Pawłościaństwo – Nr. 06 List Pawła Do Kolosan

Niektórzy egzegeci podważają autorstwo Saula. List do Kolosan łączy związek z dwoma innymi listami Pawła: Listem do Efezjan i Listem do Filemona.

Ludność Kolosów stanowili rodowici Frygijczycy, Grecy oraz spora, szacowana na około 10 tysięcy, kolonia żydowska. W Kolosach oddawano cześć Artemidzie Efeskiej i Zeusowi Laodycejskiemu, a także Menowi, Selene, Demeter, Hygiei, Heliosowi, Atenie, Izydzie i Serapisowi i innym pomniejszym bóstwom. Rejon Kolosów był też znany w starożytności z ekstatycznych kultów misteryjnych bogini Kybele. W pobliskim Hierapolis, obok świątyni Apollina, znajdowała się grota Plutonion – uważana za wejście do podziemi – do której wydobywał się przez szczeliny trujący gaz. Do groty mieli prawo wchodzić jedynie kapłani frygijskiej bogini ziemi Kybele – eunuchowie, zwani Galloi. Wchodzili tam jednak i śmiałkowie spoza stanu kapłańskiego. Pobyt w grocie powodował halucynacyjne wizje – jak wierzono – dar bogini, który otrzymać mogli tylko najdoskonalsi[1][2].

Wspólnota chrześcijańska w Kolosach, składająca się głównie z dawnych pogan, powstała w I wieku. Została założona najprawdopodobniej przez Kolosanina Epafrasa[3], ucznia Pawła[1][2].

Kolosy oraz Laodycea znajdowały się na terenie Frygii w której na pewien okres czas żył Jan Apostoł, co przekazał nam o zgromadzeniu w Laodycei?

Protestanckie słowo ”zbór” poprawiłem według języka greckiego na słowo ”eklezja” co oznacza wspólnotę, zgromadzenie. Samo słowo ”Kościół” może oznaczać budynek (świątynie) albo zgromadzenie wiernych. Tylko że apostołowie (z greckiego wysłannicy) nie budowali świątyń ani zborów, mieli żony a nawet dzieci.

 

Objawienie Jana 3:

(14) A do anioła wspólnoty mesjańskiej w Laodycei napisz: To mówi Ten, który jest, świadek wierny i prawdziwy, początek stworzenia Bożego:

(15) Znam uczynki twoje, żeś ani zimny, ani gorący. Obyś był zimny albo gorący!

(16) A tak, żeś letni, a nie gorący ani zimny, wypluję cię z ust moich.

(17) Ponieważ mówisz: Bogaty jestem i wzbogaciłem się, i niczego nie potrzebuję, a nie wiesz, żeś pożałowania godzien nędzarz i biedak, ślepy i goły,

(18) Radzę ci, abyś nabył u mnie złota w ogniu wypróbowanego, abyś się wzbogacił i abyś przyodział szaty białe, aby nie wystąpiła na jaw haniebna nagość twoja, oraz maści, by nią namaścić oczy twoje, abyś przejrzał.

(19) Wszystkich, których miłuję, karcę i smagam; bądź tedy gorliwy i opamiętaj się.

(20) Oto stoję u drzwi i kołaczę; jeśli ktoś usłyszy głos mój i otworzy drzwi, wstąpię do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze mną.

(21) Zwycięzcy pozwolę zasiąść ze mną na moim tronie, jak i Ja zwyciężyłem i zasiadłem wraz z Ojcem moim na jego tronie. (22) Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi do zgromadzeń.

