Dwanaście Plemion Izraela

Jest to jeden z najważniejszych na tym blogu artykuł. Aby zrozumieć sens tego postu przeczytaj poniższe. Sprawdź poniższe artykuły a będziesz w szoku kim są rzeczywiści Izraelici i gdzie oni egzystują:

https://basileia785.wordpress.com/2016/10/04/ktore-tlumaczenie-biblii-najlepsze/

https://basileia785.wordpress.com/2016/10/15/prawo-i-administracja-boza/

http://www.zbawienie.com/10-pokolen.htm

http://bialczynski.pl/2012/01/21/czy-scytowie-byli-slowianami-i-czy-slowianie-sa-scytami-tak/

http://bialczynski.pl/2010/09/24/czy-scytowie-byli-slowianami/

https://rudaweb.pl/index.php/2017/04/15/pierwszy-apostol-w-scytii-przemyslenie-ewangeliczne/

http://wolna-polska.pl/wiadomosci/dlaczego-trudno-uwierzyc-ze-europejczycy-rasa-kaukaska-moga-byc-zagubionymi-plemionami-izraela-sheldon-emry-2016-10

http://esau.today/who-is-jacob/

https://obserwatorczasowkonca.wordpress.com/2016/07/27/prawdziwe-przeslanie-biblii-boza-tajemnica/

https://www.ao.net/~fmoeller/rusorig.htmhttp://www.the-red-thread.net/Gad-by-Betmatrho.html

https://scatteredtribesofisrael.wordpress.com/2016/08/22/missing-links-discovered-in-assyrian-tablets-book-by-e-raymond-capt/

http://our-russia.com/1466750716/expedition-kyzyl-%E2%80%93-kuragino-lost-tribes-and-origins

http://miriamhakedosha.blogspot.com/2015/06/the-ephraimite-parthians-and-r1a-y-dna.html

http://s155239215.onlinehome.us/turkic/27_Scythians/ScythianWordListSourcesEn.htm

https://nasiresearch.org/2016/06/09/the-scythian-israelites-and-aryan-nigerians/

Z tego artykułu dowiesz się:

  1. Kto jest rzeczywistym Izraelem
  2. Kto jest odrzuconym plemieniem Izraela, potomkiem Dana
  3. Głównym celem ataków i wojen jest wyniszczenie narodu wybranego spośród białej populacji.
  4. Czy Rzeczywiście Warto Osądzać Innych?
  5. Rzeczywiści Izraelici charakteryzują się skrajnym bałwochwalstwem i zaradnością.

Temat 10 ”zaginionych” plemion Izraela jest ścisłym tematem tabu unikanym przez pastorów, księży, starszych i rabinów nie wspominając już o władzach i mediach. Biblia wielokrotnie zapowiada powrót Izraelitów do Palestyny w czasach ostatecznych. Będzie to działanie samego Stwórcy.

Czasy końca … świata?

Owszem końca (rządów) świata szatana , ale nie naszego. Bóg nigdy nie pozwoli zniszczyć ziemi, którą sam stworzył i wybrał . Świat oczywiście przerazi się mocy Wszechmogącego i po części ze strachu zacznie być Jemu posłuszny, ale wielu wybierze śmierć.

Ap 22:(15) Na zewnątrz są psy i czarownicy, i wszetecznicy, i zabójcy, i bałwochwalcy, i wszyscy, którzy miłują kłamstwo i czynią je.

Ap 20: (13) I wydało morze umarłych, którzy w nim się znajdowali, również śmierć i Hades wydały umarłych, którzy w nich się znajdowali, i byli osądzeni, każdy według uczynków swoich. (14) I śmierć, i Hades zostały wrzucone do jeziora ognistego; owo jezioro ogniste, to druga śmierć. (15) I jeżeli ktoś nie był zapisany w księdze żywota, został wrzucony do jeziora ognistego.

 

Zdecydowana większość chrześcijan nawet nie wie czy owe 10 plemion obecnie istnieje. Głównym powodem tej sytuacji są fałszywi przywódcy niemalże wszystkich denominacji chrześcijaństwa inspirowani głównie listami Saula z Tarsu nazywającego Prawo dane Mojżeszowi przekleństwem oraz źródłem grzechu . Saul wielokrotnie zaprzecza sam sobie. List do m.in Galacjan, Rzymian i Koryntian jest pełen bluźnierczych ciosów w stronę Ojca jak i Syna oraz apostołów Piotra, Jakuba, Jana.

Nie ma ani jednego proroctwa biblijnego wypełnionego w sposób duchowy czy symboliczny! Czy potop, zniszczenie Sodomy i Gomory, wyjście Hebrajczyków z Egiptu, i narodzenie Mesjasza były wypełnione w sposób symboliczny albo duchowy ?

Biblia przepowiadała wiele rzeczy jak: Podbój Aleksandra Macedońskiego i jego czterech następców, triumf imperium Rzymu oraz jego odrodzenie jako Watykan a także zniszczenie Babilonu przez Cyrusa Wielkiego.

Egzystencja 12 Plemion Izraela w obecnych czasach jest fundamentalną kwestią i warunkiem naszego Zbawienia od chorób i śmierci do życia w pełni wykorzystywanym umysłem przez 1000 lat na tej ziemi oczyszczonej z szatana i jego sług pod panowaniem Boga i Jego Syna. Praktycznie tematem nr. 1 biblii jest historia Izraela przewijająca się w niemalże każdej z ksiąg. Izrael jest narodem żywym (cielesnym), nie zaś duchowym. Nigdzie też (poza listami Pawła) nie ma o pójściu danego człowieka do nieba albo piekła (wyjątkiem jest Henoch i Heliasz, którzy nie doznali śmierci). Szatan stworzył swój naród wybrany przez siebie uzbrojony po zęby okupujący Kanaan jako Żydzi podszywający się pod naród, który zwalczali i zwalczają od wieków.

Czy światem oprócz szatana więc rządzą żydzi?

Nie!!! Głównym centrum naszego ubóstwa jak wielu z nas wie jest zaciąganie długów i zadłużanie państw w krajach białego chrześcijaństwa. Pod etykietą żydów, masonów, illuminati, jakiejkolwiek innej nazwy można zwalić na nich cała winę i być przy tym bezpiecznym. Masoni oczywiście istnieją, ale jako mięso armatnie niczym muzułmanie (tak swoją drogą czy słyszał ktoś o islamskich markach samochodów albo sprzętów RTV, AGD albo cokolwiek innego poza śmierdzącą ropą? Czy rola masonerii nie zbytnio nam eksponowana głównie przez Kościoły?) Słychać wielokrotnie o wojnach, ale nie wiadomo dokładnie z jakiego powodu i kto je finansuje. Czy znamy przyczyny I i II WŚ, rewolucji we Francji i w Rosji oraz potrzebę budowania obozów w Auschwitz albo Jasenovac. Nie mówiąc o tym że Anglicy budowali tego typu obozy na długo przed Hitlerem.

Czy można aż tak bardzo nienawidzić sąsiedni naród albo i nawet żyjący daleko od nas by powodować powolną anihilację danego ludu?

Jeden z przywódców rewolucji październikowej Lew Trocki (Laibe Dawidowicz Bronstein) powiedział:

„Z Rosji musimy zrobić pustynię zamieszkałą przez białych Murzynów, na których narzucimy taką tyranię, jaka nigdy nie śniła się najgorszym despotom wschodu. Jedyną różnicą jest to, że będzie to tyrania lewicowa, a nie prawicowa. Będzie to czerwona tyrania, a nie biała. I wyraz „czerwona” będzie miał dosłowne znaczenie, bo rozlejemy taki potop krwi, że wszystkie straty w ludziach doznane w kapitalistycznych wojnach zbledną w porównaniu z nimi. Z nami będą współpracować najwięksi bankierzy z drugiej strony oceanu. Jeżeli my wygramy rewolucję, to na jej cmentarnych szczątkach ustalimy władzę syjonizmu i staniemy się taką potegą, przed którą cały świat padnie na kolana. Pokażemy co znaczy prawdziw władza. Dzięki terrorowi i krwawym łaźniom doprowadzimy rosyjską inteligencję do całkowitego ogłupienia, zidiocenia i zwierzęcej egzystencji”.

Pamiętniki Arona Simanowicza [Memoirs of Aron Simanovich’, cyt. w Charakter syjonizmu [The Nature of Zionism], Vladimir Stepin, Moskwa, 1993, przekład z rosyjskiego na angielski Clive Lindhurst.

Bardzo prorosyjska myśl, a przede wszystkim chrześcijańska….

Podczas II WŚ mordowani byli głównie mieszkańcy Rzeczpospolitej – Polacy i żydzi starozakonni (Judejczycy) sprzedawani przez bogatych żydowskich bankierów oraz mordowani przez socjopatycznych nazistów rękami równie niewinnymi jak my żołnierzy. Jeśli oficjalne źródła masowo krytykują głównie żydów – to wiedz że coś jest nie tak lub jest to zasłona dymna. Podobnie jest z islamistami. Kościół zwykle krytykuje żydów, komunistów, masonów, cyklistów oczywiście zasłaniając swoich kolegów z branży. Byli masoni twierdzą że masoneria wszystkim rządzi, itd. Muzułmanie również mogą nimi zostać (masonami), a także wyznawcy Talmudu. Ponad 90% masonów nie ma pojęcia co się dzieje nawet w ich własnych lożach…

Ale nie problem leży w Masonerii która jest kontynuacją Templariuszy, Gnostycyzmu który stworzył Szymon Mag (Pawel z Tarsu).

Widzimy wokół siebie pełno ”dziwnych” symboli, niezrozumiałych gestów dłoni, zwrotów, dogmatów itd. Oczywiście przez jednych większość jest uznawana za autorytety a przez innych za satanistów, ”illuminatów” i wiele innych epitetów. Problem jest w tym że większość młodych ludzi (sławnych bądź zwykłych ludków) nie jest w pełni świadoma co robi i jakie są konsekwencje wielu rzeczy papugując innych.

Owszem są ludzie którzy jawnie mówią że ”zaprzedali swe dusze” i jawnie pokazują ze świadomością symbole okultyzmu, ale są także ludzie którzy robią swoje nieświadomie.

Podobna sytuacja jest z wieloma chrześcijańskimi forami na internecie / pisaniu książek / śpiewaniu. Na prawie każdym z nich możesz pisać i wydawać własne książki albo nagrać i wydać płytę muzyczną. Jeśli nikomu nie szkodzisz,  nie zadajesz trudnych pytań albo śpiewasz i wytwórnia zarabia na tobie to wtedy jest OK – taka osoba NIE jest satanistą.

Ale kiedy zadajesz trudne pytania ”chrześcijanom” np. w Kwestii Tytułu tego artykułu, Apostolstwa Pawła, Septuaginty, Nielogiczności teorii w religii Ateizmu – Darwinizm, Wielki Wybuch itd. Spodziewać się można ataków, cenzury a nawet banu. Jeśli dany muzyk także zacznie powiedzmy za ”dużo mówić” i zadawać niewygodne pytania, to także skończy się cenzurą i brakiem promocji.

Wielu zastanawia się nad tym ilu oraz jacy ludzie należą do rzekomych ”iluminatów” którzy nie istnieją. Niewielu porusza kwestię kto pierwszy i dlaczego podrzucił owe hasła i doktryny jak np. Gender

Kto jest wtedy winny degrengolady i całkowitego zdziczenia społeczeństwa w przypadku ujemnego przyrostu naturalnego?

Geje czy osoby wspierające Gender?

Czy można więc uważać gejów za satanistów wartych śmierci z ręki Boga, jeśli wśród nich są osoby o czystym sumieniu?

Cóż to za problem dla Boga naprawić człowiekowi DNA usuwając geny odpowiadające za fetysze i tego typu rzeczy jeśli człowiek chce żyć przestrzegając Prawo Mojżesza.

Termin ”iluminaci’ jest niewłaściwie tłumaczony bowiem iluminacja oznacza oświecenie czyli ludzie ”oświeceni”.  W Hiszpanii istniała grupa Alubrados a w BAwarii Iluminaci owszem ale te grupy zostały rozwiązane dlatego można mówić o nich niemalże wszystko.

Ewangelia Jana mówi o ”szatanie” czyli grupie Potężnych Aniołach jako władcach tego świata. Ale czy to znaczy że Anioł jest Stwórcą Nieba i Ziemi?

Nasz Świat Nie Jest Szatański ale każda cząstką na ziemi została w mniejszym lub większym stopniu skażona kłamstwem a to wiele zmienia i dlatego zacytuję:

Ewangelia Mateusza 7: (1) Nie sądźcie, abyście nie byli sądzeni. (2) Albowiem jakim sądem sądzicie, takim was osądzą, i jaką miarą mierzycie, taką i wam odmierzą.

(3) A czemu widzisz źdźbło w oku brata swego, a belki w oku swoim nie dostrzegasz?

(4) Albo jak powiesz bratu swemu: Pozwól, że wyjmę źdźbło z oka twego, a oto belka jest w oku twoim?

(5) Obłudniku, wyjmij najpierw belkę z oka swego, a wtedy przejrzysz, aby wyjąć źdźbło z oka brata swego.

(6) Nie dawajcie psom tego, co święte, i nie rzucajcie pereł swoich przed wieprze, by ich snadź nie podeptały nogami swymi i obróciwszy się, nie rozszarpały was.

(12) A więc wszystko, cobyście chcieli, aby wam ludzie czynili, to i wy im czyńcie; taki bowiem jest zakon i prorocy (13) Wchodźcie przez ciasną bramę; albowiem szeroka jest brama i przestronna droga, która wiedzie na zatracenie, a wielu jest takich, którzy przez nią wchodzą. (14) A ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do żywota; i niewielu jest tych, którzy ją znajdują.

 

Ewangelia Mateusza jest mocno atakowana za naukę o miłowaniu bliźnich która jest przeciwna z naukami Saula z Tarsu który przewidywał śmierć dla ludzi oszukanych lub tych którzy nie uwierzyli w mowę… jego.

Dzisiaj praktycznie wszyscy ironicznie mówiąc jesteśmy satanistami w większym lub mniejszym stopniu gdyż idziemy drogą na zatracenie. Osądzaniem i potępianiem innych niewiele zdziałamy. Wyjątkiem jest spór o fałszywych proroków (mamy prawo testować czy dana osoba jest prorokiem Boga czy jakiegoś złego anioła).  Także kwestia ”Apostolstwa” Pawła jest niezwykle ważna. Jeśli uznajemy Saula za odszczepieńca a jego listy za apokryfy tak więc nie powinniśmy inspirować się nimi by Osądzać innych jak to robi wielu Ponownie Narodzonych lub Chrześcijan dowolnego wyznania. Wiele się mówi o tzw. ”NWO” np. w Filmach ale nikt nie mówi że nawet Kinematografia pokazuje nam bezsens tego. Czy architekt NWO rzeczywiście chce spełnić te wszystkie plany Nowego Ładu ?

Oczywiście że nie, gdyż tu nie chodzi o żadną wyższą ideę a jedynie zrobienie Bogu na złość poprzez degradację człowieka. Rzeczywistość nasza nie jest jednak w 100% kłamstwem ani Prawdą, przykład:

Wiemy że wydarzyła się rewolucja październikowa to fakt, ale czy wiemy kto ją finansował i dlaczego?

Dlaczego tak narzuca się nam nienawiść do wszystkich Muzułmanów (pomijając fakt że nie każdy Muzułmanin jest Islamistą) tak samo do Żydów (pomijając fakt że nie każdy Żyd jest syjonistą czy chasydą). Człowieka łatwo jest więc wmanewrować w nienawiść wobec innych a także rozbudzić do nałogów lub odmiennych zachowań jak:

Alkoholizm, Palenie Papierosów, Masturbacja, Homoseksualizm, Gender, Aborcja itd.

Sam alkohol ten starożytny był leczniczy ale obecny jest pasteryzowany głównie czyli chemia, a papierosy to całkiem coś innego od tytoniu używanego przez Indian, tak samo jak z Marichuaną i Indyjskimi Konopiami używanych przez starożytne ludy w celach rekreacyjnych i leczniczych. Biblia nie mówi nam wprost o Masturbacji ale nie jest to jednak pozytywna czynność. Religie wychowane na listach Pawła oczywiście potępiają i straszą ogniem piekielnym… które nie ma potwierdzenia w Księgach Biblijnych.

Homoseksualizm nie przynosi dzieci 🙂 a także jest przyczyną wielu chorób wenerycznych. Osobiście nie zalecam dokonywania ”krucjat” na Homosiach. Inaczej mówiąc czym innym jest akceptacja a czym innym jest tolerancja (Toleruje nie zaczepiam :)).

Spór o Aborcję jest np. w Polsce traktowany zazwyczaj jako temat zastępczy. Jedni mówią że są ”za” a inni ”przeciw” w skutek czego mamy konflikt ”Feministek z Biskupami” a przeciwnicy aborcji są nazywani zacofanymi katolami. Ale czy naprawdę nie lepszym wyjściem jest lepsza edukacja seksualna, większe kary dla gwałcicieli i przede wszystkim myślenie prorodzinne w odpowiednim czasie plus szeroko dostępne prezerwatywy ?.  Czy mamy jednak wierzyć że Księża tak bardzo troszczą się o dzieci? Dziecko nie jest przedmiotem który możemy tak sobie usunąć gdy żyje.. Nie zamieram wnikać w temat od kiedy fachowcy zaliczają płód/duszę jako dziecko bo to nie jest priorytet. Samo zakazanie Aborcji też niewiele pomoże albowiem ”zakazany owoc smakuje najlepiej” i to jest właśnie Polska taktyka. Skrytykuj np. WOŚP a ludzie zapłacą więcej chociaż to właśnie rząd najbardziej zachwala.

Polityka czyli jedna z gałęzi Showbiznesu to jedno wielkie bagno wypełnione aktorstwem i agenturą. Większość Ludzi głosuje zazwyczaj na partie na które nie chce głosować a powód podają jak ”mniejsze zło”. Gdyby w danym kraju panowała ”demokracja” to rządem byli by przede wszystkim obywatele którzy wybierali by swojego przedstawiciela który musiałby co do joty wypełnić wszystkie zobowiązania ludu. W przypadku odmowy zostałby zastąpiony innym sługą. Tymczasem mamy sytuacje odwrotną gdzie zamiast obywateli decydują politycy, koncerny, korporacje itd.

Demokracja jest kryptogramem Korporacjonizmu, Kapitalizmu czyli wielkiego bezrobocia. Przeciwwagą Kapitalizmu jest Komunizm.

 

 

Czy wszyscy żydzi są wyznawcami szatana?

Oczywiście że Nie! Jest wielu wspaniałych żydów służących Bogu, niestety w większości licząc pochodzenie od matki są wrobieni w judaizm/rabinizm od urodzenia podobnie jak Chrześcijanie w Katolicyzm Rzymski od urodzenia. Dzieci nie mają nawet wyboru religii co wiąże się z indoktrynacją, wrzucaniem dogmatów do młodych głów.

Głównym celem większości był prawdziwy Izrael, a konkretnie jego wyniszczanie i demoralizowanie. Ortodoksyjni żydzi tory czyli Judejczycy polegający na Piecioksiągu także są prześladowani za krytykę syjonizmu. To właśnie oni są zwalczani jako ogólnie żydzi, kryjąc przez to prawdziwych bandytów pod przykrywką żydów czy masonów. Część ortodoksyjnych (starozakonnych) żydów może pochodzić wprost od Judy lub Lewiego. Są to ludzie odrzucający doktryny rabiniczne oraz kabałę na rzeczy Tory (Pięcioksięgu), a także nie popierają syjonizmu twierdząc że jest to religia nie służąca Bogu.

 

To nie są teorie ”spiskowe”, ale fakty oraz dezinformacje : im dłużej pracujemy tym większe długi mamy państwowe! Większość ludzi nie obchodzą wojny, polityka i inne rzeczy, gdyż chcą jedynie godnie żyć. Czy była kiedyś taka sytuacja aby naród sam od siebie prosił władcę o wojnę z innym narodem, czy raczej najpierw były prowokacje, bunty, głód, bieda i podnoszenie podatków? Ale czy wszyscy władcy polityczni i religijnymi byli tyranami  ?

Osoba używająca powyższego terminu jest albo niedouczona albo świadomie kłamie. Każde kłamstwo, oszustwo, ściema, rywalizacja, zdrada jest konspiracją. A więc przykładowo zwolennikiem teorii spiskowej nie jest osoba która mówi o Hitlerowskich obozach, ale ta która w w nich nadzorowała. Tak samo Spiskowcem jest osoba zdradzająca partnera/partnerkę. Tak samo grzech czyli złamanie wytyczonej przez Boga linii jest Konspiracją przeciw Niemu.

 

Gdybyś był (czytelniku) powiedzmy prezesem wielkiej spółki (korporacji) pełnej korupcji, i wiedziałbyś o tym, to czy chciałbyś owe zaniedbania, uszkodzenia itd. ukazać, czy nazywał być tych co o tym mówią szaleńcami i świrami?

Spisek, czy też konspiracja jest natenczas nieodzownym narzuconym elementem towarzyszącym naszej drodze życia. Konspirujemy aby pokonać drożynę przeciwnika np. w piłce nożnej. Stacje telewizyjne i blogi konspirują między sobą o popularność. Zdrada małżeńska jest również konspiracją. Konspiracją jest umyślne kłamstwo, lub nieudzielenie pomocy.

Czy wiesz że w Polsce rdzennych obywateli (Polaków) ubywa?

http://tvn24bis.pl/z-kraju,74/do-2050-liczba-ludnosci-w-polsce-zmniejszy-sie-o-ponad-4-5-miliona,691822.html

Cztery i pół miliona to sporo ludzi. Co więc się z nimi stanie? Pójdą do gułagu czy co ? Czy może wyjadą do Anglii, Irlandii, Australii, Kanady, Norwegii ?

Mamy obecnie ujemny przyrost naturalny czyli odwrotna sytuacja do bombardowanych krajów Muzułmańskich. Ale czy to wina rzeczywiście poligamii? Przecież nikt nie atakuje krajów Europejskich.  Przecież to Polska wysyła wojska do Afganistanu a nie na odwrót.

 

Nic Więc Nie Jest Tak Jak To Wygląda. Większość ludzi sobie żyje z dnia na dzień nie zwracając uwagę że jest coś dalej, coś wyżej, czegoś więcej niż zwykłe zatruwanie ducha i ciała.

 

Istnieje wiele (w tym nieudowodnionych) fałszerstw w dziejach świata. Większość kronikarzy podlegała cenzurze Królewskiej/Cesarskiej dlatego nie mogli pisać całej prawdy i tylko prawdy. Podobnie jak za czasów zaborcy każdy pisarz aby coś wydać musiał otrzymać pieczątkę cenzora. Musieli przemycać prawdę tylko pomiędzy wierszami. Historia najczęściej wyolbrzymia zwycięstwa władców a o ich porażkach milczy.

Istnieje także hipoteza czasu widmowego, która mówi o dodanym okresie 300 Lat. Innymi słowy, nie ma żadnych poważnych dowodów archeologicznych z okresu pomiędzy lat 614-911. Większość wydarzeń średniowiecznych to głównie legendy oparte na fantazji klasztornych mnichów i ich przełożonym. Zanim jednak to wyśmiejesz, sprawdź jak wiele istnienie fałszywych dokumentów a jak mało archeologicznych dowodów. Dlaczego nie mówi się o znalezionych szkieletach gigantów czy o dowodach potwierdzających m.in Biblie. Obecna Chronologia posiada wiele luk w datach które zapełniane są wymyślonymi wydarzeniami. Przykładowo Perski Szah Cyrus przypomina naszego Kraka, zaś legenda Szewczyka Dratewki i Smoka Wawelskiego przypomina historię proroka Daniela i Smoka Babelskiego. Różnica pomiędzy tymi wydarzeniami wynosi około 1000 tysiąc lat, pytanie w jaki sposób Słowianie wiedzieli o Królu Cyrusie (Kraku) i Proroku Danielu Dratewce tworząc własną wersję ?

 

 


 

Wracając do tematu głównego…

Istnienie dwunastu plemion w czasach obecnych jest głównym dowodem dlaczego w ogóle jeszcze Biblia nie została wyrzucona na śmietnik. Jeżeli nie istnieje dzisiaj pełne dwanaście plemion Jakuba w diasporze na ziemiach północnych to Bóg straciłby absolutnie swoją wiarygodność.

Tymczasem BÓG ISTNIEJE proroctwa będą wypełnione literalnie czy się komuś to podoba czy nie.

Nawet jeśli oficjalnie pojawi się książę Michał, Chrystus, dwaj prorocy którzy zostaną przez świat wyśmiani.

Słyszymy nieoficjalnie także na ten czas o teoriach jak np. projekt niebieski strumień (ang. Blue Beam)

Brat Chrystusa apostoł Jakub o tym wiedział, i nawet napisał o tym 2 tysiące lat temu :

List Jakuba 1: (1): Jakub, sługa Boga i Pana Isusa Chrystusa, pozdrawia dwanaście plemion , które żyją w rozproszeniu.

Dwanaście Narodów Izraela, czyli dwunastu synów Jakuba oraz ich potomkowie:

Judejczycy, Manassesyci, Efraimici, Beniaminici, Lewici, Symeonici, Rubenici, Zabulonici, Issacharyci, Gadyci, Neftalinici, Aseryci,

Istnieje też odrzucone plemię Dana czyli Danici (Dan był piątym synem Jakuba (Izraela)

Nie wierzysz w sekciarskie protestanckie przekłady jak ja ? zobaczmy ten, który jest używany w kościołach:

List Jakuba 1:1 Jakub, sługa Boga i Pana Jezusa Chrystusa, śle pozdrowienie dwunastu plemionom w diasporze. | Biblia Tysiąclecia

Zobaczmy co powiedział Isus w Ewangelii Jana:

Ewangelia Jana 7: (35) Wtedy Żydzi mówili między sobą: Dokądże Ten chce się udać, że my go nie znajdziemy? Czy chce się udać do Żydów rozproszonych między Grekami i uczyć Greków?

Ewangelia Mateusza 19: (28) A Isus rzekł im: Zaprawdę powiadam wam, że wy, którzy poszliście za mną, przy odrodzeniu, gdy Syn Człowieczy zasiądzie na tronie chwały swojej, zasiądziecie i wy na dwunastu tronach i będziecie sądzić dwanaście plemion izraelskich. (29) I każdy, kto by opuścił domy albo braci, albo siostry, albo ojca, albo matkę, albo dzieci, albo rolę dla imienia mego, stokroć tyle otrzyma i odziedziczy żywot wieczny. (30) A wielu pierwszych będzie ostatnimi, a ostatnich pierwszymi.

Ewangelia Mateusza 10: (6) Ale raczej idźcie do owiec, które zginęły z domu Izraela. |

[Skierowane słowa do 12 uczniów]

 

Dlaczego Isus poszedł do greków? Uczył się od nich mitologii greckiej i filozofii ? Czy raczej poszedł do zagubionych plemion Izraela.

Każde z plemion z osobna otrzymało należyte błogosławieństwa od Boga poprzez wiernych Jemu patriarchów jak Izaak, Jakub i Mojżesz. Ostatnia księga biblijna również potwierdzą nam, że 10 rzekomo zagubionych narodów Jakuba przetrwało do dziś.

Izraelici byli i są narodem wybranym przez Boga i uwolnionym z pod okrutnych rządów faraonów w czasie trwania Imperium Egipskiego które kontrolowały tereny Kanaanu/Mezopotamii Syryjskiej obfitujących w potomków Nefilimów i Misraima (syna Chama).

