Wpis Nr. 02 – W Obronie Pism Prorockich

 

Apologia Nr. 1 – W Obronie Ksiąg Prorockich A Także Obalenie Niebiblijnych Dogmatów I Hipotez Wraz Z Nimi Związanymi


 

Postanowiłem w krótki i etyczny sposób obronić kilka ksiąg prorockich

Czym jest apologia i apologetyka?

Apologia (gr. απολογία = „obrona”, „mowa obrończa”) – gatunek literacki będący tekstem mówionym lub pisanym, poświęconym obronie jakiejś osoby, idei, sprawy lub dzieła, zawierającym jawną lub ukrytą ich pochwałę oraz odparcie zarzutów przeciwników. Apologia była gatunkiem częstym zwłaszcza w antycznej literaturze chrześcijańskiej. Znane są jednak również apologie żydowskie (np. Józef FlawiuszPrzeciw Apionowi). Apologia wywodzi się ze sztuki oratorskiej.

Apologetyka (łac. apologeticum, z gr. ἀπολογία) – dział teologii (teologia fundamentalna, której apologetyka jest wymiarem praktycznym) lub literatury zajmujący się obroną wiary, w szczególności chrześcijańskiej, przed zarzutami przeciwników oraz uzasadniający podstawowe prawdy wiary. Termin ten również dotyczyć może twórczości pisarskiej apologetów. Mianem tym określa się pisarzy wczesnochrześcijańskich z II i III w.[1] działających w okresie po Ojcach Apostolskich. Zaliczani są do nich m.in. św. Justyn, Atenagoras z Aten, Arystydes z Aten, Teofil z Antiochii, Tertulian, Klemens Aleksandryjski, Meliton z Sardes, Tacjan Syryjczyk, Minucjusz Feliks, Apolinary z Hierapolis, Kwadrat Apologeta. Wymienieni pisarze chrześcijańscy próbowali dowodzić, iż wiara chrześcijańska mogłaby zagwarantować porządek w państwie rzymskim[2].

Apologetyka stawia sobie za zadanie obronę przekonań religijnych za pomocą argumentacji historycznej i racjonalnej, bardzo często na podstawie Biblii. Celem jej jest m.in. wykazanie braku konfliktów między nauką a religią oraz między rozumem a wiarą.

 

Po serii Pawłościaństwa postanowiłem stworzyć kolejną serię, tym razem zajmę się tekstami na wzór założycieli kościoła  a mianowicie Apologie. Apologią jest np. dzieło J. Flawiusza ”Przeciw Apionowi”. Nie ukrywam że spodobał mnie się ten pomysł, obrona Biblijnych nauk oraz odrzucenie tych fałszywych. W przeciwieństwie do założycieli kościoła postać Pawła nie jest moim autorytetem w kwestiach doktrynalnych.

 


(1) Czy Biblia jest słowem Boga?

Prawidłowa odpowiedź brzmi: Biblia jest księgą zawierającą najwięcej słów Boga i Krzewiciela Prawa Bożego Isusa Krystusa, a jak wiemy w Biblii są też słowa ludzi niegodziwych, upadłych aniołów z szatanem na czele, słowa ludzi choćby i mądrych są także nienatchnione jeśli ów osoby jak Daniel, Ezdrasz, Dawid, Salomon, itd. mówili od siebie

(2) Jakie księgi zamierzam obronić?

Ezechiela, Henocha Etiopska, 3 i 4 Ezdrasza, 1 Barucha,

(3) Czy Biblia zawiera sprzeczności ?

Jeśli w Słowie wypowiedzianym przez Boga są sprzeczności to znaczy że:

a) Słowa zostały sfałszowane za Bożym pozwoleniem aby nas przetestować

b) Nie rozumiemy owego zdania/wersetu. Wiele osób zganią winę albo na diabła albo na Pawła szukając błędów nawet w Ewangelii Mateusza czy Jana.

4)

 

Niecytowane księgi przez Chrystusa: Księga Estery, Księga Kaznodziei, 1,2,3,4 Księga Ezdrasza (w tym Nehemiasza), Księga Ezechiela, Księga Abdiasza, Księga Nahuma, Księga Sofoniasza, Księga Rut, Pieśń Nad Pieśniami i żaden człowiek nie podaje w wątpliwość kanoniczności tych dzieł.

 

 


Oczywiście apokryfów Nowego Testamentu jest niewiele ciekawych. Pełno gnostyckich śmieci promowanych przez naukę i media.

III Przykłady ”Tatusiów” Kościoła

Przeciwko apokryfom cytuje się ”apostoła” Pawła który kłamliwie określa Stary Testament i księgi deuterokanoniczne jako ”żydowskie bajki”. Niezwykle zwalcza się 1 Księgę Henocha, 4 Księgę Ezdrasza, oraz Księgi Barucha. Sam Saul wielokrotnie cytował nam pisma apokryficzne, słowa filozofów i ich hymny.

Księgę Henocha uznawał Pryscylian, Tertulian (pomysłodawca Trinitaryzmu)

Euzebiusz Z Cezarei świadomie odrzucał apokryfy.

Orygenes odrzucał Księgę Henocha oraz fałszował tekst greckiej Septuaginty dodając tam własne nauki, ten sam jest autem wielu niebiblijnych nauk np. Apokastaza (teoria że Bóg i tak nas wszystkich bez wyjątków zbawi) oraz Królestwo Boże w naszych sercach .

Atanazy Aleksandryjski wymienia jako godne przeczytania księgi: Mądrości, Eklezjastyka (Syracha), Estery, Judyty, Tobiasza oraz Didache i Pasterz Hermasa. Uznaje jako apograf Księge Henocha, którą krytykuje i twierdzi że podobna zawiera dużo błędów.

Justyn Męczennik odsyła nas do Ewangelii Nikodema..

Augustyn Z Akwinu nie odrzucał ksiąg całkowicie ale odradza ich publicznego cytowania. Uważał jednak Księgę Henocha cytowaną w Liście Judy, 2 Liście Piotra, Testamencie 12 Patriarchów, za podejrzaną

„Te więc księgi, co pod jego imieniem krążą i zawierają owe bajeczki o wielkoludach, którzy jakoby nie mieli ojców pośród ludzi – słusznie uważane są za nieautentyczne; podobnie jak wiele innych dzieł, napisanych jakoby przez proroków różnych lub później przez apostołów, które przywodzą heretycy; wszystko to pod nazwą apokryfów po dokładnym zbadaniu przez powagę kanoniczną zostało odrzucone”.

Augustyn wychodzi tutaj na kłamcę, Pawłościanina, krypto-satanistę, demokratę, ateistę. Jeśli nie wierzy w istnienie Nefilimów, to pytanie czy wierzy w ogóle że takie osoby jak Bóg, Adam, Hiob, Abraham, Noe, Sem, Cham, Jafet, Isus, Mojżesz.. istniały. To wyjaśnia dlaczego chętnie przywódcy sięgają po dzieła tego parszywca. Tego pokroju ludzie zadecydowali jakie Księgi posiadamy w danym Biblijnym Kanonie,  a jak wiemy najgorsi byli Protestanci którzy chcieli wyrzucić mnóstwo Ksiąg natchnionych (listy Apostołów i Objawienie).

