Wpis Nr. 44 – Tożsamość Fałszywego Narodu Wybranego

Powszechnie uznaje się Żydów za naród wybrany przez Boga który nie istnieje a państwo Izrael za akt  Bożego błogosławieństwa.

Jest jednak kilka nieścisłości

Biblia nie nazywa Izraelitów Żydami a sami Żydzi nie nazywają siebie Izraelita ale Izraelczykami.

Wyraz żyd powstał dopiero w czasach Nowożytnych, wcześniej używano określeń oznaczających albo Judejczyka (Juda, syn Izraela) albo mieszkańca Judei – Ioudeos, Ioudaios.

https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Jewish_ethnonyms

Sam Żydzi jak widać nie nazywają siebie Izraelem!

Nazywają siebie Yehudi czyli chwalcy Jahwe.

Jeśli więc Jahwe jest symbolicznym imieniem Baala a Tetragram zawsze oznaczał wyraz Bóg…. to oznacza że sami siebie określają chwalcami Baala!

Masoreci (hebr. ‏‎, czyt. baʽalé hammasoráh, „panowie tradycji”) – żydowscy uczeni Tory, którzy między VI a XI wiekiem stworzyli system zapisu samogłosek w alfabecie hebrajskim oraz opracowali oficjalny tekst Biblii hebrajskiej znany jako tekst masorecki. Działalność masoretów była skupiona wokół dwóch głównych szkół masoreckich – babilońskiej i palestyńskiej, różniących się sposobem zapisu znaków samogłoskowych.

 

To jest jeden problem a drugi ?

Izrael miał był państwem czysto teokratycznym akceptującym króla – Chrystusa

Tymczasem państwo Izrael akceptuje Talmud Babiloński, Technologię Gender i tak dalej

 

Czym Jest Talmud I Judaizm

Judaizm nie jest w rzeczywistości oparty na Torze (pięcioksięgu) czy Tanachu (Stary Testament u żydów), ale przekazie ustnym Talmudu i Kabały

Talmud to księga faryzeuszy, a Kabała  jedna z potężniejszych form czarnej magii na ziemi. Jest to produkt bardzo podstępny gdyż najpierw mówi że Biblia została zapisana za pomocą magicznego alegorycznego klucza i oni ten klucz (sposób interpretacji) mają znaczy się oni posiadają wiedzę tajemną. I ta wiedza tajemna mówi że Darwinizm, Wielki Wybuch, Miliardy Lat Stwarzania, Politeizm, Obce Cywilizacja, Satanizm są zgodne z proroctwami.

Taki przekręcik…

Na temat Talmudu zrobiłem krótki materiał wykorzystując cytaty z angielskiego przekładu i o dziwo wyraz goj tam nie występuje ale termin poganin.

 

Inny przykład: według zwyczajów rabinicznych dziedziczy się od matki, natomiast Biblia mówi:

1 Księga Mojżeszowa 10: (8): A Kusz zrodził Nimroda, który był pierwszym gigantem na ziemi.

  • Że dziedziczymy genetycznie w męskiej linii. To faceci zakładali rody, miasta i zawód (ojcowie uczą synów 🙂 )
  • Na dodatek wspomina, że Nimrod był olbrzymem i potomkiem

Jezus (Isus) nie był Żydem, gdyż Ojcem był sam Bóg. Był więc Synem Bożym. Noe, Abraham, Izaak, Ismael, Jakub, Mojżesz, Aaron i Dawid nie byli wyznawcami Judaizmu ani żydami ale wyznawcami Boga czyli Stwórcy Wszechświata.

Może ci tego nikt powiedział, ale zdanie Chrystusa o żydach było takie:

Objawienie 2:9 Znam ucisk twój i ubóstwo, lecz tyś bogaty, i wiem, że bluźnią tobie ci, którzy podają się za Żydów, a nimi nie są, ale są synagogą szatana.

Objawienie 3:9 Oto sprawię, że ci z synagogi szatana, którzy podają się za Żydów, a nimi nie są, lecz kłamią, oto sprawię, że będą musieli przyjść i pokłonić się tobie do nóg, i poznają, że Ja ciebie umiłowałem.

Jana 8:44 Ojcem waszym jest diabeł i chcecie postępować według pożądliwości ojca waszego. On był mężobójcą od początku i w prawdzie nie wytrwał, bo w nim nie ma prawdy. Gdy mówi kłamstwo, mówi od siebie, bo jest kłamcą i ojcem kłamstwa.

Izajasza 60:14 Przyjdą także do ciebie schyleni nisko synowie twoich gnębicieli i wszyscy, którzy tobą pogardzali, padną ci do nóg, i będą cię nazywać grodem Pana, Syjonem Świętego Izraelskiego.

Ewangelia Jana 10: (23) I przechadzał się Isus w świątyni, w przysionku Salomona. (24) Wtedy Żydzi obstąpili go i rzekli mu: jak długo trzymać będziesz dusze nasze w napięciu? Jeżeli jesteś Chrystusem, powiedz nam wyraźnie. (25) Odpowiedział im Isus: Powiedziałem wam, a nie wierzycie; dzieła, które ja wykonuję w imieniu Ojca mojego, świadczą o mnie; (26) Lecz wy nie wierzycie, bo nie jesteście z owiec moich. (27) Owce moje głosu mojego słuchają i Ja znam je, a one idą za mną.

Sprawdź jak Jezus podsumował całą religię Faryzeuszy, i ich następców masoretów.

Terrorysta i antysemita!! Pamiętajmy że dzisiejszy przeciętny semita to… Arab, potomek Abrahama i Ismaela (brat Izaaka).Słowo Żyd (Jew) powstało w połowie XVIII wieku i nie mogło znajdować się w ówczesnych pismach. Używane było słowo – Judejczyk od plemienia Judy, syna Jakuba syna Izaaka syna Abrama. 

 

Talmud Babiloński jak się sądzi jest mylnie oparty na Torze (Pięcioksięgu)

Kolejny paszkwil to postać: https://pl.wikipedia.org/wiki/Tyberiusz_Juliusz_Abdes_Pantera

Islamiści i Muzułmanie chociaż uznają Chrystusa za proroka i wyprawiają takich ceregieli (zazwyczaj). Zdarzają jednak zmasowane prześladowania Chrześcijan przez Islamistów, którzy robią to jawnie i bez intryg.

Talmudyści działają jednak sprytniej i bardziej przebiegle. Nie mówię że Chrześcijanie są bez winy, albowiem każda religia jest sektą i każda sekta jest religią.

Największym jednak bluźnierstwem przeciw Mesjaszowi jest… Talmud Babiloński , bowiem prosto z Babilonu przyszedł dzięki komu?

Ezdrasz? Nie!

Talmudyczne Dogmaty to dzieło między innymi bandy Heroda o czym powinno być poniżej.

Ci ludzie (w pewnej częśći) do tej pory nienawidzą Boga i Chrystusa. Przykład?

Toledot Jeszu – (Historia Jeszu) – zbiór różniących się od siebie anonimowych tekstów, krążących w środowiskach rabinackich, ujętych w formę haggad, wyraźnie odnoszących się do postaci Jezusa Chrystusa przedstawionej w 4 Ewangeliach.

Pisma „Toledot Jeszu” są kompilacją i rozwinięciem wzmianek w Talmudzie, dotyczących przypuszczalnie Jezusa (nie ma co do tego pewności). Powstały zapewne w VI wieku w diasporze żydowskiej, ostatecznej ich redakcji dokonano na początku wieku XV. Stylem nawiązują do Ewangelii Świętego Mateusza, która jako jedyna specjalnie skierowana była do Żydów.

Imię bohatera pism, Jeszu, można odczytywać jako anagram hebrajskich słów: „niech jego imię i pamięć [o nim] zaginą„, może też być odczytywane jako zniekształcenie hebrajskiego imienia Jezusa – Jeszua. Jeszu przedstawiony jest tam jako heretyk i oszust, syn Żydówki zgwałconej przez rzymskiego legionistę Józefa Pandera – ojca Jeszu. Cuda dokonywane przez Jeszu miały być wynikiem stosowania czarnej magii. Jeszu miał być ukrzyżowany przez Żydów za szerzenie herezji, ale jego uczniowie mieli wykraść jego ciało z grobu, by obwieścić jego zmartwychwstanie.

Joseph Klausner, żydowski historyk i redaktor naukowy „Encyclopaedia Hebraica”, oraz Harvey Gertel, którego rodzina przed II wojną światową mieszkała w Łodzi, wspominali o powszechnym w diasporze żydowskiej zwyczaju przekazywania dzieciom treści „Toledot Jeszu” przez ich rodziców[3].

 

Niestety tego typu wpisy są wykorzystywane przez prowokatorów mających na celu przelew krwi tak więc radzę uważać.

 

A poniżej próbka Talmudu:

 

 (Sanhedrin 101a). 

Nasi rabinowie nauczali: dozwolone jest, by za pomocą uroku skonsultować się z duchami oleju lub jaj , 17   ale że dają fałszywe odpowiedzi. Zakłócenia dokonywane są nad olejem zawartym w naczyniu, ale nie w dłoni ; 18   Dlatego można namaścić tym ostatnim, ale nie tym pierwszym. 19

Our Rabbis taught: It is permitted to consult by a charm the spirits of oil or eggs,17  but that they give false answers. Incantations are made over oil contained in a vessel, but not in the hand;18  therefore one may anoint with the latter, but not with the former.19

Sanhedrin 64a

http://www.come-and-hear.com/sanhedrin/sanhedrin_64.html

MISHNAH . TEN, KTÓRY DAJE SWOJE NASIENIE NA MOLECH ZWRACA SIĘ BEZ KARY, JEŻELINIE DOSTARCZY GO DO MOLECHA I SPOWODUJE PRZEKAZANIA PRZEZ OGIEŃ. JEŚLI ON ODDAŁ DO MOLECHA, ALE NIE POWINIEN BYĆ PRZESZKADZONY PRZEZ OGIEŃ LUB ODWRÓCENIE, NIE OTRZYMA KARY, JEŚLI ON ON ZROBI.

MISHNAH. HE WHO GIVES OF HIS SEED TO MOLECH INCURS NO PUNISHMENT UNLESS HE DELIVERS IT TO MOLECH AND CAUSES IT TO PASS THROUGH THE FIRE. IF HE GAVE IT TO MOLECH BUT DID NOT CAUSE IT TO PASS THROUGH THE FIRE, OR THE REVERSE, HE INCURS NO PENALTY, UNLESS HE DOES BOTH.

 

GEMARA. The Mishnah20  teaches idolatry and giving to Molech.21 R. Abin said: Our Mishnah is in accordance with theview that Molech worship is not idolatry. For it has been taught, [if one causes his seed to pass through the fire,] whether to Molech or to any other idol he is liable [to death]. R. Eleazar son of R. Simeon said: If to Molech, he is liable; if to another idol, he is not.

GEMARA. Misznah uczy bałwochwalstwa i dawania Molochowi.
21 R. Abin powiedział: Nasza Miszna jest zgodna z poglądem, że kult Molecha nie jest bałwochwalstwem. Gdyż nauczono go, [jeśli ktoś powoduje, że jego nasienie przechodzi przez ogień,] czy to Molochowi, czy jakiemukolwiek innemu bożkowi, który ponosi odpowiedzialność [na śmierć]. R. Eleazar, syn R. Simeona, powiedział: „Jeśli do Molecha, on ponosi odpowiedzialność; jeśli do innego bożka, nie jest.

 

Ci ludzie mówią nam że najlepszy przekład Biblii czyli Septuaginta jest jakoby fałszerstwem.

Tymczasem najbardziej popularny przekład ST czyli Tanach jest nie jasnego pochodzenia Masoretów czyli Baalów tradycji, tak ci ludzie nazywali Baala panem a Pana Baalem.

Jedna przestroga bierzmy natchnienia z rabinicznych źródeł podobnie gdyż tam wszystko jest na odwrót. Obrzezanie, Sabat i wszystko to wraz z Prawem Wojennym będzie ale o fundamentalnych pryncypiach Zakonu czyli o Miłowaniu Boga i Bliźniego już się nie pamięta, chociaż nie…
Generalnie Talmud można skrócić do trzech zasad
1. Należy Miłować Ludzi
2. Nie-żydzi to nie ludzie
3. A Bóg to nawet zasięga rady u wielkich rabbich także…

Taka to religia i z Chrześcijaństwem nie jest lepiej. Tam też obrosły chwasty!

 

https://en.wikipedia.org/wiki/Petrus_Alphonsi

Dialogi contra Iudaeos edycja ]

Podobnie jak wielu nawróconych w swoim czasie, Alfonsi został oskarżony o złą wiarę przez społeczność żydowską i aby temu przeciwdziałać, a także okazywać swoją gorliwość dla swojej nowej wiary, napisał dzieło atakujące judaizm i broniące prawd wiary chrześcijańskiej. Stało się to jednym z najczęściej czytanych i używanych antyżydowskich tekstów polemicznych w średniowieczu, jak pokazuje Tolan. Alfonsi napisał Dialogi w 1110; przedstawia je jako dysputę pomiędzy swoją dawną żydowską ja (Mojżesz) a jego obecną chrześcijańską ja (Piotr). Dzieli go na dwanaście „Dialogów” lub rozdziałów: a pierwsze cztery ataki judaizmu, piąty atak na islam, a siedem ostatnich broni chrześcijaństwa.

Aż do Dialogi contra Iudaeos , tradycja augustiańska była przestrzegana w chrześcijaństwie, co dawało względną tolerancję narodowi żydowskiemu, a do tego momentu ataki na lud żydowski były zlokalizowane, a co ważniejsze, nie zorganizowane. Nie było literatura przed Petrus ALFONSI za Dialogi potępiając judaizm jako całości. Nie było dokumentu, w którym ludzie mogliby się trzymać i grupować przeciwko Żydom.

Alfonsi próbował udowodnić chrześcijaństwo, obalając judaizm. Dla Alfonsi istniała trudność w udowodnieniu chrześcijaństwa przez nieważność judaizmu, ponieważ podstawowe zasady chrześcijaństwa pochodzą ze Starego Testamentu.

W tym czasie niektórzy wierzyli, jeśli polemista dowodzi unieważnienie wiązanie Mozaika ( „Stary”) ustawy , wówczas ipso facto on lub ona dowodzi również nieważności chrześcijaństwa. Próbował uniknąć tego problemu, rzucając wyzwanie Talmudowi i rabinom.

Praca ta przedstawiała punkt widzenia sprzeczny z poprzednią filozofią chrześcijańską, ponieważ chrześcijanie twierdzili, że Żydzi ślepo praktykowali Stare Prawo. Petrus Alfonsi zainicjował odmienny pogląd, że „Żydzi nie przestrzegają już Starego Prawa; podążają za nowym i heretyckim prawem, z Talmudu. „Wierzenie Petrusowe polegało na tym, że żydowscy przywódcy świadomie i świadomie prowadzili swoją owczarnię.

Wierzył, że celowo kłamali, aby ukryć swój grzech zabicia Jezusa, mimo że wiedzieli, że jest Synem Bożym. Petrus Alfonsi twierdził również, że Talmud został napisany, aby powstrzymać naród żydowski przed dostrzeganiem, że Jezus był Synem Bożym; nazwał Talmud „tkaniną kłamstw” i „księgą heretycką”.

To, co czyni tę doktrynę tak radykalnie odmienną od niektórych wcześniejszych chrześcijańskich polemik, jest takie, że starali się dowieść słuszności chrześcijaństwa, wskazując na pisma święte Starego Prawa, które potwierdzały, że Jezus był Synem Boga. Dzięki temu przekonaniu portretowali Żydów jako ludzi, którzy ostatecznie ujrzą prawdę i ostatecznie nawrócą się na chrześcijaństwo. Nowa koncepcja Petrusa głosiła, że ​​przywódcy żydowscy otwarcie kłamią i próbowali ukryć prawdę. Ta nowa koncepcja oczywiście wytworzyłaby nowy rodzaj napięcia między chrześcijanami i Żydami, a Alfonsi nieumyślnie zaatakował Antychitów, aby rebringować [zabójstwo] jako oskarżenie przeciwko wszystkim Żydom.

Tradycja augustiańska dawała Żydom w Europie tolerancję na całym latynoskim zachodzieto nie było wspólne dla innych religii. Tradycja ta nie kładła żadnego nacisku na to, że judaizm jest heretycki, ale raczej wskazywał na fakt, że Żydzi mieli decydującą rolę do odegrania w szerzeniu chrześcijaństwa. Ta doktryna została pierwotnie napisana, aby wyjaśnić, dlaczego Żydzi nie nawracali się na chrześcijaństwo. Ponieważ Żydzi byli tymi, którzy przestrzegali prawa, wydaje się logiczne, że będą wiedzieli, czy Zbawiciel przyszedł, i to wydawało się stanowić problem w społeczeństwie chrześcijańskim. Daniel Lasker powiedział o ideologii Petrus, że „Te innowacje sygnalizują początek końca względnej chrześcijańskiej tolerancji dla Żydów i judaizmu inspirowane pismami Augustyna”. Inni autorzy przed Petrus użyli ostrzejszej retoryki; rzadko dochodziło do odchyleń od tradycji augustianów.

Alfons „prawdopodobnie był pierwszym, który połączył” niewysłowioną ” trójcę z” niewytłumaczalnym ” Tetragramem[13]

Tradycja augustiańska zakładała, że ​​po spełnieniu celu Żydów nawrócą się na chrześcijaństwo, ale Żydzi na ogół nie nawracają się i ludzie szukają nowego wyjaśnienia. Alfonsi próbował wyjaśnić tę rozbieżność, stwierdzając, że judaizm jest heretycki i że przywódcy żydowscy świadomie ukryli prawdę. Uczynił swoje roszczenia specyficzne dla religii i żydowskiego przywódcy, ale nie dla ludzi jako całości. Dokonał tego poprzez wskazanie naukowych niespójności w wierze w judaizm.

Polemiczne dzieło Alfonsiego nie oznacza, że ​​dwunasty wiek był pełen przemocy między religiami, lub że wielu, którzy uważali się za chrześcijan, aktywnie walczyło przeciwko Żydom o nawrócenie.

W tym czasie tradycja augustiańska pozostała, a chrześcijanie założyli, że Żydzi po prostu staną się chrześcijanami. Podczas życia Alfonsiego jego twórczość stawała na scenie i zapewniała język, który umożliwiłby późniejsze prześladowania, a nie polemikę rozwijającą się z żydowskiego prześladowania. Chociaż Alfonsi być może nie był człowiekiem, który przymusowo nawracał Żydów, jego pisma umożliwiły późniejszemu polemistykowi wyprodukowanie jeszcze śmielszych twierdzeń Talmudu, w tym, że był on satanistyczny. Te nowe pisma i ideały wpłynęły na myśl wielu innych osób na łacińskim zachodzie w nadchodzących latach.

Dialogi contra Iudaeos Petrus Alfonsiego nie były całkowicie nową koncepcją polemiczną; używał tych samych argumentów i cytował te same proroctwa Starego Testamentu, których używali polemizycy przed nim. Przed dialogi Alfonsiego contra Iudaeos , średniowieczna łacina wiedziała bardzo niewiele o wierzeniach i praktykach religijnych Żydów żyjących w ich własnym mieście.

Większość chrześcijan nie znała treści Talmudu, a niektórzy nawet nie wiedzieli o jego istnieniu. Ten brak wiedzy stanowił problem dla chrześcijan, którzy próbowali udowodnić wyższość chrześcijaństwa nad judaizmem i robili to bez znajomości podstaw judaizmu.

To, co uczyniło dzieło Petrus Alfonsi wyjątkowym i dało mu poziom wpływów, który nie miał sobie równych przez żadnego z poprzednich polemistów, to jego wiedza o judaizmie w połączeniu z jego nową koncepcją postrzegania go. Jak wspomniano wcześniej, wyjątkowe wychowanie Petrusa dało mu szczególną przewagę, by być autorytetem w polemice. Ponieważ Petrus pochodził z Iberii, miejsca, w którym polemiki zainicjowano dzięki faktycznemu dialogowi i faktycznej znajomości rywalizujących religii, był w stanie sprowadzić swoją andaluzyjską polemikę z własną wiedzą judaistyczną z Iberii na temat łacińskiej Europy i przekształcić łacińską polemiczną tradycję.

