Apokalipsa Izajasza (Izs)

Księga Dotycząca Męczeństwa Ezajasza / Izajasza proroka Świętego Wszechpotężnego Pana Izraela Boga Abrahama Izaaka Jakuba ORAZ OJCIEC KRÓLA (KRÓLÓW) PRZYSZŁEGO KRÓLESTWA BOŻEGO (BASILEA TON THEOS) NA ZIEMI POD PANOWANIEM CHRYSTUSA

Owe dzieło może zawierać część prawdy – Męczeńską Śmierć Izajasza.

Niestety bardzo możliwa jest późniejsza (Rzymska) ingerencja w tekst, czyli dodanie fragmentów o Marii itd.

Pomimo katolickich wstawek znajduje się tam pewien interesujący fragment

Izj 4: (13) Wielu wierzących i świętych, gdy zobaczy tego, którego oczekiwali i który został ukrzyżowany, Isusa Pana Chrystusa – po tym jak ja Izajasz zobaczyłem tego, który został ukrzyżowany i wstąpił [do nieba] – także z tych, którzy uwierzą w niego, tylko nieliczni spośród nich zostaną w tych dniach przy nim jego sługami, uciekając na pustynię i oczekując przyjścia Umiłowanego. (14) Po [tysiącu] trzystu trzydziestu dwóch dniach przyjdzie Pan z siódmego nieba ze swymi aniołami, z zastępami świętych, z chwałą siódmego nieba, strąci do Gehenny Beliara i jego potęgi.

Owszem, autor nieco tutaj pogmatwał ale jak ktoś już zna plan zjednoczenia Ludu Obietnicy oraz plan Wojny pod miejscem zwanym Harmageddon…. to da sobie radę z odczytaniem między wierszami.

Źródło:

65 APOKRYFY-Apokalipsy gnostyckie i Starego Testamentu.pdf

 

 

Apokalipsa Izajasza

(określana też jako „Wniebowzięcie I Męczeństwo Izajasza”)


Rozdział 1 (Izs 1)

(1) Stało się w dwudziestym szóstym roku panowania EzeKIasza króla Judy, że wezwał on Manassesa, swego syna, a był on jego jedynakiem.

(2) Wezwał go przed [oblicze] proroka Izajasza syna Amosa oraz Josaba syna Izajasza, aby przekazać mu [wiadomość] o prawdziwych wydarzeniach, które sam król ujrzał,

(3) O sądzie nad światem i mękach Gehenny, która jest trybunałem tego świata, jego aniołów, jego władz i jego potęg

(4) Oraz słowa wiary w Umiłowanego, które sam otrzymał w widzeniu w piętnastym roku swego panowania w czasie swojej choroby.

(5) Przekazał mu słowa zapisane, które zapisał Sammas pisarz, a także te, które przekazał Izajasz syn Amosa jemu oraz prorokom, aby zapisali i złożyli u niego to, co on ujrzał w domu królewskim o sądzie aniołów, o zniszczeniu tego świata, o szatach [ludzi] świętych, o ich odejściu oraz o przemienieniu, prześladowaniu i wniebowstąpieniu Umiłowanego.

(6) W dwudziestym roku panowania króla Ezechiasza poznał Izajasz słowa tego proroctwa i przekazał je Josabowi swemu synowi. Podczas gdy [Izajasz] wydawał polecenia w obecności Josaba syna Izajasza,

(7) Rzekł do króla Ezechiasza, i nie tylko wobec Manassesa, powiedział mu: „Niech żyje Pan, którego imię nie zostało posłane na ten świat, niech żyje Umiłowany mego Pana i niech żyje Duch, który przeze mnie mówi. Wszystkie te rozkazy i słowa będą zniesione przez Manassesa twego syna i przez dzieło jego rąk ja odejdę w męce mego ciała.

(8) Sammael Malkira dokona swego dzieła w Manassesie i będzie czynił całą swoją wolę; zostanie on raczej uczniem Beliara niż moim.

(9) Wielu w Jerozolimie i w Judzie odcią­gnie on od prawdziwej wiary, a Beliar będzie przebywał nad Manassesesm i przez jego ręce zostanę przepiłowany”.

(10) Słysząc te słowa Ezechiasz zapłakał wielkim płaczem, rozdarł swoje szaty, nałożył proch na głowę i padł na twarz.

(11) Rzekł mu Izajasz: „Spełnił się zamysł Sammaela dotyczący Manassesa, nie będzie cię wspierał w tym dniu”.

(12) Ezechiasz zamierzał w swym sercu zabić Manassesa swego syna.

(13) Rzekł Izajasz do Ezechiasza: „Umiłowany zniweczył twój zamysł, a myśl twego serca nie spełni się, gdyż to ja zostałem wezwany tym wezwaniem i będę dziedzicem w dziedzictwie Umiłowanego”.

 

Rozdział 2 (Izs 2)

(1) Stało się po śmierci Ezechiasza, że Manasses został królem. Nie pamiętał on o postanowieniach Ezekiasza swego ojca, lecz o nich zapomniał. Zamieszkał wtedy Sammael w Manassesie i przylgnął do niego.

(2) Manasses przestał służyć Panu swego ojca, a służył szatanowi, jego aniołom i potęgom.

(3) Odmienił dom swego ojca, to co było przed obliczem Ezechiasza, słowa mądrości i służbę Panu.

(4) Odmienił swoje serce Manasses tak, by służyć Beliarowi: zaiste aniołem nieprawości, czyli władzy tego świata, jest Beliar, którego imię brzmi Matanbekus i on cieszył się w Jerozolimie z Manassesa, był mocniejszy od niego w przewrotności i nieprawości, która rozsiała się w Jerozolimie.

(5) Rozpowszechniła się magia, wróżbiarstwo, przepowiednie, nierząd, cudzołóstwo i prześladowanie sprawiedliwych przez Manassesa, przez Bekirę, przez Tobiasza Kananejczyka, przez Jana z Anatot i przez [Saduka] administratora majątku.

(6) A co do reszty spraw, to są zapisane w Księdze królów Judy i Izraela.

(7) Gdy Izajasz syn Amosa zobaczył nieprawość czynioną w Jerozolimie, służbę szatanowi i jej marność, oddalił się z Jerozolimy i zamieszkał w Betlejem Judzkim.

(8) Tam jednak także była nieprawość. Oddaliwszy się z Betlejem osiadł na górze w miejscu pustynnym.

(9) Prorok Micheasz, Ananiasz starzec, Joel, Ambakum i Josab jego syn oraz liczni wierzący, którzy uwierzyli we wniebowstąpienie, oddalili się i osiedli na tej górze.

(10) Wszyscy byli odziani w wory, wszyscy byli prorokami nie mającymi niczego przy sobie, ale byli nadzy, wszyscy podnosili wielki lament z powodu grzechu Izraela.

(11) Nie mieli co jeść, zbierali tylko z gór rośliny pustyni i ugotowawszy je spo­żywali z prorokiem Izajaszem; przebywali na górach i na pagórkach przez dwa lata.

(12) Potem, gdy byli [jeszcze] na pustyni, pojawił się w Samarii jeden mąż imieniem Bekira z rodu Sedecjasza syna Kanaany, [fałszywy] prorok, któ­rego siedziba była w Betlejem. Śedecjasz syn Kananiego, który był bratem jego ojca w czasach Achaba, króla Izraela, był mistrzem czterystu proroków Baala i on to spoliczkował i zelżył Micheasza proroka syna Ammada.

(13) Ów Micheasz został zelżony przez Achaba i wtrącony do więzienia razem z prorokiem Sedecjaszem; byli z Ochozjaszem synem Achaba  […]

(14) Eliasz, prorok z Tiszbe w Galaadzie, lżył Ochozjasza i Samarię; prorokował o Ochozjaszu, że umrze na swym łożu choroby, że zostanie wydany w ręce [króla imieniem] Łeba Nasr [Salmanasar], dlatego że zabijał proroków Pana.

(15) Gdy to usłyszeli fałszywi prorocy, którzy byli z Ochozjaszem synem Achaba, z ich mistrzem [imieniem] Ijallarejas [Gamarias] z góry ‚Iju’el [Efraima]

(16) A Bakira był bratem Sedecjasza – usłyszawszy to przekonali Ochozjasza króla Aguaron [Gomory] [i zabili] Micheasza.

 

Rozdział 3 (Izs 3)

(1) [Bekira] poznał i ujrzał miejsce Izajasza i proroków, którzy z nim byli, gdyż on sam mieszkał w ziemi Betlejem. Przyłączył się do Manassesa. O n sam prorokował fałszywie w Jerozolimie i było wielu z Jerozolimy, którzy przyłączyli się do niego; on zaś przebywał w Samarii.

(2) Stało się, kiedy przybył Alagar Zagar [Salmanasar] król Asyryjczyków, zdobył Samarię, wziął jej dziewięć pokoleń do niewoli i uprowadził je do krainy Medów i do rzeki Tazon [Gozan].

(3) Był to [Bekira] młodzieniec, uciekł on i przybył do Jerozolimy w czasach Ezechiasza króla Judy i nie chodził drogą swego ojca w Samarii, gdyż bał się Ezekiasza.

(4) Znalazł się w czasach Ezekiasza mówiąc słowa nieprawości w Jerozolimie.

(5) Oskarżyli go słudzy Ezekiasza, uciekł do ziemi Betlejem i przekonał […]

(6) Bekira oskarżał Izajasza i proroków, którzy z nim byli, mówiąc: „Izajasz i prorocy, którzy są z nim, prorokują przeciw Jerozolimie i przeciw miastom Judy, że będą spustoszone i przeciw Beniaminowi, że pójdzie do niewoli, a także przeciw tobie, panie królu, że pójdziesz w klatce i w żelaznych kajdanach.

(7) Oni więc prorokują fałszywie Izraelowi i Judzie.

(8) Sam zaś Izajasz rzekł: «Widzę więcej od proroka Mojżesza*.

(9) Mojżesz natomiast powiedział: «Nie może człowiek zobaczyć Boga i żyć», Izajasz natomiast powiedział: «Ja ujrzałem Pana i oto jestem żywy».

(10) Wiedz więc, królu, że jest fałszywym prorokiem. Także Jerozolimę nazwał Sodomą, a książąt Judy i Jerozolimy ogłosił ludem Gomory”. Oskarżał bardzo Izajasza i proroków przed Manassesem.

(11) Osiadł Beliar w sercu Manassesa, w sercu książąt Judy i Beniamina, eunuchów i doradców króla.

(12) Spodobała mu się bardzo mowa Bekiry, posłał aby pojmali Izajasza.

(13) Zaiste Beliar był bardzo rozpalony gniewem na Izajasza z powodu widzenia i objawienia, które odkryło Sammaela oraz dlatego, że przez niego ukazało się przyj­ście Umiłowanego z siódmego nieba, jego przemienienie, jego zejście i także jego postać, w której miał się przemienić w człowieka, a także jego prześladowanie, które będzie znosił oraz męki, którymi synowie Izraela mają go drę­czyć, przyjście jego dwunastu uczniów, jego nauczanie, że ma być ukrzyżowany na drzewie przed sabatem, ukrzyżowany ze złoczyńcami, że ma być pogrzebany w grobie,

(14) Że dwunastu, którzy z nim byli, zgorszą się z jego powodu, a także i strażnicy, którzy będą pilnowali grobu; zejście anioła Kościoła, który jest w niebie – on będzie wołał w ostatnich dniach – i anioła Ducha Świę­tego,

(16) I Michała, anioła nad aniołami świętymi, [przeznaczonymi na to], aby trzeciego dnia otworzyć jego grób.

