Apokalipsa Samuela (Sam)

 

 

Apokalipsa Samuela

(określana też jako „Qalamoun„)

Apocalypse of Samuel of Kalamoun jest bardzo interesującym tekstem oryginalnie złożonym w Koptyjskim w X wieku, ale obecnie istniejącym jedynie w języku arabskim. Opłakuje zniszczenie kultury koptyjskiej przez język arabski i islamizację koptów. Praca składa się z dwóch części: kazania i apokalipsy. Celem kazania jest potępienie wszelkiej relacji z muzułmanami, a zwłaszcza używania języka arabskiego, aby dać moralne regulacje, które często zaczynają się od słów „Baczności”. Bardzo poleca się także oddanie Najświętszej Maryi Pannie w kościele klasztornym, w którym kilkakrotnie pojawiała się u Samuela. Następnie Gregory, biskup El-Qais, pyta Samuela o czasy ostateczne. 

Apokalipsa Samuela, przełożona Deir-el-Qalamoun.

Apokalipsa Samuela, przełożonego Deir -el- Qalamoun .

(1) W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego, tylko jeden Bóg; chwała Jemu. Niech tak się stanie. Z pomocą Boga, niech będzie błogosławiony, zaczniemy pisać dyskurs naszego świętego ojca Anbâa Samuela, przełożonego Deir- el- Qalamoun . – Niech jego modlitwa będzie z nami! – Niech tak się stanie.

(2) W tym dyskursie przedstawił relacje z wydarzeń, które będą miały miejsce w ziemi egipskiej pod panowaniem hegiry arabskiej. Gregorius , biskup El- Qais , który przyszedł go odwiedzić i leczyć chorobę, którą sam, sam biskup, asystował w tym dyskursie.

(3) Co do Apolla, ucznia świętego ojca Anby Samuela, czeka on na wielką korzyść z tego dyskursu, ponieważ ten, kto go przeczyta, będzie go przestrzegał i czynił tam, co tam napisano.

(4) Kiedy arabscy ​​emigranci zajęli Egipt, było ich bardzo niewielu, ale zwielokrotnili swoje korzyści dla ludu chrześcijańskiego.

(5) W tym momencie nasi bracia mnisi zaczęli omawiać ten temat z ojcem Anbâ Samuelem, pytając go, czy ich dominacja w ziemi egipskiej będzie przedłużona na długi czas, czy nie.

(6) Święty zaś w obecności biskupa westchnął z głębi serca i powiedział: „ Niech będzie błogosławiony Bóg, który ustanowił epoki, ustanawiając dla nich granicę, który wywyższa naród i obniża innego , który detronizuje i wychowuje królów.

(7) Nie wierzcie, moje umiłowane dzieci, że ten naród jest przyjemny oczom Bożym, ponieważ oddał tę ziemię w ich ręce; ponieważ mądrość Boga jest nie do zbadania dla ludzi i nie ma nikogo, kto mógłby poznać dzieła Stwórcy ani końca czasów, tylko On sam.

(8) Mówię wam, moje dzieci, o wielu złych czynach , które heretycy popełnili przeciwko prawosławnym za czasów Ojca Dioscorosa , i które nadal czynią dzisiaj, oraz o tych, które wyrządzili przeciwko samemu naszemu ojcu Dioskorowi : wygnali go na odległe wyspy.

(9) Irotarius usiadł na swoim patriarchalnym miejscu, gdy żył, i uczynił wiele niesprawiedliwości wobec chrześcijan, deportując biskupów, organizując masakrę prawosławną i zburzając klasztory.

(10) „ Co do Ouquiliânos , fałszywego mnicha ” , milczę o tym, ponieważ nie mogę opisać i opisać złych uczynków, które popełnił w Jerozolimie, ani swoich masakr ortodoksyjnych, ani opisać, co zrobił ten szkodliwy człowiek których nie powinniśmy wymieniać, Kabeyros el- Mouqaouqiz , niegodziwy w swoich działaniach, ten, który uciskał prawosławnych, którzy wypędzali ich z jednego miejsca do drugiego, składając cały swój wniosek, aby ścigać ojca Benjamina: zaostrzył zęby przeciw niemu i powiedziany:

(11) „ Muszę znaleźć mężczyznę z wielką brodą, abym mógł nakazać, żeby był ukamienowany! „ Dlatego Bóg wysłuchał modlitwy swoich wybranych, którzy do niego wołali i posłali im, zgodnie z ich prośbą, ten naród, który szuka złota, a nie wyznania zakonnego.

(12) Wolę ciszę, moje drogie dzieci, i nie chcę wam opisywać, co chrześcijanie będą cierpieć od emigrantów arabskich podczas ich panowania.

(13) Niech Bóg sprawi, abyście nie przypominali sobie dzisiaj ich imienia pośrodku nas, bo jest to arogancka rasa, której nie powinniśmy wymieniać w zgromadzeniach świętych. Ach! to imię! że Arabowie i ich dominacja są sprzeczne z naszymi prawami! ci wyniosli królowie, którzy będą królować w swoich czasach! te smutki, które dotkną przyszłe pokolenia, ponieważ będą postępować jak oni!

(14) Prawdę mówiąc, moje dzieci, anioł Pański objawił mi ciężkie czasy i cierpienia bez liczebności, którym ten arogancki naród podda dzieci ludzkie.

(15) Nie chcę mówić o tych Arabach ani o ich panowaniu, trudnym do zniesienia, ani o końcu czasów, zgodnie z tym, co napisano: „ Nie jest wam dane znać daty i godziny, ponieważ Ojciec trzymał te rzeczy tylko w swojej mocy. 

(16) Ale powiem wam kilka szczegółów w interesie waszych dusz; a to, co wam powiem, stanie się nieomylnie w przyszłych wiekach, kiedy przykazania Boże zostaną porzucone.

(17) Ale każdy człowiek czujnej duszy dołoży wszelkich starań, aby nie naśladować postępowania Arabów, a jego dusza zostanie uratowana.

(18) Czy widzicie, moje dzieci, ten naród tak mały? Rozmnożą się i staną się bardzo wspaniałymi ludźmi. Przyłączy się do nich wiele innych narodów i będą się rozmnażać jak piaski morskie i jak koniki polne.

(19) Ich moc zostanie skonsolidowana i rozszerzą swoją dominację na kilka krajów, na Wschód i Zachód. Kilkakrotnie zdobędą Jeruzalem.

(20) Wiele innych narodów będzie mieszać się z nimi: Hebrajczyków, Greków, Edessans mieszkańcy Jordanii, mieszkańcy pośród , Chaldejskiej , Persów, Berberów, tych Sind i Indiach.

(21) Bardzo zwiększą swoją moc i wkrótce zawrą pokój z chrześcijanami. Potem chrześcijanie będą zazdrośni o ich sposób życia: będą jeść i pić z nimi; będą grać jak oni; idąc za ich przykładem, zostaną rozproszeni i cudzołożą.

(22) Podobnie jak oni, wezmą konkubiny i zabrudzą swe ciała w kontakcie z kobietami hegiry, buntownikami i nieczystymi; położy się z mężczyznami takimi jak oni: będą kraść, przeklinać i czynić niesprawiedliwość; będą się nawzajem nienawidzić i nawzajem dostarczą się bezlitosnym narodom; wiele próżnych słów, których nie należy wypowiadać, wydobywa się z ich ust.

(23) Będą przedstawiać obraz Boga, to znaczy człowieka, na kilka sposobów: będą przywoływać niektóre świnie, inne psy, inne osły.

(24) W ten sam sposób chrześcijańskie kobiety porzucą dobre nawyki przyzwoitych kobiet, przyjmą szaty bluźnierstwa, staną się bezużyteczne, złe w swoim postępowaniu, rozpuszczą się w swoich zamiarach.

(25) Będą także wypowiadać bluźniercze słowa, az ich ust wyjdzie mowa, której nikt nie powinien wypowiedzieć; ponieważ bluźnią przeciwko Bogu. W końcu powiedzą bez obaw: „ Będę działał przeciwko Bogu, który mnie stworzył …”

(26) Biada! dwa biada! Co mogę powiedzieć o tych czynach, które wzbudzą gniew doskonałego Boga? Bez litości Boga i wyrozumiałości swego ducha nie dałby światu więcej opóźnień. Zaprawdę, w tamtych czasach chrześcijanie będą pełni nieprawości, leniwi wobec rzeczy Bożych, rozproszeni przez swoje sprawy.

(27) W tym czasie będą kochać pić i jeść; będą poświęcać się przyjemnościom bardziej niż miłości Boga; będą uczęszczać na miejsca spotkań, w których pije się i je więcej niż uczęszcza do kościoła Bożego.

(28) Będą siedzieć na ulicach, zatroskani sprawami świata, w żaden sposób nie zajmując się Kościołem.

(29) W duszy nie przyjdzie im do głowy, że czyta się je bez ich obecności: nawet nie usłyszą Ewangelii. Dopiero pod koniec mszy zaprezentują się w kościele.

(30) Niektórzy z nich zrobią wszystko, co nie jest dozwolone w ich interesach, aż do pominięcia kazań.

(31) Przedstawią się wtedy w kościele: wezmą Ewangelistę , zostaną poinformowani o rozdziale, który został przeczytany, i staną w kącie, aby go przeczytać: w ten sposób stworzą własne prawo. Biada ! dwa biada!

(32) Co mam powiedzieć, moje dzieci, o tych czasach i bezczynności, która zwycięży chrześcijan? W tym czasie odejdą znacznie od prawości i będą naśladować hegirów w swoich czynach; podadzą imiona swoich dzieci, pomijając imiona Aniołów, Proroków, Apostołów i Męczenników.

