List Barnaby (Br)

2Wstęp:

https://pl.wikipedia.org/wiki/List_Barnaby

List Barnaby (gr. Βαρναβα επιστολη, łac. Epistula Barnabae) – anonimowy tekst w języku greckim, dawniej przypisywany św. Barnabie, należący do grupy pism ojców apostolskich[1]. Do IV w. n.e. bywał zaliczany do ksiąg kanonicznych (Klemens Aleksandryjski, Orygenes, Kodeks Synajski). Jego kanoniczność zakwestionowali dopieroEuzebiusz z Cezarei i Hieronim[1]. Nie jest to list w sensie literackim, lecz rodzaj katechezy, jednak o dość osobistym charakterze. Powstał pomiędzy 70 (zawiera wzmiankę o zburzeniu Świątyni Jerozolimskiej) a 200 rokiem (gdyż wspomina go Klemens Aleksandryjski). Najczęściej przyjmowana jest datacja na okres około 130 roku[1]. Być może miejscem powstania była Aleksandria, za czym przemawia charakterystyczne dla tamtejszych pism częste stosowanie alegorii[1]. Całość liczy 21 rozdziałów. Autor wykazał się gruntowną znajomością Starego Testamentu, jednak interpretuje go w duchu skrajnego antyjudaizmu i wyraża przekonanie o odrzuceniu Izraela przez Boga[1]. Cytuje takżeKsięgę Henocha, uważając ją za kanoniczną[2]. W skład tekstu wchodzi również, znany z innych pism wczesnochrześcijańskich (m.in. Didache), utwór moralizatorski żydowskiego pochodzenia Dwie drogi[1].

Najważniejszymi rękopisami są Kodeks Synajski (IV wiek) i Codex Hierosolymitanus (XI wiek). Ponadto kilka późnych łacińskich rękopisów.

List ten był co prawda w niektórych manunskryptach, jednakże autor przejawia typowo Pawłową doktrynę nie popartą słowami Boga Izraela oraz Króla Izraela czyli Isusa Krystusa. Księga Henocha jest tutaj uznawana za kanoniczną. Niestety ale Barnaba, jeżeli jest on autorem, forsuje własne nauki – ludzkie.

Zamieszczam go jedynie w celach edukacyjnych. Nie uznaję list za kanoniczny z powodu nauk Gnostyckich to znaczy duchowe prawo Mojżesza nie poparte Biblią.

List Barnaby

 

Rozdział 1 (Br 1)

(1) Pozdrowienia dla synów i córek, w imieniu Pana, który ukochał nas w pokoju.

(2) Nadzwyczaj i obficie raduję się z waszego błogosławieństwa i obfitości Ducha danego wam wrodzoną łaską. Ducha, którego otrzymaliście.

(3) Dlatego bardziej pocieszam się nadzieją zbawienia, ponieważ ja rzeczywiście widzę w was tego Ducha wylanego na was od Pana, który jest bogaty w obfitości, aby oblicze wasze, za którym tęsknie, zadziwiło mnie.

(4) Będąc przekonany o tym i będąc świadomy tego, rozmawiałem między wami, że mam więcej zrozumienia, ponieważ Pan podróżował ze mną na drodze sprawiedliwości, jestem ponad wszystko zobligowany, aby kochać was ponad moje własne życie, ponieważ wielka wiara i miłość mieszka w was w “nadziei Jego życia”.

(5) Dlatego myślę, że mam troskę na waszą korzyść, aby przekazać wam coś, co sam otrzymałem, to przyniesie mi korzyść w usługiwaniu takim duchem. Pozwoliłem sobie wysłać do was krótki list, aby wasza wiedza mogła być udoskonalona wraz z waszą wiarą.

(6) Są trzy doktryny Pana: “nadzieja życia” jest początkiem i końcem naszej wiary; a sprawiedliwość jest początkiem i końcem sądu: miłość radości i zadowolenie są świadectwem pracy sprawiedliwości.

(7) Ponieważ Pan objawił dla nas przez proroków rzeczy przeszłe i rzeczy teraźniejsze i daje nam pierwocinę dla zasmakowania rzeczy, które przyjdą i teraz my widzimy te rzeczy jak wypełniają się jedna po drugiej, jak on powiedział: Powinniśmy zrobić w bojaźni bogatsze i głębsze ofiarowanie się Jemu.

(8) Ale ja pokaże wam kilka rzeczy, nie jako nauczyciel, ale jako jeden z was, w których wy będziecie radować się w obecnym czasie.

 

Rozdział 2 (Br 2)

(1) Widząc, że dni są złe, i że pracownik zła jest u władzy, powinniśmy szczególnie uważać na siebie i wyszukiwać nakazów Pańskich.

(2) Bojaźń, zatem i cierpliwość są pomocnikami naszej wiary, a przedłużające się cierpienie i powściągliwość są naszymi sojusznikami.

(3) Podczas gdy te rzeczy pozostają uświęceniem w kierunku Pana, mądrość, rozwaga, zrozumienie i wiedza radują się z nich.

(4) Ponieważ On jasno ukazał nam przez proroków, że nie potrzebuje żadnych składanych ofiar ani ofiar palonych, ani ustawicznych, jak powiedział to w którymś miejscu.

(5) ”Czym są liczne ofiary dla mnie? Mówi Pan. Mam dosyć palonych ofiar i nie pragnę tłuszczu jagniąt i krwi byków i kozłów i nawet, kiedy przychodzicie przed moje oblicze, któż tego żądał z waszych rąk. Abyście wydeptywali moje dziedzińce? Jeśli przynosicie mąkę jest to próżne. Kadzidło jest obrzydliwe dla mnie. Nie mogę znieść waszych nowiów i szabatów.”

(6) Te rzeczy, zatem On usunął, według nowego porządku naszego Pana Isusa Chrystusa, które jest bez jarzma konieczności i ma ofiarowanie bez człowieka.

(7) Znowu on powiedział do nich: “ Czy nakazałem waszym ojcom, kiedy wyszli z ziemi Egipskiej by składali mi ofiary i całopalenia?

(8) Cóż, raczej nakazałem im: niech żaden z was nie pielęgnuje zła w swoim sercu przeciwko sąsiadowi i nie składa fałszywych przysiąg.

(9) Powinniśmy, zatem rozumieć, jeżeli nie jesteśmy głupcami, że nie powinniśmy kochać zamiarów naszych ojców, ponieważ on mówi do nas; życzę sobie abyście nie popełniali takich błędów jak oni, ale raczej szukać jak można przybliżyć się do niego.

(10) Do nas, zatem on mówi: „Ofiarą dla Pana jest skruszone serce, a wonnym kadzidłem serce wysławiające go” Powinniśmy, zatem bracia ostrożnie podchodzić do naszego zbawienia, aby zły nie mógł osiągnąć zwodniczego wejścia do nas i wyrzucił nas z naszego życia.

 

Rozdział 3 (Br 3)

(1) Do nich on znowu powiedział kierując te słowa:, „Dlaczego pościcie dla mnie, mówi Pan, więc krzyczycie, aby wasz głos był słyszany tego dnia. To nie jest post, który ja wybrałem, mówi Pan, nie człowieka poniżonego w swojej duszy;

(2) Ani przez zginanie waszych karków jak haki, i wkładania włosiennic i ścielenie waszego łoża popiołem, ani przez wasze wołanie o akceptację postu.

(3) Ale do nas On mówi: “Oto jest post, który ja wybrałem, mówi Pan, porzućcie wasze nikczemności odrzućcie zapalczywość waszych kłótni, odsuńcie uderzanie pięścią w wybaczeniu i rozdzieranie szat przy każdym niesprawiedliwym kontakcie, dajcie głodnemu chleba, a gdy widzisz nagiego przyodziej go, przyprowadź bezdomnego do twego domu, a jeśli widzisz poniżonego człowieka, nie gardź nim ani ty ani twoi domownicy.

(4) Wtedy dla ciebie wzejdzie światło poranka, a twoje szaty będą pomnażać się szybko, a twoja sprawiedliwość pójdzie przed tobą, i chwała Boża otoczy cię.

(5) Kiedy będziesz krzyczał Bóg usłyszy cię, i gdy ty jeszcze wciąż będziesz mówił On odpowie ci: “Oto jestem” Jeżeli odsuniecie od siebie niewolę i przemoc i słowa szemrania i dasz biednemu chleba z radością serca a litość duszy jest uniżenie.

(6) Cóż, zatem, bracia, dawno temu ktoś przewidział, że ludzie, których On przygotował w swojej miłości powinni wierzyć w niewinność, i zrobił wszystkie rzeczy z góry jasne dla nas abyśmy nie byli wrakami przez nawrócenie do ich prawideł

 

Rozdział 4 (Br 4) 

(1) Powinniśmy, zatem badać gorliwie rzeczy, które teraz są, i wyszukiwać te, które są dostępne dla naszego zbawienia. Niech, zatem ostatecznie pierzchną od nas wszystkie wysiłki bezprawia. Aby uczynki bezprawia nie pokonały nas i znienawidźmy błędy obecnego czasu, abyśmy mogli być umiłowanymi i tym, który ma przyjść.

(2) Nie pozwólmy sobie na wolność dla naszych dusz, by mieć siły do chodzenia z grzesznikami i ludźmi nikczemnymi, abyśmy nie stali się do nich podobni.

(3) W końcu potknęli się o skałę, o której było napisane, jak to, Henoch powiedział:, „ aby zakończyć Pan skróci czasy i dni, aby jego umiłowani mogli szybciej przyjść do jego dziedzictwa

(4) A prorok również mówi nam: “dziesięć królestw będzie panować na Ziemi i powstanie po nich mały król, który wyłamie trzech królów z pośród nich”

(5) Daniel mówi podobnie tak samo: “I spostrzegłem czwarte Zwierzę, niegodziwe i potężne i bardziej dzikie niż wszystkie zwierzęta morza i dziesięć rogów wyrosło z niego, a między nimi mały szczególny róg i on pokonał trzy wielkie rogi”.

(6) Powinniście, zatem rozumieć. A o to również proszę was, jako jeden z was, a szczególnie jako kochający was wszystkich ponad moje własne życie, mając wzgląd na siebie samych, i nie bądźcie jak niektórzy, co gromadzą swoje grzechy i mówią, że przymierze jest zarówno ich jak i nasze.

(7) To jest nasze:, ale na tej drodze oni w końcu zgubili to, kiedy Mojżesz je otrzymał, ponieważ pismo mówi: “A Mojżesz był na górze poszcząc czterdzieści dni i nocy, i otrzymał przymierze od Pana, tablice kamienne napisane palcem ręki Pana”

(8) Ale oni zrobili bogów i stracili to. Ponieważ Pan powiedział: “Mojżeszu, Mojżeszu, zejdź szybko, ponieważ lud, który ty wyprowadziłeś z ziemi Egipskiej złamał prawo” I Mojżesz zrozumiał i rzucił tablice kamienne ze swoich rąk, a ich przymierze potłukło się, aby to przymierze Isusa Umiłowanego mogło być zapieczętowane w naszych sercach i w nadziei wiary.

(9) A chociaż życzę sobie napisać więcej, spieszę się napisać wam o oddaniu do was, nie jako nauczyciel, ale jako ten, który ukochał, nie odrzucając nic z tego, co mamy), Dlatego miejmy szczególny wzgląd w dniach ostatnich, ponieważ cały czas naszego życia i wiary nie przyniesie nam korzyści, jeśli nie sprzeciwimy się jako synowie Boga w obecnym złym czasie, przeciwko występkom, które przychodzą, żeby Syn Ciemności nie miał żadnej możliwości wejścia.

(10) Uciekajmy od wszelkiej próżności, odrzućmy uczynki ścieżek nikczemności. Nie oddzielajcie się jako samotni, skoro już staliście się sprawiedliwymi, ale przychodźcie razem i szukajcie wspólnego dobra.

(11) Ponieważ pismo mówi: “Biada tym, którzy są roztropni dla samych siebie i mądrzy w ich własnych oczach” Bądźmy duchowymi, bądźmy świątynią poświęconą dla Boga tak daleko jak to możliwe “ćwiczmy się w bojaźni” Bożej i starajmy się trzymać jego przykazań, abyśmy mogli cieszyć się jego nakazami.

(12) Pan będzie “sądził świat” bez względu na osobę” Każdy otrzyma zgodnie z jego uczynkami. Jeżeli on będzie dobry w jego sprawiedliwości poprowadzi go, jeżeli on będzie zły otrzyma niegodziwość przed nim.

(13) Nie pozwólmy sobie odpocząć, chociaż tak zostaliśmy “powołani ”jako śpiący w naszych grzechach, aby nikczemne panowanie nie zyskało mocy nad nami i nie wyrzuciło nas z Królestwa Pana.

