Dlatego przed śmiercią istniała wcześniej konieczność umierania i niemożność nieumierania.

Oto kolejny argument [przeciw wolnej woli]: Bóg, jak wielu wierzy, sprawił, że Jego aniołowie byli dobrzy i doskonali. Czy On, czy też nie, wiedział, zanim istniały, że staną się demonami? Jeśli On tego nie wiedział, to jest On niedoskonały, a nie całkowicie wszechwiedzący. W umysłach mędrców jest to niemożliwe. Dlatego bez wątpienia wiedział, że staną się demonami zanim to uczynią, ponieważ Pierwsza Przyczyna jest inteligencją, doskonale wiedząc, co się stanie zgodnie z tym, co ma możliwość spełnienia się, jak udowodnił Arystoteles w trzeciej książce z fizyki,gdzie mówi to do Pierwszej Przyczyny, wszystkie rzeczy są w teraźniejszości. ” Dlatego konieczność istnienia demonów i niemożność ich nie bycia demonami poprzedziła istnienie aniołów. Było więc całkowicie niemożliwe, aby nie byli demonami, a szczególnie w odniesieniu do Boga, w którym wszystkie rzeczy, które były, są i będą, są obecne, jak powiedziano wcześniej. W jaki sposób, przez jaką śmiałość, ignoranci mogą powiedzieć, że aniołowie mogli pozostać dobrzy i święci ze swoim Panem przez cały czas, ponieważ to było na zawsze niemożliwe w Bogu, który wie wszystko, zanim się to stanie, jak mówi Susanna w Księdze Daniela: „O wieczny Boże, który zna ukryte rzeczy, który wszystko wie, zanim się spełnią”? Naturalnie wynika z tego, że wszystkie rzeczy, z konieczności, zostały stworzone w Pierwszej Przyczynie. W związku z tym, te rzeczy, które powstały, istnieją i mogą istnieć; i odwrotnie, te rzeczy, które nie są stworzone, nie istnieją i nie mogą w żaden sposób istnieć. Tak więc znika opinia tych, którzy twierdzili, że aniołowie mają moc zarówno do grzechu, jak i do grzechu.

[2] Więcej o tej koncepcji. Powyższa koncepcja nie może, jak utrzymuję, pogodzić się z teoriami tych, którzy wierzą, że istnieje tylko jedna Pierwsza Zasada, którzy wierzą, że nowe dusze lub duchy są codziennie tworzone i że Pan musi osądzać dobro i niegodziwych, dorośli i dzieci (magnos et parvos),całkowicie na podstawie ich wolnej woli lub wyboru. Niech te osoby odpowiedzą na to pytanie: Zgodnie z ich przekonaniem wszystkie narody zgromadzą się przed Bogiem? Gdyby to było prawdą, istniałaby niezliczona ilość dzieci wszystkich ras, w wieku czterech lat i mniej, oraz zdumiewająca masa niemy, głuchych i prostych, z których żaden nie byłby w stanie pokutować żaden z nich nie miał od Boga w żadnej mierze zdolności ani wiedzy, by czynić dobro. Dlaczego i jak Pan Jezus mógłby powiedzieć: „Pójdźcie, błogosławieni Ojca mego, posiedźcie królestwo przygotowane dla was od założenia świata.

Gdyż byłem głodny i daliście mi jeść „i tak dalej? Takie stwierdzenie z całą pewnością nie mogło być prawdą, ponieważ nigdy nie byli w stanie zrobić tego [z ich wolnej woli], ani tego nie zrobili. Jeśli jednak, każdy powinien powiedzieć, że mają być przeklęte na wieczność, odpowiadam, że jest to całkowicie odrzucone w kategoriach wolnej woli. Jak Pan mógłby powiedzieć tym: „Odejdź ode mnie, przeklęty, w wieczny ogień. Gdyż byłem głodny i nie dałeś mi jeść „i tak dalej, ponieważ mogli rozsądnie usprawiedliwić się na podstawie wolnej woli, mówiąc:

Nigdy nie byliśmy w stanie tego zrobić, ponieważ nigdy nie powierzyłeś nam zdolności lub wiedzy o tym, jak czynić dobro. I tak wolna wola, jak to jest rozumiane przez naszych przeciwników, jest całkowicie odrzucona.

Rozważ tę najbardziej złą koncepcję! Niektórzy rzeczywiście wierzą, że dzieci urodzone i umierające w tym samym dniu, a których dusze zostały niedawno stworzone, będą torturowane na wieczne kary na wieki wieków i że nigdy nie będą mogły z nich uciec. W istocie, jakże zadziwiająca jest ich śmiałość w nauczaniu, że Pan Jezus musi osądzać wszystkich ludzi w kategoriach wolnej woli, ponieważ ta koncepcja, jak pokazano powyżej, jest całkowicie nieprawdziwa.

 

Część VII. O prześladowaniach

[1] O Uderzanie „Pasterza. „Napisano bowiem: „Uderzę pasterza, a owce trzody zostaną rozproszone”. „Pasterz” oznacza Chrystusa, „rozproszone owce trzody” odnoszą się do uczniów, ale prawdziwy Pan Bóg uczynił nie przez Swój własny akt absolutnie i bezpośrednio uderzył Swego Syna, Jezusa Chrystusa, ponieważ gdyby popełnił to morderstwo przez Swój własny czyn, wyłącznie i zasadniczo nikt nie mógł w jakikolwiek sposób obciążyć Piłata, faryzeuszy ani Judy, ponieważ oni wykonaliby wolę Boga w zupełności, przeciwnie, byłoby grzechem przeciwstawić się woli Bożej. Stąd wyjaśnienie jest następujące: Bóg „uderzył” Swego Syna, znosząc Jego śmierć, ponieważ nie byli w stanie wykonać czynu, chyba że Pan on sam na to pozwolił, i oto Chrystus powiedział do Piłata: „Nie powinieneś mieć żadnej mocy przeciwko mnie, jeśli nie otrzymałbyś cię z góry. „” Chyba że [pozwolenie] zostało dane, „Powiedział – nie”, chyba że moc została dana „- chociaż On mówił: Jeśli nie pozwolono ci przez Boże, nie miałbyś mocy, aby wyrządzić mi jakąkolwiek krzywdę, ponieważ była to zła zasada, przez którą Piłat i faryzeusze, i Juda i inni popełnili to morderstwo, prawdziwy Pan Bóg przetrwał ten niegodziwy czyn, będąc niezdolnym w lepszy sposób do uwolnij Swój lud z mocy wroga, który mówi przez Izajasza: „Z powodu niegodziwości mojego ludu uderzyłem go”. Również i uczniowie zostali rozproszeni, to znaczy, oddzieleni od Chrystusa mocą zła duchy, w pewnym celu, które nie były dobre, jak to później zapisano: „Wtedy wszyscy opuszczający Go uczniowie uciekli”.