(33) Popełnią jeszcze jeden czyn, w którym wasze serca będą dręczone bólem, gdybym wam to powiedział, świadomie porzucą piękny koptyjski język, w którym Duch Święty często przemawia ustami naszego duchowego ojcowie; nauczą swoje dzieci, od najmłodszych lat, mówić językiem hegiry i będą z tego dumne.

(34) Nawet kapłani i mnisi również odważą się mówić po arabsku i będą dumni z tego i tego w świątyni.

(35) Biada! dwa biada! moje drogie dzieci. Co mogę powiedzieć? W tych czasach czytelnicy w kościele nie zrozumieją ani tego, co czytają, ani tego, co mówią, ponieważ zapomną o swoim języku i będą naprawdę nieszczęśliwi, zasługując na łzy, ponieważ zapomną o swoim języku i będą mówić w tym języku hegiry.

(36) Ale biada każdemu chrześcijaninowi, który od młodości uczy syna języka hegiry, tak że zapomina o języku swoich przodków, ponieważ będzie odpowiedzialny za swoje wykroczenie, jak jest napisane: „ rodzice będą być sądzonym za ich synów. 

(37) Co powiem na temat rozluźnienia, powiem, co zwycięży chrześcijan: jedzą i piją w świątyni bez strachu; zapomną strach przed świątynią, w ich oczach nie będzie już szanowany; jego drzwi zostaną opuszczone i nie zobaczy się tam nawet połowy urzędnika, ponieważ zaniedbają i nie spełnią siedmiu obrzędów Kościoła: zobaczycie ludzi w tym czasie szukających kapłanów, podczas gdy oni nie zasługują jeszcze na czytelników, aby czytać przed ludźmi.

(38) Wiele książek przestanie być używanych, ponieważ nie będzie wśród nich nikogo, kto by się nimi zajmował, a ich serca przyciągną zagraniczne książki.

(39) Zapomną wielu męczenników, ponieważ ich biografie znikną i już ich nie będzie.

(40) Nieliczne znalezione biografie, jeśli zostaną przeczytane, wielu wiernych nie zrozumie, ponieważ będą ignorować język.

(41) W tym czasie wiele kościołów popadnie w ruinę; zostaną opuszczone w przeddzień festiwali i w przeddzień niedzieli.

(42) Wśród chrześcijan nie będzie nikogo, kto mógłby przeczytać książkę na ambo, nawet czterdzieści świętych ksiąg przeznaczonych na nasze zbawienie.

(43) Nie znajdziesz nikogo, kto czytałby ludziom i pouczył ich, ponieważ chrześcijanie zapomną język i nie będą już rozumieć tego, co czytają, i nawet nie będą tego podejrzewać.

(44) Również czytelnicy nie zrozumieją. W ten sam sposób także w Arsinoe , wielkim mieście, które należy do Fayoum , a także w jego dzielnicach, w których znajdują się prawa Chrystusa.

(45) Ci, którzy są znani ze swoich książek, silni w znajomości Boga, ci, których język koptyjski był w ich ustach równy słodyczy miodu i rozprzestrzenił się wokół nich jak zapach perfum, ze względu na ich piękną wymowę W tym czasie język koptyjski zrezygnuje z tego języka, aby mówić w języku arabskim i będzie z niego dumny, do tego stopnia, że ​​nie będą już mogli być uznani za chrześcijan; ale wręcz przeciwnie, zostanie podjęta za Berberów.

(46) Ci z Sa’id, którzy wciąż znają i mówią w języku koptyjskim, będą wyśmiewani i obrażani przez chrześcijan, ich braci, którzy mówią w języku arabskim.

(47) Biada, dwa biada! Jak wielka nędza! jak bardzo poważne są czyny, które w tych czasach zostaną dokonane przez chrześcijan! Opowiadając wam te rzeczy, moje serce naprawdę cierpiało, moje oczy wylały łzy, a moje ciało bardzo się trzęsło.

(48) Czy uważasz, że dla duszy odczuwa się większy ból niż to, że chrześcijanie porzucają swój słodki język, aby być dumnym z języka Arabów, a także z ich imion?

(49) Prawdę powiadam wam, moje dzieci, że ci, którzy porzucą imiona Świętych, aby nadać im obce imiona, ci, którzy tak postąpią, zostaną wykluczeni z błogosławieństwa Świętych; a kto odważy się mówić w świątyni w języku hegiry, odejdzie od obrzędów naszych świętych ojców.

(50) W tym czasie ludzie popełnią poważne grzechy i nie będzie nikogo, kto by je naprawił, pouczył ich i litował się nad nimi, ponieważ wszyscy zgrzeszą, zarówno ich starzy ludzie, jak i ich nauczyciele.

(51) Ojciec nauczy się winy od swego syna, nie gromiąc go, a kobieta znajdzie w swojej córce to, co złe.

(52) Daleko od nagany, ona popadnie wraz z nią w grzech, ponieważ grzech nie będzie już dla chrześcijan wyrzutem sumienia, ale wręcz przeciwnie, znajdą tam słodycz, ponieważ pozostaną bez nauczycieli. Dlatego dodadzą grzechy do grzechów i nie będzie nikogo, kto by ich pouczył i zganił. Ale każdy będzie realizował swoje własne interesy.

(53) Kapłan nie zgromi grzesznika. Ten, który jest wielki, nie pouczy małego, a maluczki nie będzie posłuszny wielkiemu, ponieważ porzucą prawa Kościoła i zasady naszych świętych ojców. Posuną się nawet do powstrzymania przepisanych i uznanych postów.

(54) Ci z tych, którzy pością, nie postaną tak, jak powinni, z powodu obżarstwa; będą zachęcać innych do spożywania z nimi lunchu, ponieważ każdy wybierze dla siebie regułę zgodnie ze swoimi pragnieniami.

(55) Będą tacy, którzy naśladując i szanując mężczyzn, złamią post przed wyznaczonym czasem i zanim cień osiągnie wymiar, który zmienia się w zależności od miesiąca.

(56) Znajdziesz ich w kościele w nonszalanckim i leniwym zachowaniu, omawiając próżne rzeczy z zalewu, nie zastanawiając się, nie pamiętając, że ciało Boże jest na patenie, że Jego krew jest w kielichu na ołtarz.

(57) Przeciwnie, ta straszna tajemnica będzie dla nich jak rozbawienie. Jeśli którykolwiek z nich zostanie wzięty z zapałem do Boga i posunie się do powiedzenia słów kanonów, zabiorą go od razu za wroga i, podobnie jak lwy, otworzą przed nim usta.

(58) Kobiety również oddadzą się gawędzeniu w kościele, zaniedbaniu, bez żadnej nagany, podczas gdy święty apostoł Paweł powiedział: „ Kobiety muszą milczeć w kościele i mieć nakrytą głowę. 

(59) Sami kapłani poznają zaniedbanie i rozproszenie; nie będą już dłużej przestrzegać zdrowych doktryn.

(60) Jeśli którykolwiek z nich postanowi wypowiedzieć niektóre słowa pouczenia, uczyni to z niedbalstwem i bez litości dla ludzi; w ten sposób wzbudzą przeciwko nim gniew Boga, ponieważ zboczyli z kanonów Kościoła i nauki naszych duchowych ojców.

(61) Bóg wyda ich następnie na dominację i nienawiść arabskich emigrantów, którzy spowodują, że poniosą wielkie straty, zmiażdżą ich bardzo wysokimi podatkami, których nie będą w stanie znieść.

(62) W ten sposób zostaną zredukowani do ubóstwa. Arabowie zepsują również wszystkie prace na ziemi z powodu twardości ich jarzma.

(63) Spowodują wielką ranę dla wdów i sierot; będą obrażać starców, ścigać dziewice, atakować ich w swoich domach z powodu podatków.

(64) Będą szydzić z religii chrześcijańskiej i nie będą szanować kapłanów ani mnichów; będą jeść, pić i bawić się w kościołach; bez strachu będą spać z kobietami przed ołtarzem.

(65) Uczynią kościoły Boże jak stajnie dla koni, przywiązując do nich swoje konie i zwierzęta.

(66) Potężne duchy, które czuwają nad kościołem, odejdą i pójdą stamtąd do nieba, gdy zobaczą złe uczynki, które ten naród popełni w kościołach.

(67) Arabowie zniszczą wiele kościołów, zrównując je z ziemią; będą transportować swoje drewno, cegły, kamienie i budować z nimi pałace i luksusowe mieszkania.

(68) Oni ściągną krzyże z kościołów. Przekształcą wiele z nich w meczety do użytku, z powodu ich dumy i nienawiści wobec chrześcijan.

(69) Ale święci męczennicy, którzy zobaczą, jak to się dzieje w miejscach ich męczeństwa, przyniosą Bogu skargi na ten naród, mówiąc: „ Panie, który jesteś uczciwym sędzią, osądzaj nas i ten naród, który dokonuje podobnych czynów przeciwko naszym kościołom.

(70) Tak, Boże życzliwy, osądzaj z nimi i oddaj im zgodnie z ich uczynkami. ” W tym momencie Jezus Chrystus, Słowo Ojca i jego jedyny syn zadowolą ich serca i pocieszą ich, mówiąc: „ Miejcie cierpliwość, moi drodzy i czcigodni, aż ich czas się wypełni.

(71) Ich czyny, których jesteście świadkami, wynikają z grzechów popełnionych przez mój lud, ponieważ odrzucili moje przykazania i moje obrzędy, aby przypominać ten naród.

(72) Właśnie dlatego zdominuje ich, aż upłynie czas. ” Święci męczennicy przestanie ich błagania i wtedy będzie miał cierpliwości do końca Hegira.