(14) A rozważcie to również moi bracia, kiedy wy widzicie, że po takich wielkich znakach i cudach, jakie były pokazane w Izraelu zostali w końcu opuszczeni. Weźmy wzgląd na to, co było napisane my zostaliśmy znalezieni “wielu powołano, ale niewielu wybrano”

 

Rozdział 5 (Br 5) 

(1) Ponieważ dla tej przyczyny Pan nasz cierpiał i wystawił swoje ciało na pohańbienie żebyśmy byli poświęceni przez odpuszczenie grzechów, to jest, przez jego pokropienie krwią.

(2) Ponieważ pismo odnosi się w relacji częściowo do Izraela, a częściowo do nas, i to mówi do nas: “On został zraniony za nasze przewinienia i starty za nasze niegodziwości, jego ranami jesteśmy uleczeni. On był prowadzony jak owca do zabijających, i jak jagnię milczał przed tymi co ja strzygą”.

(3) Dlatego powinniśmy dać więcej wdzięczności Panu, że udzielił nam wiedzy o przeszłości i wiedzę obecną i że my nie jesteśmy bez zrozumienia przyszłości.

(4) A Pismo mówi: “Nie jest niesprawiedliwe rozłożenie sieci na ptaki”  To znaczy, że ludzie zasługują na karę, którzy znają drogi sprawiedliwości, ale powracają na drogi ciemności.

(5) Jakkolwiek, moi bracia, jeżeli Pan poświęcił cierpienie dla naszego życia, chociaż On jest Panem całego świata i do którego Bóg powiedział przed założeniem świata “Uczyńmy człowieka na nasz obraz i podobieństwo”, Jak zatem mógł znosić cierpienia z ręki człowieka?

(6) Wiedz! Prorocy, którzy otrzymali łaskę od niego prorokowali o nim, i aby on “mógł zniszczyć śmierć) i pokazał moc zmartwychwstania ze śmierci, ponieważ on potrzebował uczynić „zamanifestowanie w ciele” cierpienia.

(7) Aby wypełniły się obietnice dane naszym ojcom, i sam przygotował dla siebie nowych ludzi i pokazał, podczas gdy on był na ziemi, że on sam powstanie z martwych i sąd zacznie.

(8) Ponadto, podczas gdy Izrael był uczony i ukazano mu wiele znaków i cudów on przemawiał do nich w miłości wielkiej.

(9) Ale kiedy on wybrał swoich apostołów, którzy by głosili jego ewangelię, On wybrał tych, którzy nie byli sprawiedliwi czy bez żadnego grzechu, to pokazuje, że “on nie przyszedł wzywać sprawiedliwych, lecz grzeszników tym samym on zamanifestował siebie jako Syn Boży.

(10) Ponieważ jeżeli on nie przyszedłby w ludzkim ciele nie było by sposobu pokazania go; wiedząc, że oni nie mają siły, kiedy patrzą na słońce i wpatrują się prosto w promienie, chociaż to jest przeznaczone do zniszczenia, i to jest praca Jego rąk.

(11) Więc zatem Syn Boży przyszedł w ciele dla tej przyczyny żeby mógł uzupełnić całość grzechów tych, którzy prześladowali jego proroków aż do śmierci.

(12) Dla tej przyczyny on cierpiał. Ponieważ Bóg napomina ich przez jego ciało, które pochodzi od nich: “Uderzą pasterza, wtedy owce stada będą zniszczone”

(13) A on życzył sobie cierpieć w ten sposób, bo to było konieczne, aby mógł cierpieć na drzewie, ponieważ prorocy mówili o nim “Wyzwoli moją duszę od miecza” i “Przebodli moje ciało, ponieważ zbiorowiska nikczemnych powstały przeciwko mnie

(14) I znowu on mówi:, „Więc, nadstawiam moje plecy bijącym i moje policzki na uderzenia, i ustawiłem moja twarz jak solidną skałę”

 

Rozdział 6 (Br 6)

(1) Kiedy on, więc ustanowił przykazania, co takiego powiedział? „Kim jest ten, co się chce ze mną prawować? Dozwólmy mu wystąpić przeciwko mnie, kim jest ten, który szuka sprawiedliwości przeciwko mnie? Dozwólmy mu zbliżyć się do Pańskich sług.”

(2) Biada wam, ponieważ wszyscy będziecie jak wosk, jak stare ubranie i mól was zje” I znowu prorok mówi, że był umiejscowiony tak silnie jak kamień dla kruszącego”, Więc, ja położę pod fundament Syjonu cenny kamień, wybrany, narożny, szlachetny”

(3) Co zatem on powiedział? “A ten, który pokłada nadzieje w nim będzie żył na wieki” Czy zatem nasza nadzieja jest na kamieniu? Niedajboże! Ale on miał na myśli, że Pan umiejscowił Jego ciało w sile. Ponieważ on powiedział: “I on uczynił mnie jak solidną skałę”

(4) I znowu prorok mówi “Kamień, który budowniczowie odrzucili, stał się kamieniem węgielnym” i znowu on mówi “To jest wielki i cudowny dzień, który pan uczynił”

(5) Piszę do was prosto, abyście mogli zrozumieć: Jestem oddany waszej miłości.

(6) Co zatem prorok mówi znowu? “Zgraja grzeszników uciska mnie dookoła, oni otoczyli mnie jak pszczoły plaster miodu” i “Oni rzucają losy o moje ubranie”

(7) Dlatego on był przeznaczony, aby stać się manifestacją i aby cierpiał w ciele jako przepowiedziana pascha.. Ponieważ prorok mówi odnosząc się do Izraela “Biada waszej duszy, bo ułożyli spisek do złego, spisek przeciwko nim samym, mówiąc “Zwiążmy sprawiedliwego, bo nie przynosi nam korzyści”

(8) Co na to inni prorocy,? Mojżesz, mówi do nich, Więc, tak mówi Pan Bóg, wejdą do ziemi obiecanej, którą pan przysiągł, że da Abrahamowi, Izaakowi, i Jakubowi, i odziedziczą ją, a ziemia opływać będzie w mleko i miód”

(9) Ale dowiedz się, co mądrość mówi. Nadzieja powiada, że Isus objawi się dla ciebie w ciele.

(10) Co zatem znaczy “dobra ziemia opływająca w mleko i miód”? Błogosławiony nasz Pan, bracia, który udzielił nam mądrości i zrozumienia swoich tajemnic. Ponieważ prorok mówi przypowieść o Panu: “Kto zrozumie zbawienie jego kto jest mądry, i rozumny, i kochający Pana?”

(11) Zatem on zrobił nas nowymi przez odpuszczenie grzechów, uczynił nas nowym rodzajem, że my powinniśmy mieć duszę dzieci. Przez niego zostaliśmy stworzeni świeżymi.

(12) Bo to dotyczy nas, o czym Pismo mówi, że on mówi do Syna, “Uczyńmy człowieka na nasz obraz i podobieństwo, i pozwólmy mu rządzić nad zwierzętami ziemi, i nad ptactwem nieba, i rybami morskimi”. A Pan powiedział, kiedy widział nasze bezbłędne stworzenie, “Rozradzajcie się i napełniajcie ziemie” te rzeczy były powiedziane do Syna.

(13) A teraz pokaże wam jak on mówi do nas. W ostatnich dniach on uczynił drugie stworzenie, i Pan powiedział “Widzisz, zrobiłem ostatnie rzeczy jak pierwsze” To te, o których prorok sprawozdaję, kiedy on ogłosił, “Wejdźcie do ziemi opływającej w mleko i miód, i panujcie nad nią”

(14) Zobaczcie zatem, zostaliśmy stworzeni świeżymi, jak to mówi prorok w innym miejscu, “Patrzcie, mówi Pan, wyprowadzę was z nich” (to dotyczy tych których Duch Pana przepowiedział) “serca kamienne uczynię serca mięsiste” Ponieważ on sam miał zamiar ukazać się w ciele i mieszkać pośród nas

(15) Dlatego, moi bracia, mieszkanie w naszych sercach jest świątynią, świętego Boga.

(16) Ponieważ Pan powiedział znowu, “Z czym przyjdę przed Pana Boga mego aby go uwielbić?” On mówi, “Wyznam cię w zgromadzeniu braci, i będę śpiewał ci pośród zgromadzenia świętych”) Jesteśmy zatem tymi których wprowadził do dobrej ziemi.

(17) Czy zatem jest mleko i miód? Ponieważ dziecko jest najpierw karmione miodem, a potem mlekiem. Zatem my również, byliśmy karmieni wiarą obietnic i przez słowo będziemy żyć i posiądziemy ziemię.

(18) A my mamy powiedziane ponadto, “Niech się rozmnażają i wzrastają i rządzą nad rybami” Kim zatem jest ten kto jest w stanie panować nad zwierzętami czy rybami czy ptakami nieba? Powinniśmy wiedzieć, że do panowania trzeba autorytetu, więc aby ktoś mógł dać przykazania musi dominować.

(19) Jeżeli zatem to nie dzieje się obecnie, on mówi nam o czasie, kiedy to będzie, kiedy my sami również staniemy się doskonali jako dziedzice przymierza Pana.

 

Rozdział 7 (Br 7) 

(1) Rozumiejąc to, dzieci umiłowane, że dobry Pan uczynił wszystkie rzeczy prostymi przed nami, abyśmy go znali, tego, któremu powinniśmy dać dziękczynienie i chwałę za wszystko.

(2) Jeżeli zatem Syn Boga, chociaż był Panem i był “przeznaczony pod sąd żywych i umarłych” cierpiał, aby jego rany mogły nas ożywić, uwierzmy, że Syn Boży nie musiał cierpieć oprócz naszego względu.

(3) Ale co więcej, kiedy on był ukrzyżowany “dano mu do picia ocet i żółć” Słuchajcie jak kapłani Świątyni przepowiedzieli to. O przykazaniach napisano, “Ktokolwiek nie zachowa postu śmiercią umrze” a Pan przykazał to, ponieważ on sam miał zamiar stać się naczyniem Ducha jako ofiara za nasze grzechy, aby taki rodzaj ustanowić i Izaaku, który był ofiarowany na ołtarzu, mógł się wypełnić.

(4) Co zatem mówi przez proroków? “I pozwalam im jeść kozła, który jest ofiarowany w poście za ich grzechy” dodając ostrożnie “i niech wszyscy kapłani jedzą wnętrzności nie umyte octem”

(5) Dlaczego? Ponieważ wy macie zamiar “dać mi żółć i ocet do picia”, kiedy jestem w chwili ofiarowania mojego ciała dla moich ludzi, dlatego ty sam będziesz jadł, podczas gdy ludzie poszczą i umartwiają się w worach i popiele, aby pokazać, że on musiał cierpieć dla nich.

(6) Zauważ, co było przykazane: “Weźmiesz dwa kozły, dobrego i podobnego, i ofiarujesz je, i niech kapłan weźmie jednego jako ofiarę za grzechy”

(7) A co oni zrobili z następnym? “Następny, On powiedział jest przeklęty” zauważcie jak typ Isusa jest przedstawiony:

(8) “I wszyscy plujcie na to i na tego kozła, a zawiążcie purpurową wełnę wokoło jego głowy, i niech będzie wygnany na pustynię” A kiedy to jest zrobione, ten, który weźmie kozła na pustynię, zdejmie wełnę, i położy ją na krzewie zwanym Rachel, z którego my jemy pędy kiedy znajdziemy je za miastem; zatem Rachel sam jest owocem słodkim.

(9) Jakie to ma znaczenie? Słuchajcie: “pierwszy kozioł jest dla ołtarza, ale drugi jest dla przekleństwa” i zauważcie, że pierwszy jest przeklęty i koronowany, ponieważ “oni będą widzieli go” tego dnia z długą purpurową szatą“ sięgającą do stóp” na jego ciele i oni powiedzą, “Czy nie jest to ten, którego my ukrzyżowaliśmy i odrzuciliśmy i przebiliśmy i pluliśmy na niego? Prawda to był on, który wtedy powiedział, że był Synem Boga”

(10) Ale jak ma się on do kozłów? Dla tej przyczyny “kozły będą podobne, piękne i parą”, aby kiedy go zobaczą przyszli w tym czasie i byli zdumieni w podobieństwie kozłów. Widzimy, zatem typ Isusa przeznaczonego dla cierpienia.

(11) Ale dlaczego oni położyli wełnę pomiędzy ciernie? To jest typ Isusa umiejscowionego w kościele, ponieważ ktokolwiek życzył sobie zdjąć purpurową wełnę musiał cierpieć sporo, ponieważ ciernie są okropne i on mógł zyskać to tylko przez ból. Zatem on mówi “ci, którzy będą widzieli mnie i osiągną moje królestwo muszą najpierw utrzymać mnie przez ból i cierpienie”.