 

Możliwe że wszystkie 7 Eklezji wspomnianych w Objawieniu założył ”Paweł” Z Tarsu. Wiemy jednak że Efezjanie odrzucili ”jakąś” grupę osób podających się za apostołów. Chrześcijanie/Nazarejczycy byli ”letni” w kontekście ich charakteru. Isus radził im opamiętać się i ”nabyć złota w ogniu wypróbowanego” Osobiście ciężko jest mi to wytłumaczyć chociaż rozumiem to.  Tym którzy przezwyciężą swoje trudności być może kilku z nich Izraelitów (a więc słowa te są kierowane do Izraelitów Kaukaskich) dostąpi zaszczytu ‚pochwycenia do tronu” jako członek 144 tysięcy wybranych.

 

 

 

Rozdział 1 (Kol 1)

(1) Paweł, z woli Bożej apostoł Chrystusa Isusa, i Tymoteusz, brat,

(2) Do świętych i wierzących braci w Chrystusie, którzy są w Kolosach: Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego i od Pana Isusa Chrystusa.

(3) Dziękujemy Bogu, Ojcu Pana naszego, Isusa Chrystusa, zawsze gdy się za was modlimy,

(4) Bo usłyszeliśmy o wierze waszej w Chrystusie Isusie i o miłości, jaką żywicie dla wszystkich świętych,

(5) Dla nadziei, która jest przygotowana dla was w niebie ; o niej to słyszeliście już przedtem w ewangelicznym Słowie prawdy,

(6) Które was doszło; tak dzieje się to zarówno na całym świecie, jak i pośród was od tego dnia, kiedy usłyszeliście i poznaliście łaskę Bożą w prawdzie, że ona wydaje owoc i rośnie.

(7) Tak też nauczyliście się go od Epafrasa, umiłowanego współsługi naszego, który jest wiernym sługą Chrystusowym dla was,

(8) Który też doniósł nam o miłości waszej w Duchu.

[Epafras, zielony donosiciel w duchu i agent Saula & Spółki, Saul posyłał do danego zgromadzenia swojego ”człowieka” który obserwował sytuację, donosił swemu przełożonemu udając owieczkę godną naśladowaia ]

 

(9) Dlatego i my od tego dnia, kiedy to usłyszeliśmy, nie przestajemy się za was modlić i prosić, abyście doszli do pełnego poznania woli jego we wszelkiej mądrości i duchowym zrozumieniu, (10) Abyście postępowali w sposób godny Pana ku zupełnemu jego upodobaniu, wydając owoc w każdym dobrym uczynku i wzrastając w poznawaniu Boga,

[Niby w tym zdaniu jest prawda]

(11) Utwierdzeni wszelką mocą według potęgi chwały jego ku wszelkiej cierpliwości i wytrwałości, z radością

(12) Dziękując Ojcu, który was zdolnymi uczynił do uczestniczenia w dziedzictwie świętych w światłości,

(13) Który nas wyrwał z mocy ciemności i przeniósł do Królestwa Syna swego umiłowanego,

To dlaczego mamy w modlitwie ”Przyjdź Królestwo Twoje zamiast przyszło królestwo twoje? Jednakże te fragmenty nie są heretyckie]

(14) W którym mamy odkupienie przez krew jego, to jest odpuszczenie grzechów.

[Półprawda]

 

(15) On jest obrazem Boga niewidzialnego, pierworodnym wszelkiego stworzenia,

(16) Ponieważ w nim zostało stworzone wszystko, co jest na niebie i na ziemi, rzeczy widzialne i niewidzialne, czy to trony, czy panowania, czy nadziemskie władze, czy zwierzchności; wszystko przez niego i dla niego zostało stworzone.

[Nadziemskie władze to Bóg a Isus nie jest Bogiem ale Synem Bożym, Mesjaszem, Wybrańcem, Zbawicielem, Nadczłowiekiem]

(17) On też jest przed wszystkimi rzeczami i wszystko na nim jest ugruntowane,

(18) On także jest Głową Ciała, Kościoła; On jest początkiem, pierworodnym z umarłych, aby we wszystkim był pierwszy,

(19) Ponieważ upodobał sobie Bóg, żeby w nim zamieszkała cała pełnia boskości

[Typowa doktryna Saula mająca na celu zbudowanie hierarchii gdzie każdy rzekomo swe zbrodnie podpiera Bogiem.]