 

* Euzebiusz z Cezarei, Jak Wróg Królestwa Bożego i Apokalipsy Jana pod pozorem zwalczania heretyków.

Wiadomo, że w tym samym czasie zjawił się twórca nowej herezji, Keryntos. Gajus, którego słowa już raz przytoczyłem, tak pisze o nim w swej Rozprawie: „Ale i Keryntos w swych Objawieniach, spisanych na wzór objawień wielkiego apostoła, zmyśla kłamliwe opowieści o dziwach niestworzonych, które mu rzekomo mieli pokazać aniołowie. Powiada, że po zmartwychwstaniu nastanie na ziemi królestwo Chrystusowe, że ciało powróci do życia, i w Jerozolimie używać będzie uciechy i rozkoszy. Jako wróg pism bożych i uwodziciel twierdził, że święto weselne tysiąc lat trwać będzie.

[Euzebiusz uznaje główny temat Biblijny, 1000 letnie Królestwo Chrystusa na ziemi gdzie stolicą świata jest Jerozolima za oszustwo, pytanie w co on wierzył i komu służył ?]

Tak samo Dionizy, który za naszych czasów zasiadał na stolicy kościoła aleksandryjskiego, przytacza w II księdze swych Obietnic na podstawie starej tradycji niektóre szczegóły, dotyczące Apokalipsy Janowej, i przy tej sposobności mówi o tym samym Keryntosie w takich oto słowach: „Keryntos, założyciel swem imieniem nazwanej herezji kerynckiej, szukał dla swego tworu nazwy, budzącej zaufanie. Otóz naczelną zasadą jego nauki było, że na ziemi powstanie królestwo Chrystusowe. będzie ono polegało według jego marzeń na tem, czego sam pożądał, a był to człowiek na wskroś zmysłowy i cielesny, a wiec na zaspokojeniu brzucha i tego, co poniżej brzucha, to znaczy na jedzeniu, piciu i miłości czyli by rzecz tę przyzwoitszem, według jego mniemania, okryć mianem, na świętach, ofiarach i ucztach ofiarnych.”
Tyle Dionizy. Ireneusz zaś przytoczył w I księdze swego pisma Przeciwko Herezjom niektóre jeszcze sprośniejsze jego fałsze, a w III księdze dał nam opowiadanie, jakie wydobył z zapomnienia. Dowiedział się od Polikarpa, pisze, że razu pewnego Jan wstąpił do łaźni, by wziąć kąpiel. Lecz skoro spostrzegł, że Keryntos się tam znajduje, natychmiast zawrócił i dopadł drzwi, bo nie mógł znieść, by z tym człowiekiem pozostawać pod jednym dachem. Tak samo radził postąpić swoim towarzyszom i rzekł im: „Uciekajmy, bo łaźnie mogą runąć, jako że jest w nich Keryntos, wróg prawdy.
Euzebiusz, Historia Kościoła III, 28

Krótko potem Dionizy tak się wyraża o Apokalipsie Janowej: „Niektórzy z naszych poprzedników księgi tej nie uznawali i zupełnie odrzucali.

[Nic dziwnego że bezrozumni odrzucali Objawienie Jana, jedną z najważniejszych Biblijnych pism. Odrzucano owe dzieło gdyż zostało napisane z myślą o czasach ostatecznych dla ostatnich pokoleń więc niemożliwe było wówczas objaśnienie znaczenia proroctw.]

Odpierali rozdział po rozdziale i wykazywali, że nie ma w niej sensu i związku, a tytuł jej jest fałszywy. Powiadają tedy, ze ona nie jest dziełem Jana i że nie jest żadnem objawieniem, bo wszystko w niej kryje się pod nieprzeniknioną i gęstą zasłoną niezrozumiałości, że wreszcie nie tylko żaden apostoł, ale nawet żaden święty, ani jakikolwiek członek kościoła nie jest jej autorem, ale Keryntos, założyciel jego imieniem nazwanej herezji kerynckiej, którzy dla swego tworu szukał nazwy zaufanie budzącej. Otóż naczelną zasadą nauki jego było, że na ziemi powstanie królestwo Chrystusowe. Będzie ono polegało według jego marzeń na tem, czego sam pożądał, a był to człowiek na wskroś zmysłowy i cielesny, a więc na zaspokojeniu brzucha i tego, co poniżej brzucha, to znaczy na jedzeniu, piciu i miłości, czyli by rzecz tę według jego mniemania, przyzwoitszem okryć mianem, na świętach, ofiarach i ucztach ofiarnych.

Ja natomiast nie śmiałbym odrzucać tej księgi, jako że wielu braci ma ją w poszanowaniu. Znajduję wprawdzie, że założenie jej przekracza zdolności mojego umysłu, ale przypuszczam, że w każdym jej ustępie znajduje się znaczenie ukryte i zgoła przedziwne. Chociaż więc nie pojmuję przecie domyślam się, że w słowach jej głębsze leży znaczenie. I nie mierzę ich ani sądze włąsnym swoim rozumiem, ale więćej się zdaję na wiarę bo uważam je za zbyt wzniosłe, bym je mógł pojmować. Nie odrzucam tego, czego okiem dostrzec nie mogę, ale tem więcej podziwiam im mniej dostrzegam.”

Następnie Dionizy całą księgę Apokalipsy poddaje badaniu i wykazuje, że w znaczeniu dosłownem pojmować jej nie można; potem dodaje: ” Ma końcu całego, rzecz można, proroctwa prorok jako błogosławionych wielbi tych, którzy go strzegą, tudzież siebie samego:

„Błogosławiony,” powiada, „Kto zachowuje proroctwa tej księgi, I ja, Jan, który to widzę i słyszę.”

A zatem, że Jan jest imię jego, i że to pismo pochodzi od Jana, nie przeczę, bo godzę się na to, że jest to dzieło męża jakiegoś świętego i natchnionego od Boga. Lecz nie tak łatwobym przyznał, że to jest apostoł, syn Zebedeusza, brat Jakuba, ten sam, który napisał Ewangelię Janową i List katolicki. Wnoszę bowiem z charakteru obu pism z formy wyrażeń i tak zwanego rozprowadzenia całej książki, że różnych mają autorów. Ewangelia bowiem nigdy nie kładzie swego imienia i nie mówi o sobie, ani w Ewangelii, ani w Liście”.

Potem znowu tak jeszcze pisze: „Otóż Jan nigdy nie mówi o sobie, ani wprost, ani przez trzecią osobę, natomiast autor Apokalipsy zaraz na początku kładzie imię swoje:

„Objawienie Jezusa Chrystusa, które mu dał, by je pokazał sługom swoim, jak najprędzej. I dał je poznać wysławszy w poselstwie anioła swego, do sługi swego Jana, który dał świadectwo Słowu Bożemu, i świadectwu Jego samego, i wszystko widział.”