(73) Wiedzcie więc, moje dzieci, że ten naród popełni wiele grzechów i niesprawiedliwości na ziemi egipskiej: jego dominacja zostanie znacznie umocniona, jarzmo będzie naciskało jak żelazo, a jego lud będzie się rozmnażał jak koniki polne; przejmie kilka krajów, które ulegną jego dominacji, a niesprawiedliwość znacznie wzrośnie w Egipcie do tego stopnia, że ​​ziemia zostanie przez nią zrujnowana; będą jeść, pić, bawić się; będą się ubierać jak mężowie; będą się bardzo chwalić, mówiąc: „ Żaden naród nigdy nas nie zdominuje. 

(74) Poddają grunt księdze wieczystej i obciążą go podatkami; z tego spowoduje ogromne koszty życia na lądzie; wielu zginie z głodu i pozostanie na ziemi bez nikogo, kto da im ostatni pogrzeb.

(75) Zdarzy się również, że ci, którzy położyli się na noc we własnych domach, po przebudzeniu każdego z nich znajdą trzech woźnych u swoich drzwi, z których każdy domaga się podatku.

(76) W tym momencie wiele ważnych miast, regionów, osad i portów zostanie zniszczonych, a ta ziemia Egiptu, bogata w drzewa i ogrody, stanie się soloną, zalesioną i sterylną z powodu wielość podatków nakładanych na Arabów przez państwo; ponieważ tworzą naród arogancki, mało skłonny do litości.

(77) Ich jarzmo waży jak żelazo. Będą molestować swoich poddanych w swojej żądzy złota: sporządzą spis obywateli, wielkich i małych, wpisają swoje nazwiska do rejestrów i zażądają od nich podatku kapitalizacyjnego. Mieszkańcy następnie sprzedadzą swoje ubrania i ich rzeczy, aby zwolnić podatki, a ich panowie położyli ręce na cały swój dobytek z powodów, które wymyślą i za pomocą których będą je uciskać.

(78) Ludność przemieszcza się z jednego miasta i kraju do drugiego, szukając pokoju, nie znajdując go. Będąc na łasce wszystkich tych trudności, pozostaną w ślepocie swego serca, nie rozumiejąc korekty Pana, nie żałując i nie szukając nauki Kościoła. Przeciwnie, zwiększą liczbę swoich grzechów, ponieważ duma chrześcijan znacznie wzrośnie w tamtych czasach.

(79) Będą się wznosić, niektórzy ponad innymi, będą na siebie narzekać; będą wyśmiewać słowa Świętych Ksiąg, które pochodzą od Ducha Bożego.

(80) Nawet kapłani, mnisi i usługujący świętego ołtarza będą robić podobne rzeczy; będą się za to chwalić, mówiąc: „ Mamy więcej zasług niż nasi ojcowie. 

(81) Zapomną o tym, co napisano, że pycha w człowieku jest obrzydliwością przed Panem. Kiedy dopełnią tych czynów, nawet wtedy będą zdominowani przez ten naród, który sprawi, że będą cierpieć bardzo, postępując zgodnie z tym, co jest napisane: „ Jeśli lekceważą moje prawa i nie przestrzegają moich przykazań, naprawię ich winę kijem i z laską ich bezczynność. 

(82) Módlcie się więc, moje dzieci, aby to, co zostało zapisane w Psalmach, nie dopełniło się przeciwko nam; błagajmy Pana, aby ostatecznie nie porzucił swego ludu, ale niech przekształci swój gniew w miłosierdzie, a swoje oburzenie w miłosierdzie, aby w tym czasie zwrócił uwagę na swój lud chrześcijański, aby pamiętał o swoim oblubienica Kościoła, że ​​pośle im niebiańską pomoc, że nie postępuje z nimi według ich grzechów i że nie będzie ich traktował według ich niegodziwości.

(83) A teraz polecam wam, moje drogie dzieci, i pokornie błagam was, abyście zalecili tym, którzy przyjdą po was do końca wieków, abyście dbali doskonale o swoje dusze i nie pozwalali chrześcijaninowi mówić po arabsku język w tych miejscach, ponieważ jest to materiał na wielki osąd: wielu rzeczywiście odważy się mówić językiem hegiry przy ołtarzu.

(84) Biada, dwa biada tym! jak usłyszałem siebie od starca oddanego służbie Bogu, odzianego w Ducha, dokonanego w świętości. Odpowiedział mi, gdy zapytałem go o królów hegiry: „ Spójrz, mój synu Samuelu, i zrozum, co ci mówię:

(85) W czasie, gdy chrześcijanie odważą się mówić językiem hegiry przy ołtarzu, przez który bluźnią przeciwko Duchowi Świętemu i Trójcy Świętej, w tym czasie biada chrześcijanom, biada i siedem razy biada! 

(86) Gdybym postanowił, moje dzieci, powiedzieć wam słowa tego świętego starca, mój dyskurs byłby zbyt długi; ale wygrałem ‚ t, ponieważ to, co zostało powiedziane jest wystarczająca.

(87) Zrozum, kto ma serce w stanie zrozumieć! Ten, kto powstrzymuje się od dzieł Arabów i nie naśladuje ich, będzie mógł ocalić swą duszę. 

(88) Kiedy święty starzec wyjaśnił te dyskursy, zwrócił się do Anby Apollo i wszystkich braci, mówiąc do nas: „ Właśnie słyszeliście uszami coś, co spadnie na przyszłe pokolenia, które odważą się zmienić święci kanony i zdrowe doktryny naszych ojców: oznajmiłem wam próbę, którą zostaną poddani.

(89) Wy też, moje drogie dzieci, zachowajcie czujność i czujność, ponieważ szczęście i błogosławieństwa są dla tego, który jest na straży i opiekuje się. Teraz, moje drogie dzieci, bądźcie czujni i uważajcie, ponieważ szczęście i błogosławieństwa spoczywają na tych, którzy działają zgodnie z przepisami apostolskimi.

(90) W każdej chwili starajmy się, moje drogie dzieci, uciec od sugestii demona i nie podążać za skłonnościami naszych serc i ciał, ponieważ demon wprowadza w błąd serce i wrzuca w nie swoje idee i skłonności. . Uciekajmy więc od naszych skłonności, a Chrystus napełni nas błogosławieństwem Swego wiecznego królestwa. 

(91) Uważajcie i uważajcie, moje drogie dzieci, na zaniedbanie, ponieważ jest ono źródłem wszystkich problemów i wyrasta bardzo źle. Strzeżcie się, moje dzieci, i uciekajcie od pożądliwości, ponieważ zaciemnia ona inteligencję, uniemożliwia człowiekowi zrozumienie Bożych przykazań, czyni go obcym dla Ducha Świętego i uniemożliwia mu przebudzenie się do poznania Boga.

(92) Strzeżcie się, moje drogie dzieci, przed zbytnim zmartwieniem, ponieważ to czyni człowieka obcym dla błogosławieństw Raju; strzeżcie się nieczystości, bo to irytuje Boga i jego anioły; strzeżcie się pychy, ponieważ jest ona źródłem wszelkiego zła i to odciąga człowieka od Boga; strzeżcie się próżności i dążenia do władzy, ponieważ te dwie słabości psują wszelki wysiłek człowieka i powodują, że traci go w oczach Boga.

(3) Miejcie się na baczności, moje drogie dzieci, i nie bądźcie dumni w praktykowaniu cnoty, ponieważ ten, który jest dumny, który ma słabe serce, nie ma odwagi, który zamiast tego ustępuje miejsca lenistwu, wypełnia się każdym grzech i wszystko. Jeśli jesteś dumny, jeśli nie masz odwagi, zlekceważysz swoje rządy i staniesz się leniwy, gdy chodzi o modlitwy i pracę 

(94) Lecz bądźcie jak lwy, odrzucajcie każdą myśl, która jest wam przeciwna, i uciekajcie od wszelkiej bezczynności ciała, ponieważ bezczynność rośnie jak życica. Powstrzymajcie się od cudzołóstwa, ponieważ sprawiło, że ofiary stały się bardzo niskie, a ci, których wrzucił do piekła, nigdy nie powrócą.

(95) Strzeżcie się, moje drogie dzieci, nie okazujcie uczuć dziecku ani dziecku i nie wchodźcie tam, gdzie jest kobieta, ponieważ krzemień przez kontakt z zapalniczką wytryskuje ogień i pali wiele pól.

(96) Strzeżcie się, moje drogie dzieci, i uciekajcie od wszystkich złych uczynków, które wyrzucają człowieka do piekła i wydają go na cierpienie; ale czyńcie dobre uczynki, które prowadzą do królestwa niebieskiego: są to: czystość, pokora, modlitwa, post, ascetyczne dzieła, cierpliwość, wytrwałość, wyrozumiałość, miłość, życzliwość, słodycz, braterstwo, przyjęcie smutku, upokorzenie, pokora.

(97) Odrzućcie od siebie wszelką bezczynność, gniew i słabość, ponieważ tylko za cenę wielkich upokorzeń nasi ojcowie ukończyli rasę, cierpiąc głód, pragnienie, absolutnie powstrzymując się od picia wszelkiego rodzaju wina, ponieważ zaburzenia pożądanie rodzi się w członkach człowieka z powodu nadmiernego używania wina: wino pobudza pożądanie, czyniąc je niewłaściwym i to właśnie to niszczy ciało.

(98) Ogólnie rzecz biorąc, nadmierne używanie wina zasmuca Ducha Świętego i naszych ojców od samego początku znając liczbę smutków spowodowanych winem. Wstrzymajcie się.

(99) Ale w niewielkiej ilości może być stosowany w chorobach ciała; bo jeśli wielki ascetyczny Tymoteusz był upoważniony do wypicia odrobiny wina z powodu jego żołądka i licznych dolegliwości, zrobię to również dla tych, którzy są musowani w młodości i którzy często są podatni na wielkie cierpienia.

