Testament Izaaka (Izk)

 

 

Testament Izaaka

(1) Teraz Izaak, patriarcha, pisze testament i kieruje swe słowa pouczenia do swego syna Jakuba i do wszystkich zgromadzonych wokół niego.

(2) Błogosławieństwa patriarchy będą na tych, którzy pójdą za nami, nawet na tych, którzy słuchają tych słów, słów pouczenia i lekarstw życia, aby łaska Boża mogła być udzielona wszystkim wierzącym.

(3) Jest to koniec posłuszeństwa, jak jest napisane. Słyszeliście słowo, niech trwa ono przy was – co oznacza, że ​​człowiek powinien cierpliwie dążyć do tego, co słyszy.

(4) Bóg udziela łaski tym, którzy wierzą: ten, kto wierzy słowom Bożym i swoim świętym, będzie spadkobiercą Królestwa Bożego. Bóg był z minionymi pokoleniami, które przeminęły, z powodu ich niewinności i wiary w Boga. Będzie z przyszłymi pokoleniami.

(5) I stało się, gdy nadszedł czas, aby patriarcha Izaak wyszedł z ciała, Bóg posłał mu anioła jego ojca Abrahama o świcie dwudziestego drugiego dnia Mesore .

(6) Powiedział mu. Witaj, synu obietnicy! (Teraz codziennym zwyczajem prawego starego człowieka Izaaka było rozmawianie z aniołami.) Podniósł twarz do oblicza anioła: widział, jak przybrał postać swego ojca Abrahama; i otworzył usta, podniósł głos i zawołał z wielką radością: widziałem waszą twarz jak ktoś, kto widział koronkę Bożą. Anioł powiedział do niego.

(7) Posłuchaj, mój umiłowany Izaaku: Bóg posłał mnie po ciebie, abyś zabrał cię do nieba i postawił obok Abrahama, ojca twego, abyś mógł zobaczyć wszystkich świętych; bo twój ojciec oczekuje ciebie i sam do ciebie przychodzi. Oto tron ​​został ustanowiony dla was blisko waszego ojca Abrahama, a los waszego i ukochanego syna Jakuba przewyższy los wszystkich innych w całym stworzeniu Bożym, dlatego otrzymaliście na zawsze imię Patriarchy i ojciec świata.

(8) Ale kochający Boga starzec Izaak powiedział do anioła: „Jestem zdumiony przez ciebie, bo jesteś moim ojcem”. Anioł odpowiedział. mój umiłowany Izaaku, jestem aniołem, który usługuje waszemu ojcu Abrahamowi.

(9) Ale radujcie się teraz, bo mam was zabrać ze smutku do radości, z cierpienia, aby odpocząć na wieki. Mam cię przetransportować z więzienia do miejsca, w którym możesz dowolnie przebywać – do miejsca radości i radości:

(10) Mam was zabrać tam, gdzie jest światło i radość, radość i obfitość, która nigdy nie zawodzi. Zatem przygotuj testament i oświadczenie dla swojego domu. bo mam was przetłumaczyć, abyście odpoczywali na całą wieczność.

(11) Błogosławiony ojciec twój, który cię spłodził: błogosławiony też jesteś: błogosławiony syn twój, Jakub; i błogosławieni wasi potomkowie, którzy przyjdą po was.

(12) A Jakub usłyszał, jak rozmawiali, ale nic nie powiedział. Nasz ojciec Izaak powiedział do anioła z ciężkim sercem. Co mam zrobić ze światłem moich oczu, mój ukochany synu Jakubie? Boję się, co Ezaw mógłby mu zrobić – znasz sytuację.

(13) Anioł powiedział do niego: „ Mój umiłowany Izaaku, gdyby wszystkie narody na ziemi zostały zebrane razem, nie byłyby w stanie znieść tych błogosławieństw ogłoszonych nad Jakubem.

(14) Kiedy go pobłogosławiłeś, Ojciec i Syn i Duch Święty pobłogosławili go; a Michał i Gabriel i wszyscy aniołowie i wszyscy niebiańscy oraz duchy wszystkich sprawiedliwych i waszego ojca Abrahama wszyscy odpowiedzieli Amen.

(15) Miecz zatem nie dotyka jego ciała; ale będzie on czczony na wielką cześć i będzie się powiększał i rozprzestrzeniał daleko i szeroko, a z niego wytryśnie dwanaście tronów ” .

(16) Nasz ojciec Izaak powiedział do anioła: „ Dałeś mi wiele pociechy, ale nie daj Jakubowi poznać, w razie jego niepokoju ” . Anioł powiedział do niego: „ Mój umiłowany Izaaku, błogosławiony każdy sprawiedliwy, który wychodzi z ciała; błogosławieni, gdy spotykają się z Bogiem. Biada. biada, biada trzykrotnie biada grzesznikowi, ponieważ urodził się na tym świecie: przyjdą na niego wielkie cierpienia. Izaak, umiłowany przez Boga. dajcie więc te instrukcje swoim synom i instrukcje, które dał wam wasz ojciec.

(17) Nie ukrywaj niczego przed Jakubem, aby mógł napisać je jako instrukcje dla pokoleń, które przyjdą po tobie. a ci, którzy kochają Boga, mogą żyć zgodnie z nimi. I uważaj, że jestem w stanie sprowadzić cię z Joy. bez opóźnienia. Pokój mego Pana, który mi dał. Daję wam, jak idę do tego, który mnie przysłał.

(18) A kiedy to powiedział anioł, wstał z łóżka, na którym spał Izaak. Wrócił na wysokie światy, podczas gdy nasz ojciec Izaak patrzył, jak odchodzi, zdumiony wizją, którą zobaczył.