(17) A sam Umiłowany, siedząc na ich ramionach, wyjdzie i pośle swoich dwunastu uczniów.

(18) Będą oni nauczać wszystkie narody i wszelki język o zmartwychwstaniu Umiłowanego, a ci, którzy uwierzą w jego krzyż i w jego zmartwychwstanie do siódmego nieba, skąd przyszedł, będą zbawieni;

(19) Jak wielu, którzy uwierzą w niego, będą mówić w Duch świętym.

(20) Liczne znaki i cuda będą w tych dniach.

(21) A potem, gdy się będzie zbliżał, porzucą jego uczniowie naukę dwunastu Apostołów, ich wiarę, miłość i czystość.

(22) I będzie wielka niezgoda przy jego nadejściu i zbliżaniu się.

(23) W tym czasie będzie wielu kochających urzędy, a pozbawionych mądrości,

(24) Będzie wielu prezbiterów niegodziwych, pasterzy uciskających swoje owieczki, będą stawać się drapieżni, gdy nie znajdą świętych pasterzy.

(25) Wielu będzie zmieniać chwałę swoich szat [ludzi] świętych na szaty kochających złoto, będzie w tych dniach wielki wgląd na osobę i [wielu] kochających chwałę tego świata.

(26) Będzie wielu złorzeczą­cych i oszczerców oraz czcza chwała przy zbliżaniu się Pana, a Duch Święty oddali się od wielu.

(27) I nie będzie w tych dniach wielu proroków ani tych, którzy przemawialiby z mocą, a tylko jeden w tym miejscu, drugi w innym,

(28) Z powodu ducha błędu, nierządu, próżnej chwały i umi­łowania złota, co będzie w tych, którzy nazywać się będą jego [Umiłowanego] sługami i którzy będą go oczekiwać.

(29) Nastanie wśród nich wielka nienawiść w pasterzach i w prezbiterach między nimi;

(30) Gdyż wielka będzie zawiść w ostatnich dniach, bo każdy będzie mówił, co jest miłe w jego oczach.

(31) Zniweczą proroctwo proroków, którzy byli przede mną i także te moje widzenia zniweczą, aby wypowiadać chełpliwość swych serc.

 

Rozdział 4 (Izs 4)

(1) Teraz, więc, Ezechiaszu i Josabie, mój synu takie są dni wypełnienia świata.

(2) Potem jak się dopełni, zstąpi Beliar, wielki anioł, król tego świata, który panuje nad nim, odkąd istnieje. Zejdzie on ze swego firmamentu w postaci człowieka, króla nieprawości, zabójcy swej matki – taki jest król tego świata.

(3) Będzie prześladował roślinę, którą zasadziło dwunastu Apostołów Umiłowanego; jeden z dwunastu będzie wydany w jego ręce.

(4) Ów anioł przyjdzie w postaci tego króla i przyjdą z nim wszystkie potęgi tego świata, a będą go słuchać we wszystkim, co zechce.

(5) Na jego głos słońce wstanie w nocy, on także sprawi, że księżyc pojawi się o godzinie szóstej [w dzień].

(6) Wszystko co zechce, będzie czynił w świecie, będzie czynił i będzie mówił na wzór Umiłowanego; powie: „Ja jestem Bogiem, a przede mną nie ma nikogo”.

(7) Uwierzą mu wszyscy ludzie świata.

(8) Będą mu składać ofiary i służyć mówiąc: „To jest Pan, a poza nim nie ma innego”.

(9) Pociągnie za sobą większość tych, którzy się zbiorą, aby przyjąć Umiłowanego.

(10) Moc jego cudów będzie w każdym mieście i kraju.

(11) Ustawi swój wizerunek przed swoim obliczem we wszystkich miastach.

(12) Będzie panował trzy lata, siedem miesięcy i dwadzieścia siedem dni.

(13) Wielu wierzących i świętych, gdy zobaczy tego, którego oczekiwali i który został ukrzyżowany, Isusa Pana Chrystusa – po tym jak ja Izajasz zobaczyłem tego, który został ukrzyżowany i wstąpił [do nieba] – także z tych, którzy uwierzą w niego, tylko nieliczni spośród nich zostaną w tych dniach przy nim jego sługami, uciekając na pustynię i oczekując przyjścia Umiłowanego.

(14) Po [tysiącu] trzystu trzydziestu dwóch dniach przyjdzie Pan z siódmego nieba ze swymi aniołami, z zastępami świętych, z chwałą siódmego nieba, strąci do Gehenny Beliara i jego potęgi.

(15) Da odpoczynek tym, których zastanie w ciele na tym świecie czyniących dobro – słońce zaś będzie się wstydzić –

(16) I wszystkim, którzy z powodu wiary przeklną Beliara i jego królów. Święci zaś przyjdą z Panem ze swymi szatami, które znajdują się w górze, w siódmym niebie, przyjdą z Panem ci, których duchy są przyodziane, zstąpią i zostaną na świecie. Umocni tych, którzy znajdą się w ciele ze świętymi w szatach świętych, a Pan będzie usługiwał tym, którzy czuwali na tym świecie.

(17) Potem przemienią się w swoich szatach w górze, a ciało ich zostanie na świecie.

(18) Wówczas głos Umiłowanego karcić będzie w gniewie to niebo i tę ziemię, także i góry, pagórki, miasta, pustynię, drzewa, anioła słońca i [anioła] księżyca i wszystko na tym świecie, gdzie się objawi i będzie działał otwarcie Beliar. Nastąpi zmartwychwstanie i sąd pośród nich w tych dniach, a Umiłowany wyda z siebie ogień, wchłonie wszystkich niegodziwych i staną się, jakby nie zostali stworzeni.

(19) Pozostałe słowa widzenia zapisane są w widzeniu Babilonu142.

(20) Co do pozostałych widzeń Pana, to zapisane są w przypowieści moim słowem, [są] w tym, co zapisane jest w księdze, 0 czym jawnie prorokowałem.

(21) Także, co do zstąpienia Umiłowanego do Szeolu, to zapisane są [te słowa] w dziale, gdzie mówi Pan: „Oto mój syn zrozumie”. Wszystko to zapisane jest w Psalmach, w przypowieściach Dawida syna Jessego, w przypowieściach Salomona jego syna, w słowach Korego i Etana Izraelity, w słowach Asafa I w pozostałych Psalmach, które natchnął anioł Ducha,

(22) W których nie ma zapisanego imienia i w słowach Amosa mojego ojca, proroka Ozeasza, Micheasza, Joela, Nahuma, Jonasza, Abdiasza, Ambakuma, Angajosa, Sofoniasza, Zachariasza, Malachiasza oraz w słowach Józefa sprawiedliwego i w słowach Daniela.

 

Rozdział 5 (Izs 5)

(1) Z powodu tych widzeń rozgniewał się Beliar na Izajasza i osiedlił się w sercu Manassesa, a [ten] przeciął Izajasza drewnianą piłą.

(2) Podczas gdy Izajasz był przecinany, stal jego oskarżyciel Bekira, stali wszyscy fałszywi prorocy ciesząc się i wyśmiewając Izajasza.

(3) Malkira i Mekembekus stali przed Izajaszem, śmiejąc się i szydząc.

(4) Powiedział Bekira do Izajasza: „Powiedz: «Skłamałem w tym, co powiedziałem, a drogi Manassesa są dobre i prawe,

(5) Drogi Bekiry i [drogi] tych, którzy są z nim są dobre»”.

(6) To powiedział, gdy zaczęto piłować [Izajasza].

(7) Ale Izajasz zostawał w widzeniu Pana, jego oczy były otwarte i widział ich.

(8) Makira tak powiedział Izajaszowi: „Powiedz, co ci powiedziałem, a zmienię ich serce i wpłynę na Manassesa, na książąt Judy, na lud, i na całą Jerozolimę, aby upadli przed tobą”.

(9) Odpowiedział Izajasz i rzekł: „Jeśli ode mnie [zależy] – bądź przeklęty, ty, wszystkie twoje potęgi i cały twój dom.

(10) Naprawdę nie masz więcej do wzięcia niż skórę mego ciała”.

(11) Chwycili Izajasza syna Amosa i przecinali drewnianą piłą,

(12) A Manasses, Bekira, fałszywi prorocy, książęta i lud stali wszyscy przyglądając się.

(13) Do proroków, którzy z nim byli, rzekł [Izajasz] przed piłowaniem: „Idź­cie do krainy Tyru i Sydonu, gdyż tylko dla mnie Pan wymieszał kielich”.

(14) Izajasz zaś w czasie piłowania nie krzyczał ani nie zapłakał, lecz jego usta mówiły do Ducha Świętego [do czasu] aż został rozcięty na dwoje.

(15) Beliar uczynił to Izajaszowi ręka Bakiry i ręką Manassesa, dlatego że Sammael był wielce zagniewany na Izajasza od dni Ezechiasza króla Judy z powodu tego, co ów ujrzał o Umiłowanym

(16) I z powodu zguby Sammaela, którą ujrzał [Izajasz] w Panu, gdy jeszcze królem był Ezechiasz jego Ojciec. [Manasses] uczynił to zgodnie z wolą szatana.

 


 

Rozdział 6 (Izs 6)

(1) W dwudziestym roku panowania Ezechiasza króla Judy przyszedł Izajasz syn Amosa i Josab syn Izajasza z Galgala do Ezechiasza w Jerozolimie.

(2) I usiadł na posłaniu króla; przyniesiono mu krzesło, ale nie chciał usiąść.

(3) Kiedy Izajasz zaczął rozmawiać z Ezekiaszem w sprawie wiary i prawdy, siedzieli wszyscy książę­ta Izraela, eunuchowie i doradcy króla; było tam czterdziestu proroków i synów prorockich. Przybyli z okolicznych miejscowości, z gór i pół, gdy usłyszeli, że Izajasz przebywa z Galgala do Ezekiasza.

(4) Przyszli, aby go pozdrowić, aby słuchać jego słów,

(5) Aby położył swą rękę na nich po to, aby prorokowali i aby słuchał ich proroctwa; wszyscy oni byli przed Izajaszem.

(6) Kiedy rozmawiał z Izajaszem o słowach prawdy i wiary, usłyszeli wszyscy, jak otwarła się brama oraz głos Ducha.

(7) Król zawołał wszystkich proroków i cały lud, który znajdował się tam i przyszli; Micheasz, starzec Ananiasz, Joel i Josab zasiedli po jego prawicy.

(8) Stało się, gdy usłyszeli wszyscy głos Ducha Świętego, że padli wszyscy na kolana i sławili Boga, Najwyższego, tego który jest w wyższym świecie, tego, który [jako] święty przebywa w górze, tego, który spoczywa wśród świętych.

(9) Oddali chwałę temu, który darował taką bramę w obcym świecie, darował człowiekowi.

(10) Podczas gdy przemawiał w Duchu Świętym, a wszyscy słuchali, zamilkł, jego umysł oderwał się od niego, a on nie widział ludzi, którzy stali przed nim.

(11) Oczy zaś jego były otwarte, usta jego milczały, a umysł jego ciała oddalił się od niego,

(12) I tylko oddech był w nim, gdyż miał widzenie.

(13) Anioł, który został posłany, aby mu dał widzenie, nie był z tego firmamentu i nie był z aniołów chwały tego świata, ale przybył z siódmego nieba.

(14) Ludowi, który stał, wydawało się, z wyjątkiem grupy proroków, że świę­ty Izajasz został uniesiony.