Potem jeszcze list pisze: „Jan siedmiu kościołom w Azji. Łaska wam i pokój.”

Ewangelista natomiast nawet na czele Listu katolickiego imienia swego nie położył, ale zaraz rozpoczął od tajemnicy objawienia bożego: „Co było od początku, cośmy słyszeli, cośmy widzieli oczyma naszemi.”

Dla tego właśnie objawienia Pan nazwał także Piotra błogosławionym: „Błogosławiony jesteś Piotrze, synu Jonasza, bo ciało i krew nie dały ci objawienia, ale Ojciec mój niebieski.”

Lecz ani w Drugim, ani w Trzecim liście, przypisywanym Janowi, aczkolwiek są krótkie, niema na czele imienia Janowego, tylko znajduje się tam napis bezimienny: „Prezbiter.” Tamten natomiast uważał, że niedość przytoczyć swe imię raz tylko jeden, a potem przystąpić do opowiadania, lecz jeszcze powtarza: „Ja, Jan, brat wasz, i towarzysz wasz w utrapieniu, i królestwie, i cierpliwości Jezusowej, byłem na wyspie, zwanej Patmos, dla Słowa Bożego, i dla świadectwa Jezusowego.”

I jeszcze pod koniec tak mówi: „Błogosławiony, kto zachowuje słowa i proroctwa tej księgi, i ja, Jan, który to widzę i słyszę.”

A zatem, że Jan jest autorem, trzeba mu wierzyć na słowo, ale jaki to Jan, niewiadomo. Nie powiedział bowiem, jak tylekroć w Ewangelii, że jest umiłowanym uczniem Pańskim, ani że spoczywał na piersi Jego, ani że jest bratem Jakubowym, ani że na własne oczy widział i na własne uszy słyszał Pana. A Byłby jednak z pewnością użył jednego z tych wyrażeń, gdyby się chciał zupełnie jasno dać poznać. O tem jednak nie wspomniał żadnem słowem, a powiedział tylko, że jest naszym bratem, towarzyszem i świadkiem Jezusowym, a błogosławionym zowie siebie dlatego, że widział i słyszał objawienia.

Zdaniem mojem apostoł Jan miał wielu współimienników, którzy z miłości ku niemu i z podziwu, oraz z pragnienia, by ich Pan taką samą jak jego darzył miłością, przyjęli również to samo imię tak jak wierni dzieciom swoim często dają imię Pawła albo Piotra. Otóż zachodzi jeszcze inny Jan w Dziejach apostolskich, z przydomkiem Marek, którego Barnaba i Paweł przybrali sobie za towarzysza, a o którym jeszcze czytamy: „Mieli zaś także Jana do usług.” Czy to on właśnie jest autorem, rzecz wątpliwa; nigdzie bowiem nie napisano, że przybył z nimi do Azji:

„A odpłynąwszy z Pafos, Paweł i towarzysze jego przybyli do Perge w Pamfilji; Jan zaś rozstał się z nimi i wrócił do Jerozolimy.”

Uważamy, że inny Jan jest autorem, jeden z tych, którzy byli w Azji, tem wiećej, że w Efezie znajdują się podobno dwa grobowce, a jeden i drugi Janowy. Także z myśli i wyrażeń oraz ich układu łatwo można dojść do wniosku, że zachodzi różnica między jednym a drugim autorem. Otóż Ewangelia i List zgadzają się z sobą i podobnie się rozpoczynają. Tamta tak mówi: „Na początku było Słowo.” Ten zaś powiada:”Co było od początku.”

Tamta mówi: „A Słowo stało się ciałem, i mieszkało między nami, i oglądaliśmy chwałę Jego, chwałę, jako jednorodzonego od Ojca.”

Ten zaś powiada to samo z małą odmianą: „Cośmy słyszeli, cośmy widzieli oczyma naszemi, cośmy oglądali, czego się dotykały ręce nasze, o Słowie żywota, i żywot został objawiony.”

Tak się wyraża na samym wstępie, ponieważ występuje jak to widać z dalszego ciągu przeciwko tym, co mówią, że Pan nie przyszedł w ciele. Dlatego też bardzo rozważnie dodaje: „I cośmy widzieli, temu dajemy świadectwo, i to wam ogłaszamy: żywot wieczny, który był u Ojca, i nam się objawił. Cośmy widzieli i słyszeli, ogłaszamy i wam.” o Chrystusie, w przeciwieństwie do nauki kościelnej, jakoby z natury swej był pospolitym tylko człowiekiem. Gdy z tego powodu Dionizy aleksandryjski otrzymał zawezwanie na synod, a stawić się nie mógł, tłumacząc się wiekiem sędziwym i słabem zdrowiem, wyłożył listownie swe zapatrywanie na sporną tę sprawę. Wszyscy inni natomiast kosciołów pasterze z wszystkich stron razem się gromadzili przeciwko burzycielowi trzody Chrystusowej, i wszyscy zdążali pośpiesznie do Antiochii. Euzebiusz, Historia Kościoła VII, 25

 

Epifaniusz Z Salaminy, człowiek który krytykował Mariościaństwo oraz broni Objawienie i Ewangelię według Jana:


3,1 Teraz te Alogi mówią – to jest to , jak nazywam ich. Oni tak nazywani będą, więc mówiłem od teraz i dajmy im tą nazwę, umiłowanego, Alogi.
(2) Ponieważ oni uwierzyli w herezji , dla której <tamto> nazwa <był dobry >, ponieważ to odrzucali księgi autorstwa Jana. Jak oni nie przyjmują Słowa , które Jan wygłasza, albowiem oni nazwani zostaną Niemi [Głupi]. (3) Jako kompletnie obcy od prawdy zaprzeczają jego czystości i nie przyjmują ani Ewangelii Jana ani jego Apokalipsa.
3,4 I jeśli oni przyjęliby Ewangelię ale odrzucili Apokalipsę, powiedziałbym, że oni mogliby to zrobić od sumienności a odmawiając przyjęcia „apokryfu” z powodu głębich i trudnych powiedzeń w Apokalipsie. (5) Ale ponieważ oni nie akceptują ksiąg , w których Św. Jan faktycznie ogłosił jego Ewangelię, to musi być jasne do wszystkich, że oni i ich poczciwość są tymi o których św. Jan mówił w swoich ogólnych listach, „i tak, jak słyszeliście, Antychryst nadchodzi, bo oto teraz właśnie pojawiło się wielu Antychrystów.”
(6) Ponieważ oni oferują wytłumaczenia [dla ich zachowania]. Wiedząc, jak oni robią, że św. Jan był apostołem i ukochanym Pana , że Pan słusznie ujawnił tajemnice mu i <że on> oparł się na jego piersi, oni najedzą się wstydu zaprzeczając mu i próbując sprzeciwić się wobec tajemnic z innego powodu. Ponieważ oni mówią , że oni nie są kompozycją Jana ale Cerinthusa i nie mają żadnego prawa do miejsca w kościele.
Epifaniusz, Panarion 51, 3.1-4 

 

 

Pierwsze dzieło – Księgi Henocha

Postanowiłem więc ”wziąć w obroty” Etiopską/Pierwszą Księgę Henocha

Czy Jest Cytowana Przez Inne Księgi?

