Ewangelia Judasza (Jds)

 

Ewangelia Judasza

Rozdział 1 (Jds 1)

https://opoka.org.pl/biblioteka/T/TH/THP/ewangelia_judasza_04.html

http://tajemnicebogow.cba.pl/apo014.html

http://www.zbawieniecom.fora.pl/nauka-a-biblia,9/ewangelia-wedlog-judasza,372.html

 

  • Nie ufam temu pismu ze względu na niekompatybilność z Ewangelią Mateusza i Jana – teksty są ze sobą sprzeczne. 
  • Po drugie dlaczego mam odrzucać tysiące manuskryptów na rzecz jednego anonimowego (nie znanego źródła i to jeszcze promującego dziwne nauki ? 
  • Ewangelia Mateusza i 1 Księga Henocha jasno ostrzegają przed różnymi tego typu dziełami 
  • Nie mamy także innych źródeł utwierdzających wartość historyczną (wiarygodności) tego typu ”Ewangelii”.
  • Oczywiście autorem Ewangelii Judasza nie był Judasz, Marii Magdaleny nie była Maria i tak dalej. Te dzieła były spisane przez poszczególne sekty np. byli Judaszianie (zmyślam, chodzi o przykład) a ich patronem był Judasz. I tworzyli sobie Ewangelię Judasza a dokładnie to wykorzystywali postać Judasza której przypisywali swoje doktryny – Judasz przemawiał głosem ich propagandy. Czyli ta Ewangelia propaguje idee autora a nie Boga, Mesjasza czy Judasza.  
  • Sama Ewangelia Judasza nie wyjawia niczego tajemnego poza tym że Judasz miał być cudownie wybranym apostołem który miał gnozę czyli poznanie prawdy albo inaczej być na wysokim poziomie duchowym wedle autora tego tekstu. 
  • Wmawia nam się różne baśnie jak ta że Kościół Rzymski przerobił 4 Ewangelię a było ponad 40 i te usunął ale część pozostało jak ta Judasza i one są wiarygodne i groźne dla wiary chrześcijańskiej.
  • Innym mitem jest rzekoma późna data większości ksiąg – celowo datuje się na datę po 70 roku. Tymczasem ostatnia księga Objawienia została spisana w latach 60-90. Warto przy okazji zauważyć że sam Kościół Biblijnego Dekalogu nie odważył się zmieniać – zmodyfikowano jedynie dwa przykazania jedynie w swoim Katechizmie. 
  •  Dość często powtarza się te wersję historii – byli Chrześcijanie i Poganie oraz Gnostycy i aby ich pokonać Kościół posłużył się Ojcami Kościoła i tak Chrześcijaństwo wygrało. Kolejny mit – Byli różni Chrześcijanie, Gnostycy, Poganie (Mitraiści). Ojcowie Kościoła to byli w dużej mierze chwasty oficjalnie chwalący Boga nieoficjalnie Pawła. Gnostyków zgeneralizowano i przedstawiono jako kozioł ofiarny. Sam Kościół Rzymski oparł swoje wierzenia na Gnozie, Hermetyzmie, Kabale, Mitraizmie i tak dalej. Tak więc Pawłościaństwo jako teza a Gnostycyzm jako Antyteza  i z tego wyszło Chrześcijaństwo – oczywiście następcy apostołów nie stanęli na podium a raczej potomkowie tych którzy ich skazywali na śmierć. 

 

 

 


 

Tłumaczenie A

(1) Tajemna nauka pouczenia w którym Isus przekazał to, co opowiedział Judaszowi Iskariocie, w (czasie) ośmiu dni, na trzy dni, zanim sprawował  paschę. Gdy (Isus) objawił się na ziemi, uczynił znaki i wielkie cuda dla zbawienia ludzkości.

(2) I niektórzy wędrują na drodze sprawiedliwości niektórzy zaś wędrują (drogą) swoich wykroczeń (Isus) powołał więc Dwunastu uczniów i zaczął z nimi rozmawiać o tajemnicach, które są na świecie i o tych, które nadejdą na końcu.

(3) Wiele razy nie objawiał się swoim uczniom (wprost), lecz dzieci ukrywały go w swym gronie. I znalazł się w Judei przy swoich uczniach pewnego dnia.

(4) Znalazł ich jak siedzieli zebrani i ćwiczyli się w pobożności. Gdy spotkał tak swoich uczniów  zebranych i siedzących, gdy sprawowali
dziękczynienie nad chlebem wyśmiał uczniów (Wtedy) rzekli mu: „Nauczycielu, dlaczego wyśmiewasz nasze dziękczynienie.

(5) Uczyniliśmy to, co jest słuszne.” Odpowiedział im mówiąc: „Nie wyśmiałem was. Co czynicie, uczyniliście nie z [waszej] woli, lecz żeby w tym wasz Bóg otrzymał błogosławieństwo”. (Wtedy) rzekli: „Nauczycielu, ty [jesteś posłanym] i Synem naszego Boga”.

(6) Rzekł im wówczas Isus: „Czy poznajecie mnie w czymś” Zaprawdę mówię wam, że nikt z (tego) pokolenia  nie pozna mnie wśród ludzi, którzy są wśród was”. Gdy to usłyszeli jego uczniowie  zaczęli się gwałtownie oburzać i gniewać, przeklinając go w swoim sercu. Isus zaś gdy
zobaczył ich brak zrozumienia [powiedział] im: „Dlaczego niepokój sprowadził (ten) gniew?

(7) To wasz Bóg, który jest wśród was i [jego aniołowie] wprowadzili oburzenie do waszych dusz Ten, który jest mocny wśród was, spośród ludzi, niech sprowadzi człowieka doskonałego i niech stanie on przede mną, przed moim obliczem”.

(8) I wszyscy powiedzieli: „jesteśmy mocni”. Ale ich duch nie mógł się odważyć, aby stanąć w jego obecności, poza Judaszem Iskariotą. On był w stanie wystąpić w jego obecności. Nie był jednak w stanie, aby spojrzeć na niego, w jego oczy, ale odwrócił swą twarz do tyłu.

(9) I rzekł mu Judasz: „Wiem, kim jesteś i z jakiego wyszedłeś miejsca. Wyszedłeś z eonu nieśmiertelnej Barbelo i od tego, który cię wysłał.

(10) Ja zaś jestem niegodny, abym wymówił jego imię”. Isus wiedząc, że (Judasz) myśli o kimś innym, o kimś, który jest większy, rzekł do niego: „Odłącz się od nich, a ja ci opowiem o tajemnicach królestwa.

(11) Jest możliwe, że wejdziesz tam ale możesz mieć więcej utrapienia. Bo ktoś inny wejdzie na twoje miejsce tak, aby Dwunastu uczniów osiągnęło doskonałość w swoim Bogu”.

(12) I rzekł do niego Judasz: „W jakim dniu powiesz mi o tym i [w jakim dniu] nadejdzie wielki dzień światłości dla pokolenia ?” Gdy to
powiedział, Jezus go opuścił.

(13) Najpierw więc, gdy się to stało, [objawił] się swoim uczniom i ci rzekli do niego: „Nauczycielu, dokąd poszedłeś i co robiłeś gdy nas opuściłeś?”

(14) Rzekł im Isus: „Udałem się do innego wielkiego pokolenia świętego”. Jego uczniowie rzekli do niego: „Panie, cóż to za wielkie pokolenie wznioślejsze od nas i bardziej święte, a które nie jest z tego eonu”

(15) Wówczas gdy usłyszał to Isus, roześmiał się. Rzekł im: „Dlaczego rozmyślacie w waszym sercu o tym pokoleniu, które jest mocniejsze i bardziej święte?