Dialogi contra Iudaeos stanowiła punkt zwrotny nie tylko w polemicznym strategii, ale także postrzeganie judaizmu. W Dialogach Alfonsi kłócił się z sobą jako swoim dawnym żydowskim „ja” (Mojżesz) i jego nowym nawróconym chrześcijańskim „ja” (Piotr). To, co uczyniło tę szczególną strategię polemiki tak wpływową, to zdolność do kontrolowania argumentów w sposób zgodny z prawem bez potrzeby posiadania drugiej strony. Ponieważ argument był między judaizmem a chrześcijaństwem, a Alfonsi był kiedyś Żydem, a potem chrześcijaninem, potrafił z dużą dokładnością argumentować obie strony. Spierając się z samym sobą w Dialogi, był w stanie ustawić parametry argumentu bez żadnych nieprzewidzianych problemów z drugiej strony. Petrus był w stanie sprawić, by każda strona mówiła, czego chciał; z tego powodu był autorytatywny i stał się szkodliwy dla postrzegania Żydów.

Polemiki między Mojżeszem a Piotrem wydawały się mieć przyjazny ton w ich głosach, ale argumenty przedstawione przez Dialogi były radykalnie nowym sposobem na zaatakowanie judaizmu. Było dużo bardziej negatywne niż jakiekolwiek łacińskie dzieła inspirowane tradycją augustiańską. Alfonsi postrzegał judaizm jako konspiracyjną, antychrześcijańską sektę. Chociaż twierdził, że judaizm podążał za Starym Prawem, powiedział, że jest „tylko w części, a ta część nie podobała się Bogu”. Zakwestionował także ogólną koncepcję, że Żydzi nieświadomie zabili syna Bożego i powiedział, że zabili Jezusa z zazdrości. Powiedział, że „Bóg objawił swoim kapłanom, że Świątynia zostanie zniszczona, a Żydzi rozproszeni jako kara za Ukrzyżowanie; kapłani, ze złości i zazdrości, ukryli to objawienie przed swoim ludem. ”

Było to wyraźne odstępstwo od tradycji augustiańskiej i odniosło sukces jedynie z powodu wyjątkowej pozycji żydowskiego konwertyty, którą zajmował Petrus Alfonsi.

Ze względu na jego znajomość Talmudu i judaizmu, który do tej pory nie był precedensowany przez chrześcijańskich polemistów, potwierdził jego antyjudaistyczną pozycję. Ta wiedza uczyniła go autorytetem i pozwoliła niektórym ludziom zacząć kwestionować długoletnią augustiańską tradycję tolerancji, która była problematyczna dla Żydów na wielu różnych poziomach. Stało się to nie tylko zagrożeniem dla społeczności żydowskich w tworzeniu nowych sporów między Żydami i chrześcijanami, które wcześniej nie istniały, ale także Żydzi musieli martwić się o możliwość utraty swojej pozycji tolerancji wobec chrześcijaństwa. W tych nowych polemicznych pracach pojawiła się kwestia tego, co było celem Żyda.

Różne argumenty Dialogi contra Iudaeos edycja ]

Twierdzenie Alfonsiego, które było najbardziej szkodliwe dla stosunków żydowsko-chrześcijańskich, było takie, że Żydzi wiedzieli, że Chrystus jest Synem Bożym i nadal go zabija. John Tolan mówi, że „Alfonsi był pierwszym łacińskim pisarzem antyżydowskich polemik, twierdząc, że Żydzi są winni bogobójstwa.” W dziesiątym tytule Dialogi contra Iudaeos, Alfonsi ogłasza „że Chrystus został ukrzyżowany i zabity przez Żydów z własną spontaniczną wolę. „Twierdził, że żydowscy przywódcy byli zwodniczym narodem, któremu nie można ufać, a ponieważ był on Żydem, który postępował zgodnie z rabinicznym judaizmem , kwalifikował się do ujawnienia swojego procesu myślenia.

Kiedy Żydzi zostali oskarżeni o zabicie Syna Bożego, udzielono trzech odpowiedzi, próbując uzasadnić, dlaczego to działanie zostało wykonane. Pierwszą odpowiedzią było, że Ukrzyżowanie było konieczne, zgodnie z Mojżeszem, ponieważ „wypełniło ono jego wolę”. Drugą kwestią, którą Mojżesz czyni, jest to, że wielu przodków Żydów nie było częścią Ukrzyżowania i już mieszkali gdzieś indziej świat; Juda zabił Chrystusa, a nie Izrael. Ostatnim punktem, który Mojżesz czyni, jest to, że Żydzi mieli prawo zabić go, ponieważ mieli sprawiedliwy osąd Jezusa jako czarodzieja. Peter wykonuje odwet z ważnymi kontrapunktami, które są wyraźnie lepiej skonstruowane niż punkty Mosesa. To nie znaczy, że argumenty Mojżesza nie były dobrze przemyślane; to tylko, że Piotr zestawia lepiej wyartykułowany argument. Pewnego razu Mojżesz przyznał, że Peter tworzył ważne punkty, pytał wówczas, dlaczego Żydzi zabili Jezusa, ponieważ było wielu Żydów znanych z ich mądrości. Piotr następnie mówi, że „skoro go zaparli i zabili go z zazdrości, to dlatego są winni tak wielkiej zbrodni, że powiedzieli, że postanowili zabić Chrystusa” nie po to, by wypełnić jego wolę, ale od trucizny nienawiści i zazdrości „Poprzedni polemici twierdzili, że wygnanie Żydów było spowodowane Ukrzyżowaniem, ale nowością było przekonanie, że przynajmniej niewielka liczba rabinów wiedziała, że ​​Jezus był Synem Bożym, zanim go zabili, i że rabini również wiedzieli, że to był powód, dla którego byli na wygnaniu.

Atak Petrus, choć skierowany na judaizm, nie próbuje rzucić wyzwania narodzie żydowskiemu; rezerwuje polemiki dla rabinów i żydowskich pism rabinackich. Jest to szczególnie interesujące, ponieważ jego polemika dowodzi, że naród żydowski nie był bezczelnie heretycki, lecz raczej zbłądzony przez zazdrosnych rabinów, którzy chcieli zachować władzę nad Żydami. Jeśli tak było, to była nadzieja dla chrześcijan, że Żydzi mogli się nawrócić.

Takie postrzeganie Żydów zdolnych do nawrócenia, jeśli tylko byli oświeceni prawdą o podstępnych rabinach, nie było szkodliwe dla Żydów w najbliższej przyszłości, lecz raczej dla całego judaizmu w długim okresie czasu. Te koncepcje, które wywróciły do ​​góry nogami augustiańską tradycję, stworzyły podstawy i zapewniły język, który pozwoliłby chrześcijanom prześladować Żydów w celu nawrócenia. Według chrześcijan, kiedy Żydzi odkryli prawdę, którą posiadał Alfonsi, nawrócili się, ponieważ prawda była oczywista. Nie miało to jednak miejsca i dało chrześcijanom, a później polemikom, impuls do rozwoju kultury, która wymagałaby nowego stanowiska dla Żydów.

Kiedy Alfonsi używał Talmudu w swoich argumentach, jego celem było ukazanie go jako „pozbawionego boskiej inspiracji” i zrobił to poprzez udowodnienie, że Talmud był „sprzeczny z faktem logicznym i naukowym.” Sposób, w jaki Alfonsi użył Talmudu był zupełnie inny z tego, jak używali go w przeszłości chrześcijanie. Wcześniej chrześcijanie oglądali tylko Talmud w poszukiwaniu zapalnych odniesień do Jezusa, aby wywołać chrześcijańską pogardę dla Żydów. Kiedy cytował Petrus Alfonsi z Talmudu, zlekceważył każdy taki oszczerczy język i skupił się na odniesieniach, które przeczyłyby logice filozoficznej lub faktowi naukowemu.

Udowodnił fakt filozoficzny w swoich polemikach, omawiając, w jaki sposób cielesność Boga nie mogłaby istnieć, ponieważ zaprzeczała dominującej teorii Arystotelesa, i że talmudyczni rabini widzieli takie pisma jak „Bóg stworzył człowieka na swój obraz” jako dosłowne. W Dialogi contra Iudaeos Petrus zaatakował mistyczną tradycję zwaną Shi’ur Qomah. Pokazał, jak nauka z jego czasów wyraźnie zaprzeczała twierdzeniom talmudycznym w nadziei dyskredytowania ważności tego, że jest natchniona przez Boga.

Piąty tytuł edycja ]

Jak już wcześniej wspomniano, wyjątkowość polemiki Alfonsiego polegała na tym, że urodził się jako Żyd w Al-Andalus i nawrócił się na chrześcijaństwo. Miał nie tylko ogromną wiedzę o chrześcijaństwie i judaizmie, ale także był bardzo dobrze zorientowany w islamie. Był pierwszym chrześcijańskim polemistą, który miał wszechstronną znajomość wiary islamskiej. Niektórzy uczeni Iberyjscy, tacy jak Daniel Blackman, przedstawili przełomowe argumenty, że polemiczna działalność Alfonsiego przeciwko islamowi nie miała przede wszystkim na celu obalenie tego, ale raczej użycie islamu jako środka do obalenia judaizmu przez chrześcijan poprzez stowarzyszenie. Nie jest to twierdzenie, że jedynym celem Alfonsiego w jego islamskiej polemice było przeciwstawienie się judaizmowi, ale raczej, że był to silny, podkreślający cel.

Petrus ustalił na początku piątego tytułu, że jest bardzo dobrze zaznajomiony z islamem i jest oczywiste, że chciał, aby jego czytelnicy dowiedzieli się, że ma on autorytet w pisaniu o islamie. Ponieważ nie było prawdziwej polemiki na temat islamu w tym czasie, ważne było, aby poinformować swoich czytelników, że ma prawo pisać o islamie. Aby to osiągnąć, Petrus tak arogancko mówi, że „nie jest mniej przekonujący, niż gdyby sam Mahomet był obecny …” To zaufanie do jego wiedzy o wierze islamskiej daje szansę Dialogom na zmianę postrzegania chrześcijan w Europie Łacińskiej .

Piąty tytuł w Dialogi contra Iudaeos dotyczył w szczególności polemik przeciwko islamowi, a spośród wszystkich dwunastu tituli piąty tytuł był jedynym, który wspomniał o islamie. Tolan twierdził, że piąty tytuł był krótszy i mniej rozwinięty niż inne antyjudaiczne tituli, ponieważ próbował przekonać Żyda o nieważności islamu; więc nie było potrzeby, aby w pełni rozwinąć ten tytuł. Blackman argumentuje inaczej o piątym tytule, że został napisany, by kojarzyć judaizm z islamem. Fakt, że Petrus skojarzył Mojżesza z obroną wiary islamskiej, czyni to argumentem przeciwko judaizmowi. Petrus nie mówi wprost, że to jest jego powód, ale Dialogi zostały napisane dla chrześcijan, aby czytali, a nie Żydów. Ten dokument był jedną z najważniejszych polemik pisanych dla postrzegania judaizmu przez chrześcijan.

Chociaż Blackman wierzy, że Petrus był częściowo motywowany do napisania Dialogi, aby pomóc wyjaśnić chrześcijanom, dlaczego islam jest fałszywy, jeśli naprawdę chciałby wyartykułować całkowitą argumentację przeciwko islamowi, mógłby napisać osobne dzieło, które było przeciwko muzułmaninowi, a nie Żyd. Wydaje się bardzo nielogiczne, że Petrus napisał tak obszerne dzieło przeciwko judaizmowi, a następnie napisał jeden z dwunastu tytułów o islamie w środku Dialogi. Jeśli celem piątego tytulatu jest przeciwstawienie się islamowi, nie pokrywa się ono z niczym innym w Dialogach i znajduje się w jego środku. Gdyby Petrus miał prawdziwą intencję piątego tytułu, by udowodnić nieważność islamu, z całą pewnością napisałby zupełnie inną polemikę i włączyłby piątą tytuł do tej pracy.

Kiedy ktoś przeciwstawia judaistyczną polemikę Alfonsa swojej muzułmańskiej polemice, wiele jest ujawnionych w jego myślach dotyczących każdej religii. Polemiki Petrus przeciwko judaizmowi nie koncentrowały się na tworzeniu religii ani na ludziach, którzy byli oryginalnymi wyznawcami religii, ale właśnie w ten sposób Alfonsi próbował zniesławiać islam. Użyłby innej metody ataku na judaizm, łącząc judaizm z islamem z chrześcijanami.

Na początku piątego tytułu, Mojżesz przyznał, że Piotr nie zgadza się z judaizmem, ale potem uczynił insynuację, że islam jest religią sprawiedliwą i że jest preferowany w stosunku do chrześcijaństwa. Mojżesz mówi: „Zaprawdę, ich prawo jest hojne. Zawiera wiele przykazań dotyczących przyjemności tego obecnego życia, w których okazuje się, że Boska miłość była dla nich największa … Jeśli zbadacie podstawę tego prawa, okaże się, że jest on oparty na niezachwianym fundamencie rozumu. „To, co Petrus próbował tutaj zrobić, to Mojżesz bronić islamu. Było to szczególnie ważne, ponieważ chciał silnego związku w umysłach czytelników między judaizmem a islamem. Jego celem było stworzenie więzi w umysłach jego czytelników, aby postrzegali judaizm i islam jako synergicznie współpracujące z chrześcijaństwem.

Alfonsi nigdy bezpośrednio nie wysuwał tego roszczenia, ale raczej chciał, aby jego czytelnicy uważali, że chrześcijaństwo jest poprawne, i że przeciwne religie będą współpracować, zanim kiedykolwiek przyznają, że chrześcijaństwo było właściwym wyborem. Chciał, aby czytelnicy uwierzyli, że judaizm interesuje się tylko obalaniem chrześcijaństwa, a nawet obroniłby islam, jeśli to konieczne. To była skuteczna metoda, ponieważ czytelnicy dialogi byli chrześcijanami i zakładali, że skoro chrześcijaństwo było poprawne, wszystkie inne „fałszywe” religie współpracowałyby dla upadku chrześcijaństwa.

Poprzez zrównanie judaizmu z islamem Alfonsi pomógł wzmocnić argument, że judaizm jest heretycki. Jak wspomniano wcześniej, judaizm cieszył się korzyścią tradycji augustianów, ale umieszczając judaizm na tym samym poziomie co islam, uczynił judaizm tak heretycki jak islam.

To skojarzenie judaizmu z islamem nie mogło być tak bezpośrednio potępieniem, jak twierdzenie Alfonsiego, że judaizm był heretycki, ale to faktycznie szkodzi postrzeganiu judaizmu. Celem Alfonsiego było pogarszanie charakteru Arabów i początków wiary islamskiej, aby odrzucić je jako nieważne. Petrus powiedział o Arabach, że „większa część Arabów w tym czasie była zwykłymi żołnierzami i rolnikami, a prawie wszyscy byli bałwochwalcami, z wyjątkiem tych, którzy przyjęli prawo Mojżesza w sposób heretycki …” Powiedział także o Muhammadzie, że „Kiedy został zamieniony z najskromniejszego nędzarza w bogatego człowieka przez to bogactwo, popadł w taką arogancję, że spodziewał się, że królestwo Arabów zostanie mu ofiarowane … „To insynuowanie narodu arabskiego jako bałwochwalców i Mahometa będącego aroganckim człowiekiem z powodu jego bogactwa miało na celu obalenie wiary islamskiej. Petrus był w stanie wyjść przeciwko islamowi w inny sposób niż judaizm, ponieważ chrześcijaństwo w żaden sposób nie opiera swojej wiary na islamie, więc chodzenie po historii było najprostszym zadaniem do wykonania. Miało to pokazać chrześcijańskim czytelnikom, że nie ma powodu, aby bronić islamu, i że każdy, kto go bronił, musi to czynić tylko po to, aby zlikwidować ważność chrześcijaństwa. więc chodzenie po historii było najprostszym zadaniem do wykonania. Miało to pokazać chrześcijańskim czytelnikom, że nie ma powodu, aby bronić islamu, i że każdy, kto go bronił, musi to czynić tylko po to, aby zlikwidować ważność chrześcijaństwa. więc chodzenie po historii było najprostszym zadaniem do wykonania. Miało to pokazać chrześcijańskim czytelnikom, że nie ma powodu, aby bronić islamu, i że każdy, kto go bronił, musi to czynić tylko po to, aby zlikwidować ważność chrześcijaństwa.

Chociaż nie jest możliwe udowodnienie empirycznymi dowodami, Blackman uważa, że ​​Petrus Alfonsi nawrócił się na chrześcijaństwo, ponieważ szczerze wierzył, że jest to właściwy i logiczny wybór. Jego otoczenie sugerowało, że jego nawrócenie było jedynie wynikiem oportunizmu i chaosu, ale gdy ktoś zaczyna zagłębić się w Dialogi contra Iudaeosstaje się jasne, że głęboko wierzył w to, co napisał. Funkenstein zgadza się z twierdzeniem, że wierzy, iż motywy Petrus do pisania Dialogi były dość szczere. Uważam, że Petrus przypuszczał, że wszyscy Żydzi po prostu potrzebują poznać prawdę, a rabini kłamią z zazdrości, aby utrzymać ludność podporządkowaną. Widział siebie w Żydach i dopóki byli prowadzeni przez podstępnych rabinów, nie mieli powodu do nawrócenia. To właśnie ten wszechobecny ideał był jego największą słabością przy pisaniu Dialogi. Chociaż ten dokument został napisany dla chrześcijan, zamierzał pomóc chrześcijanom zrozumieć, dlaczego Żydzi nie nawracali się. Według Alfonsiego, tak długo, jak utrzymywali się rabinów dnia dzisiejszego, byli oni w stanie powstrzymać naród żydowski od widzenia prawdy. Dialogi Alfonsiego były najważniejszym dziełem w polemice dla zmiany perspektywy chrześcijan i założył, że jego dzieło będzie w stanie nawrócić Żydów. Tak nie było. Chociaż udało mu się zmienić nastawienie chrześcijan wobec Żydów, nie było pożądanego rezultatu nawrócenia, ale raczej coś, przeciwko czemu był przeciwny, większe prześladowanie Żydów.

 

 

 

 

Rodowód Izraela Rodowód Edomu:

Adam > Set > Enosz > Kenan > Mahalalel > Jared < Henoch > Matuzalem > Lamech > Noe > Arfaksad > Kainan > Sala > Heber > Faleg > Jektan > Elmodad > Salate> Sarmot> Jarach> Hadoram > Uzal > Dikla > Obala > Abimael > Saba > Ofir > Ewil > Jorab > Peleg > Rey > Nachor > Terach > Abraham + Sara > Izaak > Jakub > Juda > Sala > Fares > Ezron < Aram > Aminadab > Naason > Salmon > Booz > Jobed > Jesse (Isaj) > David > Salomon > Raboam > Abiasz > Azaf > Jozafat > Joram > Ozjasz > Joatam > Achaz > Ezekiasz > Jozjasz > Jechoniasz > Salatiel > Zorobabel > Abijud > Eliakim > Azor > Sadok > Achim > Eliud > Elazar > Matan > Jakub > Józef > Jezus (Isus)

Noe miał 3 synów: Sem, Cham, Jafet

Terach/Tara miał też 2 synów: Nachor + Milka/Melcha, Haram

Abraham miał 2 synów: Izaak, Ismael

Izaak miał 2 synów: Jakub (Izrael) i Ezaw (Edom)

Słowo Hebrajczyk pochodzi od Hebera, jego przodkami są również Ezaw i Ismael.

Zauważ że cały świat uznają ową Biblijną historię, przywódcy światowi nie mają nic przeciwko państwu Izrael a nawet zakładają na głowę jarmułki przy znanej ścianie płaczu.

Dlaczego nie słyszymy wtedy protestów ateistów, islamistów czy kogo kogokolwiek innego (nie namawiam do protestów, które nic nie dają to Bóg jest sędzią nie my!)

 

KRONIKA FAŁSZYWEGO IZRAELA 

1 Księga Mojżeszowa 36: (1) A oto dzieje rodu Ezawa, czyli Edomu. (2) Ezaw pojął żony spośród córek kananejskich: Adę, córkę Elona, Chetyty, i Olibema, córkę Any, syna Sebegona, Ewity. (3) I Basematę, córkę Ismaela, siostrę Nabajot. (4) Ada urodziła Ezawowi Elifaza, a Basemat urodziła Reguela.