(15) Widzenie zaś, które miał, nie było z tego świata, lecz ze świata, który jest ukryty przed jego ciałem.

(16) Izajasz, potem jak otrzymał to widzenie, opowiedział je Ezechiaszowi, Josabowi swojemu synowi, a także innym prorokom, którzy przybyli.

(17) Książęta zaś, eunuchowie i lud nie słyszeli, z wyjątkiem Sammasa pisarza, Joakima i Asafa kronikarza, gdyż oni to byli sługami sprawiedliwości, a woń Ducha była w nich. Lud zaś nie słyszał, gdyż Micheasz i Josab jego syn kazali im wyjść, kiedy się oddaliła mądrość tego świata od niego, jak od tego, który umarł.

 

Rozdział 7 (Izs 7)

(1) Widzenie zaś, które miał Izajasz, opowiedział Ezeckiaszowi, Josabowi swemu synowi, Micheaszowi, a także innym prorokom.

(2) Było zaś takie [widzenie]: „Gdy prorokowałem wedle wiadomości, jaką usłyszeli­ście, ujrzałem chwalebnego anioła; nie była [jego chwała] jak chwała aniołów, których zawsze widziałem, ale miał wielką chwałę i godność, tak że nie zdołam opowiedzieć o chwale tego anioła.

(3) Ujrzałem, kiedy chwycił mnie za moją rękę i powiedziałem mu: «Kim jesteś, jakie jest imię twoje, dokąd mnie uniesiesz?* Zaiste została mi dana moc rozmawiania z nim.

(4) Odrzekł mi: «Gdy uniosę cię do góry i ukażę ci widzenie, dla którego zostałem posłany, wtedy pojmiesz, kim jestem, ale imienia mojego nie poznasz,

(5) Gdyż trzeba ci w tym ciele twoim wrócić, a gdzie cię uniosę, zobaczysz, gdyż po to zostałem posłany*.

(6) Ucieszyłem się, dlatego że z łagodnością przemawiał do mnie.

(7) Rzekł do mnie: «Czy ucieszyłeś się z tego, że łagodnie przemawiałem do ciebie?* Rzekł: «Zobaczysz także tego, który jest większy ode mnie, a jak łagodnie i spokojnie będzie z tobą rozmawiał.

(8) Zobaczysz tak­ że Ojca tego, który jest większy, gdyż po to zostałem posłany z siódmego nieba, aby wyjaśnić ci wszystko*.

(9) Wstąpiliśmy, ja i on, na firmament i tam ujrzałem Sammaela i jego potęgi; była tam wielka bitwa i aniołowie szatana, a jeden zazdrościł drugiemu.

(10) Jak na górze, tak i na ziemi, gdyż podobieństwo tego, co na firmamencie jest tu na ziemi.

(11) Powiedziałem do anioła: «Czym jest ta zazdrość?*

(12) Odpowiedział mi: «Tak jest odkąd trwa ten świat aż dotąd, a ta walka [trwać będzie], aż przyjdzie ten, którego masz zobaczyć, i dokona zniszczenia*.

(13) Potem uniósł mnie nad firmament; jest to niebo.

(14) Ujrzałem tam tron na środku, po jego prawej i po jego lewej stronie byli aniołowie.

(15) I nie było tak, [że aniołowie po lewej stronie] byli jak ci, którzy stali po prawej, ale ci po prawej mieli wielką chwałę i wielbili wszyscy jednym głosem. Tron był na środku i jego [wielbili], ale ich głos nie był jak głos tych po prawicy, ani ich uwielbienie jak uwielbienie tamtych.

(16) Zapytałem anioła, który mnie prowadził i powiedziałem mu: «Do kogo jest skierowane to uwielbienie?*

(17) Rzekł mi: «Do tego, który w chwałę siódmego nieba spoczywa w świętym świecie i do jego Umiłowanego, skąd zostałem posłany do ciebie, tak jest skierowane*.

(18) Znów uniósł mnie do drugiego nieba, a wysokość tego nieba jest jak z nieba do ziemi i do firmamentu.

(19) Ujrzałem tak, jak w pierwszym niebie, po prawicy i po lewicy aniołów, tron pośrodku i uwielbienie aniołów, którzy [byli] w drugim niebie; ten który zasiadał na tronie

(18) Znów uniósł mnie do drugiego nieba, a wysokość tego nieba jest jak z nieba do ziemi i do firmamentu.

(19) Ujrzałem tak, jak w pierwszym niebie, po prawicy i po lewicy aniołów, tron pośrodku i uwielbienie aniołów, którzy [byli] w drugim niebie; ten który zasiadał na tronie w drugim niebie, miał chwałę większą od wszystkiego.

(20) Wielka chwała była w drugim niebie, a ich uwielbienie nie było [takie] jak uwielbienie tych, którzy byli w pierwszym niebie.

(21) Upadłem na twarz, aby uczcić go, a nie pozwolił mi anioł, który mnie prowadził, ale rzekł: «Nie czcij ani tronu ani anioła tego z sześciu niebios, skąd zostałem posłany, aby cię prowadzić, ale [uczcij] tylko tego, o którym powiem ci w siódmym niebie,

(22) Gdyż nad wszystkimi niebiosami i ich aniołami jest ustawiony twój tron, a także twoja szata i twoja korona, którą masz zobaczyć*.

(23) Ucieszyłem się wielką radością, gdyż ci któ­rzy miłują Najwyższego i jego Umiłowanego, wstąpią tam na końcu za sprawą anioła Ducha Świętego.

(24) Uniósł mnie do trzeciego nieba i podobnie ujrzałem tych po prawicy i po lewicy, także tam był tron na środku 1 ten, który siedział, ale pamięć o tym świecie nie była tam przywoływana.

(25) Powiedziałem do anioła, który był ze mną, gdyż odmieniała się chwała mojego oblicza, gdy wstępowałem do kolejnego nieba: «Nie ma niczego z tego marnego świata, co byłoby tutaj wspominane*.

(26) Odpowiedział mi mówiąc: «Nic nie jest wspominane z powodu jego słabości i nie ma nic ukrytego z tego, co się tam czyni*.

(27) Chciałem wiedzieć, jak się poznaje i odpowiedział mi mówiąc: «Kiedy cię uniosę do siódmego nieba, skąd zostałem wysłany, do tego, który jest ponad tymi, wtedy poznasz, że nie ma nic ukrytego dla tronów, dla tych, któ­rzy zasiadają w niebie i dla aniołów. Pieśń pochwalna, którą śpiewają i chwała tego, który zasiada na tronie, jest wielka, a także [chwała] aniołów, tych po prawicy i tych po lewicy; ma większą chwałę od nieba, które jest pod nimi.

(28) Uniósł mnie jeszcze do czwartego nieba, a jego wysokość, od trzeciego do czwartego nieba, była większa niż ziemi do firmamentu.

(29) Ujrzałem tam znowu tych po prawicy i tych po lewicy, a ten, który zasiadał na tronie, był w środku; tam także śpiewano chwałę.

(30) Pieśń uwielbienia i chwały aniołów z prawej strony była większa od tych z lewej strony;

(31) Chwała również tego, który zasiadał na tronie, była większa od aniołów, którzy byli po prawicy, a ich chwała była większa od tych na dole.

(32) Uniósł mnie do piątego nieba.

(33) Znowu ujrzałem tych po prawej i po lewej stronie, a zasiadający na tronie miał chwałę większą od tego z czwartego nieba.

(34) Chwa­ła zaś tych po prawej była większa od tych po lewej stronie, od trzeciego aż do czwartego.

(35) Chwała tego, który był na tronie, była większa od aniołów, którzy byli po prawej stronie.

(36) A ich uwielbienie miało większą chwałę od [chwały] z czwartego nieba.

(37) Uwielbiłem nienazwanego i Jedynego, który przebywa w niebiosach, którego imię nie jest objawione nikomu cielesnemu, tego, którego chwałę daje od nieba do nieba, który chwałę anio­łów czyni wielką i który czyni większą chwałę zasiadającego na tronie.

 

Rozdział 8 (Izs 8)

(1) Znowu uniósł mnie w powietrze szóstego nieba i ujrzałem chwałę, której nie widziałem w pięciu niebiosach, gdy [do nich] wstąpiłem

(2) Oraz [ujrzałem] aniołów obdarzonych wielką chwałą.

(3) Pieśń chwały była tam świę­ta i przedziwna.

(4) Powiedziałem do anioła, który mnie prowadził: «Co to jest, co widzę, mój panie?»

(5) Rzekł mi: «Ja nie jestem twoim panem, ale jestem twoi towarzyszem».

(6) Zapytałem go znów mówiąc: «Dlaczego nie towarzyszem aniołów?»

(7) Powiedział mi: «Od szóstego nieba i wyżej nie ma odtąd [aniołów] z lewej strony, ani tronu ustawionego w środku, ale [są kierowane] przez moce siódmego nieba [aniołowie?], tam gdzie przebywa ten, który nie ma imienia i jego Wybrany, którego imię nie jest objawione; wszystkie niebiosa nie mogą poznać jego imienia,

(8) Gdyż on jest jedynym, na głos jego odpowiadają wszystkie niebiosa i trony. Ja zaś otrzymałem moc i posłannictwo wprowadzić cię tutaj, abyś zobaczył tę wspania­łość

(9) I abyś zobaczył Pana tych wszystkich niebios i tych tronów,

(10) Jak się odmieniają, aż staną się według waszego obrazu i waszego wyobrażenia.

(11) Ja zaś mówię tobie, Izajaszu, że człowiek, który ma wrócić w ciele tego świata, nie ujrzał, nie wstąpił ani nie pojął tego, co ty ujrzałeś i co masz zobaczyć.

(12) Zaiste trzeba ci było przyjść tutaj z daru Pana, przy udziale drewna. Stąd jest moc szóstego nieba i powietrza.

(13) Wywyższyłem pieśnią pochwalną mego Pana, gdyż z jego daru przybyłem tutaj».

(14) Rzekł mi: «Posłuchaj więc jeszcze i tego od twego towarzysza. Gdy z obcego ciała za sprawą anioła Ducha wstąpisz tutaj, wtedy otrzymasz szatę, którą zobaczysz, a także zobaczysz inne szaty odłożone i policzone;

(15) Staniesz się wtedy równy aniołom, którzy są w siódmym niebie».

(16) Uniósł mnie do szóstego nieba i nie było tam [anio­łów] którzy byli po lewej stronie, ani tronu pośrodku, ale wszyscy [mieli] ten sam wygląd i jednakowa była ich pieśń chwały.

(17) Pozwolono mi także i również ja śpiewałem pieśń chwały z nimi i z tym aniołem, a nasza pieśń chwały była taka jak ich.

(18) Wszyscy tam wzywali pierwszego Ojca i Umiłowanego, Chrystusa i Ducha Świętego, wszyscy jednym głosem.

(19) A nie był on jak głos aniołów, którzy byli w pięciu niebiosach,

(20) Ani ich język, ale był tam inny głos i była tam wielka światłość.

(21) Wówczas, podczas gdy byłem w szóstym niebie, poczytałem za ciemność te światła, które widziałem w pięciu niebiosach.

(22) Ucieszyłem się i śpiewałem chwałę tego, który takimi światłami obdarował oczekujących jego obietnicy.

(23) I błagałem anioła, który mnie prowadził, żebym odtąd nie wrócił do świata ciała.

(24) Mówię więc wam, Ezekiaszu, Josabie mój synu i Micheaszu, że wiele ciemności jest tutaj, wiele ciemności.