Oczywiście, jest cytowana w Liście Judy, 2 Liście Piotra,

http://www.kosciol.pl/article.php/20100627035013294

https://en.wikipedia.org/wiki/Book_of_Enoch

Księga Henocha – starożytny apokryf w świetle współczesnej wiedzy (ks. D.Iwański)

 

 

 

Jest jeszcze druga (Słowiańska) oraz tzw. Hebrajska (Aramejska) księga Henocha

2 Henocha 54 Henoch naucza swych synów aby wręczali te księgi też innym
”Wówczas te księgi nie pozwolą na niezrozumienie tego co podałem jako dziedzictwo dla waszego pokoju. Weźcie je do rąk wszyscy, którzy chcecie i nauczcie się z nich, że możecie ujrzeć bardzo wielkie i cudowne dzieła Pana.”

2 Henocha 60:
Ten co czyni szkodę duszy innego człowieka, robi szkodę swej własnej duszy
Ten kto zabija duszę człowieka, zabija swą własną duszę i zabija swe własne ciało, i to nie jest żadna kuracja dla niego na wszystkie czasy.
Ten kto łapie człowieka w jakiejkolwiek pułapkę, będzie tkwić sam w tym i to nie jest żadna kuracja dla niego na wszystkie czasy.
Ten kto wkłada człowieka w jakimkolwiek naczynie, jego zemsta będzie wymagała wielkiego sądzenia na wszystkie czasy.
Ten kto źle
pracuje lub mówi źle przeciw jakiejkolwiek duszy, sam nie będzie kierowany do prawych na wszystkie czasy.

 

 

 

 

Drugie dzieło – Księgi Ezechiela 

Zobaczmy księgę Ezechiela, dlaczego jest tak błędnie rozumowana

Stare dzieje: https://radtrap.wordpress.com/2015/11/25/bestia-i-iii-wojna-swiatowa-tylko-dla-orlow-czesc-2/

Według znanej syjonistycznej prastarej propagandy ”Rosja jako Jafetyci czyli Gog i Magog mają zaatakować Żydael a potem ma być zgładzona w bitwie dobra ze złem a reszta idzie do nieba albo piekła”

Luter twierdził że bitwa pod Harmageddonem (20 rozdział Objawienia) dotyczy: Goga i Magoga, Turków i rudych żydów. których przyprowadza szatan uwięziony przez tysiąc lat aby w czasach końca na wolność pójść do piekła… Turcy jako Gog i Magog, ogólnie Muzułmanie i Islamiści wedle Lutra źli podobnie jak Judaiści bo odrzucają Trójcę i Chrystusa… ale Muzułmanie nie odrzucają Chrystusa, oni uznają Isa Ibn Marjan za proroka czy umniejszają rolę Zbawiciela, a Luter traktował Mesjasza jako Boga. Jeżeli chodzi o interpretacje proroctw przez Marcina, nie mam do niego zaufania ze względu na jego miłość do listów Pawła. On podobnie nauczał dogmatu Pawła o Izraelu duchowym i nowym przymierzu czyli negował 10 plemion Izraela na cześć Idumejczyków i Chazarów jak np. Herod. Luter myślał że chodzenie do kościoła i wielbienie posągów nie jest bałwochwalstwem bo liczy się tylko wiara w dogmaty….

Ten zabieg ubliża Słowianom, ukrywa prawdę z Modlitwy Pańskiej oraz tożsamość Górskich Białych Izraelitów Północnych.
Atakuje się Ks Ezechiela ponieważ jest bardzo ważna, pokazuje nam ogrom zbrodni Izraelitów (jako Efraimitów) oraz Judejczyków (jako Juda, Beniamin, Lewi).

O ”Moschiachu” od Chasydów Lubawiczów wiadomo od dawna…. Sanhedryn oraz system rabiniczny gorliwie zwalczał Kanon Septuaginty w tym Ks Ezechiela oraz 1 Henocha, nawet Kanon Syryjski nie oszczędzili.
A co jeśli będzie odwrotnie i to Rosja będzie zaatakowana to znaczy że Słowianie są trzonem Izraela ?

 

 

 

Ciekawe że dzisiejszy Tel Awiw to były ziemie Danitów….

Atakuje się Ezechiela za opis Świątyni Bożej, szowinizm (chociaż tam kobiety oznaczają idolatrię, zepsucie moralne Izraelitów), itd.

Osobiscie uważam że Idumejczycy po śmierci apostołów, w Babilonie i Palestynie skupili się na fałszowaniu tych ksiąg. 1 Henocha musieli wywalić, Tobiasza, Machabejskie i Barucha również bo były im nie na rękę. Ale Ezechiela próbowano ubrać w Syjonistyczne barwy.

Jak wiadomo żydzi i chrześcijaństwo opierają swoje doktryny nad przekładem żydowskich masoretów – Tanachem, który   okazuje się być jeszcze większym przekrętem. Jak większość wie stolicą dzisiejszego Kaananu jest Tel Aviv, podobno na podstawie Księgi Ezechiela 3:15

Zastanawiałem się czy rzeczywiście ta księga jest fałszywa czy może jest jedną z najważniejszych ksiąg na ziemi.
Jezekiela 3:(15) I przybyłem do Tel-Abib do wygnańców mieszkających nad rzeką Kebar, i przebywałem tam osłupiały siedem dni wśród nich.

To jest w BM (Biblia Warszawska) mówi o Tell-Abib (Tel Aviv, Jaffa) ale LXX dosłownie niszczy całą tą syjonistyczną baśń!

KJV: Then I came to them of the captivity at Telabib, that dwelt by the river of Chebar, and I sat where they sat, and remained there astonished among them seven days.

LXX: Then I passed through the air and came into the captivity, and went round [to] them that dwelt by the river of Chobar who were there; and I sat there seven days, conversant in the midst of them.

Sprawdzałem również Septuagintę nieżyjącego już od 2014 roku R. Popowskiego, tam również nie ma nazwy Tel Avivu…

 

Biedni ci żydzi, wierzą w fałszywe teksty i podpierają nimi swoją historię zamiast uznać Septuagintę a tam nie ma nic o mieście Danitów – Tel Aviv….

Budowę państwa Izrahel popierają jeszcze tym wersetem:
Jeremiasza 31:(4) Znowu cię odbuduję i będziesz odbudowana, panno izraelska, znowu przyozdobisz się w swoje bębenki i wyjdziesz w korowodzie weselących się.

Ale to nie Bóg odbudował tylko człowiek a Biblia mówi o jawnej ingerencji Stwórcy!