[W rękopisie po przetłumaczonym fragmencie znajdują się różne przedmioty, głównie fragmenty listów Pawłowych, które zajmują jedno folio. Następnie pojawia się rytuał katarów po łacinie – patrz ” The Cathar Ritual” – a następnie następujące fragmenty o prześladowaniach.]

[2] O prześladowaniu proroków, Chrystusa, apostołów i innych, którzy ich przestrzegali.     Kiedy zastanawiałem się nad czytaniem i ponownym czytaniem Pisma Świętego, zdawało mi się, że wiele razy w nich było świadectwo złego, które prorocy, Chrystus i apostołowie znosili niegdyś we wszelkim przebaczeniu, czyniąc dobro dla zbawienia swoich dusz; jak również, jak w ostatnich dniach naśladowcy Chrystusa muszą ponieść wiele skandali, udręk, prześladowań, ucisków, smutków, a nawet śmierci przez fałszywych Chrystusów i fałszywych proroków oraz przez złych ludzi i uwodzicieli; i jak powinni przebaczać tym, którzy ich prześladują i oszukują, módlcie się za nich, czyńcie im dobro, podobnie starając się nie opierać im. W ten sposób teraz prawdziwi chrześcijanie są postrzegani jako działający, wypełniający Pismo Święte dla ich własnego dobra i honoru, a nawet bezbożni i grzesznicy są postrzegani jako działający na własną krzywdę,

Skąd Paweł mówi w drugim Liście do Tymoteusza: „Wiedzcie także, że w dniach ostatecznych nadejdą niebezpieczne czasy: Ludzie będą sobie kochać, chciwi, wyniosli, dumni, bluźniercy, nieposłuszni wobec rodziców, niewdzięczni, niegodziwi, bez uczucia bez pokoju, oszczerców, nieopiekuńczych, niemiłosiernych, bez życzliwości, upartych, nadętych i kochających przyjemności bardziej niż Boga, mających pozór pobożności, ale zaprzeczających jej mocy. I Chrystus mówi w Ewangelii Mateusza: „Powstaną fałszywi Chrystusowie i fałszywi prorocy, i będą okazywać wielkie znaki i cuda, na tyle, aby oszukać, jeśli to możliwe, nawet wybranych”. A do Rzymian Paweł mówi: „A ponieważ oni nie chcieli mieć Boga w swojej wiedzy, Bóg wydał ich w złym guście, aby robić te rzeczy, które nie są wygodne; będąc napełnieni wszelką niegodziwością, złością, wszeteczeństwem, chciwością, niegodziwością; pełen zazdrości, morderstwa, sporów, podstępu, złości; szeptacze, przeciwnicy, nienawistni Bogu, nieugięci, dumni, miłujący siebie, wyniossi, wynalazcy złych rzeczy, nieposłuszni rodzicom, głupi, rozwiązli, bez uczuć, bez wierności, bez miłosierdzia. „10 A Błogosławiony Piotr mówi w swojej drugiej List: „Lecz wśród ludu byli także fałszywi prorocy, tak jak będzie wśród was kłamliwych nauczycieli, którzy sprowadzą sekty zatracenia i zaprą się Pana, który je kupił, sprowadzając na siebie szybkie zniszczenie. I wielu będzie podążać za ich rozkapryszaniem, przez których droga prawdy będzie złym mówiona. I przez chciwość będą oni z udawanymi słowami uczynić twe towary, których sąd długo nie będzie trwał, a ich zatracenie nie będzie sypać. „A Paweł mówi do Tymoteusza w drugim Liście:” Lecz źli ludzie i uwodziciele będą się gorsze i Gorzej, błądząc i doprowadzając do błędu „. A w Dziejach Apostolskich Paweł mówi:” Uważajcie na siebie i na całą trzodę, w której Duch Święty obdarzył was biskupami, aby rządzili Kościołem Boga, który nabył z własną krwią. Bo wiem, że po moim odejściu wilki drapieżne wejdą między was, nie oszczędzając trzody. Z nich powstaną ludzie, którzy mówią rzeczy przewrotne, aby odciągnąć uczniów za nimi. Dlatego uważaj, przechowuj w pamięci. ” a ich zatracenie nie jest smutne. „A Paweł mówi do Tymoteusza w drugim Liście:” Lecz źli ludzie i uwodziciele będą stawali się coraz gorszymi, błądząc i popadając w błąd „. A w Dziejach Apostolskich Paweł mówi:” Uważajcie na siebie i całej trzody, w której Duch Święty obdarzył was biskupami, aby rządzili Kościołem Bożym, który nabył Swoją własną krwią. Bo wiem, że po moim odejściu wilki drapieżne wejdą między was, nie oszczędzając trzody. Z nich powstaną ludzie, którzy mówią rzeczy przewrotne, aby odciągnąć uczniów za nimi. Dlatego uważaj, przechowuj w pamięci. ” a ich zatracenie nie jest smutne. „A Paweł mówi do Tymoteusza w drugim Liście:” Lecz źli ludzie i uwodziciele będą stawali się coraz gorszymi, błądząc i popadając w błąd „. A w Dziejach Apostolskich Paweł mówi:” Uważajcie na siebie i całej trzody, w której Duch Święty obdarzył was biskupami, aby rządzili Kościołem Bożym, który nabył Swoją własną krwią. Bo wiem, że po moim odejściu wilki drapieżne wejdą między was, nie oszczędzając trzody. Z nich powstaną ludzie, którzy mówią rzeczy przewrotne, aby odciągnąć uczniów za nimi. Dlatego uważaj, przechowuj w pamięci. ”