 

Rozdział 8 (Br 8)

(1) Jak myślicie, co jest w tym szczególnego, że przykazania były dane Izraelowi, aby ludzie, którzy grzeszą mogli ofiarować jałówkę i zabić ją i spalić ją, i żeby chłopcy wzięli popiół i włożyli go do naczynia i zawiązali purpurowa wełnę na kijach (zobacz znowu typ krzyża i purpurowej wełny) i hizop, i aby chłopcy pokropili wszystkich ludzi, aby oni byli oczyszczeni z wszystkich grzechów?

(2) Zauważcie jak prosto on przemawia do was. Cielęciem jest Isus; grzesznikami ofiarującymi to jesteście wy, którzy przyprowadzacie go do zabicia. Zatem niema już żadnej chwały grzeszników.

(3) Chłopcy, którzy kropili są tymi, którzy głosili nam wybaczenie grzechów, i oczyszczenie serc, którym on daje moc do głoszenia Ewangelii, i jest ich dwunastu jako świadectwa plemion, ponieważ tam jest dwanaście plemion Izraela.

(4) Ale dlaczego są trzej chłopcy, którzy kropili? Jako świadectwo do Abrahama, Izaaka, i Jakuba, ponieważ ci są wielcy przed Bogiem.

(5) A dlaczego była wełna na drewnie? Ponieważ królestwo Isusa jest na drewnie, i ponieważ ci, którzy pokładają nadzieje w nim będą żyli na wieki.

(6) Ale dlaczego jest wełna i hizop razem? Ponieważ w jego królestwie znajdzie się zło i odrażające dni, w których my zostaniemy zbawieni, ponieważ ten, co cierpi w ciele jest uleczony przez oczyszczenie hizopem.

(7) I dla tej przyczyny rzeczy które były robione wyjaśniono nam w prosty sposób, ale nie wyraźne dla nich, ponieważ oni nie słyszeli głosu Pana.

 

Rozdział 9 (Br 9)

(1) Ponieważ on mówi znowu, o uszach, jak on obrzezał nasze serca, bo Pan powiedział u proroka „ w słuchaniu uchem oni są mi posłuszni” I znowu on mówi: „Ci, co są daleko będą słyszeć wyraźnie, będą znać rzeczy, które zrobię) i „Obrzezam wasze serca mówi Pan”

(2) I znowu on mówi, „Słuchaj, Izraelu, tak mówi Pan twój Bóg” i znowu Duch Pana prorokuje, „Kim jest ten, który będzie żył na wieki? Niech posłucha głosu mojego sługi”

(3) I znowu mówi, „Słuchaj, O niebo, i nadstaw uszu, O ziemio, ponieważ Pan mówi te rzeczy dla świadectwa” i znowu on mówi: „Słuchaj słowa Pana, wy rządzący tym ludem” I znowu on mówi, „Słuchajcie, O dzieci głosu, który woła na pustyni” )Tak, więc obrzezał nasze słuchanie, abyśmy mogli słyszeć słowa i wierzyć.

(4) Ale, co więcej, obrzezanie, w które oni ufali straciło wartość. Ponieważ zadeklarował, że obrzezanie nie było na ciele, ale, ale oni popełnili błąd, ponieważ zły anioł zwiódł ich.

(5) Mówi do nich, tak mówi Pan wasz Bóg (tutaj znajduje przykazania) „Nie siejcie wśród cierni, bądźcie obrzezani dla waszego Pana” I co on powiedział? „Obrzezajcie twardość waszego serca i twardość waszego karku” Dodaje znowu „Zauważcie mówi Pan, wszyscy poganie są nieobrzezani w napletku, ale ten lud jest nieobrzezanego serca”

(6) Ale wy powiecie, zaprawdę ten lud otrzymał obrzezanie jak pieczęć? Tak, ale każdy Syryjczyk i Arab i wszyscy kapłani bożków byli obrzezani, czy te rzeczy są również w ich przymierzu? – rzeczywiście nawet Egipcjanie należą do obrzezanych.

(7) Dowiedzmy się w pełni, zatem, dzieci miłości, dotyczące wszystkich rzeczy, ponieważ Abraham, który był pierwszy obrzezany, spoglądał w duchu na Isusa, i on otrzymał zasady trzech liter.

(8) Bo jest powiedziane, “I Abraham obrzezał z jego domowników osiemnastu mężczyzn i trzystu” Jaka zatem wiedza została mu przekazana? Zauważmy, że najpierw wspomina osiemnastu, a po przerwie trzystu. Osiemnaście jest I (=10) a H(=8) wy macie Isusa – a ponieważ krzyż był przeznaczony w łasce w T on mówi, “i trzystu” więc on przedstawił Isusa w dwóch literach i krzyż w następnej.

(9) On zna to, który umiejscowił dar jego nauczania w naszych sercach. Nikt nie słyszał, wiecej wyśmienitej lekcji od e mnie, ale wiem, że jesteście tego warci.

 

Rozdział 10 (Br 10)

(1) Cóż, u Mojżesza powiedziano, „Nie będziesz jadł świni, ani orła, ani sępa, ani kruka, ani ryby, która nie ma łusek na sobie” On podał trzy doktryny w tym zrozumieniu.

(2) Co więcej, On powiedział do nich w piątej Mojżeszowej „I ja zrobię przymierze mojego nakazu z tym ludem” Więc zatem nakaz Boga nie jest wstrzymaniem się od jedzenia, ale Mojżesz mówił duchowo

(3) On wspomniał świnię dla tej przyczyny: wy nie będziecie wiązać się, ma na myśli, z ludźmi, którzy są jak świnie, można by tak powiedzieć, kiedy mają dostatek zapominają o swoim Panu, ale kiedy są w potrzebie rozpoznają Pana, tak jak świnie, kiedy jedzą, to nie wiedzą o żywicielu, ale kiedy są głodne, krzyczą, a po otrzymaniu jedzenia milczą.

(4) ”Nie będziesz także jadł orła, ani jastrzębia, ani kani, ani kruka” Nie będziecie, ma na myśli, nie przyłączaj się, ani nie czyń siebie takim jak ci ludzie, są to ludzie, którzy nie wiedzą jak zarabiać na życie, przez pracę w pocie czoła, ale plądrują majątki innych ludzi w swej niegodziwości. Oczekują okazji, chociaż wydają się, że chodzą w niewinności, ale rozglądają się, dookoła kogo można by tu ograbić, w swojej przewrotności, właśnie jak te ptaki same nie robią jedzenia dla siebie, ale siedzą bezczynnie, i szukają, jak tu pożreć ciało innych, i stają się plagą w swoim przestępstwie

(5) ”Nie będziecie jedli” on mówi, mureny, ani ośmiornicy, ani mątwy” Nie będziecie, ma na myśli, łączenia się z takimi ludźmi, którzy są całkowicie bezbożni, którzy są już skazani na śmierć, właśnie jak te ryby, już skazane na śmierć, to właśnie te ryby są przekleństwem, i pływają w głębinach wód, nie pływają jak inne, ale żyją na dnie morza.

(6) Powiedziano też, „Nie jedz zająca”, chce przez to powiedzieć, byś nie upadł w homoseksualizm przez podobne praktyki, bo zając powiększa odbyt, co roku, ile lat żyje.

(7) Powiedziano, „nie będziesz jadł hieny” to znaczy nie będziesz cudzołożnikiem, byś nie upadł przez to podobieństwo, jako zboczeniec, zwierze to zmienia płeć, raz w żeńską raz w męską.

(8) Ponieważ, też powiedziano, by unikać łasicy, nie bądź do niej podobny, i nie naśladuj takich ludzi, co popełniają niegodziwość ustami.

(9) Tak, więc Mojżesz otrzymał trzy doktryny, co do jedzenia, i on mówił o tym duchowo, ale oni odebrali to jako jedzenie z powodu pożądliwości swoich ciał.

(10) Ale Dawid też otrzymał poznanie trzech doktryn, i mówi: „Błogosławiony jest człowiek, który nie idzie za radą bezbożnych” jak ryby, co pływają w ciemnościach w głębinie morskiej. „i nie stają na drodze grzeszników”, jak ci co wydają się bać Pana, ale grzeszą jak wieprze, „i nie siedzą w gronie szyderców” jak ptaki co siedzą i czekają na swoją ofiarę. Macie pełne wyjaśnienie doktryn o pokarmach.

(11) Mojżesz również mówi: „Jedzcie wszystkie zwierzęta, które maja rozdzielone kopyta i rozszczepiona racicę”. „Co on ma na myśli? Że ten, który otrzymuje pokarm, zna tego, który go karmi, i odpoczywa na Nim i wydaje się być zadowolonym. Cóż, on mówi odnośnie przykazań, co ma na myśli? Wiążcie się z tymi, którzy boją się Pana, z tymi, którzy rozważają w sercu swoim, znaczenie słowa, które otrzymali, z tymi, którzy zachowują nakazy Pana, którzy wiedzą, że rozważanie jest źródłem zadowolenia, i którzy przeżuwają słowo Pana. Ale co znaczy „rozszczepione kopyto” Ma na myśli, że święty spacerując w tym świecie spogląda w przyszłość w kierunku świętego wieku. Widzicie jak dobrze Mojżesz to ustanowił.

(12) Jak było to możliwe dla nich, zrozumieć te rzeczy? Ale my właściwe zrozumienie tych wyjaśnień przykazań, jak chciał tego Pan., Ponieważ dla tej przyczyny on obrzezał nasze słuchanie w naszych sercach, zatem powinniśmy przyjąć te sprawy.

 

Rozdział 11 (Br 11) 

(1) Ale zapytajmy czy Pan przepowiedział wodę chrztu i krzyż. Co do wody to zostało napisane o Izraelu że oni nie otrzymają chrztu na odpuszczenie grzechów. Ale będzie utworzony dla nich.

(2) Ponieważ prorok mówi, „Zdumiej się o niebo i niech mocniej ziemia zadrży, bo ten lud popełnił podwójne zło. Oni opuścili mnie, źródło życia, i oni kopią dla siebie cysternę śmierci.

(3) Czy moja święta Góra Synaj jest pustynną skałą? Ponieważ będziecie jak uciekające ptaki, trzepoczące skrzydłami, kiedy wyrzuci się ich z gniazda.

(4) I znowu prorok mówi, „Pójdę przed tobą i ja wygładzę góry i złamię bramy mosiężne, i wstrząsane żelazne zawory i dam ci skarby ukryte, sekretne, niewidzialne, aby poznali, że ja jestem Pan Bóg.”

(5) I „ ty będziesz mieszkał w grocie silnej skały” A „Jego woda jest pewna, będziecie widzieć króla w jego chwale, a twoja dusza będzie rozważać bojaźń Pana”

(6) I znowu on mówi u innego proroka” A ten, który czyni te rzeczy będzie jak drzewo, które jest zasadzone nad wodami, które daje owoc w swoim czasie, a jego liść nie więdnie, i we wszystkich rzeczach cokolwiek on zrobi, będzie miał powodzenie

(7) Nie tak jest z bezbożnymi, są oni jak plewa, którą wiatr roznosi po powierzchni ziemi. Dlatego nikczemni nie ostoją się na sądzie, ani grzesznicy w zgromadzeniu sprawiedliwych, ponieważ Pan zna drogę sprawiedliwych, a droga bezbożnych zginie”

(8) Zauważmy, jak on opisuje wodę i krzyż razem. Ponieważ on ma na myśli to: błogosławieni ci, którzy mają nadzieje na krzyżu, i zstąpili do wody. Ponieważ on mówi o ich nagrodzie „we właściwym czasie” o tym czasie mówi, Ja odpłacę. Ale teraz, kiedy mówi: „Ich liście nie więdną” ma na myśli, że każde słowo, które wychodzi z ust w wierze i miłości, będzie dla nawrócenia i nadziei dla wielu.

(9) I znowu inny prorok mówi, „A ziemia Jakuba była sławiona ponad wszystkie ziemie”. Chce powiedzieć, że jest wychwalonym naczyniem Ducha.

(10) Co on mówi dalej? „I tam była rzeka płynąca po prawej stronie, i piękne wyrosły drzewa nad nią, a ktokolwiek będzie jadł ich owoce będzie żył na wieki”

(11) O chce powiedzieć, że my schodzimy do wody pełni grzechów i win, a wychodzimy przynosząc owoce bojaźni naszych serc, z nadzieją Isusa w Duchu „A ktokolwiek będzie jadł będzie żył na wieki” Ma na myśli, że każdy, kto słyszy i wierzy w te rzeczy powiedziane, będzie żył na wieki.

 

Rozdział 12 (Brn 12) 

(1) Podobnie znowu opisuje krzyż inny prorok, który mówi, “A kiedy będą wszystkie te rzeczy dokonane? Mówi Pan., Kiedy drzewo upadnie i powstanie, i kiedy krew pocieknie z drzewa” Oto macie zapowiedź krzyża, i tego, który powinien być ukrzyżowany.