(16) Zaprawdę mówię wam, że nikt ze zrodzonych w tym eonie nie będzie oglądał tamtego pokolenia ani nikt z wojska anielskiego z gwiazd nie będzie panował nad tamtym pokoleniem ani nikt ze zrodzonych wśród śmiertelnych ludzi nie może z nim się spotkać, ponieważ pokolenie to nie pochodzi od […], który powstał [w świecie] a pokolenie ludzi, którzy są wśród [was] jest spoza pokolenia ludzkości to jest z […] […] mocą, która […inne] moce […] wy zaś panujecie nad [nimi]”.

(17) Gdy to usłyszeli jego uczniowie zadrżeli w duchu i wszyscy nie mogli znaleźć sposobu, aby odpowiedzieć, co to (znaczy). Przyszedł więc do [nich] Isus innego dnia.

(18) Rzekli więc do niego:  „Nauczycielu, wiedzieliśmy cię w [widzeniu]. Mieliśmy bowiem wielkie sny tej nocy, której światłość […]” Powiedział: „Dlaczego […] […] i ukryliście się”.

(19) Oni zaś powiedzieli: „Widzieliśmy wielki dom i był w nim wielki ołtarz oraz dwunastu mężczyzn, mówimy, że są to  kapłani, oraz pewne Imię.

(20) Rzesza (ludzi) czeka w gotowości [przy ołtarzu] aż kapłani [wyjdą] [i podejmą] służby. My zaś przygotowaliśmy się (także)” [Isus] [powiedział]: Jakiego rodzaju [byli to kapłani?] Oni zaś [rzekli: „Jedni] byli  [kapłanami] przez dwa tygodnie [inni] sprawowali ofiary ze swoich dzieci, inni zaś (ofiarowali) swoje żony błogosławiąc je i poniżając na przemian.

(21) Jeszcze inni spali z mężczyznami, inni popełniali zabójstwa, jeszcze inni dopuszczali się mnóstwa grzechów i bezprawia. Mężczyźni zaś, którzy stali przy ołtarzu wzywali twoje imię i pozostawali we wszystkich tych czynach swego przestępstwa. gdy dopełniały się ofiary […]”.

(22) I gdy to powiedzieli zamilkli ze drżeniem. Rzekł im Isus: „Dlaczego zadrżeliście? Zaprawdę mówię wam; wszyscy kapłani którzy stoją przy ołtarzu wzywają mojego imienia.

(23) Mówię wam także, że zostało zapisane moje imię na tym [domu] pokoleń gwiazd przez pokolenia ludzkie. I posadzili w imię moje drzewa nieurodzaju i hańby”.

(24) Isus mówił do nich (dalej): „Wy jesteście tymi, którzy podejmą służbę przy ołtarzu. A więc wy zobaczyliście tego, który jest Bogiem i któremu służycie.

(25) A Dwunastu mężczyzn, których zobaczyliście, to wy właśnie, a trzoda tych, których przyprowadzają do ofiary to ci, których widzieliście.

(26) Jest to tłum, który wprowadziliście w błąd przy ołtarzu tamtym, bo (przy nim) stanie [władca tego świata] w ten oto sposób będzie korzystał z mojego imienia, zaś w gotowości czekać będą pokolenia pobożne.

(27) Następnie inny człowiek przedstawi rozpustnika a inny przedstawi zabójców dzieci, a inny takich, co śpią z mężczyznami, (ale także takich), co poszczą a inny będzie oczyszczał od bezprawia i błędu I ci mówią (o sobie): „my jesteśmy równi aniołom”.

(28) I ci są gwiazdami, doskonałymi w każdej rzeczy. Powiedziano więc ludzkim pokoleniom: „Oto Bóg przyjął waszą ofiarę z rąk ich kapłanów, on, który jest sługą błędu.

(29) Pan zaś, który rozkazuje, on jest panem nad Pełnią: w ostatnim dniu zostaną w hańbie odrzuceni”.

(30) Rzekł [im] Isus : „zaprzestańcie waszych ofiar […] tych (?) które wy […] na ołtarzu, a które są o waszych gwiazdach i waszych aniołach i właśnie zostały dokonane.

(31) Niech staną się przeciwne (?)  wobec was i niech przemijają i niech [brak tekstu]  […] i mocy. Piekarz  nie może wyżywić stworzenia w szelkiego, które jest [pod niebem] i  nie […] wobec nich.  […]  […] wobec was i  tamtych […] Rzekł im  Isus: Zaprzestańcie walczyć ze mną.

(32) Każdy  z was ma swoją gwiazdę i  każdy […] 10-26 [brak tekstu]  w […] da tym[…], który przyszedł dla tych, którzy […] źródłem  dla drzewa […] […] przemijającego eonu […] na jakiś czas[…] lecz przeszedł, aby nawodnić raj Boga i aby pokolenie które ma przetrwać, nie zostało splamione (w czasie) wędrówki tego pokolenia, ale [żeby (pozostało) czyste ?] na wieki wieków”.

(33) Rzekł więc Judasz do niego: „Rabbi,  jaki rodzaj owocu jest udziałem tego pokolenia? „ Odrzekł Isus: „Każde pokolenie ludzkie, to jest, ich dusze umrą.

(34) Ci jednak jeśli osiągną doskonałość w czasie królestwa, i gdy duch oddzieli się od nich, to ich ciała wprawdzie umrą, ale ich dusze będą ożywione i podniesione”.

(35) Rzekł Judasz:  „A co stanie się z pozostałym pokoleniem ludzi?” Odrzekł Isus: „Jest rzeczą niemożliwą, aby sadzić na skale, i aby (ludzie) zebrali (z niej) swoje owoce.

(36) Podobnie jest z […] rodem [nieczystym] i zepsutą Sophią z ręką, która stworzyła człowieka śmiertelnego, ich dusze idą do eonu, który jest wyżej. Zaprawdę mówię wam, że […] […ani] anioł [ ani żadne)] moce nie są w stanie zobaczyć […] tylko ci, którzy […(wywodzą się?)] ze świętego pokolenia […] wobec nich”.

(37) Gdy Isus to powiedział, odszedł. Judasz zaś rzekł: „Nauczycielu, jak wysłuchałeś ich wszystkich, posłuchaj teraz mnie. Zobaczyłem bowiem wielkie widzenie”.

(38) Gdy Isus to usłyszał, roześmiał się i powiedział do niego: „Dlaczego ty, trzynasty duchu, doświadczasz (mnie) jeszcze” ale mów, postaram się sprostać tobie”.

(39) Rzekł mu więc Judasz: „Zobaczyłem siebie w widzeniu, jak Dwunastu uczniów rzuca na mnie kamienie i już prześladuje [mnie gwałtownie] i uciekłem do miejsca, w którym […] za tobą.

(40) Ujrzałem jakiś dom [ w którym zobaczyłem to miejsce] ale oczy moje nie będą mogły zmierzyć jego miary. Wielcy ludzi otaczali
go a dom ten miał dach z zielonych (liści) i w środku domu był [tłum (niezliczony?)] […ciebie] [według twojej woli )?]

Nauczycielu, weźmij mniej do środka razem z tymi ludźmi”. Odpowiadając Jezus rzekł: „Twoja gwiazda cię zwiodła, Judaszu. Nie jest godzien
15 żaden stworzony człowiek
16 śmiertelny, aby wejść
17 do domu, który widziałeś, to miejsce
18 właśnie jest
19 zachowane dla świętych.
20 Na miejscu tym ani słońce, ani księżyc
21 nie będzie panował, ani dzień.
22 Lecz wejdą ci do niego
23 na zawsze w eonie razem
24 ze świętymi aniołami.
25 Oto powiem ci o
26 tajemnicach królestwa.