Mapa starożytnego Egiptu:

1. Egipt.png

Mojżesz i Aaron to imiona egipskie. Mojżesz nie był żydem ale był z pochodzenia Lewitą. Jeden z faraonów wówczas rządzący miał na imię Tutmozis zaś inny faraon żyjący prawdopodobnie za czasów Mojżesza – Ahmose (Jahmes). Z tej samej dynastii (XVIII) pochodzi również słynny faraon Tutanchamon (Tutanchaton, Tutankhamun) który zmienił kult Atona (Atena) na Amona (Amena/Amuna). Co ciekawe żył też wcześniej faraon Amenhotep, który to postąpił podobnie. Na dodatek miał 2 letniego syna Amenemhata który zmarł w wieku 2 lat.

Faraon umarł lub utonął w morzu czerwonym (możliwe że jest to właśnie on) bezpotomnie. Faraon Echnaton (Amenhotep IV) żyjący przed Tutenhamonem zmienił kult z Amona na Atona. Wszyscy owi władcy pochodzą z tej samej dynastii.

Błogosławieństwa Dla Poszczególnych Plemion Izraela:

Objawienie Jana potwierdza nam istnienie Izraelitów w czasach ostatecznych, każde z nich otrzymało z osobna błogosławieństwo. Jest jednak 12 narodów za jednego co ciekawe:

Objawienie Jana (rozdział 7):(4) I usłyszałem liczbę tych, których opatrzono pieczęcią: sto czterdzieści cztery tysiące opieczętowanych ze wszystkich plemion izraelskich:

5 Z plemienia Judy dwanaście tysięcy opieczętowanych, z plemienia Rubena dwanaście tysięcy, z plemienia Gada dwanaście tysięcy, 6 Z plemienia Asera dwanaście tysięcy, z plemienia Neftalego dwanaście tysięcy, z plemienia Manassesa dwanaście tysięcy, 7 Z plemienia Symeona dwanaście tysięcy, z plemienia Lewiego dwanaście tysięcy, z plemienia Issachara dwanaście tysięcy, 8 Z plemienia Zabulona dwanaście tysięcy, z plemienia Józefa dwanaście tysięcy, z plemienia Beniamina dwanaście tysięcy opieczętowanych.

* Zauważmy brak Dana, oraz nazewnictwo plemienia Efrema (Efraima) jako plemię Józefa, Manasses wliczony osobno.

 

Księga Rodzaju, Rozdział 49, Błogosławieństwo Dla Synów Jakuba:

 

(1) Potem wezwał Jakub synów swoich i rzekł: Zbierzcie się, abym oznajmił wam, co was spotka w przyszłości. (2) Zgromadźcie się i słuchajcie, synowie Jakuba, Słuchajcie Izraela, ojca waszego!

(3) Rubenie, ty jesteś pierworodnym moim, Siłą moją i pierworodnym męskiej mocy mojej, Pierwszym co do godności, pierwszym co do potęgi. (4) Burzliwyś jak woda, ale nie będziesz miał pierwszeństwa, Boś wszedł na łoże ojca swego; Splugawiłeś wówczas moje posłanie, na które wszedłeś.

(5) Symeon i Lewito bracia; miecze ich są narzędziami gwałtu. (6) Nie bierz udziału, duszo moja w radzie ich, Nie przyłączaj się do ich wspólnoty, serce moje, Bo w gniewie zabili mężów, A w swawoli okaleczyli woły. (7) Przeklęty ich gniew, bo jest gwałtowny, I zapalczywość ich, bo jest sroga. Rozdzielę ich w Jakubie i rozproszę ich w Izraelu.

(8) Juda – ciebie będą sławić bracia twoi, Ręka twoja będzie na karku wrogów twoich, Tobie kłaniać się będą synowie ojca twego. (9) Szczenię lwie, Juda; synu mój, Z łupu, synu mój, się podniosłeś; Czai się jak lew i jak lwica, któż go spłoszy? (10) Władca z Judy nie upadnie, ani książę z (jego) lędźwi. Aż nadejdą rzeczy przygotowane dla niego, a on jest nadzieją narodów. (11) Uwiąże oślę u krzewu winnego, A młode swojej oślicy u szlachetnej latorośli winnej; Wypierze w winie szatę swą, A w krwi winogron płaszcz swój. (12) Pociemnieją oczy jego od wina, A zęby jego zbieleją od mleka.

(13) Zabulon – mieszka nad brzegiem morza, Na brzegu, gdzie jest przystań okrętów, A jego granice sięgają aż do Sydonu.

(14) Issachar – to osioł kościsty, Wyleguje się między zagrodami. (15) A gdy zobaczył, że spoczynek jest dobry, A ziemia jest urocza, Nachylił grzbiet do noszenia ciężarów I stał się sługą pańszczyźnianym.

(16) Dan – sądzi swój lud, Jak każde plemię izraelskie. (17) Niech będzie Dan wężem na drodze, Żmiją na ścieżce, Co kąsa w pęcinę konia, tak że jeździec spada na wznak.(18) Zbawienia twego oczekuję, Panie.

(19) Gad – rozbójnicy napierać na niego będą, Ale on będzie deptał piętę ich.

(20) Aser – tłusty jest pokarm jego, Dostarczać będzie przysmaków królewskich.

(21) Neftali – smukła łania, Rodzi ładne sarnięta.

(22) Józef – płodna latorośl, Płodna latorośl nad źródłem, Której gałązki rozrastają się ponad murem. (23) Niepokoją go, strzelają nań I zwalczają go łucznicy, (24) Jednak łuk jego stale napięty, A ramiona jego i ręce giętkie Dzięki pomocy Mocarza Jakuba, Stamtąd, gdzie jest pasterz. Opoka Izraela. (25) Bóg ojca twego niechaj cię wspomoże, Wszechmogący niech ci błogosławi, Niech darzy cię błogosławieństwem niebios, Błogosławieństwem toni leżącej w dole, Błogosławieństwem piersi i łona. (26) Błogosławieństwa ojca twego, Które przewyższają błogosławieństwa gór odwiecznych, Wyborne dary wzgórz odwiecznych, Niechaj spłyną na głowę Józefa, I na ciemię poświęconego wśród braci swoich.

(27) Beniamin – wilk drapieżny, Rano pożera zdobycz, Wieczorem dzieli łup. (28) Oto wszystkie dwanaście plemion Izraela i oto, co im powiedział ojciec. Błogosławił im, każdemu z osobna. Udzielił każdemu błogosławieństwa stosownego.

Księga Powtórzonego Prawa, Rozdział 33, Błogosławieństwo Mojżesza, niewymienione zostało jednak plemię Symeona (Szymona):

 

(1) A to jest błogosławieństwo, którym Mojżesz, mąż Boży, pobłogosławił synów izraelskich przed swoją śmiercią. (2) Powiedział: Pan przyszedł z Synaju i zaświecił im z Seiru Zajaśniał z góry Faranu I nadszedł z Meribat przy Kadesz, Po prawicy jego płonący ogień. (3) Zaiste, miłuje On lud swój, Wszyscy poświęceni jego są w ręce twojej, I kroczyli oni za stopami twoimi, Przyjęli wypowiedzi twoje: (4) Naukę, którą podał nam Mojżesz, Jako dziedzictwo zgromadzenia Jakubowego. (5) I został Pan umiłowanym Władcą, Gdy zebrali się naczelnicy ludu, Pospołu z plemionami Izraela,

(6) Niech żyje Ruben i niech nie umiera, Niech mężczyzn jego będzie sporo.

(7) A to o Judzie; i rzekł: Słuchaj, Panie, głosu Judy, I do ludu jego przywiedź go; Rękoma swymi za niego walcz, Bądź mu pomocą przeciwko gnębicielom jego.

(8) A o Lewim rzekł: Tummim są twoje i urim są twoje, Twojego męża nabożnego, Którego doświadczyłeś w Massa, Z którym walczyłeś u wód Meriba. (9) Który mówi o ojcu swoim i matce: Nie widziałem ich, I braci swoich ma za obcych, A synów swoich nie zna; Gdyż przestrzegają słowa twojego, A przymierza twojego pilnują (10) Niech uczą Jakuba praw twoich, A Izraela zakonu twojego, niech kładą kadzidło w nozdrza twoje, A całopalenia na ołtarzu twoim. (11) Błogosław, Panie, siłę jego, A w dziele rąk jego miej upodobanie, skrusz biodra tych, którzy powstają przeciwko niemu, A nienawidzący go niech już nie powstaną.

(12) O Beniaminie rzekł: Ulubieniec Pana bezpiecznie mieszka przy nim, osłania go przez wszystkie dni, A w ramionach jego przebywa.

(13) O Józefie rzekł: Błogosławiona przez Pana ziemia jego, najcenniejszym darem niebios, rosą, I otchłanią, która jest rozlana w dole, (14) Najcenniejszym darem, który dojrzewa w słońcu, najcenniejszym darem, któremu księżyce wzrost dają,(15) Najcenniejszymi płodami odwiecznych gór, najcenniejszymi darami wzgórz wiekuistych,(16) Najcenniejszymi darami ziemi i napełnienia jej, I łaską tego, który mieszka w krzaku. Niechaj to zstąpi na głowę Józefa I na ciemię wybrańca pośród braci jego.

(17) Pierworodny cielec jego pełen jest chwały, rogami jednorożca są rogi jego, nimi pobodzie ludy wraz z krańcami ziemi. Takie są dziesiątki tysięcy Efraima, takie są tysiące Manassesa.

(18) O Zabulonie rzekł: Raduj się, Zebulonie, gdy wyruszasz, A ty, Issacharze, w namiotach swoich.(19) Ludy na górę zwołują, Tam składać będą rzeźne ofiary właściwe, Gdyż dostatki z mórz wysysają I skarby ukryte w piasku.

(20) A o Gadzie rzekł: Błogosławiony ten, kto Gadowi dał szeroką przestrzeń; Przysiadł jak lwica, Urwał kęs od ramienia po ciemię, (21) Upatrzył sobie część przednią, Gdyż tam został wyznaczony dział wodza. I zebrali się naczelnicy ludu; Sprawiedliwości Pana dopełnił I sądów jego z Izraelem.

(22) A o Danie rzekł: Dan jako lwie szczenię Wyskakuje z Baszanu.

(23) A o Neftalim rzekł: Neftali jest syty łaski I pełen błogosławieństwa Pana, zachodem i południem niech zawładnie.

(24) A o Aserze rzekł: Bardziej niż inni synowie błogosławiony jest Aser, Niech będzie ulubieńcem braci swoich I zanurza w oliwie nogę swoją.(25) Z żelaza i spiżu niech będą zasuwy twoje. A ile dni twoich, tyle niech będzie wygody twojej.(26) Nikt nie jest taki, jak Bóg, o Jeszurunie. Który jeździ po niebie tobie na pomoc I we wspaniałości swojej nad obłokami.(27) Schronem pewnym jest Bóg wrzechmogący, A tu na dole ramiona wieczne; I przepędził przed tobą wroga, I rzekł: Wytęp! (28) Zatem Izrael mieszka bezpiecznie, Na osobności źródło Jakubowe, Na ziemi pełnej zboża i moszczu, Nawet niebo jego kropi rosą. (29) Błogo ci Izraelu! Któż jest jak ty? Lud wspomagany przez Pana, Tarczą pomocy twojej. On też jest mieczem chwały twojej; I schlebiać ci będą wrogowie twoi, A ty będziesz kroczył po ich wzgórzach.

 

Co Mówi Biblia jeszcze o każdym z plemion? Księga Sędziów (W języku Paleohebrajskim słowo ”Dan” znaczy Sędzia, w języku nazywanym obecnie współczesnym Hebrajskim (Judeo-Aramejskim) sędzia znaczy Szofet, Szofetim) 5:

(14) Z Efraima zstąpili w dolinę, Idąc za tobą, Beniaminie, z twoimi rodakami. Z Machiru zstąpili wodzowie A z Zabulona trzymający buławę.

(15) I książęta z Issachara byli z Deborą, A jak Issachar, tak i Barak, W dolinę poniosły go jego nogi; Lecz w oddziałach Rubena były długie rozważania: (16) Dlaczego siedziałeś bezczynnie między dwiema owczarniami? By słuchać fujarek przy trzodach? W oddziałach Rubena były długie rozważania.

(17) Galaad mieszkał sobie za Jordanem, A Dan? Dlaczego żeglował na okrętach? Aser mieszkał na wybrzeżu morskim, Spokojnie mieszkał sobie nad swoimi zatokami.

(18) Zabulon to lud, który z pogardą naraża swe życie na śmierć. Także Neftali na wyżynnych polach.

Tak to wygląda jeśli chodzi o kolejność narodzin synów Jakuba a także pochodzenie ze strony Matki.

JAKUB + RACHELA > Józef [11] > (EFRAIM, MANASSES), BENIAMIN [12]

JAKUB + LEA > RUBEN [1] SYMEON (Szymon) [2], LEWI [3], JUDA [4], ISSACHAR [9], Zabulon (Sabulon)  [10],

JAKUB + BALLA > DAN [5], NEFTALI (Nefalim) [6]

JAKUB + ZELFA> GAD [7]. ASER [8]

nice-wheel-tribes-of-israel-translations

Mam świetną wiadomość dla Ciebie!

Nie potrzebujesz tej wiedzy aby uzyskać życie wieczne. Nie liczy się poznanie dogmatów i proroctw a przestrzeganie Prawa. Zdecydowana większość dobrych ludzi ma szanse na zbawienie. Biblia mówi o zakazie jedzenia wieprzowiny i spożywania krwi, nakazie święcenia sabatu. Niestety wiele z tych rzeczy nie jest możliwe do wykonania, gdyż nie znamy dokładnego kalendarza Izraelitów. Jeśli zaczniemy powoli stosować te przykazania (tak jak je rozumiemy), Bóg z pewnością nam pobłogosławi i zadowoli się naszą pracą pod warunkiem stosowania minimum 10 przykazań.

Jak już wspomniałem rzeczywisty Izrael istnieje, lecz nie są dzisiejsi żydzi. Rzeczywisty Naród Wybrany  wcale nie był lepszy od innych pogańskich narodów. Niestety niewiele osób zdaje sobie z tego sprawy jaki jest główny temat w Biblii. Najważniejszym tematem jest Królestwo Boże na ziemi pod panowaniem Jezusa Chrystusa. Królestwo Boże było również w ogrodzie Eden a także w czasie rządów króla Dawida i jego syna Salomona, a przynajmniej przez większość jego rządów. Izrael był w tedy największym mocarstwem na świecie. Pod opieką troskliwego Boga Izraelici żyli w prototypie Królestwa Bożego:

Ta mapa pokazuje prototyp globalnego Królestwa Bożego

syropalestyna830bc

1/3 Księga Królewska 10:(1) A gdy królowa Saby usłyszała wieść o Salomonie opartą na chwale Pana, wybrała się do niego, żeby go doświadczyć przez stawianie trudnych pytań.(2) Przybyła do Jeruzalemu z nadzwyczaj wspaniałym orszakiem na wielbłądach objuczonych wonnościami, wielką ilością złota i drogimi kamieniami i przyszedłszy do Salomona rozmawiała z nim o wszystkim, co miała na sercu.(3) Salomon zaś odpowiadał na wszystkie jej pytania i nie było takiego pytania, na które król nie umiałby dać jej odpowiedzi. (4) Gdy więc królowa Saby poznała całą mądrość Salomona i obejrzała pałac, który zbudował, (5) Potrawy na jego stole i stanowiska jego dostojników, i sprawność w usługiwaniu jego sług, ich stroje, podawane napoje oraz jego ofiarę całopalną, jaką złożył w przybytku Pana, nie mogła wyjść z podziwu(6) I rzekła do króla: Prawdą okazało się to, co o twoich sprawach i twojej mądrości słyszałam w mojej ziemi, (7) Lecz nie wierzyłam tym słowom, aż przybyłam i zobaczyłam na własne oczy; a i tak nie powiedziano mi ani połowy tego, bo znacznie przewyższyłeś mądrością i zacnością to, co o tobie słyszałam.(8) Szczęśliwi twoi ludzie, szczęśliwi ci twoi słudzy, którzy stoją przed tobą, że mogą zawsze słuchać twojej mądrości.(9) Niech będzie błogosławiony Pan, Bóg twój, który cię sobie upodobał, aby cię posadzić na tronie Izraela; dlatego że umiłował Pan Izraela na wieki, ustanowił cię królem, abyś stosował prawo i sprawiedliwość.

(10) Po czym podarowała królowi sto dwadzieścia talentów złota i ogromną ilość wonności i drogich kamieni. Nigdy już nie nadeszło tyle wonności, ile wtedy podarowała królowa Saby królowi Salomonowi. (11) Również okręty Chirama, które przywoziły złoto z Ofiru, przywiozły z Ofiru ogromną ilość drzewa sandałowego i drogich kamieni(12) Wtedy król kazał sporządzić z drzewa sandałowego poręcze dla przybytku Pana i dla pałacu królewskiego, jak również cytry i harfy dla śpiewaków; nie nadeszło już nigdy tyle drzewa sandałowego, co wtedy i nie widziano go tyle aż do dnia dzisiejszego.

(13) Król Salomon zaś podarował królowej Saby wszystko, czego zapragnęła i co sobie wyprosiła oprócz tego, co jej darował od siebie jako król Salomon. Potem ona wybrała się w drogę powrotną i pojechała do swojej ziemi wraz ze swoimi dworzanami. (14) Ilość złota, jakie napływało do Salomona w ciągu jednego roku, wynosiła sześćset sześćdziesiąt sześć talentów,(15) Nie licząc dochodów od wędrownych handlarzy i z ceł od kupców, i od wszystkich królów arabskich i namiestników ziemi.(16) Następnie król Salomon kazał sporządzić dwieście tarcz kutego złota, na jedną tarczę zaś wychodziło sześćset sykli złota, (17) Poza tym trzysta puklerzy z kutego złota, a na jeden puklerz wychodziły trzy miny złota; i złożył je król w Leśnym Domu Libańskim.(18) Dalej kazał król sporządzić wielki tron z kości słoniowej i powlec go szczerym złotem.

(19) Tron miał sześć stopni, a z tyłu miał ten tron łby byków, z obu stron siedzenia były poręcze, a dwa lwy stały obok poręczy.(20) Dwanaście lwów zaś stało tam przy tych sześciu stopniach z jednej i z drugiej strony; w żadnym innym królestwie czegoś takiego nie zrobiono. (21) Wszystkie kielichy króla Salomona były ze złota, także wszystkie przybory w Leśnym Domu Libańskim były ze szczerego złota, nic nie było ze srebra, gdyż srebro w czasach Salomona za nic było uważane, (22) Gdyż król posiadał okręty, które płynęły do Tarszysz morzem wraz z okrętami Chirama; raz na trzy lata przypływały okręty z Tarszysz, przywożąc złoto i srebro, kość słoniową, małpy i pawie. (23) Tak tedy król Salomon bogactwem i mądrością przewyższał wszystkich królów ziemi (24) I cały świat pragnął oglądać Salomona, aby słuchać jego mądrości, jaką Pan włożył w jego serce.

(25) A wszyscy oni przynosili rokrocznie swoje daniny, naczynia srebrne, naczynia złote, szaty, broń, wonności, konie, muły. (26) I nagromadził Salomon wozów i jezdnych tak, iż miał tysiąc czterysta wozów wojennych i dwanaście tysięcy jezdnych, a rozmieścił je po miastach przeznaczonych dla wozów oraz przy osobie króla w Jeruzalemie. (27) Król sprawił, że srebra było w Jeruzalemie tyle co kamieni, a drzewa cedrowego tyle, co dzikich figowców, które rosną na nizinie obfitości. (28) Konie przeznaczone dla Salomona sprowadzano z Egiptu, z Koe; handlarze królewscy zakupywali je w Koe za określoną cenę. (29) Wóz można było dostać w Egipcie za sześćset srebrników, a konia za sto pięćdziesiąt; w ten sposób za ich pośrednictwem dostawały się one do wszystkich królów chetyckich i królów aramejskich.

Salomon (w Koranie Sulejman) pod koniec swego życia sprzeniewierzył się Bogu. Był bardzo mądry jednakże na jego nieszczęście kochliwy i posiadał setki nałożnic. Urobiły one władcę w ohydne bałwochwalstwo a także w uprawianie czarów.

 

1/3 Księga Królewska 11: (1) Król Salomon pokochał wiele kobiet cudzoziemskich: córkę faraona, Moabitki, Ammonitki, Edomitki, Sydonitki, Chetytki,

(2) Z narodów, co do których Pan nakazał Izraelitom: Nie łączcie się z nimi i one niech się nie łączą z wami, nakłonią bowiem na pewno wasze serca do swoich bogów. Otóż do tych zapałał Salomon miłością.

(3) Miał on siedemset żon prawowitych i trzysta nałożnic, a te jego kobiety omamiły jego serce.

(4) Gdy się zaś Salomon zestarzał, jego żony odwróciły jego serce do innych bogów, tak że jego serce nie było szczere wobec Pana, Boga jego, jak serce Dawida, jego ojca.

(5) Toteż poszedł Salomon za Asztartą, boginią Sydończyków, i za Milkomem, ohydnym bałwanem Ammonitów.

(6) Salomon postępował źle wobec Pana i nie wytrwał wiernie przy Panu jak Dawid, jego ojciec.

(7) Wtedy to założył Salomon święty gaj dla Kemosza, ohydnego bałwana Moabitów, na górze położonej na wschód od Jeruzalemu, i dla Molocha, ohydnego bałwana Ammonitów.

(8) Podobnie uczynił dla wszystkich swoich cudzoziemskich żon, które paliły kadzidła i składały ofiary swoim bogom.

(9) Toteż Pan rozgniewał się na Salomona za to, że odwrócił serce swoje od Pana, Boga izraelskiego, który mu się dwukrotnie ukazał (10) I to mu szczególnie przykazał, aby nie poszedł za innymi bogami. Lecz on nie przestrzegał tego, co Pan przykazał.

(11) Przeto rzekł Pan do Salomona: Ponieważ dopuściłeś się tego i nie dotrzymałeś przymierza ze mną, aby przestrzegać przykazań, które ci nadałem, przeto wyrwę ci królestwo, a dam je twojemu słudze.

(12) Lecz nie uczynię tego za twojego życia przez wzgląd na Dawida, twojego ojca, ale twojemu synowi je wyrwę. (13) Wszakże nie wyrwę całego królestwa; jedno plemię pozostawię twojemu synowi przez wzgląd na Dawida, mojego sługę, i przez wzgląd na Jeruzalem, który wybrałem.

(14) Potem wzbudził Pan Salomonowi przeciwnika w osobie Hadada Edomczyka, który wywodził się z królewskiego rodu w Edomie.

(15) Gdy bowiem Dawid pobił Edomitów, a Joab, wódz wojska, wyruszył, aby pogrzebać poległych, wytracił on wszystkich mężczyzn w Edomie.

(16) A Joab i cały Izrael przebywał tam przez sześć miesięcy, dopóki nie wybili wszystkich mężczyzn w Edomie.

(17) Wtedy Hasad uciekł wraz z kilku Edomczykami należącymi do dworzan jego ojca, aby się udać do Egiptu, a Hadad był wtedy małym chłopcem.

(18) Ruszyli wtedy z Midian i dotarli do Paran; zabrawszy z sobą ludzi z Paran doszli do Egiptu, do faraona, króla egipskiego. Ten dał mu dom i wyznaczył mu przydział żywności i nadał mu ziemię.

(19) Hadad zyskał wielką przychylność faraona, tak iż ten dał mu za żonę siostrę swojej żony, siostrę królowej Tachpenes.

(20) Siostra królowej Tachpenes urodziła mu syna, Genubata, którego wychowywała Tachpenes na dworze faraona, i Genubat przebywał na dworze faraona w gronie dzieci faraonowych. (21) Gdy Hadad dowiedział się w Egipcie, że Dawid zasnął ze swoimi ojcami i że nie żyje Joab, wódz wojska, rzekł do faraona: Pozwól mi wrócić do mojej ziemi.

(22) Faraon odpowiedział mu: Czegóż ci to brak u mnie, że chcesz iść do swojej ziemi? Ten rzekł: Niczego, ale jednak pozwól mi odejść.

(23) Wzbudził mu też Bóg przeciwnika w osobie Rezona, syna Eliady, który uciekł od Hadadezera, króla Soby, swojego władcy. (24) Zebrał on wokoło siebie wojowników i został wodzem bandy. Gdy Dawid ich pobił, udali się do Damaszku i tam się osiedlili, i uczynili go królem nad Damaszkiem. (25) Był on przeciwnikiem Izraela przez wszystkie dni Salomona, oprócz tego zła, jakie wyrządził Hadad, który czuł odrazę do Izraela, a władał nad Aramem. (26) Również Jeroboam, syn Nebata, Efraimita z Seredy, którego matka nazywała się Serua i była wdową, dworzanin Salomona, zbuntował się przeciwko królowi,

(27) Powodem zaś buntu było to: Salomon budował twierdzę Millo, aby wypełnić wyłom w murze wokoło Miasta Dawida, swego ojca.

(28) Ów Jeroboam zaś był mężem obrotnym; toteż gdy Salomon zobaczył, że młodzieniec ten dobrze wykonuje swoją pracę, ustanowił go nadzorcą nad całą robotą pańszczyźnianą plemienia Józefa. (29) W tym czasie wyszedł raz Jeroboam z Jeruzalemu i spotkał go na drodze prorok Achiasz z Sylo, który miał na sobie nowy płaszcz; a byli na polu sami.

(30) Wtedy pochwycił Achiasz ten nowy płaszcz, który miał na sobie, podarł go na dwanaście kawałków

(31) I rzekł do Jeroboama: Weź sobie dziesięć kawałków! Tak bowiem mówi Pan, Bóg Izraela: Oto Ja wyrywam królestwo z ręki Salomona i tobie daję dziesięć plemion.

(32) Jemu pozostanie jedno plemię przez wzgląd na mojego sługę Dawida i przez wzgląd na Jeruzalem, miasto, które wybrałem ze wszystkich plemion Izraela, (33) Dlatego że opuścił mnie i oddawał pokłon Asztarcie, bogini Sydończyków, i Kemoszowi, bogu Moabu, i Milkomowi, bogu Ammonitów, a nie postępował moją drogą, czyniąc to, co prawe w moich oczach, i według moich ustaw i praw, jak to czynił Dawid, jego ojciec.

(34) Nie wyrwę już teraz całego królestwa z jego ręki; pozostawię go władcą po wszystkie dni jego życia przez wzgląd na Dawida, mojego sługę, którego wybrałem i który przestrzegał moich przykazań i ustaw.

(35) Wyrwę natomiast królestwo z ręki jego syna, a tobie dam dziesięć plemion.

(36) Jego synowi zaś dam jedno plemię, aby Dawid, mój sługa, miał na zawsze pochodnię przede mną w Jeruzalemie, mieście, które sobie wybrałem, aby tam złożyć swoje imię.

(37) Ciebie zaś wezmę i będziesz panował nad wszystkim, czego zapragnie twoja dusza, i zostaniesz królem nad Izraelem.

(38) Jeśli więc słuchać będziesz wszystkiego, co ci nakazuję, i kroczyć będziesz moimi drogami, i czynić to, co prawe w moich oczach, przestrzegając moich ustaw i przykazań, jak czynił Dawid, sługa mój, wtedy Ja będę z tobą i zbuduję ci dom trwały, jak zbudowałem Dawidowi, i oddam ci Izraela.

(39) Ród Dawida natomiast przez to upokorzę, wszakże nie na zawsze.

(40) Wtedy Salomon usiłował pozbawić życia Jeroboama, lecz Jeroboam zerwał się i uciekł do Egiptu do Szyszaka, króla egipskiego, i pozostał w Egipcie aż do śmierci Salomona.