(2) I on mówi znowu do Mojżesza, kiedy Izrael walczył z obcymi, aby pamiętali tych, którzy walczyli i byli poddani śmierci z powodu ich grzechów – Duch powiedział do serca Mojżesza, by uczynił imitację krzyża, i tego, który powinien cierpieć, ponieważ powiedział, jeśli nie położą ufności w nim, będą cierpieć wojny na zawsze. Dlatego Mojżesz zgromadził broń na stosie w środku walki, i stał tam ponad nimi, z wyciągniętymi rękami ponad wszystkimi, a Izrael znowu był bliski zwycięstwa, a kiedy je opuścił oni przegrywali.

(3) Dlaczego? Mieli wiedzieć, że nie mogą być zbawieni, jeżeli nie położą nadziei w nim.

(4) I znowu mówi inny prorok, „Wyciągałem moje ręce cały dzień do ludu nieposłusznego tych, którzy odmówili mojej sprawiedliwej drogi”.

(5) Znowu Mojżesz zrobił zapowiedź Isusa, pokazując, że on musiał cierpieć, i oddać swoje życie, chociaż oni będą wierzyli, że był położony do śmierci, przez znak dany, kiedy Izrael upadł, (Ponieważ Pan nasłał węża, który ich kąsał i oni umierali, z powodu upadku, za przykładem Ewy zniszczonej przez węża), aby przekonali się, że będą wybawieni od śmierci z powodu ich przestępstw.

(6) Co więcej, przez Mojżesza rozkazał im: “Nie będziecie mieli rytego ani lanego posągu dla swojego Boga” I oto sam zrobił posąg by pokazać wzór Isusa. Mojżesz zrobił rytego węża, i wystawił go na widok, wezwał ludzi przez ogłoszenie.

(7) Więc oni przyszli razem i błagali Mojżesza, żeby za nich złożył ofiarę o ich uzdrowienie. Ale Mojżesz powiedział do nich „Ktokolwiek z was, będzie ugryziony, niech przyjdzie do węża, który wisi na drzewie i niech położy w nim nadzieję, w wierze, że to wąż przez śmierć jest wstanie dać życie i tą drogą będzie uratowany.” I oni tak zrobili. W tym również mamy znowu chwałę Isusa, ponieważ wszystkie rzeczy są w nim i dla niego.

(8) Znowu, dlaczego Mojżesz powiedział do Isusa syna Naue, kiedy on przekazał mu proroctwo, w tym imieniu, aby cały lud mógł słyszeć go osobiście. Ponieważ Ojciec objawił wszystko, co do swojego Syna Isusa .

(9) Mojżesz, dlatego powiedział do Jozuego (Isusa) syna Naue, gdy dał mu to imię, kiedy on wysłał go szpiegować ziemię. „Weź księgę w swoje ręce i napisz, co Pan mówi, ze Syn Boga w ostatnim dniu wyrwie z korzeniami cały domu Amaleka”

(10) Widzicie znowu Isusa, nie jest jak syn człowieka, ale jak Syn Boga, choć objawiony w postaci ciała, i dlatego oni zamierzają powiedzieć, że Chrystus jest Synem Dawida, Dawid sam prorokował, obawiał się i rozumiał błąd grzeszników. „Pan powiedział do Pana, siądź po mojej prawicy, aż zrobię twoich wrogów twoim podnóżkiem”

(11) I znowu Izajasz mówi tak: “Pan powiedział do Chrystusa mojego Pana, ująłem ich za prawą rękę, aby narody mogły być posłuszne przed nim, rozbije siłę królów” Zobaczcie jak „Dawid nazywa go Panem” A nie mówi Syn.

 

Rozdział 13 (Ben 13)

(1) Zobaczmy teraz czy ten lud czy poprzedni jest dziedzicem, I czy przymierze jest dla nas czy dla nich.

(2) Słuchajcie, zatem co Pismo mówi o ludzie: „A Izaak modlił się za Rebekę swoją żonę, ponieważ ona była bezpłodna, i poczęła. Wtedy Rebeka poszła pytać Pana, Pan powiedział jej: dwa narody są w twoim łonie, i dwa ludy w twoim wnętrzu, a jeden naród będzie panował nad drugim, a starszy będzie służył młodszemu”

(3) Powinniście rozumieć, kim jest Izaak i kim jest Rebeka, I kogo wskazuje, że ten lud jest większy niż tamten.

(4) W następnym proroctwie Jakub mówi bardziej prosto do Józefa swego syna, „Oto Pan nie pozbawił mnie twojej obecności, przyprowadź mi swoich synów abym mógł ich błogosławić”

(5) I on przyprowadził Efraima i Manassesa, a życzył sobie żeby Manasses był błogosławiony, ponieważ on był starszy, więc Józef przyprowadził go pod prawą rękę swego ojca Jakuba. Ale Jakub widział w duchu typ ludzi w przyszłości. I co on powiedział: „A Jakub skrzyżował swoje ręce i położył prawą rękę na głowie Efraima drugiego i młodszego syna, i błogosławił jemu a Józef powiedział do Jakuba. Zmień prawą rękę na głowę Manassesa, ponieważ on jest moim pierworodnym synem. A Jakub powiedział do Józefa, wiem o tym, moje dziecko, wiem o tym, ale starszy będzie służył młodszemu, i on będzie rzeczywiście błogosławiony”

(6) Zobaczcie, kim jest ten, który rozstrzygnął, że ten lud jest pierwszy i dziedzicem przymierza

(7) To jest także wspomniane w sprawie Abrahama. Sięgamy po doskonałość w naszej wiedzy. Co zatem on mówi do Abrahama, kiedy on był pełen wiary i zostało mu to policzone za sprawiedliwość? „Oto ja uczynię z ciebie Abrahama, ojca pogan, którzy wierzą w Boga, nie mając obrzezania”

 

Rozdział 14 (Brn 14)

(1) Dobrze, ale zobaczmy czy przymierze, które przysiągł ojcom dać ludowi – czy dał je?. On dał to. Ale oni nie byli godni otrzymać to z powodu ich grzechów.

(2) Ponieważ prorok mówi, „I Mojżesz pościł na Górze Synaj, by otrzymać przymierze Pana dla ludu, czterdzieści dni i czterdzieści nocy. I Mojżesz otrzymał od Pana dwie tablice kamienne, napisane palcem ręki Pana w Duchu” i Mojżesz wziął je i zaniósł w dół, aby je dać ludowi.

(3) A Pan powiedział do „Mojżesza, Mojżeszu, Mojżeszu, zejdź szybko, ponieważ lud, który ty wyprowadziłeś z ziemi egipskiej złamał prawo”. I Mojżesz zrozumiał, że oni znowu zrobili sobie posąg z lanego metalu, i on rzucił je z rąk, i tablice przymierza Pana się potłukły.

(4) Mojżesz otrzymał to, ale oni nie byli godni. Ale nauczmy się jak my otrzymujemy to. Mojżesz otrzymał to, kiedy on był sługą, ale Pan sam dał to do nas, jako ludu dziedzictwa, przez cierpienie dla naszego zachowania.

(5) I oba zostały przedstawione, aby ich grzeszność mogła dopełnić się w ich przestępstwach, i abyś my przez Isusa Pana, który dziedziczy przymierze, mogli otrzymać je, ponieważ on był przygotowany na ten cel, że kiedy on ukazał się mógł odkupić z ciemności nasze serca, które były już skazane na śmierć, i poddane w niesprawiedliwość błędu, i aby przez swoje słowo mógł zawrzeć przymierze z nami.

(6) Ponieważ jest napisane, że Ojciec nakazał mu, że on powinien odkupić nas z ciemności i przygotować święty lud dla siebie.

(7) Dlatego prorok mówi „Ja Pan Bóg wezwałem ciebie w sprawiedliwości, i ja będę trzymał twoje ręce, i dam ci siłę, daje ci przymierze ludu, dla oświecenia pogan, otwórz oczy ślepych, i wypuść tych, co są związani, i tych, którzy siedzą w ciemnościach więzienia” Wiemy, zatem że zostaliśmy odkupieni.

(8) Znowu prorok mówi: „Oto ja uczyniłem cię światłością dla pogan, byś był zbawieniem aż po krańce ziemi. Tak mówi Pan, Bóg, który cię odkupił”

(9) I znowu prorok mówi: „Duch Pana nade mną, ponieważ on namaścił mnie do głoszenia Ewangelii łaski dla pokornych, i wysłał mnie do uzdrowienia serc złamanych, by ogłosić wyzwolenie dla pojmanych, i przywrócić wzrok niewidomym, ogłosić miłościwy rok Pana, i dzień rekompensaty ku zadowoleniu wszystkim, którzy się smucą.”

 

Rozdział 15 (Brn 15) 

(1) Co więcej, było napisane co do sabatu w dziesięciu słowach, które on powiedział na górze Synaj, twarzą w twarz z Mojżeszem.„Święćcie również sabat Pana z czystymi rękami i z czystym sercem”

(2) A na innym miejscu on mówi, „Jeżeli moi synowie zachowują sabat, wtedy okażę miłosierdzie nad nimi”

(3) On powiedział o sabacie na początku stworzenia, „I Bóg zrobił w sześć dni pracy swoich rąk, i on siódmego dnia skończył i poświęcił go”

(4) Zauważcie, dzieci, co to znaczy „On skończył w sześć dni”? Ma na myśli:, „ że Pan zrobi koniec wszystkiego w sześć tysięcy lat, ponieważ jeden dzień znaczy dla niego tysiąc lat, i sam jest sobie świadkiem, kiedy mówi. „Cóż, dzień Pana, będzie jak tysiąc lat”, Więc zatem, dzieci, w sześć dni, to jest w sześć tysięcy lat, wszystko będzie wypełnione.

(5) I odpoczął on siódmego dnia” To znaczy, kiedy jego Syn przyjdzie, On zniszczy czas niegodziwca, i osądzi bezbożnych przemieni a słońce, księżyc i gwiazdy, a wtedy On prawdziwie odpocznie siódmego dnia.

(6) Co więcej On powiedział, „Wy uświęćcie to czystymi rękami i czystym sercem”, jeżeli zatem, ktokolwiek obecnie miałby moc zachować świętość tego dnia, który Bóg uczynił świętym, przez bycie czystym w sercu, to jesteśmy w błędzie

(7) Zobaczcie, że my rzeczywiście zachowamy świętość tego czasu, kiedy będziemy mieli radość w prawdziwym odpoczynku, kiedy my sami będziemy usprawiedliwieni, kiedy nie będzie więcej grzechu, a wszystkie rzeczy będą uczynione nowe przez Pana, wtedy będziemy wstanie zachowywać świętość, ponieważ my sami mamy najpierw być zrobieni świętymi.

(8) Dlatego on mówi do nich „ Waszych nowi i sabatów nie mogę ścierpieć” Czy rozumiecie, co to znaczy? Obecne sabaty nie są akceptowanym czasem, ale te, które ja uczynię, w których dam odpoczynek wszystkim rzeczom i uczynię początek ósmego dnia. To jest początek nowego świata.

(9) Co więcej my również świętujemy z radością ósmy dzień w którym Isus również powstał ze śmierci i ukazał się, i wstąpił do nieba.

 

Rozdział 16 (Brn 16)

(1) Powiem wam jeszcze, co do świątyni, i pokaże wam jak nieszczęśni ludzie pobłądzili, przez położenie ich nadziei na budowli, a nie na Bogu, który stworzył ich i jest prawdziwym domem Boga.

(2) Ponieważ oni poświęcili go w świątyni, prawie jak poganie. Ale dowiedzmy się, co Pan mówi, odrzucając to:, „Kto może zmierzyć niebiosa dłonią, czy ziemię z wyciągniętą ręką? Czy nie ja? Mówi Pan. Niebiosa są moim tronem, i ziemia moim podnóżkiem, jaki dom zbudujecie dla mnie, albo miejsce dla mego odpoczynku?” Wiedzcie, że ich nadzieja była próżna.

(3) Co więcej on mówi znowu, „Oto, oni którzy zniszczyli tą świątynię sami ją odbudują”

(4) To ma miejsce teraz, ponieważ w prowadzonej przez nich wojnie, świątynia została zniszczona przez nieprzyjaciół, a obecnie nawet słudzy wrogów ją odbudowują znowu.

(5) Znowu, objawił Pan, że miasto i świątynia i naród Izraela zostali wydani. Ponieważ Pismo mówi: „stanie się tak w dniach ostatnich, że Pan wyda owce swego pastwiska i owczarnie i ich wieżę do zniszczenia”, i to się dzieje, co powiedział Pan.

(6) Ale zapytajmy, czy świątynia Pana istnieje. Tak! ona istnieje, gdzie On sam. Powiedział, że zrobi i udoskonali ją. Ponieważ jest napisane, „A po ukończeniu tygodnia, świątynia Boga będzie zbudowana w chwale imienia Pana”

(7) Odkrywam, zatem, że świątynia istnieje. Dowiedzmy się, w jaki sposób będzie odbudowana w imię Pana. Zanim uwierzyliśmy w Boga zwyczajem naszego serca był upadek i słabość, jak świątynia, rzeczywiście zbudowana rękami, ponieważ była pełna bałwanów, i była domem demonów, przez robienie rzeczy, które były przeciwne Bogu.