[3] O prześladowaniu proroków.     Co więcej ,znajdujemy wiele odniesień do prześladowania proroków i Chrystusa oraz apostołów. Gdyż Paweł mówi do Hebrajczyków o prześladowaniu proroków: „A co ja jeszcze powiem?” Czas bowiem zawiodł mnie, gdybym opowiadał o Gedeonie, Baraku, Samsonie, Jefte, Dawidzie, Samuelu i prorokach, którzy przez wiarę podbili królestwa, sprawiedliwość wymierzona, otrzymane obietnice, zatrzymały usta lwów, zahamowały gwałtowność ognia, wymknęły się z krawędzi miecza, odzyskały siłę ze słabości, stały się mężne w walce, doprowadziły do ​​ucieczki armie cudzoziemców, kobiety otrzymały swoich zmarłych do życia jeszcze raz, ale inni byli zdezorientowani, nie akceptując wybawienia, aby mogli znaleźć lepsze zmartwychwstanie, a inni mieli próbę kpin i pasów, a ponadto także band i więzień .. Zostali zabici, zostali odcięci, byli kuszeni, zostali zabici mieczem; błąkali się w kożuchach, w skórach kozich, będąc w niedostatku, strapieni, dotknięci, których świat nie był godny; błąkając się po pustyniach, w górach, w jaskiniach i jaskiniach ziemi. A wszystko to, będąc zatwierdzonym przez świadectwo wiary, nie otrzymało obietnicy, Bóg zapewnia nam coś lepszego, że nie mogą być doskonaleni bez nas. „” A Chrystus mówi w Ewangelii błogosławionego Mateusza: „Tak prześladowali proroków, którzy byli przed wami „. A w Dziejach Apostolskich Błogosławiony Szczepan mówi: „Ty sztywniejesz i nieobrzezany sercem i uszami, zawsze przeciwstawiasz się Duchowi Świętemu, jak i twoi ojcowie, tak i wy. Który z proroków nie prześladował waszych ojców? I zabili tych, którzy przepowiedzieli przyjście tego sprawiedliwego Chrystusa,

W Ewangelii Mateusza Chrystus mówi: „Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, którzy budują groby proroków i ozdabiają pomniki sprawiedliwych i mówią:” Gdybyśmy byli za dni naszych ojców nie bylibyśmy ich uczestnikami we krwi proroków „. Dlatego jesteście świadkami przeciwko wam samym, że jesteście synami tych, którzy zabili proroków, napełnijcie więc miarę waszych przodków, wy, węże, pokolenie żmijów, jak uciekniecie przed sądem piekielnym? Poślę wam proroków, mędrców i uczonych w Piśmie, a niektórzy z was umrą i ukrzyżują, a niektórzy będziecie biczować w swoich bóżnicach i prześladować z miasta do miasta, aby na was przyszła cała sprawiedliwa krew, która wylano na ziemię, od krwi Abla, aż do krwi Zachariasza, syna Berekiasza, którego zabiłeś między świątynią a ołtarzem. Amen, powiadam wam, wszystkie te rzeczy przyjdą na to pokolenie. Jeruzalem, Jeruzalem! Ty, który wygnałeś proroków, a kamionujesz tych, którzy są ci posłani! Jakże często zbierałbym twoje dzieci, tak jak kury chowają kurczaki pod jej skrzydłami, a ty nie! Oto wasz dom pozostanie wam spustoszony. Albowiem powiadam wam: Nie ujrzycie Mnie dalej, aż powiecie: Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie. I błogosławiony Jakub mówi w Liście do niego: Weźcie, bracia moi! cierpienia zła, pracy i cierpliwości, wyrozumiałości, proroków, którzy mówili w imię Pana. Oto uważamy ich za błogosławionych, którzy przetrwali.

[4] O męce i prześladowaniu Chrystusa.     Co więcej ,ucisk i prześladowanie oraz męka i śmierć Pana naszego Jezusa Chrystusa, które nastąpiły po ucisku proroków, o których mówiliśmy powyżej, przejawiają się wyraźnie w Piśmie Świętym. Albowiem w Ewangelii Mateusza jest napisane, że gdy Chrystus był dzieckiem, ogłoszono to Józefowi przez anioła: „Wstań, weź dziecko i Jego matkę, i wskocz do Egiptu, i bądź tam, aż ci powiem”. . Bo stanie się, że Herod będzie szukał dziecka, aby go zniszczyć. Który powstał i wziął dziecko i Jego matkę i przeszedł na emeryturę do Egiptu, i był tam aż do śmierci Heroda. „W Ewangelii błogosławionego Łukasza jest napisane o Chrystusie:” A Józef i Jego matka zastanawiali się nad tymi rzeczy, o których mówiono w związku z Nim. Symeon pobłogosławił ich i powiedział Maryi, swojej matce: „Oto to dziecko jest przygotowane na upadek i na zmartwychwstanie wielu w Izraelu, i na znak, który będzie zaprzeczany, i twoja dusza przebije miecz, aby z wielu serc objawiły się myśli. „” I jest napisane w Ewangelii błogosławionego Mateusza: „A Jezus idąc do Jeruzalemu, odjął dwunastu uczniów i rzekł im: Oto idziemy do Jerozolimy, a Syn Człowieczy zostanie wydany przedniejszym kapłanom i uczeni w piśmie, a oni Go potępią na śmierć. I wydadzą Go poganom, aby się na nich wyśmiewali, biczowali i ukrzyżowali, a trzeciego dnia zmartwychwstał. „I znowu:” Wiecie, że po dwóch dniach będzie pasch, a Syn człowieczy zostanie wydany do ukrzyżowania. ” i na znak, który będzie zaprzeczony, i dusza twoja przeszyje miecz, aby z wielu serc objawiły się myśli. „I jest napisane w Ewangelii Błogosławionego Mateusza:” A Jezus, idąc do Jerozolimy Rozebrano dwunastu uczniów i rzekłem do nich: „Oto idziemy do Jerozolimy, a Syn Człowieczy zostanie wydany przedniejszym kapłanom i uczonym w Piśmie i skazać Go na śmierć. I wydadzą Go poganom, aby się na nich wyśmiewali, biczowali i ukrzyżowali, a trzeciego dnia zmartwychwstał. „I znowu:” Wiecie, że po dwóch dniach będzie pasch, a Syn człowieczy zostanie wydany do ukrzyżowania. ” i na znak, który będzie zaprzeczony, i dusza twoja przeszyje miecz, aby z wielu serc objawiły się myśli. „I jest napisane w Ewangelii Błogosławionego Mateusza:” A Jezus, idąc do Jerozolimy Rozebrano dwunastu uczniów i rzekłem do nich: „Oto idziemy do Jerozolimy, a Syn Człowieczy zostanie wydany przedniejszym kapłanom i uczonym w Piśmie i skazać Go na śmierć. I wydadzą Go poganom, aby się na nich wyśmiewali, biczowali i ukrzyżowali, a trzeciego dnia zmartwychwstał. „I znowu:” Wiecie, że po dwóch dniach będzie pasch, a Syn człowieczy zostanie wydany do ukrzyżowania. ” I jest napisane w Ewangelii błogosławionego Mateusza: „A Jezus idąc do Jeruzalemu, odjął dwunastu uczniów i rzekł do nich: Oto idziemy do Jeruzalemu, a Syn Człowieczy będzie wydany arcykapłani i uczeni w Piśmie, i będą Go skazywać na śmierć, i wydadzą Go poganom, aby byli wyszydzani, biczowani i ukrzyżowani, a trzeciego dnia zmartwychwstanie „; i znowu: „Wiecie, że po dwóch dniach będzie pascha, a Syn człowieczy zostanie wydany na ukrzyżowanie”. I jest napisane w Ewangelii błogosławionego Mateusza: „A Jezus idąc do Jeruzalemu, odjął dwunastu uczniów i rzekł do nich: Oto idziemy do Jeruzalemu, a Syn Człowieczy będzie wydany arcykapłani i uczeni w Piśmie, i będą Go skazywać na śmierć, i wydadzą Go poganom, aby byli wyszydzani, biczowani i ukrzyżowani, a trzeciego dnia zmartwychwstanie „; i znowu: „Wiecie, że po dwóch dniach będzie pascha, a Syn człowieczy zostanie wydany na ukrzyżowanie”.