(19) I powiedział: „Nie zobaczę światła dziennego, dopóki nie zostanę wysłany”. A gdy o tym myślał, oto Jakub wstał i podszedł do drzwi pokoju. Anioł spał nad nim, aby ich nie słyszeć; wstał i pobiegł do miejsca, gdzie spał jego ojciec, i powiedział mu:

(20) Ojcze mój, z kim rozmawiałeś? ”, Powiedział do nas nasz ojciec Izaak:„ Słyszeliście, mój synu: wasz stary ojciec został wysłany po ciebie ”, a Jakub objął go ramionami ojciec i szyja ojca płakali, mówiąc: „Ach ja!

(21) Opuściła mnie moja siła: dziś uczyniłeś mnie sierotą, mój ojcze ” . Nasz ojciec Izaak objął swojego syna Jakuba i rozpłakał się; i oboje płakali razem, aż nie mogli już płakać.

(22) I Jakub powiedział: „ Zabierz mnie ze sobą, ojcze Izaaku ” . Ale Izaak odpowiedział: „ Nie chciałbym tego, mój synu; poczekaj, aż zostaniesz wysłany, mój ukochany.

(23) Pamiętam dzień, w którym cała ziemia była wstrząśnięta od końca do końca, rozmawiając z moim panem i ojcem Abrahamem, i nie miałem siły nic robić.

(24) Co Bóg ustanowił, wyświęcił dla każdego przez pewien autorytet: jego obrzędy są niezmienne. Ale wiem i cieszę się, że mam pójść do Boga i jestem wzmocniony duchem przewodnim; bo to jest droga, której nikt nie może uciec. Posłuchaj mój synu

(25) Gdzie jest pierwsze stworzenie rąk Boga – nasz ojciec Adam i nasza matka Ewa? Gdzie jest Abel, a po nim Mahalalel i Jared, i nasz ojciec Enoch, i Matuzalem, i nasz ojciec Noe, i jego synowie Shem, Chama i Jafeta? .

(26) Po tych Arpachszad i Kenan i Szela i Eber i REU i Serug i Nachor i Tarę , a mój bł Abrahama i Lota jego brat?

(27) Wszyscy ci doświadczyli śmierci, z wyjątkiem doskonałej, naszego ojca Henocha. „ Po nich miną czterdzieści dwa pokolenia, aż przyjdzie Chrystus, zrodzony z czystej dziewicy zwanej Maryją. Spędzi trzydzieści lat na nauczaniu na świecie.

(28) Pod koniec tego wszystkiego wybierze dwunastu mężów i objawi im swoje tajemnice oraz nauczy ich archetypu swego ciała i swojej prawdziwej krwi za pomocą chleba i wina: a chleb stanie się ciałem Bożym a wino stanie się krwią Boga.

(29) A potem wstąpi na drzewo krzyża i umrze dla całego stworzenia, a powstanie trzeciego dnia i zniszczy piekło i uwolni całą ludzkość od wroga. Nadchodzące pokolenia zostaną ocalone przez jego ciało i krew aż do końca czasów.

(30) Ofiary chrześcijan nie ustaną do końca czasów, bez względu na to, czy będą składane potajemnie, czy otwarcie; i Antychryst nie pojawi się, dopóki nie złożą ofiary.

(31) Błogosławiony każdy człowiek, który pełni tę posługę i wierzy w nią, ponieważ archetypowa służba jest w niebie; i będą świętować z Synem Bożym w Jego królestwie ” .

(32) Podczas gdy kochający Boga stary człowiek, nasz ojciec Izaak, mówił to, wszyscy jego domownicy zgromadzili się wokół niego i płakali. Jego syn opowiedział o wszystkich swoich krewnych i przyszli do niego we łzach.

(33) Teraz nasz ojciec Izaak stworzył dla siebie sypialnię w swoim domu; a gdy jego wzrok zaczął słabnąć, wycofał się do niego i pozostał tam przez sto lat, pościł codziennie do wieczora i ofiarował dla siebie i swojej rodziny młode zwierzę za swoją duszę.

(34) I spędził pół nocy na modlitwie i uwielbieniu Giod . W ten sposób prowadził ascetyczne życie przez sto lat.

(35) I zachowywał trzy okresy czterdzieści dni każdego roku jako posty, nie pijąc wina, nie jedząc owoców ani nie śpiąc na swoim łóżku. I modlił się i nieustannie dziękował Bogu.

(36)   Teraz, gdy powszechnie wiadomo, że mąż Boży odzyskał wzrok, ludzie zgromadzili się na nim zewsząd, słuchając jego słów życia; bo zdali sobie sprawę, że święty duch Boży mówił w nim.

(37) Ci wielcy, którzy przyszli, powiedzieli mu: „ Teraz widzisz wystarczająco wyraźnie: jak to się dzieje, że po tym, jak straciłeś wzrok, odzyskałeś go? „ Kochający Boga starzec uśmiechnął się i powiedział do nich: „ Moi synowie i bracia, Bóg mego ojca, Abrahama, sprawił, że mnie pocieszyłem na starość.

(38) Lecz kapłan Boży powiedział mu: „ Powiedz mi, co mam czynić, mój ojcze Izaaku ” . Nasz ojciec Izaak powiedział do niego: „ Zachowajcie swoje ciało święte, bo w nim jest świątynia Boża.

(39) Nie wdawaj się w kontrowersje z innymi mężczyznami, na wypadek, gdyby z twoich ust wydostało się gniewne słowo. Zachowajcie czujność przed wypowiadaniem zła, przed próżnością i przed wypowiadaniem bezmyślnych słów; i zobaczcie, że wasze ręce nie sięgają po to, co nie jest wasze.

(40) Nie składaj ofiary ze skazy; i umyj się wodą, gdy zbliżasz się do ołtarza. Nie mieszaj myśli świata z myślami Boga, gdy stoisz przed Nim.