(20) I żeby przez niego wszystko, co jest na ziemi i na niebie, pojednało się z nim dzięki przywróceniu pokoju przez krew krzyża jego.

(21) I was, którzy niegdyś byliście mu obcymi i wrogo usposobionymi, a uczynki wasze złe były,

(22) Teraz pojednał w jego ziemskim ciele przez śmierć, aby was stawić przed obliczem swoim jako świętych i niepokalanych, i nienagannych, (23) Jeśli tylko wytrwacie w wierze, ugruntowani i stali, i nie zachwiejecie się w nadziei, opartej na ewangelii, którą usłyszeliście, która jest zwiastowana wszelkiemu stworzeniu pod niebem, a której ja, Paweł, zostałem sługą.

[Jak na ten czas nie słyszeliśmy żadnej z nauk Krystusa o Królestwie od Saula, absolutnie nic. Mamy jednak zwiastowanie marnej postaci wiszącej na kawałku drzewa po grecku Stauros oznacza także pal. ]

(24) Teraz raduję się z cierpień, które za was znoszę i dopełniam na ciele moim niedostatku udręk Chrystusowych za ciało jego, którym jest Kościół.

(25) Tego Kościoła sługą zostałem zgodnie z postanowieniem Boga, powziętym Co do mnie ze względu na was, abym w pełni rozgłosił Słowo Boże,

[Bogiem Saula jest Diabeł, Jahbel jako że źródło doktryn Saula nie pochodzi od Zbawiciela]

(26) Tajemnicę, zakrytą od wieków i od pokoleń, a teraz objawioną świętym jego.

(27) Im to chciał Bóg dać poznać, jak wielkie jest między poganami bogactwo chwały tej tajemnicy, którą jest Chrystus w was, nadzieja chwały.

(28) Jego to zwiastujemy, napominając i nauczając każdego człowieka we wszelkiej mądrości, aby stawić go doskonałym w Chrystusie Isusie;

(29) Nad tym też pracuję, walcząc w mocy jego, która skutecznie we mnie działa.

[Faktycznie owa szatańska, anielska moc skutecznie działa odciągając ludzi od Ewangelii O Królestwie]

 

 

Rozdział 2 (Kol 2)

(1) Chcę bowiem, abyście wiedzieli, jak wielki bój toczę za was i za tych, którzy są w Laodycei, i za tych wszystkich, którzy osobiście mnie nie poznali,

[No dobra ale z kim to Saul walczy twierdząc że to dla wszystko dla swoich wyznawców w Laodycei]

(2) Aby pocieszone były ich serca, a oni połączeni w miłości zdążali do wszelkiego bogactwa pełnego zrozumienia, do poznania tajemnicy Bożej, to jest Chrystusa,

(3) W którym są ukryte wszystkie skarby mądrości i poznania. (4) A to mówię, aby was nikt nie zwodził rzekomo słusznymi wywodami.

(5) Bo chociaż ciałem jestem nieobecny, to jednak duchem jestem z wami i raduję się, widząc, że jest u was ład i że wiara wasza w Chrystusa jest utwierdzona.

(6) Jak więc przyjęliście Chrystusa Isusa, Pana, tak w nim chodźcie,

[A co jeśli przyjęli Antychrysta?]

 

(7) Wkorzenieni weń i zbudowani na nim, i utwierdzeni w wierze, jak was nauczono, składając nieustannie dziękczynienie. (8) Baczcie, aby was kto nie sprowadził na manowce filozofią i czczym urojeniem, opartym na podaniach ludzkich i na żywiołach świata, a nie na Chrystusie;

[A może dla Saula podanie ludzkie to Ewangelia o Królestwie?]