W Ewangelii św. Jana Chrystus mówi: „Amen, amen, powiadam wam, zanim powstał Abraham, jestem”. Zabrali więc kamienie, aby Go rzucili, ale Jezus ukrył się i wyszedł ze świątyni „; i znowu: „A zatem najwyżsi kapłani i faryzeusze zebrali radę i powiedzieli:” Cóż zrobimy, bo ten człowiek dokonał wielu cudów? Jeśli go tak zostawimy, wszyscy uwierzą w niego, a Rzymianie przyjdą i zabrać nasze miejsce i naród „. Ale jeden z nich, imieniem Kajfasz, będąc arcykapłanem w tym roku, rzekł do nich: „Ty nic nie wiesz, a ty nie uważasz, że celowe jest dla ciebie, aby jeden człowiek umarł za ludzi i że cały naród zginie . ” A to nie mówił o sobie, ale będąc najwyższym kapłanem tamtego roku, prorokował, że Jezus umrze za naród, i nie tylko dla narodu, ale by zgromadzić w jednym dzieci Boże, które zostały rozproszone. Dlatego od tego dnia wymyślili, aby Go zabić „i ponownie:” Świat nie może was nienawidzić, ale ja nienawidzę, ponieważ składam świadectwo o jego złym postępowaniu „. , że kochacie się nawzajem. Jeśli świat was nienawidzi, wiedzcie, że mnie znienawidził przed wami. Gdybyś był ze świata, świat pokochałby swój; ale ponieważ nie jesteście z tego świata, ale Ja was wybrałem ze świata, dlatego świat was nienawidzi. Pamiętajcie na moje słowo, które wam powiedziałem: „Sługa nie jest większy od swego pana”. Jeśli mnie prześladowali, będą was prześladować; jeśli dotrzymają słowa, zachowają także twoje. Ale wszystkie te rzeczy będą wam czynić dla imienia mego, bo nie znają tego, który mnie posłał. „” A Błogosławiony Jan mówi w Apokalipsie: „A smok stanął przed kobietą, która była gotowa, aby ją wydać, kiedy powinna być dostarczona, może pożreć jej syna. ” A błogosławiony Jakub mówi: „Ucztowałeś na ziemi, a w rozgoryczeniu karmiłeś swoje serca w dniu mordowania, potępiłeś i skazałeś na śmierć Sprawiedliwego, a on ci się nie sprzeciwiał”. A w Dziejach Apostolskich Błogosławiony Piotr mówi: „Wy, mieszkańcy Izraela, słuchajcie tych słów: może pożreć jej syna „. A błogosławiony Jakub mówi:” Ucztowałeś na ziemi, a w rozgoryczeniu karmiłeś swoje serca w dniu mordu. Skazałeś i skazałeś na śmierć Sprawiedliwego, a on nie stawiał ci oporu. „A w Dziejach Apostolskich Błogosławiony Piotr mówi:” Wy, mieszkańcy Izraela, słuchajcie tych słów: może pożreć jej syna „. A błogosławiony Jakub mówi:” Ucztowałeś na ziemi, a w rozgoryczeniu karmiłeś swoje serca w dniu mordu. Skazałeś i skazałeś na śmierć Sprawiedliwego, a on nie stawiał ci oporu. „A w Dziejach Apostolskich Błogosławiony Piotr mówi:” Wy, mieszkańcy Izraela, słuchajcie tych słów:

Jezus z Nazaretu, uznany przez Boga między wami przez cuda, cuda i znaki, które Bóg uczynił przez Niego, pośród was, jak wiecie; ta sama istota została wydana, przez ustaloną radę i uprzednią znajomość Boga, ty, przez ręce złych ludzi, ukrzyżowaliście i zabiliście. Kogo Bóg wzbudził, uwolnił boleści piekielnych, ponieważ niemożliwe było, aby On został przez niego zatrzymany. „I znowu:” Niech więc cały dom Izraela wie na pewno, że Bóg uczynił zarówno Pana, jak i Chrystusa, to tego samego Jezusa, którego ukrzyżowaliście. „I znowu:” Wy, mieszkańcy Izraela, dlaczego zastanawiacie się nad tym, albo dlaczego patrzycie na nas, jakbyśmy z naszej siły lub mocy uczyniliśmy tego człowieka? Bóg Abrahama i Bóg Izaaka i Bóg Jakuba, Bóg naszych ojców, wysławia Jego Syna Jezusa, którego rzeczywiście wydałeś iodmówiono przed obliczem Piłata, kiedy sądził, że powinien zostać uwolniony. Ale zaprzeczyliście Świętemu i Sprawiedliwemu, i prosiliście mordercę, aby wam został dany. Ale autor życia, którego zabiłeś, którego Bóg wzbudził z martwych, którego jesteśmy świadkami. A w wierze imienia Jego ten człowiek, którego widziałeś i wiedziałeś, ma wzmocnione imię Jego; a wiara, która jest przez Niego, wydała dźwięk w oczach was wszystkich. A teraz, bracia, wiem, że uczyniłeś to z powodu ignorancji, tak jak i twoi władcy. Ale te rzeczy, które Bóg wcześniej ukazał ustami wszystkich proroków, że Jego Chrystus powinien cierpieć, tak się wypełnił.