(41) Co zaś dotyczy pozostałych spraw Salomona i tego, co zdziałał, oraz jego mądrości, wszystko to zapisane jest w Księdze Dziejów Salomona.

(42) Salomon panował jako król w Jeruzalemie nad całym Izraelem czterdzieści lat.

(43) I zasnął Salomon z ojcami swymi, i został pochowany w Mieście Dawida, swego ojca, a po nim został królem jego syn Rechabeam.

 

1/3 Księga Królewska 16: (1) W siedemnastym roku panowania Pekacha, syna Remaliasza, objął władzę królewską Achaz, syn Jotama, króla judzkiego. (2) Achaz miał dwadzieścia lat, gdy objął władzę królewską, a panował szesnaście lat w Jeruzalemie. Lecz nie czynił tego, co prawe w oczach Pana, Boga jego, jak Dawid jego praojciec. (3) Kroczył raczej drogą królów izraelskich, a nawet własnego syna oddał na spalenie, jak to było ohydnym zwyczajem narodów, które Pan wytępił przed synami izraelskimi. (4) Składał też ofiary krwawe i spalał kadzidło na wyżynach i na wzgórzach, i pod każdym zielonym drzewem. (5) Wtedy Resin, król Aramu, i Pekach, syn Remaliasza, król izraelski, nadciągnęli pod Jeruzalem w celach wojennych i oblegli Achaza, lecz nie mogli go pokonać. (6) W tym to czasie Resin, król Aramu, przywrócił Edomitom zwierzchnictwo nad Elat i wypędził z Elat Judejczyków, Edomici zaś weszli do Elat i osiedlili się tam aż do dnia dzisiejszego.

1/3 Księga Królewska 17:

(1) W dwudziestym roku panowania Achaza, króla judzkiego, objął władzę królewską nad Izraelem w Samarii Ozeasz, syn Eli, a panował dziewięć lat. (2) Czynił on to, co złe w oczach Pana, jednakże nie tak, jak królowie izraelscy, którzy byli przed nim.

(3) Przeciwko niemu nadciągnął Salmanasar, król asyryjski, i Ozeasz został jego lennikiem, i płacił mu daninę. (4) Gdy jednak król asyryjski wykrył spisek Ozeasza, polegający na tym, że wysłał on posłów do króla egipskiego So i przestał płacić rokrocznie daninę królowi asyryjskiemu, kazał go król asyryjski pojmać i wtrącił go w kajdanach do więzienia. (5) Po czym król asyryjski najechał cały kraj, ruszył na Samarię i oblegał ją przez trzy lata.

(6) W dziewiątym roku panowania Ozeasza król asyryjski zdobył Samarię, uprowadził Izraela do Asyrii i osadził ich tam w Chalach i nad Chaborem, rzeką Gozanu i w górach medyjskich.

| Septuaginta LXX Brentona In the ninth year of Osee the king of the Assyrians took Samaria, and carried Israel away to the Assyrians, and settled them in Alae, and in Abor, [near] the rivers of Gozan, and [in] the mountains of the Medes.| 

(7) A stało się tak, ponieważ synowie izraelscy grzeszyli przeciwko Panu, Bogu swemu, który ich wyprowadził z ziemi egipskiej, spod władzy faraona, króla egipskiego, a czcili obcych bogów,

(8) A postępowali według zwyczajów tych narodów, które Pan wypędził sprzed oblicza synów izraelskich, oraz tych, jakie wprowadzili królowie izraelscy.

(9) Wymyślili też synowie izraelscy rzeczy niewłaściwe o Panu, Bogu swoim, pobudowali sobie świątynki na wzgórzach we wszystkich swoich miejscowościach, począwszy od baszty strażniczej aż do grodu warownego; (10) I nastawiali sobie słupów i posągów Aszery na każdym wyniosłym pagórku i pod każdym zielonym drzewem;

(11) I spalali tam we wszystkich świątynkach na wyżynach kadzidła jak ludy, które Pan uprowadził przed nimi do niewoli; popełniali złe czyny, pobudzając Pana do gniewu.

(12) Czcili też bałwany, o których powiedział im Pan: Nie czyńcie tego.

(13) A chociaż Pan ostrzegał Izraela i Judę przez wszystkich swoich proroków, przez wszystkich jasnowidzów, mówiąc: Zawróćcie za swoich błędnych dróg i przestrzegajcie moich przykazań i ustaw zgodnie z całym zakonem, jaki nadałem waszym ojcom i przekazałem wam przez moje sługi, proroków,

(14) Oni jednak nie słuchali i stwardniał ich kark, jak kark ich ojców, którzy nie zaufali Panu, Bogu swemu.

(15) Owszem, wzgardzili jego ustawami i jego przymierzem, jakie zawarł z ich ojcami, i przestrogami, jakimi ich ostrzegał, i poszli za marnością, i sami stali się marnością – jak ludy okoliczne, o których nakazał im Pan, aby nie postępowali tak, jak one.

(16) Odrzucili wszystkie przykazania Pana, Boga swego, i sporządzili sobie dwa odlewane cielce, sporządzili sobie posąg Aszery i oddawali pokłon całemu zastępowi niebiańskiemu, i służyli Baalowi.

(17) Oddawali też na spalenie swoich synów i swoje córki i uprawiali czarodziejstwo i wróżbiarstwo, i całkowicie się zaprzedali, czyniąc to, co złe w oczach Pana i pobudzając go do gniewu.

(18) Oburzył się więc Pan bardzo na Izraela i odrzucił ich sprzed swego oblicza, tak iż pozostało tylko samo plemię judzkie.

(19) Ale i Judejczycy nie przestrzegali przykazań Pana, Boga swego, a poszli za zwyczajami Izraela, jakie ten wprowadził.

(20) Toteż Pan wzgardził całym rodem Izraela i upokorzył ich, i wydał ich w moc grabieżców, odrzuciwszy ich całkiem od siebie.

(21) Gdy bowiem Izrael oderwał się od domu Dawidowego i obwołali królem Jeroboama, syna Nebata, tenże Jeroboam popchnął Izraela do odstępstwa od Pana i wciągnął go w wielki grzech. (22) Chodzili tedy synowie izraelscy we wszystkich grzechach Jeroboama, które ten popełniał, nie odstąpili od nich,

(23) Aż Pan usunął Izraela sprzed swego oblicza, jak zapowiedział przez wszystkie swoje sługi, proroków. I został Izrael uprowadzony do niewoli ze swojej ziemi do Asyrii aż po dzień dzisiejszy.

(24) Król asyryjski zaś sprowadził z Babilonu, z Kuty, z Awwy, z Chamatu i z Sefarwaim ludzi i osiedlił ich zamiast synów izraelskich w miastach samaryjskich. I objęli oni w posiadanie Samarię, i zamieszkali w jej miastach.

(25) Gdy na początku ich zamieszkania tamże nie oddawali czci Panu, nasłał Pan na nich lwy, które ich rozszarpywały.

(26) Wtedy doniesiono królowi asyryjskiemu tak: Ludy, które zagarnąłeś i osiedliłeś w miastach samaryjskich, nie znają sposobu oddawania czci Bogu tej ziemi, toteż nasłał on na nich lwy, które pozbawiają je życia, gdyż one nie znają sposobu oddawania czci Bogu tej ziemi.

(27) Wobec tego król asyryjski wydał taki rozkaz: Wyprawcie tam jednego z kapłanów, których stamtąd uprowadziliście, niech uda się i zamieszka tam, i nauczy je sposobu oddawania czci Bogu tej ziemi.

(28) Udał się tam więc jeden z kapłanów, których uprowadzono z Samarii, i zamieszkał w Betel i on nauczył je, jak mają oddawać cześć Panu. (29) Tworzył sobie jednak każdy z tych ludów własnych bogów i wstawiał ich do świątynek na wyżynach, jakie pobudowali Samarytanie, każdy w swoich miastach, w których się osiedlił.

(30) I tak Babilończycy stworzyli sobie Sukkot-Benota, Kutejczycy stworzyli sobie Nergala, Chamatczycy stworzyli sobie Aszimę; (31) Awwejczycy stworzyli sobie Nibchaza i Tartaka, Sefarwejczycy zaś spalali swoje dzieci dla Adrammeleka i Anammeleka, bogów sefarwejskich. (32) Oddawali też cześć Panu i ustanawiali spośród siebie kapłanów dla świątynek na wyżynach, i ci sprawowali dla nich obrzędy w świątynkach na wyżynach. (33) Czcili więc Boga, ale służyli także swoim bogom według zwyczaju tych ludów, z których zostali uprowadzeni do niewoli,

(34) I aż po dziś dzień postępują według dawnych zwyczajów. Nie czczą więc Pana i nie postępują według jego ustaw i jego praw, według zakonu i według przykazania, jakie Pan nakazał synom Jakuba, któremu nadał imię Izrael.

(35) A przecież Pan zawarł z nimi przymierze, nakazując im: Nie oddawajcie czci innym bogom i nie kłaniajcie im się, i nie służcie im, i nie składajcie im ofiar, (36) Lecz jedynie Panu, który was wyprowadził z ziemi egipskiej z wielką mocą i wyciągniętym ramieniem. Jemu oddawajcie cześć i jemu się kłaniajcie, i jemu składajcie ofiary! (37) Ustaw zaś i praw, i zakonu, i przykazań, które wam spisał, przestrzegajcie, wypełniając je po wszystkie dni, ale innym bogom czci nie oddawajcie.

(38) O przymierzu, które zawarłem z wami, nie zapominajcie, a innym bogom czci nie oddawajcie. (39) Lecz jedynie Panu, Bogu waszemu, cześć oddawajcie, a On wyrwie was z mocy wszystkich waszych nieprzyjaciół. (40) Lecz oni nie usłuchali, ale postępują według dawnego swego zwyczaju.

(41) I tak te narody oddawały cześć Panu, ale służyły też swoim bałwanom. Również ich synowie i wnuki postępują tak, jak postępowali ich ojcowie, aż do dnia dzisiejszego.

 

1/3 Księga Królewska 18:

(1) W trzecim roku panowania Ozeasza, syna Eli, króla izraelskiego, objął władzę królewską Ezekiasz, syn Achaza, króla judzkiego. (2) Miał dwadzieścia pięć lat, gdy objął władzę królewską, a dwadzieścia dziewięć lat panował w Jeruzalemie. Matka jego nazywała się Abi, a była córką Zachariasza.

(3) Czynił on to, co prawe w oczach Pana, wszystko tak, jak czynił Dawid, jego praojciec.

(4) On to zniósł świątynki na wyżynach, potrzaskał słupy i rozkruszył węża miedzianego, którego sporządził Mojżesz; do tego bowiem czasu synowie izraelscy spalali mu kadzidło, nazywając go Neesthan.

(5) Na Panu, Bogu Izraela, polegał, tak że nie było po nim takiego jak on w gronie wszystkich królów judzkich, ani w gronie jego poprzedników.

(6) Był przywiązany do Pana i nie odstępował od niego, przestrzegając przykazań, jakie Pan nadał Mojżeszowi.

(7) Toteż Pan był z nim, wszystko, co przedsięwziął, wiodło mu się. Zbuntował on się przeciwko królowi asyryjskiemu i wypowiedział mu poddaństwo.

(8) On to pobił Filistyńczyków aż do Gazy i jej okręgów, od wieży strażniczej aż do grodu warownego.

(9) W czwartymi roku panowania Ezekiasza – był to zaś siódmy rok panowania Ozeasza, syna Eli, króla izraelskiego – wyruszył Salmanasar, król asyryjski, na Samarię, obległ ją

(10) I zdobył ją po upływie trzech lat. W szóstym roku panowania Ezekiasza – był to zaś dziewiąty rok panowania Ozeasza, króla izraelskiego – Samaria została zdobyta.

(11) Potem uprowadził król asyryjski Izraelitów do Asyrii i osadził ich tam w Alae i nad Aborem, rzeką Gozanu, i w górach medyjskich,

(12) Za to, że nie słuchali głosu Pana, Boga swego, i przekroczyli jego przymierze, a tego wszystkiego, co nakazał Mojżesz, sługa Pana, nie słuchali i nie czynili.

(13) W czternastym roku panowania króla Ezekiasza wyruszył Sancherib, król asyryjski, przeciw wszystkim warownym grodom judzkim i zdobył je. (14) Wtedy król judzki Ezekiasz wysłał do króla asyryjskiego do Lakisz takie oświadczenie: Zgrzeszyłem, lecz odstąp ode mnie, a ja przyjmę na siebie wszystko, co na mnie nałożysz. I nałożył król asyryjski na Ezekiasza, króla judzkiego, haracz w wysokości trzystu talentów srebra i trzydziestu talentów złota. (15) Oddał więc Ezekiasz całe srebro znajdujące się w świątyni Pana i w skarbcach domu królewskiego.

(16) W tym to czasie kazał Ezekiasz zdjąć obicia z drzwi przybytku Pana i ze słupów, które król judzki Ezekiasz pokrył złotem, i posłał to królowi asyryjskiemu. (17) Mimo to król asyryjski wysłał z Lakisz przeciwko królowi Ezekiaszowi Tartana i Rafis, i Rapsakes z potężną armią do Jeruzalemu, i ci, nadciągnąwszy i przybywszy do Jeruzalemu, zatrzymali się przy wodociągu górnego stawu, przy drodze na pola pilśniarzy

(18) I kazali przywołać króla. Wtedy wyszli do nich Eliakim, syn Chelkiasza, przełożony domu, Somnasza, pisarz, oraz Joasz, syn Safata, kanclerz.

(19) I rzekł do nich Rapsakes: Powiedzcie Ezekiaszowi: Tak mówi wielki król, król asyryjski: Na czym opierasz swoją ufność?

(20) Czy mniemasz, że samo słowo warg już starczy za radę i pomoc w walce? Na kimże to teraz polegasz, że zbuntowałeś się przeciwko mnie?

(21) Oto oparłeś teraz swoją ufność na tej nadłamanej lasce trzcinowej, na Egipcie, która wbija się w dłoń każdego, kto na niej się opiera. Takim jest faraon, król egipski, dla wszystkich, którzy na nim polegają.

(22) A jeśli mi powiecie: Na Panu, Bogu naszym, polegamy, to czy nie jest to ten sam, którego świątynki na wzgórzach i ołtarze poznosił Ezekiasz, powiadając do Judy i do Jeruzalemu: Tylko przed tym ołtarzem tu w Jeruzalemie pokłon oddawać będziecie.

(23) Teraz więc zrób zakład z moim panem, królem asyryjskim: Ja ci dam dwa tysiące koni, czy będziesz mógł posadzić na nich jeźdźców?

(24) Jakże chcesz odprawić z niczym namiestnika, jednego z najmniejszych sług mojego pana, a polegać na Egipcie, że ci da rydwany i jezdnych?

(25) Poza tym, czy to wbrew woli Pana ja wyruszyłem przeciwko temu miejscu, aby je zniszczyć? To Pan rzekł do mnie: Wyrusz przeciwko temu krajowi i zniszcz go! (26) Wtedy Eliakim, syn Chelkiasza, i Somnasza, i Joasz rzekli do Rapsakesa: Zechciej rozmawiać ze sługami swymi po syryjsku, gdyż my rozumiemy, a nie rozmawiaj z nami po judejsku przed tym ludem, który tu jest na murze.

(27) Lecz Rapsakes odpowiedział im: Czy to do twego pana i do ciebie posłał mnie mój pan, abym wypowiedział te słowa? Czy nie raczej do ludzi, którzy siedzą na murze, aby wraz z wami żywić się swoim kałem i pić swój mocz?

(28) Po czym Rapsakes stanął i donośnym głosem zawołał po judejsku: Słuchajcie słowa wielkiego króla, króla asyryjskiego: (29) Tak mówi król: Niech was nie zwodzi Ezekiasz, gdyż nie zdoła wyrwać was z mojej ręki. (30) Niech nie doradza wam Ezekiasza polegać na Panu, powiadając: Na pewno wyrwie nas Pan i miasto to nie będzie wydane w ręce króla asyryjskiego.

(31) Nie słuchajcie Ezekiasza, gdyż tak mówi król asyryjski: Zawrzyjcie ze mną pokój i przejdźcie do mnie, a będziecie pożywać każdy ze swojej winorośli i ze swojego figowca i pić każdy ze swojej krynicy, (32) Aż przyjdę i zabiorę was do ziemi podobnej do waszej, ziemi zboża i moszczu, ziemi chleba i winnic, ziemi oliwników, oliwy i miodu, i będziecie żyć, a nie umierać. Tylko nie słuchajcie Ezekiasza, gdy was zwodzi powiadając: Pan wyrwie nas. (33) Bo czy bogowie narodów wyrwali, każdy swoją ziemię, z ręki króla asyryjskiego? (34) Gdzie są bogowie Chamatu i Arpadu? Gdzie bogowie Sefarwaim, Any i Aby? Czy wyrwali Samarię z mojej ręki?

(35) Któryż spośród wszystkich bogów ziem wyrwał swoją ziemię z mojej ręki, że Pan miałby wyrwać Jeruzalem z mojej ręki? (36) A lud milczał i nie odpowiedział mu ani słowa, gdyż taki był rozkaz królewski: Nie odpowiadajcie mu! (37) I przyszedł Eliakim, syn Chelkiasza, przełożony domu, i Somnasza, pisarz, i Joasz, syn Safata, kanclerz, do Ezekiasza, mając szaty rozdarte, i oznajmili mu słowa Rapsakes.

 

Co ciekawe Salomon pod koniec życia wielbił… matkę boską Sydończyków Astarte. Bóg ukarał Izraelitów nie za wiarę (a wierzyli w Boga) ich lecz z powodu haniebnego postępowania. Uczynki Salomona połączone były z wiarą. Salomon uczywiście wierzył cały czas w Boga, lecz wybrał idolatrię. Co ciekawe masoneria wielbi owego króla, a nawet przypisuje mu napisanie kabały.

Przez około 20 lat poprzez proroków prosił Hebrajczyków o zmianę ich postępowania. Hebrajczycy rozdzielili się na dwa królestwa: Izrael pod dowództwem Efraimitów i Judę. Oba królestwa zwalczały się wzajemnie. Bóg rękami Asyryjczyków dokonał sprawiedliwego wyroku tak jak wcześniej na mieszkańcach Egiptu i Kanannu


Po(d)ręczne linki i źródła:

David Icke – Największy Sekret

Kronika: Jana Długosza, Pliniusza, Strabona, Herodota, Wielkopolska,

Historia / Biblia / Awesta /

http://asis.com/users/stag/migratio.html

http://www.keithhunt.com/Solomontemple8.html

http://www.orange-street-church.org/text/lost-tribe-migration.htm

http://www.allempires.com/forum/forum_posts.asp?TID=20020&PN=9

https://www.youtube.com/watch?v=erK0WdQE1Ls | Przestrzegam jednak bowiem autor nie za bardzo lubi NT i Chrystusa wynajdując często wyrwane zdanie z kontekstu, ale jeśli powołuje się na Biblię w pozytywny sposób wszystko staje się logiczne.

https://www.youtube.com/watch?v=cI8t8H9yeRI

Mapa Imperium Asyryjskiego,

2. Asyria.png

Dwanaście Plemion zostało uprowadzone w latach 732-700 r. p.n.e. i słuch po nich zaginął…..

Czyżby???

Ojczyzną 10 plemion Izraela była Samaria. Samarytanie to mieszanka ludów podbitych przez Asyrię a następnie zsyntetyzowana i wrzucona w pogański kocioł.

10 Rzekomo zaginionych plemion Izraela przed przewodnictwem Efraimitów poszło w niewolę Asyryjską (potomkowie Sema i Assura) Z czasem odzyskali wolność pomagając Persom i Medom zdobyć Asyrię. Następnie wyruszyli w stronę Kaukazu (stąd określenie rasy kaukaskiej) i ruszyli wgłąb Europy.

Pewien historyk historyk o imieniu E. Raymond Capt w swojej dokumentalnej pracy zatytułowanej ”Missing Links Discovered in Assyrian Tablets”,” opisał m.in o Asyryjskich tabliczkach które mówiły o pewnym nieznanym ludzie nazywanym ”Gimira”. Okazało się że owe tablice mówiły o 10 zagubionych plemionach Izraela, który z czasem nieźle wkomponował się między synów Jafeta a konkretnie jego potomków – Gomera (Gamera)  i Jawana (Jowan).  Niestety ale historycy, religioznawcy i kronikarze utożsamiają rzeczywistych Izraelitów z potomkami Gamera, syna Jafeta (ogólniej nazywająch ich Indoeuropejczykami). Przypadek ? osądźcie sami.

Inskrypcja króla Perskiego Dariusza wymienia około 23 narody pomiędzy którymi żyją Sakowie (Sakkas). Zarówno w Perskiej jak i Elamickiej wersji oryginalne słowo to Sakka, jednakże w Babilońskiej wersji ci sami ludzie nazywani są ”Gimiri”’ Pełen tekst w języku angielskim według wikipedii.  Tak samo identyfikuje się pomiędzy Gimiri, Gumerian, Ghomerian, Kimerów i Saków którzy zostali odnalezieni w złotych tablicach z około 500 roku p.n.e.. Trzeci dowód na identyfikację Gimimi (Kimerów) oraz Sakka (Sacae) został znaleziony na inskrypcji znalezionej w grobowcu króla Dariusza. Wymienia ona listę narodów nad którymi sprawował on (Dariusz) władzę. Wymienia ona (inskrypcja) trzy odseparowane grupy: Sakka, Amyrgian Sakka, oraz Saków krórzy są poza.

Według Archeologa E. Raymonda Capta ”Iskuza, Sakka, Scytowie, Kimerowie, Gimiri” te wszystkie ludy to zagubione plemiona Izraela ale nie wszyscy wyemigrowali w kierunku Europy w tym samym kierunku”

Prywatnie moje zdanie było podobne. 

 

Według Capta Kimerowie i Cymbrowie przybili do południowo-wschodnich terenów Morza Czarnego wyprzedzając Scytów którzy przybyli tam później. Identyfikuje on (Capt) Sarmatów jak możliwa część większej migracji Scyto-Izraelitów. Ruszyli oni także w kierunku Euro-Azjatyckich stepów w kierunki imperium Chińskiego pod nazwą ”Sauromatae – Sauromaci” Sauros czyli z greckiego jaszczurka.

Pliniusz Starszy: ‚“The name of the Scythians is everywhere changed to that of Sarmatae and Germans, and his old designation has not been continued for any except the most outlying sections of this nation who live almost unknown to the rest of mankind (Pliny, IV, xii, cited by E. Raymond Capt, “Missing Links Discovered in Assyrian Tablets”, 1985, Artisan Sales, pg 170)

 

 

 

Na nasze: Scytów nadano wkrótce nazwę Sarmaci oraz Germanie’

Słynna królowa Massagetów Tomyris rządziła Scytyjską konfederacją koczowniczo-pasterską w terenie Azji środkowej na terenie dzisiejszego Turkmenistanu, Afganistanu. Poprowadził swoją wojska przeciwko inwazji ”Chrystusa”Cyrusa Wielkiego w pobliżu Jeziora Aralskiego  którego pokonała i prawdopodobnie zabiła w roku 530/529 p.n.e.  Tak przynajmniej napisał Herodot 🙂

 

 

 

Jaki Przywilej Mają Izraelici

Z Narodu wybranego zostanie porwanych/wybranych po 12 tysięcy z każdego plemienia Izraela jako organ administracyjny Królestwo Boże o które się modlimy będzie realnym rządem pod patronatem samego Boga tutaj na ziemi oczyszczonej z wszelkiej maści ciemiężców. Prawo Mojżeszowe obowiązuje nas nadal o czym mówił Chrystus:

Ewangelia Mateusza 5:(17): Nie mniemajcie, że przyszedłem rozwiązać zakon albo proroków; nie przyszedłem rozwiązać, lecz wypełnić.(18): Bo zaprawdę powiadam wam: Dopóki nie przeminie niebo i ziemia, ani jedna jota, ani jedna kreska nie przeminie z zakonu, aż wszystko to się stanie. (19): Ktokolwiek by tedy rozwiązał jedno z tych przykazań najmniejszych i nauczałby tak ludzi, najmniejszym będzie nazwany w Królestwie Niebios; a ktokolwiek by czynił i nauczał, ten będzie nazwany wielkim w Królestwie Niebios.  

Izraelici egzystując na Kaukazie nie byli już znani jako Hebrajczycy. Żyli pod innymi nazwami jak Dom Izaaka. (e-sahk).

Persowie nazywali izraelitów: Sakka (Sakowie, Sacae, Iskuza) podczas gdy Asyryjczycy nazywali ich domem Omriego, po szóstym królu Izraela. Pojawiały się różne nazwy jak Khumri, Ghumri, Gimri, Gimira, Gammer co przekształciło się w greckie Kimmeroii a po angielsku Cimmerians (Kimmerowie). Nazwa Khumri może pochodzić od imienia króla Izraela – Omriego (Omri)

Raporty donoszą nawet o krulu Urartu który przebywał w kraju Gamir lub Gamera. Większość historyków zgadza się że Gamera to ten sam lud który 30 lat później podczas rządów asyryjskiego władcy Esarhaddona nazywani byli Gimira. Gamir to ewidentne zniekształcenie nazwy Ghomri sformułowanej przez inwersję ostatniej sylaby ”ri” na ‚ir” Takie inwersje zdarzają się często w Asyryjskich pismach.

W czasie 650-600 r. p.n.e.  Izraelici przebywając w królestwie Medii znani byli jako Scytowie. Pracowali jako najemnicy.

Po upadku królestwa Asyrii, Scytowie ruszyli na północ przez Kaukaz przez Medów i zamieszkali tam w latach 600-500 r. p.n.e. Kimerowie ruszyli wtedy w stronę Europy poprzez Dunaj znani jako Celtowie, po grecku Keltoi.

W latach 525-300 r.p.n.e. Scytowie wyruszyli na zachód pomiędzy rzeką Odrą a Wisła. Znani byli jak Cymbrowie. Walijczycy określają swój naród jako Cymry/Gymry, zas ich język jest wyjątkowy i jedyny w swoim rodzaju, przykład językowy. Poniżej zamieszczam losową próbkę słów w języku walijskim:

Mael – książę Ilyfr – księga lloegr – Anglia Llundain – Londyn lleidr – złodziej lleuad – księżyc Seren – gwiazda Seryddiaeth – astronomia Sgerbwd – szkielet Sigaret – papieros Sinsir – ambirz/imbir Siop – sklep  Sisial – szept Swnllyd – hałaśliwy Sych – suchy Sylffwr – siarka Tref – dom/miasto Tywyllwch – ciemność  Anghofrwydd – zapomnienie  Haearn – żelazo Cysgod – Cień

W latach 400-100 r. p.n.e. trwała Celtycka ekspansja z centralnej Europy. Celtowie osiedlający się w w półwyspie Anatolijskim (dzisiejsza Turcja) znani byli jako Galatowie (Gaul-Atia). Galacja była w czasach rzymskich prowincją ze stolicą Ankarą. Inna grupa Celtów osiedliła się w północnej Italii jako Galowie. Wiekszość z nich przeniosła się na zachód (dzisiejsza Francja) a następnie na wyspy Brytyjskie jako Irlandczycy.

W latach 250-100 r. p.n.e. tereny południowej Rosji od wschodu zostały opanowane przez Sarmatów którzy przerzucili Scytów przez tereny Polski do Niemiec. Możliwe że Scytowie i Sarmaci to mają wspólne pochodzenie i na pewno nie jest to Irańskie. 

Izraelici wyruszyli z Kaukazu na Ukrainę. Przez greków określani jako Scytowie, lecz przez Rzymian nazywani ”Sarmaci”.Inny lud Kaukaski to Massageci, a może Manassecyci ?