(25) Anioł, który mnie prowadził, poznał, co myślałem i rzekł: «Jeśli z powodu tych świateł ucieszyłeś się, to jakże bardziej [ucieszysz się] w siódmym niebie, gdy ujrzysz światła tam, gdzie jest Pan i jego Umi­łowany, skąd zostałem posłany; on ma być nazwany na świecie Synem.

(26) Nie został objawiony ten, który ma być w świecie zmierzającym do zguby, [ani] także szaty, trony i korony odłożone dla sprawiedliwych, dla tych, którzy uwierzą w tego Pana, tego, który zstąpi w waszej postaci; zaprawdę tamtejsza światłość jest wielka i cudowna.

(27) Co do tego zaś, że nie wrócisz w ciele, to jeszcze dni twoje nie skończyły się, abyś [mógł] przybyć tutaj.

(28) Usłyszawszy zasmuciłem się, a on rzekł mi: «Nie smuć się!»

 

Rozdział 9 (Izs 9)

(1) Zabrał mnie w powietrze siódmego nieba i znowu usłyszałem głos mówiący: «Aż dotąd ma wstąpić ten, który zasiada wśród obcych?» Zląkłem się i zadrżałem.

(2) Rzekł mi, a ja drżałem: «Stąd oto wyszedł drugi głos posłany i mówi: Jest pozwolenie, aby wstąpił tu święty Izajasz, gdyż tutaj jest jego szata’»

(3) Zapytałem anioła, który był ze mną i rzekłem: «Kim jest ten, który mi zabronił i kim jest ten, który się zgodził, abym wszedł?»

(4) Odrzekł mi: «Ten, kto ci zabronił, to ów, który jest odpowiedzialny za chwałę szóstego nieba.

(5) Ten natomiast, który się zgodził, to twój Pan, Bóg, Chrystus Pan, który ma się na świecie nazywać Isus; imienia zaś jego nie możesz usłyszeć [do czasu], dopóki z tego ciała twego nie wstą­pisz [do nieba].

(6) Uniósł mnie do siódmego nieba i ujrzałem tam cudowną światłość oraz aniołów bez liku;

(7) Ujrzałem tam wszystkich sprawiedliwych począwszy od Adama185;

(8) Ujrzałem tam Abla świętego i wszystkich sprawiedliwych;

(9) Ujrzałem tam Henocha i wszystkich, którzy z nim byli, pozbawionych szat ciała, zobaczyłem ich w szatach [pochodzących] z wysoka; byli jak aniołowie stojący tam w wielkiej chwale.

(10) Nie zasiadali jednak na swych tronach i korony ich chwały nie były na nich.

(11) Zapyta­łem anioła, który był ze mną i powiedziałem mu: «Jakżeż ci, którzy otrzymali szaty, nie są na tronach, ani w koronach?*

(12) Powiedział mi: «Koron i tronów chwały nie otrzymują jeszcze, ale widzą i wiedzą, jakie są ich trony i jakie korony, [do czasu] aż zstąpi Umiłowany w postaci, którą zobaczysz, gdy będzie zstępował.

(13) Zstąpi więc w ostatnich dniach Pan, który ma się nazywać Chrystus po [swoim] zejściu, będzie w waszej postaci, będą uważać, że jest ciałem i człowiekiem.

(14) Bóg tego świata rozpanoszy się przez ręce swego syna; położą na nim swoje ręce, ukrzyżują go na drzewie, nie wiedząc, kim jest.

(15) Również, jak sam zobaczysz swoje zstąpienie także ukryje przed niebiosami, aby się nie ujawniło, kim jest.

(16) Gdy ogołoci anioła śmierci, wstanie trzeciego dnia i będzie przebywał na tym świecie pięćset czterdzieści pięć dni.

(17) Wówczas wstanie z nim wielu sprawiedliwych, których duchy nie otrzymają szat, dopóki nie wstąpi Chrystus Pan, a oni wstąpią z nim.

(18) Wezmą więc swoje szaty, swoje trony i swoje korony, gdy on wstąpi do siódmego nieba*.

(19) Powiedziałem mu to, o co go zapytałem w trzecim niebie.

(20) I powiedział mi: «Wszystko, co czyni się na tym świecie, jest znane tutaj*.

(21) Podczas gdy jeszcze rozmawiałem z nim, oto jeden ze stojących anio­łów, okryty chwałą większą od chwały tego anioła, który uniósł mnie ze świata

(22) Ukazał mi księgi, ale nie takie jak księgi tego świata i otwarł je, a owe księgi były zapisane, ale nie tak jak księgi tego świata. Pozwolono mi i czytałem je, a oto czyny synów Izraela były tam zapisane i czyny tych, których znasz, mój synu, Josabie.

(23) Powiedziałem: «Zaprawdę nie ma niczego [z tego], co zostało dokonane na tym świecie, co pozostawałoby ukryte w siódmym niebie»

(24) Ujrzałem tam liczne szaty odłożone, liczne trony i liczne korony

(25) I powiedziałem do anioła, który mnie prowadził: «Czyje są te szaty, trony i korony?»

(26) Powiedział mi: «Co do tych szat, to wielu jest z tego świata, którzy je otrzymają uwierzywszy słowu tego, który będzie się nazywał, jak ci powiedziałem i będą je strzec i będą wierzyć w niego, w jego krzyż; to dla nich są odłożone’’.

(27) Ujrzałem kogoś stojącego, którego chwała przewyższała [chwałę] wszystkich, a była jego chwała wielka i cudowna.

(28) Kiedy ujrzeli go wszyscy sprawiedliwi i aniołowie, których widziałem, przyszli do niego; Adam, Abel, Set, i wszyscy sprawiedliwi jako pierwsi przybliżyli się, upadli przed nim i wielbili go wszyscy jednym głosem; ja także wielbiłem razem z nimi, a moje uwielbienie było takie, jak ich.

(29) Wówczas zbliżyli się wszyscy anio­łowie, oddali pokłon i uwielbiali.

(30) On zaś przemienił się i stał się jak anioł.

(31) Wtedy powiedział mi anioł, który mnie przyprowadził: «Upadnij przed nim!» Upadłem więc i uwielbiłem.

(32) Powiedział mi anioł: «To jest Pan wszelkiej chwały, którego ujrzałeś’’.

(33) Podczas gdy jeszcze mówił, ujrzałem kogoś innego w chwale podobnego do niego; sprawiedliwi przybliżyli się do niego, upadli na twarz, uwielbili i ja także uwielbiłem razem z nimi, a jego chwała nie zmieniała się odpowiednio do ich wyglądu.

(34) Wtedy zbliżyli się aniołowie i oddali pokłon.

(35) Ujrzałem Pana i drugiego anioła, [obaj] oni stali.

(36) Drugi zaś, którego ujrzałem, był po lewicy mego Pana. Zapyta­łem: «Kim jest ten?’’ Powiedział mi: «Oddaj mu pokłon, gdyż jest to anioł Ducha Świętego, który przemawiał przez ciebie i przez innych sprawiedliwych’’.

(37) Ujrzałem Wielką Chwałę, gdy otwarły się oczy mojego ducha, a ja nie mogłem wtedy widzieć, ani anioł, który był ze mną i wszyscy aniołowie, których widziałem, jak oddawali pokłon mojemu Panu,

(38) A tylko ujrzałem sprawiedliwych z wielką mocą oglądających chwałę tego [Pana].

(39) Zbli­żył się do mnie mój Pan i anioł Ducha i powiedział mi: «Zobacz, że zostało ci dane widzieć Boga, a ze względu na ciebie aniołowi, który jest z tobą, została dana ta moc’’.

(40) Ujrzałem jak mój Pan oddał pokłon i [również] anioł Ducha, obaj razem wielbili Boga.

(41) Wtedy wszyscy sprawiedliwi zbliżyli się i oddali pokłon,

(42) Wszyscy sprawiedliwi i aniołowie zbliżyli się i oddali pokłon, a wszyscy aniołowie uwielbiali.

 

Rozdział 10 (Izs 10)

(1) Wówczas usłyszałem głosy uwielbienia, które słyszałem w każdym z sześciu niebios, które słyszałem wstępując tam,

(2) A wszystkie były skierowane do tego, który jest Chwalebnym, którego chwały nie mogłem [przedtem] widzieć.

(3) Ja także widziałem i słyszałem jego chwałę.

(4) Pan i anioł Ducha słyszeli wszystko i widzieli wszystko.

(5) Wszystkie głosy uwielbienia wysłane od sze­ściu niebios nie tylko były słyszane, ale widziane.

(6) Usłyszałem anioła, który mnie prowadził i powiedział mi: «To ten, który jest najwyższy z wysokich, który przebywa w świętym świecie, spoczywa wśród świętych, który ma być nazwany przez Ducha Świętego ustami sprawiedliwych Ojcem Pana’’.

(7) Usłyszałem głos Najwyższego, Ojca mojego Pana, jak mówił do mojego Pana Chrystusa, który ma się nazywać Isus:

(8) «Wyjdź i zejdź przez wszystkie niebiosa, a zejdziesz przez firmament i ten świat, zejdziesz aż do anioła, który jest w Szeolu, lecz nie pójdziesz aż do Haguelu.

(9) Przemienisz się na obraz wszystkich, którzy są w pięciu niebiosach,

(10) Na obraz aniołów firmamentu przemienisz się przezornie, a także [na obraz] aniołów, którzy są w Szeolu.

(11) Żaden z aniołów tego świata niech nie wie, że ty jesteś ze mną Panem siedmiu niebios i ich aniołów,

(12) Niech nie widzą, że ty jesteś ze mną, kiedy zawołam cię głosem niebios, ich aniołów i ich świateł, kiedy cię wywyższę do szóstego nieba, abyś sądził i niszczył przywódców, aniołów i bogów tego świata, świata, któ­ry przez nich jest rządzony,

(13) Gdyż wyparli się mnie i rzekli: ,My tylko, a poza nami nikt’.

(14) Potem od bogów śmierci wstąpisz do swego miejsca nie przemieniając się w każdym niebie, ale wstąpisz w chwale i będziesz zasiadał po mojej prawicy.

(15) Wówczas oddadzą ci pokłon władcy i potęgi tego świata’’.

(16) Usłyszałem Wielką Chwałę dającą rozkazy memu Panu.

(17) Zobaczyłem jak wyszedł mój Pan z siódmego nieba.

(18) Anioł, który mnie zabrał z tego świata, był ze mną i powiedział mi: «Zrozum, Izajaszu i spójrz, abyś ujrzał przemienienie Pana i jego zstąpienie’’.

(19) Ujrzałem. A kiedy go zobaczyli aniołowie, wtedy ci z szóstego nieba wielbili go i wychwalali, gdyż nie przemienił się na obraz anio­łów, którzy tam byli, uwielbiali go, a ja także z nimi uwielbiałem.

(20) Ujrzałem, że gdy wstąpił do piątego nieba i upodobnił się do tych, którzy byli w piątym niebie, na obraz tamtejszych aniołów, a oni nie uwielbiali go, gdyż postać jego była taka jak ich.

(21) Wówczas zstąpił do czwartego nieba i upodobnił się do postaci tamtejszych aniołów.

(22) Gdy go ujrzeli, nie uwielbiali go i nie wychwalali, gdyż postawa jego była taka sama jak ich.

(23) Zobaczyłem jeszcze, kiedy zstąpił do trzeciego nieba i upodobnił się do wyglądu aniołów, którzy byli w trzecim niebie.