Bądźcie więc pokutujący i nawróćcie się, aby wasze grzechy zostały zgładzone, aby gdy nadejdą czasy ochłody od obecności Pana, i On pośle Tego, który został wam przedstawiony, Jezusa Chrystusa, którego niebo naprawdę musi przyjść do czasów restytucji wszystkich rzeczy, które Bóg wypowiedział przez usta swoich świętych proroków od początku świata. „I znowu apostołowie jednomyślnie mówili:” Panie, Ty, który uczyniłeś niebo i ziemia, morze i wszystko, co w nich jest, którzy przez Ducha Świętego przez usta naszego ojca Dawida, sługi twego, rzekli: „Dlaczego poganie szaleją, a ludzie medytują próżne rzeczy? Królowie ziemi powstali, a książęta zgromadzili się przeciwko Panu i Jego Chrystusowi. Z powodu prawdy zgromadzili się razem w tym mieście przeciw Twojemu świętemu dziecku Jezusowi, którego namaściłeś, Herodowi i Poncjuszowi Piłatowi, z poganami i ludem Izraela, aby wykonali to, co nakazała twoja ręka i twoja rada. ” ponownie: „Lecz Piotr i apostołowie odpowiadając, rzekli:” Powinniśmy raczej być posłuszni Bogu niż ludziom. Bóg naszych ojców wzbudził Jezusa, którego skazałeś na śmierć, powieszając Go na drzewie. On ma Boga wywyższonego prawą ręką, aby być księciem i Zbawicielem, aby dać pokutę Izraelowi i odpuszczenie grzechów. A my jesteśmy świadkami tych rzeczy i Duchem Świętym, którego Bóg dał wszystkim, którzy są Mu posłuszni „. Gdy usłyszeli te rzeczy, zostali pocięli do serca i myśleli, że je zabiją. „I znowu:” Bóg posłał to słowo do synów Izraela, głoszenie pokoju przez Jezusa Chrystusa (On jest Panem wszystkich). Znasz słowo, które zostało opublikowane w całej Judei, ponieważ zaczęło się od Galilei po chrzcie, który głosił Jan: Jezus z Nazaretu, jak Bóg namaścił go Duchem Świętym i mocą, który chodził czyniąc dobrze i uzdrawiając wszystko, co było uciskany przez diabła, ponieważ Bóg był z Nim. Jesteśmy świadkami wszystkiego, co uczynił w ziemi żydowskiej iw Jerozolimie, którą Żydzi odrzucili i zabili, powieszając Go na drzewie. On Bóg wzbudził trzeciego dnia i dał mu objawienie; nie wszystkim ludziom, ale świadkom z góry ustalonym przez Boga, nawet nam, którzy jedli i pili z Nim po tym, jak powstał z martwych. I rozkazał nam głosić ludziom i świadczyć, że to On jest wyznaczony przez Boga, aby być sędzią żywych i umarłych.

Do Niego wszyscy prorocy składają świadectwo, że przez Jego imię wszyscy otrzymują odpuszczenie grzechów, którzy w Niego wierzą. „I znowu:” Ludzie, bracia, dzieci z zapasu Abrahama i ktokolwiek z was boi się Boga, dla was słowo tego zbawienie zostało wysłane. Albowiem ci, którzy mieszkają w Jerozolimie, i jego władcy, nie znając Go ani głosów proroków, którzy są czytani w każdy szabat, sądząc, że je spełnił; i nie znajdując w Nim żadnej przyczyny śmierci, pragnęli u Piłata, aby Go zabili. A gdy wypełnili wszystko, co było napisane o Nim, zrywając Go z drzewa, złożyli Go w grobie. Ale Bóg wskrzesił Go z martwych trzeciego dnia. „34 A Błogosławiony Piotr mówi w pierwszym Liście:” Dlatego Chrystus, cierpiąc w ciele, bądź też uzbrojony w tę samą myśl, bo kto cierpiał w ciele, przestał od grzechów, aby teraz przeżył resztę swego czasu w ciele, nie według pragnień ludzkich, ale według woli Bożej. „A Błogosławiony Marek mówi w Ewangelii : „A wziąwszy z sobą Piotra, Jakuba i Jana, począł się bać i być smutnym i ciężkim. I rzekł do nich: Smutna jest dusza moja aż do śmierci; zostańcie tu i czuwajcie. „” I znowu: „A gdy nadeszła godzina szósta, nad całą ziemią trwała ciemność aż do godziny dziewiątej, a o godzinie dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem, mówiąc: I wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana, i począł się bać i być smutnym i ciężkim. I rzekł do nich: Smutna jest dusza moja aż do śmierci; zostańcie tu i czuwajcie. „” I znowu: „A gdy nadeszła godzina szósta, nad całą ziemią trwała ciemność aż do godziny dziewiątej, a o godzinie dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem, mówiąc: I wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana, i począł się bać i być smutnym i ciężkim. I rzekł do nich: Smutna jest dusza moja aż do śmierci; zostańcie tu i czuwajcie. „” I znowu: „A gdy nadeszła godzina szósta, nad całą ziemią trwała ciemność aż do godziny dziewiątej, a o godzinie dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem, mówiąc:‚Eloi, Eloi, lama sabacthani? „Który jest, interpretowany, Mój Boże, mój Boże, dlaczego mnie opuściłeś?” I znowu: „A Jezus krzyknął donośnym głosem, porzucił ducha.” A Błogosławiony Mateusz mówi: „Wówczas oni ukrzyżowanego z Nim dwóch złodziei, jednego po prawej i jednego po lewej stronie „, i znowu:” A Jezus, znowu wołając donośnym głosem, podniósł ducha. „A Błogosławiony Łukasz mówi:” A Jezus, płacząc z głosem donośnym rzekł: Ojcze, w ręce twoje polecam ducha mego. I mówiąc to, porzucił ducha. ”

[5] O ucisku świętych.     Temat ucisku i namiętności naszego Pana Jezusa Chrystusa został dość wyraźnie potwierdzony, jak wykazano najobficiej w powyższym. Teraz musimy mówić o ucisku, prześladowaniu i śmierci, które apostołowie i ich spadkobiercy musieli cierpieć w nadchodzącym czasie, czynić dobro i przebaczać, i jak muszą oni również przetrwać w swoim czasie. W ten sposób prawdziwi chrześcijanie są teraz postrzegani jako działający, nazywani teraz heretykami, tak jak to było w czasach Pawła, tak jak on sam mówi w Dziejach Apostolskich: „Ale to wam wyznaję, że zgodnie ze sposobem które nazywają herezją, więc służę Bogu, mojemu ojcu „; i znowu: „Jeśli chodzi o tę sektę, to wiesz, że wszędzie jest sprzeczność”. Skąd nasz Pan Jezus Chrystus, opisując nadchodzące prześladowania uczniów, mówi w Ewangelii Błogosławionego Mateusza: „Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.” Błogosławieni jesteście, gdy was pokornie okażą prześladujcie was i mówcie wszystko, co złe na was, niesłuszne, dla MNIE, radujcie się w tym dniu i radujcie się, albowiem wasza nagroda jest wielka w niebie, bo prześladowali proroków, którzy byli przed wami „. I znowu: „Oto, posyłam was jak owce pośród wilków, bądźcie więc mądrymi jak węże i prostymi jak gołębie, lecz strzeżcie się ludzi, bo wydadzą was w radach i będą was biczować ich synagogi, a ty zostaniesz sprowadzony przed zarządców i przed królem ze względu na mnie, na świadectwo dla nich i dla pogan. A kiedy was wyzwolą, nie myślcie, jak i co mówić, bo w tej godzinie będzie wam dane, co mówić. Bo nie wy mówicie, ale Duch Ojca waszego, który mówi w was. Brat wyda brata na śmierć, a ojciec syna, a dzieci powstanie przeciw rodzicom i skazą ich na śmierć; a będziecie znienawidzeni przez wszystkich ludzi ze względu na moje imię. Ale kto wytrwa aż do końca, będzie zbawiony. A kiedy was prześladować będą w tym mieście, uciekajcie do drugiego. Zaprawdę, powiadam wam: nie dokończysz wszystkich miast Izraelskich, aż przyjdzie Syn Człowieczy. Uczeń nie jest nad swoim panem, ani sługa nad swoim panem; wystarczy uczniowi, aby był jego panem, a sługą – swoim panem.