Niemców niesłusznie nazwano Germani z łaciny.

Rzymianie zmienili nazwę Scytów na Sarmaci. Obie nazwy oznaczą ”genuine” czyli Prawdziwi Ludzie to znaczy Słowianie. Germanie nie oznaczało ”Niemcy” ale równie dobrze mogło dotyczyć nas Słowian.

Jedna uwaga, wikipedia i inne źródła przypisują Scytów, Sarmatów, Wandalów, Kimmerów do Gomera czyli syna Jafeta. Celem tej dezinformacji jest przykrycie istnienia 10 plemion Izraela albo przykleić owym ludom łatkę ”barbarzyńców”.

Imigracyjne Nazwy Izraela Wśród Narodów:  Khumri, Kimerowie, Sakkas, Sacasene, Sacasune, Scytowie, Cymbrowie, Trako-Kimerowie, Celtowie, Galatowie,  Gimira, Kimmeroii, Iskuza, Galowie, Irlandczycy, Szkoci, Baskowie, Goci, Wandalowie, Ostrogoci, Massageci, Sarmaci, Germanie

Nie wszystko poniżej I powyżej zamieszczone może być prawdą. Wiele plemion próbowało podszyć się pod naród wybrany jak np. współcześni Żydzi czy Anglosasi.

Kimmerowie

Kimmerowie (Kimerowie, Kimmeriowie, Kimmeryjczycy) – koczowniczy lud indoeuropejski pochodzący najprawdopodobniej z terenów Krymu (stolica w Opuk) i przyległych do Krymu części dzisiejszej Ukrainy, który w drugiej połowie VIII w. p.n.e. przekroczył Kaukaz, wkraczając na Bliski Wschód. Początkowo zagrozili państwu Urartu, najeżdżając jego tereny, co wykorzystał król asyryjski Sargon II (722705 p.n.e.), który zdruzgotał potęgę urartyjskiego władcy Rusy I (730713 p.n.e.). Następnie Kimmerowie podzielili się na dwa odłamy: jedna grupa ruszyła w głąb Anatolii, zagrażając Frygii, a druga na południowy wschód w kierunku Iranu, a sprzymierzywszy się z Medami stanowiła poważne zagrożenie dla Asyrii, szczególnie w latach panowania Asarhadona (681669 p.n.e.). Ok. r. 680 p.n.e. Kimmerowie najechali Frygię, doprowadzając ją do całkowitego upadku. Następnie w latach 657652 p.n.e. Kimmerowie uderzyli na Lidię, którą doszczętnie złupili, zdobywając nawet jej stolicę Sardes, gdzie poległ władca Lidii – Gyges. Jednakże następca Gygesa, Ardys odparł Kimmerów i zabezpieczył kraj przed ich najazdami, chociaż wciąż stanowili oni poważne zagrożenie dla władców w Anatolii.Kimmerowie jako pierwsi na terenie współczesnej Ukrainy zaczęli wytapiać z rudy darniowej żelazo, w X w. p.n.e. wynaleźli piece hutnicze i zaczęli produkcję stali. Byli prekursorami i mistrzami kowalstwa.

Grecki geograf Strabon informuje nas że Kimmerowie podbili królestwo Frygii około roku 695 r. p.n.e. a następnie dwukrotnie zaatakowali Lidię. Za drugim razem sukcesywnie około 662 r. p.n.e. okupowali stolice – Sardes (miasto wspomniane w Objawieniu) Około VI w. p.n.e. Lidyjczycy wykopali Kimmerów z Azji mniejszej. Przekroczyli Morze Czarne i przeszli przez Karpaty nazwale w 2/4 Księdze Ezdrasza Ar-sareth lub Góry Sereta.

Władze Izraelitów w Medii zaakceptowały sojusz z Esarhaddonem. W tym czasie Asyryjczycy byli pod atakiem Medów i Babilończyków (Chaldejczyków). Nowe przymierze pozwoliło Izraelitom założyć kolonie w Sacasene na północy  i w Baktrii na wschodzie.

Mapa Imperium Persów I Medów, radzę skupić uwagę na następujących nazwach: Saka, Yehud, Karmania, Arachosia, Aria, Massagetae,

Provinces_of_the_Achaemenid_empire.png

achaemenid_empire

Rzymianie zmienili nazwę Kimmerów na Cymbrowie. Scyto-Izraelici przyjaźnili się lub walczyli z pobliskimi plemionami. Łacińskie słowo Germanus oznaczało również przyjaciela, niektórzy cesarze mieli na imię Germanicus. Grupy Cymbrów uciekły przed Rzymskimi legionami drogą morską na północ by stać się Piktami. Inna grupa Izraelitów uciekła do Hiszpanii jako Baskowie. Rzymscy historycy Pliniusz i Tacyt twierdzili że wszyscy ludzie od Holandii do Danii mieli wspólny rodowód. Niektórzy Scytowie (Sakowie) dotarli nawet do Chin oraz do Indii. Scytowie (Sakka) i Cymmeryjczycy (Cymbrowie) byli w rzeczywistości tymi samymi ludźmi. Grecka nazwa Scytów to Skythoi, zaś Celtów to Keltoi.

Encyklopedia Webster’a proponuje wymowę Kimmerów jako ”Si-mer-e-en” co brzmi podobnie do nazwy Samarian, Simereen. Przypominam że stolica 10 Plemion była Samaria.

Szkoci wyjawili swoje pochodzenie w swojej deklaracji wysłanej do króla (Roberta) i papieża, jest tam również informacja iż Piktowie a Szkoci (Scots) to całkowicie inny naród.

Deklaracja z Arbroath – Szkocka Deklaracja Niepodległości 1320r.

Deklaracja z Arbroath
List (dokument średniowieczny)
Bernard z Kilwinning

Do Najświętszego Ojca w Chrystusie Panu, Pan Jan, poprzez Bożą Opatrzność, Wysoki Kapłan Świętego Rzymskiego Kościoła Katolickiego, z jego skromnymi i oddanymi synami, Duncanem – Earlem Fife, Tomaszem Ranulfem – Earlem Moray, Panem Man i Annandale, Patrykiem Dunbar – Earlem March, Malisem – Earlem Strathearn, Malcolmem – Earlem Leven, Wilhelmem – Earlem Ross, Magnusem – Earlem Caithness i Orkadów, i Wilhelmem – Earlem Sutherland, Walterem – Seneszalem Szkocji, Wilhelmem Soulès – Kamerdynerem Szkocji, Jakubem – Panem Douglas, Rodżerem Mowbrayem, Dawidem – Panem Brechin, Dawid Grahamem, Ingramem Umfravillem, Janem Menteithem – Strażnikiem Hrabstwa Menteith, Aleksandrem Fraserem, Gibertem Hayem – Konstablem Szkocji, Robertem Keithem – Marszałkiem Szkocji, Henrykiem Sinclairem, Janem Grahamem, Dawidem Lindsayem, Wilhelmem Olifauntem, Patrykiem Grahamem, Janem Fentounem, Wilhelmem Abernethym, Dawidem Wemysem, Wilhelmem Montefixem, Fergusem Ardrossanem, Eustachym Maxwellem, Wilhelmem Ramsayem, Wilhelmem Montealtem,, Alanem Morayem, Donaldem Campbellem, Janem Cameronem, Reginaldem leChienem, Aleksandrem Setounem, Andrzejem Lesliem i Aleksandrem Stratounem, wraz z innymi Baronami, Właścicielami Gruntów i wszystkimi zwykłymi ludźmi królestwa Szkocji, przesyłamy synowską cześć z poświęconymi pocałunkami Twoich błogosławionych stóp.

Ojcze Przenajświętszy i Panie, wiemy ze starożytnych wydarzeń i czytamy w księgach –– ponieważ pośród innych wielkich narodów oczywiście nasz szkocki naród został opisany w wielu dziełach – że podróż z Wielkiej Scytii, poprzez Morze Tyreńskie i Słupy Heraklesa i żyjąc w Hiszpanii pośród najbardziej zawziętych plemion przez wiele lat, [naród szkocki] nie mógł zostać podbity przez nikogo nigdzie, bez względu na barbarzyństwo plemion.

Następnie idąc stamtąd [naród szkocki], tysiąc dwieście lat po przejściu Izraelitów przez Morze Czerwone, do swojego domu na zachodzie, które posiada obecnie, po uprzednim wyrzuceniu Brytów i całkowitym zniszczeniu Piktów, i choć był często atakowany przez Norwegów, Duńczyków i Anglików, to walczył dzielnie odnosząc wiele zwycięstw i [ponosząc] niezliczone trudy i uznawał się do zawsze, wolny od poddaństwa, jak [świadczą] historycy w starych zapisach. W ich własnym królestwie, stu trzynastu królów rządziło [zrodzonych] z własnej Królewskiej Krwi, bez przerwania przez obcokrajowców.

Zasługi i szlachetność tych ludzi, nawet jeśli nie były oczywiste z innych znaków, promienieją na tyle otwarcie z tego, że choć żyli w oddalonych krańcach Ziemi, Król królów i Pana panów, Jezus Chrystus po Swojej Pasji i Zmartwychwstaniu, nazwał ich prawie pierwszymi w Jego Najświętszej Wierze. I nie chcąc utwierdzić wszystkich w Świętej Wierze przez nikogo poza pierwszym Apostołem, mimo że był drugi lub trzeci rangą, brat Świętego Piotra, skromny Święty Andrzej, którego w międzyczasie, On poprosił aby ich bronił jako ich Patron.

Jednakże, Święci Ojcowie, wasi poprzednicy, biorąc te zamiary z ostrożnym namysłem, nadali temu wielkiemu królestwu i ludziom wiele łask i niezliczone przywileje odkąd obciążyli [nas] specjalną opłatą brata Świętego Piotra. Tak więc, oczywiście, wynikiem było że aż do teraz nasi ludzi żyli wolno i beztrosko pod ich opieką do czasu Potężnego Princepsa Króla Anglii Edwarda, ojca obecnie rządzącego [króla Anglii], przybył wyglądając jak przyjaciel i sojusznik nękać jak wróg, nasze przodujące królestwo i nasz lud będący nie przyzwyczajony ani do zła, ani zdrady, ani bitew, ani zasadzek. On popełnił niesprawiedliwości, zabójstwa, napady, rabunki, podpalenia, uwięził kapłanów, palił klasztory, grabił kościoły i wiele innych ogromnych zniewag, nie oszczędzając ludzi bez względu na wiek czy płeć, świętość lub stan [pochodzenia], do tego stopnia, że nikt nie byłby w stanie tego opisać ani uwierzyć jeżeli tego nie przeżył.

Z tego niezliczonego zła, z Jego pomocą, która pomaga potem uspokoić się i leczyć rany, zostaliśmy uwolnieni przez naszego niestrudzonego wodza, króla i mistrza Roberta, który jak kolejny [Juda] Machabeusz albo Jozue, przechodząc trud i zmęczenie, głód i niebezpieczeństwo z lekkim duchem w celu uwolnienia ludzi i jego dziedzictwa z rąk wrogów. A teraz, z Bożej Woli, naszych sprawiedliwych praw i zwyczajów, których będziemy bronić do śmierci, prawa dziedziczenia i zgody i akceptacja nas wszystkich, uczyniły z niego naszego przywódcę i naszego króla. Temu człowiekowi, ponieważ uratował nasz naród i za utrzymanie naszej wolności, jesteśmy zobowiązani przez prawo jak przez jego zasługi, i zdecydujemy się podążać za nim, cokolwiek zrobi.

Ale jeśli on powinien zaprzestać te działania, życząc [sobie] oddać nas lub nasze królestwo Anglikom lub królowi angielskiemu, podejmiemy natychmiast kroki aby go wyrzucić jako wroga i burzyciela praw swoich i naszych i intronizować następnego króla który wzmocni naszą obronę. Ponieważ, dopóki stu z nas zostanie przy życiu, nie zgodzimy się w najmniejszym stopniu, na dominację angielską. Nie walczymy o honor, ani dla bogactwa, ani dla chwały, lecz wyłącznie o wolność z której żaden prawdziwy człowiek nie zrezygnuje bez swojego życia.

To właśnie z tych powodów, Wielebny Ojcze i Panie, błagamy waszą świątobliwość z pokornymi sercami i każdą gorliwą modlitwą, wiedząc że przyjrzysz się wszystkiemu ze szczerym sercem i świętym umysłem, odkąd przed Nim w Którego imieniu rządzisz na Ziemi nie ma uprzedzeń ani różnic pomiędzy Żydem czy Grekiem, Szkotem czy Anglikiem, i biorąc pod uwagę problemy i cierpienia ściągnięte nam przez Anglików, ostrzeżesz króla Anglików, że powinien być zadowolony z tego co posiada, ponieważ kiedyś było to wystarczające dla siedmiu królów [mowa tu o dawnej heptarchii anglosaskiej], i że uważasz że to prawe aby zachęcić go do pozostawienia nas Szkotów w spokoju, żyjących w biednej Szkocji za którą nic nie ma do zasiedlania i czego nie pragniemy. Dla tego [celu], my zrobimy właściwie wszystko co możemy aby utrzymać pokój, mając na uwadze naszą sytuację.

Dlatego dotyczy to ciebie, Ojcze Święty, odkąd widzisz szalejące okrucieństwo pogan wobec Chrześcijan, na co grzechy Chrześcijan zasługują, i granice Królestwa Bożego są codziennie spychane i musisz widzieć jak to rani twoją świętą reputację, jeśli (do czego nie dopuść) każda część Kościoła zostanie pokonana lub skłoniona do grzechu w swoim czasie. Dlatego obudź tych chrześcijańskich przywódców, którzy twierdzą że nie mogą przyjść z pomocą Ziemi Świętej bez powodu choć udają że powodem jest wojna z ich sąsiadami. Powodem dla ich trudności jest w rzeczywistości to że czekają na lepsze nagrody i słabszego oporu w wojnie z ich mniejszymi sąsiadami. Ale Jedyny Wszechwiedzący wie dostatecznie dobrze z jak jasnym sercem my i nasz wysoki pan i król pójdziemy tam, jeśli król Anglików zostawi nas w spokoju.

Jeśli Wasza Świątobliwość, ufasz zbytnio w angielską wersję tych wydarzeń, tak naprawdę nam nie wierzysz, lub nie przestaniesz wspierać ich na naszą niekorzyść, to wierzymy, że wymordowanie ciał, utrata dusz, i wszystkie inne rzeczy, które nastąpią, za urazy, które oni [Anglicy] zrobią nam, a my zrobimy im, ty zostaniesz oskarżony przez Najwyższego.

Tak więc, jako twoi synowie, jesteśmy i zawsze będziemy gotowi zrobić dla Ciebie, Jego wikariusza, co trzeba o ile jest to naszym obowiązkiem; i tak, zobowiązujemy się do podtrzymania naszej sprawy przed Najwyższym Królem i Sędzią, powierzając nasze zmartwienia Jemu i [jesteśmy] całkowicie pewni, że On napełni nas odwagą i osłabi naszych wrogów do niczego.

Niech Bóg da wam świętość i zdrowie w Jego świętym Kościele przez długi czas.

Wysłane z klasztoru Arbroath w Szkocji, 6 dnia miesiąca kwietnia, w Roku Pańskiego 1320, piętnastym roku panowania naszego wysokiego króla.

 

Ancestors of Picts and Jutes

Scytowie I Sarmaci

Scytowie… a może Szczytowie? dla porównania słowo szczypior _ scypior.

Po angielsku słowo słowo scythe oznacza… kosę.

Osiągnięcia Scytów I Podręczne Linki:

http://stevenmcollins.com/html/scythians.html

http://www.church-of-yehovah.org/sonsofisaac.html

http://www.hope-of-israel.org/scythians.html

http://www.biblesearchers.com/hebrewchurch/primitive/losttribesisrael11.shtml

scythian-migrations

Fajka – Fajka jest prawdopodobnie najstarszym przyrządem służącym do wdychania dymu żarzącego się tytoniu lub innych substancji roślinnych. O Scytach wdychających dym przy pomocy fajek wspomina już Herodot w V w. p.n.e. Od Scytów palenie fajki przejęli Germanie, Galowie, Rzymianie i Grecy. Palono w fajkach głównie zioła odurzające, prawdopodobnie z gatunku konopi. Fajki do palenia substancji odurzających i narkotycznych znane były także na Dalekim Wschodzie.Od VIII w. p.n.e. wymieniają Scytów źródła asyryjskie, jako Ašgûzai lub Išgûzai. Scytowie, Kimerowie, Massageci to prawdopodobnie Izraelici z równych plemion. Bóg postanowił usunąć z Izraelitów pamięci ich ohydne praktyki.

Skytikon –  grecka nazwa silnej toksyny przygotowywanej przez scytyjskich szamanów w V wieku p.n.e., stosowana do zatruwania strzał. Była mieszaniną jadu żmij oraz ich rozłożonych ciał, do której dodawano ludzką krew i ekskrementy. Mieszaninę zakopywano w ziemi aż do zupełnego przegnicia. U człowieka trafionego strzałą zatrutą skytikonem pojawia się nekroza, puchną nogi i ręce, następnie torsje i potworny ból, po czym następują drgawki i śmierć. W razie dalszego przeżycia, w ciągu 1-2 dni rozwija się gangrena wywołana przez bakterie z ekskrementów i krwi. Uzyskany produkt był bardzo groźną trucizną. Scytowie nie utrzymywali receptury w tajemnicy, co wzbudzało jeszcze większy strach w ich przeciwnikach.

 

 

Scytowie jako jedni z pierwszych opanowali jeździectwo (konne) i piece hutnicze. O Scytach wzmiankują nawet Chińskie kroniki, sądzę że ci mogą być równie dobrze Jafetytami (a Izraelici wtopili się po inwazji Asyrii na Izrael. Scytowie Skolici, Askuz,

O Scytach pisze głównie Herodot, Pliniusz Starszy i Strabon.
Scytowie mieszkali również na terenie dzisiejszej Bułgarii i Rumunii (Scytia Mniejsza)

Scytowie słynęli z jeździectwa, zamiłowania do walki. Byli doskonałymi łucznikami i najemnikami. Sarmaci np. tworzyli związek plemion (Izraelici + Gomer) Scytowie znani byli jako Sakowie (Sacca, Sacae) co odnosiło się do Domu Izaaka. Istnieją raporty donoszące o Scytach z nad Morza Czarnego unikających jedzenia wieprzowiny (świni) nie dla celów rytualnych.Wczesną scytyjską stolicą było Sakiz, co jest kolejnym odniesieniem do Izaaka. Grek Ksenofont wspominał o Sakach z Azji którzy ucierpieli bardzo dotkliwie z rąk Asyryjczyków.

Scytowie byli przedstawiani jak ‘’typowi europejczycy’’ Herodot przedstawiał Budynów  jako rudowłosych z szarymi oczami. Hipokrates twiedził że Scytowie mają rudą skórę.  Jeden z Chińczyków opisał Sai (Scytów) jako zielono lub niebieskookich. Trzeba pamiętać że Hitlerowska wersja Aryjczyków to zwykła propaganda.

 

Rzymski pisarz Pliniusz napisał że Scytowie byli potomkami niewolników. Zwrot ”Słowianie” ma również podobną etymologię, dla greków i rzymian to byli Sklavenoi czyli niewolnicy. Dla nas jest to sprawa oczywista (ze względy językowe) że chodzi o ludzi słownych, prawdziwych. Zapomniałem dodać iż Hebrajczycy również byli niewolnikami dla Egipcjan, uwolnieni przez Moc samego Stwórcy wszechświata  w czasach Mojżesza. Słowianie inaczej też Sławianie czyli ludzie Sławy, celebryci.

Ewangelia Jana 1:1 (1) Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, a Bogiem było Słowo.

Herodot zanotował obecność Saków (Sacae) w armii Perskiego monarchy Kserksesa (tego co walczył z Leonidasem 🙂 ) około 480 r. p.n.e, a także unikanie wieprzowiny przez Scytów, którzy, a także zbanowania świni z całego ich Terytorium. Unikanie jedzenia wieprzowiny jest charakterystyczne dla nauk żywieniowych bazujących na Torze (pięcioksięgu). Odnotował również że Scytowie nie tolerowali swoich ludzi oddających się w bałwochwalczych religijnych obrzędach greckich.

Co mówi biblia o Izaaku:

1 Księga Mojżeszowa 21: (12) Lecz Bóg rzekł do Abrahama: Niech ci to nie będzie przykre, co się tyczy chłopca i niewolnicy twojej. Cokolwiek ci powie Sara, posłuchaj jej, gdyż tylko od Izaaka nazwane będzie potomstwo twoje.

Jeden z królów Scytyjskich władców Sauliusz osobiście dokonał egzekucji na Anacharsisie. Przekonywał rodaków do kultu ”matki boskiej” Kybele Frygijskiej. Imię Saul-ios to oczywiście imię pierwszego króla Izraela z plemienia Beniamina. Inny król Scyles został zabity przez braci za uczestnictwo w hedonistycznym Greckim festiwalu ku czci Bachusa (Dionizosa)

Wikipedia:  Anacharsis, Scytyjski filozof: (stgr. Ἀνάχαρσις; około 600 p.n.e.) – scytyjski filozof, przez niektórych autorów starożytnych zaliczany do siedmiu mędrców. Pochodził z królewskiej rodziny, sprawującej władzę nad jednym z plemion scytyjskich. Jego ojcem był Gnuros, bratem Saulios, a bratankiem – Idantyrsos, czyli kolejni władcy Scytów. Natomiast matką jego była nieznana nam z imienia Greczynka. Zapewne zdawał sobie sprawę, że nieprędko przekona swych rodaków do kultu Kybele. Toteż pewnej nocy, wkrótce po powrocie, w tajemnicy przed rodziną i dworem udał się do gaju, gdzie „skrywszy się — jak pisze Herodot — dopełnił ku czci bogini całego obrzędu, przy czym w ręku trzymał bęben i obwieszony był świętymi obrazkami”. Nie zdawał sobie sprawy, że widział go przy tych czynnościach jeden ze Scytów, który natychmiast doniósł o wszystkim królowi Sauliosowi. Władca kazał zaprowadzić się do gaju i „widząc, co Anacharsis wyprawia, zabił go strzałą z łuku”. Herodot tłumaczy oburzenie i bezwzględność króla powszechną wśród Scytów niechęcią do obcych obyczajów, czym też tłumaczy to, że „jeszcze teraz, jeśli kto zapyta o Anacharsisa, mówią Scytowie, że go nie znają, właśnie dlatego, że z ich kraju wyjechał do Hellady i przyjął obce obyczaje”. Inna wersja zdarzeń, przytaczana przez Diogenesa Laertiosa, mówi, że Anacharsis został postrzelony przez swego brata-króla podczas polowania i zmarł. Zdaniem tego autora Saulios zamordował go, ponieważ Anacharsis zamierzał przeprowadzić w swej ojczyźnie reformy w duchu greckim. Pełen podziwu Diogenes Laertios uczcił pamięć marzycielskiego Scyty następującym epigramem (tłum. W. Olszewski i B. Kupis):

Mieszkańcy Scytii niekoniecznie wszyscy byli z tej samej grupy etnicznej co potwierdza tezę , że Izraelici wkomponowali się w ludy Jafetyckie. Sam Herodot napisał o różnicy pomiędzy Scytami i ludami które zostały przez nich zdominowane. Uważał ich (Scytów) za najgłupszy naród na świecie, nacjonalistów itd.

Izraelici opuszczając ziemię obiecaną pod nazwą Scytów i Kimerów przyswoili sobie imiona i nazewnictwo od Greków i Plemienia Dana (jak rzeki Danuj, Dnestr, Dnepr, Don). Scytowie nadali owym rzekom och współczesne nazwy geograficzne. Scytowie byli znani jako sprzynieżeńcy Iberyjczyków z Iberii Kaukaskej. Nazwa Iberia/Hiberia pochodzi o praprzodka Abrahama – (H)Ebera. Scytom rosły również brody co jest typowe dla białych ludzi.

Gdy Cyrus Wielki urządził inwazję na Scytyjskie plemiona około 528 r. p.n.e. głównym plemieniem byli Massagetae z królową Tomyris (Massa-gatae) czy może potomkowie Manassesa? Tomyris? Imię Tamar było popularnym imieniem żeńskim w rodowodzie króla Dawida. Scytowie we wszystkich trzech wielkich wojnach z Asyrią i Persia wygrali wszystkie! Około 624 r. p.n.e. Ruszyli przez Palestynę i zdobyli Egipt. Egipcjanie zostali zmuszeni by zapłacić trybut Scytom. Scytowie mieli powód by zemścić się na Asyrii i Egipcie jeśli to właśnie potomkowie Izraelitów! Niniwa została zdobyta i zniszczona przez Scytyjską armię. Nie zostawali jednak długo w zdobytych regionach. Zostawali od 10 do 25 lat i wracali do domu 🙂  Herodot napisał że ruszyli przez ziemię świętą do Egiptu i spowrotem nie robiąc krzywdy nikomu. Miasto Beth-Shan zostało przemianowane na Scytopolis. Scytowie i Sakowie byli tym samym plemieniem Izraela z Biblii. Biblia nazywa tych Scytów  w ich plemiennych imionach. Ważnym elementem kulturalnym Scytów były totemy i inne szamanistyczne rzeczy. Wierzyli w magiczną moc rytuałów i amuletów. Czcili zwierzęta i moce przyrody, zaś naturalne zjawiska uważali za objawienie. Scytowie przyjmowali kulty pogańskie od Greków i Persów. W sztuce orły i konie miały symbolizować słońce. Ważną role pełniła magia i zwierciadła i konopie (haszysz). Trakowie razem z Scytami często walczyli pod wpływem narkotyków w celu uśmierzenia bólu. Scytowie nie mieli za to określonym miejsc kultu (świątyń). Rytualne mordy pełniły ważną rolę jako dodatek do pogrzebu władcy. Żałobnicy kaleczyli swoje ciała i strzygli włosy.

Izraelici mieszkając w Egipcie nazwali miasto Sukkot (Succoth) tak sam Jakub.

2 Księga Mojżeszowa 12: (37) Synowie izraelscy wyruszyli z Ramses do Sukkot w liczbie około sześciuset tysięcy mężów pieszych oprócz dzieci.

2 Księga Mojżeszowa 33:(17) A Jakub wyruszył do Sukkot i zbudował sobie dom, a dla stad swoich wystawił szałasy. Dlatego nazwano to miejsce Sukkot.

Księga Jozuego 13:(24) Plemieniu Gadytów dał Mojżesz dziedzictwo według ich rodów(25) Mieli oni obszar Jazer, wszystkie miasta Galaadu oraz połowę ziemi Ammonitów aż do Aroer, które leży na wschód od Rabba, (26) Od Cheszbonu do Ramat-Mispa i do Betonim oraz od Machanaim aż do Lo-Debar,(27) W dolinie zaś Bet-Haram, Bet-Nimra, Sukkot i Safon, resztę królestwa Sychona, króla Cheszbonu, Jordan i jego nabrzeże aż do krańca jeziora Kinneret z tamtej strony Jordanu, na wschodzie.

Herodot napisał że Scytowie wyruszyli przez Araxes do Kimmeri (Krym) 2/4 Księga Ezdrasza 30-45 potwierdza ową trasę wędrówki. Irlandia znana była jako Hibernia albo Scotia Major a Szkocja = Scotia Minor.  Izraelici, Scytowie, Słowianie odprawiali swoje obrzędy w gajach, bez obrazów.

Księga Ezechiela 24:(3) I ułóż na dom przekory przypowieść, i powiedz do nich: Tak mówi Wszechmocny Pan: Przystaw kocioł do ognia, przystaw, nalej też do niego wody! (4) Włóż do niego kawałki mięsa, same dobre kawałki, udziec i łopatkę; napełnij go dobrymi kośćmi! (5) Weź to z wyborowych owiec, ułóż też drwa pod nim; niech zakipią te kawałki mięsa i ugotują się także w nim jego kości!