(24) Ci, którzy strzegli bram nieba, domagali się pozwolenia na przejście, i Pan dawał je im, aby nie dać się poznać; gdy go ujrzeli, nie uwielbiali go i nie chwalili, gdyż wygląd jego był jak ich wygląd.

(25) Ujrzałem go znowu, gdy stąpił do drugiego nieba i znowu dał także pozwolenie na przejście, gdyż ci, którzy strzegli bram, domagali się i on dawał je im.

(26) Ujrzałem, gdy upodobnił się w wyglądzie do aniołów, którzy byli w drugim niebie; zobaczyli go, a nie wielbili, gdyż wygląd jego był jak wygląd ich.

(27) Ujrzałem znowu, gdy zstąpił do pierwszego nieba i tam także dał pozwolenie na przejście tym, którzy strzegli bram i upodobni! się do wyglądu anio­łów, którzy byli po lewej stronie tego tronu; nie uwielbiali go i nie chwalili, gdyż wygląd jego był jak wygląd ich.

(28) Co do mnie zaś, to nikt mnie nie pytał ze względu na anioła, który mnie prowadził.

(29) Zstąpił jeszcze na firmament, gdzie przebywa książę tego świata i dał pozwolenie na przejście tym po lewej stronie; jego wygląd był taki jak ich; tam także nie wielbili go, ale z zazdrości walczyli jeden z drugim, gdyż była tam moc zła i zazdrość o byle co.

(30) Ujrzałem, gdy zstąpił i stał się podobny do aniołów powietrza i on sam był jak jeden spośród nich;

(31) Nie dał pozwolenia na przejście, gdyż jeden drugiego łupił i obrażał.

 

Rozdział 11 (Izs 11)

(1) Potem ujrzałem: anioła, który rozmawiał ze mną, który mnie prowadził, rzekł mi: „Pojmij, Izajaszu, synu Amosa, gdyż dlatego zostałem posłany od Boga.”

(2) Ja zaś ujrzałem niewiastę z rodu proroka Dawida, której na imię Maria. A była dziewicą i została poślubiona mężowi, któremu na imię Józef, cieśla; on także był z nasienia i rodu Dawida sprawiedliwego, który był z Betlejem judzkiego.

(3) I przyszedł do swego przeznaczenia. Gdy zaś została poślubiona, została znaleziona brzemienną i Józef cieśla chciał ją odesłać.

(4) Ale anioł Ducha zjawił się w tym świecie i potem Józef nie odesłał jej, ale strzegł Marię, a sam nie wyjawił nikomu tej sprawy.

(5) Nie zbliżał się do Marii i zachował ją jako dziewicę świętą, choć była brzemienna.

(6) I nie mieszkał z nią przez dwa miesiące.

(7) A po dwóch miesiącach czasu Józef był w domu i [także] Maria jego małżonka, oboje tylko sami.

(8) Stało się, gdy byli sami, że Maria spojrzała swoimi oczami i zobaczyła małe dziecko i przestraszyła się.

(9) Potem jak się zmieszała, jej łono stało się jak było przedtem, zanim poczęła.

(10) A gdy jej mąż Józef powiedział do niej: „Dlaczego jesteś przestraszona?” otwarły się jego oczy, zobaczył dziecko i wielbił Boga, gdyż Pan przyszedł do swego przeznaczenia.

(11) I doszedł do nich głos: „Nikomu nie mówcie o tym widzeniu”.

(12) I rozeszła się wieść o dziecku w Betlejem.

(13) I byli tacy, którzy mówili: „Maria dziewica urodziła, zanim upłynęły dwa miesiące, od kiedy została poślubiona”.

(14) I mówiło wielu: „Nie zrodziła, ani nie przyszła położ na, nie słyszeliśmy krzyku bólu”. Byli ślepi wszyscy w jego sprawie i nikt nie wierzył w Niego, nie wiedzieli, skąd jest.

(15) Zabrali go i przyszli do Nazaretu Galilejskiego.

(16) Ujrzałem, Ezekiaszu i Josabie, mój synu, a mówię takż e do in-nych proroków [tutaj] stojących, że [to, kim był] zostało ukryte przed wszyst-kimi niebiosami, wszystkimi władcami i wszystkimi bogami tego świata.

(17) Widziałem: w Nazarecie ssał jak dziecko, ssał zwyczajnie, aby nie być rozpoznanym

(18) Kiedy dorósł, czynił wielkie znaki i cuda w ziemi Izraela i w Jerozolimie.

(19) Potem Obcy pozazdrościł mu i pobudzał synów Izraela przeciw niemu, gdyż nie wiedzieli, kim on jest; wydali go królowi, ukrzyżowali go, sprawili, że zstąpił przed anioła, który jest w Hadesie.

(20) W Jerozolimie więc widziałem, gdy go krzyżowali na drzewie,

(21) A także, jak po trzecim dniu zmartwychwstał i pozostawał [przez jakiś czas].

(22) Powiedział mi anioł, który mnie prowadził: „Zrozum to, Izajaszu!” Widziałem [go], kiedy rozsyłał dwunastu apostołów i wstąpił.

(23) Ja to widziałem, był na firmamencie i nie prze-mienił się na ich obraz, a widzieli go wszyscy aniołowie firmamentu i Szatan i oddali mu pokłon.

(24) Był tam wielki smutek, gdy mówili: „Jakże to, nasz Pan zstąpił do nas, a my nie pojęliśmy chwały, która była na nim, którą widzimy spoczywającą na nim od szóstego nieba?”

(25) Wstąpił do drugiego nieba i nie przemienił się, ale wszyscy aniołowie, którzy byli po prawej i po lewej stronie, i tron pośrodku,

(26) Oddawali mu pokłon i wielbili go mówiąc: „Jakże nasz Pan pozostawał ukryty, podczas gdy zstępował, i nie poznaliśmy?”

(27) Tak samo wstą pił do trzeciego [nieba] i tak samo wielbili go i mówili;

(28) I do czwartego nieba, i do piątego, i tak samo mówili.

(29) Tylko modlitwa uwielbienia była jedna i nie zmieniała się w następstwie.

(30) Ujrzałem, gdy wstąpił do szóstego nieba, oddali mu pokłon i wielbili go,

(31) A we wszystkich niebiosach wzmagała się modlitwa uwielbienia.

(32) Ujrzałem go, jak wstąpił do siódmego nieba, a wielbili go wszyscy sprawiedliwi i wszyscy aniołowie. Ujrzałem wówczas, że zasiadł po prawicy Wielkiej Chwały, tej, o której wam powiedziałem, że nie mogłem oglądać chwały.

(33) Ujrzałem także Anioła Ducha Świętego, jak za-siadał po lewicy anioła,

(34) Który mi powiedział: „Izajaszu, synu Amosa, uwalniam cię, bo zaprawdę są to wielkie sprawy, gdyż oglądałeś to, czego nie oglądał [żaden] syn ciała.

(35) Wracaj do swojej szaty, aż spełnią się twoje dni i wtedy przybędziesz tutaj”.

(36) Te rzeczy ujrzałem i powiedziałem wszystkim, którzy stali przed nim, i chwalili. I powiedziałem do Ezekiasza króla i powiedział: „. Wypowiedziałem te rzeczy”

(37) A takżę koniec tego świata,

(38) I te wszystkie wizje zostaną przyniesione w czasie ostatnich pokoleń.

(39) Izajasz przysiągł mu że nie powie tego ludowi Izraela, i że nie pozwoli nikomu te słowa skopiować.

(40) A potem będą je czytać. Ale jeśli chodzi o ciebie, bądź w Duchu Świętym, który może uzyskać twoje szaty, i trony oraz korony chwały, które umieszczane są w siódmym niebie.

(41) Z Powodu tych wizji oraz proroctw Sammael Szatan przepiłował Izajasza syna Amosa, proroka, na pół poprzez ręce Manassesa.

(42) I Ezekiasz dał wszystkie te rzeczy Manassesowi w dwudziestym szóstym roku swego panowania.

(43) Ale Manasses nie pamiętał tych rzeczy, ani nie umieścił tego w swoim sercu, lecz stał się sługą szatana i został zniszczonym. To tyle z wizji proroka Izajasza z jego wniebowstąpienia.


 

 

Wersja Anglojęzyczna

The Ascension of Isaias

CHAPTER 1

  1. And it came to pass in the twenty-sixth year of the reign of Hezedias king of Juda that he called Manasseh his son. Now he was his only one.

2. And he called him into the presence of Isaias the son of Amos the prophet, and into the presence of Josab the son of Isaias, in order to deliver unto him the words of righteousness which the king himself had seen:

3. And of the eternal judgments and torments of Gehenna, and of the prince of this world, and of his angels, and his authorities and his powers.

4. And the words of the faith of the Beloved which he himself had seen in the fifteenth year of his reign during his illness.

5. And he delivered unto him the written words which Samnas the scribe had written, and also those which Isaiah, the son of Amoz, had given to him, and also to the prophets, that they might write and store up with him what he himself had seen in the king’s house regarding the judgment of the angels, and the destruction of this world, and regarding the garments of the saints and their going forth, and regarding their transformation and the persecution and ascension of the Beloved.

6. In the twentieth year of the reign of Hezekiah, Isaiah had seen the words of this prophecy and had delivered them to Josab his son. And whilst he (Hezekiah) gave commands, Josab the son of Isaiah standing by.

7. Isaiah said to Hezekiah the king, but not in the presence of Manasseh only did he say unto him: `As the Lord liveth, and th3e Spirit which speaketh in me liveth, all these commands and these words will be made of none effect by Manasseh thy son, and through the agency of his hands I shall depart mid the torture of my body.

8. And Sammael Malchira will serve Manasseh, and execute all his desire, and he will become a follower of Beliar rather than of me:

9. And many in Jerusalem and in Judea he will cause to abandon the true faith, and Beliar will dwell in Manasseh, and by his hands I shall be sawn asunder.’

10. And when Hezekiah heard these words he wept very bitterly, and rent his garments, and placed earth upon his head, and fell on his face.

11. And Isaiah said unto him: `The counsel of Sammael against Manasseh is consummated: nought will avail thee.”

12. And on that day Hezekiah resolved in his heart to slay Manasseh his son.

13. And Isaiah said to Hezekiah: `The Beloved hath made of none effect thy design, and the purpose of thy heart will not be accomplished, for with this calling have I been called and I shall inherit the heritage of the Beloved.’

CHAPTER 2

AND it came to pass after that Hezekiah died and Manasseh became king, that he did not remember the commands of Hezekiah his father, but forgat them, and Sammael abode in Manasseh and clung fast to him.

2. And Manasseh forsook the service of the God of his father, and he served Satan and his angels and his powers.

3. And he turned aside the house of his father, which had been before the face of Hezekiah (from) the words of wisdom and from the service of God.

4. And Manasseh turned aside his heart to serve Beliar; for the angel of lawlessness, who is the ruler of this world, is Beliar, whose name is Mantanbuchus. and he delighted in Jerusalem because of Manasseh, and he made him strong in apostatizing (Israel) and in the lawlessness which were spread abroad in Jerusalem.

5. And witchcraft and magic increased and divination and auguration, and fornication, a [and adultery], and the persecution of the righteous by Manasseh and [Belachira, and] Tobia the Canaanite, and John of Anathoth, an by (Zadok) the chief of the works.

6. And the rest of the acts, behold they are written in the book of the Kings of Judah and Israel.

7. And, when Isaiah, the son of Amoz, saw the lawlessness which was being perpetrated in Jerusalem and the worship of Satan and his wantonness, he withdrew from Jerusalem and settled in Bethlehem of Judah.