(9) Gdyż w nim mieszka cieleśnie cała pełnia boskości (10) I macie pełnię w nim; On jest głową wszelkiej nadziemskiej władzy i zwierzchności,

(11) W nim też zostaliście obrzezani obrzezką, dokonaną nie ręką ludzką, gdy wyzuliście się z grzesznego ciała ziemskiego; to jest obrzezanie Chrystusowe.

[Tak jak myślałem, Saul wyrzuca na śmietnik zwyczaj praktykowany od Abrahama. Apostołowie takze promowali obrzezkę a Isus nic o tym nie wspominał, czyli nie zabronił. Co gorsze Saul pochwala nienawiść do swego ciała. Samo ciało nie jest grzeszne ale duch (umysł) który jest chroniony przez ciało. O tym jakoś Saul nie mówi. Nic dziwnego że radykalni gnostycy szybko podłapali ten motyw człowieka duchowego i pozbycia się cielesnej powłoki. To dlaczego Bóg dał człowiekowi ciało? 

 

(12) Wraz z nim zostaliście pogrzebani w chrzcie, w którym też zostaliście wespół wzbudzeni przez wiarę w moc Boga, który go wzbudził z martwych.

(13) I was, którzy umarliście w grzechach i w nieobrzezanym ciele waszym, wespół z nim ożywił, odpuściwszy nam wszystkie grzechy;

(14) Wymazał obciążający nas list dłużny, który się zwracał przeciwko nam ze swoimi wymaganiami, i usunął go, przybiwszy go do krzyża;

(15) Rozbroił nadziemskie władze i zwierzchności, i wystawił je na pokaz, odniósłszy w nim triumf nad nimi.

[AD 14 – Według tego obłudnika ”jego Pomazaniec” przybił Prawo Mojżesza, łącznie z obrzezaniem do pogańskiego symbolu solarnego – Krzyża

[AD 15 – Według tego obłudnika ”jego Pomazaniec” rozbroił nadziemskie władze czyli Boga i wystawił je na pokaz (hańby???) pokonując je]. Ale Isus nie jest pomazańcem ale Krystusem/Chrystusem czyli Mesjaszem, Wybrańcem, Synem Bożym, Królem Królów itd. a więc Bogiem jest tylko Bóg Abrahama. 

 

(16) Niechże was tedy nikt nie sądzi z powodu pokarmu i napoju albo z powodu święta lub nowiu księżyca bądź sabatu. (17) Wszystko to są tylko cienie rzeczy przyszłych; rzeczywistością natomiast jest Chrystus.

[Kolejna porcja satanizmu, tamto (Piecioksiąg – Mojżesz, Obrzezanie – Abraham, 12 Plemion – Jakub, ) było kiedyś dzisiaj jest to Saul nakazuje] 

(18) Niech was nikt nie potępia, kto ma upodobanie w poniżaniu samego siebie i w oddawaniu czci aniołom, a opierając się na swoich widzeniach, pyszni się bezpodstawnie cielesnym usposobieniem swoim,

(19) A nie trzyma się głowy, z której całe ciało, odżywiane i spojone stawami i ścięgnami, rośnie wzrostem Bożym.

(20) Jeśli tedy z Chrystusem umarliście dla żywiołów świata, to dlaczego poddajecie się takim zakazom, jakbyście w świecie żyli:

[Radykalny Gnostycyzm=nienawiść do Świata Boga własnego Ja]

(21) Nie dotykaj, nie kosztuj, nie ruszajZ (22) Przecież to wszystko niszczeje przez samo używanie, a są to tylko przykazania i nauki ludzkie.

(23) Mają one pozór mądrości w obrzędach wymyślonych przez ludzi, w poniżaniu samego siebie i w umartwianiu ciała, ale nie mają żadnej wartości, gdy chodzi o opanowanie zmysłów.