(100) Prawdę mówiąc, moje dzieci, mądrze jest być powściągliwym we wszystkim, a upokorzenie jest wielkim zyskiem; ponieważ ten, kto upokorza swoje serce, ratuje je, dopływa do portu zbawienia i będzie zadowolony z błogosławieństw Niebieskiego Jeruzalem.

(101) A teraz wzywam was z wielką starannością i autorytetem, abyście przyjęli i wprowadzili w życie wszystkie rady, które wam przekazałem, i wszystkie zasady, które zostały wam przekazane.

(102) Polecajcie swoim dzieciom, aby zalecały tym, którzy przyjdą po nich do końca przyszłych stuleci, aby troszczyli się o nich i aby z zazdrością przestrzegali dzieł odpowiednich dla powołania zakonnego, aby mogli zasłużyć na dziedzictwo królestwa z nieba.

(103) Ponieważ nadejdzie czas, kiedy wielu mnichów zostanie rozproszonych i zabawionych, a przez nich świat bluźni przeciwko państwu zakonnemu; będą rzucać daleko od nich kanonów oraz przepisów … .

(104) Przez tych, którzy są ubrani w Ducha Świętego, w imię wielkiego Antoniego, w imieniu Apa Macarius , Anba Pacomius i Apa Shenute , ci, których modlitwy rozkwitają ziemię egipską, ci, którzy ustanowili kanony i uczyniły je obowiązkowymi w stanie zakonnym.

(105) Jeśli chodzi o nas, kontynuowaliśmy ich dobre uczynki, słyszeliśmy i zachowaliśmy ich święte nauki.

(106) Co do was, moje drogie dzieci, przestrzegajcie wszystkiego, co wam właśnie powiedziałem, a także fundamentalnej zasady monastycznej, którą ustanowili dla was duchowi ojcowie.

(107) Polecajcie tym, którzy przyjdą za wami aż do stulecia przyszłych stuleci, aby przestrzegali wszystkiego, co wam dzisiaj powiedziałem, zgodnie ze słowem świętego apostoła Pawła: „ Nawróćcie się do mnie, jak jestem upodobniony do Chrystusa. 

(108) Zatem wy, moje drogie dzieci, postępujecie wobec mnie i podążacie za moimi śladami, tak jak ja podążałem śladami moich świętych ojców.

(109) Jeśli przestrzegacie tego, co wam właśnie powiedziałem, Matka Boża będzie wstawiać się za wami ze swoim Synem, ponieważ żyjecie w ziemi, która do niej należy, jak to często stwierdzałem.

(110) Widziałem to na własne oczy w tym kościele, słyszałem to na własne uszy, mówiąc: „ To jest moja rezydencja, a ponieważ mi się podobało, pozostaję tam z moim sługą Samuelem i wszystkimi jego dziećmi który pójdzie za nim i przywiąże się do jego rad. 

(111) Zatem, moje drogie dzieci, musicie doskonale wypełniać wszystkie obrzędy, takie jak cała konstytucja klasztorna. Jeśli to zrobicie, zasługujecie na to, aby ujrzeć Dziewicę Matkę Bożą, Matkę Boską, tak jak ja to widziałem, i usłyszeć Jej obietnicę wielu przywilejów dla tych, którzy będą mieszkać na tej pustyni, którzy ją odwiedzą i przybędą tam, aby szukać błogosławieństwo i odpuszczenie grzechów.

(112) Błogosławione jesteście, moje dzieci, skoro zasłużyliście na życie w krainie najczystszej Dziewicy Matki Bożej Maryi, aby śpiewać i błogosławić Boga w tym kościele, który Matka Boża postanowiła pełnić jako swoją siedzibę. 

(113) Błogosławiony, który z wiarą podejmuje kroki, aby przyjść do tego kościoła: Moje drogie dzieci, mówię wam, że Matka Boża, Matka Boża, Maryja poprosi swego Syna, aby zatwierdził jego pokutę i odpuścił wszystkie swoje grzechy. Błogosławieni, którzy składają ofiarę w tym świętym kościele; albowiem powiadam wam, że Matka Boża wstawi się za nim u Boga, aby otrzymał ofiarę w Niebiańskim Jeruzalem.

(114) Ten, kto związuje się ślubem wobec tego sanktuarium, jeśli pośpieszy go wypełnić, powiadam wam, że Matka Boża Dziewica Maryja przyjmie jego ślub i szybko wysłucha przychylnie jego prośby.

(115) Także ten, kto spisuje ten święty dyskurs, umieszcza go w kościele, ten, kto czyta go z korzyścią dla dusz tych, którzy go słuchają, zachowuje go i dostosowuje swoje postępowanie do tego, co tam jest zapisane, uciekając przed drogą błędu, a tym samym ratując ich dusze, mówię wam, że Matka Boża Dziewica Maryja poprosi swego umiłowanego Syna, by podniósł księgę swoich grzechów i zapisał swoje imię w księdze życia. 

(116) A zatem, moje drogie dzieci, jeśli dobrze przestrzegacie tego, co wam poleciłem, Maryja Panna wstawi się za wami do swego umiłowanego Syna, a On postawi waszych wrogów pod waszymi stopami, a będziecie stąpać po głowie potwora szatana, a zniszczysz całą moc wroga.

(117) Jeśli dobrze przestrzegacie tego, co wam doradziłem, królowie i gubernatorzy ofiarują wam prezenty, archontowie oddadzą wam zaszczyt, a Berberowie zostaną wam poddani.

(118) Uznajcie, z całej siły, moje drogie dzieci, czyńcie z odwagą i w ich godzinach modlitwy, które są wam przepisane na dany dzień, i abyście byli wierni na spotkaniu na nocnej modlitwie. Strzeżcie się, abyście nie zmienili konstytucji, którą dla was ustanowiłem, abyście nie narazili się na straszny sąd. Przestrzegajcie i obserwujcie ponownie, moje drogie dzieci, wszystko, co wam przepisałem, abyście byli dziećmi królestwa niebieskiego.

(119) Uważajcie na rozmowę podczas mszy, bo wtedy jest to wielka wina. Pomimo śpiewów dokonywanych w kościele i czytania dokonanego dla zbawienia dusz, niektórzy rozmawiają razem, ale wiedzą, że ten, kto mówi w kościele, zostanie odrzucony przez Boga i jego aniołów; Matka Boża będzie zirytowana przeciwko niemu; jego modlitwa będzie niewłaściwa i będzie on trzymany, aby odpowiedzieć za swoje nieposłuszeństwo. 

(120) Niech nikt nie robi rzeczy w kościele, jeśli nie jest jednym z tych, którzy są dla niego konsekrowani. Przepisujcie swoim dzieciom, aby poleciły tym, którzy przyjdą po nich do końca przyszłych wieków, aby nikt nie mówił w ołtarzu językiem hegiry; ponieważ ten, kto tak postępuje, zasługuje na przekleństwo. – Zobaczcie, moje drogie dzieci, to, co wam powiedziałem; ten, kto słucha i obserwuje, zostanie zbawiony. 

(121) Kiedy to powiedział, chcieliśmy porozmawiać z naszym świętym ojcem, Anba Samuelem, podczas gdy asystenci go słuchali; nasz ojciec, biskup, Anba Gregorius , wybuchnął gorzkimi łzami, tak że zmoczył ubranie łzami z powodu wydarzeń, które miały się wydarzyć.

(122) Następnie Ojciec Anba Samuel odpowiedział mu: „ To tylko jedna mała kara, za którą Bóg ukarze pokolenie tamtych czasów.

(123) Ale gdyby przyszła na nich Jego zemsta za grzechy, które popełnią, kto mógłby pozostać przed Bogiem?

(124) Zgodnie z tym, co napisano: „ Jeśli strzeżesz nieprawości, Panie, Panie, kto będzie mógł pozostać przed tobą? 

(125) Jak również napisano: „ Dobrze, że mnie upokorzyłeś, abym mógł przestrzegać twoich przykazań. ” I ponownie: „ Pan bardzo mnie surowo ukarał, ale nie wydał mnie na śmierć. 

(126) A więc ten, kto przyjmuje z wdzięcznością i zawstydzeniem Pana, który uznaje swoje grzechy i nie powraca tam po raz drugi, zostanie zbawiony: ten, kto przyjmuje poprawkę Pana z wdzięcznością i cierpliwością, kiedy dzieje się mu z powodu Chrystusa, zostanie zbawiony zgodnie ze słowem świętej Ewangelii: „ Ten, kto wytrwa do końca, będzie zbawiony. 

(127) Co do niecierpliwego i wątpiącego, biada mu na wieki. Rzeczywiście, wielu chrześcijan w tym czasie wyprze się Chrystusa z powodu krótkiego czasu próby, który przeminie.

(128) Niektórzy wyrzekną się Go z powodu trudności, jakie napotkają, i ponieważ nie znajdą nikogo, kto ich pouczyłby i nie pocieszył ich w smutku: zostaną pozbawieni pomocy w nauczaniu, wielu upadnie z powodu przewaga modnych rzeczy, do których przylgną ich duchy, bez sprzeciwu; te spadną.

(129) Inne, tylko z powodu przyjemności jedzenia i picia spadną; inni z powodu bezczynności ciała i błędu grzechu. 

(130) Wtedy ich bracia i rodzice nie będą za nich płakać i nie zasmucą ich losu, ale wręcz przeciwnie, znajdą w nich przedmiot próżności: będą z nimi jeść i pić, a potem że będą im zazdrościć, będą ich naśladować i podobnie jak oni będą wypierać się Chrystusa.