(41) Staraj się, aby wszyscy byli w pokoju. Kiedy stoicie przed Bogiem i składacie swoją ofiarę. kiedy przychodzicie ofiarować je na ołtarzu, powinniście odmawiać prywatnie sto modlitw do Boga i odmawiać to Bogu, mówiąc:

(42) „ Boże, niezrozumiały, niezgłębiony, nieosiągalny, czysty skarb, oczyść mnie z miłości; bo jestem ciałem i krwią i biegnę do ciebie bezczeszczony, abyś mnie oczyścił. Przyszedłem obciążony i proszę, abyś mógł zmniejszyć mój ciężar: ogień spali drewno, a miłosierdzie twoje usunie moje winy.

(43) Wybaczcie mi, że jestem grzesznikiem: wybaczam całemu stworzeniu, które uczyniłeś, nie mam żadnych zarzutów wobec nikogo: jestem w zgodzie ze wszystkim, co zostało uczynione na twój obraz: nie poruszają mnie wszystkie złe rozumowania które zostały mi przedstawione.

(44) Jestem twoim sługą i synem twojej służącej; jestem tym, który grzeszy, ty jesteś tym, który wybacza: wybacz mi i pozwól mi stanąć na twoim świętym miejscu.

(45) Niech moja ofiara będzie do przyjęcia przed tobą: nie odrzucaj mnie z powodu moich grzechów; ale przyjmijcie mnie tobie, pomimo wielu moich grzechów, jak owce, które zbłądziły.

(46) Bóg, który był z naszym ojcem Adamem i Ablem. i Noe, i ojciec nasz Abraham, i jego syn Izaak, którzy byli z Jakubem, bądźcie i wy ze mną, i przyjmijcie moją ofiarę z mej ręki ” .

(47) Kiedy to wszystko recytujesz, weź swoją ofiarę i złóż ją; i starajcie się do nieba z powodu ofiary Boga, abyście go nie podobali. Albowiem praca kapłana nie jest niczym małym.

(48)   Każdy kapłan dzisiaj (i do końca czasów) musi być umiarkowany, jeśli chodzi o jedzenie, picie i sen; nie powinien też mówić o wydarzeniach związanych z tym światem, ani słuchać nikogo, kto o nich mówi. Raczej powinien spędzać całe swoje życie na modlitwie, czuwaniu i recytacji, dopóki nasz Bóg nie pośle go w pokoju.

(49) Każdy człowiek na ziemi, czy będzie kapłanem czy mnichem (bo po długim czasie pokochają życie świętego odosobnienia), musi wyrzec się świata i wszystkich jego złych trosk i przyłączyć się do świętej służby, którą aniołowie oddają w czystości Bóg.

(50) I będą czczeni przed Bogiem i Jego aniołami przez ich święte ofiary i ich anielską służbę, która jest jak archetyp oddawany na niebie.

(51) A aniołowie będą ich przyjaciółmi z powodu ich doskonałej wiary i czystości; a wielki jest ich honor przed Bogiem.

(52) Jednym słowem, bez względu na to, czy jest to wielka, czy mała, od nas wymagana jest bezgrzeszność . Głównymi grzechami godnymi skruchy są: Nie będziesz zabijał mieczem; Nie będziesz też zabijał językiem: nie będziesz dopuszczał się rozpusty ze swoim ciałem; Nie będziesz czynił cudzołóstwa własnymi myślami; Nie będziesz wchodził do młodych, aby ich skalać; Nie będziesz zazdrosny; Nie będziesz zły, dopóki nie zajdzie słońce; Nie będziesz dumny w usposobieniu; Nie będzie się radował z twoim sąsiadem ” upadek s: Nie będziesz oszczerstwo; Nie będziesz patrzył na kobietę pożądliwym okiem; i. Nie słuchaj chętnie oszczerstw.

(53) Musimy wystrzegać się tych rzeczy i innych podobnych im, aż każdy z nas będzie bezpieczny przed gniewem, który zostanie objawiony z nieba.

(54) A gdy zgromadzili się wokół niego ludzie, usłyszeli go, wołali na głos, mówiąc: To jest zgodne i słuszne .. Niech tak się stanie.

(55) Ale kochający Boga starzec milczał: podciągnął koc, zakrył twarz.

(56) A lud i kapłan milczeli, aby trochę odpocząć. Ale anioł jego ojca.

(57) Abraham przyszedł do niego i wziął go w niebo. Widział terrory i zgiełki rozprzestrzeniające się za granicą z tej i tamtej strony; i był to strach i zgiełk, których bali się ujrzeć.

(58) Niektórzy mieli twarz wielbłąda, inni mieli twarz lwa: niektórzy mieli twarz psa, inni mieli tylko jedno oko i szczypce w dłoniach, długie na trzy elsy , całe z żelaza.

(59) Patrzyłem, a oto przyprowadzono człowieka, a ci, którzy go przynieśli, poszli z nim.

(60) Gdy dotarli do bestii, ci, którzy poszli z nim, wycofali się na bok: lew zbliżył się do niego, rozerwał go na małe kawałki i połknął; potem go zwymiotował i znów stał się podobny do siebie; a następna bestia potraktowała go w ten sam sposób.

(51) Krótko mówiąc, przekazywali go od jednego do drugiego; każdy rozerwałby go na kawałki, połykał, a potem wymiotował; i znów stałby się sobą.

(62) Powiedziałem do anioła: Jaki grzech popełnił ten człowiek, mój panie, że mu to wszystko uczyniono? Anioł powiedział do mnie: „ Ten człowiek, na którego patrzysz, teraz pokłócił się ze swoim sąsiadem i umarł bez ich pogodzenia.

(63) Widzisz, został wydany pięciu głównym oprawcom: spędzili rok na męce go za każdą godzinę spędzoną na kłótni z sąsiadem ” .