Co z tego że protestanci, Jehowi, Adwentyści itd. czytają częściej Biblię jeżeli ich ”wiadro mądrości” jest puste… Czytają i dalej nic z tego nie rozumieją. To musi by palec Boży że nagle Słowianie zaczynają badać pisma i osądzać ich kanoniczność na innej podstawie niż listy Pawła.

 

* Co ciekawe wrogowie potrafią się ze sobą jednoczyć nawet jeśli mają całkowicie sprzeczne poglądy i atakują jedną osobę. Pawła 99% Chrześcijan broni ale są tacy którzy bronią Pawła a wykreślają inne księgi np. Ezechiela, 1 Henocha itd.

* Wielka Lechia, Lehia. Nie twierdzę że Lahestanu (Kraj Al-Lahów. tak jak by narodu Boga) nie było bo jeśli większość Słowian to Izraelici i na odrót to Lehistan musiał istnieć ale nie aż tak wielki jak to nam się przedstawia za pomocą przerobionej mapce w photoshopie.
Jaki jest sens krytykowanie chrześcijaństwa (nazywanego Judeo-Chrześcijaństwem) czyli Pawłościaństwa plus zmodyfikowane pogaństwao i wychwalanie takiego samego pogaństwa jakim jest Rodzimowiestwo. Oba zawierają w sobie kult słońca i takie tam chociaż w Chrześcijaństwie zostało wszystko tam przerobione aby ludzie myśleli że to jest Biblijne a nie jest.
Lechitomaniacy (dużo z nich) atakuje nie tyle Chrześcijaństwo co Boga i Biblię i wszystko to co Rzymskie. Posuwają się nawet do manipulacji językowej przedstawiając wyrazy pochodzenia greckiego jako łacińskie lub angielskie.

Co dziwne atakują Biblie a przecież ostatnia księga mówi kto (Rzym) rządzi w tym systemie (NWO) i jak to przerwać. Atakując cały NT uniemożliwiają Słowianom pokonanie wroga, hmmm.
I neguje się zjednoczenie narodu wybranego i sąd pustyni za pomocą Mateusza 24:23
(23) Gdyby wam wtedy kto powiedział: Oto tu jest Chrystus albo tam, nie wierzcie.
(24) Powstaną bowiem fałszywi prorocy i czynić będą wielkie znaki i cuda, aby, o ile można, zwieść i wybranych.
(25) Oto powiedziałem wam.

(26) Gdyby więc wam powiedzieli: Oto jest na pustyni – nie wychodźcie; oto jest w kryjówce – nie wierzcie.

Wzróćmy uwagę na ”gdy wam powiedzieli”. Jeśli wszyscy wraz z Franiem powiedzą że to pomazaniem to mamy im nie wierzyć ponieważ Isus nazywany Chrystusem (Krzewicielem Prawa Bożego) nigdy nie był i nie będzie kochany przez obłudników i upadłych aniołów na których wydano wyrok już za Noego.

Tylko tam jest mowa że kiedyś ktoś nie będący Isusem powie że ”idźcie tam”.
Bo ”apostoł” powiedział (głównie u Adwentystów) że będziemy porwani do nieba (u katocholików pochwycenie kościoła).
A najprzyjemniejszą nauką od Pawła jest zbawienie za wiarę czyli za darmochę tylko wystarczy uwierzyć w łaskę i ”ewangelię miłości chrystusowej” że nie trzeba nic robić.
W religiach nauczają że potrzebna jest Maria i rytuały a ponownie nawiedzeni że już są zbawieni (rozbawieni).
* Mówi się że większość ksiąg ST powstawała w różnym odrębie czasowym, inaczej mówiąc taki Piecioksiąg był napisany przez Mojżesza nie od razu a w ciągu powiedzmy 40 lat, następnie pisma redagowali (przepisywali) Lewici a następnie skompletował kanon Ezdrasz i Nehemiasz, w tym czasie wyleciało wiele ksiąg nazywanych dzisiaj apokryfami judaistycznymi. Tylko nam się wciska kit że Judejczycy nazywani niesłusznie żydami przerobili mity Sumeryjskie czyniąc z ”stwórcy” Enkiego Lucyfera a z Enlila Jahwe, że niby miało być 2 bogów w Biblii – Bóg (Jahwe) i Pan (Adonaj). Słowo Elohim jest manipulowane w zależności do kontekstu, raz dla zażydzacy będzie znaczyło Boga prawdziwego a innym razem Bogów (upadłych).

Księga Ezechiela widzę że jest niewzywkle atakowana za wszystko a zapewne najbardziej za wyraźnie ukazane proroctwo o Królestwie Bożym. Głównie obrońcy Pawła atakują Jezekiela ponieważ Paweł zniósł Prawo Boga czyli był oświeconym bezbożnikiem.
Problem z Ezechielem leży w interpretacji syjonistycznej, ponieważ Ezechiel nie pisze dosłownie proroctw. Miasto Tyr może oznaczać Rzym, rozdziały 38 i 39 pokrywają się z Objawieniem – chodzi o zebraniu 12 plemion i atak aniołów na lud Boży oraz ich (ofitów) porażka pod Harmageddonem (miejsce zebrania tłumów).

Mówi się że księga ta kończy się frazesem:
(35) Obwód miasta wynosi osiemnaście tysięcy łokci. A nazwa miasta będzie od dziś brzmieć: Pan tam mieszka.
KJV:

tymczasem znowu w LXX wygląda ten werset inaczej i nie ma tam nic w stylu ”Pan jest tam”
48:35 The circumference, eighteen thousand [measures]: and the name of the city, from the day that it shall be finished, shall be the name thereof.

Podobnie było z nazwą dzisiejszego państwa Izrael, Tel Awiw. To że nazwali państwo Izraelem to nie czyni tych ludzi z automatu Izraelitami, tylko Paweł pisał że możemy sobie zmienić pochodzenie za pomocą wiary w Jezusa i zaproszenie Go do swojego serca.
LXX Popowskiego: ”…Od dnia, w którym zacznie istnieć, będzie nosiło swoje imię.”

Błędna odczytywanie Ezechiela, dlatego tyle błędów i wzywanie wiernych o modlitwę o Edom. Sami Talmudyści chcieli usunąc tę księgę. Zastanawiali się nad autentycznością Ks Estery (dziwne), Przysłów, Kaznodziei, Pieśni Nad Pieśniami. Opinia wrogów prawdy i Boga nie powinna nas interesować…

 

 

 

Trzecie dzieło – Księgi Ezdrasza

Zobaczmy Trzecią i Czwartą Księgę Ezdrasza, a tak na prawdę to wszystkie Księgi Ezdrasza

Ezdrasz czyli Salatiel miał decydujący wkład w skład Ksiąg Starego Testamentu. To nie jest tak że wszystkie Księgi powstały od razu i w ten sam dzień dostały się do Kanonu, oj nie! Przykładem tego są Księgi Nowego Testamentu.