Podobnie też czynili Scytowie czy też może Szczytowie…

Izraelici i Scytowie byli znani jako Ariowie (Arian) Rubenici, Gadyci i połowa Manassesa była rozmieszczona w górach dzielnicy wielkiej Medii (Hara)

1 Księga Kronik 5:(26) Bóg Izraela pobudził ducha Pula, króla asyryjskiego, ducha Tiglat-Pilesera, króla asyryjskiego, i ten wziął ich do niewoli, to jest Rubenitów, Gadytów i połowę plemienia Manassesa, i zaprowadził ich do Chalach, do Chabor, do Hary, nad rzekę Gozan, i tam są do dnia dzisiejszego.

Herodot 7:62 wspomniał że Medowie uniwersalnie znani byli jako Ariowie. Hara od nazwy Aria (satrapia), Ariana i Arachozja (Arachosia) przez Greków. Według czarnego obelisku z ruin pałacu Nimroda znajdującego się w Brytyjskim Muzem, ludzie lub lider Arian był nazywany Esakska (Izaak) i głównymi miastami były Beth-Telabon, Beth-Everak i Beth-Tsidaw roku 670 r. p.n.e. Ci Arianie wyemigrowali do Tracji, ponieważ według Stephanusa byli zwali ”Aria”Scytowie dotarli też do Germanii jako Sasi (uwaga, gdyż Anglosasi to w dużej mierze plemię Dana)

Pliniusz pisze że oryginalnie Scytowie byli nazywani ‘’Arami’’ co oznacza Syryjczyka, ale jest to także aplikowane do ludzi z Judei a także do 10 Plemion. Sakowie (Sac-ian)

To wiele wyjaśnia dlaczego współczesna historia mało wspomina o Scytach, Sarmatach, Alanach, Wandalach. Ich rola w dziejach świata jest marginalizowana albo pomijana. W ostateczności przypisuje się ich jako upośledzonych umysłowo brutali

Anglosasi nie są Izraelitami a Danitami lub potomkami Jafeta. Oczywiście Izraelici dotarli również na wyspy 100 oraz 1000 lat temu za czasów Chrobrego 🙂

Teoria ewolucji Darwina i jezuickiego wielkiego wybuchu jest współczesną formą religii mającą nam wybić z głowy wolną wolę i sumienie.  Zamiast uczyć się o Bogu uczymy się religii zniekształcającej Wszechmogącego albo Jego wyzywająca. Wspomina się głównie o Grekach, Rzymianach, Egipcjanach, Babilończykach, Sumerach, Akadyjczykach, Chińczykach  a czasami o Persach i Asyryjczykach. Zauważ że głównym kustoszem historii Izraela nie są Izraelici ale żydzi albo inni fałszywi pasterze.  Oni nie chcą być używał myślenia i szukał odpowiedzi na pytanie ” co się stało z potomkami 10 plemion Izraela”. 

Nie dziwi cię dlaczego Rzymianie i Grecy pisali o ludach ugrofińskich czy murzyńskich a nie napisali nic o ziemiach Słowian czy o przodkach Słowian?

Niestety ich czyny były również haniebne tak jak Izraelitów postępowanie w czasach upadku królestwa Efraima:

Niektórzy z nich byli oskarżani o picie krwi zabitych wrogów, oddawaniu boskiej czci słońcu i ogniu (bałwochwalstwo). Sarmaci wierzyli w życie pozagrobowie. Jedna z ”bogiń” była Agni. Agni znaczy ogień.

Scytów ogólnie inne narody bały się, i uważały ich za ”barbarzyńców”, niewolników. Religią Scytów był zoroastryzm, podobny do religii słowiańskiej. Co mówi oficjalne źródło o Sarmatach i ich kolegach :):

 

 

Po przegranych wojnach z Rzymem część Sarmatów została wcielona do armii rzymskiej i rozproszyła się po ziemiach cesarstwa (np. Jazygowie trafili do Brytanii, a Alanowie wraz z ludami germańskimi dotarli do Galii i Hiszpanii). W XIII wieku spotykamy[kto?] sarmackich Jazygów walczących z Mongołami nad rzeką Wołgą; Mongołów nie zatrzymali i migrowali m.in. na Węgry (zob. Jasowie).

Wiele kronik opisuje Wandalów, Scytów, Sarmatów  jako Słowian. Niestety, ale szatan stara się ukryć pochodzenia narodu zniżając je do wyżej rozwiniętych małp. Nic bardziej mylnego. To że biblii nie używa nazw ”Indianie”, ”Chińczycy”, to nie znaczy że o nich nie mówi. Jeszcze nikt nie zdyskredytował biblii w taki sposób aby pozbawić Boga 100% wiarygodności. Większość ataków jest bezpodstawna i polegająca na niewiedzy czytelników. Te same artykuły zaprzeczają historyczności Jezusa, by zaraz potem uznać że ponoć miał żonę.

Zniknęli Izraelici, pojawili się Scytowie. Zniknęli Scytowie, pojawili się Sarmaci. Zniknęli Sarmaci, pojawili się…..Kto się pojawił, któż jest trzonem Izraela!?

Trzonem narodu wybranego jest lud bałwochwalczych białoskórych Słowian. Trzonem trzonu są m.in. Polacy czyli Lechici!! Być może większość z nich może jest Efraimitami.

Lech, Czech, Rus czy może Efraim, Beniamin, Manasses ?

Jeśli chcecie poznać tożsamość narodów, sprawdźcie Księgę Rodzaju, rozdział 10

Wracając do Izraelitów. 12 Plemion przydzielając sobie ziemie podzieliło się na tzw. brygady.

Brygada Rubena znajdowała się na południu: Gad, Symeon, Ruben |sądzę że ich dzisiejsi przodkowie są głównie wyznawcami prawosławia.

Brygada Judy znajdowała się na zachodzie: Issachar, Zabulon, Juda

Brygada Dana znajdowała się na północy: Aser, Neftali, Dan

Brygada Efraima znajdowała się na wschodzie: Beniamin, Manassases, Efraim

 

Ciekawe mapy o Scytach, pierwsza mapa najważniejsza! chociaż słabo widoczna.

 

 

 

 

Luźne Podpunkty :

  • Lewici nie posiadali ziem, i nawet nie byli niewolnikami w Egipcie jako pozostali bracia np. Issacharyci.
  • Beniaminici po powrocie do Palestyny byli znani jako ”Galilejczycy”
  • Jeden z pierwszym królów Bułgarii miał na imię Symeon
  • Ruben popełnił cudzołóstwo, i możliwe że zmieszał się po części z Synagogą Szatana.
  • Bośniacy i Czarnogórcy to Serbowie.
  • Macedończycy to Bułgarzy.
  • Ros był Synem Beniamina, ale jeden z potomków Abrahama miał na imię Sarmoth!!!!
  • Etruskowie (etr. Rasenna lub Rasna, gr. Τυρρηνοί Tyrrhenoi, łac. Etrusci lub TusciMogli być to potomkowie (powiedzmy Tirasa) i Izraelici z plemienia Gada lub Manassesa) – bardzo luźna moja hipoteza. Podaję hipotezy niestety głównie z anglojęzycznych źródeł.
  • Mamy jednak mnóstwo naukowych potwierdzeń że Biblia mówi prawdę nie licząc listów Pawła.
  • Rzeka Dunaj nazywana była wcześniej jako Ister/Istar czyli filistyńska Astarte.
  • Polska wersja imienia Efraima to Efrem.
  • Mitologia i nazwy greckie często odnoszą się do Biblii.
  • Plemię Gada – Imię Gad jest dość popularne, podobno znaczy żołnierz. – Gadrael (upadły anioł z Ks. Henocha który uwiódł Ewę) Gad  Plemię Gada ma w sobie cechy typowo słowiańskie. Jak zauważymy rozmieszenie i zachowanie tych plemion to zobaczymy że np. Gad kumplował się z Rubenem itd. Niestety później czyli aż do teraz narody te zwalczają się wzajemnie. Jeśli chodzi o mapy to Izraelici nie są chyba tak samo obecnie rozmieszczeni jak kiedyś.  W większości stron znajdziemy głównie British Israelism jako zasłona dymna.
  • Gad miał otrzymać dużo wolnego terenu, Rosja i Polska teoretycznie pasują ale bliżej im do większej puli genetycznej Efraima I Manassesa. Symbol Gada to podobno lew. W jednym z herbów Bułgarii i Czech jest lew.
  • Plemię Symeona (Symeon = Szymon) dotarło również do Anglii jako m.in. wśród Walijczyków, Irlandczyków, Szkotów itd.. Mamy więc 2 grupy migracyjne: Scytowie I Kimerowie. Wciąż jestem za opinią iż wśród Irlandczyków są Izraelici. Anglicy przecież razem z Rzymem wielokrotnie gnębili ich zagłodzali i zwalczali protestantów. Anglicy spowodowali klęski głodu w Irlandii i w Persji. Scytowie to głównie przodkowie Słowian, a Kimerowie głównie Celtów którzy późno dotarli. Anglicy nie są Celtami! Oczywiście jak wspomniałem mamy Celtów z plemienia Jafeta i z plemienia Sema (Dan i Juda). Celtowie to znaczy Galowie potomkowie Gomera lub Magoga zasiedlili m.in Irlandię znacznie wcześniej.
  • Jeśli chodzi o Wyspy brytyjskie to jedynie Słowianie i Irlandczycy i Walijczycy mogą się załapać na Izraelitów. Anglicy głównie z Celtyckimi korzeniami mogą być Izraelitami, ale tzw. Angielski flegmy mogą być Anglosasami z Danii czyli plemię Dana Podejrzewam że jest to przykrywka Sasi udają Izraelitów ‘’The sons of Issac’’.
  • Państwa Izraela były zarządzane przez Lewitów, którzy nie mieli ziemi.
  • Aser miał mieć związek z Ismaelem czyli Arabami
  • Neftali miał mieć związek z zapasami.
  • Z Niemiec pochodzi większość monarchii w UE.
  • Sędzia Mieszko miał podobną armię do króla Dawida.
  • Dacja (Dacae, Getae) miała też wcześniejszą nazwę jako Dagia Dagonia. Wielbiono więc filistyńskiego Dagona. Izraelici (Serbowie) także to robili.
  • Niektórzy próbują nam wmówić że Palestyńczycy to Filistyni ale to nie prawda. Jest większa szansa że Palestyńczycy to potomkowie Judy oraz Ismaela okupowani przez Filistynów, Edomitów, Chazarów. Filistyni dotarli również do Italii wśród Etrusków z plemienia Gada lub Manassesa albo Rubena albo wszystko naraz + potomkowie Tirasa.Mamy za to ogromne trzy dowody: Scytowie to Izraelici a Słowianie to Scytowie (a może Szczytowie ?), hmmm.
  • Chorwaci przybyli na Bałkany przed Serbami.
  • W Biblii Lechia oznaczało chyba szczękę. Problem jest inny Lechia wtedy istniała ale w Palestynie jako Izrael. Trzeba jednak pamiętać o Wedach jako okresie spajającym Izraelitów i Słowian. Dowody na pochodzenie Scytów dają Słowianom dużo wytłumaczeń dlaczego nas zawsze zwalczano. Oczywiście podaje się to nam jako legendy, ale czemu to jedyne oficjalne źródła?
  • Zoroastryzm (Zaratustra) to religia pozornie podobna do Biblii. Rezultatem tego mogły być Wedy. Daniel pewnie znał ową religię żyjąc pod panowaniem Perskim. Coś czuję że właśnie Zoroastryzm popularny u starożytnych Słowian J i Wedy mogą działać obecnie jak magnez i są potężnym zwiedzeniem. Zamiast Wszechmogącego Izraela jest proponowany Ahura Mazda.
  • Istniała kiedyś taka prowincja w obecnym Afganistanie o nazwie Zabulistan  od nazwy syna Izraela – Zabulona. Wiki i reszta podają że o dynastię (https://en.wikipedia.org/wiki/Zunbils). Ale widać że nazwy są zbyt wskazują na kraj Zabulona.
  • Sarmaci byli określani jako Skośnooki jaszczurzy lud o białej skórze. Od słowa Sauros.
  • Historia MedoPerska nie licząc Biblii to najlepsze źródło o Słowianach. Awesta i reszta tych ksiąg z Wedami włącznie to pośrednie źródło o Izraelitach kaukaskich.
  • Ludy Bałtyckie i Fińskie są moim zdaniem spokrewnione (Potomkowie Gamera)
  • Słowo ”Bułgar” możemy oznacza w sumie człowieka z Wołgi. W > B według j. greckiego.
  • Białoruś po łacinie to Ruthenia, kraj potomków Ruth..!?
  • Judejczycy są zdecydowanie odcięci od reszty braci (nie wszyscy)
  • Izraelici przeżywali co najmniej trzy migracje, pierwsza przez Asyryjczyków, druga przez Chaldejczyków, trzecia przez żydów i rzymian przed zniszczeniem Jerozolimy.
  • Scytyjskie portrety ukazują ich jako Semitów!

Istnieje także apokryf: Testament 12 Patriarchów, naucza podobno o Chrystusie jako Bogu (nie jestem tego pewien) i jest po głównie powtórzeniem z Ks. Rodzaju. Zdecydowana większość dzieł związana z apostołami jest przeróbką gnostycką lub innym kłamliwym śmieciem. Sądzę że były 2 lub 3 okresy przerabiania tekstów, pierwsi przerabiali Faryzeusze a następnie tatusiowie kościoła tacy jak Orygenes (głoszący Królestwo Boże w naszych sercach i inne ukryte masońskie treści) a następnie Masoreci oraz uczeni w piśmie z Rzymu. Dodawano fragmenty świadczące o trójcy albo dwójcy a powinna być ”jedynca” (nie będziesz miał bogów cudzych obok mnie) | https://pl.wikipedia.org/wiki/Comma_Johanneum (dodatek do listu Jana 5:7)

 

Jest wiele dowodów na to że Izraelici dotarli do USA, Anglii, Australii, czyli do krajów Północnych przede wszystkim.

  • Ozeasz był z plemienia Issachara, Micheasz z plemienia Efraima, Ambakum (Habakuk) I Sofoniasz z plemienia Symeona, Joel z plemienia Rubena. Wyczytać to można z apokryfu zwanego ”żywoty proroków”
  • Karpaty należały do Scytów, zaś Elamici byli bardzo związani ze Słowianami, co mnie bardzo zaciekawiło. Czyżby wraz z Aryjskim Izraelem przybyli Elamici jako… Bałtowie ?

Biblia ukazuje nam ciekawe konfiguracje poszczególnym plemion przykładowo: Zabulon posiadał dojście do morza i bogactwo, a także kumpluje się z Issacharem. Jeden wyruszał drugi siedział w namiotach. W starożytności zabulonici nie posiadali dostępu do morza, gdyż posiadali je Aseryci i część Manassesytów i Danici. Symeon i Lewi to bracia, Ruben kolegował się z Gadem.

Pozostawiam czytelników, z tą myślą….

 

 

slowianie12_tribes_of_israel_map-svg

Słowianie są niewątpliwie ludem twardego karku. Są zaradni i są przepełnieni bałwochwalstwem.

Co ciekawe jesteśmy hegemonami terytorialnymi, demograficznymi a nawet pod względem liczebności państw (Słowiańskich jest więcej niż Romańskich czy Celtycko-Germańskich)

Starożytne kroniki musiały o nas (Słowianach, Lechitach) wspominać ale nie używano nazwy ‘’Słowianie’’ tak samo nie mówiono Niemcy, Portugalia, Italia, itd. Używano innej nazwy np. Scytowie albo Sarmaci lub Wandalowie, Wenedzi (Wended) czy raczej między różnymi plemionami Jafeta rządzili Izraelici z plemienia Dana lub Efraima/Manassesa.

Co ciekawe Słowian podbił Rzym rękami Alemańczyków (Niemców z plemienia Dana) zaś Irlandczyków, Walijczyków i Szkotów Anglosasi z plemienia Dana. Przypominał że z czasów Chrobrego Słowianie również okupowali Brytanie razem. Irlandia były po potopie zamieszkana przez Nefilimów i plemię Magoga/Gomera. W latach (1213-1016 p.n.e.) Dynastia Tuatha Dé Danann czyli z plemienia Dana dobiła się do władzy.

Emer Finn lub Eber Finn ( Emhear Fionn) – legendarny zwierzchni król Irlandii z bratem Eremonem w latach 1016-1015 p.n.e. Czwarty syn Mileda (Mila) i jego drugiej żony Scoty, córki Faraona, króla Egiptu.Urodził się na terenie Hiszpanii. Przydomek Finn oznacza Sprawiedliwy lub Biały. Zapewne używał przydomka w drugim znaczeniu, celem odróżnienia się od swego najstarszego brata przyrodniego, Emera (Ebera) Donna („Brązowego”). Według irlandzkich średniowiecznych legend i historycznej tradycji, był jednym z wodzów, którzy wzięli udział w najeździe Milezjan na Irlandię. Ci zdobyli wyspę z rąk Tuatha Dé Danann, zaś Emer został jednym z pierwszych milezjańskich zwierzchnich królów.’’

Polska nazywana jako jako Lechia przez Turków, Persów, Ormian. Mapy pokazują dwie oddalone od siebie społeczności Słowian: Pod względem zamieszkania jako północni i południowi.

Zaskakuje mnie wiele informacji twierdzących że Aryjczycy to Słowianie. Dlaczego nagle tego się dowiadujemy o Słowiańskiej Germanii, o tym jak sprzeczna jest dzisiejsza ”nałuka” z ówczesnymi kronikami (Długosz, Prokosz, Kronika Wielkopolska, Kadłubek itd). Co prawda te najlepsze teksty spalono/schowano a zostawiono te ocenzurowane, jednak nie usunięto wszelkich Polaków/Lechitów/Wandali/Wiślan/Wenedów/ Gotów.

Cała ta bajka wędrówek ludów gdzieś z Syberii jest strasznie naciągana i umyślna (ukrywa 10 narodów Izraela)

Wśród rodowitych Basków, Ormian, Greków, Anglików także mogą przebywać Izraelici.

Uważam że Ugrofinowie (Finowie, Estończycy, Lapończycy, Liwowie, Karelowie i inni) są spokrewnieni z dziesięcioma plemionami Bałtyckimi (Litwini, Łotycze + Prusowie, Jaćwingowie, Żmudzini, Łatgalowie, Zemgalowie, Zelowie, Kurowie, Galindowie)
Innymi słowy głównie naród Gamera syna Jafeta.

Węgrów nie uważałbym za lud fiński, te wymysły są oparte na fantazjach XIX, XX wiecznych naukowców czyli nieuków.  Madziarowie mieli w przeszłości wiele do czynienia ze Słowianami, Hunami i Prabułgarami/Onogurowie (oficjalnie ludy Tureckie).

Neurowie (gr.Νευρῶν/Neuroi) – starożytny lud wzmiankowany przez Herodota, który lokalizował ich siedziby na północny zachód od Morza Czarnego. Obecnie przyjmuje się, że zamieszkiwali dorzecze górnego Dniestru, Bohu i Prypeci. Najprawdopodobniej tożsami z ludnością kultury miłogradzkiejWedług Herodota Neurowie na pokolenie przed wyprawą króla perskiego Dariusza Wielkiego przeciw Scytom osiedlili się w kraju Budynów, zmuszeni do opuszczenia swojej ojczyzny z powodu plagi węży. Grecki historyk przekazał także informację o szamańskich praktykach Neurów związanych z wilkołactwem, pisząc że raz do roku na kilka dni każdy z nich staje się wilkiem, a potem znowu przybiera dawną postać. Dawniejsi badacze skłonni byli dopatrywać się owych wspomnianych przez Herodota pierwotnych siedzib Neurów na obszarze położonym mniej więcej między Bugiem i Wielkopolską, na co wskazywać miałyby licznie występujące na tym terenie nazwy rzeczne o rdzeniu *nur / *nyr („mokry, wilgotny”)[3]: Nurzec, Ner, Narew. Neurowie byliby w tym przypadku ludnością kultury łużyckiej, która wywędrowała na wschódPrzez większość badaczy polskich identyfikowani ze Słowianami. Według Zbigniewa Gołąba Νευροί = psł*Nervi „ludzie” – populacja prasłowiańska (być może również Budynowie), która nawiązała łączność z powrotną falą irańskich koczowników, Scytów, którzy pojawili się na stepach pontyjskich. Świadczyć o tym może istnienie całego zestawu wyrazów charakterystycznych tylko dla Słowian i Irańczyków (nie występujących w językach bałtyckich, albo będących późną pożyczką z językówsłowiańskich), szczególnie w zakresie życia religijnego, obyczajów, moralności (np. para: bogъ : divъ), które prawdopodobnie pochodzą z pierwszych wieków pierwszego tysiąclecia p.n.e. Łączność ta, która pozostawiła trwały ślad w kulturze i słownictwie Słowian, trwała aż do przybycia Gotów na Ukrainę ok. 300n.e.[5] Inne hipotezy dopatrują się w Neurach związku plemiennego prasłowiańsko-bałtyjskiego lub nawet plemion czysto bałtyjskich. Jeszcze inni badacze skłonni są dopatrywać się w nich ludności fińskiej.  [Polska wikipedia]

Olof von Dalin The 18th century Swedish historian Olof von Dalin wrote that the Neuri were a mixture of races: Scythians, Greeks and Hebrews who accompanied the Budiner or „Shepherd Scythians”, to the Swedish islands around 400 BC. This exodus was the result of pressure from the Macedonians. He also indicated a belief that the Neuri were the common ancestors of Finns, Sami, and Estonians.

the Neuri seem to be remnants of the Ten Tribes of Israel which Shalmaneser, king of Assyria, brought as captives out of Canaan… [When one realises that] the language of the ancient Finns, Lapps and Estonians is similar to the Hebrew and even that this people in ancient times reckoned their year’s beginning from the first of March, and Saturday as their Sabbath, then one sees that the Neuri in all probability had this origin.

Dalin’s theory is regarded as quaint by modern scholars of linguistics, who can find no connections between the Uralic family of languages and the Semitic languages.

A tłumacząc luźno według tego pana Neurowie byli mieszanką: Scytów, Greków i Hebrajczyków którzy towarzyszli Budynom lub Scytyjskim Pasterzom (B>V, hmm ciekawa hipoteza Wódynowie?]. Neurowie widocznie są potomkami 10 Plemion Izraela, a język starożytnych Finów, Lapończyków i Estończyków jest podobny do Hebrajczyków i nawet ci ludzie rozpoczynali swój rok kalendarzowy w marcu a ich dniem sabatu była na nasz obecny dzień tygodnia Sobota.  Oczywiście tej teorii nikt nie popiera bo bazuje na Biblii i 10 plemionach Izraela. Nie oczekujmy że ktoś z mainstreamu zacznie mówić że np. Biali ludzie są potomkami starożytnych Izraelitów. Świadomość istnienia ludu bożego łamie karki systemu zaprowadzając ludzi do Boga i Jego Prawa i Chrystusa.

Budynowie (gr.Βουδίνοι/Budinoi) – wzmiankowane przez Herodota plemiona koczownicze zamieszkujące lasy i step pomiędzy Dnieprem a Wołgą, żyjące na północ od Scytów, w sąsiedztwie Sauromatów. Pomimo prowadzenia wędrownego trybu życia budowali drewniane warownie[1]. Brali udział w wojnie Scytów z królem perskimDariuszem ok. 513 p.n.e. jako sprzymierzeńcy Scytów. Na ich terytorium istniało jedno duże miasto o nazwie Gelonos (dziś Bielsk nad rzeką Worsklą w okolicach Połtawy na Ukrainie), zbudowane w całości z drewna, zamieszkane w większości przez ludność pochodzenia helleńskiego.W opinii Zbigniewa Gołąba być może Prasłowianie (podobnie jak Neurowie), Βουδῖνοι mogło być greckim zapisem psł*Budyni „współplemieńcy”[2]. Boris Rybakow nie wykluczał powiązań Budynów ze Słowianami lub Bałtami, utożsamiał ich z kulturą juchnowską[3]. O bałtyjskim pochodzeniu Budynów przekonany był Aleksander Brückner[4]. Inne teorie dopatrują się w nich jakiegoś ludu fińskiego[5], bądź też przodków Mordwinów lub Permiaków[6].

Język Polski wbrew pozorem ma więcej wspólnego z j. greckim, hinduskim, perskim, sanskrytem niż z Łaciną,

Schafarikbelieves the Neuri to have been ancestors of the Slavic peoples. The position assigned to their district appears to be about the head waters of the Dniester and Bug (Bugh) and the central course of the Dnieper just the region which, on general grounds, place-names, recorded migrations and modern distribution, appears to be the original location of the Slavs (q.v.). The wolf story again recalls the tales of werewolves so common among Slavonic peoples, and there is much probability in Schafarik’s conjecture that the Neuri are nothing but the ancestors of the Slavs.[2]

A ten pan wierzył że Słowianie i Neurowie to ci sami ludzi. Herodot także wspominał coś o wilkach, wilkołakach w kontekście Neuri.

Tyshchenko[edit]

Leading Ukrainian linguist Kostiantyn Tyshchenko, who did a comprehensible research on the toponyms and placenames in Ukraine, claims that the Neuri were a Celtic tribe, as witnessed by numerous Celtic placenames (50 Celtic placenames, alone, in western Ukraine) with ending -chiv, – chy or prefix -treb from Celtic (found in Cornish) -chy house, building and -tref village) in Volyn (Vol(o)hyn, from Volohs (Walhaz) ancient Gothic-Slavic name for Celts). Tyshchenko mentions following Celtic placenames in Volyn (original Neurida, land of Neuri): Bakhiv, Borokhiv, Drukhiv, Radekhiv, Bykhiv, Rakhiv, Serkhiv, Cherniakhiv, Horokhiv, Velykhiv, Terekhiv, Zalukhiv, Darakhiv, Hlukhy. The movement of the Neuri westwards is likewise traceable by the presence of 20 Celtic placenames (as in Malyn from Celtic mael, prince or Chernihiv, originally Ternihiv, compare Welsh teyrn, king) in Ukrainian Polissya (Zhytomyr and Chernihiv regions).[3]

The Cambridge Ancient History[edit]

The Cambridge Ancient History associates the Neuri with the Milograd culture and presumes that they were a Baltic-speaking people.[4]

Jedni uważają Neurów za Celtów a inni za Bałtów. Czyli Kim są w końcu Neurowie mieszkający na terenach dzisiejszej Ukrainy uważani za lud Scytów? Kim są więc Scytowie, Szczytowie? O tym żaden kronikarz nie powie prawdy wprost. Nawet poniższy…

Kronika Nestora z roku 1113.

Kronikarz w zasadzie potwierdza inne kroniki, lecz ukrywa (na polecenie cenzury) istnienie 9,5 plemion Izraela.  Poniżej cały piąty rozdział

(5) Obyczaje Różnych Plemion I Narodów

Polanie tedy, żyjąc z osobna, jakośmy rzekli, byli rodu słowiańskiego i nazwali się Polanami, i Drewlanie wywodzili się z tychże Słowian, i nazwali się Drewlanami; Radymicze zaś i Wiatycze — z Lachów. Było bowiem dwu braci u Lachów — Radym, a drugi — Wiatko; i przyszedłszy, siedli: Radym nad Sożą, i od niego przezwali się Radymicze, a Wiatko siadł z rodem swoim nad Oką i od niego przezwali się Wiatycze. I żyli w zgodzie Polanie i Drewlanie, i Siewierzanie, i Radymicze, i Wiatycze, i Chorwaci. Dulebowie zaś mieszkali nad Bugiem, gdzie dziś Wo-łynianie, a Ulicze i Tywercy siedzieli nad Dniestrem, sąsiadując z Dunajem. Było ich mnóstwo, siedzieli bowiem nad Dniestrem aż do morza, i są grody ich i do dnia dzisiejszego; dlatego Grecy nazywali ich Wielką Scytią.