8. And there also there was much lawlessness, and withdrawing from Bethlehem he settled on a mountain in a desert place.

9. And Micaiah the prophet, and the aged Ananias, and Joel and Habakkuk, and his son Josab, and many of the faithful who believed in the ascension into heaven, withdrew and settled on the mountain.

10. They were all clothed with garments of hair, and they were all prophets. And they had nothing with them but were naked, and they all lamented with a great lamentation because of the going astray of Israel.

11. And these eat nothing save wild herbs which they gathered on the mountains, and having cooked them, they lived thereon together with Isaiah the prophet. And they spent two years of days on the mountains and hills.

12. And after this, whilst they were in the desert, there was a certain man in Samaria named Belchira, of the family of Zedekiah, the son of Chenaan, a false prophet, whose dwelling was in Bethlehem. Now Hezekiah the son of Chanani, who was the brother of his father, and in the days of Ahab, king of Israel, had been the teacher of the 400. prophets of Baal, had himself smitten and reproved Micaiah the son of Amada the prophet.

13. And he, Micaiah, had been reproved by Ahab and cast into prison. (And he was) with Zedekiah the prophet: they were with Ahaziah the son of Ahab, king in Samaria.

14. And Elijah the prophet of Tebon of Gilead was reproving Ahaziah and Samaria, and prophesied regarding Ahaziah that he should die on his bed of sickness, and that Samaria should be delivered into the had of Leba Nasr because he had slain the prophets of God.

15. And when the false prophets, who were with Ahaziah the son of Ahab and their teacher Jalerjas of Mount Joel, had heard-

16. Now he was a brother of Zedekiah – when they persuaded Ahaziah the king of Aguaron and (slew) Micaiah.

CHAPTER 3

AND Belchira recognized and saw the place of Isaiah and the prophets who were with him; for he dwelt in the region of Bethlehem, and was an adherent of Manasseh. And he prophesied falsely in Jerusalem, and many belonging to Jerusalem were confederate with him, and he was a Samaritan.

2. And it came to pass when Alagar Zagar, king of Assyria, had come and captive, and led them away to the mountains of the medes and the rivers of Tazon;

3. This (Belchira), whilst still a youth, had escaped and come to Jerusalem in the days of Hezekiah king of Judah, but he walked not in the ways of his father of Samaria; for he feared Hezekiah.

4. And he was found in the days of Hezekiah speaking words of lawlessness in Jerusalem.

5. And the servants of Hezekiah accused him, and he made his escape to the region of Bethlehem. And they persuaded…

6. And Belchira accused Isaiah and the prophets who were with him, saying: `Isaiah and those who are with him prophesy against Jerusalem and against the cities of Judah that they shall be laid waste and (against the children of Judah and) Benjamin also that they shall go into captivity, and also against thee, O lord the king, that thou shalt go (bound) with hooks and iron chains’:

7. But they prophesy falsely against Israel and Judah.

8. And Isaiah himself hath said: `I see more than Moses the prophet.’

9. But Moses said: `No man can see God and live’; and Isaiah hath said: `I have seen God and behold I live.’

10. Know, therefore, O king, that he is lying. And Jerusalem also he hath called Sodom, and the princes of Judah and Jerusalem he hath declared to be the people of Gomorrah. And he brought many accusations against Isaiah and the prophets before Manasseh.

11. But Beliar dwelt in the heart of Manasseh and in the heart of the princes of Judah and Benjamin and of the eunuchs and of the councillors of the king.

12. And the words of Belchira pleased him [exceedingly], and he sent and seized Isaiah.

13. For Beliar was in great wrath against Isaiah by reason of the vision, and because of the exposure wherewith he had exposed Sammael, and because through him the going forth of the Beloved from the seventh heaven had been made known, and His transformation and His descent and the likeness into which He should be transformed (that is) the likeness of man, and the persecution wherewith he should be persecuted, and the torturers wherewith the children of Israel should torture Him, and the coming of His twelve disciples, and the teaching, and that He should before the sabbath be crucified upon the tree, and should be crucified together with wicked men, and that He should be buried in the sepulchre,

14. And the twelve who were with Him should be offended because of Him: and the watch of those who watched the sepulchre:

15. And the descent of the angel of the Christian Church, which is in the heavens, whom He will summon in the last days.

16. And that (Gabriel) the angel of the Holy Spirit, and Michael, the chief of the holy angels, on the third day will open the sepulchre:

17. And the Beloved sitting on their shoulders will come forth and send out His twelve disciples;

18. And they will teach all the nations and every tongue of the resurrection of the Beloved, and those who believe in His cross will be saved, and in His ascension into the seventh heaven whence He came:

19. And that many who believe in Him will speak through the Holy Spirit:

20. And many signs and wonders will be wrought in those days.

21. And afterwards, on the eve of His approach, His disciples will forsake the teachings of the Twelve Apostles, and their faith, and their love and their purity.

22. And there will be much contention on the eve of [His advent and] His approach.

23. And in those days many will love office, though devoid of wisdom.

24. And there will be many lawless elders, and shepherds dealing wrongly by their own sheep, and they will ravage (them) owing to their not having holy shepherds.

25. And many will change the honour of the garments of the saints for the garments of the covetous, and there will be much respect of persons in those days and lovers of the honour of this world.

26. And there will be much slander and vainglory at the approach of the Lord, and the Holy Spirit will withdraw from many.

27. And there will not be in those days many prophets, nor those who speak trustworthy words, save one here and there in divers places,

28. On account of the spirit of error and fornication and of vainglory, and of covetousness, which shall be in those, who will be called servants of that One and in those who will receive that One.

29. And there will be great hatred in the shepherds and elders towards each other.

30. For there will be great jealousy in the last days; for every one will say what is pleasing in his own eyes.

31. And they will make of none effect the prophecy of the prophets which were before me, and these my visions also will they make of none effect, in order to speak after the impulse of their own hearts.

CHAPTER 4

AND now Hezekiah and Josab my son, these are the days of the completion of the world.

2. After it is consummated, Beliar the great ruler, the king of this world, will descend, who hath ruled it since it came into being; yea, he will descent from his firmament in the likeness of a man, a lawless king, the slayer of his mother: who himself (even) this king.

3. Will persecute the plant which the Twelve Apostles of the Beloved have planted. Of the Twelve one will be delivered into his hands.

4. This ruler in the form of that king will come and there will come and there will come with him all the powers of this world, and they will hearken unto him in all that he desires.

5. And at his word the sun will rise at night and he will make the moon to appear at the sixth hour.

6. And all that he hath desired he will do in the world: he will do and speak like the Beloved and he will say: „I am God and before me there has been none.”

7. And all the people in the world will believe in him. 8. And they will sacrifice to him and they will serve him saying: „This is God and beside him there is no other.”

9. And they greater number of those who shall have been associated together in order to receive the Beloved, he will turn aside after him.

10. And there will be the power of his miracles in every city and region.

11. And he will set up his image before him in every city.

12. And he shall bear sway three years and seven months and twenty-seven days.

13. And many believers and saints having seen Him for whom they were hoping, who was crucified, Jesus the Lord Christ, [after that I, Isaiah, had seen Him who was crucified and ascended] and those also who were believers in Him – of these few in those days will be left as His servants, while they flee from desert to desert, awaiting the coming of the Beloved.

14. And after (one thousand) three hundred and thirty-two days the Lord will come with His angels and with the armies of the holy ones from the seventh heaven with the glory of the seventh heaven, and He will drag Beliar into Gehenna and also his armies.

15. And He will give rest of the godly whom He shall find in the body in this world, [and the sun wil be ashamed]:

16. And to all who because of (their) faith in Him have execrated Beliar and his kings. But the saints will come with the Lord with their garments which are (now) stored up on high in the seventh heaven: with the Lord they will come, whose spirits are clothed, they will descend and be present in the world, and He will strengthen those, who have been found in the body, together with the saints, in the garments of the saints, and the Lord will minister to those who have kept watch in this world.

17. And afterwards they will turn themselves upward in their garments, and their body will be left in the world.

18. Then the voice of the Beloved will in wrath rebuke the things of heaven and the things of earth and the things of earth and the mountains and the hills and the cities and the desert and the forests and the angel of the sun and that of the moon, and all things wherein Beliar manifested himself and acted openly in this world, and there will be [a resurrection and] a judgment in their midst in those days, and the Beloved will cause fire to go forth from Him, and it will consume all the godless, and they will be as though they had not been created.

19. And the rest of the words of the vision is written in the vision of Babylon.

20. And the rest of the vision regarding the Lord, behold, it is written in three parables according to my words which are written in the book which I publicly prophesied.

21. And the descent of the Beloved into Sheol, behold, it is written in the section, where the Lord says: „Behold my Son will understand.” And all these things, behold they are written [in the Psalms] in the parables of David, the son of Jesse, and in the Proverbs of Solomon his son, and in the words of Korah, and Ethan the Israelite, and in the words of Asaph, and in the rest of the Psalms also which the angel of the Spirit inspired.

22. (Namely) in those which have not the name written, and in the words of my father Amos, and of Hosea the prophet, and of Micah and Joel and Nahum and Jonah and Obadiah and Habakkuk and Haggai and Malachi, and in the words of Joseph the Just and in the words of Daniel.

CHAPTER 5

ON account of these visions, therefore, Beliar was wroth with Isaiah, and he dwelt in the heart of Manasseh and he sawed him in sunder with a wooden saw.

2. And when Isaiah was being sawn in sunder, Belchira stood up, accusing him, and all the false prophets stood up, laughing and rejoicing because of Isaiah.

3. And Belchira, with the aid of Mechembechus, stood up before Isaiah, [laughing] deriding;

4. And Belchira said to Isaiah: ‚Say, „I have lied in all that I have spoken, and likewise the ways of Manasseh are good and right.

5. And the ways also of Belchira and of his associates are good.”

6. And this he said to him when he began to be sawn in sunder.

7. But Isaiah was (absorbed) in a vision of the Lord, and though his eyes were open, he saw them (not).

8. And Belchira spake thus to Isaiah: „Say what I say unto thee and I will turn their hearts, and I will compel Manasseh and the princes of Judah and the people and all Jerusalem to reverence thee.

9. And Isaiah answered and said: „So far as I have utterance (I say): Damned and accused be thou and all they powers and all thy house.

10. For thou canst not take (from me) aught save the skin of my body.”

11. And they seized and sawed in sunder Isaiah, the son of Amoz, with a wooden saw.

12. And Manasseh and Belchira and the false prophets and the princes and the people [and] all stood looking on.

13. And to the prophets who were with him he said before he had been sawn in sunder: „Go ye to the region of Tyre and Sidon; for for me only hath God mingled the cup.”

14. And when Isaiah was being sawn in sunder, he neither cried aloud nor wept, but his lips spake with the Holy Spirit until he was sawn in twain.

15. This, Beliar did to Isaiah through Belchira and Manasseh; for Sammael was very wrathful against Isaiah from the days of Hezekiah, king of Judah, on account of the things which he had seen regarding the Beloved.

16. And on account of the destruction of Sammael, which he had seen through the Lord, while Hezekiah his father was still king. And he did according to the will of Satan.

CHAPTER 6

The Vision Which Isaiah the Son of Amoz Saw:

In the twentieth year of the reign of Hezekiah, king of Judah, came Isaiah the son of Amoz, and Josab the son of Isaiah to Hezekiah to Jerusalem from Galgala.

2. And (having entered) he sat down on the couch of the king, and they brought him a seat, but he would not sit (thereon).