(8) ”Ale to będzie zbudowane w imieniu Pana” Teraz uważajcie, aby świątynia Pana mogła być budowana w chwale. Dowiedzmy się, w jaki sposób. Kiedy otrzymujemy odpuszczenie naszych grzechów, i kładziemy naszą nadzieję w Imieniu, stajemy się nowymi, będąc stworzeni znowu od początku, gdzie Bóg prawdziwie mieszka w nas, w miejscu pobytu którym my jesteśmy.

(9) Jak? Jego słowo wiary, wołające jego obietnice, mądrość postanowień, przykazań, prorokowanie w nas, mieszkanie w nas, przez otwarte drzwi świątyni, to są usta dla nas, danie nam upamiętania, i prowadzenie nas, którzy byliśmy niewolnikami śmierci w upadłej świątyni.

(10) Ponieważ ten, kto pragnie być zbawiony nie patrzy na człowieka, ale w niego, który mieszka i mówi w Nim, i jest zafascynowany Nim, ponieważ on nigdy nie słyszał jego mowy, takich słów z Jego ust, ani on sam nigdy nie pragnął słyszeć ich. To jest duchowa świątynia budowana dla Pana.

 

Rozdział 17 (Brn 17)

(1) Co więcej, jak tylko możliwie i prosto dałem wam wyjaśnienie i w mojej duszy jest nadzieja, że nie opuściłem żadnej z tych rzeczy które są konieczne dla zbawienia, zgodnie z moim pragnieniem.

(2) Ponieważ jeżeli piszę do was o rzeczach teraźniejszych. Rzeczy, które przyjdą nie zrozumielibyście, ponieważ wciąż są przypowieścią. To, zatem wystarcza.

 

Rozdział 18 (Brn 18) 

(1) Teraz pozwólmy przejść do następnej lekcji i nauczania. Są dwie drogi nauczania i mocy, jedna światła druga ciemności. A tam jest wielka różnica pomiędzy dwoma drogami. Ponieważ nad jedną czuwają ku światłu aniołowie Boga, nad drugą aniołowie szatana.

(2) I jeden jest Pan, od wieczności do wieczności, a następny rządzący w obecnym czasie niegodziwym.

 

Rozdział 19 (Brn 19)

(1) Droga światła jest ta:, Jeżeli jakiś człowiek pragnie podróżować do wyznaczonego miejsca, niech będzie gorliwy w swoim dążeniu. Dlatego wiedza dana nam tego rodzaju, że my możemy spacerować nią, jest jak następuje:

(2) Kochaj swego Stwórcę, bój się swego Stworzyciela, Chwal Go, który odkupił cię od śmierci, bądź prostym w sercu, i bogaty w duchu, nie przyłączaj się do tych, co spacerują drogą śmierci, będziesz nienawidził wszystkich, którzy nie mają upodobania w Bogu, będziesz nienawidził całej hipokryzji, i ty nie będziesz oddzielał się od przykazań Pana.

(3) Nie będziesz się wywyższał, ale bądź pokorny we wszystkim, nie będziesz brał chwały dla siebie, nie układaj złych planów przeciwko sąsiadowi, nie pozwalaj swojej duszy na zuchwałość.

(4) Nie będziesz dopuszczał się rozpusty, nie będziesz popełniał cudzołóstwa, nie będziesz popełniał sodomii. Niech słowo Boga nie oddziela się od ciebie przez nieczystość z innymi ludźmi. Nie miej względu na osoby, gdy trzeba ganić przestępstwo. Będziesz łagodny i spokojny. Przyjmuj z lękiem słowa, które słyszysz. Nie będziesz nosił złości, przeciwko bratu.

(5) Nie bądź dwulicowy czy będzie tak, czy nie. „Nie bierz imienia Pana nadaremno” Będziesz kochał sąsiada bardziej niż własne życie. Nie będziesz popełniał aborcji. Nie będziesz popełniał dzieciobójstwa. Nie będziesz powstrzymywał ręki od syna czy córki, ale ucz ich od młodości.

(6) Nie pożądaj dóbr bliźniego swego. Nie bądź chciwy. Nie będziesz wiązał się z ludźmi wyniosłymi, ale obcuj z ludźmi pokornymi i sprawiedliwymi. Wszelkie próby, które spadną na ciebie, przyjmuj jako dobro, wiedząc, że nic nie wydarzyło się bez Boga.

(7) Nie będziesz dwulicowy ani gadatliwy. Bądź posłuszny swoim panom jako typ Boga, w zniżeniu i bojaźni, nie rozkazuj w gorzkości twemu niewolnikowi czy służącej, którzy mają tą samą nadzieję w Bogu, aby nie stracili bojaźni Boga, który jest nad wami wspólnie, ponieważ on nie przyszedł wzywać ludzi z respektem dla osób, ale tych, których Duch przygotował.

(8) Dziel się wszystkim z sąsiadem, i nie będziesz mówił, że to jedynie twoja własność. Jeśli dzielimy się rzeczami niezniszczalnymi, to o ile więcej, zniszczalnymi, nie bądź skłonny do wielomówstwa, ponieważ usta są pułapką śmierci. Tak daleko jak to możliwe będziesz trzymał duszę w czystości.

(9) Nie wyciągaj rąk do brania, i zamykaj je, kiedy przychodzi dawanie. Będziesz kochał „jak źrenicę swego oka” wszystkich, którzy mówią ci słowa Pana.

(10) Pamiętaj dzień sądu, w dzień i w noc szukaj towarzystwa świętych, pracując mową i trudząc się, by zachować duszę poprzez słowo, czy pracę własnych rąk dla odkupienia grzechów.

(11) Nie będziesz wahał się dawać, a kiedy dajesz nie będziesz narzekał, ale będziesz wiedział, kto jest dobrym w odpłacaniu, „zachowuj przykazania”, które otrzymałeś, „nie dodając i nie ujmując nic” Będziesz miał w nienawiści zło. „Sądź sprawiedliwie”

(12) Nie będziesz przyczyną kłótni, ale przynoś pojednanie dla walczących. Wyznawaj swoje grzechy. Nie chodź na modlitwę z nieczystym sumieniem. To jest droga światła.

 

Rozdział 20 (Brn 20)

(1) Ale droga ciemności jest krzywa i pełna przekleństw, ponieważ to jest droga wiecznej śmierci z karą, a w niej są rzeczy, które niszczą duszę, bałwochwalstwo, zuchwałość, władczą pychę, hipokryzję, dwulicowość, cudzołóstwo, morderstwa, kradzieże, duma, przestępstwa, oszustwo, złośliwość, zarozumiałość, czary, magia, chciwość, brak bojaźni przed Bogiem.

(2) Prześladowców dobra, nienawidzący prawdy, miłośników kłamstwa, nieznający nagrody sprawiedliwości, którzy „nie trzymają się dobra” ani sprawiedliwego sądu, którzy nie biorą w obronę wdów i sierot, nie na bojaźni Bożej spędzają noce, ale na ściganiu nałogów, dalecy od łagodności i cierpliwości: „kochający próżność, szukający nagrody, bez litości dla biednego, nie pracują dla tych, co są uciskani i w kłopocie, skłonni do złego mówienia, bez wiedzy o ich Stwórcy, mordercy dzieci, upadłe Boże stworzenie, odwracają się od tego, co w potrzebie, uciskany i obarczony, adwokaci bogatych, niesprawiedliwi sędziowie biednych, razem grzeszni.

 

Rozdział 21 (Brn 21)

(1) To jest dobre, dla tego, kto nauczył się przykazań Pana, tak wiele jak zostało napisane, by mógł chodzić w nich. Bo ten, kto te rzeczy czyni będzie wywyższony w Królestwie Bożym, a ten, który wybiera drugą zginie z jego uczynkami, dla tej przyczyny jest zmartwychwstanie, bo dla tej przyczyny jest zapłata.

(2) Proszę tych, którzy są na wysokich pozycjach, jeśli zechcecie przyjąć radę mojej życzliwości, macie wśród was tych, którym możecie czynić dobrze, nie zaniechajcie tego.

(3) Bliski jest dzień, kiedy wszystkie rzeczy zginą ze Złym. „Pan blisko jest i Jego nagroda”

(4) Proszę was znowu i znowu, bądźcie dobrymi prawodawcami jeden dla drugiego, pozostańcie wiernymi doradcami jeden dla drugiego, odsuńcie od siebie całą hipokryzję.

(5) Oby Bóg, który jest Panem ponad całym światem, dał wam mądrość, zrozumienie, rozsądek, wiedzę Jego nakazów, cierpliwość.

(6) Bądźcie nauczani przez Boga, wyszukujcie, co Pan wymaga od was, i znajdziecie się wśród wiernych w dniu sądu.

(7) Jeżeli jest pamięć dobra, rozważajcie te rzeczy i pamiętajcie o mnie, że moje pragnienie i czuwanie, by znalazły dobry koniec. Proszę was o waszą przychylność.

(8) Podczas gdy wciąż pozostajecie w tych naczyniach, wasz upadek nie jest z nich, ale szukajcie tych rzeczy delikatnych, i wypełnijcie wszystkie przykazania, ponieważ te rzeczy są wartościowe.

(9) Dlatego, byłem bardziej gorliwy, by napisać wam zgodnie z moją zdolnością, by dać wam zadowolenie.

(10) Możecie zyskać zbawienie, dzieci miłości i pokoju. Pan chwały i wszelkiej łaski będzie z waszym duchem.

 

 

 


Epistle Of Barnabas 

http://www.earlychristianwritings.com/text/barnabas-lake.html

 

Chapter 1

After the salutation, the writer declares that he would communicate to his brethren something of that which he had himself received

All hail, you sons and daughters, in the name of our Lord Jesus Christ, who loved us in peace.

Seeing that the divine fruits of righteousness abound among you, I rejoice exceedingly and above measure in your happy and honoured spirits, because you have with such effect received the engrafted spiritual gift. Wherefore also I inwardly rejoice the more, hoping to be saved, because I truly perceive in you the Spirit poured forth from the rich Lord of love. Your greatly desired appearance has thus filled me with astonishment over you. I am therefore pursuaded of this, and fully convinced in my own mind, that since I began to speak among you I understand many things, because the Lord has accompanied me in the way of righteousness. I am also on this account bound by the strictest obligation to love you above my own soul, because great are the faith and love dwelling in you, while you hope for the life which He has promised. Considering this, therefore, that if I should take the trouble to communicate to you some portion of what I have myself received, it will prove to me a sufficient reward that I minister to such spirits, I have hastened briefly to write unto you, in order that, along with your faith, you might have perfect knowledge. The doctrines of the Lord, then, are three: the hope of life, the beginning and the completion of it. For the Lord has made known to us by the prophets both the things which are past and present, giving us also the first-fruits of the knowledge of things to come, which things as we see accomplished, one by one, we ought with the greater richness of faith and elevation of spirit to draw near to Him with reverence. I then, not as your teacher, but as one of yourselves, will set forth a few things by which in present circumstances you may be rendered the more joyful.

Chapter 2.

The Jewish sacrifices are now abolished

Since, therefore, the days are evil, and Satan possesses the power of this world, we ought to give heed to ourselves, and diligently inquire into the ordinances of the Lord. Fear and patience, then, are helpers of our faith; and long-suffering and continence are things which fight on our side. While these remain pure in what respects the Lord, Wisdom, Understanding, Science, and Knowledge rejoice along with them. For He has revealed to us by all the prophets that He needs neither sacrifices, nor burnt-offerings, nor oblations, saying thus, „What is the multitude of your sacrifices unto Me, says the Lord? I am full of burnt-offerings, and desire not the fat of lambs, and the blood of bulls and goats, not when you come to appear before Me: for who has required these things at your hands? Tread no more My courts, not though you bring with you fine flour. Incense is a vain abomination unto Me, and your new moons and sabbaths I cannot endure.” He has therefore abolished these things, that the new law of our Lord Jesus Christ, which is without the yoke of necessity, might have a human oblation. And again He says to them, „Did I command your fathers, when they went out from the land of Egypt, to offer unto Me burnt-offerings and sacrifices? But this rather I commanded them, Let no one of you cherish any evil in his heart against his neighbour, and love not an oath of falsehood.” We ought therefore, being possessed of understanding, to perceive the gracious intention of our Father; for He speaks to us, desirous that we, not going astray like them, should ask how we may approach Him. To us, then, He declares, „A sacrifice [pleasing] to God is a broken spirit; a smell of sweet savour to the Lord is a heart that glorifies Him that made it.” We ought therefore, brethren, carefully to inquire concerning our salvation, lest the wicked one, having made his entrance by deceit, should hurl us forth from our [true] life.