46
1 I pouczyłem cię o błędzie
2 gwiazd i [tym, który został posłany]
3 na [….] na
4 dwanaście eonów.”
5 Judasz powiedział: „Nauczycielu,
6 czy moje potomstwo nie jest
7 podporządkowane
8 archontom?” Odrzekł
9 Jezus mówiąc mu: „Chodź,
10 żebym mógł [pouczyć] cię, [że….]
11 […] lecz ty będziesz
12 jęczał (cierpiąc) jeszcze bardziej, gdy zobaczysz
13 królestwo i jego pokolenia
14 wszystkie”. Gdy usłyszał to
15 Judasz, rzekł do
16 niego: „Czy jest lepiej, że
17 to przyjąłem, a ty wybrałeś mnie do
18 tego pokolenia?” Odrzekł
19 Jezus mówiąc: „Będziesz
20 trzynastym i
21 będziesz przeklęty przez
22 pozostałą resztę pokolenia, ale
23 przyjedziesz i będziesz panował nad
24 nimi. Ostatniego dnia zaś będą
25 przeklinać twoje nawrócenie ku wysokości

47
1 do świętego pokolenia”. Rzekł (ponownie)
2 Jezus: „Chodź a pouczę cię
3 o rzeczach ukrytych, tych,
4 których nie widział nikt z
5 ludzi. Istnieje bowiem wielki
6 eon, bez kresu, którego miary
7 nikt z pokolenia aniołów
8 nie widział, w którym jest wielki
9 niewidzialny duch
10 ten, którego oko anioła
11 nie widziało, ani myśl
12 rozumu nie pojęła, ani
13 nikt nie nazwał go imieniem.
14 I objawił się w tym miejscu
15 obłok świetlisty
16 i rzekł: „Niech stanie
17 się anioł dla
18 posługi i wyszedł
19 z obłoku wielki anioł
20 Autogenes, bóg
21 światłości, a z jego powodu
22 powstało czterech
23 aniołów, z innego
24 obłoku. I powstali dla
25 posługi Autogenesa
26 aniołowie. I rzekł

48
1 Autogenes: „niech się stanie […] i stało się [….aniołów] i stworzył pierwszego Oświeciciela aby panował nad nimi i rzekł: „niech się staną aniołowie, służący jemu i powstało ich niezliczone setki tysięcy. I rzekł:
Niech się stanie eon świetlisty i stał się.
I ustanowił drugiego Oświeciciela aby nad nim panował oraz setki tysięcy aniołów niezliczonych, którzy służyli. I w taki też sposób
16 stworzył pozostałe eony światłości i sprawił, że panowały nad nimi. I stworzył dla nich setki tysięcy niezliczonych aniołów, którzy pełnili służbę. I zjawił się
22 Adamas w pierwszym obłoku światłości. Obłoku tego nie widział nikt z aniołów.
25 Tych wszystkich nazywano zaś bogiem. I

49
1 (i) [stworzył …
2 tam [… …..na]
3 obraz
4 i na podobieństwo tego anioła
5 objawił [pokolenie]
6 niezniszczalne Seta […]
7 Dwunastu zaś [….
8 dwudziestu czterech […
9 Objawił siedemdziesięciu dwu
10 Oświecicieli w pokoleniu
11 niezniszczalnych według woli
12 Ducha. Zaś siedemdziesięciu dwu
13 Oświecicieli objawiło
14 360 Oświecicieli w
15 niezniszczalnym pokoleniu według
16 woli Ducha. Byli w tej liczbie
17 po pięciu na jednego.
18 A ich ojciem jest Dwanaście 19 eonów z dwunastu
20 Oświecicieli; Dla
21 każdego eonu sześć
22 niebios tak, że powstały
23 siedemdziesiąt dwa niebiosa
24 z siedemdziesiąt dwoma Oświecicielami
25 w każdym po jednym.

50
1 Dla nich znów pięć firmamentów aż powstało 360
3 [wszystkich firmamentów] I
4 dano im władzę wielkość
5 wojska aniołów
6 [niezliczonych] którzy sławili i
7 służyli [natychmiast]. (Także) dziewicze
8 duchy oddawały cześć i
9 służyły wszystkim eonom razem
10 z niebiosami i ich firmamentami. To mnóstwo
11 nieśmiertelnych zostaje nazwane
12 światem, a to jest
13 zniszczeniem
14 ze strony ojca
15 i siedemdziesięciu dwu Oświecicieli,
16 które są razem z nim, razem z
17 Autogenesem i jego siedemdziesiąt
18 dwu eonami. To w nim objawił się pierwszy człowiek ze swoją niezniszczalną mocą.
22 Objawił się zaś jako eon razem ze swoim pokoleniem. To w nim był obłok gnozy razem z aniołem którego nazywa się

51
1 El […
2 razem z […
3 eon …….następnie[
4 rzekł […..
5 „Niech powstanie
6 dwanaście aniołów, panujących
7 nad chaosem i otchłanią.
8 I oto objawił się
9 z obłoku anioł,
10 a jego oblicze zionie [ogniem],
11 jego podobizna zanieczyszczona jest krwią.
12 Ma imię
13 Nebro, co oznacza
14 Odstępca.
15 Inni nazywają go Jaldabaoth.
16 I wyszedł jeszcze jeden anioł
17 z obłoku, Saklas. Nebro
18 stworzył sześciu aniołów,
19 także Saklas, dla posługi
20 I w ten sposób powstało dwunastu
21 aniołów w niebiosach.
22 I wziął każdy (z nich) część
23 niebios. I rzekło
24 dwunastu archontów do
25 dwunastu aniołów:
26 „Uczyńcie sobie każdy
27

52
1 [………i niech (?)]
2 […….pokolenie]
3 [……..wobec (?)]
4 […….. ] aniołów: Pierwszym jest
5 Set, zwykle nazywa się
6 go Chrystusem. Drugim
7 jest Harmothoth, który
8 […] trzecim
9 jest Galila, czwartym
10 jest Jobel, piątym
11 jest Adonaios. Tych
12 pięciu panowało nad
13 przepaścią, ale najpierw nad
14 chaosem. Wtedy rzekł
15 Saklas do swoich aniołów:
16 „Uczyńmy człowieka
17 według podobieństwa i obrazu.
18 I stworzyli Adama
19 I jego żonę Ewę, która w
20 obłoku była nazywana
21 Zoe. W tym bowiem
22 imieniu wszystkie pokolenia
23 go szukają. I każdy
24 z nich ją nazywa
25 tym imieniem. Saklas jednak nie

53
1 nakazał […]
2 jeśli[…]
3 pokolenia
4 Ta […]
5 Archont zaś powiedział mu:
6 „Twój żywot będzie ci (dany)
7 na (długi) czas, razem z twymi dziećmi”.
8 Judasz powiedział do Jezusa: [jak]
9 długo będzie żył
10 człowiek?” Rzekł mu Jezus:
11 „Dlaczego dziwisz się temu, że Adam
12 i jego pokolenie przyjął
13 czas (życia) w miejscu
14 w którym przyjął jego królestwo
15 nad nim zarządzając razem z jego
16 archontem?” Judasz rzekł do Jezusa:
17 „Czy duch człowieka może umrzeć?”
18 Jezus odrzekł: „ W ten sposób
19 Bóg rozkazał
20 Michaelowi, aby dać im duchy
21 ludzkie służące im za ich
22 dar, ale Wielki polecił
23 Gabrielowi, aby dał duchy
24 wielkiemu pokoleniu bez panowania nad nim.
25 I to jest duch razem z duszą.
26 Dlatego pozostałe dusze

54
1 […]
2 […obłok(?)] światłości
3 […aniołowie ]
4 […] wobec[ nad [nimi] aby nawrócili
5 [się] ku duchowi, który w was jest
6 a sprawiliście że przebywa w tym
7 ciele, w pokoleniu aniołów.
8 Bóg sprawił, że dano
9 gnozę Adamowi i tym, którzy
10 z nim byli, aby nie panowali nad
11 nimi władcy
12 chaosu i otchłani”.
13 Judasz rzekł do Jezusa:
14 „Czym ma być to pokolenie?”
15 Isus odrzekł:
16 „Zaprawdę mówię wam,
17 gwiazdy skończą się
18 nad nimi wszystkimi, gdy
19 doprowadzi do pełni swoje (okresy) czasu
20 ustanowione przez
21 Saklasa. Wtedy wzejdzie ich
22 pierwsza gwiazda razem z pokoleniem.
23 I to, co zostało zapowiedziane,
24 spełni się. Wtedy będą
25 popełniać cudzołóstwa w imię moje I
26 zabijać będą swoich synów