(131) Biada tym, którzy są w ten sposób, ponieważ ich miejsce pobytu w piekle na zawsze pozostanie w głębokiej otchłani. ” Poniżej: „ Mój święty ojcze ”, powiedział do niego Anba Gregorius, „ czy wierzysz, że wydarzenie wydaje się być opóźnione? i do kiedy ta próba potrwa i dominacja tej rasy nad ziemią Egiptu? ”-

(132) Odpowiedziała mu święta Anba Samuel: Mój ojciec Anba Gregorius , nikt nie zna rozłożenia dat ani ich losów, z wyjątkiem samego Stwórcy, ale jeśli chrześcijanie żałują i porzucają swoje złe uczynki, wypełniaj kanony kościoła i zachowaj ich z czujnością i prawością przed Bogiem, wtedy Bóg oszczędza im tych smutków; ale jeśli się nie nawrócą, te kłopoty pozostaną na ziemi aż do końca dominacji hegiry, aż do ostatniego z królów hegiry.

(133) Ostatni z królów hegiry będzie nosił imię LASMARISU; jego imię w liczbach daje sześćset sześćdziesiąt sześć; pozwól mu zrozumieć, kto jest w stanie zrozumieć. Wyda z dwóch narodów.

(134) Podczas jego panowania ziemia będzie niespokojna: jego szaty będą miały kolor złota; będzie miał dziką duszę i wyda człowieka na śmierć za jeden dinar: w jego czasach nie będzie pokoju; na jego twarzy nie będzie śladu życia; zapomni strach przed Bogiem, o którym nawet nie będzie pamiętał.

(135) Nie będzie przestrzegał obrzędów swego ojca, ponieważ będzie on Izmaelitą, ani profesją matki, ponieważ będzie Frankiem: będzie kochał pijaństwo, będzie krwiożerczy: pod jego rządami ludzie ulegną wiele smutków: zdziwi ich masakra; ludzie będą mieli wówczas wielkie trudności i będą oczekiwać Boskiego miłosierdzia pośród wielu udręk, które będą im często wyrządzane przez synów Ismaela.

(136) Po tej próbie Bóg zapamięta swego tak upokorzonego ludu i pośle przeciw Arabom króla Greków z wielką furią na wybrzeżu, ponieważ archanioł Michał objawi mu się w wizji i powie on: „ Powstańcie i plądrujcie z kolei, bo Pan dał wam całą ziemię ”, a więc będzie panował nad całą ziemią, stanie się też, że król Abisynii dokona wielkich dewastacji w domenie swoich przodków na wschodnim wybrzeżu.

(137) Ci z hegiry uciekną na pustynie, gdzie byli wcześniej; uciekną ze Wschodu, zanim król Abisyńczyków, a król Greków uderzy na synów Ismaela i okrąży ich w dolinie Al- Hefar , miejscu ich przodków; sprawi, że zginą z Zachodu i utopią ich. Terror i wielki strach ogarną synów Ismaela i wszystkich ich wyznawców.

(138) Bóg wyda ich królowi greckiemu, który sprawi, że przejdą do krawędzi miecza i złupią ich, ponieważ uciskali ziemię. Dlatego właśnie sprawiedliwym dekretem Bóg wyda ich królowi Greków, który sprawi, że zostaną poddani próbom, w rzeczywistości sto razy większym niż te, które spowodowali.

(139) Będą w biedzie, nędzy, smutku, w zawstydzeniu, będą poddani mieczowi. Król Greków wejdzie do ziemi egipskiej, podpali miasto Egipcjan o imieniu Babloun , bo tam synowie Ismaela dokonali swoich obrzydliwości; zniszczy ziemię al- Djonf i podda synom Ismaela smutek z powodu niewoli i wszelkiego rodzaju cierpień.

(140) Ci, którzy przeżyją, uciekną na pustynie swoich ojców. – Król Abisynii poślubi córkę króla Greków i nastąpi takie uspokojenie, taki pokój i taka harmonia na całej powierzchni kraju przez czterdzieści lat, że nic podobnego nigdy nie było widać na wylądować.

(141) Będzie ogromna radość dla chrześcijan, którzy publicznie otworzą drzwi swoich kościołów, zbudują domy, posadzą winorośl, wzniosą wysokie pałace i będą zachwyceni Panem, swoim Bogiem. Biada tym, którzy w tym czasie będą nosić imię hegira. 

(142) Po czterdziestu latach oto znaki, które dotyczą niegodziwego króla: źródła wody i rzeki zamieniają się w krew i pozostaną przez godzinę, ich woda będzie nie do picia.

(143) Drugi znak: dzieci będą mówić w wieku trzech miesięcy po urodzeniu. Trzeci znak: kiedy zbierzesz żniwa, krew wyleje się z ziemi.

(144) W tym momencie mądrzy uciekną w góry; ponieważ potem pojawi się rasa zawarta za morzem na wybrzeżu Arabów, są to Hagog i Magog .

(145) Ziemia drży przed nimi, a ludzie uciekną w góry, do jaskiń, na cmentarze i umrą z głodu i pragnienia. Ten wyścig zabrudzi ziemię przez pięć miesięcy; a potem Pan pośle swego anioła, który wyniszczy ich za godzinę.

(146) Król Greków będzie panował nad ziemią przez rok i sześć miesięcy: uczyni Jeruzalem swoją rezydencją. Potem Bóg położy kres swemu panowaniu nad ziemią, a potem pojawi się ohydny, który jest fałszywym Mesjaszem, czyniąc wiele znaków i cudów z próżną ostentacją.

(147) Pójdzie nawet, jeśli będzie mógł, tak dalece, jak wprowadzać w błąd wybranych, zgodnie z tym, co jest napisane. Dziesięciu greckich królów weźmie z nim służbę i będzie z nim w tej samej radzie, potwierdzą jego dominację. Błogosławiony, który będzie walczył przeciwko niemu i zwycięży go, ponieważ będzie wiecznie królował z Chrystusem w przyszłym wieku. 

(148) Wszystkie te rzeczy usłyszałem z ust świętego Anba Samuela, ja, Apolla, jego ucznia i przekazałem wam, moi bracia. Co do tego, co powiedział w tajemnicy biskupowi Anbie Gregoriusowi , nie napisałem tego, ponieważ nasz ojciec Anba Samuel nakazał mi nie pisać.

(149) W tym dyskursie i obecnych narracjach nie chciałem ich pisać dla braci, którzy je znają, aby usłyszeli je z ust naszego Ojca Anby Samuela: ale dla przyszłych pokoleń piszę je zgodnie z dowództwo naszego ojca Anby Samuela.

(150) Kto więc ich wysłucha i wprowadzi w życie, zostanie zbawiony; przeciwnie, kto się nie podda, otrzyma nagrodę, na którą zasługuje, będzie potraktowany zgodnie ze swoim nieposłuszeństwem.

(151) A teraz, moi bracia, zróbmy to, co jest właściwe dla pokuty, aby znaleźć miłosierdzie i dobre przyjęcie w dniu sprawiedliwego sądu, gdzie każdy człowiek znajdzie nagrodę w harmonii ze swoimi uczynkami, czy to dobrą lub zły.

(152) A najbardziej łaskawy Pan sprawi, że będziemy godni łaski i odpuszczenia grzechów przez modlitwy naszego świętego ojca Anby Samuela i wstawiennictwo Matki Bożej, dziewicy! – Chwała Ojcu, Synowi i Duchowi Świętemu, teraz i na wieki wieków. – Niech tak będzie. Koniec świętej mowy w pokoju Pańskim. Niech tak będzie.

 

 

 


 

 

APOCALYPSE OF SAMUEL, SUPERIOR OF DEIR-EL-QALAMOUN

APOCALYPSE OFSAMUEL, SUPERIOR OF DEIR-EL-QALAMOUN

The Apocalypse of Samuel of Kalamoun is a very interesting text originally composed in Coptic in the 10th century but now only extant in Arabic. It bewails the destruction of Coptic culture by Arabic and the Islamization of the Copts. The work consists of two parts: a sermon and an apocalypse. The purpose of the sermon is to condemn all relationship with the Moslems and especially the use of the Arabic language, to give moral regulations which often begin by the words Be on guard. Devotion to the Blessed Virgin, in the church of the monastery where she appeared several times to Samuel, is also recommended at length. After that, Gregory, bishop of El-Qais, questions Samuel about the end times. 

The Apocalypse of Samuel, the superior of Deir-el-Qalamoun.

(1) In the name of the Father and of the Son and the Holy Spirit, one God only; glory to Him. Amen. With the help of God, may He be blessed, we will begin to write a discourse of our holy father Anbâ Samuel, superior of Deir-el-Qalamoun May his prayer be with us!  Amen.

(2) He gave in this discourse some accounts of the events which will take place in the land of Egypt under the reign of the Arab hegira. Gregorius, bishop of El-Qais, who had come to visit him and obtain the cure of a disease which he had, the bishop himself, assisted in this discourse.

(3) As for Apollo, the disciple of the holy father Anba Samuel, he awaits a great profit from this discourse for he who will read it, will observe it and do what is written there.

(4) When the Arab emigrants had seized Egypt, they were very few: but they multiplied their benefits towards the Christian people.

(5) At this point in time our brothers the monks started to discuss this subject with the father Anbâ Samuel, asking him whether their domination on the land of Egypt would be prolonged for a long time or not.

(6) And the saint, in the presence of the bishop, gave a sigh from the bottom of his heart and said: Blessed be God, who has established the eras in fixing a limit for them, who exalts a nation and lowers another, who dethrones and raises kings.

(7) Do not believe, my beloved children, that this nation is agreeable to the eyes of God because He has delivered this land into their hands; because the wisdom of God is unsearchable for humans and there is noone who can know the works of the Creator nor the end of the times but Him alone.