(64) Anioł powiedział również do mnie: „ Mój umiłowany Izaaku, czy myślisz, że to są jedyni? Uwierzcie mi Izaakowi. umiłowani przez Boga, jest sześćset tysięcy oprawców.

(65) Spędzają rok dręcząc człowieka za każdą godzinę, jaką spędza grzeszyć – jeśli nie żałował, to znaczy, zanim wyszedł z ciała.

(66) Doprowadził mnie i zaprowadził do ognistej rzeki. którego wody były wysokie na łokieć, a jego hałas przypominał szum niebiańskiego grzmotu. I widziałem w nim mnóstwo dusz; a ci, którzy byli w tej rzece, krzyczeli i głośno płakali, a było wielkie zamieszanie i wiele jęków.

(67) Ale jest to wnikliwy ogień, który nie dotyka sprawiedliwych, a jednak spala grzeszników i gotuje ich w smród, który ich otacza.

(68) Widziałem także otchłań otchłani, której dym unosił się w chmurach; Widziałem ludzi zatopionych w nim, zgrzytających zębami, krzyczących i zawodzących, a każdy z nich jęczał.

(69) Anioł powiedział do mnie. Spójrz i zobacz te inne. A kiedy na nie spojrzałem. Anioł powiedział do mnie: „ Oto ci, którzy popełnili grzech Sodomy; są w rzeczy samej w wielkim niebezpieczeństwie.

(70) Widziałem także doły pełne robaków, które nie śpią; Widziałem Abdemerouchosa, który jest odpowiedzialny za kary, rozpalił ogień, grożąc oprawcom w piekle i mówiąc.

(71) Pokonaj ich, dopóki nie dowiedzą się, że Bóg jest. Widziałem dom zbudowany z ognistego kamienia, a pod nim byli dorośli ludzie, krzyczący i płaczący.

(72) Anioł powiedział do mnie. Spójrz oczami i kontempluj Kary.

(73) Powiedziałem do anioła: Moje oczy nie mogły tego znieść; jak długo muszą trwać te kary? Powiedział do mnie. Dopóki miłosierny Bóg nie lituje się.

(74) Potem anioł wziął mnie w niebo; Widziałem mojego ojca, Abrahama i złożyłem mu pokłon.

(75) Pozdrowił mnie wszystkich świętych, a święci czcili mnie z powodu mego ojca; Chodziłem ze mną i zabrałem mnie do mojego Ojca, wielbiłem go ze wszystkimi świętymi.

(76) Rozbrzmiały pieśni uwielbienia: Ty jesteś święty, ty jesteś święty, ty jesteś święty. Królu, Panie Zastępów : niebiosa i ziemia są pełne twojej świętej chwały.

(77) Pan rzekł do mego ojca ze świętego miejsca: „ Dobrze, że przyszedłeś, Abrahamie, swoim prawym korzeniu i wiernym świętym: dobrze, że przybyłeś do naszego miasta.

(78) O cokolwiek byście chcieli teraz prosić, składajcie prośby w imieniu waszego umiłowanego syna Izaaka, a one będą wasze naprawdę ” . Mój ojciec Abraham powiedział. „ Twoja jest moc, o Panie Wszechmogący ” .

(79) Pan rzekł do Abrahama: „ Jeśli chodzi o wszystkich, którym nadano imię mojego umiłowanego Izaaka, niech każdy z nich odpisze swój testament i go uhonoruje, i nakarmi biednego człowieka chlebem w imię mojego umiłowanego Izaak w dniu jego świętego upamiętnienia; tobie dam im jako synom w moim królestwie ” .

(80) Powiedział Abraham. „Mój Panie Wszechmogący, jeśli człowiek nie może skopiować swojego testamentu”, czyż nie możesz go w swoim miłosierdziu przyjąć, bo jesteś miłosierny i litościwy? ”

(81) Pan powiedział do Abrahama: „ Niech nakarmi biednego chleba, a dam mu go jako dar i za syna w moim królestwie, a on przyjdzie z tobą do pierwszej godziny tysiąca lat Abraham powiedział: „ Przypuśćmy, że jest biedny i nie ma możliwości zdobycia chleba? „

(82) Pan powiedział: „Niech spędzi noc upamiętnienia mojego umiłowanego Izaaka bez snu, a dam mu go jako dar i spadkobiercę w moim królestwie”.

(83) Mój ojciec Abraham powiedział: „A gdyby był słaby i nie miał siły, czyż nie możesz w swoim miłosierdziu przyjąć go w miłości? „ .

(84) Rzekł mu Pan. „ Niech ofiaruje kadzidło w imię waszego ukochanego syna Izaaka, a dam wam jako syna w moim królestwie.

(85) Jeśli nie ma środków na kadzidło, niech poszuka kopii testamentu i przeczyta go w dniu ukochanego Izaaka.

(86) Jeśli nie potrafi tego przeczytać, pozwól mu odejść i posłuchać innych, którzy potrafią. Jeśli nie jest w stanie zrobić żadnej z tych rzeczy, pozwól mu wejść do jego domu i odmówić sto modlitw, a dam ci go jako syna w moim królestwie.

(87) Ale najważniejsze jest to, że powinien złożyć ofiarę w imieniu mojego umiłowanego Izaaka, ponieważ jego ciało zostało złożone w ofierze. „Ale nie tylko dam wam wszystkich, których nazywam imieniem mojego umiłowanego Izaaka, jako syna w moim Królestwie; Dam wam także każdego, kto robi jedną z rzeczy, o których wspomniałem.

(88) Dam wam wszystkich, którzy się martwią życiem Izaaka i jego testamentem, lub dokonują jakiegokolwiek współczucia. takich jak dawanie komuś szklanki wody do picia, lub kto kopiuje swój testament własnymi rękami, i ci, którzy czytają go całym sercem w wierze, wierząc we wszystko, co powiedziałem.