55
1-8 [brak tekstu]
9 […] w imię moje.
10 I uczyni […] twoją gwiazdę
11 nad trzynastym eonem”.
12 Następnie roześmiał się Jezus.
13 [Rzekł] Judasz: „Nauczycielu,
14 [„Dlaczego śmiejesz się ze mnie?”]
15 [Jezus odrzekł mówiąc:] „śmieję
16 [się nie z was] lecz z błędu
17 gwiazd. Tych sześć
18 gwiazd błądzi z tymi pięcioma
19 walcząc. Oto wszystkie
20 będą zniszczone razem ze swymi stworzeniami”.
21 Judasz rzekł do Jezusa: „Co się
22 stanie z tymi, którzy obmyli się
23 w imię twoje?”
24 Rzekł Jezus: „Zaprawdę
25 mówię [ci], to obmycie

56
1 [które przyjęli ] w imię moje
2-8 [tekst zniszczony]
9 […… móc]
10 [umierać (?) ……]dla mnie
11 Zaprawdę mówię ci
12 Judaszu, ci, [którzy] składają ofiary
13 Saklasowi […] Bóg […]
14 że [ zło (?)18…..
15 na tym […..
16 ich [….
17 Wszystkie złe uczynki są złe. Ty
18 zaś przewyższysz ich
19 wszystkich. Człowieka bowiem, który
20 mnie nosi, ty ofiarujesz
21 go. Już twój róg się uniósł
22 i twój gniew się wypełnił
23 a twoja gwiazda wzeszła
24 i serce twoje [pojęło]”

57
1 Zaprawdę mówię ci,
2 twoje ostatnie ….
3 [… stanie się]
4 [brak tekstu]
5 [brak tekstu]
6 […..cierpienia]
7 […… ich (?)
8 [……….. Archont
9 zostaje zniszczony. I wtedy
10 podniosą się postacie
11 wielkiego pokolenia Adama
12 że ponad niebem i ziemią i
13 aniołami istnieje
14 pokolenie z eonu.
15 Oto, wszystko zostało ci powiedziane,
16 podnieś oczy i zobacz obłok
17 i światłość, która jest w nim
18 i gwiazdy, które go otaczają
19 i gwiazdę, która jest na
20 przedzie: to twoja gwiazda”.
21 Judasz podniósł oczy i
22 zobaczył obłok świetlisty i
23 wszedł do niego. Ci, którzy
24 stali niżej usłyszeli
25 głos wychodzący z
26 obłoku, który głosił:

58
1 [……….] wielki
2 ród…….
3 …….obraz
4-8 [brak tekstu]
9 …. oburzyli się
10 arcykapłani, że poszedł
11 do mieszkania
12 na swoją modlitwę. Byli niektórzy
13 spośród uczonych w piśmie
14 którzy czuwali, żeby
15 pochwycić go na
16 modlitwie. Bali się bowiem
17 ludu. Według wszystkich
18 był on prorokiem.
19 Przystąpili do Judasza mówiąc mu:  „Co robisz w tym miejscu?  Ty jesteś uczniem Isusa.
23 On zaś odpowiedział im według ich woli. Judasz wziął pieniądze i  wydał go im.

 

Tłumaczenie B

[5. Wizja uczniów]

Przyszedł więc do [nich] Isus  innego dnia. Rzekli do niego: „Nauczycielu, widzieliśmy cię w [widzeniu]. Mieliśmy bowiem wielkie sny tej nocy, której światłość […]” (25) Powiedział: „Dlaczego […] […] i ukryliście się”40. (38,1) Oni zaś powiedzieli: „Widzieliśmy wielki dom i był w nim wielki ołtarz oraz dwunastu mężczyzn, mówimy, że są to (5) kapłani, oraz pewne Imię. Rzesza (ludzi) czeka w gotowości [przy ołtarzu] aż kapłani [wyjdą] (10) [i podejmą] służby. My zaś przygotowaliśmy się (także)”42. [Isus] [powiedział]: Jakiego rodzaju [byli to kapłani?] Oni zaś [rzekli: „Jedni] byli (15) [kapłanami] przez dwa tygodnie, [inni] dokonywali ofiary ze swoich dzieci, inni zaś (ofiarowali) swoje żony błogosławiąc je i poniżając na przemian. (20) Jeszcze inni spali z mężczyznami, inni popełniali zabójstwa, jeszcze inni dopuszczali się mnóstwa grzechów i bezprawia. Mężczyźni zaś, którzy stali (25) przy ołtarzu wzywali twoje imię (39,1) i trwali we wszystkich tych czynach swego przestępstwa, gdy dopełniały się ofiary […]”43. I gdy to powiedzieli (5) zamilkli z drżeniem. Rzekł im Isus: „Dlaczego zadrżeliście? Zaprawdę mówię wam: wszyscy kapłani, którzy stoją przy ołtarzu (10), wzywają mojego imienia. Mówię wam także, że zostało zapisane moje imię na tym [domu] pokoleń gwiazd przez pokolenia (15) ludzkie. I posadzili w imię moje drzewa nieurodzaju i hańby”44. I Isus mówił do nich (dalej)45: „Wy jesteście tymi, którzy podejmą służbę (20) przy ołtarzu. A więc wy zobaczyliście tego, który jest Bogiem i któremu służycie. A Dwunastu mężczyzn, których zobaczyliście, to wy (25) właśnie, a trzoda tych, których przyprowadzają do ofiary to ci, których widzieliście46. Jest to tłum, który wprowadziliście w błąd47 (40,1) przy tamtym ołtarzu, bo (przy nim) stanie [władca tego świata] w ten oto sposób będzie korzystał z mojego imienia, zaś w gotowości czekać będą pobożna pokolenia. Następnie inny człowiek przedstawi rozpustnika, a inny (10) przedstawi zabójców dzieci, a inny takich, co śpią z mężczyznami, (ale także takich), co poszczą, a inny będzie oczyszczał od bezprawia i błędu48 (15). I ci mówią (o sobie): „My jesteśmy równi aniołom”. I to są gwiazdy, które dokonują w każdej rzeczy. Powiedziano więc ludzkim pokoleniom: (20) „Oto Bóg przyjął waszą ofiarę z rąk swych kapłanów, on, który jest sługą błędu”49. Tymczasem Pan, który rozkazuje, on jest panem (25) nad Pełnią: Ci zaś w ostatnim dniu zostaną w hańbie odrzuceni”. (41,1) Rzekł [im] Jezus: „zaprzestańcie waszych ofiar […] tych (?) które wy […] na ołtarzu, a które (5) są o waszych gwiazdach i waszych aniołach i które właśnie się skończyły. Niech staną się przeciwne (?) wobec was i niech przemijają i niech [w. 9–24 brak tekstu] […wobec pokoleń (25) […] i mocy50. Piekarz nie może wyżywić całego stworzenia (42,1), które jest [pod niebem]51 i nie […] wobec nich. […] […] wobec was i (5) tamtych […] Rzekł im Jezus: Zaprzestańcie walczyć ze mną. Każdy z was ma swoją gwiazdę i każdy […] (10) [w. 10–26 brak tekstu] (43,1) w […] da tym […], który przyszedł dla tych, którzy […] źródłem dla drzewa […] […] przemijającego (?) eonu […] na (5) jakiś czas […] lecz przeszedł, aby nawodnić raj Boga i aby pokolenie które ma przetrwać, nie zostało splamione (w czasie) wędrówki tego (10) pokolenia, ale [żeby (pozostało) czyste ?] na wieki wieków”52.