Ezdrasz skorygował Pięcioksiąg zwany także przez żydów, satanistów i niektórych ludzi Torą. Słowo Tora może mieć jednak pochodzenia słowiańskie od słowa Historia (HisTORyA) a nie jakieś Talmudyczne. Za czasów Ezdrasza mogły powstać luźne tłumaczenia Ksiąg na język Aramejski (Targumy), chociaż Judejczycy bardzo szybko przyswoili sobie język Helleński zapominając języka Starohebrajskiego.   W czasach Mesjasza język Aramejski/Syryjski i jego dialekty znali głównie potomkowie Ezawa oraz część Judejczyków i Galilejczyków (coś w rodzaju języka regionalnego). Jednakże wszystkie urzędowe sprawy załatwiano w Greczyzną Koine. Isus przemawiający do ludu w języku Aramejskim znanym przez nielicznych ? To brzmi dziwne…

Niewielu podjęło się sprawdzenia pozostałych Ksiąg Ezdraszowych, nawet niewielu zdaje sobie z tego z prawe że Oryginalny Kanon posiadał więcej niż Księga Ezdrasza i Nehemiasza. Obie te Księgi byly ze sobą połączone jak

bo 2 Ksiega Ezdrasza. 3 Księga Ezdrasza której nie mamy w naszych kanonach, która jest bardzo podobna do tej ”zwykłej” była pierwszą Księga Ezdrasza. Najciekawszą Księgą Jest jednak 2/4 Ksiega Ezdrasza

Zobaczmy jak się ona zaczyna:

 

IV 4 Ezdrasza 1:

(1) Druga księga Ezdrasza proroka, syna Sarajasza, syna Azariasza, syna Helkiasza, syna Sadaniasza, syna Sadoka, syna Achitoba,

(2) Syna Achiasza, syna Fineesa, syna Heliego, syna Amariasza, syna Asiela, syna Marimota, syna Arna, syna Ozjasza, syna Borita, syna Abiseia, syna Fineesa, syna Eleazara,

(3) Syna Aarona z pokolenia Lewiego, który był w niewoli w Ziemi Medyjskiej, za panowania Artakserksesa króla Perskiego.

 

Mamy w niej także proroctwa pochodzące od Boga!

(4) I dotarło słowo Pańskie do mnie, mówiąc: (5) „Idź, i ujawnij ludowi memu ich złe czyny: a synom ich, nieprawości których się przeciwko mnie dopuszczali, aby opowiadali synom swych synów:

(6) Że grzechy rodziców ich rozmnożyły się w nich. Bo zapomniawszy o mnie, ofiarowali cudzym bogom.

(7) Czyż to nie ja wywiodłem ich z ziemi egipskiej, z domu niewoli? A oni gniewali mnie, pogardzali moimi radami

(13) Oto ja was przeprawiłem przez morze, a i uczyniłem drogi bezpieczne dla was gdzie dróg nie było; dałem wam Mojżesza jako przywódcę i Aarona jako kapłana;

Bóg jest obrażony na naród (i słusznie) któremu dawał wszytko czego chcieli, jednakże oni wybrali sobie wielbienie upadłych aniołów i przedmiotów z drewna i kamienia o Stwórcy zapominając.

 

(25) Ponieważ mnie opuściliście, Ja także was opuszczę. Gdy będziecie mnie prosić o miłosierdzie, nie zmiłuję się.

(26) Gdy będziecie mnie wzywać, nie wysłucham was; ponieważ splugawiliście ręce wasze krwią, a nogi wasze były szybkie do mordu.

(27) Nie mnie opuściliście, ale opuściliście sami siebie, mówi Pan.

(28) „To mówi Pan Wszechmocny: czyż nie prosiłem jako ojciec synów, jako matka córek, jak niańka dziatek swoich, (29) Abyście byli ludem moim, a ja Bogiem waszym: wy bylibyście moimi synami, a ja wam byłbym waszym ojcem?

(34) A synowie wasi potomstwa mieć nie będą, bo zaniedbali Przykazania moje, i czynili zło przed moimi oczami.

(35) Oddam domy wasze ludowi przychodzącemu, którzy mnie nie usłyszawszy uwierzą; którym cudów nie pokazałem, uczynią co przykazałem.

(36) Oni proroków nie widzieli, ale będą wspominać nieprawości swoje.

(37) Oświadczam ludowi przychodzącemu łaskę, których dzieci weselą się radością, choć mnie oczami cielesnymi nie widzą, ale duchem wierzą w to, co powiedziałem.

[Według Stwórcy wszystkie plagi na Izraelitów są rezultatem jednostronnego złamania Przymierza z Bogiem]

 

(38) A teraz ojcze patrz z dumą i oglądaj lud przychodzący od wschodu słońca,(39) Któremu dam księstwo Abrahama, Izaaka, Jakuba, Ozeasza, Amosa, Micheasza, Joela, Obdiasza, Jonasza,

(40) Nahuma, Ambakuma, Sofoniasza, Angajosa, Zachariasza, Malachiasza, którego i posłańcem (aniołem) Pańskim nazywano.

[Tak oto brzmią imiona Proroków Bożych, widzi ktoś tutaj Nostradamusa albo Pawła ?]

[Przypominam Obdiasz i Abdiasz to te same osoby, Ambakum to rabiniczny Habakkuk a Aggeusz i Angaios to także te same osoby, musiałem owa imiona przywrócić do pierwotnej wersji]  

No dobra to zobaczmy następny rozdział

 

IV Ezd 2:

(1) To mówi Pan: Ja wyprowadziłem lud ten z niewoli, i Ja podałem im przykazania przez sług moich i proroków, ale oni ich słuchać nie chcieli, i uczynili rady moje nieważnymi.

(7) Niech będą rozproszeni pomiędzy narodami, niech będą wygładzeni z ziemi: gdyż wzgardzili moim przymierzem.

(8) Biada tobie Asyrio, która kryjesz niesprawiedliwość u siebie. O narodzie zły, wspomnij co uczyniłem Sodomie i Gomorze,

(9) Których ziemia leży w smolnych bryłach, w kupach popiołu. Tak samo uczynię tym, którzy mnie nie słuchali, mówi Pan Wszechmocny.

(10) Tak mówi Pan do Ezdrasza: „Powiedz ludowi memu, iż im dam im królestwo Jerozolimy, które miałem dać Izraelowi.

(13) Proście, a weźmiecie, módlcie się aby dni było niewiele, i aby były skrócone. Królestwo jest już przygotowane dla was, czuwajcie!

(14) Wołaj i powołaj niebo i ziemię na świadków, ponieważ to ja usunąłem zło i stworzyłem dobro, bo ja istnieję, mówi Pan.

(16) I wzbudzę umarłych z miejsc swoich, a wyprowadzę ich z grobów, ponieważ rozpoznałem w nich imię swoje.

 

[Poniżej Savoir Vivre tylko że od Boga!]