A w Ewangelii Chrystus mówi: „Amen, amen, powiadam wam, że będziecie lamentować i płakać, ale świat się weseli, a wy będziecie zasmuceni, ale wasz smutek zamieni się w radość. kiedy ona rodzi, ma smutek, bo nadeszła jej godzina, ale gdy urodziła dziecko, nie przypomina sobie już udręki, z powodu radości, że człowiek rodzi się na świecie. ale ujrzę cię znowu, a rozraduje się serce twoje, a radości twojej nikt nie zabierze od ciebie „. W Ewangelii błogosławionego Mateusza Chrystus mówi: „Strzeżcie się, aby was nikt nie uwodził, gdyż wielu przyjdzie w imieniu moim, mówiąc: Ja jestem Chrystusem, i wielu uwiodą, a usłyszycie o wojnach i pogłoskach o wojny, patrzcie, abyście się nie trwożyli, bo te rzeczy muszą się wydarzyć, ale koniec jeszcze nie nastał. Albowiem powstanie naród przeciwko narodowi, i królestwo przeciwko królestwu, i będą plagi, głód i trzęsienia ziemi miejscami; teraz wszystkie te są początkami smutków. Wtedy wydadzą was na udrękę, a będziecie znienawidzeni przez wszystkie narody ze względu na moje imię. A potem wielu zgorszy się i zdradzą siebie nawzajem, i będą się nawzajem nienawidzić. I wielu fałszywych proroków powstanie i uwiedzie wielu. A ponieważ nieprawość obfituje, miłość wielu zmarznie. Ale kto wytrwa do końca, będzie zbawiony „. A w Apokalipsie jest powiedziane:” Oto diabeł wrzuci cię do więzienia, abyś był sądzony, a będziesz miał ucisk przez dziesięć dni. Bądź wierny aż do śmierci, a dam ci koronę życia? „48 I w Ewangelii Jana, Chrystus mówi do swoich uczniów: „To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali, jeśli świat was nienawidzi, wiedzcie, że mię znienawidził przed wami, gdybyście byli ze świata, świat by się podobał; ale ponieważ nie jesteście z tego świata, ale Ja was wybrałem ze świata, dlatego świat was nienawidzi. Zapamiętajcie moje słowo, które wam powiedziałem: „Sługa nie jest większy od swego pana”. Jeśli mnie prześladowali, będą was prześladować, jeśli dotrzymają słowa, zachowują także wasze, ale wszystko to zrobią wam ze względu na moje imię, ponieważ nie znają Tego, który mnie posłał „. ale ponieważ nie jesteście z tego świata, ale Ja was wybrałem ze świata, dlatego świat was nienawidzi. Pamiętajcie na moje słowo, które wam powiedziałem: „Sługa nie jest większy od swego pana”. Jeśli mnie prześladowali, będą was prześladować; jeśli dotrzymają słowa, zachowają także twoje. Ale wszystkie te rzeczy wam uczynią dla imienia mego, bo nie znają tego, który mię posłał „. ale ponieważ nie jesteście z tego świata, ale Ja was wybrałem ze świata, dlatego świat was nienawidzi. Pamiętajcie na moje słowo, które wam powiedziałem: „Sługa nie jest większy od swego pana”. Jeśli mnie prześladowali, będą was prześladować; jeśli dotrzymają słowa, zachowają także twoje. Ale wszystkie te rzeczy wam uczynią dla imienia mego, bo nie znają tego, który mię posłał „.

[6] Jak odnieśli się święci.     W Piśmie Świętym jest to całkiem jasne, jak wskazaliśmy w poprzednim rozdziale, w jaki sposób nasz Pan Jezus Chrystus objawił Swoimi słowami, że w Jego imię Jego uczniowie poniesie uciski i prześladowania, a nawet śmierć w nadchodzących dniach. Ale teraz musimy opisać, jak oni w swoim czasie znosili wiele zła, ucisków i prześladowań, a nawet śmierci w imię Pana Jezusa Chrystusa, dokładnie tak, jak On sam im to zapowiedział w Piśmie Świętym. On bowiem mówi w Ewangelii św. Jana: „A teraz do ciebie idę, i to, co mówię na świecie, aby napełnili się radością moją, dałem im słowo Twoje, a świat ich znienawidził, oni nie są ze świata, jak i ja nie jestem ze świata, nie modlę się, abyś ich wyjął ze świata, ale abyś ich uchronił przed złem, nie są ze świata, jako i ja nie jestem ze świata. „A Błogosławiony Jan w pierwszym Liście mówi:” Nie dziwujcie się, bracia, jeśli świat was nienawidzi. Wiemy, że przeszliśmy ze śmierci do życia, ponieważ kochamy braci „. A błogosławiony Piotr w pierwszym liście mówi:” Kochani, nie dziwcie się płonącemu gorącu, który ma was wypróbować, jakby wydarzyło się coś nowego. do Ciebie. Ale jeśli masz udział w cierpieniach Chrystusa, ciesz się, że gdy objawi się Jego chwała, możesz cieszyć się z radości. Jeśli będziecie wyrzuceni z powodu imienia Chrystusa, będziecie błogosławieni za to, co jest z honoru, chwały i mocy Bożej, a to, co jest Jego Duchem, spoczywa na was. Ale niech nikt z was nie cierpi jako morderca, złodziej, kolejarz lub stróż rzeczy innych ludzi; ale jeśli jako chrześcijanin, niech się nie wstydzi, ale niech oddaje chwałę Bogu w tym imieniu. Na razie sąd powinien rozpocząć się w domu Bożym. A jeśli najpierw na nas, jaki będzie koniec tych, którzy nie uwierzyli w ewangelię Boga? A jeśli sprawiedliwy będzie ledwie zbawiony, gdzie się objawi niewierny i grzesznik? Przeto niech i ci, którzy cierpią według woli Bożej, polecają swoje dusze w dobrych uczynkach wiernemu Stwórcy „.