(5) Olibema zaś urodziła Jeusa, Jegloma i Korego. Oni byli synami Ezawa, którzy mu się urodzili w ziemi kanaanejskiej. (6) Potem Ezaw zabrał żony swoje i synów swoich, i córki swoje, i wszystkich domowników swoich, i stada swoje, i wszystko bydło swoje, i całe mienie swoje, które nabył w ziemi kanaanejskiej, i udał się do kraju Seir, z dala od Jakuba, brata swego.

(7) Majątek ich bowiem był tak wielki, że nie mogli mieszkać razem, ziemia zaś, w której przebywali, nie mogła ich pomieścić z powodu dobytku, który posiadali.

(8) Ezaw zamieszkał na pogórzu Seir. Ezaw to Edom. (9) A oto wykaz rodów Ezawa, praojca Edomitów na Pogórzu Seir.

(10) Takie są imiona synów Ezawa: Elifaz, syn Ady, żony Ezawa, Raguel, syn Basematy, żony Ezawa.

(11) A synami Elifaza byli: Teman, Omar, Sofar, Gotom i Kenez.

(12) A Tamma była nałożnicą Elifaza, syna Ezawa, i urodziła Elifazowi Amaleka. To są potomkowie Ady, żony Ezawa.

(13) A oto synowie Raguela: Nachot i Zare, Some i Moze. Byli to potomkowie Basematy, żony Ezawa.

(14) A oto synowie Olibemy, córki Any, syna Sebegona, żony Ezawa. Urodziła ona Ezawowi Jeusa, Jegloma i Korego.

(15) Oto naczelnicy rodów spośród potomków Ezawa, czyli synowie Elifaza, pierworodnego Ezawa: naczelnik Teman, naczelnik Omar, naczelnik Sofar, naczelnik Kenez.

(16) Naczelnik Kore, naczelnik Gotom, naczelnik Amalek. To są naczelnicy rodów od Elifaza w ziemi edomskiej, potomkowie Ady.

(17) A oto synowie Reguela, syna Ezawa: naczelnik Nachot, naczelnik Zare, naczelnik Some, naczelnik Moze. To są naczelnicy rodów od Raguel w ziemi edomskiej, potomkowie Basematy, żony Ezawa.

(18) A oto synowie Olibemy, żony Ezawa: naczelnik Jeus, naczelnik Jeglom, naczelnik Kore. To są naczelnicy rodów, potomkowie Olibamy, córki Any, żony Ezawa.

(19) To są synowie Ezawa i to są ich naczelnicy: To jest Edom. (20) Oto synowie Seira, Choryty, tubylców tego kraju: Lotan, Szobal, Sybeon i Ana, (21) Deson, Aser i Rison; to są naczelnicy Chorytów, synów Seira w ziemi edomskiej.

(22) Synami Lotana byli: Chori i Hemam, a siostrą Lotana była Timna. (23) A oto synowie Sobal: Golam, Manachat, Gaebel, Sofar i Onam. (24) A oto synowie Sebegona: Aje i Ana; to jest ten Ana, który znalazł gorące źródła na puszczy, gdy pasł osły Sybeona, ojca swego. (25) A oto dzieci Any: Deson i Olibema, córka Any. (26) A oto synowie Desona: Amada, Asban, Itran i Charran. (27) Oto synowie Asara: Baalam, Zacum i Jucam. (28) Oto synowie Risona: Hos i Aran.

(29) A oto naczelnicy Chorytów: naczelnik Lotan, naczelnik Sobal, naczelnik Sebegon, naczelnik Ana,

(30) Naczelnik Deson, naczelnik Asar, naczelnik Risan. To są naczelnicy Chorytów według ich okręgów w kraju Seir.

(31) A oto królowie, którzy panowali w ziemi edomskiej, zanim nad synami Izraela zapanował król.

(32) W Edomie był królem Bela, syn Beora, a gród jego nazywał się Dinhaba.

(33) Gdy Bela umarł, panował po nim Jobab, syn Zara z Bosorrhy.

(34) Gdy zaś umarł Jobab, po nim był królem Asom, z kraju Temanitów.

(35) Gdy umarł Asom, po nim był królem Adad, syn Barada, który pobił Madiamitów na polu moabskim; a jego gród nazywał się Gettaim. (36) Gdy umarł Adad, po nim był królem Samada z Massekki. (37) Gdy umarł Samada, po nim był królem Saul z Roobot nad Rzeką. (38) Gdy umarł Saul, po nim był królem Ballenon, syn Achobor.

(39) Gdy umarł Ballenon, syn Achbora, po nim był królem Arad, syn Bara, a gród jego nazywał się Fogor; a imię żony jego było Mehetabel, córka Matrait, córki Maizoob. (40) A oto imiona naczelników Ezawa według ich rodów, ich miejscowości, według ich imion: naczelnik Tamma, naczelnik Gola, naczelnik Jetet, (41) Naczelnik Olibemy, naczelnik Helas, naczelnik Finon, (42) Naczelnik Kenez, naczelnik Teman, naczelnik Mazar, (43) Naczelnik Magediel, naczelnik Zafoin. To są naczelnicy rodów edomskich według ich siedzib w kraju, który posiadali. To jest Ezaw, praojciec Edomitów.

 

[Zastanówmy się dlaczego Biblia poświęca cały rozdział dla jednego z narodów, synów Sema, Arfaksada, Abrahama, Izaaka…. Ezawa.]

 

Edom– kraina historyczna leżąca na terenie dzisiejszego Izraela i Jordanii, zamieszkiwana przez Edomitów. W X w. p.n.e. czasowo podbita przez Izrael. Praojcem Edomitów był Ezaw, który był bratem ojca Izraelitów – Jakuba (Izraela).

XII wieku p.n.e. Edom był niegościnną, jałową krainą rozciągającą się od południowych wybrzeży Morza Martwego, do portu Ejlat nad Morzem Czerwonym, po obu stronach uskoku tektonicznego Ar-Araba. Biegły przez nią ważne szlaki handlowe łączące Palestynę z Egiptem i Arabią.

Ok. 1300 p.n.e. Edomici (pochodzący według Biblii od Ezawa), będący odłamem koczujących na obrzeżach Pustyni Syryjsko-Arabskiej Aramejczyków, uderzyli na mieszkańców pogórza Seir (nazwa wymienna z Edomem), Chorytów (być może chodzi o Hurytów) i osiedlili się na ich ziemiach. Utworzyli związek plemienny złożony z 14 klanów edomickich i 7 klanów choryckich, któremu przewodzili królowie elekcyjni. Drugi z kolei król Edomu – Jobab – był przez tradycję żydowską i chrześcijańską utożsamiany z bohaterem biblijnej Księgi Hioba. Po osiedleniu się w Seirze Edomici zaczęli mówić dialektem języka kananejskiego. Ich bogiem plemiennym był Kaus(inaczej Kos).

Od czasów żydowskich królów Saula i Dawida Edom prowadził ciągłe wojny z Izraelem.

O Edom zabiegali Żydzi chcąc zapewnić sobie bezpośrednią drogę do Egiptu. W odwecie mieszkańcy tej krainy, parli na północ pożądając żyznych ziem należący do Izraelitów.

VI wieku p.n.e. Edomici opuszczają swe rozległe państwo i osiedlają się na południu Izraela. Prawdopodobnie z powodu arabskich i nabatejskich najazdów, małej żyzności pustynnych gleb i tego, że w roku 586 p.n.e. król babiloński Nabuchodonozor II pobił Żydów i uprowadził ich rzesze w niewolę (zob. Niewola babilońska). Zdobyte praktycznie bez walki ziemie na początku VI wieku p.n.e. Idumejczycy musieli zacząć bronić swych ziem od 538 roku p.n.e. z chwilą gdy król perski Cyrus II po zdobyciu Babilonu, pozwolił Izraelitom wrócić do swojej ojczyzny.

W Imperium Perskim (potem Palestyna znalazła się w państwie Ptolemejskim i Seleukidzkim) Idumejczycy i Żydzi nie mogli prowadzić otwartych wojen. Nie przeszkadzało to jednak obu narodom wzajemnie się nienawidzić. Po sukcesie powstania Machabeuszy w 141 roku p.n.e. Izrael, mógł wreszcie rozprawić się z odwiecznym wrogiem. W roku 126 p.n.e. żydowska dynastia Hasmoneuszy ostatecznie podbija Edom i przyłącza ją do państwa izraelskiego. Hasmoneusze narzucili pokonanym swoje obyczaje i wierzenia.

Idumea (łac. Idumaeahebr. Edom – czerwony) – kraina historyczna na południu Izraela, pierwotnie ciągnąca się aż do Morza Czerwonego. Od VI wieku p.n.e.ograniczona do okolic Hebronu i wzgórz między Morzem Martwym, a Morzem Śródziemnym. Zamieszkana przez Idumejczyków (Edomitów), będących plemieniem o semickim rodowodzie.

Ok. 163 p.n.e. terytorium Edomu zostało podbite przez Judę Machabeusza, władcę żydowskiego. Ostatecznie ok. 125 p.n.e. podbił Edomitów Jan Hirkan I, który zmusił ich do przyjęcia religii żydowskiej. Od tej pory Edomici stanowili część narodu żydowskiego.

Idumejczyk Antypater był doradcą króla Jana Hirkana II i ojcem Heroda Wielkiego, króla Judei. Za Heroda Wielkiego Idumea była rządzona przez gubernatorów, wśród których byli jego brat Józef i szwagier Kostobar I. Po śmierci Heroda Wielkiego Idumea została prowincją rzymską, po powstaniu żydowskim włączoną przez Tytusa do prowincji Judea. Następnie Rzymianie przyłączyli ją do prowincji Palestyna. Chociaż Idumejczycy przestali być odrębnym ludem, nazwa geograficzna „Idumea” przetrwała aż do czasów św. Hieronima.

Edoma ( ıə m / , [1], [2] Hebrajsko : אֱדוֹם ,Nowoczesne  ‚Edōm , Tiberian  ‚Eḏōm , świeci .: „czerwony”, Asyryjska : 𒌑𒁺𒈠𒀀𒀀 Uduma ; syryjskiego : ܐܕܘܡ) był starożytnych Królestwo w Transjordania usytuowany pomiędzy Moabem na północnym wschodzie, Arabą na zachodzie i Arabską na południu i na wschodzie. [3]Większość jego dawnego terytorium jest teraz podzielona między IzraelJordan . Edom pojawia się w źródłach pisanych dotyczących późnej epoki brązu i epoki żelaza w Lewancie , takich jak Biblia hebrajska i zapisy egipskie i mezopotamskie. W starożytności The pokrewny nazwa Idumei użyto mniejszym obszarze w tym samym ogólnym obszarze.

Edom i Idumea to dwa powiązane, ale odrębne terminy odnoszące się do historycznie ciągłej populacji, ale dwa odrębne, jeśli sąsiednie, terytoria, które były okupowane w różnych okresach ich historii przez Edomitów / Idumeans. Edomici założyli najpierw królestwo („Edom”) w południowej części nowoczesnej Jordanii,a później przenieśli się do południowej części Królestwa Judy („Idumea”, czyli nowoczesny południowy Izrael / Negev), kiedy Juda jako pierwsza została osłabiona, a następnie zniszczona przez że Babilończycy , w 6 wieku pne.

Edom jest wymieniony w Biblii hebrajskiej, a także na liście faraona egipskiego Setiego I z ok. 1215 pne oraz w kronice kampanii Ramzesa III (1186-1155 pne). [3]Edomici, którzy zostali zidentyfikowani archeologicznie, byli semickimi ludźmi, którzy prawdopodobnie przybyli do tego regionu około 14 wieku przed naszą erą. [3]Badania archeologiczne wykazały, że kraj rozkwitł między XIII a VIII wiekiem pne i został zniszczony po okresie upadku w VI wieku pne przez Babilończyków. [3] Po utracie królestwa Edomici zostali popchnięci na zachód w kierunku południowego Judy przez koczownicze plemiona pochodzące ze wschodu; wśród nich byli Nabatejczycy , którzy po raz pierwszy pojawili się w historycznych annałach IV wpne i już w pierwszej połowie II wpne założyli własne królestwo w Edomie. [3]Nowsze wykopaliska pokazują, że proces osiedlania się Edomitów w południowej części Królestwa Judy i części pustyni Negew aż do Timny rozpoczął się już przed zniszczeniem królestwa przez Nabuchodonozora II w 587/86 pne, zarówno przez pokojową penetrację i przez środki wojskowe i korzystając z już osłabionego stanu Judy. [4] [5]

Po wydostaniu się z ich terytorium Edomici osiedlili się w okresie perskim na obszarze obejmującym południowe wzgórza Judei, aż do obszaru na północ od Be’er Sheva . [6] Ludzie pojawiają się w greckiej formie swojej starej nazwy, jak Idumeans lub Idumaeans, a ich nowe terytorium nazwano Idumea lub Idumaea ( grecki : Ἰδουμαία, Idoumaía ; łaciński : Idūmaea ), to termin, który został użyty w Nowym Testamencie razy . [7] [8]

Nazwa Edomu w hebrajskiej Biblii edycja ]

Hebrajskie słowo Edom oznacza „czerwony”, a wywodzi się od nazwiska jej założyciela, Ezawa , starszego syna hebrajskiego patriarchy Izaaka , bo urodził się „czerwony całego”. [9] Jako młody dorosły sprzedał swoje pierworództwo swojemu bratu Jakubowi za „czerwony napój”. [10] Tanakh opisuje Edomici jako potomstwo Ezawowym. [11]

Archeologia edycja ]

 
M17 A2 D46 Z7 G17
D36
T14 N25
Nazwa „Iduma”, która została przetłumaczona na „Edom”
hieroglifach

Edomici mogli być powiązani z Shasu i Shutu , nomadycznymi najeźdźcami wzmiankowanymi w egipskichźródłach. W rzeczy samej, list egipskiego pisarza z granicznej twierdzy w Wadi Tumilat podczas panowania Merneptah opisuje ruch nomadycznych „shasu-plemion Edomu” do podlewania dziur w egipskim terytorium. [12]Najwcześniejsze osiedla z epoki żelaza – prawdopodobnie obozy górnicze – datują się na IX wiek pne. Osadnictwo zintensyfikowane pod koniec VIII wieku pne i główne wykopane do tej pory miejsca datowane były na VIII i VI wiek przed naszą erą. Ostatnim jednoznacznym odniesieniem do Edomu jest asyryjski napis z 667 roku pne; nie było więc jasne, kiedy, jak i dlaczego Edom przestał istnieć jako państwo, chociaż wielu uczonych wskazuje biblijne odniesienia w Biblii, a konkretnie w historycznej Księdze Obadiasza , aby wyjaśnić ten fakt. [13]

Edom jest wymieniony w asyryjskich napisach klinowych w formie „Udumi” (𒌑𒁺𒈪) lub „Udumu” (𒌑𒁺𒈬); trzech jego królów jest znanych z tego samego źródła: Ḳaus-malakaw czasach Tiglath-Pileser III (ok. 745 pne), Malik-rammu w czasie Sennacheryba (ok. 705 pne) i Ḳaus-gabri w czas Esarhaddona (około 680 pne). Według egipskich inskrypcji „Aduma” czasami rozszerzała ich posiadłości na granice Egiptu. [14] Po podboju Judy przez Babilończyków Edomici osiedlili się w regionie Hebron. Rozkwitali w tym nowym kraju, zwanym przez Greków i Rzymian „Idumaea” lub „Idumea”, przez ponad cztery stulecia. [15] Strabon , pisząc w czasach Jezusa , utrzymywał, że Idumaeans, którego zidentyfikował jako pochodzącego z Nabataean , stanowili większość ludności zachodniej Judei , gdzie mieszali się z Judejczykami i przyjmowali ich zwyczaje. [16]

Edom w hebrajskiej Biblii edycja ]

Oryginalny kraj Edomitów, zgodnie z Biblią hebrajską, rozciągał się od półwyspu Synaj aż do Kadesz Barnea . Na południe dotarła aż do Ejlat , który był portem Edomu. [17]Na północ od Edomu znajdowało się terytorium Moabu . [18] Granicą między Moabem a Edomem był Wadi Zered . [19] Starożytną stolicą Edomu była Bozrah . [20] Według Genesis, potomkowie Ezawa osiedlili się w tej ziemi po wypędzeniu Horites . Nazywano ją także krainą Seir; Mount Seirwydaje się być z nimi silnie utożsamiana i być może była miejscem kultu. W czasie Amazjasza (838 BC) Selah ( Petra ) był jej głównym ostoją, [21] Eilat i Esjon-Geber jego porty . [22]

Genesis 36 wymienia królów Edomu :

To królowie, którzy rządzili krajem Edomu, zanim król władał dziećmi Izraela. A Bela ben Beor rządził w Edomie, a nazwa jego miasta była Dinhaba . I umarł Bela , a na jego miejsce panował Jobab ben Zera z Bozry . I Jobab umarł i Chuszam ziemi Temani orzekł na jego miejscu. I Chuszam umarł i Hadad ben Bedada , który uderzył Madianitów w dziedzinie Moab , rządził na swoim miejscu, a nazwa miasta jego Hawid . I umarł Hadad, i Samlah z Masrekirządził na swoim miejscu. I umarł Samlah , a Saul z Rechobot nad rzeką rządził na jego miejscu. A Saul umarł, a Baal-Hanan ben Achborowi orzekł na jego miejscu. I umarł Baal-chan ben Achbor, a Hadar rządził na jego miejscu, a imię jego miasta było Pau , a imię jego żony było Mehetabel nietoperz Matowy nietoperz Mezahab. A oto imiona klanów z Ezawa według ich rodzin, przez swoich miejscach, przez ich nazwy: klan Timny , klan Alvah , klan Jetheth , klan Oolibama , klan Ela , klan Pinon, klan Kenaz , klan Teman , klan Mibzar , klan Magdiel, klan Iram . [23]

Hebrajskie słowo przetłumaczone jako przywódca klanu jest aluf , używane wyłącznie do opisania Diuków Edomu i Moabu w pierwszych pięciu księgach Mojżesza . Jednak począwszy od ksiąg późniejszych proroków, słowo to jest używane do opisania generałów judeońskich, na przykład w proroctwach Zachariasza dwa razy (9: 7, 12: 5-6) ewoluowało, by opisać żydowskich kapitanów, słowo to także używany wielokrotnie jako ogólny termin dla nauczyciela lub przewodnika, na przykład w Psalmie 55:13. [24] Aluph, jak jest używany do oznaczenia nauczania lub przewodnika po słowie Edomite dla Duke’a, jest używany w Tanach 69 razy.

Jeśli rachunek może być przyjęty według wartości nominalnej, królestwo Edomu było, przynajmniej we wczesnym okresie, nie dziedziczne , [25] być może elekcyjne . [26] pierwsza księga Kronik wspomina zarówno króla i wodzów . [27] Mojżesz i naród izraelski dwa razy odwołali się do swoich wspólnych przodków i poprosili króla Edomu o przejście przez jego ziemię, wzdłuż „Autostrady Królewskiej”, w drodze do Kanaanu , ale król odmówił pozwolenia. [28] W związku z tym obrócili się po całym kraju z powodu jego siły [29] lub dlatego, że Bóg nakazał im to zrobić, zamiast prowadzić wojnę. [30]Król Edomu nie zaatakował Izraelitów , choć gotów był oprzeć się agresji.