(8) I tell you, my children, of the many evils that the heretics have committed against the Orthodox in the time of father Dioscorus, and which they still do nowadays, and of those which they did against our father Dioscorus himself: they exiled him to remote islands.

(9) Irotarius sat down on his patriarchal seat while he was living and he did many injustices against the Christians, deporting the bishops, organizing to massacre the Orthodox and demolish the monasteries.

(10) As for Ouquiliânos, the false monk, I keep silent myself about this, because I cannot report and describe the ill deeds which he did within Jerusalem neither his massacres of the Orthodox, nor to describe either what this harmful man did whom we should not name, Kabeyros el-Mouqaouqiz, iniquitous in his actions, he, who oppressed the Orthodox, who drove them out from one place to another, putting all his application to pursue the father Benjamin: he sharpened his teeth against him and said:

(11) I need to find the man with the big beard so that I can order that he is stoned! This is why God heard the prayer of his elect who cried to him and sent to them, according to their request, this nation which seeks gold and not the religious profession.

(12) For myself, I prefer silence, my dear children, and I do not want to describe to you what the Christians will suffer from the Arab emigrants during their reign.

(13) May God make it that you do not recall their name in the middle of us today, for this is an arrogant race whom we should not name in the assemblies of the saints. Ah! this name! that of the Arabs, and their domination, contrary to our laws! these haughty kings who will reign in their day! these sorrows which will affect future generations because they will act like them!

(14) In truth, my children, the angel of the Lord has revealed to me hard times and sorrows without number to which this arrogant nation will subject the children of men.

(15) I do not want to speak about these Arabs nor of their reign, hard to bear, nor of the end of time, following what is written, It is not given to you to know dates and times, because the Father has kept these things in his power alone.

(16) But I will tell you some details in the interest of your souls; and what I say to you will infallibly happen in future ages, when the commandments of God are abandoned.

(17) But any man of a vigilant soul will take care not to imitate the conduct of the Arabs and his soul will be saved.

(18) Do you see, my children, this nation so small in number? They will multiply and become a very great people. Many other nations will join them, and they will multiply like the sands of the sea and like grasshoppers.

(19) Their power will be consolidated and they will extend their domination over several countries, to the East and the West. They will capture Jerusalem on several occasions.

(20) Many other peoples will mingle with them: Hebrews, Greeks, Edessans, inhabitants of Jordan, inhabitants of AmidChaldaeans, Persians, Berbers, those of Sind and India.

(21) They will increase their power very much and will be at peace with the Christians with a short time. After that, the Christians will be jealous of their way of life: they will eat and drink with them; they will play like them; following their example they will be dissipated and commit adultery.

(22) Like them, they will take concubines and will soil their bodies in contact with the women of the hegira, rebels and impure; they will lie down with males like them: they will steal, swear, and do injustice; they will hate each other and will deliver each other to merciless nations; much vain speech which should not be said will come out of their mouths.

(23) They will represent the image of God, that is, the man, in several ways: They will call some pigs, others dogs, others asses.

(24) In the same way also, Christian women will give up the good habits of decent women, to take the dress of blasphemy, to become useless, bad in their conduct, dissolute in their intentions.

(25) They also will say blasphemous words and from their mouths will go forth speech that nobody should utter; because they will blaspheme against God. They will even end up saying without fear: I will act against the God who created me…”

(26) Woe! twice woe! What can I say about these deeds, which will excite the anger of a perfect God? Without the mercy of God and the forbearance of his spirit, He would grant no more delay to the world. Truly, in those times, the Christians will be full of iniquity, idle towards the things of God, distracted by their business.

(27) In that time they will love to drink and eat; they will be devoted to pleasures more than to the love of God; they will attend the meeting places where one drinks and eats more than they will attend the church of God.

(28) They will be sitting in the streets, concerned about the things of the world, in no way concerned with the Church.

(29) It will not come to their minds in the soul that the readings are being made without them present: they will not even hear the Gospel. It is only at the end of the mass that they will present themselves at church.

(30) Some of them will do what is not allowed in dealing with their business to the point of missing the sermons.

(31) They will present themselves then at the church: they will take the Evangelary, will get informed about the chapter which was read and get alone into a corner to read it: they will thus make their own law. Woe! twice woe!

(32) What shall I say, my children, about those times and the idleness which will overcome the Christians? In that time they will deviate much from uprightness and will imitate those of the hegira in their deeds; they will give the names of the latter to their children, leaving aside the names of the Angels, Prophets, of the Apostles and the Martyrs.

(33) They will commit yet another act, at which your hearts would be racked with pain, if I told it to you, knowingly they will give up the beautiful Coptic language in which the Holy Spirit has often spoken by the mouths of our spiritual fathers; they will teach their children, from their youth, to speak the language of the hegira and they will take pride in it.

(34) Even the priests and the monks themselves will also dare to speak Arabic and to take pride in it and that inside the sanctuary.

(35) Woe! twice woe! my dear children. What can I say? In those times the readers in the church will understand neither what they read nor what they say because they will have forgotten their language, and they will truly be unfortunate, deserving of tears, because they will have forgotten their language and will have spoken the language of the hegira.

(36) But woe to any Christian who teaches his son, from his youth, the language of the hegira, so making him forget the language of his ancestors, because he will be responsible for his transgression, as it is written: parents will be judged for their sons.

(37) What shall I say about the laxity will say which will conquer the Christians: they will eat and drink inside the temple without fear; they will forget the fear of the sanctuary, it will be no longer respected in their eyes; its doors will be abandoned, and not even half of a clerk will be seen there, because they will neglect and will not fulfill the seven rites of the Church: you will see men in this time seeking the ranks of priesthood, whereas they do not deserve yet to be readers to read in front of the people.

(38) Many books will fall into disuse, because there will be among them no-one to deal with the books, their hearts being attracted by the foreign books.

(39) They will forget many of the martyrs because their biographies will disappear and will not be found any longer.

(40) The few biographies which are found, if they are read, many of the faithful will not understand because they will be ignorant of the language.

(41) In that time many churches will fall into ruin; they will be deserted on the eve of the festivals and the eve of Sunday too.

(42) There will be noone among the Christians able to read a book on an ambo, even the holy forty books intended for our salvation.

(43) You will not find anybody to do the reading to the people, to instruct them, because the Christians will have forgotten the language and will no longer understand what they read and will not even suspect this.

(44) Also the readers will not understand. In the same way also in Arsinoe, the great city which belongs to the Fayoum, as well as its districts, where the laws of Christ are.

(45) Those who are famous for their books, strong in the knowledge of God, those whose Coptic language was equal in their mouth to the sweetness of honey, and spread around them like the odor of perfumes, because of their beautiful pronunciation of the Coptic language, all, in that time, will give up this language to speak the Arab language and take pride in it, to the point where they will no longer be able to be recognized as Christians; but on the contrary will be taken for Berbers.

(46) Those of the Sa`id who still know and speak the Coptic language will be scoffed at and insulted by the Christians their brothers who speak the Arabic language.

(47) Woe, twice woe! How great the misery! how very grave the acts which will be carried out in those times by the Christians! In recounting these things to you my heart has truly suffered, my eyes have poured tears and my body has trembled much.

(48) Do you think that there is for the soul a pain greater than to see the Christians giving up their sweet language to take pride in that of the Arabs, as well as in their names?

(49) In truth I say to you, my children, that those who will give up the names of the Saints in order to give foreign names to their children, those who will act thus will be excluded from the blessing of the Saints; and whoever will dare to speak inside the sanctuary in the language of the hegira, that one will depart from the ordinances of our holy fathers.

(50) In that time men will commit serious sins and there will be nobody to correct them, to instruct them, and to have pity on them, because they will all sin, their old men as well as their teachers.

(51) The father will learn the fault from his son without rebuking him and the woman will find good in her daughter that which is bad.

(52) Far from rebuking, she will fall into the sin with her, because the sin will no longer be a matter of remorse for the Christians, but on the contrary, they will find sweetness there, because they will remain without teachers. This is why they will add sins upon sins and there will be nobody to instruct them and to rebuke them. But each will pursue his own interests.

(53) The priest will not rebuke the sinner. He who is great will not instruct the little and the little one will not obey the great, because they will give up the laws of the Church and the rules of our holy fathers. They will go as far as suppressing the prescribed and recognized fasts.

(54) Those of them who fast will not complete their fast as they should because of their gluttony; they will encourage others to lunch with them, because each will have chosen a rule for himself according to his desires.

(55) There will be some who, from imitation and respect for men, will break the fast before the time prescribed and before the shadow reaches the measurement which varies according to the month.

(56) You will find them at church in a nonchalant and lazy manner of behavior, discussing the vain things of the inundation, without reflecting, without remembering that the body of God is on the paten, that His blood is in the chalice on the altar.

(57) On the contrary, this terrible mystery will be to them like an amusement. If any of them is taken with zeal for God and goes as far as saying some word of instruction drawn from the canons, they will take him at once for an enemy and, like lions, they will open their mouths against him.

(58) The women also will deliver themselves over to chatterings in the church, to negligence, without being rebuked by anyone, whereas the holy Apostle Paul said: The women must keep silence with the church, and have the head covered.

(59) The priests themselves will know negligence and distraction; they will not obey wholesome doctrines any more.

(60) If any of them sets himself to pronounce some words of instruction, he will do so with negligence and without taking pity on the people; and in so doing they will excite against them the anger of God, because they will have deviated from the canons of the Church and the teaching of our spiritual fathers.

(61) And God will then deliver them to the domination and hatred of the Arab emigrants, who will make them undergo great losses, will crush them with very heavy taxes which they will be unable to endure.

(62) They will be thus reduced to poverty. The Arabs will spoil also all the works on the land because of the hardness of their yoke.

(63) They will cause the widows and the orphans great injury; they will insult the old men, will pursue the virgins, will attack them in their houses because of the taxes.