3. And when Isaiah began to speak the words of faith and truth with King Hezekiah, all the princes of Israel were seated and the eunuchs and the councillors of the king. And there were there forty prophets and sons of the prophets: they had come from the villages and from the mountains and the plains when they had heard that Isaiah was coming from Galgala to Hezekiah.

4. And they had come to salute him and to hear his words.

5. And that he might place his hands upon them, and that they might prophesy and that he might hear their prophecy: and they were all before Isaiah.

6. And when Isaiah was speaking to Hezekiah the words of truth and faith, they all heard a door which one had opened and the voice of the Holy Spirit.

7. And the king summoned all the prophets and all the people who were found there, and they came. and Macaiah and the aged Ananias and Joel and Josab sat on his right hand (and on the left).

8. And it came to pass when they had all heard the voice of the Holy Spirit, they all worshipped on their knees, and glorified the God of truth, the Most High who is in the upper world and who sits on High the Holy One and who rest among His holy ones.

9. And they gave glory to Him who had thus bestowed a door in an alien world had bestowed (it) on a man.

10. And as he was speaking in the Holy Spirit in the hearing of all, he became silent and his mind was taken up from him and he saw not the men that stood before him.

11. Though his eyes indeed were open. Moreover his lips were silent and the mind in his body was taken up from him.

12. But his breath was in him; for he was seeing a vision.

13. And the angel who was sent to make him see was not of this firmament, nor was he of the angels of glory of this world, but he had come from the seventh heaven.

14. And the people who stood near did (not) think, but the circle of the prophets (did), that the holy Isaiah had been taken up.

15. And the vision which the holy Isaiah saw was not from this world but from the world which is hidden from the flesh.

16. And after Isaiah had seen this vision, he narrated it to Hezekiah, and to Josab his son and to the other prophets who had come.

17. But the leaders and the eunuchs and the people did not hear, but only Samna the scribe, and Ijoaqem, and Asaph the recorder; for these also were doers of righteousness, and the sweet smell of the Spirit was upon them. But the people had not heard; for Micaiah and Josab his son had caused them to go forth, when the wisdom of this world had been taken form him and he became as one dead.

CHAPTER 7

AND the vision which Isaiah saw, he told to Hezekiah and Josab his son and Micaiah and the rest of the prophets, (and) said:

2. At this moment, when I prophesied according to the (words) heard which ye heard, I saw a glorious angel not like unto the glory of the angels which I used always to see, but possessing such glory ad position that I cannot describe the glory of that angel.

3. And having seized me by my hand he raised me on high, and I said unto him: „Who art thou, and what is thy name, and whither art thou raising me on high? for strength was given me to speak with him.”

4. And he said unto me: „When I have raised thee on high [though the (various) degrees] and made thee see the vision, on account of which I have been sent, then thou wilt understand who I am: but my name thou dost not know.

5. Because thou wilt return into this thy body, but whither I am raising thee on high, thou wilt see; for for this purpose have I been sent.”

6. And I rejoiced because he spake courteously to me.

7. And he said unto me: „Hast thou rejoiced because I have spoken courteously to thee?” And he said: „And thou wilt see how a grater also that I am will speak courteously and peaceably with thee.”

8. And His Father also who is greater thou wilt see; for for this purpose have I been sent from the seventh heaven in order to explain all these things unto thee.”

9. And we ascended to the firmament, I and he, and there I saw Sammael and his hosts, and there was great fighting therein and the angels of Satan were envying one another.

10. And as above so on the earth also; for the likeness of that which is in the firmament is here ont he earth.

11. And I said unto the angel (who was with me): „(What is this war and) what is this envying?”

12. And he said unto me: „So has it been since this world was made until now, and this war (will continue) till He, whom thou shalt see will come and destroy him.”

13. And afterwards he caused me to ascend (to that which is) above the firmament: which is the (first) heaven.

14. And there I saw a throne in the midst, and on his right and on his left were angels.

15. And (the angels on the left were) not like unto the angels who stood on the right, but those who stood on the right had the greater glory, and they all praised with one voice, and there was a throne in the midst, and those who were out he left gave praise after them; but their voice was not such as the voice of those on the right, nor their praise like the praise of those.

16. And I asked the angel who conducted me, and I said unto him: „To whom is this praise sent?”

17. And he said unto me: „(it is sent) to the praise of (Him who sitteth in) the seventh heaven: to Him who rests in the holy world, and to His Beloved, whence I have been sent to thee. [Thither is it sent.]”

18. And again, he made me to ascend to the second heaven. now the height of that heaven is the same as from the haven to the earth [and to the firmament].

19. And (I saw there, as) in the first heaven, angels on the right and on the left, and a throne in the midst, and the praise of the angels in the second heaven; and he who sat on the throne in the second heaven was more glorious than all (the rest).

20. And there was great glory in the second heaven, and the praise also was not like the praise of those who were in the first heaven.

21. And I fell on my face to worship him, but he angel who conducted me did not permit me, but said unto me: „Worship neither throne nor angel which belongs to the six heavens – for for this cause I was sent to conduct thee j- until I tell thee in the seventh heaven.

22. For above all the heavens and their angels has thy throne been placed, and thy garments and thy crown which thou shalt see.”

23. And I rejoiced with great joy, that those who love the Most High and His Beloved will afterwards ascend thither by the angel of the Holy Spirit.

24. And he raise me to the third heaven, and in like manner I saw those upon the right and upon the left, and there was a throne there in the midst; but the memorial of this world is there unheard of.

25. And I said to the angel who was with me; for the glory of my appearance was undergoing transformation as I ascended to each heaven in turn: „Nothing of the vanity of that world is here named.”

26. And he answered me, and said unto me: „Nothing is named on account of its weakness, and nothing is hidden there of what is done.”

27. And I wished to learn how it is know, and he answered me saying: „When I have raised thee to the seventh heaven whence I was sent, to that which is above these, then thou shalt know that there is nothing hidden from the thrones and from those who dwell in the heavens and from the angels. And the praise wherewith they praised and glory of him who sat on the throne was great, and the glory of the angels on the right hand and on the left was beyond that of the heaven which was below them.

28. And again he raised me to the fourth heaven, and the height from the third to the height from the third to the forth heaven was greater than from the earth to the firmament.

29. And there again I saw those who were on the right hand and those who were on the left, and him who sat on the throne was in the midst, and there also they were praising.

30. And the praise and glory of the angels on the right was greater than that of those on the left.

31. And again the glory of him who sat on the throne was greater than that of the angels on the right, and their glory was beyond that of those who were below.

32. And he raised me to the fifth heaven.

33. And again I saw those upon the right hand and on the left, and him who sat on the throne possessing greater glory that those of the forth heaven.

34. And the glory of those on the right hand was greater than that of those on the left [from the third to the fourth].

35. And the glory of him who was on the throne was greater than that of the angels on the right hand.

36. And their praise was more glorious than that of the fourth heaven.

37. And I praised Him, who is not named and the Only-begotten who dwelleth in the heavens, whose name is not known to any flesh, who has bestowed such glory on the several heaves, and who makes great the glory of the angels, and more excellent the glory of Him who sitteth on the throne.

CHAPTER 8

AND again he raised me into the air of the sixth heaven, and I saw such glory as I had not seen in the five heavens.

2. For I saw angels possessing great glory.

3. And the praise there was holy and wonderful.

4. And I said to the angel who conducted me: „What is this which I see, my Lord?”

5. And he said: „I am not thy lord, but thy fellow servant.”

6. And again I asked him, and I said unto him: „Why are there not angelic fellow servants (on the left)?”

7. And he said: „From the sixth heaven there are no longer angels on the left, nor a throne set in the midst, but (they are directed) by the power of the seventh heaven, where dwelleth He that is not named and the Elect One, whose name has not been made known, and none of the heavens can learn His name.

8. For it is He alone to whose voice all the heavens and thrones give answer. I have therefore been empowered and sent to raise thee here that thou mayest see this glory.

9. And that thou mayest see the Lord of all those heavens and these thrones.

10. Undergoing (successive) transformation until He resembles your form and likeness.

11. I indeed say unto thee, Isaiah; No man about to return into a body of that world has ascended or seen what thou seest or perceived what thou hast perceived and what thou wilt see.

12. For it has been permitted to thee in the lot of the Lord to come hither. [And from thence comes the power of the sixth heaven and of the air].”

13. And I magnified my Lord with praise, in that through His lot I should come hither.

14. And he said: „Hear, furthermore, therefore, this also from thy fellow servant: when from the body by the will of God thou hast ascended hither, then thou wilt receive the garment which thou seest, and likewise other numbered garments laid up (there) thou wilt see.

15. And then thou wilt become equal to the angels of the seventh heaven.

16. And he raised me up into the sixth heaven, and there were no (angels) on the left, nor a throne in the midst, but all had one appearance and their (power of) praise was equal.

17. And (power) was given to me also, and I also praised along with them and that angel also, and our praise was like theirs. 18. And there they all named the primal Father and His Beloved, the Christ, and the Holy Spirit, all with one voice.

19. And (their voice) was not like the voice of the angels in the five heavens.

20. [Nor like their discourse] but the voice was different there, and there was much light there.

21. And then, when I was in the sixth heaven I thought the light which I had seen in the five heavens to be but darkness.

22. And I rejoiced and praised Him who hath bestowed such lights on those who wait for His promise.

23. And I besought the angel who conducted me that I should not henceforth return to the carnal world.

24. I say indeed unto you, Hezekiah and Josab my son and Micaiah, that there is much darkness here.

25. And the angel who conducted me discovered what I thought and said: „If in this light thou dost rejoice, how much more wilt thou rejoice, when in the seventh heaven thou seest the light where is the Lord and His Beloved [whence I have been sent, who is to be called „Son” in this world.

26. Not (yet) hath been manifested he shall be in the corruptible world] and the garments, and the thrones, and the crowns which are laid up for the righteous, for those who trust in that Lord who will descend in your form. For the light which is there is great and wonderful.

27. And as concerning thy not returning into the body thy days are not yet fulfilled for coming here.”

28. And when I heard (that) I was troubled, and he said: „Do not be troubled.”

CHAPTER 9

AND he took me into the air of the seventh heaven, and moreover I heard a voice saying: „How far will he ascend that dwelleth in the flesh?” And I feared and trembled.

2. And when I trembled, behold, I heard from hence another voice being sent forth, and saying: „It is permitted to the holy Isaiah to ascend hither; for here is his garment.”

3. And I asked the angel who was with me and said: „Who is he who forbade me and who is he who permitted me to ascend?”

4. And he said unto me: „He who forbade thee, is he who is over the praise-giving of the sixth heaven.

5. And He who permitted thee, this is thy Lord God, the Lord Christ, who will be called „Jesus” in the world, but His name thou canst not hear till thou hast ascended out of thy body.”

6. And he raised me up into the seventh heaven, and I saw there a wonderful light and angels innumerable.

7. And there I saw the holy Abel and all the righteous.

8. And there I saw Enoch and all who were with him, stript of the garments of the flesh, and I saw them in their garments of the upper world, and they were like angels, standing there in great glory.

9. And there I saw Enoch and all who were with him, stript of the garments of the flesh, and I saw them in their garments of the upper world, and they were like angels, standing there in great glory.

10. But they sat not on their thrones, nor were their crowns of glory on them.

11. And I asked the angel who was with me: „How is it that they have received the garments, but have not the thrones and the crowns?”

12. And he said unto me: „Crowns and thrones of glory they do not receive, till the Beloved will descent in the form in which you will see Him descent [will descent, I say] into the world in the last days the Lord, who will be called Christ.