Chapter 3. The fasts of the Jews are not true fasts, nor acceptable to God

He says then to them again concerning these things, „Why do you fast to Me as on this day, says the Lord, that your voice should be heard with a cry? I have not chosen this fast, says the Lord, that a man should humble his soul. Nor, though you bend your neck like a ring, and put upon you sackcloth and ashes, will you call it an acceptable fast.” To us He says, „Behold, this is the fast that I have chosen, says the Lord, not that a man should humble his soul, but that he should loose every band of iniquity, untie the fastenings of harsh agreements, restore to liberty them that are bruised, tear in pieces every unjust engagement, feed the hungry with your bread, clothe the naked when you see him, bring the homeless into your house, not despise the humble if you behold him, and not [turn away] from the members of your own family. Then shall your dawn break forth, and your healing shall quickly spring up, and righteousness shall go forth before you, and the glory of God shall encompass you; and then you shall call, and God shall hear you; while you are yet speaking, He shall say, Behold, I am with you; if you take away from yourself the chain [binding others], and the stretching forth of the hands [to swear falsely], and words of murmuring, and give cheerfully your bread to the hungry, and show compassion to the soul that has been humbled.” To this end, therefore, brethren, He is long-suffering, foreseeing how the people whom He has prepared shall with guilelessness believe in His Beloved. For He revealed all these things to us beforehand, that we should not rush forward as rash acceptors of their laws.

Chapter 4. Antichrist is at hand: let us therefore avoid Jewish errors

It therefore behooves us, who inquire much concerning events at hand, to search diligently into those things which are able to save us. Let us then utterly flee from all the works of iniquity, lest these should take hold of us; and let us hate the error of the present time, that we may set our love on the world to come: let us not give loose reins to our soul, that it should have power to run with sinners and the wicked, lest we become like them. The final stumbling-block (or source of danger) approaches, concerning which it is written, as Enoch says, „For for this end the Lord has cut short the times and the days, that His Beloved may hasten; and He will come to the inheritance.” And the prophet also speaks thus: „Ten kingdoms shall reign upon the earth, and a little king shall rise up after them, who shall subdue under one three of the kings.” In like manner Daniel says concerning the same, „And I beheld the fourth beast, wicked and powerful, and more savage than all the beasts of the earth, and how from it sprang up ten horns, and out of them a little budding horn, and how it subdued under one three of the great horns.” You ought therefore to understand. And this also I further beg of you, as being one of you, and loving you both individually and collectively more than my own soul, to take heed now to yourselves, and not to be like some, adding largely to your sins, and saying, „The covenant is both theirs and ours.” But they thus finally lost it, after Moses had already received it. For the Scripture says, „And Moses was fasting in the mount forty days and forty nights, and received the covenant from the Lord, tables of stone written with the finger of the hand of the Lord;” but turning away to idols, they lost it. For the Lord speaks thus to Moses: „Moses go down quickly; for the people whom you have brought out of the land of Egypt have transgressed.” And Moses understood [the meaning of God], and cast the two tables out of his hands; and their covenant was broken, in order that the covenant of the beloved Jesus might be sealed upon our heart, in the hope which flows from believing in Him. Now, being desirous to write many things to you, not as your teacher, but as becomes one who loves you, I have taken care not to fail to write to you from what I myself possess, with a view to your purification. We take earnest heed in these last days; for the whole [past] time of your faith will profit you nothing, unless now in this wicked time we also withstand coming sources of danger, as becomes the sons of God. That the Black One may find no means of entrance, let us flee from every vanity, let us utterly hate the works of the way of wickedness. Do not, by retiring apart, live a solitary life, as if you were already [fully] justified; but coming together in one place, make common inquiry concerning what tends to your general welfare. For the Scripture says, „Woe to them who are wise to themselves, and prudent in their own sight!” Let us be spiritually-minded: let us be a perfect temple to God. As much as in us lies, let us meditate upon the fear of God, and let us keep His commandments, that we may rejoice in His ordinances. The Lord will judge the world without respect of persons. Each will receive as he has done: if he is righteous, his righteousness will precede him; if he is wicked, the reward of wickedness is before him. Take heed, lest resting at our ease, as those who are the called [of God], we should fall asleep in our sins, and the wicked prince, acquiring power over us, should thrust us away from the kingdom of the Lord. And all the more attend to this, my brethren, when you reflect and behold, that after so great signs and wonders were wrought in Israel, they were thus [at length] abandoned. Let us beware lest we be found [fulfilling that saying], as it is written, „Many are called, but few are chosen.”

Chapter 5. The new covenant, founded on the sufferings of Christ, tends to our salvation, but to the Jews’ destruction

For to this end the Lord endured to deliver up His flesh to corruption, that we might be sanctified through the remission of sins, which is effected by His blood of sprinkling. For it is written concerning Him, partly with reference to Israel, and partly to us; and [the Scripture] says thus: „He was wounded for our transgressions, and bruised for our iniquities: with His stripes we are healed. He was brought as a sheep to the slaughter, and as a lamb which is dumb before its shearer.” Therefore we ought to be deeply grateful to the Lord, because He has both made known to us things that are past, and has given us wisdom concerning things present, and has not left us without understanding in regard to things which are to come. Now, the Scripture says, „Not unjustly are nets spread out for birds.” This means that the man perishes justly, who, having a knowledge of the way of righteousness, rushes off into the way of darkness. And further, my brethren: if the Lord endured to suffer for our soul, He being Lord of all the world, to whom God said at the foundation of the world, „Let us make man after our image, and after our likeness,” understand how it was that He endured to suffer at the hand of men. The prophets, having obtained grace from Him, prophesied concerning Him. And He (since it behooved Him to appear in flesh), that He might abolish death, and reveal the resurrection from the dead, endured [what and as He did], in order that He might fulfil the promise made unto the fathers, and by preparing a new people for Himself, might show, while He dwelt on earth, that He, when He has raised mankind, will also judge them. Moreover, teaching Israel, and doing so great miracles and signs, He preached [the truth] to him, and greatly loved him. But when He chose His own apostles who were to preach His Gospel, [He did so from among those] who were sinners above all sin, that He might show He came „not to call the righteous, but sinners to repentance.” Then He manifested Himself to be the Son of God. For if He had not come in the flesh, how could men have been saved by beholding Him? Since looking upon the sun which is to cease to exist, and is the work of His hands, their eyes are not able to bear his rays. The Son of God therefore came in the flesh with this view, that He might bring to a head the sum of their sins who had persecuted His prophets to the death. For this purpose, then, He endured. For God says, „The stroke of his flesh is from them;” and „when I shall smite the Shepherd, then the sheep of the flock shall be scattered.” He himself willed thus to suffer, for it was necessary that He should suffer on the tree. For says he who prophesies regarding Him, „Spare my soul from the sword, fasten my flesh with nails; for the assemblies of the wicked have risen up against me.” And again he says, „Behold, I have given my back to scourges, and my cheeks to strokes, and I have set my countenance as a firm rock.”

Chapter 6. The sufferings of Christ, and the new covenant, were announced by the prophets

When, therefore, He has fulfilled the commandment, what says He? „Who is he that will contend with Me? Let him oppose Me: or who is he that will enter into judgment with Me? Let him draw near to the servant of the Lord.” „Woe unto you, for you shall all wax old, like a garment, and the moth shall eat you up.” And again the prophet says, „Since as a mighty stone He is laid for crushing, behold I cast down for the foundations of Zion a stone, precious, elect, a corner-stone, honourable.” Next, what says He? „And he who shall trust in it shall live for ever.” Is our hope, then, upon a stone? Far from it. But [the language is used] inasmuch as He laid his flesh [as a foundation] with power; for He says, „And He placed me as a firm rock.” And the prophet says again, „The stone which the builders rejected, the same has become the head of the corner.” And again he says, „This is the great and wonderful day which the Lord has made.” I write the more simply unto you, that you may understand. I am the off-scouring of your love. What, then, again says the prophet? „The assembly of the wicked surrounded me; they encompassed me as bees do a honeycomb,” and „upon my garment they cast lots.” Since, therefore, He was about to be manifested and to suffer in the flesh, His suffering was foreshown. For the prophet speaks against Israel, „Woe to their soul, because they have counselled an evil counsel against themselves, saying, Let us bind the just one, because he is displeasing to us.” And Moses also says to them, „Behold these things, says the Lord God: Enter into the good land which the Lord swore [to give] to Abraham, and Isaac, and Jacob, and inherit it, a land flowing with milk and honey.” What, then, says Knowledge? Learn: „Trust,” she says, „in Him who is to be manifested to you in the flesh— that is, Jesus.” For man is earth in a suffering state, for the formation of Adam was from the face of the earth. What, then, means this: „into the good land, a land flowing with milk and honey?” Blessed be our Lord, who has placed in us wisdom and understanding of secret things. For the prophet says, „Who shall understand the parable of the Lord, except him who is wise and prudent, and who loves his Lord?” Since, therefore, having renewed us by the remission of our sins, He has made us after another pattern, [it is His purpose] that we should possess the soul of children, inasmuch as He has created us anew by His Spirit. For the Scripture says concerning us, while He speaks to the Son, „Let Us make man after Our image, and after Our likeness; and let them have dominion over the beasts of the earth, and the fowls of heaven, and the fishes of the sea.” And the Lord said, on beholding the fair creature man, „Increase, and multiply, and replenish the earth.” These things [were spoken] to the Son. Again, I will show you how, in respect to us, He has accomplished a second fashioning in these last days. The Lord says, „Behold, I will make the last like the first.” In reference to this, then, the prophet proclaimed, „Enter into the land flowing with milk and honey, and have dominion over it.” Behold, therefore, we have been refashioned, as again He says in another prophet, „Behold, says the Lord, I will take away from these, that is, from those whom the Spirit of the Lord foresaw, their stony hearts, and I will put hearts of flesh within them,” because He was to be manifested in flesh, and to sojourn among us. For, my brethren, the habitation of our heart is a holy temple to the Lord. For again says the Lord, „And wherewith shall I appear before the Lord my God, and be glorified?” He says, „I will confess to you in the Church in the midst of my brethren; and I will praise you in the midst of the assembly of the saints.” We, then, are they whom He has led into the good land. What, then, mean milk and honey? This, that as the infant is kept alive first by honey, and then by milk, so also we, being quickened and kept alive by the faith of the promise and by the word, shall live ruling over the earth. But He said above, „Let them increase, and rule over the fishes.” Who then is able to govern the beasts, or the fishes, or the fowls of heaven? For we ought to perceive that to govern implies authority, so that one should command and rule. If, therefore, this does not exist at present, yet still He has promised it to us. When? When we ourselves also have been made perfect [so as] to become heirs of the covenant of the Lord.

Chapter 7. Fasting, and the goat sent away, were types of Christ

Understand, then, you children of gladness, that the good Lord has foreshown all things to us, that we might know to whom we ought for everything to render thanksgiving and praise. If therefore the Son of God, who is Lord [of all things], and who will judge the living and the dead, suffered, that His stroke might give us life, let us believe that the Son of God could not have suffered except for our sakes. Moreover, when fixed to the cross, He had given Him to drink vinegar and gall. Hearken how the priests of the people gave previous indications of this. His commandment having been written, the Lord enjoined, that whosoever did not keep the fast should be put to death, because He also Himself was to offer in sacrifice for our sins the vessel of the Spirit, in order that the type established in Isaac when he was offered upon the altar might be fully accomplished. What, then, says He in the prophet? „And let them eat of the goat which is offered, with fasting, for all their sins.” Attend carefully: „And let all the priests alone eat the inwards, unwashed with vinegar.” Wherefore? Because to me, who am to offer my flesh for the sins of my new people, you are to give gall with vinegar to drink: eat alone, while the people fast and mourn in sackcloth and ashes. [These things were done] that He might show that it was necessary for Him to suffer for them. How, then, ran the commandment? Give your attention. Take two goats of goodly aspect, and similar to each other, and offer them. And let the priest take one as a burnt-offering for sins. And what should they do with the other? „Accursed,” says He, „is the one.” Mark how the type of Jesus now comes out. „And all of you spit upon it, and pierce it, and encircle its head with scarlet wool, and thus let it be driven into the wilderness.” And when all this has been done, he who bears the goat brings it into the desert, and takes the wool off from it, and places that upon a shrub which is called Rachia, of which also we are accustomed to eat the fruits when we find them in the field. Of this kind of shrub alone the fruits are sweet. Why then, again, is this? Give good heed. [You see] „one upon the altar, and the other accursed;” and why [do you behold] the one that is accursed crowned? Because they shall see Him then in that day having a scarlet robe about his body down to his feet; and they shall say, Is not this He whom we once despised, and pierced, and mocked, and crucified? Truly this is He who then declared Himself to be the Son of God. For how like is He to Him! With a view to this, [He required] the goats to be of goodly aspect, and similar, that, when they see Him then coming, they may be amazed by the likeness of the goat. Behold, then, the type of Jesus who was to suffer. But why is it that they place the wool in the midst of thorns? It is a type of Jesus set before the view of the Church. [They place the wool among thorns], that any one who wishes to bear it away may find it necessary to suffer much, because the thorn is formidable, and thus obtain it only as the result of suffering. Thus also, says He, „Those who wish to behold Me, and lay hold of My kingdom, must through tribulation and suffering obtain Me.”