[6. Rozmowa Isusa z Judaszem]

Rzekł więc Judasz do niego: „Rabbi, jaki owoc53 jest udziałem tego pokolenia?” Odrzekł (15) Isus: „Każde pokolenie ludzi, to jest, ich dusze umrą. Ci jednak, jeśli osiągną doskonałość w czasie królestwa54, gdy duch oddzieli się (20) od nich, to ich ciała wprawdzie umrą, ale ich dusze będą ożywione i zabrane”55. Rzekł Judasz: „A co stanie się z pozostałym (25) pokoleniem ludzi?”. Odrzekł Jezus: „Jest rzeczą niemożliwą, (44,1) aby sadzić na skale56, i aby (ludzie) zebrali (z niej) swoje owoce. Podobnie jest z […] rodem [nieczystym] i zepsutą Sophią (5) (to jest) z ręką, która stworzyła śmiertelnego człowieka57, ich dusze idą do eonu, który jest wyżej58. Zaprawdę mówię wam, że […] […ani] anioł (10) [ani żadne)] moce nie są w stanie zobaczyć […] tylko ci, którzy […(wywodzą się?)] ze świętego pokolenia […] wobec nich”. Gdy Jezus to powiedział, odszedł. (15)

[7. Wizja Judasza]

Judasz zaś rzekł: „Nauczycielu, jak wysłuchałeś ich wszystkich, posłuchaj teraz mnie. Zobaczyłem bowiem wielkie widzenie”. Gdy Jezus to usłyszał, roześmiał się i (20) powiedział do niego: „Dlaczego ty, trzynasty duchu, doświadczasz (mnie) jeszcze, ale mów, postaram się tobie sprostać”. Rzekł mu więc Judasz: „Zobaczyłem siebie (25) w widzeniu, jak Dwunastu uczniów rzuca na mnie kamienie i już (45,1) prześladuje [mnie gwałtownie]59 i uciekłem do miejsca, w którym […] za tobą. Ujrzałem jakiś dom, [w którym zobaczyłem to miejsce], ale oczy moje nie są w stanie zmierzyć jego miary60. (5) Wielcy ludzie otaczali go, a dom ten miał dach z zielonych (liści) i w środku domu był [tłum (niezliczony?)] […ciebie] (10) [według twojej woli?]. Nauczycielu, weź mnie do środka, razem z tymi ludźmi”. Odpowiadając Jezus rzekł:„Twoja gwiazda cię zwiodła, Judaszu. Żaden stworzony, śmiertelny (15) człowiek nie jest godzien, aby wejść do domu, który widziałeś, to miejsce właśnie jest zachowane dla świętych61. (20) Na miejscu tym ani słońce, ani księżyc nie będzie panował, ani dzień. Lecz ci wejdą do niego na zawsze w eonie razem ze świętymi aniołami62 (25) Oto powiem ci o tajemnicach królestwa. (46,1) I pouczyłem cię o błędzie gwiazd i [o tym, który został posłany] na […] na dwanaście eonów.” (5) Judasz powiedział: „Nauczycielu, czy moje potomstwo nie jest podporządkowane archontom?”. Odrzekł Isus, mówiąc mu: „Chodź, żebym mógł [pouczyć] cię, [że…] (10) […] […] […] lecz ty będziesz jęczał (cierpiąc) jeszcze bardziej, gdy zobaczysz królestwo i jego wszystkie pokolenia”. Gdy usłyszał to (15) Judasz, rzekł do niego: „Czy jest lepiej, że to przyjąłem, a ty wybrałeś mnie do tego pokolenia?”. Odrzekł Isus, mówiąc: „Będziesz trzynastym i będziesz przeklęty przez pozostałą resztę pokolenia, ale przyjdziesz i będziesz panował nad nimi. Ostatniego dnia zaś będą przeklinać twoje nawrócenie ku wysokości (47,1), do świętego pokolenia”.

[8. Mowa Isusa]

Rzekł (ponownie) Jezus: „Chodź, a pouczę cię o rzeczach ukrytych, tych, których nie widział nikt z (5) ludzi63. Istnieje bowiem wielki eon, bez kresu, którego miary nikt z pokolenia aniołów nie widział, w którym jest wielki niewidzialny duch64, (10) ten, którego oko anioła nie widziało, ani myśl rozumu nie pojęła, ani nikt nie nazwał go imieniem. I objawił się w tym miejscu (15) obłok świetlisty65 i rzekł: „Niech stanie się anioł dla posługi i wyszedł z obłoku wielki anioł (20) Autogenes66, bóg światłości; i z jego powodu powstało czterech aniołów67, z innego obłoku. I powstali dla posługi Autogenesa aniołowie. I rzekł (48,1) Autogenes: „Niech się stanie […] i stało się […aniołów] i stworzył pierwszego Oświeciciela, (5) aby panował nad nimi i rzekł: „Niech się staną aniołowie, służący jemu” i powstało ich niezliczone setki tysięcy. I rzekł: (10) Niech się stanie eon świetlisty i stał się. I ustanowił drugiego Oświeciciela, aby nad nim panował oraz setki tysięcy, niezliczonych (15) aniołów, którzy służyli. I w taki też sposób stworzył pozostałe eony światłości i sprawił, że panowały nad nimi68. I stworzył dla nich setki tysięcy (20) niezliczonych aniołów, którzy pełnili służbę. I zjawił się Adamas w pierwszym obłoku światłości69. Obłoku tego nie widział nikt z aniołów (25). Tych wszystkich nazywano zaś bogiem70. I (49,1) [stworzył …tam […na] obraz i na podobieństwo tego anioła (5) objawił niezniszczalne [pokolenie] Seta71 […] Dwunastu zaś […. dwudziestu czterech] Objawił siedemdziesięciu dwu (10) Oświecicieli w pokoleniu niezniszczalnych, według woli Ducha. Zaś siedemdziesięciu dwu Oświecicieli objawiło 360 Oświecicieli w (15) niezniszczalnym pokoleniu według woli Ducha72. Byli w tej liczbie po pięciu na jednego. A ich ojcem jest Dwanaście eonów z dwunastu (20) Oświecicieli. Dla każdego eonu sześć niebios tak, że powstały siedemdziesiąt dwa niebiosa z siedemdziesięcioma dwoma Oświecicielami (25) w każdym po jednym. (50,1) Dla nich znów pięć firmamentów, aż powstało 360 [wszystkich firmamentów]. I dano im władzę, wielkość (5) wojska aniołów [niezliczonych], którzy (ich) sławili i służyli [im natychmiast]. (Także) dziewicze duchy oddawały cześć i służyły wszystkim eonom razem (10) z niebiosami i ich firmamentami. To mnóstwo nieśmiertelnych zostaje nazwane światem, ale (nazwane) jest zniszczeniem ze strony ojca (15) i siedemdziesięciu dwu Oświecicieli, które są razem z nim, razem z Autogenesem i jego siedemdziesięcioma dwoma eonami. To w nim objawił się (20) pierwszy człowiek ze swoją niezniszczalną mocą. Objawił się zaś jako eon razem ze swoim pokoleniem73. To w nim był obłok gnozy (25) razem z aniołem, którego nazywa się (51,1) El[eleth…]74 razem z […eon …następnie [rzekł […]: (5) „Niech powstanie dwanaście aniołów, panujących nad chaosem i otchłanią. I oto objawił się z obłoku anioł, (10) a jego oblicze zionie [ogniem], jego podobizna zanieczyszczona jest krwią. Ma imię Nebro, co oznacza Odstępca75. (15) Inni nazywają go Jaldabaoth76. I wyszedł jeszcze jeden anioł z obłoku, (o imieniu) Saklas77. Nebro stworzył sześciu aniołów, także Saklas, (sześciu) dla posługi. (20) I w ten sposób powstało dwunastu aniołów w niebiosach78. I wziął każdy (z nich) część niebios. I rzekło dwunastu archontów do (25) dwunastu aniołów: „Uczyńcie sobie każdy (27) (52,1) […i niech (?)] […pokolenie] […wobec (?)] […] aniołów: Pierwszym jest (5) Set, zwykle nazywa się go Chrystusem79. Drugim jest Harmothoth, który […] trzecim jest Galila, czwartym (10) jest Jobel, piątym jest Adonaios. Tych pięciu panowało nad przepaścią, ale najpierw nad chaosem80. Wtedy rzekł (15) Saklas do swoich aniołów: „Uczyńmy człowieka według podobieństwa i obrazu81”. I stworzyli Adama i jego żonę Ewę, która w (20) obłoku była nazywana Zoe82. W tym bowiem imieniu wszystkie pokolenia go szukają. I każdy z nich ją nazywa (25) tym imieniem. Saklas jednak nie (53,1) nakazał […] jeśli […] pokolenia. Ta83 […]84 (5) Archont zaś powiedział do niego „Twój żywot będzie ci (dany) na (długi) czas, razem z twymi dziećmi”.