13. Nevertheless they see and know whose will be thrones, and whose the crowns when He has descended and been made in your form, and they will think that He is flesh and is a man.

14. And the god of that world will stretch forth his hand against the Son, and they will crucify Him on a tree, and will slay Him not knowing who He is.

15. And thus His descent, as you will see, will be hidden even from the heavens, so that it will not be known who He is.

16. And when He hath plundered the angel of death, He will ascend on the third day, [and he will remain in that world five hundred and forty-five days].

17. And then many of the righteous will ascend with Him, whose spirits do not receive their garments till the Lord Christ ascend and they ascend with Him.

18. Then indeed they will receive their [garments and] thrones and crowns, when He has ascended into the seventh heaven.”

19. And I said unto him that which I had asked him in the third heaven:

20. „Show me how everything which is done in that world is here made known.”

21. And whilst I was still speaking with him, behold one of the angels who stood nigh, more glorious than the glory of that angel, who had raised me up from the world.

22. Showed me a book, [but not as a book of this world] and he opened it, and the book was written, but not as a book of this world. And he gave (it) to me and I read it, and lo! the deeds of the children of Israel were written therein, and the deeds of those whom I know (not), my son Josab.

23. And I said: „In truth, there is nothing hidden in the seventh heaven, which is done in this world.”

24. And I saw there many garments laid up, and many thrones and many crowns.

25. And I said to the angel: „Whose are these garments and thrones and crowns?”

26. And he said unto me: „These garments many from that world will receive, believing in the words of That One, who shall be named as I told thee, and they will observe those things, and believe in them, and believe in His cross: for them are these laid up.”

27. And I saw a certain One standing, whose glory surpassed that of all, and His glory was great and wonderful.

28. And after I had seen Him, all the righteous whom I had seen and also the angels whom I had seen came to Him. And Adam and Abel and Seth and all the righteous first drew near and worshipped Him, and they all praised Him with one voice, and I myself also gave praise with them, and my giving of praise was as theirs.

29. And then all the angels drew nigh and worshipped and gave praise.

30. And I was (again) transformed and became like an angel.

31. And thereupon the angel who conducted me said to me: „Worship this One,” and I worshipped and praised.

32. And the angel said unto me: „This is the Lord of all the praise-givings which thou hast seen.”

33. And whilst he was still speaking, I saw another Glorious One who was like Him, and the righteous drew nigh and worshipped and praised, and I praised together with them. But my glory was not transformed into accordance with their form.

34. And thereupon the angels drew near and worshipped Him.

35. And I saw the Lord and the second angel, and they were standing.

36. And the second whom I saw was on he left of my Lord. And I asked: „Who is this?” and he said unto me: „Worship Him, for He is the angel of the Holy Spirit, who speaketh in thee and the rest of the righteous.”

37. And I saw the great glory, the eyes of my spirit being open, and I could not thereupon see, nor yet could the angel who was with me, nor all the angels whom I had seen worshipping my Lord.

38. But I saw the righteous beholding with great power the glory of that One.

39. And my Lord drew nigh to me and the angel of the Spirit and He said: „See how it is given to thee to see God, and on thy account power is given to the angel who is with thee.”

40. And I saw how my Lord and the angel of the Spirit worshipped, and they both together praised God.

41. And thereupon all the righteous drew near and worshipped.

42. And the angels drew near and worshipped and all the angels praised.

CHAPTER 10

AND thereupon I heard the voices and the giving of praise, which I had heard in each of the six heavens, ascending and being heard there:

2. And all were being sent up to that Glorious One whose glory I could not behold.

3. And I myself was hearing and beholding the praise (which was given) to Him.

4. And the Lord and the angel of the Spirit were beholding all and hearing all.

5. And all the praises which are sent up from the six heavens are not only heard, but seen.

6. And I heard the angel who conducted me and he said: „This is the Most High of the high ones, dwelling in the holy world, and resting in His holy ones, who will be called by the Holy Spirit through the lips of the righteous the Father of the Lord.”

7. And I heard the voice of the Most High, the Father of my Lord, saying to my Lord Christ who will be called Jesus:

8. „Go forth and descent through all the heavens, and thou wilt descent to the firmament and that world: to the angel in Sheol thou wilt descend, but to Haguel thou wilt not go.

9. And thou wilt become like unto the likeness of all who are in the five heavens.

10. And thou wilt be careful to become like the form of the angels of the firmament [and the angels also who are in Sheol].

11. And none of the angels of that world shall know that Thou art with Me of the seven heavens and of their angels.

12. And they shall not know that Thou art with Me, till with a loud voice I have called (to) the heavens, and their angels and their lights, (even) unto the sixth heaven, in order that you mayest judge and destroy the princes and angels and gods of that world, and the world that is dominated by them:

13. For they have denied Me and said: „We alone are and there is none beside us.”

14. And afterwards from the angels of death Thou wilt ascend to Thy place. And Thou wilt not be transformed in each heaven, but in glory wilt Thou ascend and sit on My right hand.

15. And thereupon the princes and powers of that world will worship Thee.”

16. These commands I heard the Great Glory giving to my Lord.

17. And so I saw my Lord go forth from the seventh heaven into the sixth heaven.

18. And the angel who conducted me [from this world was with me and] said unto me: „Understand, Isaiah, and see the transformation and descent of the Lord will appear.”

19. And I saw, and when the angels saw Him, thereupon those in the sixth heaven praised and lauded Him; for He had not been transformed after the shape of the angels there, and they praised Him and I also praised with them.

20. And I saw when He descended into the fifth heaven, that in the fifth heaven He made Himself like unto the form of the angels there, and they did not praise Him (nor worship Him); for His form was like unto theirs.

21. And then He descended into the forth heaven, and made Himself like unto the form of the angels there.

22. And when they saw Him, they did not praise or laud Him; for His form was like unto their form.

23. And again I saw when He descended into the third heaven, and He made Himself like unto the form of the angels in the third heaven.

24. And those who kept the gate of the (third) heaven demanded the password, and the Lord gave (it) to them in order that He should not be recognized. And when they saw Him, they did not praise or laud Him; for His form was like unto their form.

25. And again I saw when He descended into the second heaven, and again He gave the password there; those who kept the gate proceeded to demand and the Lord to give.

26. And I saw when He made Himself like unto the form of the angels in the second heaven, and they saw Him and they did not praise Him; for His form was like unto their form.

27. And again I saw when He descended into the first heaven, and there also He gave the password to those who kept the gate, and He made Himself like unto the form of the angels who were on the left of that throne, and they neither praised nor lauded Him; for His form was like unto their form.

28. But as for me no one asked me on account of the angel who conducted me.

29. And again He descended into the firmament where dwelleth the ruler of this world, and He gave the password to those on the left, and His form was like theirs, and they did not praise Him there; but they were envying one another and fighting; for here there is a power of evil and envying about trifles.

30. And I saw when He descended and made Himself like unto the angels of the air, and He was like one of them.

31. And He gave no password; for one was plundering and doing violence to another.

CHAPTER 11

AFTER this I saw, and the angel who spoke with me, who conducted me, said unto me: „Understand, Isaiah son of Amoz; for for this purpose have I been sent from God.”

2. And I indeed saw a woman of the family of David the prophet, named Mary, and Virgin, and she was espoused to a man named Joseph, a carpenter, and he also was of the seed and family of the righteous David of Bethlehem Judah.

3. And he came into his lot. And when she was espoused, she was found with child, and Joseph the carpenter was desirous to put her away.

4. But the angel of the Spirit appeared in this world, and after that Joseph did not put her away, but kept Mary and did not reveal this matter to any one.

5. And he did not approach May, but kept her as a holy virgin, though with child.

6. And he did not live with her for two months.

7. And after two months of days while Joseph was in his house, and Mary his wife, but both alone.

8. It came to pass that when they were alone that Mary straight-way looked with her eyes and saw a small babe, and she was astonished.

9. And after she had been astonished, her womb was found as formerly before she had conceived.

10. And when her husband Joseph said unto her: „What has astonished thee?” his eyes were opened and he saw the infant and praised God, because into his portion God had come.

11. And a voice came to them: „Tell this vision to no one.”

12. And the story regarding the infant was noised broad in Bethlehem.

13. Some said: „The Virgin Mary hath borne a child, before she was married two months.”

14. And many said: „She has not borne a child, nor has a midwife gone up (to her), nor have we heard the cries of (labour) pains.” And they were all blinded respecting Him and they all knew regarding Him, though they knew not whence He was.

15. And they took Him, and went to Nazareth in Galilee.

16. And I saw, O Hezekiah and Josab my son, and I declare to the other prophets also who are standing by, that (this) hath escaped all the heavens and all the princes and all the gods of this world.

17. And I saw: In Nazareth He sucked the breast as a babe and as is customary in order that He might not be recognized.

18. And when He had grown up he worked great signs and wonders in the land of Israel and of Jerusalem.

19. And after this the adversary envied Him and roused the children of Israel against Him, not knowing who He was, and they delivered Him to the king, and crucified Him, and He descended to the angel (of Sheol).

20. In Jerusalem indeed I was Him being crucified on a tree:

21. And likewise after the third day rise again and remain days.

22. And the angel who conducted me said: „Understand, Isaiah”: and I saw when He sent out the Twelve Apostles and ascended.

23. And I saw Him, and He was in the firmament, but He had not changed Himself into their form, and all the angels of the firmament and the Satans saw Him and they worshipped.

24. And there was much sorrow there, while they said: „How did our Lord descend in our midst, and we perceived not the glory [which has been upon Him], which we see has been upon Him from the sixth heaven?”

25. And He ascended into the second heaven, and He did not transform Himself, but all the angels who were on the right and on the left and the throne in the midst.

26. Both worshipped Him and praised Him and said: „How did our Lord escape us whilst descending, and we perceived not?”

27. And in like manner He ascended into the third heaven, and they praised and said in like manner.

28. And in the fourth heaven and in the fifth also they said precisely after the same manner.

29. But there was one glory, and from it He did not change Himself.

30. And I saw when He ascended into the sixth heaven, and they worshipped and glorified Him.

31. But in all the heavens the praise increased (in volume).

32. And I saw how He ascended into the seventh heaven, and all the righteous and all the angels praised Him. And then I saw Him sit down on the right hand of that Great Glory whose glory I told you that I could not behold.

33. And also the angel of the Holy Spirit I saw sitting on the left hand.

34. And this angel said unto me: „Isaiah, son of Amoz, it is enough for thee;… for thou hast seen what no child of flesh has seen.

35. And thou wilt return into thy garment (of the flesh) until thy days are completed. Then thou wilt come hither.”

36. These things Isaiah saw and told unto all that stood before him, and they praised. And he spake to Hezekiah the King and said: „I have spoken these things.”

37. Both the end of this world;

38. And all this vision will be consummated in the last generations.

39. And Isaiah made him swear that he would not tell (it) to the people of Israel, nor give these words to any man to transcribe.

40. …such things ye will read. and watch ye in the Holy Spirit in order they ye may receive your garments and thrones and crowns of glory which are laid up in the seventh heaven.

41. On account of these visions and prophecies Sammael Satan sawed in sunder Isaiah the son of Amoz, the prophet, by the hand of Manasseh.

42. And all these things Hezekiah delivered to Manasseh in the twenty-sixth year.

43. But Manasseh did not remember them nor place these things in his heart, but becoming the servant of Satan he was destroyed. Here endeth the vision of Isaiah the prophet with his ascension.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.