[Wszystkie te plemiona] miały swoje obyczaje i prawo ojców swoich i podania, i każde — swój zwyczaj. Polanie więc mieli obyczaj ojców swoich łagodny i cichy, i wstydliwość przed swoimi synowymi i siostrami, przed matkami i ojcami swoimi; synowe zaś przed świekrami i dziewierzami wielką wstydliwość miały; mieli też ślubny obyczaj; nie chodził zięć po synową [tzn. narzeczony po narzeczoną], lecz przyprowadzano ją wieczorem, a nazajutrz przynosili, co za nią oddawali. A Drewlanie żyli na obraz zwierzęcy, po bydlęcemu, zabijali jeden drugiego, jedli wszystko nieczyste, i ślubów u nich nie bywało, lecz porywali dziewice nad wodą. I Radymicze, i Wiatycze, i Siewierzanie jednaki obyczaj mieli: żyli w lesie, jak wszelki zwierz, jedli wszystko nieczyste i mówili sprośności przed rodzicami i przed synowymi. I ślubów u nich nie bywało, jeno igrzyska między sioła mi; schodzili się na igrzyska, na pląsy i na wszelkie pieśni biesowskie, i tu porywali żony sobie, z którymi już wprzódy się umówili; mieli zaś po dwie i po trzy żony. I jeśli kto umierał, to czynili nad nim tryznę, a potem czynili stos wielki i wkładali na ten stos umarłego i spalali, a potem, zebrawszy kości, wkładali je w małe naczynie i stawiali na słupie przy drogach, jak czynią Wiatycze i dziś. Ten sam obyczaj uprawiali Krywicze i inni poganie, nie znający zakonu Bożego, jeno sami sobie tworzący zakon.

Powiada Georgios [Hamartolos] w latopisie: „Oto każdy naród ma albo prawo pisane, lub obyczaje, które u nie mających prawa pisanego uważane są za spuściznę ojców. Z nich zaś pierwsi są Syryjczycy, żyjący na końcu ziemi, jako prawo mający obyczaje ojców swoich: nie cudzołożyć, nie wszetecznić, nie kraść, nie obmawiać, nie zabijać, i zgoła nie czynić zła. Prawo zaś Baktrian, zwanych Brachmanami i Wyspiarzami, które im pradziadowie przekazali cnotliwie, jest takie, że mięsa nie jadają i wina nie piją, nie wszetecznią i żadnego zła nie czynią, dla wielkiej bojażni Bożej. Inaczej jest u sąsiadujących z nimi Indów. Ci są zabójcy, plugawcy i gniewliwi ponad wszelką miarę; a wewnątrz [tego] kraju mieszkający jedzą ludzi, zabijają podróżnych i jedzą gorzej niż psy. Swoje prawo jest u Chaldejczyków i u Babilończyków: matki pojmować, z dziećmi braci wszetecznić, i zabijać. I wszelki bezwstyd czynią, uważając go za cnotę, nawet będąc daleko od kraju swojego. Inne znów prawo mają Gelejowie: niewiasty u nich orzą i budują domy, i męskie roboty robią, lecz za to wszetecznią, ile chcą, nie powstrzymywane przez mężów i nie upominane. Są zaś wśród nich chrobre niewiasty, krzepkie do łowienia zwierza. Rządzą te niewiasty mężami swoimi i panują nad nimi. W Brytanii zaś wielu mężów śpi z jedną niewiastą, i wiele niewiast spółkuje z jednym mężem, i to bezprawie wykonywają jako prawo ojców, bez zazdrości i przeszkody. Amazonki zaś mężów nie mają, jeno jak bezmowne bydlęta raz do roku tuż przed dniami wiosennymi wychodzą ze swej ziemi i spółkują z mężczyznami z krajów sąsiednich, uważając tę porę poniekąd za uroczystość i wielkie święto. Gdy zaś poczną od nich w łonie — znowu rozbiegną się stamtąd wszystkie.

Gdy zaś przychodzi czas rodzić i jeżeli rodzi się chłopak, to zabijają go, jeśli zaś dziewczynka, to żywią i starannie wychowują”. Tak oto i za naszych czasów Połowcy zachowują teraz prawa ojców swoich: krew przelewają i chwalą się tym, jedzą padlinę i wszelką nieczystość — chomiki i susły, i pojmują swe macochy i jątrwie [bratowe], i inne obyczaje ojców swoich zachowują. My zaś, chrześcijanie wszystkich krajów, gdzie wierzą w Trójcę Świętą i w jeden chrzest, i jedną wiarę wyznają, mamy zakon jeden, jako że w Chrystusie ochrzciliśmy się i w Chrystusa przyoblekli (s. 217—220).

Nestor pod koniec cytuje nam ”świętszego od Chrystusa” Pawła. Dlaczego jednak ziemie Słowian zostały nazywane aż do 1113 roku Scytią, krajem Szczytów?

Wandalowie, ludzie z Wandaluzji (Wisły) czyli Wiślanie.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Polacy_a_Wandalowie

https://pl.wikipedia.org/wiki/Wenedowie

https://pl.wikipedia.org/wiki/Wendowie

https://pl.wikipedia.org/wiki/Wendland

http://www.taraka.pl/saqaliba_slowianie_maghrebie

Istnieje pełno plemion Germańskich przypisywanych do Niemców. Niestety dla nich dowodów jest dużo na słowiańskość Wandali, Swebów itd.

Wedy I Awesta

Słowianie wyznawali wcześniej Wedyzm Aryjski czyli oraz Zoroastryzm. Wedy (inne czyli te najbardziej skażone trafiły do Hindustanu zaś Awesta to święte księgi Perskie. Za czasów Piastów wiele z tych kronik zostało spalonych a resztę przepisali pod cenzurą rzymu na łacinę głównie księża jak Długosz czy Gal Anonim. Pod pozorem walki z pogaństwem wszczepiono Polakom łatkę dzikusów bez języka, pisma i bez wolności. Wcześniej słudzy szatana zniszczyli lub schowali/wynieśli z Aleksandryjskiej biblioteki Oryginalną Biblię w języku i alfabecie Mojżesza z pochodzenie Lewity.

 

Kronikarz Adam z Bremy tak oto zapisał o nas:

Sclavania igitur, amplissima Germaniae provintia, a Winulis incolitur, qui olim dicti sum Wandali; decies maior esse fertur nostra Saxonia, presertim si Boemiam et eos, qui trans Oddaram sunt, Polanos, quaia nec habitu nec lingua discrepant, in partem adiecreris Sclavaniae (łac. Słowiańszczyzna, największy z krajów germańskich, jest zamieszkana przez Winnilów, których dawniej zwano Wandalami. Jest to kraj przypuszczalnie większy nawet od naszej Saksonii; szczególnie jeżeli uwzględnimy w nim Czechów i Polan zza Odry, jako że nie różnią się te ludy ani obyczajem, ani językiem).

 

Według tego pana Longobardowie, Wandalowie, Winilowie, Czesi, Polachy to praktycznie  jeden i ten sam naród!

 

Szczerbiec:  jest największym chyba dowodem na Izraelskość Słowian a na dodatek wyjaśnia sprawe tetragramu (eeve znaczy bóg w języku staro-hebrajskim)

Na głowicy monogram Boga, tzw. tetragrammaton z literami Α i Ω (Alfa i Omega alfabetu greckiego) oraz napis w języku łacińskim Haec figura valet ad amorem regum et principum iras iudicum (ten znak umacnia miłość królów i książąt, a gniew sędziów). Na jelcu wygrawerowany jest tekst w języku hebrajskim, wyrażony literami alfabetu łacińskiego Con citomon eeve Sedalai Ebrehel (żarliwą wiarę wzbudzają imiona Boga Sedalai i Ebrehel – chodzi prawdopodobnie o imiona Boga w Starym Testamencie El Szaddai i El-Roeh) oraz tekst łaciński Quicumque hec nomina Dei secum tulerit nullum periculum ei omnino nocebit (ktokolwiek te imiona Boga ze sobą nosić będzie, temu żadne niebezpieczeństwo w ogóle nie zaszkodzi).

[Chodzi oczywiście o język Mojżesza – dopisek red]

 

 

 

 


 

Antowie (Entowie) Wandalowie Sklawinowie  Wenedowie 

Ciekawy link:

http://grzegorj.interiowo.pl/lingwpl/nazwy1.html

http://grzegorj.interiowo.pl/lingwpl/nazwy2.html

 

Według wielu historyków Antowie to plemię Słowiańskie bądź zeslawizowane plemię Sarmackie. Byli oni protoplastami Słowian południowych czasem identyfikowami z Aorsami/Alanami). O Antach i Alanach wspominają nawet kroniki Chińskie o ludzie Yancai.

Inna nazwa Antów to: Entowie (czyli ze staro-angielskiego, giganci)

pro-syjonistyczna Wikipedia czyli oficjalne informacje mówią nam tak:

Profesor Jan Otrębski etnonim Antowie uważał za twór sztuczny, utworzony przez pisarzy starożytnych z drugiego (przyrostkowego) członu nazwy *Slavąta (tj. *Slav-ąta, porównaj polskie imię osobowe Sławęta, ukraińską nazwę miejscową Sławuta)[4]. Tadeusz Lehr-Spławiński uważał zaś, że nazwa ta może być etymologicznie bliska nazwie Wenetów[5]. Według Pawła Józefa Szafarzyka określenie Antowie (Antes, Antae, czy u Pawła Diakona Anthaib) ukuli niemieccy[6] sąsiedzi Słowian, a od nich przeszło do greki i łaciny:

angs. Ent (gigas), l.mn. Entas, przymiotnik entisc (giganteus olbrzymi), strniem. Anzi, goc. zapewne Ants czyli Antus, skand. Atr i Tro […] Słówko Anta podług organicznych ustaw języka naszego musiałoby brzmieć po cyrylsku, czyli starosłowiańsku Ѫта to jest Onta, nbul. Ata, ross., serb. Uta, korut. Vota, pols. Wąta[7], starocz. Ùta, nczes. Auta itd.[8].

Historyk rosyjski Lew Gumilow tak tłumaczył ten etnonim:

Słowianie rozprzestrzenili się na północ, gdzie zwano ich Wenedami (słowo to do dziś zachowało się w języku estońskim) Na południu nazywano ich Sklawinami, na wschodzie – Antami. Historyk ukraiński M. Brajczewski[9] ustalił, że greckie słowo „Antowie” znaczy to samo co słowiańskie „Polanie”. Zachowało się słowo rodzaju żeńskiego „polanka” (поляница[10]) w znaczeniu „bohaterka”[11]. Ale słowa „polanie” w analogicznym znaczeniu dziś się nie używa, gdyż wyparło je z użycia tureckie słowo „bagadyr”[12]

Henryk Łowmiański zwrócił uwagę na niesłowiańską genezę nazwy Antów i na jej dawne występowanie na Kaukazie w przekazach Pomponiusza Meli („De Chorographia” I, 13: super Amazonas et Hyperboreos Cimmerii, Cissi, Anthiacae (lub: Cissianti, Achaei), Georgili, Moschi…) i Pliniusza („Naturalis historia” VI, 35: Ultra eos plane iam Scythae, Cimmerii, Cissi, Anthi, Georgi et Amazonum gens…), jednak odrzucał koncepcje łączenia ich z Czerkiesami-Adyge, Lezgińczykami[13], Alanami, czy też poglądy jak np. Vernadsky‚ego, jakoby ci Słowianie zostali podbici przez Antów-Alanów i otrzymali nazwę swych zdobywców, ponieważ sami Słowianie nigdy tej nazwy nie używali, a posługiwali się nią Goci, którzy przekazali ją źródłom bizantyńskim, zresztą na krótko, bo po Pseudo-Maurycym ulega ona zapomnieniu (z wyjatkiem Gotów, którzy mogli zapamiętać ją dłużej, jeżeli prawdą jest, że przeszła do Beowulfa i źródeł longobardzkich – jako określenie Słowian[14]). Według Łowmiańskiego Goci przenieśli na Słowian tę nazwę, gdyż pomiędzy tymi dwoma zespołami etnicznymi przebywał element trzeci, ściśle ze Słowianami związany, noszący nazwę Antów, którzy prawdopodobnie byli pochodzenia sarmackiego, na co może wskazywać duża liczba sarmackich kurhanów z I-II w. w dorzeczu Rosi oraz przenikanie elementów kultury sarmackiej do kultury czerniachowskiej. To przeniesienie nazwy miałoby podobną analogię jak wcześniejsze skojarzenie staroeuropejskich Wenetów ze Słowianami nadbałtyckimi, a następnie ze Słowianami w ogóle[15].

W nauce rosyjskiej i radzieckiej istniała tendencja do łączenia Antów z Rosomonami Jordanesa (Rosomonorum gens infida), a tychże ze względu na podobieństwo nazwy z Roksolanami (Roxolani) Strabona, prawdopodobne *ΡΟΣΟΜΑΝΟΙ mogło być błędnie odczytywane jako ΡΟΞΟΛΑΝΟΙ, za poglądem tym optowali Piotr Nikołajewicz Trietjakow (Петр Николаевич Третьяков) i Vernadsky[16] oraz Aleksander Dmitriewicz Udalcow (Александр Дмитриевич Удальцов)[17].

 

Antowie występują w Kronice Jordanesa z VI wieku, w tekstach Prokopiusza z Cezarei, Pseudo-Maurycego i Menandra Protectora. Wymienieni autorzy uważali Antów za Słowian. Istnieje hipoteza według której w tradycji wczesnosłowiańskiej przetrwały sarmackie wierzenia i tamgi, które dały początek m.in. znakom herbowym Rurykowiczów i polskiej szlachty[18]. Jordanes twierdził, że wszystkie znane mu ludy słowiańskie są ze sobą spokrewnione. Z nazwy wymienia w swojej Kronice trzy: Antów, Wenedów i Sklawinów:

Sed nihil valet multitudo in bello, praesertim ubi et multido armata advenerit: nam hi, ut initio expositionis , vel catalogo gentis dicere coepimus, ab una stirpe exorti, tria nunc nomina reddidere, id est, Veneti, Antes, Sclavi; qui quamvis nunc, ita facientibus peccatis nostris, ubique desaeviunt: tamen tunc omnes Ermanarici imperiis servire. (Wenetowie zaś, jak podałem w wykazie szczepów na początku mojego wykładu, pochodząc z jednego pnia, występują dzisiaj pod trzema nazwami: Wenetów, Antów i Sklawenów. I chociaż dzisiaj, w wyniku naszych grzechów wszędzie się srożą, wtedy wszyscy spełniali pokornie rozkazy Ermenryka)[19]

Jordanes zalicza Antów do plemion wschodniosłowiańskich zamieszkujących, od około IV wieku, dorzecze Dniepru. Wymienia też ich wodza Boza i siedemdziesięciu naczelników, którzy w roku 375 zostali pokonani przez króla Ostrogotów Winitara i ukrzyżowani[20]. Centrum ich osadnictwa w VI wieku występuje w rejonie Kaniowa. Na początku VII wieku walczyli z Awarami. Menander[21] opisuje ich niepowodzenia w tej walce oraz poselstwo wysłane przez Antów do kagana Awarów. Przywódca poselstwa, Medzamir, wyniosłym zachowaniem oburzył kagana, który polecił go zabić.

[Medzamir, medzamiros to imię ze słowiańską końcówką – dopis red.]

 

Kiedy władcom Antów niedobrze się wiodło i wbrew swym nadziejom znajdowali się na dnie upadku, zaraz Awarowie grabili ich ziemie i łupili kraj. Utrapieni najazdami nieprzyjaciół Antowie wysłali do nich poselstwo, wybrawszy w tym celu Medzamirosa, syna Idaridziosa a brata Kalagastosa i prosili, aby wykupił kilku wziętych do niewoli współplemieńców. Medzamiros tedy przybywszy w poselstwie do Awarów, a będąc człowiekiem wymownym i lubiącym górnolotne słowa, przemawiał do nich trochę dumnie i hardo. Wtedy ów Kotagir, sprzyjający Awarom, a knujący jak najgorsze zamysły przeciw Antom, skoro Medzamiros mówił zbyt wyzywająco jak na posła, powiedział do chagana: „ten człowiek posiada u Antów największe wpływy i potrafi w każdym wypadku stawić czoło swoim wrogom; trzeba go zatem zgładzić, aby na przyszłość bez przeszkód najeżdżać na ich ziemie”. Za jego namową Awarowie podeptali przywileje poselskie i za nic mając sprawiedliwość Zamordowali Medzamirosa. Od tego czasu jeszcze więcej niż przedtem spustoszyli ziemie Antów i nie przestali stamtąd uprowadzać ludzi i zdobyczy”

Pseudo-Maurycy tak opisuje Antów i ich bliskość Sklawinom:

Terytoria Sklawinów i Antów leżą jedne za drugim, wzdłuż rzek i łączą się między sobą tak, że nie ma między nimi żadnej znaczniejszej przerwy. Mieszkają w lasach, wśród rzek, bagien, moczarów i mając rozliczne wyjścia ze swoich siedzib ze względu na mogące ich spotkać niebezpieczeństwa, wszystko co im jest potrzebne, składają w ukryciu, nie trzymając nic zbytecznego na widoku[22] (Strategikon, VII w.)

Prokopiusz z Cezarei, w swojej Historii sekretnej, wymienia Antów kilkukrotnie, za każdym razem w niekorzystnym świetle i towarzystwie (tj. Medów, Saracenów, Sklawenów […] i innych barbarzyńców[23], oraz Hunów):

Odkąd zaś Justynian wstąpił na tron, Hunowie, Sklaweni i Antowie niemal co rok najeżdżali Illirię i całą Trację – wszystko od Zatoki Jońskiej aż do samych przedmieść Bizancjum, wraz z Grecją i Chersonezem – i w straszliwy sposób gnębili tamtejszą ludność. Przy każdym takim zagonie ponad dwieście tysięcy Rzymian musiało, jak sądzę, stracić życie lub pójść w niewolę, w wyniku czego cały ten kraj stał się istną „scytyjską pustynią„.[24]
Ponadto, chociaż Medowie i Saraceni spustoszyli znaczną część Azji, a Hunowie, Sklaweni i Antowie całą Europę, chociaż niektóre miasta zrównali z ziemią, a z innych ściągnęli ogromną kontrybucję, chociaż wreszcie całą niemal ludność wzięli w niewolę i zabrali jej wszystko, co posiadała – nawet wtedy Justynian nikomu nie umorzył podatku, z wyjątkiem jedynie miast, które zostały zdobyte, a i to tylko na jeden rok.[25]

W swoim dziele Bellum Gothorum podaje więcej szczegółów dotyczących Antów:

Zatoka Meotycka wpada do Pontu euxyńskiego. Mieszkańcy tameczni, przedtem Cymmerowie zwani, już teraz nazywają się Uturguri. Dalsze krainy na północ zajmują nieprzeliczone narody Antów (populi Antarum infiniti), a opisawszy charakter i obyczaje Słowian kończy: Przedtem i Słowianie [Sklaweni] i Antowie jedno mieli imię; albowiem obadwa narody za starodawnych czasów zwano Spory[26](Σπόρους) dotego, jak mniemam, że σποράδην t.j. rozproszenie po wioskach swoich mieszkali. Dla tej też przyczyny zajmują obszerne ziemie; większa bowiem część krain z tamtej strony Istru w ich jest dzierżeniu.[27]

 

 

 


Arabowie O Słowianach:

Al-Idrisi 

W roku 1138 król zlecił al-Idrisiemu stworzenie geograficznego opisu świata zawierającego całą wiedzę o położeniu krajów, rzek, gór, miast i dróg znanego świata oraz jego przedstawienie na mapie Ziemi w rzucie płaskim. Zadanie to ukończył po 15 latach, w 1154 roku, tworząc wielką mapę świata o orientacji południowej, zwaną Księgą Rogera (łac. Tabula Rogeriana lub Tabula Idrisiana). Geograf zamieścił w niej również informacje o Polsce, którą nazwał Buluniia (z łac. Polonia – Polska), wymieniając jej ważniejsze miasta, m.in. KrakówGnieznoWrocławSieradzŁęczycę oraz Santok:[1]

Quote-alpha.png

Co się tyczy ziemi B(u)luniia, która jest krajem wiedzy i mędrców rumijskich (ar-Rum)[a], wspomnieliśmy ją już poprzednio. Jest to kraj o pięknej ziemi, urodzajny, obfitujący w źródła i w rzeki, o ciągnących się bez przerwy prowincjach i dużych miastach, bogaty we wsie i domostwa… Posiada on winnice, oliwki i mnogie drzewa różnych gatunków owoców. Do miast jego należą: IkrakuG(i)nazna-r(a)t(i)-slabaS(i)rad(i)jaN(u)gradaS(i)tnu[b][2] Wszystkie one są sławnymi stolicami i silnymi centrami, w których zebrane są dostatki rozmaitych krajów. Prócz tego zażywają one szacunku, ponieważ przebywają w nich uczeni wykształceni w dziedzinach nauk i zaznajomieni ze swymi zawodami. Co się tyczy miasta (I)kraku, miasta G(i)nazna i reszty jej (Bulunji) wspomnianych miast, są to miejscowości o blisko siebie stojących budowlach… Ze wszystkich stron otaczają ją góry ciągnące się nieprzerwanie i oddzielające ją od kraju S(a)sun(i)ja (Saksonia), kraju B(u)amija (Bohemia – Czechy) i kraju ar-Rusija (Ruś)[3][4].

Dzieła Idrisiego, w szczególności Księgę Rogera, opisał po II wojnie światowej w swojej rozprawie habilitacyjnej profesor Tadeusz Lewicki[5].

 

 

 

Słowianie w Maghrebie

Tekst ze strony: http://www.taraka.pl/saqaliba_slowianie_maghrebie

Arabskojęzyczne źródło historyczne kronikarza al-Bakriego (przekazane nam dzięki monumentalnej pracy orientalisty McGuckin de Slane`a wykonanej jeszcze w połowie XIX w.) będące przede wszystkim opisem północnej Afryki w wieku XI wskazuje, iż we wczesnym średniowieczu (IX-X w.) w muzułmańskich krajach Maghrebu pojawiły się grupy ludności nazywane przez Arabów Saqaliba. Ludzie określani takim mianem, znani z innych średniowiecznych kronik, odegrali również znaczącą polityczna rolę na Półwyspie Iberyjskim. Pozwolę sobie na cytat z wydanej w 1997 roku Historii Hiszpanii: „W latach 1009 -1031 muzułmańska Hiszpania pogrążyła się w politycznym chaosie (…) W al-Andalus dochodziło w tym czasie do ostrych zatargów pomiędzy Słowianami (sic) i Berberami…” Kto o tym słyszał? Zapewniam, że nawet nie wszyscy orientaliści.

Powróćmy do kronikarza al-Bakriego. Wiemy o nim, że należał do wybitniejszych historyków i geografów świata arabskiego. Pochodził z podupadłego książęcego rodu. Zmarł w Kordobie w 1094 roku ery chrześcijańskiej. Do najwybitniejszych dzieł tego kronikarza należy m. in. Kitab al-masalik wa`l mamalik (Księga dróg i królestw). Znajduje się w niej wiele istotnych informacji o ludach słowiańskich w tym, o czym wie niewielu, słynna spisana w Pradze relacja kupca żydowskiego Ibrahima ibn Jakuba. A więc to nie słowa Ibrahima ibn Jakuba o państwie Mieszka zasługują na uwagę, ale przekazana przez al-Bakriego, a więc pośrednio (sic!), o nich relacja. Trzeba tutaj zaznaczyć, że dzieło al-Bakriego posiada w dużej mierze charakter przewodnika, w którym zamieszcza on obok opisu tras dla kupców i podróżników, również krótkie informacje dotyczące poszczególnych miast, a także dzieje rodzin lokalnych emirów. Opisy geograficzne i kronikarskie wzbogaca on strofami wierszy i sentencjami, które na

średniowiecznym kronikarzu zrobiły wrażenie. Aby zrozumieć klimat tego dzieła trzeba nam wiedzieć, że dla autora ważne jest barwne przedstawienie sceny i dramatyzmu opisywanego wydarzenia (np. jak bardzo błyszczała zbroja wodza). Podanie natomiast kiedy to opisane wcześniej wydarzenie miało miejsce, należy już do rzadkości. Niemniej jednak nieliczne daty pojawiające się w tekście wskazują na chronologiczny tok narracji.

Termin Saqaliba używany przez niego oraz innych kronikarzy średniowiecznych, jest najprawdopodobniej kalką językową łacińskich słów: sqlavus, sclavus, slaves. Odnosiłby się wówczas do Słowian lub niewolników.
Inna teoria głosi, że pochodzi od określenia Sclaveni, którym to w dziele Jordanesa określono jeden z wielkich odłamów Słowian. Drudzy nosili miano Antów.
Utożsamienie obu desygnatów terminu sqlavus, sclavus, slaves – Słowianin i niewolnik – wynikłoby z faktu, iż Słowianie docierali wówczas do Maghrebu i związanego z nim wówczas politycznie i kulturowo Półwyspu Iberyskiego głównie jako niewolnicy. Czy była to jednak tylko jedyna możliwość?
O skali i zasięgu arabsko-żydowskiego handlu niewolnikami świadczy zarówno znacząca ilość monet arabskich znajdywana w odpowiednich warstwach archeologicznych środkowej Europy, jak i łacińskojęzyczne źródła pisane, wskazujące Pragę jako regionalne centrum handlu niewolnikami. Powróćmy jednak do Maghrebu.

Analiza dostępnych źródeł wskazuje, iż – wbrew skojarzeniu zawartemu w nazwie (Słowianin=niewolnik) – w ujęciu średniowiecznych kronikarzy arabskich Saqaliba stanowili prężną i znaczącą politycznie grupę, która odcisnęła swe piętno nadziejach północnej Afryki. Regionem, w którym odegrali oni największą rolę jest masyw Rifu w północnym Maroku.
W IX i X w. istniało tam samodzielne (lepiej oddaje ten stan określenie częściowo niezależne) państwo (emirat Nekur /Nukur /Nakur /Nekor). Oddajmy głos jednemu z najwybitniejszych orientalistów polskich w XX wieku. Jak pisze T. Lewicki „(…) na dworze władcy małego, ale dość ważnego państewka arabsko-berberskiego zwanego Nukur (…) istniała gwardia słowiańska. Z opisu pewnego zdarzenia zanotowanego przez al-Bekriego wiemy, że gwardia ta stanowiła podporę miejscowej dynastii i cieszyła się dużymi względami emirów. Sytuacja taka istniała aż do początku XI w., kiedy Saqaliba, korzystając z trudnej sytuacji politycznej państewka zażądali od ówczesnego sułtana Sa`ida ibn Saliha formalnego uwolnienia z pozornej niewoli, w jakiej się znajdowali. Po otrzymaniu odmownej odpowiedzi, Saqaliba, popierani przez innych członków dynastii Nukur, wycofali się w góry położone w pobliżu miasta Nukur i założyli warowny obóz w pewnej miejscowości, którą od nich nazwano Qarjat as-Saqaliba („Wieś Słowian”).