Chapter 8. The red heifer a type of Christ

Now what do you suppose this to be a type of, that a command was given to Israel, that men of the greatest wickedness should offer a heifer, and slay and burn it, and, that then boys should take the ashes, and put these into vessels, and bind round a stick purple wool along with hyssop, and that thus the boys should sprinkle the people, one by one, in order that they might be purified from their sins? Consider how He speaks to you with simplicity. The calf is Jesus: the sinful men offering it are those who led Him to the slaughter. But now the men are no longer guilty, are no longer regarded as sinners. And the boys that sprinkle are those that have proclaimed to us the remission of sins and purification of heart. To these He gave authority to preach the Gospel, being twelve in number, corresponding to the twelve tribes of Israel. But why are there three boys that sprinkle? To correspond to Abraham, and Isaac, and Jacob, because these were great with God. And why was the wool [placed] upon the wood? Because by wood Jesus holds His kingdom, so that [through the cross] those believing on Him shall live for ever. But why was hyssop joined with the wool? Because in His kingdom the days will be evil and polluted in which we shall be saved, [and] because he who suffers in body is cured through the cleansing efficacy of hyssop. And on this account the things which stand thus are clear to us, but obscure to them because they did not hear the voice of the Lord.

Chapter 9. The spiritual meaning of circumcision

He speaks moreover concerning our ears, how He has circumcised both them and our heart. The Lord says in the prophet, „In the hearing of the ear they obeyed me.” And again He says, „By hearing, those shall hear who are afar off; they shall know what I have done.” And, „Be circumcised in your hearts, says the Lord.” And again He says, „Hear, O Israel, for these things says the Lord your God.” And once more the Spirit of the Lord proclaims, „Who is he that wishes to live for ever? By hearing let him hear the voice of my servant.” And again He says, „Hear, O heaven, and give ear, O earth, for God has spoken.” These are in proof. And again He says, „Hear the word of the Lord, you rulers of this people.” And again He says, „Hear, you children, the voice of one crying in the wilderness.” Therefore He has circumcised our ears, that we might hear His word and believe, for the circumcision in which they trusted is abolished. For He declared that circumcision was not of the flesh, but they transgressed because an evil angel deluded them. He says to them, „These things says the Lord your God”— (here I find a new commandment)— „Sow not among thorns, but circumcise yourselves to the Lord.” And why speaks He thus: „Circumcise the stubbornness of your heart, and harden not your neck?” And again: „Behold, says the Lord, all the nations are uncircumcised in the flesh, but this people are uncircumcised in heart.” But you will say, „Yea, verily the people are circumcised for a seal.” But so also is every Syrian and Arab, and all the priests of idols: are these then also within the bond of His covenant? Yea, the Egyptians also practise circumcision. Learn then, my children, concerning all things richly, that Abraham, the first who enjoined circumcision, looking forward in spirit to Jesus, practised that rite, having received the mysteries of the three letters. For [the Scripture] says, „And Abraham circumcised ten, and eight, and three hundred men of his household.” What, then, was the knowledge given to him in this? Learn the eighteen first, and then the three hundred. The ten and the eight are thus denoted— Ten by Ι, and Eight by Η . You have [the initials of the, name of] Jesus. And because the cross was to express the grace [of our redemption] by the letter Τ, he says also, „Three Hundred.” He signifies, therefore, Jesus by two letters, and the cross by one. He knows this, who has put within us the engrafted gift of His doctrine. No one has been admitted by me to a more excellent piece of knowledge than this, but I know that you are worthy.

Chapter 10.

Spiritual significance of the precepts of Moses respecting different kinds of food

Now, wherefore did Moses say, „You shall not eat the swine, nor the eagle, nor the hawk, nor the raven, nor any fish which is not possessed of scales?” He embraced three doctrines in his mind [in doing so]. Moreover, the Lord says to them in Deuteronomy, „And I will establish my ordinances among this people.” Is there then not a command of God they should not eat [these things]? There is, but Moses spoke with a spiritual reference. For this reason he named the swine, as much as to say, „You shall not join yourself to men who resemble swine.” For when they live in pleasure, they forget their Lord; but when they come to want, they acknowledge the Lord. And [in like manner] the swine, when it has eaten, does not recognize its master; but when hungry it cries out, and on receiving food is quiet again. „Neither shall you eat,” says he „the eagle, nor the hawk, nor the kite, nor the raven.” „You shall not join yourself,” he means, „to such men as know not how to procure food for themselves by labour and sweat, but seize on that of others in their iniquity, and although wearing an aspect of simplicity, are on the watch to plunder others.” So these birds, while they sit idle, inquire how they may devour the flesh of others, proving themselves pests [to all] by their wickedness. „And you shall not eat,” he says, „the lamprey, or the polypus, or the cuttlefish.” He means, „You shall not join yourself or be like to such men as are ungodly to the end, and are condemned to death.” In like manner as those fishes, above accursed, float in the deep, not swimming [on the surface] like the rest, but make their abode in the mud which lies at the bottom. Moreover, „You shall not,” he says, „eat the hare.” Wherefore? „You shall not be a corrupter of boys, nor like such.” Because the hare multiplies, year by year, the places of its conception; for as many years as it lives so many it has. Moreover, „You shall not eat the hyena.” He means, „You shall not be an adulterer, nor a corrupter, nor be like to them that are such.” Wherefore? Because that animal annually changes its sex, and is at one time male, and at another female. Moreover, he has rightly detested the weasel. For he means, „You shall not be like to those whom we hear of as committing wickedness with the mouth, on account of their uncleanness; nor shall you be joined to those impure women who commit iniquity with the mouth. For this animal conceives by the mouth.” Moses then issued three doctrines concerning meats with a spiritual significance; but they received them according to fleshly desire, as if he had merely spoken of [literal] meats. David, however, comprehends the knowledge of the three doctrines, and speaks in like manner: „Blessed is the man who has not walked in the counsel of the ungodly,” even as the fishes [referred to] go in darkness to the depths [of the sea]; „and has not stood in the way of sinners,” even as those who profess to fear the Lord, but go astray like swine; „and has not sat in the seat of scorners,” even as those birds that lie in wait for prey. Take a full and firm grasp of this spiritual knowledge. But Moses says still further, „You shall eat every animal that is cloven-footed and ruminant.” What does he mean? [The ruminant animal denotes him] who, on receiving food, recognizes Him that nourishes him, and being satisfied by Him, is visibly made glad. Well spoke [Moses], having respect to the commandment. What, then, does he mean? That we ought to join ourselves to those that fear the Lord, those who meditate in their heart on the commandment which they have received, those who both utter the judgments of the Lord and observe them, those who know that meditation is a work of gladness, and who ruminate upon the word of the Lord. But what means the cloven-footed? That the righteous man also walks in this world, yet looks forward to the holy state [to come]. Behold how well Moses legislated. But how was it possible for them to understand or comprehend these things? We then, rightly understanding his commandments, explain them as the Lord intended. For this purpose He circumcised our ears and our hearts, that we might understand these things.

Chapter 11.

Baptism and the cross prefigured in the Old Testament

Let us further inquire whether the Lord took any care to foreshadow the water [of baptism] and the cross. Concerning the water, indeed, it is written, in reference to the Israelites, that they should not receive that baptism which leads to the remission of sins, but should procure another for themselves. The prophet therefore declares, „Be astonished, O heaven, and let the earth tremble at this, because this people has committed two great evils: they have forsaken Me, a living fountain, and have hewn out for themselves broken cisterns. Is my holy hill Zion a desolate rock? For you shall be as the fledglings of a bird, which fly away when the nest is removed.” And again says the prophet, „I will go before you and make level the mountains, and will break the brazen gates, and bruise in pieces the iron bars; and I will give you the secret, hidden, invisible treasures, that they may know that I am the Lord God.” And „He shall dwell in a lofty cave of the strong rock.” Furthermore, what says He in reference to the Son? „His water is sure; you shall see the King in His glory, and your soul shall meditate on the fear of the Lord.” And again He says in another prophet, „The man who does these things shall be like a tree planted by the courses of waters, which shall yield its fruit in due season; and his leaf shall not fade, and all that he does shall prosper. Not so are the ungodly, not so, but even as chaff, which the wind sweeps away from the face of the earth. Therefore the ungodly shall not stand in judgment, nor sinners in the counsel of the just; for the Lord knows the way of the righteous, but the way of the ungodly shall perish.” Mark how He has described at once both the water and the cross. For these words imply, Blessed are they who, placing their trust in the cross, have gone down into the water; for, says He, they shall receive their reward in due time: then He declares, I will recompense them. But now He says, „Their leaves shall not fade.” This means, that every word which proceeds out of your mouth in faith and love shall tend to bring conversion and hope to many. Again, another prophet says, „And the land of Jacob shall be extolled above every land.” This means the vessel of His Spirit, which He shall glorify. Further, what says He? „And there was a river flowing on the right, and from it arose beautiful trees; and whosoever shall eat of them shall live for ever.” This means, that we indeed descend into the water full of sins and defilement, but come up, bearing fruit in our heart, having the fear [of God] and trust in Jesus in our spirit. „And whosoever shall eat of these shall live for ever,” This means: Whosoever, He declares, shall hear you speaking, and believe, shall live for ever.

Chapter 12.

The cross of Christ frequently announced in the Old Testament

In like manner He points to the cross of Christ in another prophet, who says, „And when shall these things be accomplished? And the Lord says, When a tree shall be bent down, and again arise, and when blood shall flow out of wood.” Here again you have an intimation concerning the cross, and Him who should be crucified. Yet again He speaks of this in Moses, when Israel was attacked by strangers. And that He might remind them, when assailed, that it was on account of their sins they were delivered to death, the Spirit speaks to the heart of Moses, that he should make a figure of the cross, and of Him about to suffer thereon; for unless they put their trust in Him, they shall be overcome for ever. Moses therefore placed one weapon above another in the midst of the hill, and standing upon it, so as to be higher than all the people, he stretched forth his hands, and thus again Israel acquired the mastery. But when again he let down his hands, they were again destroyed. For what reason? That they might know that they could not be saved unless they put their trust in Him. And in another prophet He declares, „All day long I have stretched forth My hands to an unbelieving people, and one that gainsays My righteous way.” And again Moses makes a type of Jesus, [signifying] that it was necessary for Him to suffer, [and also] that He would be the author of life [to others], whom they believed to have destroyed on the cross when Israel was failing. For since transgression was committed by Eve through means of the serpent, [the Lord] brought it to pass that every [kind of] serpents bit them, and they died, that He might convince them, that on account of their transgression they were given over to the straits of death. Moreover Moses, when he commanded, „You shall not have any graven or molten [image] for your God,” did so that he might reveal a type of Jesus. Moses then makes a brazen serpent, and places it upon a beam, and by proclamation assembles the people. When, therefore, they had come together, they besought Moses that he would offer sacrifice in their behalf, and pray for their recovery. And Moses spoke unto them, saying, „When any one of you is bitten, let him come to the serpent placed on the pole; and let him hope and believe, that even though dead, it is able to give him life, and immediately he shall be restored.” And they did so. You have in this also [an indication of] the glory of Jesus; for in Him and to Him are all things. What, again, says Moses to Jesus (Joshua) the son of Nave, when he gave him this name, as being a prophet, with this view only, that all the people might hear that the Father would reveal all things concerning His Son Jesus to the son of Nave? This name then being given him when he sent him to spy out the land, he said, „Take a book into your hands, and write what the Lord declares, that the Son of God will in the last days cut off from the roots all the house of Amalek.” Behold again: Jesus who was manifested, both by type and in the flesh, is not the Son of man, but the Son of God. Since, therefore, they were to say that Christ was the son of David, fearing and understanding the error of the wicked, he says, „The Lord said unto my Lord, Sit at My right hand, until I make Your enemies Your footstool.” And again, thus says Isaiah, „The Lord said to Christ, my Lord, whose right hand I have holden, that the nations should yield obedience before Him; and I will break in pieces the strength of kings.” Behold how David calls Him Lord and the Son of God.

Chapter 13.