(64) They will scoff at the Christian religion and will have no regard for the priests nor for the monks; they will eat, drink and play inside the churches; without fear they will sleep with the women in front of the altar.

(65) They will make the churches of God like stables for horses, attaching their horses and their beasts of burden to it.

(66) The powerful spirits which watch over the church will leave and go up from there to heaven when they see the ill deeds which this nation will do in the churches.

(67) The Arabs will destroy many churches by razing them to the ground; they will transport their wood, their bricks, their stones and will build with them palaces and luxury dwellings.

(68) They will pull off the crosses from the churches. They will transform a great number of them into mosques for their use, because of their pride and their hatred against the Christians.

(69) But the holy martyrs who will see these things being carried out in the places of their martyrdom, will bring to God their complaints against this nation while saying: Lord, who are the honest judge, judge between us and this nation which carries out similar acts against our churches.

(70) Yes, God of kindness, enter into judgment with them and render to them according to their actions. At this point in time Jesus Christ, the Word of the Father and his only son will satisfy their hearts and will comfort them while saying: Have patience, my dear and venerated ones, until their time is filled up.

(71) Their actions, of which you are witnesses, are because of the sins committed by my people, because they have rejected my commands and my ordinances in order to resemble this nation.

(72) This is why it will dominate them until its time is done. The holy martyrs will cease their supplications then and will have patience until the end of the hegira.

(73) So know, my children, that this nation will commit a great number of iniquities and injustices on the land of Egypt: its domination will be greatly consolidated, its yoke will press like iron and its people will multiply like grasshoppers; it will seize several countries which will undergo its domination, and its injustice will increase greatly in Egypt, so much so that the land will be ruined by it; they will eat, drink, amuse themselves; they will dress like husbands; they will praise themselves much while saying: No nation will ever dominate us.

(74) They will subject the ground to the land register and hit it with taxes; from this will result a huge cost to live on the land; a great number will perish of hunger and will remain on the ground without anyone to give them the last burial.

(75) It will also happen that those who will lie down for the night in their own houses, will each find, on awaking in the morning, three ushers at their door, each of them claiming some kind of tax.

(76) At this point in time a great number of important cities, regions, hamlets and ports will be destroyed, and this land of Egypt, rich in trees and in gardens, will become a salted land, wooded and sterile, because of the multiplicity of the taxes levied on the country by the Arabs; because they form an arrogant nation, little inclined to mercy.

(77) Their yoke will weigh like iron. They will molest their subjects in their greed for gold: they will make a census of the citizens, great and small, they will inscribe their names on the registers and will claim the capitation tax from them. The inhabitants will then sell their clothing and their effects to discharge the taxes, and their masters will lay hands on all their possessions for reasons which they will invent, and by which they will oppress them.

(78) The population transport themselves from one city and country to another, seeking peace without finding it. While they are at the mercy of all these difficulties, they will remain in the blindness of their heart, without understanding the correction of the Lord, without repenting and seeking the teaching of the Church. But on the contrary, they will add to the number of their sins, because the pride of the Christians will increase much in those times.

(79) They will push themselves up, some above the others, they will complain about each other; they will mock the words of the Holy Books, which are from the Spirit of God.

(80) Even the priests, the monks and the ministers of the holy altar will do similar things; they will praise themselves for it while saying: We have more merit than our fathers.

(81) They will forget what is written, that pride in a man is an abomination before the Lord. When they fulfill these acts, even then they will be dominated by this nation, which will make them suffer much, following what is written: If they scorn my laws, and do not observe my commandments, I will correct their fault with the stick and with the rod their idleness.

(82) So pray, my children, that what is thus written in the Psalms may not be fulfilled against us; let us beg the Lord that he will not abandon the his people in the end, but may He convert his anger into mercy and His indignation into benevolence, that in that time He will turn his regard towards His Christian people, that He will remember His bride the Church, that He will send his celestial assistance to them, that He will not deal with them according to their sins and that He will not treat them according to their iniquities.

(83) And now I recommend to you, my dear children, and I humbly beg you to recommend those who will come after you until the end of the ages, to take perfect care of their souls and not to let a Christian speak the Arabic language in these places, because this there is material for a great judgment: many indeed will dare to speak the language of the hegira at the altar.

(84) Woe, twice woe to these! as I heard myself from an old man dedicated to the service of God, clothed with the Spirit, accomplished in holiness. He answered me when I questioned him about the kings of the hegira: Look, my son Samuel, and understand what I say to you:

(85) At the time when the Christians will dare to speak the language of the hegira near the altar, by which they will blaspheme against the Holy Spirit and the Holy Trinity, in that time woe to the Christians, woe and seven times woe!

(86) If I set myself, my children, to tell you the words of this holy old man, my discourse would be prolonged too much; but I wont, because what we have said is sufficient.

(87) Understand, he who has a heart able to understand! He who keeps himself from the works of the Arabs and does not imitate them will be able to save his soul.

(88) When the holy old man had explained these discourses, he turned to Anba Apollo and all the brothers, saying to us: You have just heard with your ears something of the trial which will fall on future generations who will dare to modify the holy canons and the wholesome doctrines of our fathers: I have made known to you the trial that they will undergo.

(89) You also, my dear children, be on guard and be vigilant, because happiness and blessings are for he who is on guard and takes care. Now, my dear children, be on guard and take care, because happiness and the blessings are with those which act according to the apostolic regulations.

(90) At every moment let us apply ourselves, my dear children, to flee the suggestions of the demon and to not follow the inclinations of our hearts and our bodies, because the demon misleads the heart and throws into it its ideas and its inclinations. So let us flee our inclinations and Christ will fill us with the blessings of His eternal kingdom. 

(91) Take note and be on guard, my dear children, against negligence, because it is the root of all troubles and it sprouts a very bad crop. Be on guard, my children, and flee concupiscence, because it darkens the intelligence, prevents a man from understanding the commands of God, makes him foreign to the Holy Spirit and prevents him from waking up to the knowledge of God.

(92) Be on guard, my dear children, against worrying too much, because it makes a man foreign to the blessings of Paradise; be on guard against impurity, because it irritates God and his angels; be guard against pride, because it is the source of all evils and it is this which moves a man away from God; be on guard against vanity and seeking after authority, because these two failings spoil all the effort of a man and make him lose it in the eyes of God.

(3) Be on guard, my dear children, and do not be pusillanimous in the practice of virtue, because he who is pusillanimous, who has a weak heart who does not have courage, who instead gives way to idleness, fills himself with every sin and all. If you are pusillanimous, if you strive with little courage, you will neglect your rule and you will become lazy when it is a matter of prayers and work

(94) But be like lions, reject every thought which opposes you and flee from any idleness of the body, because idleness grows like ryegrass. Abstain from adultery, because it has made victims and precipitated them very low and those which it threw into hell will never return.

(95) Be on guard, my dear children, do not show affection for a child nor a baby and do not enter where there is a woman, because the flint by contacting the lighter makes fire spout out and burns many fields.

(96) Be on guard, my dear children, and flee all the ill deeds which precipitate a man into hell and deliver him to suffering; but do good works which lead to the kingdom of heaven: these are: purity, humility, prayer, fasting, ascetic works, patience, endurance, forbearance, charity, benevolence, sweetness, fraternity, acceptance of sorrow, humiliation, humility.

(97) Throw far from you any idleness, any anger and any weakness, because it is only at the price of great humiliations that our fathers finished their race, suffering hunger, thirst, absolutely abstaining from drinking any kind of wine, because the disorders of concupiscence are born in the members of a man from the excessive use of wine: wine excites concupiscence while making it improper and it is that which damages the flesh of the body.

(98) And in general the excessive use of wine saddens the Holy Spirit and our fathers knew the number of griefs caused by wine since the beginning. So abstain.

(99) But in small quantity, it can be employed in the diseases of the body; because if the great ascetic Timothy was authorized to take a little wine because of his stomach and his many infirmities, so will I do then for those who are in the effervescence of youth and who are often prone to great sufferings.

(100) In truth, my children, it is wise to be reserved in all things and humiliation is a great profit; because he who humiliates his heart saves it, makes it come to the port of salvation and will be satisfied with the blessings of the Heavenly Jerusalem.

(101) And now, I exhort you with much care and authority to embrace and put into practice all the counsels that I gave you and all the rules which were transmitted to you.

(102) Recommend your children to prescribe to those who will come after them until the end of future centuries, that they take care, and that they follow jealously the works suitable for the monastic vocation, so that they can deserve the inheritance of the kingdom of heaven.

(103) Because there will come a time when many monks will be dissipated and amusing themselves, and because of them the world will blaspheme against the monastic state; they will throw far from them the canons and the regulations .

(104) By those who are clothed with the Holy Spirit, in the name of the great Antony, in the name of Apa MacariusAnba Pacomius, and Apa Shenute, they whose prayers make the land of Egypt thrive, they who established the canons and made them compulsory in the monastic state.

(105) As for us, we have continued their good works, and we have heard and preserved their holy teachings.

(106) As for you, my dear children, observe all that I have just told you as well as the fundamental monastic rule that your spiritual fathers established for you.

(107) Recommend to those who come after you until the century of future centuries to observe all that I have said to you today, according to the word of the holy Apostle Paul: Conform yourself to me as I am conformed to Christ.

(108) So you, my dear children, you conform to me and follow my tracks, as I have followed the tracks of my holy fathers.

(109) If you observe what I have just said to you, then the Mother of God will intercede for you with her Son because you live in a land which belongs to her, as I have often noted myself.

(110) I have seen this with my own eyes in this church, I have heard it with my own ears, saying: This here is my residence, and because I liked it, I remain there with my servant Samuel and all his children who will come after him and will attach themselves to his counsels.