Drobnym wkładem piszącego te słowa do całości zagadnienia jest uściślenie czasu wspomnianej w cytacie rewolty. Analiza tekstu arabskiego ujawniła, że wydarzenia związane z rewoltą as-Saqaliba nie mogły mieć miejsca później niż na początku X w. (na pewno przed rokiem 916 ne). Istnieje nawet możliwość, że działo się to pod sam koniec IX w.
Oczywiście wydarzenia opisane w cytacie kronikarz przedstawił bardzo barwnie. Słowianie stanowili w emiracie rodzaj policji, gwardii pałacowej. Do buntu skłonili ich członkowie rodziny obejmującego tron młodego emira. Przewrót pałacowy nie udał się. Pokonani musieli uchodzić. Gdzie? Ze źródła może wynikać, że dalsze utarczki trwały jeszcze jakiś czas.
Osobną sprawą jest lokalizacja warownej „Wsi Słowian”. W tym przypadku źródło jest dość enigmatyczne, przekazuje nam tylko ogólne stwierdzenie, że wieś założono nieopodal stolicy emiratu. Próżno dzisiaj poszukiwać na mapach Maroka miasta Nukur (Nekor, Nakur). Stolica emiratu stała się obecnie niewiele znaczącą niewielką miejscowością. Łatwo natomiast możemy zlokalizować rzekę, nad którą wzniesiono niegdyś interesujące nas miasto. Nosi ona nazwę wadi al-Nakur.
Warto dodać, że na starych mapach datowanych do XVIII w. madina al-Nakur/Nekor/Nukur występuje jako miasto wyraźnie zaznaczone. Mam tutaj na myśli mapy znajdujące się w zbiorach Muzeum Czartoryskich w Krakowie. Podawanie sygnatur nie jest tutaj konieczne ponieważ miasto Nukur położone nad rzeką o tej samej nazwie można odnaleźć na prawie każdej mapie północnej Afryki starszej niż XIX wiek. Rozbieżności co do nazwy samego miasta powstają ze względu na różną wokalizację (czyli wstawienia samogłosek do spółgłoskowego zapisu) słowa arabskiego.

Trzeba przyznać, że tereny średniowiecznego emiratu budzą zainteresowanie środowisk naukowych. Wydają się ważne dla samych Marokańczyków, tym bardziej, że wiążą się one z początkami islamizacji terenów dzisiejszego Maroka. Zainteresowanie zaś tym zagadnieniem w Maroku odpowiada dokładnie naszym zainteresowaniom początkami chrystianizacji Polski. Dlatego też już w latach pięćdziesiątych przeprowadzono rekonesans tych terenów, o czym donosi w krótkim komunikacie Ahmed Mekinasi. Na Uniwersytecie Paryskim powstało kilka prac doktorskich poświęconych powyższej tematyce (Prospection archeologique dans le Rif. Zone de l`ancien royaume de Nakur). Przykładowo P. Cressier opracowała umocnienia obronne w górach Rif. Pod koniec lat 90 – tych pochodzący z Rifu badacz arabski w dziele pt. „Państwo (rodu) Salihów” po raz kolejny zestawił źródła oraz przedstawił hipotetyczne położenie qarjat as-Saqaliba – wsi Słowian.

W 1980 i 1981 roku amerykańsko-marokańska ekspedycja przeprowadziła sondaże w sześciu najstarszych miastach Maroka, w tym też w madina al-Nakur (wersja nazwy przekazana przez autorów komunikatu).
Nie odsłonięto opisanego przez średniowiecznego kronikarza miasta składającego się co najmniej z dwóch członów – właściwe miasto i położona powyżej cytadela. Nie odnaleziono śladów osadnictwa, które obejmowało Berberów, Arabów w tym, jeśli wierzyć kronikarzowi, w części potomków klanów południowo arabskich, Żydów, a także być może Słowian. Okazjonalnie można spodziewać się w warstwach kulturowych miasta śladów normańskiego najazdu. Dokładnie w czasach gdy Saqaliba – Słowianie próbowali przejąć kontrolę nad tym obszarem północne Maroko napadali Wikingowie. Samo miasto ucierpiało też od napaści tajemniczego ludu al-Baranis.

Jak widać sama stolica czeka na przebadanie. Jeżeli zaś chodzi o „wieś Słowian – qarjat as-saqaliba” nie jest ona nazwą własną grodu założonego przez zbuntowanych Słowian. Kronikarz opisując to wydarzenie po ok. dwustu latach najprawdopodobniej nie znał nazwy własnej jaką nadali swojej wiosce uchodźcy. Całkiem możliwe, że gdzieś w górach Maroka, możliwie, że w masywie Rifu przetrwał toponim lub toponimy, które mogą być pochodzenia słowiańskiego. Przecież nikt nie przeprowadzał takowych badań, biorąc pod uwagę fantastyczną na pierwszy rzut oka tematykę – Słowianie w Maroku, pomijając oczywiście współczesnych turystów.

Zdawać sobie oczywiście musimy sprawę z tego, że sytuacja etniczna w Maroku przedstawia się nawet (a być może zwłaszcza) we współczesnych nam czasach niezwykle skomplikowanie. Problem mało znanego dotychczas królestwa Nekur, w kontekście osadnictwa Saqaliba, budzi od niedawna coraz większe zainteresowanie światowych i marokańskich środowisk naukowych. W tych okolicznościach celowe byłoby włączenie się do badań nad słowiańskimi elementami przeszłości północnej Afryki także badaczy polskich, mogących wnieść nowe spojrzenie i nowy zakres kompetencji (np. językowych). W tym duchu działa już od 2 lat nieformalny zespół badawczy grupujący specjalistów różnych dyscyplin (arabiści, etnolodzy, archeolodzy). Jego dotychczasowe prace pozwoliły zebrać i uporządkować wyniki badań nad Saqaliba oraz ustalić fakty niezauważone przez innych badaczy. Powodzenie tych badań zakreślić może zupełnie nowe horyzonty naszej wiedzy o kontaktach ludów słowiańskich z szerszym światem i ich roli w historii innych kontynentów.
Jak nie trudno zgadnąć powodzenie dalszych badań zależy od środków finansowych, którymi zespół w tej chwili nie dysponuje.

 

 

Jakim cudem Słowianie byli w Maroku, Hiszpanii, Portugalii, w czasach Średniowiecza???


Słowianie Pod względem wyznania jako :

Katolicy Rzymscy (Polacy, Czesi, Słowacy, Chorwaci, Słoweńcy),

Katolicy Greccy (Rosjanie, Ukraińcy, Serbowie, Bułgarzy, Macedończycy)

  • Bośniacy są Muzułmanami lub Islamistami 

Osobiście sądzę że Polacy należą głównie do plemienia Efraima, zaś Rosjanie i Ukraińcy (słowiańscy, nie neobanderowcy) do plemienia Manassesa.

 

Jako podsumowanie zamieszczam ciekawy film powtarzający wiele rzeczy dotyczących związku łączących Słowian Izraelitów Aryjczyków Scytów Sarmatów Wandalów Swebów Alanów i wielu innych. Jedyne z czym się można nie zgodzić to sposób datowania Haplogrup, ponieważ według Biblii ziemia nie ma więcej niż 10 tys lat (zazwyczaj datuje się iż od Stworzenia Świata przez Boga minęło 5500-7525 lat). Tak samo jest bajkami Darwina, które są jedynie hipotezami, które za odpowiednią sumę można udowodnić jak niemalże wszystko na świecie.

 

 

 

 

FRAGMENTY O BOGU, IZRAELITACH ORAZ DOTYCZĄCE BOŻEJ OBIETNICY – POWRÓT HEBRAJCZYKÓW DO ARMAGEDDONU

 

Izraelici żyją obecnie na północy:

Księga Jeremiasza 3: (11) I rzekł Pan do mnie: Odstępna żona, Izrael, okazała się sprawiedliwsza niż niewierna żona, Juda. (12) Idź i głoś te słowa ku północy, i mów: Nawróć się żono odstępna, Izraelu – mówi Pan – nie spojrzę na was surowo, gdyż Ja jestem dobrotliwy – mówi Pan – a nie chowam gniewu na wieki! (17) W owym czasie będą nazywać Jeruzalem tronem Pana i tam w Jeruzalemie zgromadzą się wszystkie narody w imieniu Pana i już nie będą postępować według uporu swojego złego serca. (18) W owych dniach przystąpią ci z domu Judy do tych z domu Izraela i wejdą razem z ziemi północnej do ziemi, którą dałem waszym ojcom w dziedziczne posiadanie. (19) Ja wprawdzie myślałem: Jakżebym chciał uznać cię za syna i dać ci w dziedzictwo ziemię uroczą, najpiękniejszy klejnot narodów! I myślałem, że będziecie na mnie wołać: Mój ojcze! I nie odwrócicie się ode mnie.

Na koniec przypominam co powiedział Jeremiaszowi Bóg:

Księga Jeremiasza 31: (1) W owym czasie – mówi Pan – będę Bogiem wszystkich plemion izraelskich, a one będą moim ludem. (2) Tak mówi Pan: Znalazł łaskę w pustyni naród, który uniknął miecza, Izrael, gdy wędrował do miejsca swojego odpoczynku. (3) Z daleka ukazał mu się Pan: Miłością wieczną umiłowałem cię, dlatego tak długo okazywałem ci łaskę. (4) Znowu cię odbuduję i będziesz odbudowana, panno izraelska, znowu przyozdobisz się w swoje bębenki i wyjdziesz w korowodzie weselących się. (5) Znowu sadzić będziesz winnice na górach Samarii; ci, którzy je zasadzą, korzystać z nich będą. (6) Zaprawdę, idzie dzień, gdy stróże wołać będą na górach efraimskich; Wstańcie! Pielgrzymujmy na Syjon, do Pana, Boga naszego! (7) Gdyż tak mówi Pan: Wydajcie radosne okrzyki nad Jakubem, wykrzykujcie nad przewodnikiem narodów! Zwiastujcie, wysławiajcie i mówcie: Pan wybawił swój lud, resztkę Izraela! (8) Oto sprowadzę ich z ziemi północnej i zgromadzę ich z krańców ziemi. Są wśród nich ślepi i chromi, brzemienne i rodzące razem, powrócą tu w wielkiej gromadzie.(9) Oto przyjdą z płaczem, a Ja wśród pocieszenia poprowadzę ich i zawiodę do strumieni wód drogą prostą, na której się nie potkną, gdyż jestem ojcem dla Izraela, a Efraim jest moim pierworodnym.(10) Słuchajcie słowa Pana, narody, i zwiastujcie na wyspach dalekich, i mówcie: Ten, który rozproszył Izraela, zgromadzi go i strzec go będzie jak pasterz swojej trzody. (11) Gdyż Pan wyzwolił Jakuba i odkupił go z ręki mocniejszego odeń. (12) I przyjdą, i wykrzykiwać będą na wzgórzu Syjonu, i zbiegną się do łaskawych darów Pana, do zboża i moszczu, i oliwy, do owieczek i bydła; i będzie ich dusza jak ogród nawodniony, i już nie będzie pragnąć.(17) Jest jeszcze nadzieja dla twojego potomstwa – mówi Pan – i wrócą synowie do swoich siedzib. (18) Wprawdzie słyszałem dobrze, jak Efraim narzekał: Ćwiczyłeś mnie i przyjmowałem ćwiczenie, jak cielę nie wyćwiczone. Pozwól mi się nawrócić, bo Ty jesteś Panem, moim Bogiem!

Księga Jeremiasza 31:(31) Oto idą dni – mówi Pan – że zawrę z domem izraelskim i z domem judzkim nowe przymierze.(32) Nie takie przymierze, jakie zawarłem z ich ojcami w dniu, gdy ich ująłem za rękę, aby ich wyprowadzić z ziemi egipskiej, które to przymierze oni zerwali, chociaż Ja byłem ich Panem – mówi Pan -(33) Lecz takie przymierze zawrę z domem izraelskim po tych dniach, mówi Pan: Złożę mój zakon w ich wnętrzu i wypiszę go na ich sercu. Ja będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem.(34) I już nie będą siebie nawzajem pouczać, mówiąc: Poznajcie Pana! Gdyż wszyscy oni znać mnie będą, od najmłodszego do najstarszego z nich – mówi Pan – Odpuszczę bowiem ich winę, a ich grzechu nigdy nie wspomnę.

Księga Jeremiasza 32: (37) Oto Ja zbiorę ich ze wszystkich krajów, do których ich rozproszyłem w moim gniewie i oburzeniu, i w wielkim uniesieniu; sprowadzę ich znowu na to miejsce i sprawię, że będą mieszkać bezpiecznie. (38) I będą moim ludem, a Ja będę ich Bogiem. (39) I dam im jedno serce, i wskażę jedną drogę, aby się mnie bali po wszystkie dni dla dobra ich samych i ich dzieci po nich. (40) I zawrę z nimi wieczne przymierze, że się od nich nie odwrócę i nie przestanę im dobrze czynić; a w ich serce włożę bojaźń przede mną, aby ode mnie nie odstąpili. (41) I będę się radował z nich, i dobrze im czynił; na stałe osadzę ich w tej ziemi, z całego serca i z całej duszy. (42) Gdyż tak mówi Pan: Jak sprowadziłem na ten lud całe to wielkie nieszczęście, tak sprowadzę na nich wszelkie dobro, które im zapowiadam. (43) I nabywać się będzie pole w tej ziemi, o której mówicie: To pustkowie bez ludzi i zwierząt, wydane w ręce Chaldejczyków. (44) Będą nabywać pola za pieniądze, będą spisywać akta, pieczętować i potwierdzać przez świadków w ziemi Beniamina i w okolicach Jeruzalemu, i w miastach judzkich, i w miastach pogórza, i w miastach Szefeli, i w miastach Negebu, gdyż odmienię ich los – mówi Pan.

1 Księga Barucha 2: (21) Tak mówi Pan: „Ugnijcie swego karku i służcie królowi babilońskiemu, a będziecie mieszkać w ziemi, którą dałem waszym ojcom.  (22) Jeżeli jednak nie usłuchacie głosu Pana, służąc królowi babilońskiemu, (23) sprawię, że w miastach judzkich i na ulicach Jeruzalem ucichnie głos radości i głos wesela, głos oblubieńca i głos oblubienicy, a cały kraj zamieni się w pustkowie pozbawione mieszkańców”.

1 Księga Barucha 2: (30) Wiem Ja bowiem, że mnie nie usłuchają, gdyż są ludem o opornym karku. Jednak w kraju swego wygnania wejdą w siebie  (31) I poznają, żem Ja jest Pan, Bóg ich, a Ja dam im serce i uszy zdolne do słuchania.  (32) I będą mnie wielbili w ziemi swego wygnania, i wspomną znów na moje Imię.  (33) I przestaną być [ludem] o opornym karku, i odwrócą się od swych przewrotnych uczynków, gdyż wspomną na los swoich ojców, którzy zgrzeszyli przeciwko Panu. (34) Przywiodę ich znowu do ziemi, którą pod przysięgą przyrzekłem ich ojcom, Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi, i będą jej panami. Rozmnożę ich i nie będą się umniejszać. (35) Ustanowię z nimi wieczne Przymierze, abym był ich Bogiem i aby oni byli moim ludem: i nigdy już nie wypędzę mojego ludu izraelskiego z ziemi, którą im dałem.

Księga Zachariasza 10: (6) I wzmocnię dom Judy, i wybawię dom Józefa. Sprowadzę ich z powrotem, gdyż lituję się nad nimi. I będą takimi, jak gdybym ich nie odrzucił, Ponieważ Ja jestem Panem, ich Bogiem, i wysłucham ich. (7) Efraim stanie się podobny do bohatera, a ich serce radować się będzie jakby od wina. Ich synowie zobaczą to i będą się radować, ich serce będzie się weselić w Panu. (8) Zaświstam na nich i zgromadzę ich, gdyż ich odkupię; i będą tak liczni jak niegdyś. (9) Chociaż ich rozproszyłem pośród ludów, jednak będą pamiętali o mnie w dalekich krajach, odchowają swoje dzieci i wrócą. (10) Sprowadzę ich z powrotem z ziemi egipskiej i zgromadzę ich z Asyrii. Sprowadzę ich do ziemi Galaad i do Libanu, lecz nie starczy dla nich miejsca. (11) Gdy będą przechodzili przez niebezpieczne morze, On w morzu rozbije fale, i wyschną wszystkie głębie Nilu. Upokorzona też będzie pycha Asyrii, a berło władcy Egiptu zniknie. (12) I wzmocnię ich w Panu, i będą postępowali w jego imieniu – mówi Pan.

Księga Micheasza 4: (1) I stanie się w dniach ostatecznych, że góra ze świątynią Pana będzie stać mocno jako najwyższa z gór i będzie wyniesiona ponad pagórki, a ludy tłumnie będą do niej zdążać. (2) I pójdzie wiele narodów, mówiąc: Pójdźmy w pielgrzymce na górę Pana i do świątyni Boga Jakuba, i będzie nas uczył swoich dróg, abyśmy mogli chodzić jego ścieżkami, gdyż z Syjonu wyjdzie zakon i słowo Pana z Jeruzalemu! (3) Wtedy rozsądzać będzie liczne ludy i rozstrzygać sprawy wielu narodów. I przekują swoje miecze na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy. Żaden naród nie podniesie miecza przeciwko drugiemu narodowi i nie będą się już uczyć sztuki wojennej. (4) I będzie siedział każdy pod swoim szczepem winnym i pod drzewem figowym, i nikt nie będzie szerzył popłochu. Zaiste, usta Pana Zastępów to powiedziały. (5) Niech wszystkie ludy, każdy z nich postępuje w imieniu swojego boga, lecz my będziemy postępowali w imieniu Pana, naszego Boga, po wiek wieków. (6) W owym dniu, mówi Pan, zbiorę chromych, zgromadzę to, co rozproszone, i tych, których utrapiłem. (7) Z tego, co chrome, stworzę resztkę, a z tego, co rozproszone, potężny naród; a Pan będzie nad nimi królował na górze Syjon, odtąd aż na wieki. (8) Lecz ty, wieżo trzody, wzgórze córki Syjonu, do ciebie wróci i przyjdzie panowanie jak dawniej, królestwo córki Jeruzalemu. (9) Czemu teraz tak bardzo krzyczysz? Czy króla nie ma u ciebie? Czy twój doradca zginął, że cię ogarniają bóle jak rodzącą? (10) Wij się z bólu i jęcz, córko syjońska, jak rodząca! Gdyż wkrótce będziesz musiała wyjść z miasta i zamieszkasz na polu, i pójdziesz aż do Babilonu. Tam będziesz wyratowana, tam wykupi cię Pan z ręki twoich nieprzyjaciół. (11) Lecz teraz zebrały się przeciwko tobie liczne narody, mówiąc: Niech będzie zhańbiona, aby nasze oko mogło się napawać widokiem Syjonu! (12) Lecz oni nie znają zamysłów Pana i nie rozumieją jego planu, że zebrał je jak snopy na klepisku. (13) Wstań i młóć, córko syjońska, gdyż zrobię ci róg z żelaza, zrobię ci kopyta ze spiżu, abyś mogła zdeptać wiele ludów, poświęcić Panu ich mienie, a ich bogactwo władcy całej ziemi. (14) A teraz zrań się wieloma nacięciami! Usypano wały przeciwko nam, kijem biją po twarzy sędziego Izraela.

Księga Nahuma 1: (1) Wyrocznia o Niniwie. Księga widzenia Nahuma z Elkosz. (2) Bogiem żarliwym i mściwym jest Pan. Mściwy jest Pan i pełen gniewu. Mści się Pan na swoich wrogach i wybucha gniewem na swoich nieprzyjaciół. (3) Pan jest cierpliwy i pełen łaski, lecz na pewno sprawi, że winny nie ujdzie bezkarnie. Jego droga jest w burzy i wichrze, a chmura jest prochem pod jego nogami. (4) On gromi morze i wysusza je; sprawia, że wszystkie rzeki wysychają. Omdlewa Baszan i Karmel, a kwiat Libanu więdnie. (5) Góry drżą przed nim, a pagórki się rozpływają; ziemia staje się przed nim pustynią, smucą się wszyscy jej mieszkańcy. (6) Kto ostoi się przed jego srogością? Kto wytrwa wobec zapalczywości jego gniewu? Jego zawziętość roznieca się jak ogień, a skały rozpadają się przed nim. (7) Dobry jest Pan, ostoją jest w dniu ucisku; On zna tych, którzy mu ufają, (8) Przeprowadza ich przez wezbrane fale. Lecz niszczy swoich przeciwników, a swoich nieprzyjaciół wpędza w mrok. (9) Co zamyślacie przeciwko Panu? On dokona zniszczenia, nie nastanie po raz drugi ucisk. (10) Biada miastu cierniem porośniętemu, które jest pełne lwów; spalone zostanie jak suche ściernisko, (11) Z ciebie wyszedł ten, który umyślił zło przeciw Panu i doradzał nikczemnie. (12) Tak mówi Pan: Chociaż są nietknięci i tak liczni, jednak znikną i przeminą. Wprawdzie poniżyłem cię, lecz już cię nie poniżę(13) Otóż teraz złamię jego jarzmo, które ciąży na tobie, i rozerwę twoje więzy (14) Przeciwko tobie wydał Pan rozkaz: Twoje imię już nigdy nie będzie wspominane; ze świątyni twojego Boga usunę posąg ryty i lany, i przygotuję ci grób z piętnem hańby.

Księga Nahuma 2: (1) Oto są na górach nogi zwiastuna, ogłaszającego radosną wieść o pokoju. Judo! Obchodź swoje święta, wypełniaj swoje śluby, gdyż niegodziwiec już nie będzie cię najeżdżał, jest on do szczętu zniszczony! (2) Nadciąga przeciwko tobie pogromca, wzmocnij więc straże! Przepatrz drogę! Przepasz biodra! Zbierz wszystkie swoje siły! (3) Gdyż Pan przywróci wspaniałość Jakuba, jak wspaniałość Izraela; grabieżcy bowiem ograbili ich i zniszczyli ich latorośle. (4) Tarcza jego bohaterów czerwona jak krew, jego wojownicy odziani w szkarłat; rydwany błyszczą jak ogień pochodni w dniu apelu, rumaki drżą. (5) Po ulicach huczą rydwany, turkoczą tu i tam po placach, wyglądają jak pochodnie, pędzą jak błyskawice. (6) Wzywa swoich dowódców, nikt nie chwieje się w szeregach, podchodzą szybko do murów, dach ochronny jest gotów. (7) Już otwarto śluzy rzeczne, w pałacu królewski szerzy się popłoch. (8) Wyprowadzają władczynię jako jeńca, zabierają jej służebne; te łkają jak gołębie i biją się w piersi. (9) Sama Niniwa podobna jest do stawu, którego wody odpływają z hukiem, a choć wołają: Stójcie, stójcie! jednak nikt się nie odwraca. (10) Złupcie srebro, złupcie złoto, skarbiec jest niewyczerpany, klejnotów wielka obfitość! (11) Pustka, pustkowie i spustoszenie, serce zwątpiałe, dygocące kolana, wszystkie biodra drżą, twarze wszystkich rozpalone! (12) Gdzie jest teraz jaskinia lwów i legowisko lwich szczeniąt, dokąd zachodził lew i lwica i ich młode a nie było nikogo, kto by go wystraszył? (13) Lew porywał dla swoich szczeniąt i dusił dla swoich lwic, napełniał łupem swoje jaskinie i zdobyczą swoje legowiska. (14) Oto Ja wystąpię przeciwko tobie – mówi Pan Zastępów – puszczę z dymem twoje rydwany, twoje szczenięta zniszczy miecz. Położę kres twojemu łupiestwu w kraju, już nie będzie słychać głosu twoich posłów.

Księga Sofoniasza 3: (1) Biada butnemu, splamionemu, tyrańskiemu miastu! (2) Nie słucha wołania, nie przyjmuje upomnienia, nie ufa Panu, nie zbliża się do swojego Boga. (3) Jego książęta są jak lwy ryczące, jego sędziowie jak wilki stepowe, które rano nie mają już żeru. (4) Jego prorocy są lekkomyślni i wiarołomni, jego kapłani plugawią to, co święte, pogwałcili zakon. (5) Pan sprawiedliwy jest wśród niego, nie popełnia bezprawia. Każdego poranka swoje prawo wywodzi na światło i nie brak go. Lecz złoczyńca nie zna wstydu(6) Wytępiłem narody, spustoszyłem ich zamki, wyludniłem ich ulice, tak że nikt po nich nie chodzi. Ich miasta są spalone, bez mieszkańców. (7) Myślałem: Na pewno będzie się mnie bało i przyjmie napomnienie, będą mieli przed oczyma wszystko, co im zleciłem, lecz oni tym gorliwiej popełniali nadal wszelkie swoje złe uczynki. (8) Dlatego oczekujcie dnia – mówi Pan – w którym wystąpię jako oskarżyciel. Bo mam zamiar zgromadzić narody, zebrać królestwa, aby wylać na nie swoją popędliwość, cały żar swojego gniewu. Zaprawdę, cała ziemia będzie pożarta ogniem mojej żarliwości. (9) Potem jednak przemienię ludom ich wargi na czyste, aby wszystkie mogły wzywać imienia Pana i służyć mu jednomyślnie. (10) Spoza strumieni Kuszytów moi wyznawcy, rozproszony mój lud, przyniosą mi dary. (11) W owym dniu nie doznasz już hańby z powodu wszystkich swych czynów, którymi grzeszyłeś przeciwko mnie. Gdyż wtedy usunę spośród ciebie twoich pyszałków i nie będziesz się już chełpić na mojej świętej górze. (12) I pozostawię pośród ciebie lud pokorny i ubogi: to oni ufać będą imieniu Pana. (13) Resztka Izraela nie będzie się dopuszczała bezprawia, nie będzie mówiła kłamstwa i w ich ustach nie znajdzie się język zdradliwy. Zaiste, będą się paść i odpoczywać, a nikt nie będzie ich straszył. (14) Wesel się, córko Syjonu, wykrzykuj głośno, Izraelu! Raduj się i wykrzykuj radośnie z całego serca, córko jeruzalemska! (15) Pan oddalił twoich przeciwników, odpędził twoich nieprzyjaciół. Pan, król Izraela, jest pośród ciebie, już nie doznasz nieszczęścia. (16) W owym dniu powiedzą do Jeruzalemu: Nie bój się, Syjonie! Niech nie opadają twoje ręce! (17) Pan, twój Bóg, jest pośród ciebie, Mocarz, On zbawi! Będzie się radował z ciebie niezwykłą radością, odnowi swoją miłość. Będzie się weselił z ciebie tak, (18) Jak się weselą w święta. Usunę spośród ciebie zło, abyś z powodu niego nie doznało hańby. (19) Oto Ja w owym czasie położę kres wszystkim twoim ciemiężycielom. Wspomogę to, co kuleje, zbiorę to, co rozproszone, obdarzę ich chwałą i sławą w każdym kraju, gdzie doznali hańby. (20) W owym czasie przywiodę was z powrotem i zgromadzę was w tym czasie. Zaprawdę, obdarzę was sławą i chwałą u wszystkich ludów ziemi, gdy na waszych oczach odmienię wasz los – mówi Pan.