(20) Strzeż praw wdowy, zapewnij sprawiedliwość sierocie, daj potrzebującemu, broń sierotę, przyodziej nagiego,

(21) Opiekuj się kaleką i słabym, nie naśmiewaj się z chromego, broń kaleki, i pozwól ślepemu mieć wizję mojej chwały. (22) Chroń starego i młodego pomiędzy twymi murami. (23) Gdzie znajdziesz umarłego, naznaczywszy pochowaj go w grobie: a dam tobie pierwsze miejsce w zmartwychwstaniu moim.

(24) Wstrzymaj się i bądź cichy, mój ludu, ponieważ twój odpoczynek nadejdzie.

(25) Dobra niańko nakarm synów twoich i wzmocnij ich nogi.(26) Nikt ze sług, których ci dałem, żaden z nich nie zginie: bo się będę o nich dowiadywał z liczby twojej.

(27) Nie trwóż się, bo gdy przyjdzie dzień ucisku i utrapienia, inni będą płakać i smucić się, a ty będziesz cieszyć się i mieć obfitość.

(28) Narody będą ci zazdrościć, a nic nie będą mogli niczego zdziałać przeciw tobie, mówi Pan. (29) Moje ręce cię przykryją, aby synowie twoi Gehenny nie ujrzeli.

(30) Wesel się matko z twoimi synami, bo cię oswobodzę, mówi Pan.

(31) Pamiętaj synów którzy śpią, ponieważ  ja ich wywiodę z ukrytych miejsc ziemi, i ukażę im miłosierdzie; jako, że ja jestem miłosierny, mówi Pan Wszechmocny. (32) Obejmij synów swych aż przyjdę, ogłaszaj im miłosierdzie: bo obfitują źródła moje, a łaska moja nie ustanie.

(33) Ja Ezdrasz otrzymałem rozkaz od Pana na Górze Horeb, aby pójść do Izraela. Kiedy do nich poszedłem, odrzucili mnie i pogardzili Pana poleceniem.

(34) Dlatego mówię do was, o narodach, które słyszą i rozumieją:Oczekujcie pasterza waszego, On da wam odpoczynek wieczny, ponieważ On  jest tym, który przyjdzie na zakończenie wieku, który jest już w zasięgu ręki.

[Te fragmenty mówią nawet o Mesjaszu, ale za to nadal nie ma nic o piekle.. które NIE ISTNIEJE dla człowieka. Mamy mnóstwo fragmentów od Boga który mówi ”wyswobodzę Cię” Czyż nie są one wspaniałe?]

 

(35) Bądźcie gotowi ku zapłacie królestwa: bo wieczne światło będzie świeciło na was przez wieczność.

(36) Uciekajcie przed cieniem tego wieku: odbierzcie radość swej chwały, oświadczam publicznie mego Zbawiciela jako świadka.

[Bóg nakazuje nam unikanie zepsucia pochodzące od szatanów i dalsze udoskonalanie swojej osoby, czyli przestrzeganie prawa. Jak widać Zbawiciel jest Świadkiem Boga] 

 

(37) Otrzymajcie dar, który Pan wam powierzył i weselcie się dziękując temu który was powołał do królestwa niebiańskiego.

(38) Powstańcie i stójcie, i zobaczcie ucztę Pana, liczbę tych, którzy zostali zapieczętowani (39) Tych, którzy odeszli od cienia tego wieku, i otrzymali chwalebne szaty od Pana.

(40) Weź ponownie swoją pełną liczbę, o Syjonie i zamknij listę twych ludzi w białe szaty ubranych, którzy wypełnili Prawo Pana.

(41) Zupełna jest liczba dzieci twoich, których pożądałeś. Błagaj moc Pana, aby lud twój, który został wezwany na początku, mógł być uczyniony świętym.

(42) Ja Ezdrasz widziałem na Górze Syjon rzeszą wielką, której nie mogłem zliczyć, a oni wszyscy chwalili Pana pieśniami.

(43) A pomiędzy nimi był młodzieniec wielkiej postawy, wyższy ponad wszystkich,  i kładł na głowie każdego z nich koronę, a on był bardziej wywyższony niż oni.  A ja byłem oczarowany.

(44) Wtedy zapytałem anioła: kim oni są mój panie?

[Objawienie 7:  (9) Potem widziałem, a oto tłum wielki, którego nikt nie mógł zliczyć, z każdego narodu i ze wszystkich plemion, i ludów, i języków, którzy stali przed tronem i przed Barankiem, odzianych w szaty białe, z palmami w swych rękach. (13) I odezwał się jeden ze starców, i rzekł do mnie: Któż to są ci przyodziani w szaty białe i skąd przyszli? (14) I rzekłem mu: Panie mój, ty wiesz. A on rzekł do mnie: To są ci, którzy przychodzą z wielkiego ucisku i wyprali szaty swoje, i wybielili je we krwi Baranka.

 

(45) On odpowiadając rzekł mi: „Oni są tymi, którzy szatę śmiertelną zdjęli, a nałożyli nieśmiertelną, a wyznali imię Pańskie: Teraz są koronowani i otrzymują palmy.”

(46) I rzekłem aniołowi: Któż to ten młody człowiek, który wkłada korony na nich, i palmy daje w ich ręce?

(47) A on odpowiedział i rzekł mi: „To jest syn Boży, którego oni na świecie wyznali. Więc ja rozpocząłem chwalić tych, którzy stali mężnie dla imienia Pańskiego.

(48) Wtedy anioł do mnie powiedział: „Idź i powiedz ludowi memu, jak wiele i  jak wielkie cuda Pana Boga widziałeś”.

[Ten Rozdział przypomina jeden z najważniejszych rozdziałów w Objawieniu, rozdział 7. Dlaczego nikt nie mówi o  tym że Bóg zamierza wybawić większość ludzkości, uratować nas, uwolnić, naprawić ten wielki tłum narodów. Prawdopodobieństwa przypadkowości tego dzieła jest niewielka….

 

No to lecim dalej

Ezdrasz w tym dziele długo rozmawia z Aniołem, który go strofuje poprawiając jego ludzkie myślenie.  Ezdrasz w tym rozdziale żałuje grzechu pierworodnego Adama, od którego wszyscy umieramy.

 

IV Ezd 3: (13) I kiedy popełniali nieprawość przed tobą, obrałeś sobie z nich jednego męża któremu imię było Abraham. (14) I umiłowałeś go i tylko jemu oznajmiłeś czasy końca,  tajemniczo w nocy (15) I ustanowiłeś z nim przymierze wieczne, i obiecałeś mu, żeś nigdy nie opuścisz jego potomków i dałeś mu Izaaka, a Izaakowi dałeś Jakuba i Ezawa. (16) I odłączyłeś Jakuba dla siebie ale Ezawa nie odrzuciłeś. I stał się Jakub wielką rzeszą. (19) I przeszła chwała twoja przez cztery bramy ognia, trzęsienie ziemi i wiatru i lodu, aby dać Prawo nasieniu Jakuba, i twe Przykazania potomkom Izraela. (23) Czasy przeminęły, skończyły się lata, i wzbudziłeś sobie sługę o imieniu Dawid, (26) czyniąc we wszystkim jak czynił Adam i całe potomstwo jego tak robiło, bo oni także używali złego serca.