Christians, and not Jews, the heirs of the covenant

But let us see if this people is the heir, or the former, and if the covenant belongs to us or to them. Hear now what the Scripture says concerning the people. Isaac prayed for Rebecca his wife, because she was barren; and she conceived. Furthermore also, Rebecca went forth to inquire of the Lord; and the Lord said to her, „Two nations are in your womb, and two peoples in your belly; and the one people shall surpass the other, and the elder shall serve the younger.” You ought to understand who was Isaac, who Rebecca, and concerning what persons He declared that this people should be greater than that. And in another prophecy Jacob speaks more clearly to his son Joseph, saying, „Behold, the Lord has not deprived me of your presence; bring your sons to me, that I may bless them.” And he brought Manasseh and Ephraim, desiring that Manasseh should be blessed, because he was the elder. With this view Joseph led him to the right hand of his father Jacob. But Jacob saw in spirit the type of the people to arise afterwards. And what says [the Scripture]? And Jacob changed the direction of his hands, and laid his right hand upon the head of Ephraim, the second and younger, and blessed him. And Joseph said to Jacob, „Transfer your right hand to the head of Manasseh, for he is my first-born son.” And Jacob said, „I know it, my son, I know it; but the elder shall serve the younger: yet he also shall be blessed.” You see on whom he laid [his hands], that this people should be first, and heir of the covenant. If then, still further, the same thing was intimated through Abraham, we reach the perfection of our knowledge. What, then, says He to Abraham? „Because you have believed, it is imputed to you for righteousness: behold, I have made you the father of those nations who believe in the Lord while in [a state of] uncircumcision.”

Chapter 14.

The Lord has given us the testament which Moses received and broke

Yes [it is even so]; but let us inquire if the Lord has really given that testament which He swore to the fathers that He would give to the people. He did give it; but they were not worthy to receive it, on account of their sins. For the prophet declares, „And Moses was fasting forty days and forty nights on Mount Sinai, that he might receive the testament of the Lord for the people.” And he received from the Lord two tables, written in the spirit by the finger of the hand of the Lord. And Moses having received them, carried them down to give to the people. And the Lord said to Moses, „Moses, Moses, go down quickly; for your people has sinned, whom you brought out of the land of Egypt.” And Moses understood that they had again made molten images; and he threw the tables out of his hands, and the tables of the testament of the Lord were broken. Moses then received it, but they proved themselves unworthy. Learn now how we have received it. Moses, as a servant, received it; but the Lord himself, having suffered in our behalf, has given it to us, that we should be the people of inheritance. But He was manifested, in order that they might be perfected in their iniquities, and that we, being constituted heirs through Him, might receive the testament of the Lord Jesus, who was prepared for this end, that by His personal manifestation, redeeming our hearts (which were already wasted by death, and given over to the iniquity of error) from darkness, He might by His word enter into a covenant with us. For it is written how the Father, about to redeem us from darkness, commanded Him to prepare a holy people for Himself. The prophet therefore declares, „I, the Lord Your God, have called You in righteousness, and will hold Your hand, and will strengthen You; and I have given You for a covenant to the people, for a light to the nations, to open the eyes of the blind, and to bring forth from fetters them that are bound, and those that sit in darkness out of the prison-house.” You perceive, then, whence we have been redeemed. And again, the prophet says, „Behold, I have appointed You as a light to the nations, that You might be for salvation even to the ends of the earth, says the Lord God that redeems you.” And again, the prophet says, „The Spirit of the Lord is upon me; because He has anointed me to preach the Gospel to the humble: He has sent me to heal the broken-hearted, to proclaim deliverance to the captives, and recovery of sight to the blind; to announce the acceptable year of the Lord, and the day of recompense; to comfort all that mourn.”

Chapter 15.

The false and the true Sabbath

Further, also, it is written concerning the Sabbath in the Decalogue which [the Lord] spoke, face to face, to Moses on Mount Sinai, „And sanctify the Sabbath of the Lord with clean hands and a pure heart.” And He says in another place, „If my sons keep the Sabbath, then will I cause my mercy to rest upon them.” The Sabbath is mentioned at the beginning of the creation [thus]: „And God made in six days the works of His hands, and made an end on the seventh day, and rested on it, and sanctified it.” Attend, my children, to the meaning of this expression, „He finished in six days.” This implies that the Lord will finish all things in six thousand years, for a day is with Him a thousand years. And He Himself testifies, saying, „Behold, today will be as a thousand years.” Therefore, my children, in six days, that is, in six thousand years, all things will be finished. „And He rested on the seventh day.” This means: when His Son, coming [again], shall destroy the time of the wicked man, and judge the ungodly, and change the-sun, and the moon, and the stars, then shall He truly rest on the seventh day. Moreover, He says, „You shall sanctify it with pure hands and a pure heart.” If, therefore, any one can now sanctify the day which God has sanctified, except he is pure in heart in all things, we are deceived. Behold, therefore: certainly then one properly resting sanctifies it, when we ourselves, having received the promise, wickedness no longer existing, and all things having been made new by the Lord, shall be able to work righteousness. Then we shall be able to sanctify it, having been first sanctified ourselves. Further, He says to them, „Your new moons and your Sabbath I cannot endure.” You perceive how He speaks: Your present Sabbaths are not acceptable to Me, but that is which I have made, [namely this,] when, giving rest to all things, I shall make a beginning of the eighth day, that is, a beginning of another world. Wherefore, also, we keep the eighth day with joyfulness, the day also on which Jesus rose again from the dead. And when He had manifested Himself, He ascended into the heavens.

Chapter 16.

The spiritual temple of God

Moreover, I will also tell you concerning the temple, how the wretched [Jews], wandering in error, trusted not in God Himself, but in the temple, as being the house of God. For almost after the manner of the Gentiles they worshipped Him in the temple. But learn how the Lord speaks, when abolishing it: „Who has meted out heaven with a span, and the earth with his palm? Have not I?” „Thus says the Lord, Heaven is My throne, and the earth My footstool: what kind of house will you build to Me, or what is the place of My rest?” You perceive that their hope is vain. Moreover, He again says, „Behold, they who have cast down this temple, even they shall build it up again.” It has so happened. For through their going to war, it was destroyed by their enemies; and now: they, as the servants of their enemies, shall rebuild it. Again, it was revealed that the city and the temple and the people of Israel were to be given up. For the Scripture says, „And it shall come to pass in the last days, that the Lord will deliver up the sheep of His pasture, and their sheep-fold and tower, to destruction.” And it so happened as the Lord had spoken. Let us inquire, then, if there still is a temple of God. There is— where He himself declared He would make and finish it. For it is written, „And it shall come to pass, when the week is completed, the temple of God shall be built in glory in the name of the Lord.” I find, therefore, that a temple does exist. Learn, then, how it shall be built in the name of the Lord. Before we believed in God, the habitation of our heart was corrupt and weak, as being indeed like a temple made with hands. For it was full of idolatry, and was a habitation of demons, through our doing such things as were opposed to [the will of] God. But it shall be built, you observe, in the name of the Lord, in order that the temple of the Lord may be built in glory. How? Learn [as follows]. Having received the forgiveness of sins, and placed our trust in the name of the Lord, we have become new creatures, formed again from the beginning. Wherefore in our habitation God truly dwells in us. How? His word of faith; His calling of promise; the wisdom of the statutes; the commands of the doctrine; He himself prophesying in us; He himself dwelling in us; opening to us who were enslaved by death the doors of the temple, that is, the mouth; and by giving us repentance introduced us into the incorruptible temple. He then, who wishes to be saved, looks not to man, but to Him who dwells in him, and speaks in him, amazed at never having either heard him utter such words with his mouth, nor himself having ever desired to hear them. This is the spiritual temple built for the Lord.

Chapter 17.

Conclusion of the first part of the epistle

As far as was possible, and could be done with perspicuity, I cherish the hope that, according to my desire, I have omitted none of those things at present [demanding consideration], which bear upon your salvation. For if I should write to you about things future, you would not understand, because such knowledge is hid in parables. These things then are so.

Chapter 18.

Second part of the epistle. The two ways

But let us now pass to another sort of knowledge and doctrine. There are two ways of doctrine and authority, the one of light, and the other of darkness. But there is a great difference between these two ways. For over one are stationed the light-bringing angels of God, but over the other the angels of Satan. And He indeed (i.e., God) is Lord for ever and ever, but he (i.e., Satan) is prince of the time of iniquity.

Chapter 19.

The way of light

The way of light, then, is as follows. If any one desires to travel to the appointed place, he must be zealous in his works. The knowledge, therefore, which is given to us for the purpose of walking in this way, is the following. You shall love Him that created you: you shall glorify Him that redeemed you from death. You shall be simple in heart, and rich in spirit. You shall not join yourself to those who walk in the way of death. You shall hate doing what is unpleasing to God: you shall hate all hypocrisy. You shall not forsake the commandments of the Lord. You shall not exalt yourself, but shall be of a lowly mind. You shall not take glory to yourself. You shall not take evil counsel against your neighbour. You shall not allow over-boldness to enter into your soul. You shall not commit fornication: you shall not commit adultery: you shall not be a corrupter of youth. You shall not let the word of God issue from your lips with any kind of impurity. You shall not accept persons when you reprove any one for transgression. You shall be meek: you shall be peaceable. You shall tremble at the words which you hear. You shall not be mindful of evil against your brother. You shall not be of doubtful mind as to whether a thing shall be or not. You shall not take the name of the Lord in vain. You shall love your neighbour more than your own soul. You shall not slay the child by procuring abortion; nor, again, shall you destroy it after it is born. You shall not withdraw your hand from your son, or from your daughter, but from their infancy you shall teach them the fear of the Lord. You shall not covet what is your neighbour’s, nor shall you be avaricious. You shall not be joined in soul with the haughty, but you shall be reckoned with the righteous and lowly. Receive as good things the trials which come upon you. You shall not be of double mind or of double tongue, for a double tongue is a snare of death. You shall be subject to the Lord, and to [other] masters as the image of God, with modesty and fear. You shall not issue orders with bitterness to your maidservant or your man-servant, who trust in the same [God ], lest you should not reverence that God who is above both; for He came to call men not according to their outward appearance, but according as the Spirit had prepared them. You shall communicate in all things with your neighbour; you shall not call things your own; for if you are partakers in common of things which are incorruptible, how much more [should you be] of those things which are corruptible! You shall not be hasty with your tongue, for the mouth is a snare of death. As far as possible, you shall be pure in your soul. Do not be ready to stretch forth your hands to take, while you contract them to give. You shall love, as the apple of your eye, every one that speaks to you the word of the Lord. You shall remember the day of judgment, night and day. You shall seek out every day the faces of the saints, either by word examining them, and going to exhort them, and meditating how to save a soul by the word, or by your hands you shall labour for the redemption of your sins. You shall not hesitate to give, nor murmur when you give. „Give to every one that asks you,” and you shall know who is the good Recompenser of the reward. You shall preserve what you have received [in charge], neither adding to it nor taking from it. To the last you shall hate the wicked [one]. You shall judge righteously. You shall not make a schism, but you shall pacify those that contend by bringing them together. You shall confess your sins. You shall not go to prayer with an evil conscience. This is the way of light.

Chapter 20.

The way of darkness

But the way of darkness is crooked, and full of cursing; for it is the way of eternal death with punishment, in which way are the things that destroy the soul, viz., idolatry, over-confidence, the arrogance of power, hypocrisy, double-heartedness, adultery, murder, rapine, haughtiness, transgression, deceit, malice, self-sufficiency, poisoning, magic, avarice, want of the fear of God. [In this way, too,] are those who persecute the good, those who hate truth, those who love falsehood, those who know not the reward of righteousness, those who cleave not to that which is good, those who attend not with just judgment to the widow and orphan, those who watch not to the fear of God, [but incline] to wickedness, from whom meekness and patience are far off; persons who love vanity, follow after a reward, pity not the needy, labour not in aid of him who is overcome with toil; who are prone to evil-speaking, who know not Him that made them, who are murderers of children, destroyers of the workmanship of God; who turn away him that is in want, who oppress the afflicted, who are advocates of the rich, who are unjust judges of the poor, and who are in every respect transgressors.

Chapter 21.

Conclusion

It is well, therefore, that he who has learned the judgments of the Lord, as many as have been written, should walk in them. For he who keeps these shall be glorified in the kingdom of God; but he who chooses other things shall be destroyed with his works. On this account there will be a resurrection, on this account a retribution. I beseech you who are superiors, if you will receive any counsel of my good-will, have among yourselves those to whom you may show kindness: do not forsake them. For the day is at hand on which all things shall perish with the evil [one]. The Lord is near, and His reward. Again, and yet again, I beseech you: be good lawgivers to one another; continue faithful counsellors of one another; take away from among you all hypocrisy. And may God, who rules over all the world, give to you wisdom, intelligence, understanding, knowledge of His judgments, with patience. And be taught of God, inquiring diligently what the Lord asks from you; and do it that you maybe safe in the day of judgment. And if you have any remembrance of what is good, be mindful of me, meditating on these things, in order that both my desire and watchfulness may result in some good. I beseech you, entreating this as a favour. While yet you are in this fair vessel, do not fail in any one of those things, but unceasingly seek after them, and fulfil every commandment; for these things are worthy. Wherefore I have been the more earnest to write to you, as my ability served, that I might cheer you. Farewell, you children of love and peace. The Lord of glory and of all grace be with your spirit. Amen.

 

 

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.