(89) Moja moc i moc mojego umiłowanego Syna i Ducha Świętego będą z nimi, a dam je wam jako synom w moim królestwie. Pokój wam wszystkim, moi święci ” .

(90) Gdy to powiedział, rozległy się pieśni uwielbienia. Ty jesteś święty, ty jesteś święty, ty jesteś święty. Królu, Panie Zastępów ; ziemia i niebiosa są pełne twojej świętej chwały.

(91) Ojciec powiedział do Michała z miejsca świętego: „ Michale, mój szafie, idź szybko i zbierz anioły i wszystkich świętych, aby przyszli i spotkali mojego umiłowanego Izaaka.

(92) A Michael odezwał się jednocześnie trąbka. Wszyscy święci zgromadzili się z aniołami i przyszli na kanapę naszego ojca Izaaka: „ Pan wsiadł na swój rydwan, a serafini byli przed nim z aniołami.

(93) A kiedy przyszli na kanapę naszego ojca Izaaka, nasz ojciec Izaak zobaczył, że twarz naszego Pana natychmiast odwróciła się ku niemu pełna radości.

(94) Wołał: „ Dobrze, że przyszedłeś, mój Panie, i twój wielki archanioł Michał: dobrze, że przyszedłeś, twój ojciec Abraham i wszyscy święci.

(95) Gdy to powiedział, Jakub objął swego Ojca; pocałował usta i płakał.

(96) Nasz ojciec Izaak utkwił w nim oczy i skinął na niego, aby milczał. Nasz ojciec Izaak powiedział do Pana: „ Pamiętajcie o moim umiłowanym Jakubie ” .

(97) Pan powiedział mu: „Moja moc będzie z nim; a kiedy nadejdzie czas, a ja stanę się człowiekiem, umrę i zmartwychwstanę trzeciego dnia, zapamiętam wasze imię w umyśle wszystkich, a oni będą wzywać was jak swoich ojców ”.

(98) Izaak powiedział do Jakuba: „ Mój umiłowany synu, to jest ostatnie przykazanie, które ci dzisiaj daję; miejcie oko na sobie Nie hańbiąc obrazu Boga; za to, co czynicie na obraz człowieka, czynicie na obraz Boży, a Bóg uczyni to wam także w miejscu, gdzie Go spotkasz.

(99) To jest początek i koniec. Kiedy to powiedział, nasz Pan wyniósł swą duszę ze swego ciała, które było białe jak śnieg. Pozdrowił go: postawił go na rydwanie ze sobą: wziął go w niebo, z serafinami muzykującymi przed sobą, wszystkimi aniołami i świętymi.

(100) On dobrowolnie obdarzył go dobrami swego królestwa na wieki , a wszystkie prośby, o które nasz ojciec Abraham prosił Pana, dobrowolnie udzielił mu jako przymierza na zawsze .

(101) Tak dzieje się w ciele naszego ojca, Izaaka, patriarchy, dwudziestego czwartego miesiąca Mesore .

(102) A dniem, w którym jego ojciec Abraham złożył mu ofiarę, jest osiemnasty Mechir .

(103) Niebiosa i ziemia były pełne kojącego zapachu naszego ojca Izaaka, jak wyborne srebro: jest to ofiara naszego ojca Izaaka, patriarchy.

(104) Kiedy Abraham złożył go w ofierze Bogu, kojący zapach ofiary Izaaka wzbił się w niebiosa.

(105) Błogosławiony każdy człowiek, który dokonuje aktu miłosierdzia w imieniu tych patriarchów, albowiem oni będą ich synami w królestwie niebios.

(106) Albowiem Pan nasz zawarł z nimi przymierze na zawsze , że każdy, kto dokonuje aktu miłosierdzia w dniu ich upamiętnienia, będzie im dany jako syn w królestwie niebieskim na wieki.

(107) I nadejdą do pierwszej godziny tysiąclecia, zgodnie z obietnicą naszego Pana, nawet naszego Boga i naszego Zbawiciela, Isusa Chrystusa, przez który wszelka chwała należy się jemu i jego dobremu Ojcu i Duchowi Świętemu, dawcą życia dla całego stworzenia i bycia z Ojcem i Synem, teraz i zawsze, na wieki wieków. Niech to tak się stanie ”

 


Translated by K. H. KUHN . „An English Translation of the Sahidic Version of the “Testament of Isaac” in JTS N.S.. xviii (1967) 

This is the going forth from the body of Isaac the patriarch: he died on the twenty-fourth of Mesore ( 17 August) in the peace of God. Let It Be. 

(1) Now Isaac the patriarch writes his testament and addresses his words of instruction to his son Jacob and to all those gathered round him.

(2) The blessings of the patriarch will be on those who come after us, even those who listen to these words, to these words of instruction and these medicines of life, so that the grace of God may be with all those who believe.

(3) This is the end of obedience, as it is written. You have heard a word, let it abide with you – which means that a man should strive patiently with what he hears.

(4) God gives grace to those who believe: he who believes the words of God and of his saints will be an inheritor of the Kingdom of God. God has been with the generations gone by, which have passed away, because of their innocence and their faith towards God. He will be with the generations to come also.

(5) Now it came to pass, when the time had come for the Patriarch Isaac to go forth from the body, God sent to him the angel of his father Abraham at dawn on the twenty- second of Mesore.

(6) He said to him. Hail, son of promise! (Now it was the daily custom of the righteous old man Isaac to converse with the angels.) He lifted his face up to the face of the angel : he saw him assuming the likeness of his father Abraham; and he opened his mouth and raised his voice and cried out in great joy, I have seen your face like someone who has seen the lace of God. The angel said to him.