 

Rozdział 3 (Kol 3)

(1) A tak, jeśliście wzbudzeni z Chrystusem, tego co w górze szukajcie, gdzie siedzi Chrystus po prawicy Bożej;

(2) O tym, co w górze, myślcie, nie o tym, co na ziemi. (3) Umarliście bowiem, a życie wasze jest ukryte wraz z Chrystusem w Bogu;

(4) Gdy się Chrystus, który jest życiem naszym, okaże, wtedy się i wy okażecie razem z nim w chwale.

(5) Umartwiajcie tedy to, co w waszych członkach jest ziemskiego: wszeteczeństwo, nieczystość, namiętność, złą pożądliwość i chciwość, która jest bałwochwalstwem,

[Inaczej mówiąc bądźcie smutni, nie mówiąc o fakcie że Saul zmienia definicje Bałwochwalstwa. ]

(6) Z powodu których przychodzi gniew Boży.

(7) Niegdyś i wy postępowaliście podobnie, kiedy im się oddawaliście;

(8) Ale teraz odrzućcie i wy to wszystko: gniew, zapalczywość, złość, bluźnierstwo i nieprzyzwoite słowa z ust waszych;

(9) Nie okłamujcie się nawzajem, skoro zewlekliście z siebie starego człowieka wraz z uczynkami jego,

[Czyli goje mają Saula nie okłamywać ale Saul może okłamywać motłoch aby ich pozyskać]

(10) A przyoblekli nowego, który się odnawia ustawicznie ku poznaniu na obraz tego, który go stworzył.

(11) W odnowieniu tym nie ma Greka ani Żyda, obrzezania ani nieobrzezania, cudzoziemca, Scyty, niewolnika, wolnego, lecz Chrystus jest wszystkim i we wszystkich.

(12) Przeto przyobleczcie się jako wybrani Boży, święci i umiłowani, w serdeczne współczucie, w dobroć, pokorę, łagodność i cierpliwość,

[Genetyczna Demoralizacja Narodów Oraz Wzmianka O Scytach bardzo ważna.]

 

(13) Znosząc jedni drugich i przebaczając sobie nawzajem, jeśli kto ma powód do skargi przeciw komu: Jak Chrystus odpuścił wam, tak

(14) A ponad to wszystko przyobleczcie się w miłość, która jest spójnią doskonałości.

(15) A w sercach waszych niech rządzi pokój Chrystusowy, do którego też powołani jesteście w jednym ciele: a bądźcie wdzięczni.

[Bóg nie jest Bogiem kompromisów i pobłażania dla łamiących Prawo]

 

 

(16) Słowo Chrystusowe niech mieszka w was obficie; we wszelkiej mądrości nauczajcie i napominajcie jedni drugich przez psalmy, hymny, pieśni duchowne, wdzięcznie śpiewając Bogu w sercach waszych;

(17) I wszystko, cokolwiek czynicie w słowie lub w uczynku, wszystko czyńcie w imieniu Pana Isusa, dziękując przez niego Bogu Ojcu.

[Jak wszystko to wszystko]

 

(18) Żony, bądźcie uległe mężom swoim, jak przystoi w Panu.

(19) Mężowie, miłujcie żony swoje i nie bądźcie dla nich przykrymi.

(20) Dzieci, bądźcie posłuszne rodzicom we wszystkim; albowiem Pan ma w tym upodobanie.

(21) Ojcowie, nie rozgoryczajcie dzieci swoich, aby nie upadały na duchu.

(22) Słudzy, bądźcie posłuszni we wszystkim ziemskim panom, służąc nie tylko pozornie, aby się przypodobać ludziom, lecz w szczerości serca, jako ci, którzy się boją Pana.

[Nic innego jak zapewniony immunitet dla wszelkiej maści duchowych i finansowych pasożytów]

(23) Cokolwiek czynicie, z duszy czyńcie jako dla Pana, a nie dla ludzi,

[AD 23 to jeden z tych prawdziwych fragmentów, jedna prawda za podwójne kłamstwa następne)

 

(24) Wiedząc, że od Pana otrzymacie jako zapłatę dziedzictwo, gdyż Chrystusowi Panu służycie.