Księga Izajasza 43: (1) Lecz teraz – tak mówi Pan – który cię stworzył, Jakubie, i który cię ukształtował, Izraelu: Nie bój się, bo cię wykupiłem, nazwałem cię twoim imieniem moim jesteś! (2) Gdy będziesz przechodził przez wody, będę z tobą, a gdy przez rzeki, nie zaleją cię; gdy pójdziesz przez ogień, nie spłoniesz, a płomień nie spali cię. (3) Bo Ja, Pan, jestem twoim Bogiem, Ja, Święty Izraelski, twoim wybawicielem; daję Egipt na okup za ciebie, Etiopię i Sabę zamiast ciebie. (4) Dlatego że jesteś w moich oczach drogi, cenny i Ja cię miłuję, więc daję ludzi za ciebie i narody za twoje życie. (5) Nie bój się, bo Ja jestem z tobą Ze Wschodu przywiodę twoje potomstwo i z Zachodu zgromadzę cię. (6) Do Północy powiem: Wydaj! A do Południa: Nie zatrzymuj! Przyprowadź moich synów z daleka i moje córki z krańców ziemi! (7) Wszystkich, którzy są nazwani moim imieniem i których ku swojej chwale stworzyłem, których ukształtowałem i uczyniłem. (8) Wyprowadźcie lud ślepy, chociaż ma oczy, i głuchych, chociaż mają uszy. (9) Niech wszystkie narody zbiorą się razem i niech się zgromadzą ludy. Kto wśród nich może to zwiastować i opowiedzieć nam o przeszłych wydarzeniach? Niech postawią swoich świadków, aby byli bez zarzutu i aby słyszano i mówiono: To prawda! (10) Wy jesteście moimi świadkami – mówi Pan – i moimi sługami, których wybrałem, abyście poznali i wierzyli mi, i zrozumieli, że to Ja jestem, że przede mną Boga nie stworzono i po mnie się go nie stworzy. (11) Ja, jedynie Ja, jestem Panem, a oprócz mnie nie ma wybawiciela. (12) Ja zwiastowałem, wybawiałem i opowiadałem, a nie kto inny wśród was, i wy jesteście moimi świadkami – mówi Pan – a Ja jestem Bogiem (13) I nadal nim będę, a nie ma nikogo, kto by mógł wyrwać z mojej ręki. Gdy Ja coś czynię, któż to zmieni? (14) Tak mówi Pan, wasz Odkupiciel, Święty Izraelski: Ze względu na was skierowałem wyprawę do Babilonu, skruszyłem wszystkie zawory więzień, w biadanie przemienię też radosne okrzyki Chaldejczyków. (15) Ja, Pan, jestem waszym Świętym; Ja, Stwórca Izraela, jestem waszym Królem. (16) Tak mówi Pan, który toruje drogę przez morze i ścieżkę przez potężne wody, (17) Który wyprowadza do boju wozy i konie, wojsko i siły zbrojne razem; a oto leżą i już nie powstaną, zgaśli, spłonęli jak knot. (18) Nie wspominajcie dawnych wydarzeń, a na to, co minęło, już nie zważajcie! (19) Oto Ja czynię rzecz nową: Już się rozwija, czy tego nie spostrzegacie? Tak, przygotowuję na pustyni drogę, rzeki na pustkowiu. (20) Chwalić mnie będą zwierzęta polne, szakale i strusie, że dostarczyłem na pustyni wody, rzeki na pustkowiu, aby napoić mój lud, mojego wybrańca. (21) Lud, który sobie stworzyłem, będzie zwiastował moją chwałę. (22) A jednak nie wzywałeś mnie, Jakubie, ani z powodu mnie się nie trudziłeś, Izraelu. (23) Nie ofiarowałeś mi owiec na całopalenie ani nie uczciłeś mnie krwawymi ofiarami. Nie obciążyłem cię ofiarami z pokarmów ani nie utrudziłem cię ofiarą z kadzidła. (24) Nie kupiłeś mi za pieniądze wonnych rzeczy ani nie nasyciłeś mnie tłuszczem swoich krwawych ofiar, lecz obciążyłeś mnie swoimi grzechami, utrudziłeś mnie swoimi przewinieniami. (25) Ja, jedynie Ja, mogę przez wzgląd na siebie zmazać twoje przestępstwa i twoich grzechów nie wspomnę. (26) Przypomnij mi, rozprawmy się z sobą! Wylicz, co masz na swoje usprawiedliwienie! (27) Twój praojciec zgrzeszył, a twoi orędownicy sprzeniewierzyli mi się, (28) Twoi książęta znieważyli moją świętość. Dlatego Jakuba obłożyłem klątwą, a Izraela wystawiłem na zniewagi.

 

[Ten fragment nie mówi o posłannictwie żadnej grupy religijnej jak Świadkowie C.T. Russela (Jehowy). Ten rozdział mówi nadal o Izraelitach którzy nie słuchali i nadal nie słuchają swego Wybawiciela. Owszem Mesjasz także był nazywany Zbawicielem, lecz nie robił niczego z własnej woli. Wszelkie czyny Syna były z woli Ojca.]

A Także Ezdraszowi (Salatielowi):

 

4 Księga Ezdrasza 13: (39) A to, że widziałeś jego zbierającego dla siebie inną liczną rzeszę, która była pokojowa, (40) Ci, to jest dziesięć plemion, które były uprowadzone z własnej ziemi w niewolę za czasów króla Ozeasza, którego Salmanasar król Asyryjczyków  wziął w niewolę: przeniósł ich za rzekę, i oni byli wzięci do innej ziemi. (41) A oni opracowali dla siebie plan, aby opuścić mnóstwo narodów i pójść w dalszą krainę gdzie ludzkość nigdy nie mieszkała, (42) Aby tam w końcu mogli się trzymać swych praw, których nie przestrzegali w swej własnej ziemi. (43) I oni przeszli przez ciasne przejście rzeki Eufrat. (44) Ponieważ w tym czasie Najwyższy uczynił cuda dla nich i powstrzymał kanały rzeki, zanim nie przeszli. (45) Poprzez tę krainę była bardzo długa droga, podróż roku i pół; i ta kraina jest nazwana Arsareth. (46) Wtedy mieszkali tam aż do ostatecznego czasu, a teraz gdy zaczną wracać ponownie, (47) Najwyższy zatrzyma ponownie kanały rzeki, tak, że będą mogli nad nią przejść. Dlatego widziałeś tłumy zgromadzone w pokoju. (48) Ci, którzy zostali z ludu twego, którzy znajdują się w moich świętych granicach, będą zbawieni. (49) I stanie się wtedy, gdy zniszczy mnóstwo narodów które się zebrały: on obroni tych z ludzi, którzy pozostali, (50) I wtedy ukaże im bardzo wiele cudów.” (51) I rzekłem: „Suwerenny Panie, wyjaśnij to mnie: dlaczego widziałem człowieka wychodzącego z serca morza” (52) I odpowiedział mnie, „Tak jak nikt nie może zbadać lub wiedzieć co jest w głębinach morza, tak nikt na ziemi nie może widzieć mego Syna ani tych, którzy są z nim, za wyjątkiem czasu jego dnia. (53) Taka jest interpretacja snu, który widziałeś. I tylko ty sam zostałeś oświecony w tym.

 

4 Księga Ezdrasza 15:(7) Dlatego mówi Pan: (8) Już nie będę milczał na złe sprawy ich, które bezbożnie czynią, ani ścierpię tego co bezbożnie czynią. Oto krew niewinna i sprawiedliwa woła do mnie, a dusze sprawiedliwych wołają ustawicznie. (9) Mszcząc się pomszczę ich, mówi Pan, a wszystkich krew ich niewinną przyjmę na siebie. (10) Oto lud mój wiodą na rzeź jako stado: już mu nie dopuszczę mieszkać w ziemi Egipskiej(11) Ale ich wywiodę ręką mocną, i ramieniem wyciągniętym: i skarzę plagą jak uprzednio, wszystkie ziemię jego skażę. (12) Będzie płakał Egipt, i grunty jego plagą zarażone, i karaniem które dla niego Bóg przepuści. (13) Będą płakać oracze sprawujący ziemie, iż poginą nasienia ich od gorąca, od gradu, i od gwiazdy srogiej. (14) Biada światu, i którzy mieszkają na nim. (15) Bo się przybliżył miecz, i zniszczenie ich: a powstanie naród przeciw narodowi ku bitwie, a miecz w rękach ich. (16) Bo będzie niestateczność między ludźmi, i jedni wzmocniwszy się nie będą dbać na króla swego, a książęta drogi spraw ich w mocy ich. (17) Będzie chciał człowiek iść do miasta, a nie będzie mógł. (18) Bo dla pychy ich miasta będą strwożone, domy zniszczone, ludzie się polękną.(19) Nie będzie miał litości człowiek nad bliźnim swoim, aby nie miał wyniszczyć domów ich mieczem, i rozszarpać namiętności ich, dla głodu chleba, i wielkiego ucisku .(20) Oto ja zwołuję, mówi Pan, wszystkich królów ziemie, aby się mnie bali, którzy są od wschodu słońca, od południa, i od zachodu, i od Libanu, aby ku sobie przyszli, i wrócili co im dano. (21) Jako czynią aż po dziś dzień wybranym moim, tak uczynię i oddam w zanadrze ich. To mówi Pan Bóg.

Nowe przymierze nie oznacza że prawo Mojżeszowe nie obowiązuje. Bóg zawierał osobno przymierze z Noem, Abrahamem i Jakubem a nawet z Mojżeszem.

Nieobowiązujące jest dla nas prawo wojenne, gdyż nie dało by obecnie pozytywnych rezultatów. Karą za grzechy naszych przodków jest brak własnej

Jak wspomniałem Izraelici czyli głównie Słowianie są skażeni bałwochwalstwem:

Księga Angajosa 1:(6) Siejecie wiele, lecz mało zbieracie, jecie, lecz nie do syta, pijecie, lecz nie gasicie pragnienia, ubieracie się, lecz nikt nie czuje ciepła; a kto pracuje by zarobić, pracuje dla dziurawego worka.

Księga Jeremiasza 5: [31] Prorocy prorokują fałszywie, a kapłani nauczają według własnego widzimisię; mój zaś lud kocha się w tym. Lecz co poczniecie, gdy to się skończy?

Księga Izajasza 43: (1) Lecz teraz – tak mówi Pan – który cię stworzył, Jakubie, i który cię ukształtował, Izraelu: Nie bój się, bo cię wykupiłem, nazwałem cię twoim imieniem moim jesteś! (2) Gdy będziesz przechodził przez wody, będę z tobą, a gdy przez rzeki, nie zaleją cię; gdy pójdziesz przez ogień, nie spłoniesz, a płomień nie spali cię. (3) Bo Ja, Pan, jestem twoim Bogiem, Ja, Święty Izraelski, twoim wybawicielem; daję Egipt na okup za ciebie, Etiopię i Sabę zamiast ciebie. (4) Dlatego że jesteś w moich oczach drogi, cenny i Ja cię miłuję, więc daję ludzi za ciebie i narody za twoje życie.(5) Nie bój się, bo Ja jestem z tobą Ze Wschodu przywiodę twoje potomstwo i z Zachodu zgromadzę cię. (6) Do Północy powiem: Wydaj! A do Południa: Nie zatrzymuj! Przyprowadź moich synów z daleka i moje córki z krańców ziemi! (7) Wszystkich, którzy są nazwani moim imieniem i których ku swojej chwale stworzyłem, których ukształtowałem i uczyniłem. (8) Wyprowadźcie lud ślepy, chociaż ma oczy, i głuchych, chociaż mają uszy. (9) Niech wszystkie narody zbiorą się razem i niech się zgromadzą ludy. Kto wśród nich może to zwiastować i opowiedzieć nam o przeszłych wydarzeniach? Niech postawią swoich świadków, aby byli bez zarzutu i aby słyszano i mówiono: To prawda! (10) Wy jesteście moimi świadkami – mówi Pan – i moimi sługami, których wybrałem, abyście poznali i wierzyli mi, i zrozumieli, że to Ja jestem, że przede mną Boga nie stworzono i po mnie się go nie stworzy. (11) Ja, jedynie Ja, jestem Panem, a oprócz mnie nie ma wybawiciela. (12) Ja zwiastowałem, wybawiałem i opowiadałem, a nie kto inny wśród was, i wy jesteście moimi świadkami – mówi Pan – a Ja jestem Bogiem (13) I nadal nim będę, a nie ma nikogo, kto by mógł wyrwać z mojej ręki. Gdy Ja coś czynię, któż to zmieni? (14) Tak mówi Pan, wasz Odkupiciel, Święty Izraelski: Ze względu na was skierowałem wyprawę do Babilonu, skruszyłem wszystkie zawory więzień, w biadanie przemienię też radosne okrzyki Chaldejczyków. (15) Ja, Pan, jestem waszym Świętym; Ja, Stwórca Izraela, jestem waszym Królem. (16) Tak mówi Pan, który toruje drogę przez morze i ścieżkę przez potężne wody, (17) Który wyprowadza do boju wozy i konie, wojsko i siły zbrojne razem; a oto leżą i już nie powstaną, zgaśli, spłonęli jak knot. (18) Nie wspominajcie dawnych wydarzeń, a na to, co minęło, już nie zważajcie! (19) Oto Ja czynię rzecz nową: Już się rozwija, czy tego nie spostrzegacie? Tak, przygotowuję na pustyni drogę, rzeki na pustkowiu(20) Chwalić mnie będą zwierzęta polne, szakale i strusie, że dostarczyłem na pustyni wody, rzeki na pustkowiu, aby napoić mój lud, mojego wybrańca. (21) Lud, który sobie stworzyłem, będzie zwiastował moją chwałę. (22) A jednak nie wzywałeś mnie, Jakubie, ani z powodu mnie się nie trudziłeś, Izraelu. (23) Nie ofiarowałeś mi owiec na całopalenie ani nie uczciłeś mnie krwawymi ofiarami. Nie obciążyłem cię ofiarami z pokarmów ani nie utrudziłem cię ofiarą z kadzidła. (24) Nie kupiłeś mi za pieniądze wonnych rzeczy ani nie nasyciłeś mnie tłuszczem swoich krwawych ofiar, lecz obciążyłeś mnie swoimi grzechami, utrudziłeś mnie swoimi przewinieniami. (25) Ja, jedynie Ja, mogę przez wzgląd na siebie zmazać twoje przestępstwa i twoich grzechów nie wspomnę. (26) Przypomnij mi, rozprawmy się z sobą! Wylicz, co masz na swoje usprawiedliwienie! (27) Twój praojciec zgrzeszył, a twoi orędownicy sprzeniewierzyli mi się, (28) Twoi książęta znieważyli moją świętość. Dlatego Jakuba obłożyłem klątwą, a Izraela wystawiłem na zniewagi.

 

 

 

 

Proroctwo Ezechiela 36: (Jeden z najbardziej precyzyjnych rozdziałów):

(1) A ty, synu człowieczy, prorokuj o górach izraelskich i mów: Góry izraelskie, słuchajcie słowa Pana! (2) Tak mówi Pan Bóg: Ponieważ wróg powiedział o was: Cha! Prastare wzgórza stały się naszą własnością, (3) Dlatego prorokuj i mów: Tak mówi Pan Bóg: Ponieważ jesteście spustoszone i zewsząd zastawiono na was pułapkę, abyście się stały własnością pozostałych narodów, i ponieważ dostałyście się na języki i obmowę ludzką, (4) Dlatego, góry izraelskie, słuchajcie słowa Pana: Tak mówi Pan do gór i pagórków, do parowów i dolin, do spustoszonych ruin i do opuszczonych miast, które stały się łupem i przedmiotem szyderstwa pozostałych okolicznych narodów. (5) Dlatego tak mówi Pan Bóg: Zaiste, w ogniu mojej gorliwości przemawiałem do pozostałych ludów i do całego Edomu, które wydały mój kraj w ich posiadanie, z radością w sercu z jego nieszczęścia i z pogardą w duszy, dlatego, że go opanowano i splądrowano. (6) Dlatego prorokuj o ziemi izraelskiej i mów do gór i pagórków, do parowów i dolin: Tak mówi Pan Bóg: Oto Ja przemówiłem w mojej gorliwości i w mojej zapalczywości, ponieważ znosiliście obelgi narodów. (7) Dlatego tak mówi Pan Bóg: Podnoszę rękę na znak przysięgi: Zaiste, narody, które są dokoła was, znosić będą swoje obelgi. (8) Lecz wy, góry izraelskie, wypuścicie swoje gałązki i przyniesiecie owoc swojemu ludowi izraelskiemu, gdy wkrótce powróci. (9) Bo oto idę do was i zwracam się do was, będziecie uprawiane i obsiewane. (10) I pomnożę na was ludzi, cały dom Izraela; miasta będą zamieszkane, a ruiny odbudowane. (11) I rozmnożę na waszej ziemi ludzi i bydło, i będzie ich dużo, i będą się mnożyć; osiedlę was jak za waszych dawnych czasów i będzie się wam lepiej powodziło niż poprzednio. I poznacie, że Ja jestem Pan. (12) I sprowadzę na was ludzi, mój lud izraelski, wezmą was w posiadanie i będziecie ich dziedziczną własnością, i już nigdy nie uczynicie ich bezdzietnymi. (13) Tak mówi Pan Bóg: Ponieważ mówią o tobie, że jesteś ludożerczynią i czyniłaś swój naród bezdzietnym, (14) Dlatego już nie będziesz ludożerczynią i nie będziesz czynić swojego narodu bezdzietnym – mówi  Pan Bóg. (15) I już nigdy nie dopuszczę do tego, byś słyszała obelgi narodów i znosiła zniewagi ludów ani też nie będziesz swojego ludu czyniła bezdzietnym – mówi Pan Bóg. (16) I doszło mnie słowo Pana tej treści:

(17) Synu człowieczy, kiedy dom izraelski mieszkał na tej ziemi, zhańbił ją przez swoje drogi postępowania oraz swoimi bałwanami, oraz z ich nieczystością, a ich droga była w moich oczach jak nieczystość odłączonej kobiety.

(18) Dlatego wylałem mój gniew na nich. (19) I rozproszyłem ich wśród narodów, i zostali rozsiani po różnych ziemiach; sądziłem ich według ich postępowania i zgodnie z ich grzechem.

(20) I kiedy poszli pomiędzy narody, pomiędzy którymi weszli, oni znieważali moje święte imię, ponieważ mówiono o nich: Oni są ludem Pana, i  opuścili oni swoją ziemię.

(21) Ale ich oszczędziłem ze względu na moje święte imię, które znieważył dom Izraela pośród ludów, pomiędzy których przybyli.

(22) Dlatego tak powiedz domowi Izraela: Tak powiedział Pan: Ja nie robię tego, o domu Izraela, dla was ale ze z powodu mojego świętego imienia, które sprofanowaliście pośród narodów, do których przybyliście.

(23) Dlatego uświęcę moje wielkie imię, które zostało sprofanowane pomiędzy narodami, i narody poznają, że Ja jestem Pan, gdy okażę się święty wśród was na ich oczach . (24) I zabiorę was spośród narodów, i zgromadzę was ze wszystkich ziem; i przyprowadzę was do waszej własnej ziemi,

(25) I pokropię was czystą wodą, i będziecie oczyszczeni od wszystkich waszych nieczystości i od wszystkich waszych bałwanów was oczyszczę. (26) I dam wam serce nowe, i umieszczę nowego ducha w was, i usunę serce kamienne z waszego ciała, a dam wam serce mięsiste. (27) Mojego Ducha włożę do waszego wnętrza i spowoduję, że będziecie postępować według moich rozporządzeń,  będziecie przestrzegać moich postanowień i wykonywać je. (28) I będziecie mieszkać w ziemi, którą dałem waszym ojcom; i będziecie dla mnie ludem, a Ja będę dla was Bogiem

(29) I wybawię was od wszystkich waszych nieczystości, sprawię, że wzejdzie zboże i rozmnożę je, a nie dopuszczę do was głodu.

(30) Pomnożę owoce drzew i plony pól, abyście już nigdy nie musieli znosić hańby klęski głodowej wśród narodów. (31) Wtedy wspomnicie o swoim złym postępowaniu i o swoich czynach, które nie były dobre; i będziecie się brzydzić samych siebie z powodu swoich win i swoich obrzydliwości.

(32) Nie ze względu na was to czynię – powiedział Pan Bóg – niech to wam będzie wiadome, wstydźcie się i rumieńcie się z powodu swojego postępowania, domu Izraela!

(33) Tak mówi Pan Bóg: Gdy oczyszczę was ze wszystkich waszych win, zaludnię miasta i ruiny będą odbudowane, (34) A spustoszony kraj będzie uprawiany zamiast być pustkowiem na oczach wszystkich przechodniów,

(35) I będą mówić: Ten kraj, niegdyś spustoszony, stał się podobny do ogrodu Eden; a miasta, które legły w gruzach i były spustoszone i zburzone, są teraz obwarowane i zamieszkane.

(36) I poznają narody, które wokoło nas pozostały, że Ja, Pan, odbudowałem to, co było zburzone, zasadziłem to, co było spustoszone; Ja, Pan, powiedziałem to i uczynię.

(37) Tak mówi Pan Bóg: Oto jeszcze dam się uprosić domowi izraelskiemu, aby im uczynić: Pomnożę u nich liczbę ludzi jak owiec.

(38) Jak liczne są trzody dla celów ofiarnych, jak liczne są owce w Jeruzalemie w jego święta, tak zrujnowane miasta pełne będą trzód ludzkich; i poznają, że Ja jestem Pan.

 


Napisano: 23.10.2016 o godz 20:56

Ostatnia Poprawka :17.11.2o17

Reklamy

3 comments

  1. Dopowiedzi:

    http://www.bible-history.com/sketches/assyria/torturing-prisoners.html
    http://www.bible-history.com/past/blinding_prisoners.html
    https://www.thattheworldmayknow.com/assyrians

    Jest wiele dowodów na to że… Asyryjczycy więzili i mordowali jeńców w bestialski sposób

    Istnieje wiele osób kwestionujących ogólną chronologię, niektórzy całkowicie oderwani od rzeczywistości.
    Newton, po angielsku:
    http://www.gutenberg.org/files/15784/15784-h/15784-h.htm

    Między wierszami (ich) wszystkich, można wywnioskować że:
    – Historia Egiptu jest w dużej mierze zatuszowana, ukrywa się dowody na Exodos Izraelitów. Sami Mesraimici fałszowali swoje dzieje na niekorzyść swoich sąsiadów
    – Wiele dokumentów jest o wiele młodsza niż się oficjalnie przyjmuje, duża część została zfałszowana lub ponownie przepisana z dodatkami dokonanymi przez klasztornych mnichów.
    – Mocno zatuszowany jest okres działalności Apostołów,

    starożytni hitlerowcy, Asyryjczycy… proszę bardzo:


    Asyryjczycy plądrowali, torturowali, obdzierali ze skóry, nabijali na pal, podpalali żywcem nawet dzieci, oślepiali, wyłupywali oczy, obcinali ręce, nogi, uszy, nosy, jaja.
    Zresztą mamy w Księdze Jonasza ukazane zbrodnie mieszkańców Niniwy.

    O Izraelu:
    https://en.wikipedia.org/wiki/Eldad_ha-Dani

    Podobno żydowskie ale według tego:
    Zabulonici mieszkali na obszarze od Armenii do Eufratu… zabulistan ?
    Za góra Paran Zabulonici. Efraim i połowa Manassesa mieszkała w południowej części gór w Arabii, są bardzo waleczni
    Symeonici i druga połowa Manassesa mieszkała w kraju Chazarów, brali trybut od 28 państwa, a także wielu Muzułmanów podlega im.
    Danici wyemmigrowali do kraju złota, Ewila (Kusz), krótki po separacji Iraela od Judy.
    Neftalici, Gadyci, Aseryci dołączyli dołączyli do Dana później. Mieli króla o imieniu Adiel syn Malkiela.
    Cztery plemiona prowadziły koczownicye życię będąc stale w wojnie z pięcioma sąsiednimi królami Etiopskimi.

    Nie wiem co Izraelici robili w Etiopii, zwłaszcza Dan. Jest to raczej propaganda Etiopska i Edomska aby pokazać że Chazarowie to Izraelici z plemienia Manassesa i Symeona, tymczasem Izrael to 10 plemion w diasporze, jeśli żydzi uważają się za Judejczyków powinni nazywać ”swój kraj” Judeą…. Ani słowa o 10 plemionach i proroctwach biblijnych….

    Stolica Bułgari (Sofia gr. Mądrość) była wcześniej tracką osadą Serdów (Serdowie) o nazwie Serdika. Plemię Serdów było podobno Celto-Trackie. Czyli mamy dwie grupy Izraelskie: Scytowie I Kimerowie. Katolicy Greccy I Rzymscy. Juda I Efraim. Wszędzie po dwa 

    Sądzę że mapa może pokazywać odwrotnie. Inwazja Serdów działa się po ekspansji celtyckiej czyli po 3 w. p.n.e.

    • Hinduski Srbinda to Sem. Rygweda mówi że Indra (Nimrod) zabił Sbrinde (Sem). W Rzeczywistości było vice versa gdyż Set (Sem) zabił Ozyrysa (Nimroda?) i zrobił porządek. Sem szybciej poszedł by zrobił porządek ze swoimi potomkami w Mezopotamii czyli u Nimroda na chacie niż w Egipcie.
    • Staro Serbska tradycja zawiera wiele związków z nauką Pięcioksięgu jak np. monoteizm. Illyryjczycy i Trakowie są po części potomkami Serbów i Bułgarów a konkretnie wśród tych ludów było mnóstwo Izraela wśród proto-europejskich (Jafetyckich) ludów. Wedle map plemię Symeona mieszkało wewnątrz terenu Judy. Mamy więc 2 grupy Manassesa. Jedna razem z Gadem i Rubenem a druga blisko Efraima itd.
    • Dzieci Efrema (Efrem to inna wersja imienia Ephraim) Szutelach (podobne do Skolotów/Scytów, cytuje jednak zagraniczne wersje imion), Bered, Tachat, Eleada, Tachat, Zabad, Szutelach, Ezer, Elead, Beria
    • Wandalowie i Swebowie (Suebi to nawiązanie do Józefa podobno) to głównie Manasses i Efraim.

    • Król Jehu wspomniany w 1 Ks. Królewskiej w łacinie miał na imię Iehu, a LXX Brentona Ju, zaś po grecku (Ιηού) Iioú albo Ιεχού (Iechou) a najczęściej (http://www.behindthename.com/name/iou)

    Odsetek procent prawosławnych w krajach:
    • Mołdawia (ok. 93%)
    • Grecja (ok. 87%)
    • Rumunia (ok. 86%)
    • Serbia (ok. 84%)
    • Ukraina (ok. 83%)
    • Bułgaria (ok. 82%)
    • Czarnogóra (ok. 74%)
    • Białoruś (ok. 73%)
    • Macedonia (ok. 68%)
    • Etiopia (ok. 67%)
    • Rosja (ok. 65%)

    Mniejszy odsetek zamieszkuje kraje takie jak:
    • Bośnia i Hercegowina (ok. 36%)
    • Albania (ok. 20%)
    • Liban (ok. 12%)
    • Syria (ok. 11%)

    Według tej fotki najbardziej podczas II Wojny ucierpieli Słowianie: Polacy, Rosjanie, Słowianie Południowi (Serbowie, Chorwaci, Bułgarzy) oraz Niemcy, Grecy, Rumunii, Wegrzy.
    https://tajnearchiwumwatykanskie.files.wordpress.com/2016/09/straty-w-ii-wojnie-swiatowej.jpg?w=900&h=511
    Genetyka oraz inne źródła wskazują na to że dużo Greków, Niemców i Węgrów to Słowianie.

    * Celtowie ci Jafetyccy to prawdopodobnie pochodza od Rifata stąd nazwa dla Karpat (Harpat) Góry Ryfejskie…
    Nic dziwnego że nie jesteśmy pojąć wiele rzeczy, wszakże Wszechpotężny jest Bogiem, niemy!

    * Słyszał ktoś o takim Lehickim bustwie ?
    https://pl.wikipedia.org/wiki/Jesza
    Czyżby Iessa to zmodyfikowana wersja imienie Isus albo Iessusa ?

    A Chors, Choros ? Choros = Horus (Oros) ? bo przecież grecy nie pisali litery H.

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s