Nic nie jest dalej rejestrowane od Edomitów w Tanach aż do ich porażki króla Saula [31] Izraela pod koniec XI wieku pne. Czterdzieści lat później król Dawid i jego generał Joab pokonali Edomitów w ” Dolinie Soli ” (prawdopodobnie w pobliżu Morza Martwego ). 32. Edomicki książę imieniem Hadad uciekł i uciekł do Egiptu , a po śmierci Dawida wrócił i próbował rozpocząć bunt, ale poniósł klęskę i udał się do Syrii ( Aramea ). [33] Od tego czasu Edom pozostał wasalemIzraela. Dawid umieścił nad edomickimi gubernatorami i prefektami Izraela [34], a ta forma rządu wydaje się być kontynuowana w czasach Salomona . Kiedy Izrael podzielił się na dwa królestwa, Edom stał się zależnością Królestwa Judy . W czasie Jozafata (ok. 914 pne) Tanach wspomina króla Edomu , [35] , który był prawdopodobnie Izraelita mianowany przez króla Judy . Stwierdza także [36], że mieszkańcy góry Seir najechali Judeę w połączeniu z Ammon i Moabem oraz że najeźdźcy zwrócili się przeciwko sobie i wszyscy zostali zniszczeni. Edom zbuntował się przeciwko Jehoramowi i wybrał własnego króla.[37] Amazjasz zaatakował i pokonał Edomitów, zdobywając Selach, ale Izraelici nigdy całkowicie nie pokonali Edomu. [38]

W czasach Nabuchodonozora II Edomici pomogli ograbić Jerozolimę i zabić Judeistów. [39] Z tego powodu prorocy potępili Edom gwałtownie. [40]

Chociaż Idumaeanie kontrolowali ziemie na wschód i południe od Morza Martwego, ich ludy były pogardzane przez Izraelitów. Stąd Księga Psalmów mówi: „Moab jest moim prochem: nad Edomem wyrzucę swój but”. [41] Zgodnie z Tory , [42] zgromadzenie nie może otrzymać potomstwo małżeństwie pomiędzy Izraelitę i Edomitą aż do czwartej generacji. To prawo było przedmiotem kontrowersji między Szimonem ben Yohai , który powiedział, że dotyczy tylko męskich potomków, a innych Tannaim , którzy twierdzili, że potomkowie płci żeńskiej byli również wykluczeni [43] przez cztery pokolenia. Na podstawie tych kilku wczesnych praw konwersji w halacha zostały wyprowadzone.

Klasyczna Idumaea edycja ]

Podczas buntu Machabeuszy przeciwko królestwu Seleucydów (wczesny II wiek BE), II Księga Machabejska odnosi się do seldeucydowskiego generała zwanego Gorgiaszem jako „gubernator Idumaea”; bez względu na to, czy był Grekiem, czy też zirytowanym Edomitem, jest nieznany. Niektórzy uczeni utrzymują, że odniesienie do Idumaea w tym fragmencie jest błędem całkowicie. potrzebne źródło ] Judasz Machabeusz podbił ich terytorium przez czas około roku 163 pne. [44] Następnie ponownie niskim poziomie przez John Hyrcanus (ok. 125 BC), który przymusowo ich konwersji, między innymi, judaizmu , [45]i włączyli ich do narodu żydowskiego [26], pomimo sprzeciwu faryzeuszy. Antypater Idumejczyk , przodek dynastii Herodian wraz z Judejskimi przodkami, którzy rządzili Judeą po podboju Rzymian, miał mieszane pochodzenie edomickie / judejskie. Za Heroda Wielkiego prowincji Idumaea rządził mu szereg gubernatorów, wśród których był jego brat Joseph ben Antipater i jego szwagier Costobarus . Józef Flawiusz , odnosząc się do Górnej Idumai, mówi o miastach i wioskach bezpośrednio na południu i południowym zachodzie Jerozolimy, takich jak Hebron ( Antiq. 12.8.6, Wars 4.9.7), Halhul , w języku greckim zwanym Alurus ( Wars 4.9.6), Bethsura ( Antiq . 12.9.4), Marissa ( Antiq . 13.9.1, Wars 1.2.5), Dura (Adorayim) ( Antiq . 13.9.1, Wars 1.2.5), Caphethra ( Wars 4.9.9 ), Bethletephon ( Wars 4.8.1) i Tekoa ( Wars4.9.5). Przypuszcza się, że naród Idumejski, w I wieku ne, wyemigrował na północ od miejsc, które wcześniej znajdowały się na południu w czasach Jozuego. [46] W 66 roku ne wojna domowa w Judei podczas pierwszej wojny żydowsko-rzymskiej , kiedy Simon Bar Giora zaatakowała żydowskich konwertytów Górnej Idumei, doprowadziła do całkowitego zniszczenia okolicznych wiosek i wsi w tym regionie. [47]

Ewangelia Marka [48] zawiera Idumea wraz z Judei , Jerozolima , Tyru , Sydonu i ziemie na wschód od Jordanu , jak społeczności, z których uczniowie Jezusa zostały sporządzone.

Według Józefa Flawiusza , podczas oblężenia Jerozolimy w 70 r. Przez Tytusa , 20 000 Idumejczyków pod przywództwem Jana, Symeona, Pinechasa i Jakuba pomogło Zealotom w walce o niepodległość od Rzymu, którzy byli oblężeni w Świątyni . [49] Po wojnach żydowskich, lud Idumaean nie jest już wymieniony w historii, chociaż region geograficzny „Idumea” jest wciąż nazywany w czasach Jerome . [26]

Religia edycja ]

Natura religii Edomitów jest w dużej mierze nieznana przed ich nawróceniem na judaizm przez Hasmoneans . Dowody epigraficzne sugerują, że narodowym bogiem Edomu był Qaus (קוס) (znany również jako „Qaush”, „Kaush”, „Kaus”, „Kos” lub „Qaws”), ponieważ Qaus jest przywoływany w formule błogosławieństwa w listach i pojawiają się w imionach osobistych znalezionych w starożytnym Edomie. [50] Jako bliscy krewni innych Semitów lewantyńskiej , mogą one być czczony takich bogów jak El , Baal , Qaus i Aszery . Najstarsze biblijne tradycje stawiają Jahwe jako bóstwa południowego Edomu, a mogły wywodzić się z „Edomu / Seira / Temanu / Synaju”Potrzebne źródło ] Istnieje tradycja żydowska wywodząca się z Talmudu, że potomkowie Ezawa ostatecznie zostaną Rzymianami, aw większym stopniu wszyscy Europejczycy. [51] [52]

Starożytności Żydów , księga 15, rozdział 7, sekcja 9, Józef twierdzi, że Costobarus, wyznaczony przez Heroda na gubernatora Idumei i Gazy, wywodził się od kapłanów „Kozaków, których Idumejczycy służyli wcześniej jako bóg . ”

Jeśli chodzi o tekst archeologiczny, który równie dobrze może być Edomitem, zastanawiający się nad językiem, literaturą i religią Edomu, patrz: Victor Sasson, „Tekst Edomity Jobana z Biblijnym Jobanem Równolegle”, futro Zeitschrift umierające Alttestamentliche Wissenschaft 117 (Berlin 2006), 601-615.

Gospodarka edycja ]

Królestwo Edomu czerpało większość środków utrzymania z handlu karawanami między Egiptem, Lewantem , Mezopotamią i południową Arabią , wzdłuż Kadzideł . Na krawędzi Autostrady Króla Edomici byli jednym z kilku państw w regionie, dla których handel był niezbędny z powodu niedoboru gruntów ornych. Mówi się również, że szlaki morskie były sprzedawane tak daleko, jak Indie , ze statkami wypływającymi z portu Ezion-Geber . Lokalizacja Edomu na południowych wyżynach pozostawiła jedynie niewielki pas ziemi, który otrzymał wystarczającą ilość deszczu do uprawy. potrzebne źródło ] Edom prawdopodobnie wyeksportował sól ibalsam (używany do perfum i kadzideł świątynnych w starożytnym świecie) z regionu Morza Martwego . potrzebne źródło ]

Khirbat en-Nahas to wielkoskalowe miejsce wydobywania miedzi wydobyte przez archeologa Thomasa Levy’ego w południowej Jordanii. Skala wydobycia w dziesiątym wieku na terenie jest uznawana za dowód silnego, scentralizowanego królestwa Edomitów z X wieku pne. [53]

Język Edomickibył językiem kananejskim , bardzo podobnym do hebrajskiego , używanym przez Edomitów w południowo-zachodniej Jordanii i części Izraela w 1. tysiącleciu pne . Jest znany tylko z bardzo małego korpusu. We wczesnych czasach wydawało się, że zostało napisane alfabetem fenickim . Podobnie jak Moabite, zachował kobiecy -t . Jednak w VI wpne przyjęła alfabet aramejski . Tymczasem aramejski lub arabski funkcje, takie jak whb („dał”) i tgr(„kupiec”) wszedł do tego języka, a jego nazwa stała się szczególnie powszechna w nazwach własnych.

Według Glottolog , odwołującego Huehnergard & Rubin (2011), Edomita nie był odrębny język z hebrajskiego ale Hebraic dialekt. [2]

Hmm, no tak przecież jakiś swój język musieli mieć zanim przyjęli Aramejski!

 

Jahwe Bogiem Edomu

https://en.wikipedia.org/wiki/Qos_(deity)

Qos (hebrajski: קוס / קוש , [1] także Qōs , Qaus , Koze ) był narodowym bogiem Edomitów . [2] Był on idumejskim rywalem Jahwe i strukturalnie równoległym do niego. W ten sposób „Benqos” (syn Qō) odpowiada hebrajskiemu „Beniyahu” (synowi Jahwe). [3] Imię pojawia się tylko raz w Starym Testamencie (jeśli wykluczymy możliwą aluzję w nieczytelnym w inny sposób tekście z Księgi Przysłów [4] ) w Księdze Ezdrasza jako element osobistego imienia Barqos (‚Qōs lśniły „), [5]odnosząc się do „ojca” rodziny lub klanu być może Edomitów / Idumejczyków nĕtînîm lub pomocników świątynnych powracających z niewoli babilońskiej . [6] Rzeczownik często pojawia się w połączeniu z nazwami na dokumentach odzyskanych z wykopalisk w Elefantynie , gdzie mieszana populacja Arabów, Judejczyków i Edomitów żyła pod ochroną persko-mezopotamskiego garnizonu.

Qōs może oznaczać łuk . [7] Spekuluje się, że ten bóg mógł być wymienny z Jahwe , Baalem , Haddu / Hadadem i Duszarą , te pięć nazw było epitetami dla wspólnego bóstwa. W przeciwieństwie do głównego boga Ammonitów ( Milkom ) i Moabitów ( Kemosz ), Tanach powstrzymuje się od wyraźnego nazywania Edomitów Qō [6] i Jahwe pochodzącymi z Seir w regionie Edomu . [6] [8]Wyjaśnienie może być wyjaśnione, według niektórych uczonych, przez bliskie podobieństwo Jahwe do Qō, przez co odrzucenie tego ostatniego jest trudne. [7] Zarówno Qō, jak i Jahwe są prawdopodobnie słowami wywodzącymi się z języka arabskiego [7], a Knauf i inni twierdzą, że YHWH jest północno-arabskim słowem, od semickiego root hwy , co znaczy „on wieje”. [7] [9] Knauf konkluduje, że oba są typologicznie podobne:

formy syryjsko-arabskiego boga-pogody, wśród których atrybutów łuk jest tak samo częścią burzy. [7]

Ostatnio pojawił się pogląd, że Jahwe był pierwotnie boga hutnictwa Edomitów / Kenitów . [10] Zgodnie z tym podejściem, Qō mogło być raczej tytułem dla Jahwe, niż imieniem. [9] Kolejną kwestią łączącą Jahwe z Qō, poza ich wspólnym pochodzeniem na tym terytorium, jest to, że kult Edomitów tych drugich miał wspólne cechy tego pierwszego. W ten sposób odkrywamy, że Dō’êḡ Edomczyk nie ma problemu z wielbieniem Jahwe, okazuje się, że jest w domu w żydowskich sanktuariach, obrzezanie było praktykowane w Edomie. [1] Qō zostali utożsamiani z Quzah„Łucznik” w północnym panteonie arabskim, czczony zarówno jako góra, jak i bóg pogody. Podobieństwo nazwy pozwoliłoby na asymilację Qō do arabskiego boga tęczy, qaws quzaḥ . [11]

Wydaje się, że kult Qō pierwotnie znajdował się w rejonie Hisma w południowej Jordanii i północnej Arabii, gdzie góra, Jabal al-Qaus, wciąż nosi tę nazwę. [6] Wszedł do Panteonu Edomitów już w VIII wieku pne M. Róża spekuluje, że przed nastaniem Qō Edom wielbił Jahwe – związek nawiązujący do wczesnych egipskich odniesień do YWH w krainie Shasu [12] – a następnie ten pierwszy pokrył to drugie i przejął władzę tam, gdzie Idumeanie utracili swoją autonomię pod rządami Persów, być może rekompensując zniszczenie narodowej niepodległości, mechanizm podobny do wzmocnienia kultu Jahwe po upadku żydowskiego królestwa. [6] Qō jest opisane jako „król”, jest związane ze światłem i definiowane jako „potężne”. Jego prace są opisane jako takie, w których „zdobi, pomści, błogosławi, wybiera (?) Daje” [3].

Costobarus I , którego imię oznaczało „Qōs jest potężny” [11], był rodowitym Idumejczykiem wywodzącym się z rodziny kapłańskiej związanej z tym kultem. [13] Po objęciu przez Heroda dowództwa nad (στρατηγὀς) Idumea, Costobarus, wspierany przez Kleopatrę , ostatecznie próbował zdobyć królestwo z Judei Heroda. Aby zdobyć lokalne poparcie dla jego dezercji, ożywił stary kult Qō, być może po to, aby poprowadzić ludność Idumei, wciąż przywiązaną do swoich tradycyjnych bogów, by go poprzeć. [14] Nazwa powtarza się w języku Nabataean w inskrypcji w Khirbet et-Tannur, gdzie jest on reprezentowany przez flanki byków, siedzi na tronie, dzierżąc w lewej dłoni wieloramienny piorun, sugerujący funkcję boga pogody. [11] Jest także na ołtarzu w Idumean Mamre . [14]

Nazwa bóstwa została użyta jako element teoforyczny w wielu imionach Idumean [15], w tym w imionach królów Edomów, Qōs-malaku , dopływu Tiglath-Pileser III i Qōs-gabar [16], dopływu Esarhaddona . [17]

 

https://en.wikipedia.org/wiki/God

języku angielskim kapitalizacja jest używana w nazwach, którymi znany jest bóg, w tym „Bóg”. [20] W związku z tym skapitalizowana forma boga nie jest używana dla wielu bogów ( politeizm ) lub gdy odnosi się do ogólnej idei bóstwa . [21] [22] Angielskie słowo Bóg i jego odpowiedniki w innych językach są zwykle używane do wszelkich koncepcji i pomimo znaczących różnic między religiami, określenie to pozostaje wspólnym dla wszystkich angielskim tłumaczeniem. To samo odnosi się do hebrajskiego El , ale w judaizmie Bóg ma również właściwe imię, tetragram JHWH, pochodzący prawdopodobnie od imienia bóstwa Edomitów lub Madianitów , Jahwe . W wielu przekładach Biblii , gdy we wszystkich stolicach znajduje się słowo ” PAN” , oznacza to, że słowo reprezentuje tetragram. [23]

Allāh ( arabski : الله ) to arabski termin bez liczby mnogiej używany przez muzułmanów i arabskich mówiących chrześcijan i Żydów, co oznacza „Bóg” (z pierwszą literą wielką), podczas gdy „‚ ilāh ” ( arab . إله ) jest terminem używanym dla bóstwa lub boga w ogóle. [24] [25] [26] Bóg może również otrzymać odpowiednie imię w monoteistycznych nurtach hinduizmu, które podkreślają osobistą naturę Boga , z wczesnymi odniesieniami do jego imienia jako Kryszny – Vasudeva w Bhagavata lub później Visnu iHari . [27]

Ahura Mazda to imię Boga użyte w Zoroastrianizmie. „Mazda”, a raczej Avestan w kształcie łodygi – Mazdā – mianownikiem Mazdå , odzwierciedla Proto-Irańczyka * Mazdah (kobieta) . Powszechnie uważa się, że jest to właściwe imię ducha i podobnie jak jego pokrewna medha sanskrycka , oznacza ” inteligencję ” lub ” mądrość „. Zarówno słowa Avestan i sanskryt odzwierciedlać Proto-Indo-Irańska * mazdhā- z Proto-indoeuropejskiego mn̩sdʰeh 1 , co dosłownie oznacza „wprowadzanie ( DEH 1 ) czyjś umysł ( * MN-s )”, stąd „mądry”.

 

 

 

 

 

 

Juda I Edom

Po niewolni chaldejskiej (Babilońskiej) plemię Judy, Lewiego i Beniamina musiało porzucić język ”judejski” na rzecz aramejskiego (popularnego wówczas). Judejczycy, część Lewitów i Beniamitów musieli przyswoić sobie nowy język i alfabet oraz zwyczaje. W III w. p.n.e. mamy podboje greckie Aleksandra Macedońskiego i cały bliski wschód musiał przyswoić sobie język grecki. W tym czasie w Aleksadrii powstał grecki przekład 72 natchnionych pisarzy – Septuaginta LXX

Następnie odbyło się Powstanie Machabeuszów a także prototyp przyszłego człowieka bezprawia, antychrysta – Antioch IV Epifanes

5-imperium-aleksandra-wielkiego

 

 

Grecy odciągali Judejczyków od Boga na rzecz – Zeusa, Apolla, Artemidy efeskiej, Hermesa i wielu innych. Greka stała się oficjalnym językiem ówczesnego świata – tak jak dziś angielski Niedługo przed przyjściem Mesjasza (Messias) Judejczycy zostali opanowani podstępem przez: Edomitów (Idumejczyków ) z Edomu (Idumei) potomków Ezawa (Esau). Król Herod (syn edomity Antypatra i matki nabetejki)  i

większość faryzeuszy to właśnie oni. Edomici mieszali sie z Nabatejczykami (odmiana Arabów).

To wyjaśnia dlaczego ci ludzie chcieli Chrystusa pozbawić życia.

Wikipedia o tych ludziach:

W II wieku p.n.e. Idumejczycy zostali podbici i przymusowo nawróceni przez Hebrajczyków i od tego momentu nie stanowili już odrębnego ludu, lecz zostali przyłączeni do innych plemion.

W Imperium Perskim (potem Palestyna znalazła się w państwie Ptolemejskim i Seleukidzkim) Idumejczycy i Żydzi nie mogli prowadzić otwartych wojen. Nie przeszkadzało to jednak obu narodom wzajemnie się nienawidzić. Po sukcesie powstania Machabeuszy w 141 roku p.n.e. Izrael, mógł wreszcie rozprawić się z odwiecznym wrogiem. W roku 126 p.n.e. żydowska dynastia Hasmoneuszy ostatecznie podbija Edom i przyłącza ją do państwa izraelskiego. Hasmoneusze narzucili pokonanym swoje obyczaje i wierzenia.

 

Król Jan Hirkan zawarł z Edomitami (Żydami) taki deal:

Hirkan: Będziecie Izraelitami, alr musicie oddaćmi swoje napletki albo głowy.

Edomici: sprytny plan, obrzezajmy się i róbmy dalej swoje bezkarnie, tępe goje. Hurra!! aj waj wina daj!

 

Herodek

Jakim cudem w czasach Jezusa ekskluzywne kapłaństwo złożone z pochodzenia Lewitów zmieniło się w wymieszane rasowo kasty religijne Faryzeuszy, Saduceuszy, Herodian, Sykariuszy, Zelotów, Essenczyków i Nazarejczyków ?

Święto Hanuki (tak na prawdę) nie celebruje wygranej Judejczyków nad Hellenami a przegraną Judejczyków nad Edomitami.

Józef Flawiusz, Dawne Dzieje Izraela XIII 9:1

Hirkan, dowiedziawszy się o śmierci Antiocha, od razu powiódł wojsko na miasta syryjskie, sądząc — i słusznie — że są one pozbawione mężów zdolnych do walki i obrony. Po sześciu miesiącach ogromnie mozolnych dla jego żołnierzy, zdobył Medabę /Madabę/, a zaraz potem ujarzmił Samogę wraz z okolicami oraz Sykimę/Sychem/ i Garizim i podbił plemię Kutejczyków, którzy żyją przy świątyni zbudowanej według wzoru świętego Przybytku jerozolimskiego. Jak poprzednio opowiedzieliśmy, zbudował ją — za pozwoleniem Aleksandra — rządca ich, Sanaballetes /Sanaballat/, dla swego zięcia Manassesa, brata arcykapłana Jaddusa /Jadduy/. Spustoszenie tej świątyni nastąpiło po dwustu latach od jej powstania. Zdobył także Hirkan miasta idumejskie: Adorę /Ador/ i Marisę /Maresę/, a ugiąwszy pod swoją władzę wszystkich Idumejczyków, pozwolił im zostać w tym kraju, pod warunkiem jednak, że poddadzą się obrzezaniu i będą żyli według praw judejskich. Ci, skłonieni umiłowaniem ziemi ojczystej, poddali się obrzezaniu i pod każdym względem dostosowali swoje życie do obyczajów judejskich. I od owego czasu byli już zawsze Judejczykami.