[10. Rozmowa Jezusa z Judaszem]

Judasz powiedział do Jezusa: „[Jak] długo będzie żył (10) człowiek?”. Rzekł mu Jezus: „Dlaczego dziwisz się temu, że Adam razem z swoim pokoleniem przyjął czas (życia) pod zarządem, w miejscu w którym przyjął jego panowanie (15) nad sobą w zarządzie razem z jego archontem?”85 .Judasz rzekł do Jezusa: „Czy duch człowieka może umrzeć?”. Jezus odrzekł: „W ten sposób Bóg rozkazał (20) Michaelowi, aby dać im duchy ludzkie służące im za ich dar, ale Wielki86 polecił Gabrielowi, aby dał duchy wielkiemu pokoleniu, aby nie panowano nad nim87. (25) I to jest duch razem z duszą. Dlatego pozostałe dusze (54,1) […] […obłok(?)] światłości […aniołowie] […] nad [nimi] aby nawrócili (5) [się] ku duchowi, który w was jest, a sprawiliście, że przebywa w tym ciele, w pokoleniu aniołów88. Bóg sprawił, że dano gnozę Adamowi i tym, którzy (10) z nim byli89, aby nie panowali nad nimi władcy chaosu i otchłani”. Judasz rzekł do Jezusa: „Czym ma być to pokolenie?”. (15) Jezus odrzekł: „Zaprawdę mówię wam, gwiazdy skończą się nad nimi wszystkimi, gdy dojdą do swego końca (okresy) czasu (20) ustanowione przez Saklasa. Wtedy wzejdzie ich pierwsza gwiazda razem z pokoleniem. I to, co zostało zapowiedziane, spełni się90. Wtedy będą (25) popełniać cudzołóstwa w imię moje. I zabijać będą swoich synów (55,1 [w. 1–8 brak tekstu]91 […] w imię moje. (10) I uczyni […] twoją gwiazdę nad trzynastym eonem”. Następnie Jezus się roześmiał. [Rzekł] Judasz: „Nauczycielu, [„dlaczego śmiejesz się ze mnie?”]. [Jezus odrzekł, mówiąc:] „Śmieję [się nie z ciebie], lecz z błędu gwiazd. Tych sześć gwiazd błądzi walcząc z tymi pięcioma. Oto wszystkie (20) będą zniszczone razem ze swymi stworzeniami”. Judasz rzekł do Jezusa: „Co się stanie z tymi, którzy obmyli się w imię twoje?”. Rzekł Jezus: „Zaprawdę (25) mówię [ci], to obmycie (56,1) [które przyjęli ] w imię moje [w. 2–8 tekst zniszczony] […nie móc] (10) [umierać (?) …] dla mnie. Zaprawdę mówię ci, Judaszu, ci, [którzy] składają ofiary Saklasowi […] Bóg […] że zło (?)… (15) na tym […] ich […]. Wszystkie złe uczynki są złe. Ty zaś przewyższysz ich wszystkich. Człowieka bowiem, który (20) mnie nosi, ty ofiarujesz. Już twój róg się uniósł i twój gniew się wypełnił, a twoja gwiazda wzeszła i serce twoje [pojęło]”. (57,1) Zaprawdę mówię ci, twoje ostatnie […stanie się] [w. 4–5 poszczególne litery] […cierpienia] […ich (?)] […] Archont zostaje zniszczony. I wtedy (10) podniosą się postacie wielkiego pokolenia Adama, (ukazując), że ponad niebem i ziemią i aniołami istnieje pokolenie z eonu92. (15) Oto wszystko zostało ci powiedziane, podnieś oczy i zobacz obłok i światłość, która jest w nim i gwiazdy, które go otaczają, i gwiazdę, która jest na (20) przedzie: to twoja gwiazda”. Judasz podniósł oczy i zobaczył obłok świetlisty i wszedł do niego93. Ci, którzy stali niżej usłyszeli (25) głos wychodzący z obłoku94, który głosił: (58,1) […] wielki ród […obraz [4–8 wiersze, fragmenty liter]

[11. Epilog]

[….] oburzyli się arcykapłani, że poszedł do mieszkania na swoją modlitwę. Byli niektórzy spośród uczonych w piśmie, którzy czuwali, żeby (15) pochwycić go na modlitwie. Bali się bowiem ludu. Według wszystkich był on prorokiem95. Przystąpili (20) do Judasza mówiąc mu: „Co robisz w tym miejscu? Ty jesteś uczniem Jezusa. On zaś odpowiedział im według ich woli. (Wtedy) Judasz (25) wziął pieniądze i wydał go im96.

Ewangelia Judasza – teksty źródłowe:

Pseudo-Tertulian, Adversus omnes haereses

„Wybuchła także inna herezja, którą określa się jako herezję kainitów. Jej zwolennicy czczą Kaina, który jakoby miał być poczęty z działania mocy, jak również, że moc ta w nim samym działała. Sądzą, że Abel został poczęty i stworzony z niższej mocy i dlatego pozostał niższy. Zwolennicy tej herezji czczą także Judasza, zdrajcę, uważając, że był on wspaniały i wielki dzięki korzyściom, jakie przyniósł rodzajowi ludzkiemu. Z tego powodu uważają niektórzy z nich, że należy oddawać cześć Judaszowi. Judasz, powiadają, spostrzegając, że Chrystus chce zniszczyć prawdę, wydał go, aby prawda nie została zniszczona. Inni sądzą inaczej i mówią: „ponieważ moce tego świata nie chciały, aby Chrystus cierpiał i w ten sposób, żeby nie zostało przygotowane rodzajowi ludzkiemu zbawienie przez jego śmierć”. Judasz chcąc zbawienia ludzkości, zdradził Chrystusa, aby zbawienie, któremu przeszkadzały moce, gdyż starały się, żeby Chrystus nie cierpiał, nie mogło doznać przeszkody i w ten sposób przez śmierć Chrystusa, aby nie mogło być żadnego opóźnienia zbawienia rodzaju ludzkiego. Nadeszła również herezja, która nazywa się herezją setian. Jej przewrotność polega na takim oto nauczaniu. Aniołowie stworzyli dwu ludzi, Kaina i Abla. Z ich powodu pojawiają się liczne niesnaski i napięcia miedzy aniołami. Z tej przyczyny owa moc, która jest ponad wszystkie moce, którą nazywają matką, gdy, jak powiadają, Abel został zabity, postanowiła, aby został poczęty i zrodzony Set w miejsce Abla. Postanowiła tak, aby aniołowie, którzy stworzyli dwu pierwszych ludzi zostali osłabieni, aby miało się rodzić i powstać czyste pokolenie. Połączenia zaś ludzi i aniołów, mówią, były nieprawe. Z tej przyczyny owa moc, którą nazywają matką, wprowadza dla kary potop, aby tym samym zostało zniszczone pokolenie pochodzące ze zmieszania, a pozostało zachowane w całości pokolenie, które jest czyste. Uważają jednak, że tamci, którzy utworzyli ich z pierwszego pokolenia, potajemnie i skrycie, bez wiedzy owej mocy, matki, wysłali pokolenie Chama razem z owymi ośmioma duszami do arki, aby w ten sposób pokolenie zła nie zaginęło, ale aby zostało zachowane razem z innymi, po potopie, gdy wróci do ziemi, aby przykładem innych wzrastało i rozszerzyło się na całą ziemię, wypełniło ją i zajęło. O Chrystusie sądzą w ten sposób. Uznają go tylko za Seta, to znaczy, że Chrystus zaistniał zamiast owego właśnie Seta97.