A Paweł w Dziejach Apostolskich mówi o sobie: „I ja, w rzeczy samej, wcześniej sądziłem, że powinienem robić wiele rzeczy sprzecznych z imieniem Jezusa z Nazaretu, co też uczyniłem w Jerozolimie i wielu świętych Zamykam się w więzieniu, otrzymawszy „autorytet arcykapłanów, a kiedy zostali skazani na śmierć, wydałem wyrok, a często karał ich, w każdej synagodze, zmusił ich do bluźnienia i bycia jeszcze bardziej wściekłym na nich, prześladował ich nawet zagraniczne miasta. ” A błogosławiony Piotr I, pierwszy List mówi: „Albowiem to jest godne pochwały, jeśli dla sumienia względem Boga, człowiek znosi smutek, cierpiąc niesłusznie, bo cóż to jest za grzech i bicie się o niego, wytrwasz? cóż, cierpisz cierpliwie, to jest Bogu godne przed Bogiem, albowiem do tego jesteś powołany, ponieważ Chrystus także cierpiał za nas, pozostawiając wam przykład, abyście postępowali według Jego kroków. Kto nie popełnił grzechu, ani też nie znaleziono zdrady w Jego ustach; kto, kiedy był złorzeczony, nie kręcił; gdy cierpiał, nie groził, ale wydał samego siebie temu, który osądził go niesprawiedliwie. Który Swoją własną jaźń poniósł nasze grzechy w Swoim ciele na drzewie, abyśmy, będąc umarłymi za grzechy, żyli sprawiedliwie; przez którego paski zostałeś uzdrowiony. Byliście jak owce idące czasami na manowce, ale teraz jesteście nawróceni na pasterza i biskupa waszych dusz „. A w Dziejach Apostolskich jest napisane:” I w tym czasie powstało wielkie prześladowanie kościoła, który był w Jerozolimie i wszyscy zostali rozproszeni po krajach Judei i Samarii, z wyjątkiem apostołów. „A Paweł mówi do Rzymian:

Ale w tych wszystkich rzeczach zwyciężyliśmy przez Tego, który nas umiłował. Bo jestem pewien, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani księstwa, ani moce, ani cnoty, ani rzeczy obecne, ani przyszłe, ani mocne, ani wzrostowe, ani głębokie, ani żadne inne stworzenie nie będą w stanie oddzielić z miłości Bożej, która jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym. „A Błogosławiony Piotr w pierwszym Liście mówi:” Jeśli teraz musicie być przez krótki czas zasmuceni różnymi pokusami, to proces waszej wiary, wiele cenniejsze niż złoto, które jest wypróbowane przez ogień, można znaleźć ku chwale i chwale i zaszczytowi w pojawieniu się Jezusa Chrystusa. „A Paweł w Dziejach Apostolskich mówi:” Ludzie, bracia, rozmawialiśmy z całą dobrą znajomością przed Bogiem aż do dzisiejszego dnia „. A arcykapłan Ananiasz rozkazał tym, którzy stali obok niego, aby uderzyć go w usta. „I znowu Paweł mówi do Koryntian w pierwszym Liście:” Nawet do tej godziny głodni i pragniemy, i jesteśmy nadzy, i bici, i brak stałego miejsca zamieszkania; i pracujemy, pracując własnymi rękami. Jesteśmy obrzucani błogosławieństwem i błogosławimy; jesteśmy prześladowani i cierpimy. Jesteśmy bluźniercy i prosimy; jesteśmy stworzeni jako odmowa tego świata, odurzenie wszystkich, aż dotąd. Nie piszę tych rzeczy, aby was zdezorientować, ale napominam was jako moje najdroższe dzieci. „A błogosławiony Piotr w pierwszym liście mówi:” A kto jest tym, który może was skrzywdzić, jeśli jesteście gorliwi wobec dobra? Ale jeśli i wy cierpicie cokolwiek dla sprawiedliwości, błogosławieni jesteście. Nie lękajcie się ich lęku, abyście się nie trwożyli „. A Paweł w pierwszym Liście do Koryntian mówi o sobie: „Albowiem ja jestem najmniejszym z apostołów, którzy nie jestem godny, abym został nazwany apostołem, ponieważ prześladowałem Kościół Boży”. Paweł w drugim Liście do Koryntian: „We wszystkich rzeczach cierpimy ucisk, ale nie jesteśmy strapieni, jesteśmy uciśnieni, ale nie jesteśmy w ubóstwie, cierpimy prześladowania, ale nie jesteśmy opuszczeni, jesteśmy zrzuceni, ale my nie zginiemy Zawsze nosząc w swoim ciele umartwienie Jezusa, aby życie Jezusa również objawiło się w naszych ciałach, ponieważ my, którzy żyjemy, jesteśmy zawsze wydani na śmierć dla Jezusa, aby życie Jezusa również zostało zamanifestowane w naszym śmiertelnym ciele. „” A do Efezjan ten sam Apostoł mówi: „W końcu, bracia, umocnijcie się w Panu i mocy Jego mocy. Załóżcie na zbroję Bożą, abyście mogli być w stanie przeciwstawić się oszustwom diabła. Albowiem nasze zapasy nie są przeciwko krwi i ciału, lecz przeciwko zwierzchnościom i mocom, przeciwko władcom świata ciemności, przeciwko duchom niegodziwości na wyżynach.

Dlatego weźcie sobie zbroję Bożą, abyście mogli stawić opór w złym dniu i stanąć we wszystkim, co doskonałe. Stańcie więc, aby twoje biodra spłynęły na prawdę, mając na pancerzu sprawiedliwości, a twoje stopy były przygniecione przygotowaniem ewangelii pokoju; we wszystkim, co przyjmuje tarczę wiary, w której możesz zgasić wszystkie ogniste strzały najbardziej niegodziwego. I weźcie sobie hełm zbawienia i miecz Ducha, którym jest Słowo Boże. Przez całą modlitwę i błaganie modląc się przez cały czas w duchu i w tym samym czuwaniu „. W drugim liście do Koryntian ten sam Apostoł mówi:” Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa, Ojca miłosierdzie i Bóg wszelkiej pociechy. Kto nas pociesza we wszystkich naszych uciskach, abyśmy mogli również pocieszać tych, którzy są w niebezpieczeństwie, przez napomnienie, które napominamy również przez Boga. Albowiem jak obfitują w nas cierpienia Chrystusowe, tak i Chrystus obfituje w naszą pociechę.