Jak widać Idumejczycy poprzez obrzezkę zaczęli uważać siebie za Judejczykow za Izraelitów i przejęli większość z ich zwyczajów. Z czasem opanowali oni Judejskie instytucje publiczne. Za czasów Chrystusa potomkowie tychże Idumejczyków okupowali Judę. Pytanie dlaczego niewiele o tym się mówi że ludzie pozujący na naród wybrany nie są tym za kogo się podają ? Hmm. Myślę że odpowiedź jest zawarta w tym pytaniu, jeśli ci ludzie byli/są Idumejczykami to oznacza że dzisiejsi Izraelici nie nazywają siebie Izraelitami….

Od Dynastii Hasmodejskiej Do Dynasti Herodiańskiej 

Herod II Niewielki – (Herodes Magnus), czasami w literaturze opisywany jako Herod (II) Wielki[ (ur. 73 lub w 72 roku p.n.e., zm. 4 roku p.n.e.) – syn Idumejczyka Antypatra i Nabatejki Kypros. Od roku 47 p.n.e. był namiestnikiem Galilei mianowanym przez swojego ojca, a od 46 r. p.n.e. namiestnikiem Celesyrii i Samarii z ręki Sekstusa Cezara. W latach 374 p.n.e. król Judei z łaski Rzymu[2].

Opętany synalek Edomity i Nabatejki (Arabskiej dziewczyny). Dlaczego jednak Idumejczyk włada podbitym przez Seleucydów a później Rzymian królestwem Judy to znaczy nie swoim!!

Pod koniec 40 p.n.e. decyzją senatu rzymskiego został mianowany królem Judei. W konflikcie między Oktawianem i Antoniuszem wziął stronę tego drugiego, ale po jego klęsce pod Akcjum ukorzył się przed Oktawianem, który potwierdził jego władzę w Judei i oddał Herodowi ziemie zagarnięte wcześniej przez Kleopatrę. W latach 20. I wieku p.n.e. królestwo Heroda obejmowało, prócz Palestyny, też część dzisiejszej Jordanii, Libanu i Syrii. Sprawny władca i zarządca, znany z zainicjowania budowy wielu monumentalnych budowli (m.in. port w Cezarei, Twierdza Antonia widoczna z Via Dolorosa oraz rozbudowa Drugiej Świątyni w Jeruzalem).

W tradycji Ewangelii Mateusza przedstawiony został jako tyran pragnący zgładzić Jezusa, inicjator tzw. rzezi niewiniątek, jednakże istnieją wątpliwości, czy zdarzenie to miało faktycznie miejsce. Jedynym tekstem przekazującym informacje na ten temat jest wspomniana Ewangelia Mateusza, której autor mógł wpleść ten epizod w tok opowiadania z pobudek teologicznych. O rzezi niewiniątek nie wspominają pozostałe Ewangelie Nowego Testamentu ani wczesne apokryfy, jak również inne źródła historyczne, nawet pisma Józefa Flawiusza, opisujące epokę rządów Heroda z pozycji mu nieprzychylnych. Wiadomo jednak, że pod koniec życia Herod dopuścił się wielu mordów, poszukując rzeczywistych lub domniemanych spisków mogących pozbawić go władzy, m.in. zamordował swojego pierworodnego syna Antypatra (z pierwszej żony Doris). Zabił też jedną ze swoich żon oraz jej synów, brata i matkę, którą wydał na śmierć głodową w więzieniu. Współcześnie ocenia się[, że okrucieństwo Heroda pod koniec życia wynikało po części z choroby umysłowej wywołanej przez chorobę nerek[którą?], z powodu której w końcu zmarł w męczarniach. Po jego śmierci wybuchła tzw. wojna Warusa.

Historia jest pisana przez zwycięzców. Skąd wiadomo czy jakiś historyk nie potwierdził rzezie Heroda, lecz jego papirus i życie długo potem nie przetrwały.  Jak zwykle atakuje się Apostoła Mateusza. Tyrani zawsze byli bronieni przez innych Tyranów i przychylne im środki ogłupiania społeczeństwa (Kronikarze). Herod miał jednak wiele żon i mieszał swoje geny Idumejskie z Fenicjanami i zapewne z Greckim lub Rzymskim DNA. Pośrednio postarał się o pokrewieństwo z rodziną Hasmodeuszy.

Aleksander (zm. 48 p.n.e.[1]) – syn Arystobula II, króla Judei, z dynastii Hasmoneuszy; starszy brat Antygona. Poślubił Aleksandrę, córkę swojego stryja Jana Hirkana II. Z tego małżeństwa pochodzili: Mariamme I, druga żona Heroda Wielkiego,

Poszpiegujmy rodziców Heroda 🙂

Antypater (ur. ok. 113 p.n.e., zm. 43 p.n.e.) – prokurator Judei od 47 p.n.e., doradca arcykapłana i króla z dynastii Hasmoneuszy Hirkana II – faktyczny zarządca państwa. Był synem Antypasa I, zarządcy Idumei; bratem Faliona i Józefa. Po śmierci ojca, za panowania Aleksandry Salome, został zarządcą Idumei. Antypater około 80 p.n.e. poślubił Kypros I, z pochodzenia Nabatejkę. Z tego małżeństwa pochodzili synowie Fazael I, Herod Wielki, Józef II i Feroras oraz córka Salome I.

Kypros I (zm. po 29 p.n.e.) – matka Heroda Wielkiego. Z pochodzenia była Nabatejką. Pochodziła z wybitnej rodziny arabskiej. Prawdopodobnie była spokrewniona z Aretasem III[1]. Około 80 p.n.e. poślubiła Antypatra, syna zarządcy Idumei Antypasa I. Miała z nim synów Fazaela I, Heroda Wielkiego, Józefa II i Ferorasa oraz córkę Salome I. Kiedy jej syn Herod został królem Judei, pozostawała na jego dworze. Około 35 p.n.e. popadła w konflikt ze swoją synową Mariamme I. Ostatnia wzmianka o Kypros jako osobie żyjącej pochodzi z 29 p.n.e. Na cześć zmarłej matki Herod nazwał twierdzę, leżącą na północ od Jerycha.

 

Ostatnim królem Judei (tym przed Herodem był:)

Hirkan II był rzeczywistym Judejczykiem Izraelitą, ale nie Herod i Faryzeusze! Po Hirkanie rządził Antygon

Antygon (zm. 37 p.n.e.) – król Judei od 40 p.n.e. oraz arcykapłan, ostatni władca z dynastii Hasmoneuszy. Był młodszym synem Arystobula II. Objął rządy w 40 roku p.n.e., korzystając z poparcia partyjskiego księcia Pakorusa I. Jako król Judei kazał okaleczyć Jana Hirkana II, aby ten nie mógł dalej sprawować urzędu arcykapłana. Bezskutecznie próbował zdobyć Masadę, bronioną przez Józefa, brata Heroda Wielkiego. Gdy wiosną 37 roku p.n.e. Jerozolima została zdobyta przez Heroda, wspieranego przez Rzymian, Antygon został uwięziony i odesłany do Antiochii. Tam Antygon został stracony na polecenie Marka Antoniusza.

Odsyłam do bardzo długiego linku: Kain > Chazaria. Nie było to jak widać płynne przejście władzy od Judejczyka do Judejczyka. To był zamach stanu i sprytne wykorzystanie sytuacji. Herod miał wiele cech ”stereotypowego żyda” bo nim był.

Wróćmy do korzeni dynasti Heroda:

Herod z Askalonu, czasami określany w literaturze jako Herod I (ur. ok. 178 p.n.e.) – kapłan świątyni w Askalonie, prawdopodobny protoplasta dynastii herodiańskiej, ojciec Antypasa I. Pochodzenie dynastii herodiańskiej, jak też istnienie Heroda z Askalonu, jest cały czas tematem dyskusji w literaturze naukowej.

Antypas I (ur. ok. 148 p.n.e., zm. krótko po 67 p.n.e.) – zarządca Idumei z ramienia dynastii hasmonejskiej, dziadek Heroda Wielkiego. Jego rodzina wywodziła się z Idumei. Pochodzenie Antypasa budzi dyskusje w literaturze. Mikołaj z Damaszku, nadworny historyk Heroda Wielkiego, potomka Antypasa, twierdził, że ten ostatni był potomkiem żydowskiego rodu, który powrócił z wygnania babilońskiego. Józef Flawiusz, mający dostęp do archiwów genealogicznych w Jerozolimie, stwierdził, że wersja Mikołaja z Damaszku była jedynie pochlebstwem dla Heroda i jest nieprawdziwa. Według Flawiusza Antypater pochodził ze znakomitego rodu idumejskiego. Z kolei Juliusz Afrykańczyk podkreślał, że Herod Wielki pochodził z ubogiego rodu. Losy Antypasa rekonstruuje się na podstawie przekazów Flawiusza, Afrykańczyka i Epifaniusza. Był synem Heroda, kapłana świątyni w Askalonie. Około 140 p.n.e. został uprowadzony dla okupu przez idumejskich rozbójników. Ojca nie było stać na jego zapłatę, dlatego Antypas pozostał w Idumei. Około 127 p.n.e. przyjął judaizm[1]. Za panowania Aleksandra Jannaja został zarządcą Idumei. Sprawował tę funkcję także za rządu jego następczyni Aleksandry Salome. Miał synów Antypatra, Faliona i Józefa. Po śmierci Antypasa zarządcą Idumei został jego syn Antypater.

Hmm. Herodek za pomocą swojej propagandowej przypisał sobie pochodzenie od Judy. To Kłamstwo! Flawiusz mógł powiedzieć więcej prawdy o Herodzie, w końcu pracował dla Rzymu. Jedno co ciekawi dlaczego Idumejczyk (nie nasz) został dopuszczony do ekskluzywnej kapłańskiej grupy złożonej jedynie z plemienia Lewiego!

Dynastia Herodiańska

Za jej początek uważa się rzymską interwencję w walkach pomiędzy członkami dynastii machabejskiej rządzącej ówczesną Palestyną. Jeden z władców tamtego okresu Aleksander Jannaj nadał godność gubernatora Idumei Antypasowi I dziadkowi Heroda Wielkiego. Jego najstarszy syn i następca Antypater I, umiejętnie wykorzystywał napięcie pomiędzy dwoma braćmi: Janem Hirkanem II i Arystobulem II pochodzącymi z królewskiej dynastii Hasmoneuszy, co pomogło mu w zdobyciu przychylności Cezara, dzięki któremu w 63 p.n.e. został powołany na urząd prokuratora Judei, a król Jan Hirkan II stracił królestwo i po kilku latach zmarł na wygnaniu. Pomimo że Palestyna znajdowała się pod okupacją rzymską i kilka pułków stacjonowało w Jerozolimie, w rzeczywistości jednak to Antypater I sprawował rządy w kraju. Wkrótce też umocnił swą władzę poprzez wyznaczenie swych synów: starszego Fazaela I na gubernatora Jerozolimy oraz młodszego Heroda na gubernatora Galilei. W 41 p.n.e. obaj bracia zostali mianowani przez Marka Antoniusza tetrarchami.

Kilka lat później kiedy zarówno Cezar jak i Antypater umarli, panowanie Heroda weszło w najtrudniejszy okres, sytuacja ta pogorszyła się jeszcze bardziej, po tym jak syn Arystobula II|, Antygon korzystając z poparcia partyjskiego księcia Pakorusa I w 40 roku p.n.e, objął rządy nad Judeą. Uwięził on brata Heroda, Fazaela który w kilka dni później popełnił samobójstwo w więziennej celi. Po tym wydarzeniu Herod nie odważył się już pozostać w kraju, i uciekł przez Egipt do Rzymu. Natomiast Antygon panował jako król w Jerozolimie w latach 40 p.n.e.37 p.n.e. W Rzymie jednak, Herodowi udało się uzyskać nominację na króla Judei, ale zajęło mu jeszcze trzy lata, zanim zdołał odbić swe królestwo Antygonowi. Po trzech miesiącach oblężenia 37 p.n.e. pojawił się wreszcie w Jerozolimie witany przez mieszkańców, którym okrutne rządy ostatniego Machabejczyka odebrały narodowy sentyment do tej dynastii.

Herod Wielki ożenił się w 37 p.n.e. z Mariamme I córką Aleksandra i Aleksandry z możnego rodu Hasmoneuszy. Była podobno niezwykle piękna i dumna ze swego królewskiego pochodzenia prawdopodobnie to stanowiło źródło konfliktów, które nastąpiły pomiędzy nią a jej synami a matką i siostrą Heroda Salome I, z drugiej strony doprowadziły do przełomowych walk w rodzie Heroda. Właściwie cała rodzina Heroda była żądna władzy, podejrzliwa, rozwiązła i kłótliwa. Zazdrość Heroda o żonę podsycała zwłaszcza jego siostra. Mariamme I została zabita z rozkazu Heroda 28 p.n.e., a jej synowie wkrótce zostali oskarżeni o zdradę i uduszeni. Herod Wielki był zdolnym organizatorem i dowódcą, odbudował i własnym kosztem upiększył świątynię jerozolimską. Ponadto Herod wznosił teatry, amfiteatry, hipodromy, cytadele, twierdze, pałace, świątynie Cezara, akwedukty i pomniki, zakładał ogrody, a nawet miasta. W Cezarei zbudował port, co usprawniło dostawę zboża z Egiptu.

Twierdza Antonia (hebr. מצודת אנטוניה, Mecudat Antonija) – zespół konstrukcji obronnych wybudowanych przez Heroda w 31 p.n.e. na końcu wschodniej części murów okalających Jerozolimę, na miejscu wcześniejszych umocnień machabejskich. Miała za zadanie bronić dostępu do Świątyni Jerozolimskiej oraz wzmacniać obronę murów od strony północnej, najbardziej narażonej na ewentualnie szturmy[1]. Swoim wyglądem przypominała wieżę, na której rogach ustawiono cztery inne. Trzy z nich miały 25 m wysokości, a czwarta 35 m. Jej fundamenty znajdowały się na stromej skale wysokiej również na 25 m. W czasach Jezusa służyła jako koszary dla rzymskich żołnierzy[2]. Nazwa ma ścisły związek z patronem Heroda – Markiem Antoniuszem. Została zniszczona przez wojska Tytusa podczas oblężenia Jerozolimy w roku 70. Istnieją przypuszczenia, iż na jej terenie podczas święta Paschy mógł przebywać Poncjusz Piłat[3].

 

Edom Później

Dzisiejsi Żydzi nie Izraelitami ale są Izraelczykami (mieszkańcy Izraela), niektórzy z nich (ortodoksyjni) są potomkami Judy, lub Lewiego, lecz większość ze współczesnych żydów dzieli się na dwie grupy:

Sefardyrdyjscy/Hiszpańscy – głównie potomkowie Idumejczyków (nie-Izraelitów)

Aszkenazyjscy/Niemieccy – głównie potomkowie Mongołów i Tureckiego ludu nazywanych też jako Chazarowie

Mizrachijscy/Arabscy –

Górscy

Żydzi Węgierscy, Litewscy, Rosyjscy, Tureccy, Marokańscy, Jemeńscy, Syryjscy, Perscy, Afrykańscy, Kurdyjscy, Berberyjscy, Włoscy, Greccy, Rzymscy, Gruzińscy, Karaici, Krymczacy, Chińscy itd.

Istnieją także w Indiach jako np. Bene Ephraim. To nie są żydzi ale Izraelici.

Pomińmy żydów górskich, Gruzińskich, Jemeńskich , murzynów z Etiopii  itp. Zapytasz czemu tak mówię, przecież cały świat uznaje Izrael i Żydzi są wybrani przez Boga i mogą robić co chcą. Nic dalszego od prawdy. Właśnie w tym jest problem.

Migracja Sefardyjczyków:

sepharadic_migrations.jpg

”Naród znienawidzony przez wszystkich musi coś robić źle”

Obecnie z Chrystusa i z Biblii można szydzić, jednakże za krytykę papieża(ka) czy państwo Izrael można otrzymać sporo obelg, a nawet karę prawną a być może utratę życia.

 

 

Natomiast co do Żydów Aszkenazazyjskich oficjalnie jest to zbiór Edomitów, Chazarów i pozostałych ludów.

Zauważmy że projekt/mapa tak zwanego Wielkiego Izraela jest czysto Biblijnym konceptem i taki opis znajduje się tylko w Biblii

Jedna różnica… Biblia mówi o zjednoczonych 12 narodach które będą ściśle stosować Prawo Boga, a Edomici nie palą się do przestrzegania Przykazań

Owszem obrzezanie czy koszerność (hipokryzja bo z drugiej strony liczą potomstwo od matki) jak najbardziej ale tylko dlatego że te czynniki nie dotyczą relacji Bóg-człowiek, człowiek-człowiek

 

W kwestii Fałszywego Izraela mam wrażenie jakby Diabeł nieudolnie skopiował dzieje 10 plemion Izraela

Zobaczmy że zburzeniu Jerozolimy Idumejczycy nie mieli łatwo na terenie cesarstwa ponieważ byli uznawani za niebezpiecznych zbiegów i buntowników.
Pewna grupa została na zachodzie (głównie Hiszpania) i są dzisiaj znani jako Sefardyjczycy
Natomiast ci co przegrali… Rzymianie nie byli na tyle głupi żeby utrzymywać u siebie buntowników.
Wedle wielu poszlak ci wygnańcy udali się na wschód do Persji i Babilonu

Tam jako Amoraici (następcy Tannaitów) spisali Talmud Babiloński, spisali swoje wynurzenia
Palestyna także nie byłą wyludniona dość szybko się uzupełniła
Do czego zmierzam ?

Podobnie jak Izraelici Edomici przebywali w Farsji (Persja) i w Chaldei (Talmud) a Rzym jak wiadomo chciał później bardzo kontrolować Syjon
Na przeszkodzie stanęli Chrześcijanie, Gnostycy, Pawłościanie, Edomici generalnie mówiąc wszyscy którzy nie popierali Rzymu i Bizancjum.

Napuszczono więc Ismaela (Araba) na te tereny no i nie uwzględniono że nawet smoluch może się kiedyś zbuntować i nawet ci bezmyślni postanowili zostać na tych ziemiach… ale to już inna ciekawa historia

Edomici natomiast poprzez Persję udali się na północ już nie jako oni ale jako rzekomo zaginione plemię Judy i Symeona pod imieniem Gazari/Chazarowie….

Następnie zostali złupieni przez Słowian z Rusi… resztę znamy.

 

 

 

Inaczej mówiąc

 

Prawdziwy Izrael vs Fałszywy Izrael

 

Ustrój: Teokracja Boża pod panowaniem Chrystusa Ustrój: Demokracja Talmudyczna pod panowanie Antychrystusa
Konstytucja: Prawo Mojżesza Konstytucja: Prawa Talmudu
Narodowość: 12 Plemion Izraela Narodowość: zbiór wielu ludów
Język: Starohebrajski Język: Hebrajski (dialekt Aramejskiego)
Cechy Wspólne łączące ku Cechy wspólne
Brak poparcia ze strony diabła Poparcie ze strony diabła
Powstanie: ze strony Boga wedle proroctw Powstanie: ze strony diabła poprzez plan Alberta Pike’a i Adolfa Hitlera
Motywy: utworzenie Królestwa Bożego na ziemi Motywy: utworzenie nowej Wieży Pomieszania (Babel)
Ustrój: Teokracja Boża pod panowaniem Chrystusa Ustrój: Demokracja Talmudyczna pod panowanie Antychrystusa
Konstytucja: Prawo Mojżesza Konstytucja: Prawa Talmudu
Narodowość: 12 Plemion Izraela Narodowość: zbiór wielu ludów
Język: Starohebrajski Język: Hebrajski (dialekt Aramejskiego)
Świątynia Salomona z ręki Boga Brak Świątyni Salomona, chęć odbudowy jako ”ohydy spustoszenia”
Arka Przymierza Brak Arki Przymierza
Bałwochwalcy Miłośnicy Baala

 

 

 

 

Owy Fałszywy Izrael jest próbą uwiarygodnienia zlepku Edomitów (Idumejczyków), Chazarów (Gazari) zmieszanych z pozostałymi ludami Kanaanu jako 12 plemion Izraela.

Naturalnie o 9,5, plemionach nie wspominają ale podszyli się pod naród Judy i Lewiego.

Zauważmy że kilka wieków po podboju ziem północnych (Scytii) przez plemiona Izraela powstała Wielka Chazaria.

Z czasem Izraelici poszli w głąb Europy przy okazji łupiąc Rzym wraz z ludami Jafeta jako Germanie.