(111) So you must, my dear children, perfectly fulfill all the ordinances, such as the whole monastic constitution. If you do this, you will deserve to see the Virgin Mother of God, Our lady Mary, as I have seen myself, and heard her promise many privileges to those who will live in this desert, who will visit it and come there to seek blessing and forgiveness of sins.

(112) Blessed are you, my children, since you have merited to live in the land of the most pure Virgin Our Lady Mary, to sing and bless God in this church which the Mother of God herself chose to serve as her residence. 

(113) Blessed is he who takes steps to come to this church with faith: I say to you, my dear children, that the Mother of God Our Lady Mary will ask her Son to approve his repentance and to remit all his sins. Blessed those who offer a sacrifice in this holy church; because I say to you that the Mother of God will intercede for him with God, so that He receives his sacrifice in the Heavenly Jerusalem.

(114) He who binds himself by a vow towards this sanctuary, if he hastens to discharge it, I say to you that Our Lady the Virgin Mary will accept his vow and will quickly listen favorably to his request.

(115) Also he who writes out this holy discourse, who places it in the church, he who reads it for the profit of the souls of those which listen to it, preserves it and conforms their conduct to what is written there, escaping from the way of error, and thus saving their souls, I say to you that Our Lady the Virgin Mary will ask her beloved Son to tear up the book of his sins and to register his name in the book of life. 

(116) So now, my dear children, if you observe well what I have recommended to you, the Virgin Mary will intercede for you to her beloved Son and He will put your enemies under your feet and you will tread on the head of the monster satan and you will shatter all the power of the enemy.

(117) If you observe well what I have advised you, kings and the governors will offer presents to you, the archontes will render honors to you and the Berbers will be subjected to you.

(118) Apply yourself with all your power, my dear children, to do with courage and at their hours, the prayers which are prescribed to you for the day, and to be faithful at the meeting for night prayer. Guard yourselves from modifying the constitution which I have established for you, in order not to expose yourselves to a terrible judgment. Observe and observe again, my dear children, all that I have prescribed you in order to be children of the kingdom of heaven.

(119) Guard yourselves from talking during the mass, because then it is a great fault. In spite of the chants carried out in the church, and the reading made for the salvation of souls, some talk together, but know that he who talks in the church will be rejected by God and his Angels; the mother of God will be irritated against him; his prayer will be improper, and he will be held to answer for his disobedience. 

(120) May nobody do things in the church if he is not one of those who are consecrated for it . Prescribe to your children to recommend to those who will come after them until the end of future ages, that nobody should speak inside the altar the language of the hegira; because he who acts thus will deserve the curse.  See, my dear children, that which I spoke to you; he who listens and observes will be saved.

(121) When he had said these things, we wanted to speak to our holy father Anba Samuel, while the assistants were listening to him; our father the bishop, Anba Gregorius, burst into bitter tears, to the point of wetting his clothing with his tears, because of the events which were to take place.

(122) Then the Father Anba Samuel answered him: This is only one small punishment by which God will punish the generation of those times.

(123) But if His vengeance on the sins which they will have committed came on them, who could remain before God?

(124) According to what is written: If you are on guard against iniquity, Lord, Lord, who will be able to remain before you?

(125) As it is also written: It is good for me that you humiliated me, so that I can observe your commandments. and again: the Lord punished me very severely, but He did not deliver me to death.

(126) So he who accepts the correction of the Lord with thanks and embarrassment then, who acknowledges his sins and does not return there a second time, he will be saved: he who accepts the correction of the Lord with thanks and patience, when it happens to him because of Christ, will be saved according to the word of the holy Gospel: He who perseveres until the end will be saved.

(127) As for he who is impatient and doubts, woe to him forever. Indeed, many of the Christians in that time will disavow Christ because of the short time of trial which will pass away.

(128) Some will disavow Him because of the difficulties which they will have and because they will not find anybody to instruct them nor to comfort them in their sorrows: they will be deprived of the help of instruction, many others will fall because of the preponderance of fashionable things to which their spirits will stick, without anybody opposing them; these will fall.

(129) Others, merely because of the pleasure of eating and of drinking will fall; others, because of idleness of the body and because of the error of sin. 

(130) Then, their brothers and their parents will not weep for them and will not sadden themselves on their fate, but on the contrary, they will find in them an object for their vanity: they will eat and drink with them: and after that, they will envy them, will imitate them, and like them they will disavow Christ.

(131) Woe to those which are thus, because their residence in hell will be in a deep pit forever. Below: My holy father, said Anba Gregorius to him, do you believe that the event seems to be delayed? and until when will this trial last and the domination of this race over the land of Egypt?” —

(132) The holy Anba Samuel answered him: My father Anba Gregorius, nobody knows the disposition of dates nor their vicissitudes, except the Creator alone, but if the Christians repent and give up their ill deeds, fulfill the canons of the church and maintain them with vigilance and uprightness before God, then God will spare them these sorrows: but if they do not repent, these troubles will remain on the land until the end of the domination of the hegira, until the last of the kings of the hegira.

(133) The last of the kings of the hegira will bear the name of LASMARISU; his name in numbers gives six hundred and sixty six; let him understand who is able to understand. He will issue from two nations.

(134) During his reign the land will be troubled: his clothing will have the color of gold; he will have a fierce soul and will deliver a man to death for one dinar: in his time there will be no peace; in his face there will be not a trace of life; he will forget the fear of God, of which he will have not even a memory.

(135) He will not follow the ordinances of his father, because he will be an Ishmaelite, nor the profession of his mother, because she will be a Frank: he will love drunkenness, he will be bloodthirsty: under his rule men will undergo many sorrows: he will massacre a great number of them by surprise; men will have a great difficulty in those times, and will be awaiting the divine mercy in the middle of the many tribulations which will be frequently inflicted on them by the sons of Ishmael.

(136) After this trial, God will remember his so greatly humiliated people and will send against the Arabs the king of the Greeks, in great fury, on the coast, because the archangel Michael will appear to him in a vision and will say to him: Arise and plunder in your turn, because the Lord has given you all the land, and so he will rule over all the land, it will also happen that the king of Abyssinia will achieve great devastations in the domain of their ancestors on the East coast.

(137) Those of the hegira will flee to the deserts where they were before; they will flee from the East before the king of the Abyssinians and the king of the Greeks will strike at the sons of Ishmael and will encircle them in the valley of al-Hefar, the place of their ancestors; he will make them perish from the West and will make them drown. Terror and great fear will seize the sons of Ishmael and all their followers.

(138) God will deliver them to the king of the Greeks, who will make them pass to the edge of the sword and will despoil them, because they oppressed the land. This is why, by a just decree, God will deliver them to the king of the Greeks who will make them undergo trials, in truth hundred times greater than those which they caused.

(139) They will be in poverty, misery, sorrow, in embarrassment, they will be subjected to the sword. The king of the Greeks will enter the land of Egypt, will set fire to the city of the Egyptians, named Babloun, because it is there that the sons of Ishmael carried out their abominations; he will destroy the land of al-Djonf and will subject the sons of Ishmael to the sorrow of slavery and all kinds of sufferings.

(140) Those of them who survive will flee to the deserts of their fathers.  The king of Abyssinia will marry the daughter of the king of the Greeks and there will be such a pacification, such a peace and such a harmony on all the face of the land for forty years that nothing similar will ever have been seen on the land.

(141) There will be great joy for the Christians who will publicly open the doors of their churches, will build houses, will plant vines, will raise high palaces and will be delighted in the Lord their God. Woe to those who, in that time, will bear the name of the hegira.

(142) After the forty years, here are the signs which concern the wicked king: The sources of water and the rivers will be transformed into blood, and will remain so for an hour, their water will be undrinkable.

(143) The second sign: babies will speak at the age of three months after their birth. The third sign: when you make the harvest of the fields, blood will spout out of the ground.

(144) At this point in time the wise will flee to the mountains; because after that, the race contained beyond the sea on the coast of the Arabs will appear, they are Hagog and Magog.

(145) The earth will tremble before them and the men will flee into the mountains, into caves, into cemeteries and they will die of hunger and thirst. This race will soil the ground for five months; and after that the Lord will send his angel who will exterminate them in one hour.

(146) The king of the Greeks will dominate over the land one year and six months: he will make Jerusalem his residence. After that, God will put an end to his reign over the land and then the hideous one will appear, who is the false Messiah, doing many signs and wonders with vain ostentation.

(147) He will even go, if he can, so far as misleading the elect, according to what is written. Ten of the Greek kings will take service with him and will be with him in the same council, they will confirm his domination. Blessed is he who will fight against him and will overcome him, because he will reign eternally with Christ in the future age.

(148) All these things, I heard them from the mouth of the holy Anba Samuel, I, Apollo his disciple, and I reported them to you, my brothers. As for what he said in secrecy to the bishop Anba Gregorius, I did not write it, because our Father Anba Samuel commanded me not to write it.

(149) This discourse and the present narratives, I did not want to write them for the brothers who know them to have heard them from the mouth of our Father Anba Samuel: but it is for future generations that I write them, according to the command of our Father Anba Samuel.

(150) So he who listens to them and puts them into practice will be saved; he on the contrary who disobeys will have the reward which he deserves, he will be treated according to his disobedience.

(151) And now, my brothers, let us do what is appropriate for repentance, in order to find mercy and a good reception at the day of the equitable judgment, where every man will find a reward in harmony with his works, whether good or bad.

(152) And the most clement Lord will make us worthy to find grace, and remission for our sins, by the prayers of our holy father Anba Samuel and by the intercession of the Mother of God, ever-virgin! — Glory to the Father, the Son and the Holy Spirit, now and forever and in the ages of ages. — Let it be. End of the holy discourse in the peace of the Lord. So be it.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.