(7) Listen, my beloved Isaac: I have been sent for you by God to take you to the heavens and set you beside your father Abraham, so that you can see all the saints; for your father is expecting you and is coming for you himself. Behold, a throne has been set up for you close to your father Abraham, and your lot and your beloved son Jacob’s lot will surpass that of all others in the whole of God’s creation that is why you have been given for evermore the name of Patriarch and Father of the World.

(8) But the God-loving old man Isaac said to the angel, ‘I am astonished by you, for you are my father’.The angel answered. my beloved Isaac, I am the angel that ministers to your father Abraham.

(9) But rejoice now, for I am to take you out of sorrow into gladness, out of suffering to rest for ever. I am to transport you from prison to a place where you can range at will — to a place of joy and gladness:

(10) I am to take you to where there is light and merriment and rejoicing and abundance that never fails. So then, draw up your testament and a statement for your household. for I am to translate you to rest for all eternity.

(11) Blessed is your father who begot you: blessed are you also: blessed is your son Jacob; and blessed are your descendants that will come after you.

(12) Now Jacob heard them talking together, but he said nothing. Our father Isaac said to the angel with a heavy heart. What shall I do about the light of my eyes, my beloved son Jacob? For I am afraid of what Esau might do to him – you know the situation.

(13) The angel said to him: ‘My beloved Isaac, if all the nations on earth were gathered together, they would not be able to bring these blessings pronounced over Jacob to nothing.

(14) When you blessed him, the Father and the Son and the Holy Spirit blessed him; and Michael and Gabriel and all the angels and all the heavenly ones and the spirits of all the righteous and your father Abraham all answered Amen.

(15) The sword therefore, shall not touch his body; but he shall be held in high honor and grow great and spread far and wide, and twelve thrones shall spring from him’.

(16) Our father Isaac said to the angel: ‘You have given me much comfort, but do not let Jacob know in case he is distressed’. The angel said to him: ‘My beloved Isaac, blessed is every righteous man who goes forth from the body: blessed are they when they meet with God. Woe. woe, woe, three times woe to the sinner, because he has been born into this world: great sufferings will come to him. Isaac, beloved of God. give these instructions, therefore, to your sons, and the instructions your father has given you.

(17) Hide nothing from Jacob, so that he can write them as instructions for the generations that will come after you. and those who love God may live their lives in accordance with them. And take care that I am able to fetch you with Joy. without delay. The peace of my Lord that he has given me. I give to you, as I go to him who sent me’.

(18) And when the angel had said this, he rose from the bed on which Isaac was sleeping. He went back to the worlds on high while our father Isaac watched him go, astonished at the vision he had seen.

(19) And he said: ‘ I shall not see daylight before I am sent for’. And while he was thinking this, behold, Jacob got up and came to the door of the room. The angel had cast a sleep over him so that he should not hear them; and he got up and ran to where his father slept and said to him:

(20) My father, whom have you been talking to?’, Our father Isaac said to him: ‘You have heard, my son: your aged father has been sent for to be taken from you’, and Jacob put his arms round his father’s neck and wept, saying: ‘Ah me!

(21) My strength has left me: today you have made me an orphan, my father’. Our father Isaac embraced his son Jacob and wept; and both wept together until they could weep no more .

(22) And Jacob said: ‘Take me with you, father Isaac’. But Isaac replied: ‘I would not have it so, my son; wait until you arc sent for, my loved one.

(23) I remember on the day when the whole earth was shaken from end to end talking to my lord and father Abraham, and I had no strength to do anything.

(24) What god has ordained, he has ordained for each one by sure authority: his ordinances are immutable. But I know, and I am glad that I am to go to God, and I am strengthened by a guiding spirit; for this is a way that no one can escape. Listen, my son,

(25) Where is the first creation of the hands of God – our father Adam and our mother Eve? Where is Abel, and after him Mahalalel, and Jared, and our father Enoch, and Methuselah, and our father Noah, and his sons Shem, Ham, and Japheth? .

(26) After these Arpachshad, and Cainan, and Shelah, and Eber, and Reu, and Serug, and Nahor, and Terah, and my blessed father Abraham, and Lot his brother?

(27) All these experienced death except the perfect one, our father Enoch.’ .After these, forty-two generations more shall pass until Christ comes, born of a pure virgin called Mary. He will spend thirty years preaching in the world.

(28) At the end of all this, he will choose twelve men and reveal to them his mysteries and teach them about the archetype of his body and his true blood by means of bread and wine: and the bread will become the body of God and the wine will become the blood of God.

(29) And then he will ascend the tree of the cross and die for the whole creation, and rise on the third day and despoil hell, and deliver all mankind from the enemy. The generations to come will be saved by his body and by his blood until the end of time.

(30) The sacrifices of Christians will not cease until the end of time, whether offered secretly or openly; and the Antichrist will not appear so long as they offer up their sacrifice.

(31) Blessed is every man who performs that service and believes in it, because the archetypal service is in the heavens; and they shall celebrate with the Son of God in his kingdom’.

(32) While the God-loving old man, our father Isaac, was saying this, all his household gathered round him and wept. His son told all his relations, and they came to him in tears.

(33) Now our father Isaac had made for himself a bedroom in his house; and when his sight began to fail he withdrew into it and remained there for a hundred years, fasting daily until evening, and offering for himself and his household a young animal for their soul.

(34) And he spent half the night in prayer and praise of Giod. Thus he lived an ascetic life for a hundred years.

(35) And he kept three periods of forty days as fasts each year, neither drinking wine nor eating fruit nor sleeping on his bed. And he prayed and gave thanks to God continually.

(36) Now when it became generally known that the man of God had regained his sight, people gathered to him from everywhere, listening to his words of life; for they realized that a holy spirit of God was speaking in him.