Opuszczone wieki temu ziemie zajęli ci sami Edomici zmieszani z lokalnymi nacjami (Turko-Mongołowie) już pod nazwą Cazari.

Rzeczywiści Izraelici pomimo intensywnej kontroli umysłów nadal miłują Boga oraz Jego Przykazania, natomiast Edom całkowicie gardzi Bogiem i Przykazaniami. Niemal zupełnie jak ich przodkowie z Sanhedrynu!

 

Z tego co widać to prawdopodobnie siły diabelskie dążą do wypełnienia proroctw pochodzących albo z fałszywych proroków albo z fałszywych tekstów
Fałszywi Prorocy jak żyd Nostradamus wywołali atmosferę strachu przed Bogiem, po prostu zafałszowano istotę Stwórcy jak i pojęciom neutralnym bądź pozytywnym nadano straszakowe rezultaty
Z Apokalipsy czyli objawienia prawdy zrobiono koniec świata
Tymczasem Koniec Świata i 2012 to lipa ponieważ Bóg zamierza odnowić niebo, ziemię i człowieka.

Możliwa jest dalsza realizacja III Wojny Światowej jak na razie ciągle trwa…
Trwa to znaczy pokazują nam Chrześcijan jako oszołomów, Żydów jako [ekhm], a Muzułmanów jako smoluchów Islamistów
Ponieważ celem IIIWS jest zniszczenie religii rzekomo wielbiących Boga
Co dziwne nie ma ani słowa o Hinduizmie, Buddyzmie czy New Age
Buddyzm to wiadomo, wielb demona i spokój
A New Age nie ma nic wpólnego z New, jest to zbiór starych wierzeń w nowych barwach.

Także fałszywe proroctwa popierają fałszywy Idumejski Izrael złożony głównie z Herodów…
Róźni Ekumeniczni Syjonistyczni pastorzy czy księża manipulują i manipulować będą wersetami poprzez żonglerkę aby dowieść że…
Najczęściej  ekumeniczni przywódci cisną nam taką kombinację wersetów Ezechiel (37/38)+ Rzymian + Łukasz + Paweł.

Aby pokazać nam że zły Putin i ci źli Słowanie jako Jafetyci zaatakują obecny Izrael ale się obronią i dalej reszta Kościoła (Chrześcijan) zostanie uprowadzona siłą do nieba reszta do piekła a Bóg przemieni żydów z żaby w księcia.

Natomiast proroctwa zapowiadają nam zebranie 12 plemion Izraela wyzwolonych z ręki samego Stwórcy.

Ten prawdziwy Izrael jest ludem pokojowo nastawionym, bezbronnym i przestrzegającym Przykazań. Królem będzie sam Chrystus którego Edom nie uznaje…

Ten fałszywy Izrael jest całkowitą przeciwnością planów Boga – kraj uzbrojony po zęby, bezbożny, zakłamany, mściwy, chciwy, lewacki, ekspansywiści (podbijają siłą), prześladowczy, lichwiarski, zboczony, burdelowski, kabalistyczny,

Obecny Izrael nie jest oparty na Prawie Bożesza, nie słynie także z wielbienia Boga Izraela czy z przestrzegania Przykazań.

Dlaczego ?

Ponieważ Bóg nigdy z Żydami żadnego przymierza nie zawierał i nie wysyłał do nich proroków by ci zmienili swoje postępowanie.

Bóg zawarł przymierze z dwunasto-plemiennym Izraelem.

 

Żeby było śmiesznie, Biblia to zapowiadała!

Biblia zapowiadała że przyjdą ludzie będący się podszywać za Lud Boży

  • 5 Księga Mojżeszowa 32:(16) Pobudzili jego zazdrość cudzymi bogami, Podniecili go obrzydliwościami, (17) Składali ofiary demonom, które nie są bogami, Bogom, których ojcowie wasi nie znali, Nowym, które niedawno się pojawiły. (18) Skałę, która cię zrodziła, zaniedbałeś, Zapomniałeś Boga, który cię w boleściach na świat wydał. (19) A gdy Pan to ujrzał, wzgardził nimi I z niechęci do swych synów i córek(20) Rzekł: Zakryję przed nimi oblicze moje, Zobaczę, jaka będzie przyszłość ich, Gdyż ród to przewrotny, Synowie, w których nie ma wierności.(21) Pobudzili mnie do zazdrości tym, co nie jest bogiem, Podniecili mnie marnościami swoimi, Więc i Ja pobudzę ich do zazdrości tymi, którzy nie są ludem, Podniecę ich narodem nikczemnym.(22) Gdyż ogień zapalił się przez gniew mój I płonie do głębin podziemi, Trawi ziemię wraz z plonem jej, Wypala posady gór.(23) Zgarnę na nich nieszczęścia, Strzały moje na nich zużyję. (24) Będą wyczerpani głodem, strawieni gorączką I jadowitą zarazą. Wypuszczę na nich kły zwierząt Wraz z jadem tych, co pełzają w prochu.(25) Na zewnątrz osierocać będzie miecz A w mieszkaniach groza, Zarówno młodzieńca, jak pannę, Jak niemowlę oraz męża sędziwego.(26) Byłbym rzekł: Potłukę ich, Wytracę między ludźmi pamięć o nich,(27) Gdybym się nie wzdrygał przed zniewagą wroga, Aby nie wypaczyli tego ciemiężcy ich, Aby nie powiedzieli: Nasza ręka jest górą, A nie Pan uczynił to wszystko. (28) Gdyż są narodem pozbawionym dobrej rady I nie ma w nich roztropności.(29) Gdyby byli mądrzy, zastanowiliby się nad tym, Zrozumieliby, co ich czeka.(30) Jakżeby jeden mógł gonić przed sobą tysiąc, A dwaj zmusić do ucieczki dziesięć tysięcy, Gdyby ten, który jest ich skałą, nie był ich zaprzedał, A Pan ich nie porzucił?!

    (31) Gdyż nie jest jako nasza skała ich skała; Także nieprzyjaciele nasi są tego sędziami.

    (32) Gdyż z winorośli Sodomy jest winorośl ich I z niw uprawnych Gomory; Winogrona ich to winogrona jadowite, Gorzkie są ich jagody. (33) Smoczym jadem jest wino ich, Okrutna trucizną żmij.

    (34) Czyż nie jest to zakryte u mnie, zapieczętowane w skarbcach moich? (35) Pomsta do mnie należy, Ja odpłacę Do czasu, gdy zachwieje się noga ich. Gdyż bliski jest dzień klęski ich, I śpieszą się ich przeznaczenia.

    (36) Gdyż Pan upomni się o prawo ludu swego, Ulituje się nad sługami swoimi, Gdy zobaczy, że znikła siła I że nie ma ani niewolnika, ani wolnego.

  • (39) Patrzcie teraz, że to Ja, Ja jestem A oprócz mnie nie ma boga. Ja pozbawiam życia i darzę życiem, Ja ranię i leczę, I z ręki mojej nikt nie zdoła się wyrwać.
  • (40) Gdyż podniosę ku niebu rękę moją I powiem: Ja żyję na wieki.
  • (46) Rzekł do nich jeszcze: Weźmijcie do serca swego wszystkie słowa, którymi ja was dziś ostrzegam, abyście je przekazali waszym synom, by starannie spełniali wszystkie słowa tego zakonu.(47) Gdyż nie jest to dla was słowo puste, lecz jest ono waszym życiem; i przez to słowo przedłużycie życie swoje na ziemi, do której przeprawiacie się przez Jordan, aby ją objąć w posiadanie.

 

 

Co jednak mówi Biblia o Edomie?

A oto proroctwa dotyczące tego narodu:

Księga Obdiasza (1) Widzenie Abdiasza. Tak mówi Wszechmogący Pan o Idumei: Słyszeliśmy wieść od Pana i wysłano gońca do narodów: Wstańcie! Ruszmy przeciwko niemu! Do boju! (2) Oto uczyniłem cię małym wśród narodów, wzgardzony jesteś bardzo wśród ludzi. (3) Pycha twojego serca zwiodła cię, który mieszkasz w rozpadlinach skalnych, swoją siedzibę umieściłeś wysoko, myśląc w swoim sercu: Kto mnie sprowadzi na ziemię? (4) Choćbyś wzbił się wysoko jak orzeł, choćbyś założył swoje gniazdo wśród gwiazd, sprowadzę cię stamtąd – mówi Pan. (5) Gdy złodzieje wtargną do ciebie albo nocni rabusie jakże będziesz splądrowany! Czy nie będą kradli do woli? Gdy zbieracze winogron przyjdą do ciebie, czy pozostawią choć jedno grono? (6) Jakże ogołocony jest Ezaw; przetrząśnięte są jego skarby ukryte. (7) Aż do granicy cię ścigali wszyscy twoi sprzymierzeńcy, zawiedli cię i wzięli nad tobą górę twoi przyjaciele; ci, którzy jedli twój chleb, zastawią na ciebie sidła. (8) Zaiste, w owym dniu – mówi Pan – wytępię mędrców z Idumei i roztropnych z góry Ezawa; nie ma u niego roztropności. (9) Wtedy będą przerażeni twoi bohaterowie, Temanie, wszyscy mężczyźni będą wytępieni z gór Ezawa mieczem. (10) Z powodu zbrodni na twoim bracie Jakubie, okryje cię hańba i będziesz wytępiony na zawsze. (11) Wówczas gdy stałeś na uboczu, kiedy to wrogowie brali do niewoli jego wojsko, a cudzoziemcy wkraczali do jego bram i rzucali losy o Jeruzalem, także ty byłeś jednym z nich. (12) Nie paś oczu widokiem swojego brata w dniu jego nieszczęścia! Nie ciesz się z powodu synów Judy w dniu ich zagłady i nie mów zuchwale w dniu niedoli! (13) Nie wkraczaj do bramy mojego ludu w dniu jego klęski; nie paś i ty oczu widokiem jego nieszczęścia w dniu jego klęski! I nie wyciągaj ręki po jego mienie w dniu jego klęski! (14) Nie stój na rozstaju dróg, aby zabijać jego uchodźców! I nie wydawaj jego zbiegów w dniu niedoli! (15) Gdyż bliski jest dzień Pana na wszystkie narody. Jak postępowałeś, tak postąpią z tobą. Odpłata za twoje postępki spadnie na twoją głowę. (16) Bo jak piliście na mojej świętej górze, tak pić będą stale wszystkie narody; pić będą i chłeptać, i będzie z nimi tak, jak gdyby ich nigdy nie było. (17) Lecz na górze Syjon będzie wybawienie, jest ona przecież święta, i dom Jakuba przejmie w posiadanie tych, którzy go posiadłości pozbawili. (18) A dom Jakuba stanie się ogniem, dom Józefa płomieniem, dom zaś Ezawa słomą; podpalą go i strawią; i z domu Ezawa nikt nie ocaleje bo tak rzekł Pan. (19) I posiądą Negeb, kraj górzysty Ezawa, i Szefelę, kraj Filistyńczyków. Posiądą też kraj Efraima i kraj Samarii, a Beniamin zajmie Galaad. (20) Pierwsi wygnańcy, z synów Izraela, ci w Chelach, posiądą kraj Kananejczyków aż do Sarepty, a wygnańcy z Jeruzalemu, którzy są w Sefaradzie, posiądą miasta Negebu. (21) Potem ocaleni na górze Syjon wyruszą, aby sądzić górzysty kraj Ezawa; lecz panowanie będzie należało do Pana.

Księga Izajasza 34:  (1) Zbliżcie się, narody, aby słuchać, i wy, ludy, słuchajcie uważnie! Niech słucha ziemia i to, co ją napełnia, okrąg ziemi i wszystko, co z niej wyrasta! (2) Gdyż rozgniewał się Pan na wszystkie narody, jest oburzony na całe ich wojsko, obłożył je klątwą, przeznaczył je na rzeź. (3) Ich zabici nie będą pochowani, a z trupów będzie się unosił smród; Góry rozmiękną od ich krwi. (4) i moce niebios się rozpłyną, a Niebo będzie zwinięte jak zwój księgi i wszystkie gwiazdy spadną, jak liście z krzewu winnego i jak spadają liście z drzewa figowego. (5) Gdyż mój miecz zwisa z nieba, oto spada na Edom i na lud obłożony przeze mnie klątwą. (6) Miecz Pana ocieka krwią, pokryty jest tłuszczem, krwią jagniąt i kozłów, tłuszczem nerek baranów, gdyż krwawą ofiarę urządza Pan w Bosra, wielką rzeź w ziemi edomskiej. (7) I padną wraz z nimi bawoły i cielce z tucznymi wołami; ich ziemia będzie przesiąknięta krwią, a ich proch przesycony tłuszczem. (8) Bo jest to dzień pomsty Pana, rok odwetu za spór z Syjonem. (9) Toteż potoki Edomu zamienią się w smołę, a jego glina w siarkę, a jego ziemia stanie się smołą gorejącą: (10) Ani w nocy, ani w dzień nie zgaśnie, jego dym wznosić się będzie zawsze; z pokolenia w pokolenie będzie pustynią, po wiek wieków nikt nie będzie nią chodził. (11) Pelikan i jeż zagnieżdżą się w niej, a sowa i kruk będą w niej mieszkać; Pan rozciągnie na niej sznur na spustoszenie i ustawi wagę na zniszczenie. (12) Fauny będą tam mieszkać, nie będzie tam dostojnych narodów, królestwa nie będzie się obwoływać, a wszyscy jego książęta będą niczym. (13) Jego pałace porosną cierniem, pokrzywy i osty będą w ich zamkach; i stanie się mieszkaniem szakali, siedzibą strusi. (14) Diabły spotkają się z satyrami i będą płakać jeden do drugiego:  tutaj satyrowie będą odpoczywać znalazłszy dla siebie [miejsce] odpoczynku. (15) Tam wąż będzie się gnieździł i znosił jaja, wylęgał je i zbierał młode przy sobie, tam tylko sępy skupiać się będą, jeden z drugim. (16) Badajcie Pismo Pana i czytajcie: Żadnej z tych rzeczy nie brak, żadna z nich nie pozostanie bez drugiej, gdyż usta Pana to nakazały i jego Duch je zgromadził. (17) On sam rzucił dla nich los i jego ręka im to sznurem mierniczym przydzieliła; na wieki będą to posiadać, z pokolenia w pokolenie będą tam mieszkać.

Księga Malachiasza 1: (1) Wyrocznia. Słowo Pana do Izraela przez Malachiasza. (2) Umiłowałem was – mówi Pan – a wy mówicie: W czym okazałeś nam miłość? Czy Ezaw nie był bratem Jakuba? – mówi Pan – a Ja jednak umiłowałem Jakuba, (3) Ezawa zaś znienawidziłem i spustoszyłem jego góry, i jego dziedzictwo wydałem na łup szakalom pustyni.

(4) Choćby Edom mówił: Jesteśmy wprawdzie rozbici, lecz znowu odbudujemy ruiny, to Pan Zastępów mówi: Oni odbudują, lecz Ja zburzę; i nazwą ich krajem bezeceństwa i ludem, na który Pan zawsze się gniewa.

(5) Wasze oczy będą to oglądać i sami wyznacie: Wielki jest Pan poza granicami Izraela. (6) Syn czci ojca, a sługa swojego pana. Jeżeli jestem ojcem, to gdzież jest moja cześć? A jeżeli jestem panem, to gdzież jest bojaźń przede mną? – mówi Pan Zastępów do was, kapłani, którzy gardzicie moim imieniem. Wy jednak mówicie: W czym wzgardziliśmy twoim imieniem? (7) Oto w tym, że ofiarujecie na moim ołtarzu pokarm nieczysty. I jeszcze się pytacie: Czym go zanieczyściliśmy? Oto tym, że mówicie: Stołem Pana można wzgardzić. (8) Gdy przynosicie na ofiarę to, co ślepe, czy nie ma w tym nic złego? Gdy ofiarujecie to, co kulawe i chore, czy nie ma w tym nic złego? Spróbuj złożyć to swojemu namiestnikowi, a zobaczysz, czy przyjmie to łaskawie albo czy okaże ci przychylność? – mówi Pan Zastępów. (9) Otóż teraz, starajcie się przebłagać Boga, aby się nad nami zmiłował! Od was to zależy, czy może On okazać wam przychylność – mówi Pan Zastępów. (10) Niechby znalazł się między wami ktoś, kto zamknąłby bramy świątyni, abyście nie zapalali ognia na moim ołtarzu daremnie! Nie mam w was upodobania – mówi Pan Zastępów – i nie jest mi miła ofiara z waszej ręki. (11) Gdyż od wschodu słońca aż do jego zachodu wielkie jest moje imię wśród narodów i na wszystkich miejscach spala się kadzidła i składa się czyste ofiary na cześć mojego imienia, bo moje imię jest wielkie wśród narodów – mówi Pan Zastępów. (12) Lecz wy bezcześcicie je, mówiąc: Stół Pana może być nieczysty i można ofiarować na nim pokarm, którym sami gardzicie. (13) Mówicie też: Ach! Jakiż to mozół! i złościcie mnie – mówi Pan Zastępów – i przynosicie to, co zrabowane, kulawe, chore i ofiarujecie. Czy mam łaskawie przyjąć to z waszej ręki? – mówi Pan. (14) Przeklęty jest oszust, który ma w swojej trzodzie samca i ślubuje go dać, a ofiaruje Panu zwierzę ułomne! Gdyż Ja jestem wielkim Królem – mówi Pan Zastępów – a moje imię wywołuje zbożny lęk między narodami.

Księga Joela 3:24 Egipt zamieni się w pustynię, a Edom w goły step z powodu gwałtu zadanego synom Judy, gdyż w ich ziemi przelewali krew niewinną,

Księga Trenów 4:21 Wesel się i raduj, córko Edomska, która chcesz skolonizować ten kraj. Także do ciebie przyjdzie kubek: upijesz się i obnażysz.

Księga Jeremiasza 49:(7) O Edomie. Tak mówi Pan Zastępów: Czy już nie ma mądrości w Temanie? Czy zginęła rada roztropnych? Czy wniwecz się obrócił ich dowcip? (8) Uciekajcie, uchodźcie, ukryjcie się dobrze, mieszkańcy Dedanu, gdyż klęskę sprowadzę na Ezawa, czas jego kary! (9) Gdy winogrodnicy przyjdą do ciebie, to nic po sobie nie pozostawią, gdy złodzieje w nocy – to wyrządzą szkodę, jaką tylko zechcą. (10) Gdyż Ja sam obnażę Ezawa, odsłonię jego kryjówki, tak że nie zdoła się ukryć; potomstwo jego będzie wytępione wraz z jego braćmi i sąsiadami i nie będzie go. (11) Zostaw swoje sieroty, Ja je będę utrzymywał, a twoje wdowy mnie niech zaufają! (12) Gdyż tak mówi Pan: Oto ci, którzy nie byli skazani na to, by pić z tego kielicha, muszą pić, a ty chcesz ujść bezkarnie? Nie ujdziesz bezkarnie, lecz musisz pić. (13) Gdyż przysiągłem na siebie samego – mówi Pan – że Bosra stanie się odstraszającym przykładem, hańbą, pustkowiem i przekleństwem, a wszystkie jej miasta ruiną po wszystkie czasy. (14) Słyszałem wieść od Pana, że wysłany jest posłaniec między narody: Zgromadźcie się i wyruszcie przeciwko niemu, i stańcie do boju! (15) Bo oto uczynię cię najmniejszym wśród narodów, wzgardzonym między ludźmi. (16) Strach przed tobą i zuchwałość twojego serca omamił ciebie, który mieszkasz w rozpadlinach skalnych, zajmujesz szczyty pagórków. Choćbyś założył swoje gniazdo wysoko jak orzeł, jednak i stamtąd cię strącę – mówi Pan. (17) Edom będzie budził grozę; ktokolwiek będzie przechodził koło niego, będzie przejęty grozą i będzie świstał nad wszystkimi jego ciosami. (18) Jak Sodoma i Gomora, i sąsiednie ich miasta zostały doszczętnie zburzone – mówi Pan – tak nikt tam nie zamieszka i żaden człowiek się tam nie zatrzyma. (19) Oto jak lew wypadnie z gęstwiny Jordanu na soczystą niwę, tak Ja w okamgnieniu wypłoszę ich stamtąd i ustanowię nad nimi mojego wybrańca. Bo któż jest mnie równy? I któż mnie wyzwie, i któryż to pasterz może się ostać przed moim obliczem? (20) Dlatego słuchajcie postanowienia Pana, które powziął przeciwko Edomowi, i zamysłu, jaki postanowił przeciwko mieszkańcom Temanu. Zaprawdę, nawet najmniejsze owce zostaną wywleczone, zaprawdę ich niwę przejmie o nie groza. (21) Od hałasu ich upadku drży ziemia, głośny ich krzyk słychać nad Morzem Czerwonym. (22) Oto jak orzeł wzbije się i rzuci, i rozpostrze swoje skrzydła nad Bosrą; i będzie w owym dniu serce bohaterów edomskich jak serce kobiety rodzącej.