(25) Kto bowiem wyrządza krzywdę, otrzyma odpłatę za krzywdę bez względu na osobę.

 

 

Rozdział 4 (Kol 4)

(1) Panowie, obchodźcie się ze sługami waszymi sprawiedliwie i rzetelnie, wiedząc, że i wy macie Pana w niebie.

[Hierarchia]

(2) W modlitwie bądźcie wytrwali i czujni z dziękczynieniem,

(3) A módlcie się zarazem i za nas aby Bóg otworzył nam drzwi dla Słowa w celu głoszenia tajemnicy Chrystusowej, z powodu której też jestem więźniem,

[Typowo gnostycki styl mówienia. Tajemnica Chrystusowa… przecież to brzmi jak werbunek do ultra sekty której sam jest więźniem. Więzień, Sługa i Przyjaciel to trzy różne określenia których tłumaczyć nie trzeba.  

 

(4) Abym ją obwieścił, jak powinienem.

(5) Z tymi, którzy do nas nie należą, postępujcie mądrze, wykorzystując czas.

(6) Mowa wasza niech będzie zawsze uprzejma, zaprawiona solą, abyście wiedzieli, jak macie odpowiadać każdemu.

[AD 6 – bądź mistrzem ciętej riposty]

 

(7) Wszystko, co mnie dotyczy, opowie wam Tychikus, brat umiłowany i wierny sługa, i współsługa w Panu,

(8) Którego posłałem do was po to, abyście się dowiedzieli, co się z nami dzieje, i aby pocieszył wasze serca;

(9) Posłałem go z Onezymem, wiernym i umiłowanym bratem, który pochodzi spośród was; oni was powiadomią o wszystkim, co się tutaj dzieje.

(10) Pozdrawia was Arystarch, współwięzień mój, i Marek, siostrzeniec Barnaby, o którym otrzymaliście polecenie, abyście go przyjęli, jeśli do was przyjdzie,

[Ewangelista Marek oraz Barnaba to sługusy Pawła. Innego Marka i Barnaby nie ma]

 

(11) I Isus, zwany Justem. Oni są jedynymi Żydami, którzy są współpracownikami moimi dla sprawy Królestwa Bożego, oni stali się dla mnie pociechą.

 

[Ale Saul głosił inne królestwo i nie rozróżniał Judejczyków & Idumejczyków. A co z innym Judejczykam, czyżby nawet oni nazywali Pawła przestępcą wobec Mojżesza?ł 

(12) Pozdrawia was Epafras, który pochodzi spośród was, sługa Chrystusa Isusa, który nieustannie toczy za was bój w modlitwach, abyście byli doskonali i trwali we wszystkim, co jest wolą Bożą.

[Sama modlitwa nie jest żadną walką, a Bóg pragnie bardziej posłuszeństwa niż ofiary. Chyba że Saul czyni ze swej grupy wojowników duchowych używając enigmatycznych porównań. Przecież zwykły człowiek może tymi listami nadwyrężyć sobie głowę.]

 

(13) Wystawiam mu bowiem świadectwo, że ponosi wielki trud za was i za tych, którzy są w Laodycei i w Hierapolis.

(14) Pozdrawia was Łukasz, lekarz umiłowany, i Demas.

(15) Pozdrówcie braci w Laodycei i Nymfasa, i zbór, który jest w jego domu.

(16) A gdy ten list będzie u was odczytany, postarajcie się o to, aby został odczytany także w zborze Laodycejczyków, a ten, który jest z Laodycei, i wy też przeczytajcie.

(17) Powiedzcie też Archippowi: Bacz, abyś wypełnił posługiwanie, które otrzymałeś w Panu.

(18) Pozdrowienie moją, Pawła, ręką. Pamiętajcie o więzach moich. Łaska niech będzie z wami. Niech się stanie.