(37) The great ones who came said to him: ‘You can now see clearly enough: how comes it that after your sight had failed you have now regained it?’ The God-loving old man smiled and said to them: ‘My sons and brothers, the God of my father Abraham has brought this about to comfort me in my old age.

(38) But the priest of God said to him: ‘Tell me what I ought to do, my father Isaac’. Our father Isaac said to him: ‘Keep your body holy, for the temple of God is set in it.

(39) Do not engage in controversy with other men in case an angry word escapes your mouth. Be on your guard against evil-speaking, against vainglory, and against uttering any thoughtless word; and see that your hands do not reach out after what is not yours.

(40) Do not offer a sacrifice with a blemish in it; and wash yourself with water when you approach the altar. Do not mix the thoughts of the world with the thoughts of God when you stand before him.

(41) Do your utmost to be at peace with everyone. When you stand before God and offer your sacrifice. when you come to offer it on the altar, you should recite privately a hundred prayers to God and make this confession to God saying:

(42) ‘Oh God, the incomprehensible, the unfathomable, the unattainable, the pure treasure, purify me in love; for I am flesh and blood and I run defiled to thee, that thou mayest purify me. I come burdened, and I ask that thou mayest lighten my burden: a fire will burn wood, and thy mercy will take away mine iniquities.

(43) Forgive me, me that am a sinner: I forgive the whole creation that thou hast made, I have no complaint against anyone: I am at peace with all that is made in your image: I am unmoved by all the evil reasonings that have been brought before me.

(44) I am thy servant and the son of thy maidservant: I am the one who sins, thou art the one who forgives: forgive me and enable me to stand in thy holy place.

(45) Let my sacrifice be acceptable before thee: do not reject me because of my sins; but receive me unto thee, in spite of my many sins, like a sheep that has gone astray.

(46) God who hast been with our father Adam, and Abel. and Noah, and our father Abraham, and his son Isaac, who hast been with Jacob, be thou with me also, and receive my sacrifice from my hand’.

(47) As you recite all this, take your sacrifice and offer it; and strive heavenwards because of the sacrifice of God, so that you do not displease him. For the work of the priest is no small thing.

(48)  Every priest today (and till the end of time) must be temperate as regards his food and drink and sleep; neither should he talk about events connected with this world, nor listen to anyone who is talking about them. Rather should he spend his whole life occupied with prayer and vigils and recitation until our God sends for him in peace.

(49) Every man on earth, be he priest or monk (for after a long time they will love the life of holy retreat), must renounce the world and all its evil cares and join in the holy service the angels render in purity to God.

(50) And they will be honored before God and his angels because of their holy sacrifices and their angelic service, which is like the archetype that is rendered in the heavens.

(51) And the angels will be their friends, because of their perfect faith and their purity; and great is their honor before God.

(52) In a word, whether great or small, sinlessness is required of us. The chief sins worthy of repentance are these: You shall not kill with the sword; You shall not kill with the tongue either: You shall not commit fornication with your body; You shall not commit fornication with your thoughts; You shall not go in to the young to defile them; You shall not be envious; You shall not be angry until the sun has set; You shall not be proud in disposition; You shall not rejoice over your neighbor’s fall: You shall not slander; You shall not look at a woman with a lustful eye; and. Do not readily listen to slander.

(53) We need to beware of these things, and of others like them, till each one of us is secure from the wrath that shall be revealed from heaven.

(54) Now when the people gathered about him heard him, they cried out aloud saying. This is meet and right.. Let it Be.

(55) But the God-loving old man was silent: he drew up his blanket: he covered his face.

(56) And the people and the priest were silent, so that he could rest himself a little. But the angel of his father.

(57) Abraham came to him and took him up into the heavens. He saw terrors and tumults spread abroad on this side and on that; and it was a terror and a tumult fearful to behold.

(58) Some had the face of a camel, others had the face of a lion: some had the face of a dog, others had but one eye and had tongs in their hands, three els long, all of iron.

(59) I looked, and behold, a man was brought, and those who brought him went with him.

(60) When they reached the beasts, those who went with him withdrew to one side: the lion advanced towards him, tore him apart into little pieces, and swallowed him; it then vomited him up, and he became like himself again; and the next beast treated him in just the same way.

(61) In short, they passed him on from one to the other; each one would tear him into pieces, swallow him, and then vomit him up; and he would become like himself again.

(62) I said to the angel: What sin has this man committed, my lord, that all this is done to him? The angel said to me: ‘This man you are looking at now had a quarrel with his neighbor, and he died without their being reconciled.

(63) See, he has been handed over to five chief tormentors: they spend a year tormenting him for every hour he spent Quarreling with his neighbor’.

(64) The angel also said to me: ‘My beloved Isaac, do you think these are the only ones? Believe me Isaac. beloved of God, there are six hundred thousand tormentors.

(65) They spend a year tormenting a man for every hour that he spends sinning – if he did not repent, that is, before he went forth From the body.

(66) He led me on and brought me to a fiery river. the waters of which were an ell high, and its noise like the noise of heaven’s thunder. And I saw a host of souls submerged in it; and those who were in that river cried out and wept aloud, and there was a great commotion and much groaning.

(67) But it is a discerning fire that does not touch the righteous, yet burns up sinners and boils them in the stench that surrounds them.

(68) I saw also the pit of the abyss, the smoke of which went up in clouds; I saw men sunk in it grinding their teeth, crying out and wailing, and each one was groaning.

(69) The angel said to me. Look and see these others too. And when I had looked at them. the angel said to me,” These are those who have committed the sin of Sodom; these are indeed in great distress.

(70) I saw also pits full of worms that do not sleep; I saw Abdemerouchos who is in charge of the punishments, made all of fire, threatening the tormentors in hell and saying.

(71) Beat them until they know that God is. I saw a house built of fiery stone, and there were grown men underneath it, crying out and wailing.

(72) The angel said to me. Look with your eyes and contemplate the Punishments.