Księga Ezechiela 25: (12) Tak mówi Wszechmocny Pan: Ponieważ Edom mścił się na domu judzkim, ciężko zawinił przez swoją zemstę na nich, (13) Dlatego tak mówi Wszechmocny Pan: Wyciągnę rękę przeciw Edomowi, wytępię z niego lud i bydło i obrócę go w ruinę; od Temanu aż do Dedanu padną od miecza. (14) Moją pomstę nad Edomem złożę w ręce mojego ludu izraelskiego, postąpię z Edomem w moim gniewie i zapalczywości i poznają moją pomstę mówi Wszechmocny Pan. (15) Tak mówi Wszechmocny Pan: Ponieważ Filistyńczycy działali mściwie i pełni złośliwości w duszy mścili się, siejąc zniszczenie w nieustannej wrogości, (16) Przeto tak mówi Wszechmocny Pan: Oto Ja wyciągnę rękę przeciw Filistyńczykom, wytępię Kreteńczyków i wygubię resztkę na brzegu morza, (17) I dokonam na nich srogiej pomsty w strasznych karach i poznają, że Ja jestem Pan, gdy wywrę na nich swoją zemstę.

Księga Izajasza 63: (1) Któż to przychodzi z Edomu, z Bosry w czerwonych szatach? Wspaniały On w swoim odzieniu, dumnie kroczy w pełni swojej siły. To Ja, który wyrokuję sprawiedliwie, mam moc wybawić. (2) Skąd ta czerwień twojej szaty? A twoje odzienie jak u tego, który wytłacza wino w tłoczni? (3) Ja sam tłoczyłem do kadzi, bo spośród ludów żadnego nie było ze mną; a tłoczyłem ich w gniewie i deptałem ich w zapalczywości tak, że ich sok pryskał na moją szatę i całe moje odzienie zbryzgałem. (4) Ustanowiłem bowiem dzień pomsty i nadszedł rok mojego odkupienia. (5) Rozglądałem się, lecz nie było pomocnika, zdziwiłem się, że nie było nikogo, kto by mię podparł. Lecz wtedy dopomogło mi moje ramię i wsparła mnie moja zapalczywość. (6) Podeptałem więc ludy w moim gniewie i zdruzgotałem je w mojej zapalczywości, i sprawiłem, że ich sok spłynął na ziemię.

(7) Wspominam dowody łaski Pana, chwalebne czyny Pańskie, zgodnie ze wszystkim, co nam Pan wyświadczył, tę wielką dobroć, jaką okazał domowi izraelskiemu według swojego miłosierdzia i obfitości swoich łask. (8) Rzekł bowiem: Wszak są moim ludem, synami, którzy nie zawiodą; i tak stał się ich Zbawicielem we wszelkiej ich niedoli. (9) Nie posłaniec i nie anioł, lecz jego oblicze wybawiło ich; On sam ich odkupił w swojej miłości i w swoim miłosierdziu. Podźwignął ich i nosił ich przez wszystkie dni prawieków.

 

 

[A także najważniejszy fragment o Idumejczykach]

 

Księga Ezechiela 36: (5) Dlatego tak mówi Pan Bóg: Zaiste, w ogniu mojej gorliwości przemawiałem do pozostałych ludów i do całego Edomu, które wydały mój kraj w ich posiadanie, z radością w sercu z jego nieszczęścia i z pogardą w duszy, dlatego, że go opanowano i splądrowano.

A więc to Idumea podbiła ostatecznie Judę a nie Juda Edom.

Księga Ezechiela 25:

(12) Tak mówi Wszechmocny Pan: Ponieważ Edom mścił się na domu judzkim, ciężko zawinił przez swoją zemstę na nich,

(13) Dlatego tak mówi Wszechmocny Pan: Wyciągnę rękę przeciw Edomowi, wytępię z niego lud i bydło i obrócę go w ruinę; od Temanu aż do Dedanu padną od miecza.

(14) Moją pomstę nad Edomem złożę w ręce mojego ludu izraelskiego, postąpię z Edomem w moim gniewie i zapalczywości i poznają moją pomstę mówi Wszechmocny Pan.

 

 

 

 

 

Zapoznaj się z tymi artykułami na temat Synagogi Szatana:

Stenogram Jakuba Bermana

Naród żydowski wymyślony

Jak rozpoznać Żyda

Od Kaina do Chazarii (jest to długi artykuł, zawiera kilka kłamstw nt. potopu jednak zawiera więcej prawdy)

Wywiad z H.W.Rosethalem z 1976

Jezus nie był Żydem

Żydzi w Chinach

Rabin Menachem Mendel Schneerson

Przemówienie Benjamina Freedmana z 1961 roku

http://www.rp.pl/artykul/372132-Jezus-w-Talmudzie.html

http://www.zbawienie.com/izrael.htm

https://pl.wikipedia.org/wiki/Jezus_w_judaizmie

Protokoły Mędrców Syjonu – stare dzieło niekoniecznie napisane przez żydów, wystarczy zamienić słowo żyd na (j)Elita a słowo goj na motłoch, zaś mędrców na upadłych aniołów. 

Talmud obnażony

Koniec Edomu

https://www.biblebelievers.org.au/bb980916.htm

Charles A. Weisman – Who Is Esau-Edom

http://wolna-polska.pl/wp-content/uploads/2014/02/Talmud-zdemaskowany.pdf

https://basileia785.wordpress.com/edom-is-modern-jewry/

https://basileia785.wordpress.com/edomici/

 

7 comments

  1. – Wszystkie te grupy Ewangelizacyjne, one podają błędne wyjaśnienie dobrego newsa że Jezus zmartwychwstał, uwierz wyznaj swoje grzechy zaproś do serca najlepiej przed ludźmi i jesteś zbawiony, masz umrzeć dla tego świata w Chrystusie itd.
    Dalej wierzy się w piekiełko, trójcę kościelną lub w protestancką dwójcę że Jezus=Bóg, Tanach jako oryginalne słowo Boże, Saweł jako apostoł Mesjasza, język aramejski jako główny j. NT, itd.
    Co prawda Isus znał Aramejski i nawet wtrącał pojedyncze słowa lub zdania, tylko czemu większość jest napisana po grecku, zaś słowa obce są tłumaczone na grecki..

    Owszem wczesne chrześcijaństwo na terenie SyroPalestyny używało języka Syryjskiego jako ten ich lokalny, coś jak nasz Kaszubski, Śląski; lecz motłoch używał greki. W jakim języku Julek Cezar rozmawiał z Kleopatra, po Egipsku, po łacinie ? czy może Grecki był odpowiednikiem dzisiejszego Angielskiego ?!

    * Ale Heniu strzelił sobie w stopę tezą że język i alfabet Starohebrajski pochodzi od Fenickiego w takim razie Adam rozmawiałby w Edenie po Fenicku – logika
    No chyba że najpierw był Starostarostaro Hebrajski a później inne alfabetu

    Mocno nas się ściemnia ze słowem El-ohim, El to znaczy Bóg i tego zaprzeczyć się nie da, Elohim zapewne znaczy ”Bóg bogów” ten prawdziwy Bóg, odsyłam do 1 i 2 przykazania z Dekalogu (10 słów)

    Zażydzace próbują abyśmy odrzucili ST np. Księgę Izajasza i Mateusza za proroctwo o Immanuelu, zresztą pokazuje ono rzeczywistą naturę Isusa jako syna Boga, tj. Bóg jest z nami ponieważ posłał swojego Krzewiciela Prawdy.

    Mnie to niedziwi że atakuje się LXX, oraz Ks Izajasza za Immanuela (imię Starohebrajskie, no właśnie nam się wmawia że język Hebrajski Biblijny czyli Staro-Hebrajski to współczesny Hebrajski czyli dialekt aramejskiego czyli język Syryjczyków, Asyryjczyków i Chaldejczyków.

    Ze słowa Elohim Tannaici, Amoraici, Masoreci przekręcili na ”bogowie” czyli kłamią. Najgorzej wyglądają Tannaici ponieważ ”uczeń Saula” był Tannaitą.

    Wulgata współczesna jest tekstem tych trzech powyższych grup na język łaciński, jednakże Hieronim dokonał w swojej wersji mnóstwo błędów:

    – Księga Jeremiasza sfałszowana, Izajasza jest fragment o Bogu mocnym, imię Josue, Habakkuk itd. Nie wiem czy Hieronim powielił szatańską ściemę z Tel Megiddo, a to już jest poważne kłamstwo aby odrzucić wiarygodność Objawienia Jana, bo on pisał o Armageddonie a tak dokładnie o Har Mageddonie bo w greckim nie pisze się litery ”H”

    Tak więc ”Amen” pisze się jako amin oraz amen uwzględniając itacyzm, ale czy nie jest to kolejna interpolacja tak jak sfałszowano końcówkę Mateusza, 1 List Jana 5:7 w Bibii gdańskiej i syjonistycznej warszawskiej, 2 Piotra 3:15-16 | a tych fragmentów nie było w pierwotnej wersji.

    Jeśli chodzi o przekłady Biblijne, ze ST polecam przede wszystkim to co ma związek z Septuagintą, przekłady protestanckie mocno zażydzają ST i mają mniej ksiąg w kanonie, zawsze można korzystać z dwóch przekładów jednocześnie w kwestii NT np. Warszawska i Tysiąclecia albo Uwspółcześniona Gdańska i Poznańska

    Nowa Biblia Gdańska jest całkowicie odmiennym tłumaczeniem od oryginalnej i uwspółcześnionej Gdańskiej, ale warty sprawdzenia jeżeli chodzi o NT… nie występuje tam sekciarskie słowo zbór od zburzenia a ”wspólnota mesjańska” a zamiast ”Zakonu” jest podane wprost ”Prawo Mojżeszowe” inaczej mówiąc Paweł zwalczał według tego przekładu Prawo Mojżesza w tym Dekalog. Pomimo tego że przekład ST jest oparty na Tanachu Izaaka Cylkowa, prawdopodobnie Judejczyka to NT jest jak dla mnie jeden z najlepszych przekładów badawczych ponieważ zawiera mniej Pawłościaństwa.

    Biblia Jakuba Wujka to dzieło jezuity czyli osoby nie do końca wielbiącej Słowo Boże a listy Pawła. Pierwotny przekład zawierał z 1599 r. oraz poprawka z 1839/1840 roku posiada więcej ksiąg ST, a konkretnie wszystkie cztery księgi Ezdrasza. Co do 2/4 Ezdrasza istnieją chyba dwie albo i więcej różnych wersji oczywiście podążam za KJV bo mniej zażydzona, tam jest np. Arsareth czyli popiera Słowian jako naród wybrany a zażydzone Arzareth nie pasuje do niczego… Legenda że 4 Ezdrasza i 2 Barucha powstała po II zburzeniu Jerozolimy można włożyć między bajki, za duży w tych dziełach mądrych rzeczy aby nie widzieć związku między innymi dziełami prorockimi.

    Można jeszcze sprawdzić :B. Warszawsko-Praska, B. Paulistów ale średnio mnie wciągneły.
    Biblia Tysiąclecia to standard w Polsce lepsza od Warszawskiej bo mniej zażydzona ale gorsza do czytania.
    Biblia Gdańska jest jednym z najlepszym przekładów a uwspółcześniona nie jest najgorsza. Cieszy mnie to że autorzy nie poszli Protestanckim nurtem i nie wcisnęli tych zborów bo to zamazuje działalność apostołów. Greckie słowo Eklezja oznacza zgromadzenie, wspólnotę mesjańską ale nie świątynię podobnie Kościół ma wiele znaczeń i w NT odnosi się raczej do ludzi, to Saul zakładał sekciarskie zbory do prania mózgu.
    https://pl.wikipedia.org/wiki/Eklezja

    Biblia Brzeska jest bardzo starym przekładem (1563) r. ale pomogła mi zrozumieć sens tytułu greckiego Isusa zwanego CHRYSTUSEM. W tym przekładzie używa się staropolskiego słowa ”Krystus”
    To mocno wyjaśnia co znaczy słowo Krystus do porównania słowo Krze/Chrześcijaństwo od krzeszenia, krzewienia itd. Dość ciekawa interpretacja pokazująca że język Grecki i Słowiańskie mają ze sobą dużo wspólnego i najwidoczniej język Hebrajski o którym wspomina Biblii w tym apostoł Jan to pierwotna wersja Słowiańskiego dlatego istnieją w słownikach dwa języki o nazwie ”Hebrew”.

    Niestety nawet tam wcisnęli obżydliwy frazes ”pomazaniec”, czy Isus jest wymazańcem ? na pewno nie bo jest Naznaczony, Wybrany itd ale nie mazakiem robiony…

    Jakub, sługa Boży i Pana Jezusa Krystusa, dwiemanaście pokoleniam rozproszonym, zdrowia życzy.

    Jeżeli chodzi o autorskie przekłady to polecam jak na ten czas przekład Romana Brandstaettera, dobrze się mi czytało fragmenty z Ew. Mateusza.

    Jeżeli chodzi o NT to moja hierarchia ksiąg wygląda tak:
    Najważniejsze: Ew Mateusza, Ew Jana, List Jakuba, Objawienie
    II Stopień: 1 List Jana, List Judy, 2 List Piotra,
    III Stopień – Pisma Łukasza, Barnaby, Saula, Marka (w tym 1 List Piotra)

    Zaś jeśli chodzi o ST
    Najważniejsze: Pięcioksiąg (1,3,5), Ezechiela, Daniela, Jeremiasza, 1 Henocha, Ozeasza
    III: różne przysłowia, treny, psalmy itd.

    Czasami sprawdzam LXX Popowskiego… świetne źródło ale słabe tłumaczenie do swowodnego czytania. Wiele osób nazywa tego pana satanistą że używał prawidłowo np. imienia Enoch w wersji greckiej. Szkoda że występują tam imiona fałszywe jak Aggeusz czy Habakkuk które w języku greckim nie występują.
    To tak nie działa przykładowo że Bóg zabija daną osobę za np. ten przekład LXX wtedy moglibyśmy mówić o okrucieństwie że Bóg zabija niewinnych.
    Co ciekawe to Kościelniacy są bliżej LXX niż Protestanci wielbiący Tanach i Mesjasza jako Boga…
    A twórcy Tanachu byli jeszcze gorsi od Protestantów oni więcej dodawali od siebie niż usuwali. Fałszerstwa w Ks Izajasza i Jeremiasza oraz Ezechiela 3:15 o Tel-Aviv to ich dzieła. Skupiam się mocno na imionach chociaż wiem że są one najmniej ważne jeżeli w takiej ks Jeremiasza rozdziały są pomieszane całkowicie a Isus jest nazywany u Izajasza ‘’Bogiem mocnym’’
    Co ciekawe większość przekrętów w Tanachu to fragmenty cytowane w NT przez Isusa, a więc te łaj działały świadomie. Pytanie z jakiego przekładu korzystali… Peszita ?

    Oczywiście nie można kopiować w całości nowszych przekładów NT – prawa autorskie.. ale można się na nich wzorować fragmentami.
    Jeśli chodzi o Biblię Warszawską to najlepszą przeciwwagą jest inny przekład ale kościelny.
    Biblia Gdańska, ok lepsza od Wujka ale protestancka a protestanci jeszcze lepsi byli w fałszowaniu, ale przekręt z trójcą u Jana 5:7 to nie jest wina tłumaczy a źródła z którego korzystali.
    Najlepiej patrzę na przekład Poznański oraz Tysiąclecia, lepszych całych przekładów w rodzimym języku nie znam…

    BM to jeden z najlepszym przekładów ze względu na źródło lecz wiele błędów talmustów jest, bardzo trudno te wirusy wyłapać.

    —-

    Gdy ktoś nadal wątpliwości, ludzie którzy mówią że Isus jest synem szatana, że Fosfor/Lucyfer ma syna… polegają na skażonym Tanachu a w LXX, NIE MA ANI SŁOWA ŻE LUCEK MA SYNA bo ‘’szatan nie ma dzieci’’. Nie ma, to jest kolejne kłamstwo oparte na kłamstwie talmudystów.
    666/616 itd. odnosi się chyba do słońca czyli Heliosa jeśli to Apollyon był nazywany Heliosem to oznacza że wszelkie mity to dowolna interpretacja rzeczywistych wydarzeń i według tego Apollin jest wnukiem Saturna (szatana) i synem Zeusa. Brzmi logicznie i tak miało to wyglądać, abyśmy wierzyli w Pawła, Jezusa pomazańca, lucyfera jako tatusia, skażoną torę i tanach jako oryginał. Tora to diabelski wymysł, bo pochodzi z nieznanego źródła mam na myśl dzieło przekręty po zmartwychwstaniu, ale to trudno… Bardziej zrażają mnie ludzie którzy nazywają Mesjasza obraźliwie albo od pomazańcem albo ‘Bogiem Ojcem’’ itd. negując Boga Izraela.

    Saweł (Hermes), Barnaba (Zeus), Helios jako Apollyon… może tak być chociaż to nie ma znaczenia dla wtajemniczonych czy to jest Iset (Izyda), Horus, Tammuz, Maria itp.
    666, to trzy osobne cyfry a nie trzy szóstki. Na tym polega błąd że pokazuje nam się trzy szóstki zamiast 600 60 6 w systemie greckim który dziwnie wskazuje na imię Heliosa. Helios Xelios Chilios to słońce.
    Aby rozwiać wątpliwości i pokazać że Księga Izajasza w Tanachu jest niewiele warta
    LXX Popowskiego 14:12 Jak mogłeś spaść ty, Jutrzenka Wschodząca o świcie.

    Jak na coś się uprę to będę mielił ze sto razy albo i więcej a to pokazuje w nieco negatywnym świetle promotorów pomazańca, syna lucyfera, negatorów Immanuela i Ewangelii Mateusza itd. Szkoda… że tak łatwo ludzie tracą wiarę

    LXX Brenton 14:12 How has Lucifer, that rose in the morning, fallen from heaven! He that sent [orders] to all the nations is crushed to the earth.

    I co jest gdzieś słowo ‘’son’’ czyli syn… nie ma bo Fosfor nie ma dziecka. Isus jest synem Boga i krzewicielem (Chrystusem) prawdy a fałszywi prorocy to pomazańcy jacyć.
    Nawet poganim Łukasz o tym pisał aby zyskać na zaufanie
    Gdańska Łk 21:8 A on rzekł: Patrzcie, abyście nie byli zwiedzeni; boć wiele ich przyjdzie w imieniu mojem, mówiąc: Jam jest Chrystus, a czas się przybliżył; nie udawajcież się tedy za nimi

    Nie lubie tych starszych przekładów ze względu na sekciarskie (archaiczne) zwroty typu zwodzenie, zupełnie jakby słyczał jakiegoś proboszcza ważącego 200kg.
    Ale te starsze przekłady są oparte na inny źródłe od nowszych, cytaty w nowszych są ucięte także nie sugerowałbym się że np. w zażydzonej Warszawskiej czy kościelnej Tyciąclecia u Łukasza nie ma o Chrystusie w tym fragmencie.

    No dobra teraz podam przekład masorecki KJV
    14:12 How art thou fallen from heaven, O Lucifer, son of the morning! how art thou cut down to the ground, which didst weaken the nations!

    Dlatego jestem negatywnie nastawiony zarówno do Tanachu jak I do tych co stawiają znak równości pomiędzy Hebrajski (Izraelicki) = żydowski.