Teraz, bez względu na to, czy jesteśmy w ucisku, to do waszej zachęty i zbawienia; albo czy jesteśmy napominani, to jest dla waszej zachęty i zbawienia, które działa w nas w doświadczaniu tych samych cierpień, które również cierpimy. Aby nasza nadzieja dla was była niezachwiana, wiedząc, że jako uczestnicy cierpień, tak i wy będziecie pociechą. Gdyż nie pozwolilibyśmy wam, bracia, nieświadomi jednego ucisku, który przyszedł do nas w Azji, że byliśmy wyciskani ponad miarę z naszej siły, tak że byliśmy zmęczeni nawet życiem. Ale mieliśmy w sobie odpowiedź śmierci, że nie powinniśmy być pewni siebie, ale w Bogu, który wzbudza umarłych. Kto uwolnił nas i uwolnił od tak wielkich niebezpieczeństw; w którym ufamy, że On nas jeszcze wybawi. Pomagacie nam w modlitwie za nas. „84 A do Galacjan Paweł powiedział: „Słyszeliście o mojej rozmowie z dawnych czasów w religii Żydów: jak to, ponad miarę, prześladowałem Kościół Boży i zmarnowałem go, a ja uczyniłem postęp w religii Żydów ponad wielu moich równych w moim własnym narodu, bardziej obficie gorliwego dla tradycji moich ojców „. I znowu, do Koryntian w drugim liście: „Mówię według hańby, tak jakbyśmy byli słabi w tej części, gdzie, jeśli ktokolwiek się odważy (ja, głupie mówię), ja też ośmielam się, oni są Hebrajczykami? I. Oni są nasieniem Abrahama, ja też ja [są sługami Chrystusa?] Mówię mniej mądrym, częściej jestem w wielu innych trudach, w więzieniach częściej, w pasach ponad miarę, w śmierci często Z Żydów pięć razy otrzymałem czterdzieści paseczek oprócz jednego, Trzykroć byłem bity prętami, raz byłem ukamienowany. Trzykroć doznałem katastrofy; Nocą i dniem byłem w niebezpieczeństwie morza; często podróżując, w niebezpieczeństwach wody, w niebezpieczeństwach zbójców, w niebezpieczeństwach z mojego własnego narodu, w niebezpieczeństwach pogan, niebezpieczeństwach w mieście, niebezpieczeństwach na pustyni, niebezpieczeństwach w morzu, niebezpieczeństwach od fałszywych braci ; w pracy i bolesności, w wielu obserwacjach, w głodzie i pragnieniu, w postach często, w chłodzie i nagości. Poza tymi rzeczami, które są bez mojego codziennego przypadku, troską o wszystkie kościoły. Kto jest słaby, a ja nie jestem słaby? Kto jest zgorszony, a ja nie jestem w ogniu? ” w niebezpieczeństwach od fałszywych braci; w pracy i bolesności, w wielu obserwacjach, w głodzie i pragnieniu, w postach często, w chłodzie i nagości. Poza tymi rzeczami, które są bez mojego codziennego przypadku, troską o wszystkie kościoły. Kto jest słaby, a ja nie jestem słaby? Kto jest zgorszony, a ja nie jestem w ogniu? ” w niebezpieczeństwach od fałszywych braci; w pracy i bolesności, w wielu obserwacjach, w głodzie i pragnieniu, w postach często, w chłodzie i nagości. Poza tymi rzeczami, które są bez mojego codziennego przypadku, troską o wszystkie kościoły. Kto jest słaby, a ja nie jestem słaby? Kto jest zgorszony, a ja nie jestem w ogniu? ”

W drugim Liście do Tesaloniczan Paweł mówi: „Abyśmy także chlubili się w was w kościołach Bożych za waszą cierpliwość i wiarę, we wszystkich waszych prześladowaniach i odpłatach, które znosicie, za przykład sprawiedliwego wyroku Boga, abyście mogli być uznani za godnych Królestwa Bożego, za które również cierpicie. Widząc, że jest to sprawiedliwa rzecz z Bogiem, aby odpłacić uciskiem tym, którzy was niepokoją, i wam, którzy są niespokojni, odpocznijcie z nami, gdy nasz Pan Jezus objawi się z nieba „. W pierwszym Liście do Tymoteusza Paweł mówi o sobie. „Daję Mu dzięki, kto mnie umocnił, nawet Jezusowi Chrystusowi, Panu naszemu, bo mnie uważał za wiernego, oddając mnie w służbę, która przedtem była bluźniercą, i prześladowcą, i kontemplacyjną, ale dostąpiłem miłosierdzia Boga , ponieważ zrobiłem to nieświadomie w niewiary. „A do Tesaloniczan, w pierwszym liście, Apostoł sam mówi:” Wy jednak stajecie się naśladowcami braci kościołów Boga, które są w Judei, w Chrystusie Jezusie. Bo wy też i wy cierpieliście od swoich własnych rodaków, tak samo jak od Żydów, którzy zabili Pana Jezusa i proroków, prześladowali nas, nie podobali się Bogu i są przeciwnikami dla wszystkich ludzi, zabraniając nam rozmawiać z poganami, aby byli zbawieni, aby zawsze wypełniać swoje grzechy, bo gniew Boży przyszedł na nich do końca „.

I znowu: „I posłaliśmy Tymoteusza, naszego brata i sługę Bożego w ewangelię Chrystusową, aby was utwierdzili i napominali o waszej wierze, aby nikt się nie poruszał w tych udrękach, sami wiecie, że zostaliśmy wyznaczeni O, nawet gdy byliśmy z wami, przepowiedzieliśmy wam, że powinniśmy cierpieć uciski, tak jak i to się stało, i wy wiecie, z tego powodu, ja, nie udzielając już dłużej, posłany, by poznać waszą wiarę, bo może on kuszenie powinno was kusić, a nasza praca powinna być daremna „. A do Koryntian, w pierwszym liście, Paweł mówi: „Jeśli tylko w tym życiu mamy nadzieję w Chrystusie, wszyscy jesteśmy najbardziej nieszczęśliwi”. A do Filipian Paweł mówi: „W niczym nie przerażajcie się przeciwnikami, co dla nich jest przyczyną zatracenia, ale dla was zbawienia, i to od Boga. Tobie bowiem dane jest dla Chrystusa nie tylko wierzyć w Niego, ale i cierpieć dla Niego, mając taki sam konflikt, jak ten, który widzieliście we mnie, a teraz słyszeliście o Mnie. „Skąd ten sam Paweł w tej drugiej List do Tymoteusza mówi: „Ale w pełni poznałeś moją doktrynę, sposób życia, cel, wiarę, cierpliwość, miłość, cierpliwość, prześladowania, uciski, które napłynęły na mnie w Antiochii, na Ikonium i na Listrze, co prześladowania, które zniosłem, i z nich wyzwolił mnie cały Pan. I wszyscy, którzy będą żyli pobożnie w Chrystusie Jezusie, cierpią prześladowania „.

A teraz książka jest skończona; składajmy dzięki Chrystusowi.

 

 

 


Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.