IV Ezd 4: (1) Wtedy anioł, który był do mnie posłany, któremu imię było Uriel, odpowiedział (2) I rzekł mi: „Twe zrozumienie kompletnie zawiodło odnośnie tego świata, a ty myślisz, że jesteś w stanie pojąć drogę Najwyższego? (22) I odpowiedziałem i rzekłem: „Błagam cię mój panie, dlaczego zostałem obdarzony mocą zrozumienia? (23) Przecież nie chciałem się dowiadywać o rzeczach wyższych, ale o tych, których codziennie doświadczamy: dlaczego Izrael został poddany narodom na pohańbienie, lud któryś umiłował dany jest pokoleniom bezbożnym, a zakon ojców naszych nas nie obowiązuje, i spisane przymierze już nie istnieje. (24) I zeszliśmy z świata jako szarańcza, a życie nasze jak mgła, i nie jesteśmy warci otrzymania miłosierdzia.

(25) Ale cóż On uczyni dla imienia swego, którym jesteśmy nazwani? Chodzi mnie o te rzeczy, o które pytałem” (26) Odpowiedział mi mówiąc: „Jeżeli żyjesz, wtedy zobaczysz, jeżeli będziesz żył długo, będziesz się dziwił, ponieważ wiek spieszy się ku końcowi. (27) Ponieważ nie będzie w stanie przynieść rzeczy obiecanych sprawiedliwym w ich wyznaczonym czasie, bo ten wiek jest pełen smutku i słabości. (28) Bo zło, o które mnie pytasz zostało zasiane, ale żniwo jeszcze nie nadeszło. (29) Jeżeli to, co zasiane nie zostanie zżęte, i jeżeli miejsce gdzie zło zostało posiane nie przeminie, pole na którym dobro zostało zasiane nie nadejdzie. (30) Bo ziarno złego nasienia wsadzono w serce Adama od początku, i jak wiele zła poczęło aż dotąd, i będzie się rodzić aż przyjdzie młocka.

Problem jest taki że złamanie Przymierza nie oznacza że Prawo nie obowiązuje ale że klęski są skutkiem łamiania tego Prawa wiecznego

IV Ezd 5: (1) Odnośnie znaków: oto nadchodzą dni, w których mieszkańcy ziemi będą w szponach wielkiego terroru, a droga prawdy będzie ukryta a kraina będzie niepłodna w wierze. (2) Rozmnoży się bezprawie bardziej, niż to kiedykolwiek widziałeś, czy słyszałeś. (3) A kraina którą teraz widzisz że króluje, będzie zniszczona i nieprzejezdna, a ludzie będą ją widzieć opuszczoną. (4) A jeśli Najwyższy da ci żyć, ujrzysz, że zostanie ona wrzucona w nieporządek po trzecim okresie, a słońce nagle rozjaśni się w nocy, a księżyc w ciągu dnia. (5) A krew będzie kapać z drzewa i kamień wyda głos swój; narody będą zaniepokojone a gwiazdy zaczną spadać. (6) I będzie rządził ten, którego mieszkańcy ziemi się nie spodziewają się, a ptaki będą odlatywać razem;

IV Ezd 6: (1) I rzekł do mnie: „Na początku okręgu ziemi, zanim portale świata znalazły swoje miejsce, zanim poczęły wiać wiatry zgrupowane, (2) Zanim zagrzmiał głos pioruna, zanim zabłysły jasnością błyskawice, zanim fundamenty raju zostały położone (3) Zanim piękne kwiaty były widziane, zanim moce ruchu zostały ustanowione, przed niezliczonymi zastępami aniołów zgromadzonych razem, (4) Zanim wysokości powietrza podniosły się, zanim miary firmamentu zostały nazwane, zanim podnóżek Syjonu został ustanowiony (5) Zanim obecne lata zostały policzone, zanim wyobraźnie tych, którzy grzeszą byli odseparowani i zanim ci, którzy zgromadzili skarby wiary  zostali zapieczętowani, (6) Wtedy planowałem te rzeczy i zostały uczynione prze ze mnie a nie przez kogoś innego, dokładnie jak nadejdzie koniec przeze mnie a nie przez kogoś innego. (7) I odpowiedziałem i rzekłem: „Kiedy nastąpi podział czasów? Albo, kiedy nastąpi koniec pierwszego wieku i kiedy  nastąpi następny wiek?” (8) I rzekł do mnie: „Od Abrahama aż do Izaaka, gdyż są zrodzeni od niego Jakub i Ezaw, ponieważ ręka Jakuba trzymała na początku piętę Ezawa. (9) Bo Ezaw jest końcem wieku tego, a Jakub początkiem przyszłego wieku. (10) Ponieważ początkiem człowieka jest ręka, a końcem człowieka jest jego pięta. Pomiędzy piętą a dłonią nie szukaj więcej, Ezdraszu.”

(18) I rzekł: „Oto dni nadchodzą, i stanie  gdy się zbliżę do odwiedzenia mieszkańców ziemi. (19) A gdy będę wymagał  od czyniących nieprawość kary za ich nieprawość, kiedy się dopełni poniżenie Syjonu, (20) I kiedy pieczęć zostanie umieszczona  na wieku, który ma właśnie przemijać, wtedy pokażę te owe znaki: księgi będą otworzone przed firmamentem, i wszyscy będą je widzieć: (21) Niemowlęta jednoroczne mówić będą swymi głosami, a kobiety z dziećmi urodzą  przedwczesne dzieci w trzecim i czwartym miesiącu a ci będą żyli i będą tańczyli. (22) Zasiane miejsca nagle ukażą się nie zasiane, a nagromadzone magazyny staną się nagle puste; (23) I trąba głośno zatrąbi i gdy wszyscy ją słyszą, oni będą nagle przerażeni. (24) W tym czasie przyjaciele będą prowadzić wojnę przeciwko przyjaciołom jak przeciwko wrogom a ziemia i ją zamieszkujący będą przerażeni, a źródła fontann staną, i nie popłyną przez trzy godziny: (25) „I będzie tak, że każdy który pozostanie po tym wszystkim co tobie przepowiedziałem, ten będzie zachowany i będzie oglądał zbawienie moje koniec mojego świata. (26) I oni zobaczą ludzi którzy będą wzięci do góry, którzy nie skosztowali śmierci od narodzenia swego, i odmieni się serce mieszkańców ziemi i będzie przemienione w innego ducha. (27) Bo zło będzie usunięte, a oszustwo będzie wygaszone. (28) A wierność będzie owocowała, korupcja będzie zwyciężona,  a prawda, która przez tak wiele dni nie owocowała będzie ujawniona.”

 


 

 

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.