(73) I said to the angel, My eyes could not endure it; for how long must These punishments go on? He said to me. Until the merciful God has pity.

(74) After this the angel took me up into the heavens; I saw my father, Abraham and I made obeisance to him.

(75) He saluted me, with all the saints, and the saints honored me because of my father; I they walked with me and took me to my Father, I worshiped him with all the saints.

(76) Songs of praise rang out, Thou art holy, thou art holy, thou art holy. King, Lord Sabaoth: the heavens and the earth are full of thy holy glory.

(77) The Lord said to my father from the holy place, ‘Is good that you have come, Abraham, your righteous root and faithful saint: it is good that you have come to our city.

(78) Whatever you may want to ask now, make your requests in the name of your beloved son Isaac, and they shall be yours indeed’. My father Abraham said. ‘Thine is the power, Oh Lord Almighty’.

(79) The Lord said to Abraham, ‘As for all those who are given the name of my beloved Isaac, let each one of them copy out his testament and honor it, and feed a poor man with bread in the name of my beloved Isaac on the day of his holy commemoration; to you will I grant them as sons in my kingdom’.

(80) Abraham said. ‘My Lord Almighty, if a man cannot copy out his testament,’ can’st thou not in thy mercy accept him, for thou art merciful and compassionate?’

(81) The Lord said to Abraham: ‘Let him feed a poor man with bread, and I will give him to you as a gift and as a son in my kingdom, and he shall come with you to the first hour of the thousand years. Abraham said, ‘Suppose he is poor and has no means of getting bread?’

(82) The Lord said, ‘Let him spend the night of my beloved Isaac’s commemoration without sleep, and I will give him to you as a gift and an inheritor in my kingdom’.

(83) My father Abraham said ‘Suppose he is weak and has no strength, canst thou not in thy mercy accept him in love?’.

(84) The Lord said to him. ‘Let him offer up a little incense in the name of your beloved son Isaac, and I will give him to you as a son in my kingdom.

(85) If he has no means of getting incense, let him seek out a copy of his testament and read it on my beloved Isaac’s day.

(86) If he cannot read it, let him go and listen to others who can. If he is unable to do any of these things, let him go into his house and say a hundred Prayers, and I will give him to you as a son in my kingdom.

(87) But the most essential thing of all is that he should offer a sacrifice in my beloved Isaac’s name, For his body was offered as a sacrifice. ’Yet not only will I give you everyone called by my beloved Isaac’s name as a son in my Kingdom; I will give you also everyone who does one of the things I have mentioned.

(88) And i will give you everyone who concerns himself about Isaac’s life and his testament, or does any compassionate act. such as giving someone a cup of water to drink, or who copies out his testament with his own hand, and those who read it with all their heart in faith, believing everything that I have said.

(89) My power and the power of my beloved Son and the Holy Spirit shall be with them, and I will give them to you as sons in my kingdom. Peace to all of you, all my saints’.

(90) Now when he had said this, songs of praise rang out. Thou art holy, thou art holy, thou art holy. King. Lord .Sabaoth; the heavens and the earth are full of thy holy glory.

(91) The Father said to Michael from the holy place: ‘Michael, my steward, go quickly and gather together the angels and all the saints, so that they may come and meet my beloved Isaac.

(92) And Michael sounded the trumpet at once. All the saints gathered with the angels and came to the couch of our father Isaac: ’the Lord mounted his chariot, and the seraphim were in front of him with the angels.

(93) And when they came to our father Isaac’s couch, our father Isaac beheld our Lord’s face immediately turned towards him full of joy.

(94) He cried out: ‘It is good that thou hast come, my Lord, and thy great archangel Michael: it is good that you have come, thy father Abraham, and all the saints.

(95)  Now when he had said this, Jacob embraced his Father; he kissed his mouth and wept.

(96) Our father Isaac fixed his eyes on him and motioned to him to be silent. Our father Isaac said to the Lord: ‘Remember my beloved Jacob’.

(97) The Lord said to him: ‘My power shall be with him; and when the time comes and I become man and die and rise from the dead on the third day, I will put your name in everyone’s mind, and they will invoke you as their father.’

(98) Isaac said to Jacob: ‘My beloved son, this is the last commandment I give you today; keep a sharp eye on yourself Do not dishonor the image of God; for what you do to the image of man, you do to the image of God, and God will do it to you too in the place where you will meet him.

(99) This is the beginning and the end. Now when he had said this, our Lord brought his soul out of his body, and it was white as snow. He greeted it: he set it on the chariot with him: he took it up into the heavens, with the seraphim making music before him, and all the angels and the saints.

(100) He freely granted him the good things of his kingdom for ever, and all the requests our father Abraham had asked of the Lord he freely granted him as a covenant for ever.

(101) This is the going forth from the body of our father Isaac, the patriarch, on the twenty-fourth of the month Mesore.

(102) And the day on which his father Abraham offered him as a sacrifice is the eighteenth of Mechir.

(103) The heavens and the earth were full of the soothing odor of our father Isaac, like choice silver: this is the sacrifice of our father Isaac the patriarch.

(104) When Abraham offered him as a sacrifice to God, the soothing odor of Isaac’s sacrifice went up into the heavens.

(105) Blessed is every man who performs an act of mercy in the name of these patriarchs, for they will be their sons in the kingdom of the heavens.

(106) For our Lord has made with them a covenant for ever, that everyone who performs an act of mercy on the day of their commemoration shall be given to them as a son in the kingdom of the heavens forever.

(107) And they shall come to the first hour of the thousand years, in accordance with the promise of our Lord, even our God and our Saviour Isus Christ, through whom every glory is due to him and his good Father and the Holy Spirit, the giver of life to all creation and one in being with the Father and the Son, now and always, for ever and ever. Let It Be”

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.