 

The Gospel of Judas

Translated by Rodolphe Kasser, Marvin Meyer, and Gregor Wurst in collaboration with François Gaudard extracted from The Gospel of Judas Edited by Rodolphe Kasser, Marvin Meyer, and Gregor Wurst 2006 

 

INTRODUCTION: INCIPIT

The secret account of the revelation that Jesus spoke in conversation with Judas Iscariot during a week three days before he celebrated Passover.

THE EARTHLY MINISTRY OF JESUS

When Jesus appeared on earth, he performed miracles and great wonders for the salvation of humanity. And since some [walked] in the way of righteousness while others walked in their transgressions, the twelve disciples were called.

He began to speak with them about the mysteries beyond the world and what would take place at the end. Often he did not appear to his disciples as himself, but he was found among them as a child.

SCENE 1:

Jesus dialogues with his disciples: The prayer of thanksgiving or the eucharist. One day he was with his disciples in Judea, and he found them gathered together and seated in pious observance. When he [approached] his disciples, [34] gathered together and seated and offering a prayer of thanksgiving over the bread, [he] laughed.

The disciples said to [him],

“Master, why are you laughing at [our] prayer of thanksgiving? We have done what is right.”

He answered and said to them,

“I am not laughing at you. <You> are not doing this because of your own will but because it is through this that your god [will be] praised.”

They said, “Master, you are […] the son of our god.”

Jesus said to them, “How do you know me? Truly [I] say to you, no generation of the people that are among you will know me.”

THE DISCIPLES BECOME ANGRY

When his disciples heard this, they started getting angry and infuriated and began blaspheming against him in their hearts.

When Jesus observed their lack of [understanding, he said] to them,

“Why has this agitation led you to anger? Your god who is within you and […] [35] have provoked you to anger [within] your souls. [Let] any one of you who is [strong enough] among human beings bring out the perfect human and stand before my face.”

They all said, “We have the strength.”

But their spirits did not dare to stand before [him], except for Judas Iscariot. He was able to stand before him, but he could not look him in the eyes, and he turned his face away.

Judas [said] to him,

“I know who you are and where you have come from. You are from the immortal realm of Barbelo. And I am not worthy to utter the name of the one who has sent you.”

JESUS SPEAKS TO JUDAS PRIVATELY

Knowing that Judas was reflecting upon something that was exalted, Jesus said to him,

“Step away from the others and I shall tell you the mysteries of the kingdom. It is possible for you to reach it, but you will grieve a great deal. [36] For someone else will replace you, in order that the twelve [disciples] may again come to completion with their god.”

Judas said to him, “When will you tell me these things, and [when] will the great day of light dawn for the generation?”

But when he said this, Jesus left him.

SCENE 2:

Jesus appears to the disciples again. The next morning, after this happened, Jesus [appeared] to his disciples again.

They said to him,

“Master, where did you go and what did you do when you left us?”

Jesus said to them, “I went to another great and holy generation.”

His disciples said to him, “Lord, what is the great generation that is superior to us and holier than us, that is not now in these realms?”

When Jesus heard this, he laughed and said to them,

“Why are you thinking in your hearts about the strong and holy generation? [37] Truly [I] say to you, no one born [of] this aeon will see that [generation], and no host of angels of the stars will rule over that generation, and no person of mortal birth can associate with it, because that generation does not come from […] which has become […]. The generation of people among [you] is from the generation of humanity […] power, which [… the] other powers […] by [which] you rule.”

When [his] disciples heard this, they each were troubled in spirit. They could not say a word.

Another day Jesus came up to [them]. They said to [him],

“Master, we have seen you in a [vision], for we have had great [dreams …] night […].”

[He said], “Why have [you … when] <you> have gone into hiding?” [38]

THE DISCIPLES SEE THE TEMPLE AND DISCUSS IT

They [said, “We have seen] a great [house with a large] altar [in it, and] twelve men—they are the priests, we would say—and a name; and a crowd of people is waiting at that altar, [until] the priests [… and receive] the offerings. [But] we kept waiting.”

[Jesus said], “What are [the priests] like?”

They [said, “Some …] two weeks; [some] sacrifice their own children, others their wives, in praise [and] humility with each other; some sleep with men; some are involved in [slaughter]; some commit a multitude of sins and deeds of lawlessness. And the men who stand [before] the altar invoke your [name], [39] and in all the deeds of their deficiency, the sacrifices are brought to completion […].”

After they said this, they were quiet, for they were troubled.

JESUS OFFERS AN ALLEGORICAL INTERPRETATION OF THE VISION OF THE TEMPLE

Jesus said to them,

“Why are you troubled? Truly I say to you, all the priests who stand before that altar invoke my name. Again I say to you, my name has been written on this […] of the generations of the stars through the human generations. [And they] have planted trees without fruit, in my name, in a shameful manner.”

Jesus said to them,

“Those you have seen receiving the offerings at the altar—that is who you are. That is the god you serve, and you are those twelve men you have seen. The cattle you have seen brought for sacrifice are the many people you lead astray [40] before that altar. […] will stand and make use of my name in this way, and generations of the pious will remain loyal to him.

After him another man will stand there from [the fornicators], and another [will] stand there from the slayers of children, and another from those who sleep with men, and those who abstain, and the rest of the people of pollution and lawlessness and error, and those who say, ‘We are like angels’; they are the stars that bring everything to its conclusion. For to the human generations it has been said, ‘Look, God has received your sacrifice from the hands of a priest’—that is, a minister of error. But it is the Lord, the Lord of the universe, who commands, ‘On the last day they will be put to shame.’” [41]

Jesus said [to them],

“Stop sac[rificing …] which you have […] over the altar, since they are over your stars and your angels and have already come to their conclusion there. So let them be [ensnared] before you, and let them go [—about 15 lines missing—] generations […]. A baker cannot feed all creation [42] under [heaven]. And […] to them […] and […] to us and […].

Jesus said to them,

“Stop struggling with me. Each of you has his own star, and every[body—about 17 lines missing—] [43] in […] who has come [… spring] for the tree […] of this aeon […] for a time […] but he has come to water God’s paradise, and the [generation] that will last, because [he] will not defile the [walk of life of] that generation, but […] for all eternity.”

JUDAS ASKS JESUS ABOUT THAT GENERATION AND HUMAN GENERATIONS

Judas said to [him, “Rabb]i, what kind of fruit does this generation produce?”

Jesus said,

“The souls of every human generation will die. When these people, however, have completed the time of the kingdom and the spirit leaves them, their bodies will die but their souls will be alive, and they will be taken up.”

Judas said, “And what will the rest of the human generations do?”

Jesus said,

“It is impossible [44] to sow seed on [rock] and harvest its fruit. [This] is also the way […] the [defiled] generation […] and corruptible Sophia […] the hand that has created mortal people, so that their souls go up to the eternal realms above. [Truly] I say to you, […] angel […] power will be able to see that […] these to whom […] holy generations […].”

After Jesus said this, he departed.

SCENE 3:

Judas recounts a vision and Jesus responds.

Judas said,

“Master, as you have listened to all of them, now also listen to me. For I have seen a great vision.”

When Jesus heard this, he laughed and said to him,

“You thirteenth spirit, why do you try so hard? But speak up, and I shall bear with you.”

Judas said to him, “In the vision I saw myself as the twelve disciples were stoning me and [45] persecuting [me severely]. And I also came to the place where […] after you. I saw [a house …], and my eyes could not [comprehend] its size. Great people were surrounding it, and that house <had> a roof of greenery, and in the middle of the house was [a crowd—two lines missing—], saying, ‘Master, take me in along with these people.’”