 

Mamy więc mega-apostoła który zmienił sobie imię na Paweł (Paulos/Paulos) oraz jego apostołów:

  1. Paweł (Saul)
  2. Łukasz
  3. Marek
  4. Barnaba
  5. Tymoteusz
  6. Tytus
  7. Andronik
  8. Junia(s)
  9. Sylas (Sylwan)
  10. Apollos
  11. Tychikus (Tychik)
  12. Trofim
  13. Arystarch
  14. Akwila i Pryska ?
  15. Hermes ?

 

Mamy także umiłowanych i innych:

Stachys, Lucjusz Cyrenejczyk, Ananiasz Z Damaszku, Maciej Apostoł (czy rzeczywiście był 12 apostołem jeśli Łukasza uważamy za apostoła Pawła?) Elimas Bar Isus (elymos oznacza maga, syna Isusa. Łukasz jako czarownik sam mógł przedstawiać innych ludzi w negatywnym świetle, jak to historyk)

Warto także pamiętać że to właśnie Łukasz wspomniał o Szymonie Magu. Dlaczego? Aby nie skojarzono Pawła z Szymonem Magiem, który głosił bardzo podobne doktryny, tyle że bardziej radykalne.

Ciekawostka: Mamy 2 rzeczywistych apostołów o imieniu Szymon. Przypadkowo protognostyk ma imię Szymon czy jest to dalsze wbijanie duchowych szpilek w Piotra ??

 

 

 

Jeszcze bym zapomniał… Od kogo Saul wziął imię Paweł?

Sergiusz Paweł – namiestnik Cypru w jako prokonsul czasie pierwszej podróży misyjnej św. Pawła Apostoła. Według Nowego Testamentu (Dz 13, 4-12) apostoł Paweł (wtedy jeszcze nazywany imieniem Szaweł) przybył razem z Barnabą na Cypr z Seleucji, portu Antiochii u ujścia Orontesu. W Pafos na zachodzie wyspy spotkali Bar-Jezusa, żydowskiego maga z otoczenia Sergiusza Pawła. Prokonsul, który jest określany jako „człowiek roztropny” (Dz 13, 7), wezwał Barnabę i Pawła, by posłuchać ich nauk. Po tym jak Bar-Jezus stracił na jakiś czas wzrok po zapowiedzi Pawła, Sergiusz Paweł uwierzył w nauki głoszone przez Pawła i Barnabę[1]. Prokonsul Cypru mógł zostać mianowany przez senat, ponieważ Cypr od 22 p.n.e. był prowincją senatorską. Spotkanie Sergiusza Pawła z apostołem Pawłem datowane jest na ok. 45 n.e.[2][3] Identyfikacja Sergiusza Pawła jest przedmiotem wieloletnich dyskusji bez jednoznacznych rozstrzygnięć. Odnaleziono trzy inskrypcje, które są rozważane w ustaleniu kiedy miało miejsce spotkanie i o którego Sergiusza Pawła chodzi w relacji z Dziejów Apostolskich. Jedna inskrypcja z Soloi na północnym wybrzeżu Cypru podaje: gdy prokonsulem był Paweł[4] pochodzi z czasów Klaudiusza. Na podstawie innej inskrypcji znalezionej w Rzymie bywa on identyfikowany z Lucjuszem Sergiuszem Paullusem, który za czasów Klaudiusza był jednym z pięciu kuratorów brzegów Tybru (curator riparum et alvei Tiberis) około 42-47 n.e.[5] Inną bardziej prawdopodobną identyfikacją jest utożsamienie z Kwintusem Sergiuszem Paullusem, prokonsulem Cypru przez rok ok. 37-53 n.e., w oparciu o inskrypcję z Kitrei[6][7].

 

 

 

Kim Był Sylas?