[Jesus] answered and said,

“Judas, your star has led you astray.”

He continued, “No person of mortal birth is worthy to enter the house you have seen, for that place is reserved for the holy. Neither the sun nor the moon will rule there, nor the day, but the holy will abide there always, in the eternal realm with the holy angels. Look, I have explained to you the mysteries of the kingdom [46] and I have taught you about the error of the stars; and […] send it […] on the twelve aeons.”

JUDAS ASKS ABOUT HIS OWN FATE

Judas said,

“Master, could it be that my seed is under the control of the rulers?”

Jesus answered and said to him, “Come, that I [—two lines missing—], but that you will grieve much when you see the kingdom and all its generation.”

When he heard this, Judas said to him,

“What good is it that I have received it? For you have set me apart for that generation.”

Jesus answered and said, “You will become the thirteenth, and you will be cursed by the other generations—and you will come to rule over them. In the last days they will curse your ascent [47] to the holy [generation].”

JESUS TEACHES JUDAS ABOUT COSMOLOGY: THE SPIRIT AND THE SELF-GENERATED

Jesus said,

“[Come], that I may teach you about [secrets] no person [has] ever seen. For there exists a great and boundless realm, whose extent no generation of angels has seen, [in which] there is [a] great invisible [Spirit], which no eye of an angel has ever seen, no thought of the heart has ever comprehended, and it was never called by any name.

“And a luminous cloud appeared there. He said, ‘Let an angel come into being as my attendant.’

“A great angel, the enlightened divine Self-Generated, emerged from the cloud. Because of him, four other angels came into being from another cloud, and they became attendants for the angelic Self-Generated. The Self-Generated said, [48] ‘Let […] come into being […],’ and it came into being […]. And he [created] the first luminary to reign over him. He said, ‘Let angels come into being to serve [him],’ and myriads without number came into being.

He said, ‘[Let] an enlightened aeon come into being,’ and he came into being. He created the second luminary [to] reign over him, together with myriads of angels without number, to offer service. That is how he created the rest of the enlightened aeons. He made them reign over them, and he created for them myriads of angels without number, to assist them.

ADAMAS AND THE LUMINARIES

“Adamas was in the first luminous cloud that no angel has ever seen among all those called ‘God.’ He [49] […] that […] the image […] and after the likeness of [this] angel. He made the incorruptible [generation] of Seth appear […] the twelve […] the twenty-four […]. He made seventy-two luminaries appear in the incorruptible generation, in accordance with the will of the Spirit. The seventy-two luminaries themselves made three hundred sixty luminaries appear in the incorruptible generation, in accordance with the will of the Spirit, that their number should be five for each.

“The twelve aeons of the twelve luminaries constitute their father, with six heavens for each aeon, so that there are seventy-two heavens for the seventy-two luminaries, and for each [50] [of them five] firmaments, [for a total of] three hundred sixty [firmaments …]. They were given authority and a [great] host of angels [without number], for glory and adoration, [and after that also] virgin spirits, for glory and [adoration] of all the aeons and the heavens and their firmaments.

THE COSMOS, CHAOS, AND THE UNDERWORLD

“The multitude of those immortals is called the cosmos— that is, perdition—by the Father and the seventy-two luminaries who are with the Self-Generated and his seventy-two aeons. In him the first human appeared with his incorruptible powers. And the aeon that appeared with his generation, the aeon in whom are the cloud of knowledge and the angel, is called [51] El. […] aeon […] after that […] said, ‘Let twelve angels come into being [to] rule over chaos and the [underworld].’

And look, from the cloud there appeared an [angel] whose face flashed with fire and whose appearance was defiled with blood. His name was Nebro, which means ‘rebel’; others call him Yaldabaoth. Another angel, Saklas, also came from the cloud. So Nebro created six angels—as well as Saklas—to be assistants, and these produced twelve angels in the heavens, with each one receiving a portion in the heavens.

THE RULERS AND ANGELS

“The twelve rulers spoke with the twelve angels:

‘Let each of you [52] […] and let them […] generation [—one line lost—] angels’:
The first is [S]eth, who is called Christ.
The [second] is Harmathoth, who is […].
The [third] is Galila.
The fourth is Yobel.
The fifth [is] Adonaios.
These are the five who ruled over the underworld, and first of all over chaos.

THE CREATION OF HUMANITY

“Then Saklas said to his angels, ‘Let us create a human being after the likeness and after the image.’ They fashioned Adam and his wife Eve, who is called, in the cloud, Zoe. For by this name all the generations seek the man, and each of them calls the woman by these names. Now, Sakla did not [53] com[mand …] except […] the gene[rations …] this […]. And the [ruler] said to Adam, ‘You shall live long, with your children.’”

JUDAS ASKS ABOUT THE DESTINY OF ADAM AND HUMANITY

Judas said to Jesus,

“[What] is the long duration of time that the human being will live?” Jesus said, “Why are you wondering about this, that Adam, with his generation, has lived his span of life in the place where he has received his kingdom, with longevity with his ruler?”

Judas said to Jesus, “Does the human spirit die?”

Jesus said, “This is why God ordered Michael to give the spirits of people to them as a loan, so that they might offer service, but the Great One ordered Gabriel to grant spirits to the great generation with no ruler over it—that is, the spirit and the soul. Therefore, the [rest] of the souls [54] [—one line missing—].

JESUS DISCUSSES THE DESTRUCTION OF THE WICKED WITH JUDAS AND OTHERS

“[…] light [—nearly two lines missing—] around […] let […] spirit [that is] within you dwell in this [flesh] among the generations of angels. But God caused knowledge to be [given] to Adam and those with him, so that the kings of chaos and the underworld might not lord it over them.”

Judas said to Jesus,

“So what will those generations do?”

Jesus said, “Truly I say to you, for all of them the stars bring matters to completion. When Saklas completes the span of time assigned for him, their first star will appear with the generations, and they will finish what they said they would do. Then they will fornicate in my name and slay their children [55] and they will […] and [—about six and a half lines missing—] my name, and he will […] your star over the [thir]teenth aeon.”

After that Jesus [laughed].

[Judas said], “Master, [why are you laughing at us]?”

[Jesus] answered [and said], “I am not laughing [at you] but at the error of the stars, because these six stars wander about with these five combatants, and they all will be destroyed along with their creatures.”

JESUS SPEAKS OF THOSE WHO ARE BAPTIZED, AND JUDAS’S BETRAYAL

Judas said to Jesus,

“Look, what will those who have been baptized in your name do?” Jesus said, “Truly I say [to you], this baptism [56] […] my name [—about nine lines missing—] to me. Truly [I] say to you, Judas, [those who] offer sacrifices to Saklas […] God [—three lines missing—] everything that is evil.

“But you will exceed all of them. For you will sacrifice the man that clothes me. Already your horn has been raised, your wrath has been kindled, your star has shown brightly, and your heart has […]. [57]

“Truly […] your last […] become [—about two and a half lines missing—], grieve [—about two lines missing—] the ruler, since he will be destroyed. And then the image of the great generation of Adam will be exalted, for prior to heaven, earth, and the angels, that generation, which is from the eternal realms, exists. Look, you have been told everything. Lift up your eyes and look at the cloud and the light within it and the stars surrounding it. The star that leads the way is your star.”

Judas lifted up his eyes and saw the luminous cloud, and he entered it. Those standing on the ground heard a voice coming from the cloud, saying, [58] […] great generation […] … image […] [—about five lines missing—].

CONCLUSION: JUDAS BETRAYS JESUS

[…] Their high priests murmured because [he] had gone into the guest room for his prayer. But some scribes were there watching carefully in order to arrest him during the prayer, for they were afraid of the people, since he was regarded by all as a prophet. They approached Judas and said to him, “What are you doing here? You are Jesus’ disciple.”

Judas answered them as they wished.

And he received some money and handed him over to them.

——–

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.