Sylas (znany też jako Sylwan) – osoba o takim imieniu zostaje wymieniona po raz pierwszy w Dziejach Apostolskich w kontekście soboru jerozolimskiego. Wylicza się go tam jako jednego z przodujących wśród braci. Uznaje się, iż imię Sylas jest transkrypcją hebrajskiego czasownika szalach, co znaczy posyłać. Sylwan (Silvanus) natomiast, jest formą zlatynizowaną[1].

Ze źródeł biblijnych wynika, że Sylas wraz z Judą Barsabbasem, zostali wysłani przez Apostołów i starszych do Antiochii w celu dostarczenia uchwał wspomnianego soboru. Wybrali się tam wraz z Pawłem i Barnabą, którzy byli przełożonymi Kościoła w Antiochii.

Sylas jest także współuczestnikiem drugiej podróży misyjnej św. Pawła obok Łukasza i Tymoteusza. Należy też uznać, że podczas trwania misji traktowany był jako ktoś aktywny i najbardziej zaangażowany po Pawle. Świadczy o tym fakt, iż Sylas był potraktowany jako współodpowiedzialny za wydarzenia w Filippi i to właśnie jego, razem z Pawłem, postawiono przed pretorami, wymierzono karę i wtrącono do lochu. Po takim potraktowaniu ich przez Rzymian, zarówno Sylas jak i Paweł powołali się na swoje rzymskie obywatelstwo, co wprawiło pretorów w zakłopotanie. Z niezbyt przyjazną atmosferą spotkali się również w Tesalonice i Berei, skąd Apostołowie musieli uciekać.

W synaksariach wymieniany 26 i 29 listopada (Sylas jako biskup Koryntu), a także 30 lipca lub 30 czerwca (rozdzielnie Sylwan jako dzierżący sakrę Tesalonik. W martyrologiach łacińskich pojawił się pod datą 28 listopada za sprawą Sylasa Florusa, a następnie Ado z Vienne, umieścił jego wspomnienie liturgiczne 13 lipca. Ten dzień powtórzyli Usuardus i Cezary Baroniusz.

 

Kim Był Apollos, którego imię znaczy ”niszczyciel” ?

 

Apollos (gr. Απολλως; skrót od Apollonius, gr. Απολλώνιος) – wczesny judeochrześcijanin, wymieniony parokrotnie w Nowym Testamencie. Był ”Żydem”, urodzonym w Aleksandrii.

Był prawdopodobnie uczniem Jana Chrzciciela – według relacji biblijnej znał tylko chrzest Janowy. Po raz pierwszy pojawia się w Dz 18,24-19,1 – gdy przybył do Efezu i zaczął nauczać w synagodze. Według Dziejów Apostolskich odznaczał się znajomością greckiej retoryki i wiedział już dużo o Jezusie. Zwrócił na siebie uwagę chrześcijan, a Pryscylla i Akwila, przyjaciele Pawła udzielili mu dalszych pouczeń o wierze chrześcijańskiej.

Z Efezu wyruszył do Koryntu, gdzie przemawiał do Żydów, mówiąc im na podstawie Biblii (dosł. Pism) o Jezusie jako Mesjaszu, zbijał też ich argumenty. Według wariantu tekstowego w Kodeksie Bezy został przyjęty z entuzjazmem. W Koryncie poznał też Pawła.

Kilka lat później powstały we wspólnocie korynckiej podziały. Część wierzących opowiedziała się za Apollosem, być może z racji na jego zdolności retoryczne. Paweł wspominał w 1. Liście do Koryntian o kilku stronnictwach, Apollosa, Piotra i Chrystusa, same zaś podziały poddał zdecydowanej krytyce. Encyklopedia Biblijna twierdzi, że Apollos nie miał jednak z nimi nic wspólnego, bo gdy wrócił do Efezu, nie chciał już ponownie odwiedzać Koryntu (1 Kor 16,12[1]), choć Paweł go o to prosił. Wzmianka o Apollosie znajduje się jeszcze w Tt 3,13[2].

 


 

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.