    Nie potrafię docenić proroctw Izajasza, dopiero po odkryciu że proroctwo Mateusza i Izajasza o Immanuelu są prawdziwe staram się docenić te dzieło. Co z tego że Immanuel to imię hebrajskie. Adam, Dawid, Jakub, Daniel też.. nosisz imię hebrajskie żydowskie, jesteś satanistą… tak nam wpierają ci wielcy wrogowie żydów. Tylko jest mały problem Adam, Izaak, Noe, Abraham itd nie byli żydami. Adam nie należał do żadnego narodu, Noe był Setytą, Adamitą od przodków, Abraham nie był żydem a Hebrajczykiem od Hebera itd. Tytuły dziedziczy się po ojcu a nie po wnukach…
    Tak więc pierwszym Hebrajczykiem był syn Hebera a nie ojciec hebera czyli pierwszy żyd powinien mieć ojca o imieniu Żyd.. i miał Ezawa 🙂 ale o tym ci wielcy wrogowie żydów nie powiedzą lepiej rzucać mięsem we wszystkich głównie tych normalnych.
    Typowe imiona żydowskie to: Mosze, Icek, Mendel itd ale większość przyjmuje normalne imiona.

    Problem jest taki że chce nam wcisnąć że:
    Hebrajskie = Żydowskie
    Aramejski = główny język Mesjasza
    Isus = Jaszua
    Chrześcijaństwo = odstępcza religia od Judaizmu
    Judaizm = religia st
    Oryginał ST = Tanach
    Izraelita = Izraelczyk
    Błogosławieństwa Abrahama = Żydzi
    Pięcioksiąg = Tora
    Bóg = (demiurg) Jahwe

    tego typu brednie pojawiają się dosyć często prawie wszędzie.

    Elohim to liczba mnoga od Elowah. Oficjalnie jest to jeden z tytułów Boga, i chyba oznacza ‘’Bóg nad bogami, prawdziwy Bóg’.
    http://www.hebrew-streams.org/works/monotheism/context-elohim.html
    El-ohim, Al-lah., Jewe, Jewie to po prostu Bóg w obcym języku a Adon-aj znaczy Pan (gr. Kyrios, łac. Dominus, ang. Lord) ale Talmudyści zrobili z tytułów (przymiotów) Boga imiona własna dla swoich Baalów. Fałszywi bogowie więc musieli mieć imiona własne. Na temat prawdziwego języka Hebrajskiego używanego przez Izraelitów ciężko jest się wypowiadać, większość pism w tym alfabecie ukryto, spalono lub schowano w Bibliotece Aleksandryjskiej oraz w Watykańskiej.
    Jewe (Bóg) przemianowano na egipskie bóstwo lunarne Jah oraz Jhwh jako synonim Ba’al, z El zrobiono bóstwo ugaryckie El albo Elah/Ilah dopasowując do kanejskiego Heliosa czyli Baala.
    https://pl.wikipedia.org/wiki/El_Gabal
    El-ah Gabal czyli Pan Góry ale to nie jest nasz Bóg a Helios/Baal zresztą to nie ma większego znaczenia.
    Elahgabala/Heliogabala przerobiono na Sol Invictus (Słońce Niezwyciężone) czyli synteza Apollyona i Mitry plus Saturn, Elah Gabal, Baal, Sol a więc wszystko sprowadza się do kultu Słońca i Księżyca – Sunday i Monday.
    El, Eloah, Elohim, Elah – Idumejczycy z Edomu dwoili się i troili aby połączyć Boga z bogami Kanaanu jako rzekome lokalne bóstwo pastuchów hebrajskich.

    Oficjalnie nam się mówi że ST został napisany w języku Hebrajskim. Owszem ale oni łączą język Mojżesza i Heroda jako ten sam dlatego jest tyle nieścisłości w ST, językowe i źródłowe (Tanach)
    https://en.wikipedia.org/wiki/Books_of_the_Bible
    Księgi kanonu LXX i Tanachu różnią się kolejnością. W LXX ostatnim w kolejności dziełem jest Ks Daniela zaś w Tanachu ostatnia jest Ks Malachiasza.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Septuagint#Textual_history
    Chwasty zamiast 1 Henocha uznały Esterę w kanonie. W ogóle moim zdaniem kolejność ksiąg była ustalana w sposób dowolny i nieprzemyślany, Księgi Machabejskie logicznie powinny być zaraz po proroctwach Daniela jako ostatnie gdyż one uzupełniają się a zaraz po nich mamy Ew. Mateusza.

    Anunnaki i Archonci byli bogami Egiptu, Sumeru a później Asyrii, Chaldei… Po obu Amerykach aż się roiło od Gigantów, kultu Heliosa, krzyży i węży. Oczywiście mieli oni swoją hierarchię anielską – Serafinowie (Fosfor Lucyfer, Anioł Edomu), Cherubowie, Archaniołowie, Trony itd. Kłamliwy Talmud podaje że Anioł Edomu został stworzony 6 dnia i był wodzem, z kategorii Serafinów. Nie wiem skąd się wzięła informacja że lucek jest cherubem jeżeli większość podaje że był serafinem, zresztą to nie ma wielkiego znaczenia. Coś czuję że to Lucyper jest serafem a Apollyon jest cherubem

    Polubienie

  2. Miałem pewien problem związany z Księgami Ezdrasza który mnie mocno gryzł
    Z jednej strony 4 Ezdrasza nazywa siebie 2 Ezdrasza… ale ani w Biblii Mesjańskiej ani w żadnej Polskojęzycznej Biblii nie licząc Popowskiego czy Hezuity Wujka… nie ma 1 Księgi Ezdrasza nazywanej także 3 Ezdrasza
    Tak zwana ”Księga Ezdrasza” źle to wygląda kiedy nie ma numeru 3 w takim przypadku, Nehemiasza niech będzie Nehemiasza ale na końcu cyklu albo jako 4 Ezdrasza
    I problem rozwiązany

    Co do Tanachu, już dawno zauważyłem że proroctwa Izajasza, Jezekiela i Jeremiasza są totalnie zniekształcone
    Tel Aviv w Ezehiela 3:16 to ich dzieło, LXX tego nie zawiera

    Podobnie rzekome twierdzenia że Mesjasz to Bóg na podstawie Iz 9:5/6… Z posłańca Boga (nie mylić z aniołami jako istotami) zrobiono Wszechpotężnego.
    Proroctwa o Emmanuelu (sprawdzałem LXX, jednak E a nie I ale to jest wyjątek) pasują ale podano nam błędną interpretacje że albo chodzi o imię typowo biblijne (jak Daniel, Uriel, Michael) albo o bóstwo mesjasza.

    Jedyne czego nie jestem w stanie zrozumieć to Izajasza 42 gdyż to nawet kłóci się z Mt
    Gdyż fragment cytowany przez Mesjasza mówi o Jakubie, czy tym razem Jakub jest symbolem Mesjasza czy coś w tym stylu ? Nie znalazłem wyjaśnienia ani o Henia ani u nikogo innego…

    A Jeremiasz jest całkowicie pomieszany 1/3 tekstu to dodatki Talmudystów… i to nawet nie Talmudystów bo Talmud to Amoraici.
    Saweł był Tannaitą czy raczej uczniem Tannaity ale i to pewnie jest fikcyjną biografią…
    https://pl.wikipedia.org/wiki/Gamaliel

    Czyli przywrócenie Ks Jeremiasza do poprawnej wersji wymaga mnóstwo pracy….

    Mówi nam się rzekomo na podstawie Biblii wiele bzdur –
    ”Fachowcy” są nawet gotowi zmienić z ”Trump” na Trumpet czyli trąbką z Objawienia
    No tylko naiwny w to uwierzy że Jan pisał w języku nowożytnym

    Dokonano jednak olbrzymego oszustwa językowego i dotyczy to języka:
    – Starosłowiański
    – Starohebrajski
    – Nowożytny Hebrajski czyli dialekt Aramejskiego, według Septuaginty Syryjskiego

    Septuaginta konsekwentnie nazywa Fud (syn Chama) Libią zaś Aram (Damasceński) Syrią…
    Według realnych proroctw Aram Damasceński ma puść z dymem i nastąpi zjednoczenie ludu obietnicy do Doliny Jozafata (Kidron)
    Harmageddon nie odnosi się do jakiejś wojny gdyż nazwa odnosi się do Har Mageddon czyli miejsca zebrania tłumów
    Może się tam odbyć bitwa jeśli Kidron a Mageddon to dwa róźne miejsca… ale na pewno nie nasza walka, chociaż ?
    Może na koniec Bóg da okazję do wyroku ale póki tu ostrzegam póki Bóg nie da nam miecza tak mamy oddać walkę Bogu

    Ciekawe dzieło z Qumran współgrające w pewnych wątkąch z owym wydarzeniem
    https://basileia785.wordpress.com/2018/04/05/ksiega-wojny-synow-swiatlosci-z-synami-ciemnosci/

    a według błędnych proroctw Jafetyci na czele z Ruskimi i Chinami zaatakują [fałszywy] uzbrojony po zeby Izrael i to będzie koniec wschodu czyli Bestii

    Generalnie Grigori znają plan Boga więc chcą za wszelką cenę w swej naiwności wydymać jak największą ilość ludzi
    Przecież konflikt Syjonizmu z Islamem oraz Plan 3 Wojen zawiera motywy czysto ”religijne”

    A Jafet….
    Jafet to najprawdopodobniej liczne ludy północy (Eurazja) jak Azjaci, Mongołowie, Indianie ?
    a także europejczycy przed Izraelem np. ci Praceltowie, Pralehici i Grecy

    Księga Zachariasza 9:(13) Albowiem łuk mój jest napięty, o Judo, nałożyłem nań strzałę, o Efraimie, Pobudziłem twoich synów, Syjonie, przeciwko twoim synom i synom Jawana, i uczynię z ciebie miecz bohaterstwa.

    Księga Joela 4:(6) Wy, którzyście synów Judy i synów Jeruzalem oddali synom Jawanu po to, by ich oddalić od kraju.

    Naturalnie kolejna zniekształcona nazwa bo powinno być Jovan czy Jończycy
    Wiele wskazuje na to że Danici zamieszkali wśród Hellenów (Jończycy)
    I ci rzekomi Hellenowie oni mieszali się z ludami Jafeta (Jowan) czy Chama (Kanaan?)
    I ci Danici byli znani jako Danajowie
    https://pl.wikipedia.org/wiki/Achajowie

    To wyjaśnia dlaczego Danici stracili błogosławieństwa gdyż mieszali swoje geny Izraela z genami Jafeta, Chama, Sema

    A ludy te stały na niższym poziomie świadomości
    Weźmy trzon Jafeta – Azjatów
    Czy Chiny czy Japonia mordowali się bez litości….

    Co innego Izraelici (czy ?) Słowianie.
    Byli opisywani jako okrutni wojownicy którzy wycinali całe miasta w pień
    Przykład: podboje kaananu przez Jozuego
    Pod tym względem można rozpoznać Izraelitów 🙂

    Stawiam na to że dzisiejszy Dan to głównie tak zwani ”Germanie” plus jakiś tam odsetek u Celtów (Jafet) i Skandynawów

    Ludy Tureckie….
    Prawdopodobnie mieszanina Jafeta (Mosoch ? Tobel ?), Hetytów czyli Kanaanu a więc Chama i Edomu

    Nie można zapominać o anielskiej inżynierii genetycznej opisanej w Księgach Henocha…

    Wracając do Septuaginty
    Ciekawe że Katolicy są bliżej LXX niż Protestanci
    Może warty sprawdzenia przekład ?
    https://pl.wikipedia.org/wiki/Biblia_pierwszego_Ko%C5%9Bcio%C5%82a
    Eksperci Protestanccy… bliżej Talmudu niż Boga

    Polubienie

    • Mam Biblię Pierwszego Kościoła jest to LXX wraz z pismami greckim NT . Tłumaczenie NT różni się od tego znanego nam z warszawki .
      List Judy i Jakuba piękne tłumaczenie .
      A w słynnym wersecie Objawienia o podawaniu sie Żydów za Lud Wybrany zamiast słowa „Żydzi ” podane jest „tych którzy podają sie za Judejczyków a nimi nie są a są Synagoga Szatana”.
      Objawienie tez czyta się dobrze jakoś lepiej niż warszawkę .
      Jedyne co „kłuje w oczy” to wszędzie to amen i zamiast „zborów” mamy „kościoły” nie ma się co dziwić skoro katolicki jest to przekład

      Co do ST LXX czyta się super ,jedynie proroctwa są pisane trudnym językiem ale nie wszystkie fragmenty .Po pierwszym czytaniu r wolałem BM lecz teraz jakoś bardziej się skupiam i wolę ten przekład BM potrzebuje dużej korekty ale i tak jest najlepsza wersja online dostępna dla wszystkich i O TO CHODZI!☺

      Ja wolę trzymać księgę w rękach tak się nauczyłem i tak też obecnie czynie.

      Polubienie

      • Ale taka jest prawda że chodzi o ludzi którzy podają się Judejczyków jak np. rodzina Windsorów która przybyła z Niemiec, ja sądzę że to nie są byle jacy Edomici – odpowiedni odsetek półboskich genów….

        Ostatnio nie mam czasu a z właszcza chęci na grzebaniu w tłumaczeniach.

        W kwestii tych nazw, jakoś mnie odpycha od zborów (bo od zburzenia i protestantyzm) ale wyraz kościół jest także błędny. W żydowskim przekładzie NT o dziwo użyto najwłaściwszej nazwy ”współnota mesjanistyczna”
        To bardziej odpowiada greckiemu słowu eklezja czyli zgromadzenie, apostołowie zakładali takie zgromadzenia coś w rodzaju forum. Dopiero później przerobiono to na świątynie, wcześniej takim ”kościołem” mógł być dom….
        Oczywiście to faryzeusze gruntownie studiowali proroctwa sprzeczając się o wersety i dalej nic z tego nie rozumieli.
        Podobnie dzisiejsi uczeni w piśmie, najwidoczniej im nie było dane poznać prostych nauk

        Przejrzałem dziś dwa listy Piotra i… nie są aż tak heretyckie
        Do tej pory sądziłem że ten pierwszy zawiera same herezje a ten drugi jest spoko nie licząc tej wzmianki o Pawle

        Natomiast z Pawłem jest taki problem że sprowadza na drogę bezprawia czy raczej usprawiedliwiania każdego złego czynu
        Większośc religii naucza metanoi czyli nawrócenia, niestety nawrócenia do księży, ornamentów, i tak dalej
        Niestety taki ponownie narodzony człowiek często nic nie zmienia tylko dołuje typowo kościelnym slangiem i cudownymi opowieściami o nawróceniu.
        Dary Ducha w wykonaniu Pawła są jeszcze bardziej atrakcyjne niż zwykła kabała i podobne spirytyzmy.

        Czytałem 4 książkę alberto i z tego co widzę to także sprzedawał fałszywą Ewangelię Pawła, i nie wyjawiał za wiele o Nefilimach
        Nie wiem, osąd pozostawiam Bogu, moja ocena jest pół-pół (plus za Jezuitów, minus za Pawła i piekło)
        Hmm, KRK to nie jest tajemnica że czci Baala w łagodnej formie jako akt białej magii. Przemiana hostii czyli Heliosa w ciało Boga czyli Baala, niby symbolika ale tu nie chodzi tylko o czysty symbolizm.
        Rivera także powiedział iż ”jego zakon” specjalizował się w okultyzmie także w medytacji transcendentalnej polegającej na niemyśleniu i Buddyzmie czyli Loyola przeniósł okultyzm do Chrześcijaństwa/Pawłościaństwa jako ćwiczenia duchowe. Zresztą Buddyzm to jest taki lucyferyzm (satanizm teoretyczny) w wersji light.
        Wszyscy zwalają winę na masonów, niektórzy to nawet Lutra nazywają masonem nawet tych co żyli przed masonami a dla mnie to jest zrzucanie winy na kozły ofiarne w tym ”Illuminatów”. Jest to genialne zrzucić całą winę na organizacje która nie wiele mówi, no chyba że Illuminaci to diabeł….

        Polubienie

  3. Czytałem niedawno jeden material Brejna, o Tertulianie
    Jak dla mnie Brejn może być ”nasz Słowianim” aczkolwiek poprzez pychę daje się wodzić Jezuitom czy sowieckim pseudo-masonom za nos, później wykorzystują to drapieżniki do neutralizacji…
    Nietrafiona były dwie interpretacje jedna z tą modlitwą łacińską a druga z rzekomą cudzołożnicą.
    Chodziło o to że Sanhedryn chciał mieć na Isusa haka poprzez błędną interpretacje Prawa i te potwory podesłały kobietę o dziwo bez partnera co już budzi wątpliwości.
    Chcieli żeby Isus wydał zły wyrok, cwaniaki…

    Dużo on dokonał dla Rzymu, przede wszystkim przenióśł dogmaty z zewnątrz inaczej mówiąc zrobił tak że doktryna znana we wszystkich kulturach (triada boska) została uznana za Biblijną
    Do tego jako pierwszy pisał po łacinie czyli nie możemy oczekiwać od niego gruntownej znajomości głównego tematu…
    Zresztą on realizował interesy Rzymu poprzez cytowanie listów Pawła – eliminowanie konkurencji czyli wszyscy którzy się nie zgadzają z wolą Rzymu są heretykami/agentami.

    Ciężko jest pogodzić chęć służenia Bogu i bycie Chrześcijaninem, jedno drugie wyklucza ponieważ Chrześcijaństwo = Szaul, papieże, założyciele kościoła
    Jeśli odrzuciło się esencje….
    a celem ten esencji jest negacja Prawa Bożego

    Księga Jezekiela 22:
    (23) I doszło mnie słowo Pana tej treści:
    (24) Synu człowieczy, mów do niej: Ty jesteś ziemią nie skropioną i nie zroszoną deszczem w dniu gniewu,
    (25) Której książęta to ryczące, drapieżne lwy. Pożerają ludzi, zabierają mienie i dostatek, pomnażają w niej liczbę jej wdów.
    (26) Jej kapłani gwałcą mój zakon i znieważają moje świętości, nie odróżniają świętego od pospolitego i nie pouczają o tym, co nieczyste, a co czyste. Zamykają swoje oczy przed swoimi sabatami tak, że jestem wśród nich zbezczeszczony.
    (27) Jej wodzowie to wilki drapieżne, przelewają krew, niszczą życie ludzkie, aby osiągnąć zysk.
    (28) Jej prorocy wszystko to im otynkowują, zwiastując im złudne widzenia, prorokując im kłamliwie i mówiąc: Tak mówi Wszechmocny Pan – chociaż Pan nie mówił.
    (29) Lud pospolity popełnia gwałt i dopuszcza się rabunku; uciskają ubogiego i biednego i bezprawnie krzywdzi się obcego przybysza.
    (30) Szukałem wśród nich męża, który by potrafił wznieść mur i przed moim obliczem stanąć w wyłomie, wstawiając się za krajem, abym go nie zniszczył, lecz nie znalazłem.
    (31) Dlatego musiałem wylać na nich swój gniew, zniszczyłem ich w ogniu mojej popędliwości i ich postępki zwaliłem im na głowę – mówi Wszechmocny Pan.

    W kwestii łojców kościoła
    Trudno jednoznacznie określić
    Są ludzie który… wystarczy się bliżej przyjdzieć omówić i chłop spalony
    Ale są też ludzie których powinno się rozpracowywać logicznie

    Wielu z takich wykłada się czy to kosmicznym chrystusem czy to chasydzkim moszjahem czy to uznawaniem Idumejskiego wrzodu
    Tak zwany syjoniczno-pawłościański bełkot, to jest dla ludzi którzy poznają fundamenty
    O tym niewiele się mówi że jesteśmy podobnie jak Judejczycy pod dwoma zoborami:
    Polityczny > Zewnętrzny > Edom
    Religijny > Wewnętrzny > Rzym

    Na szczęście proroctwa zapowiadają że grupa chwastów zostanie zdemaskowana, i to we wszystkich religiach itd.
    Są albo ludzie bezwiednie pracujący dla upadłych albo pożyteczne narzędzia, reszta to masy…
    Im bardziej bezwzględny tym więsze szanse na sukces

    Do tego ci Gazari – Chazarowie
    Mało o nich się wspomina, głównie w mediach alternatywnych..dobre na początek ale uważam że jest to także oszustwo i ci Chazarowie to mieszanka ludów Togarmy (plus jeszcze Mongoły) z Edomem i Kanaanem
    Z tego co wiemy to Chazarowie powstali po tym jak ”Żydzi” wyszli z Babilonu do Persji i na północ… dla mnie celowo diabel dokonał dwukrotnego rozproszenia Idumejczyków – raz po zniszczeniu Jerozolimy, drugi raz po tym kiedy Amoraici spisali Talmud Babiloński. Nie wiem jak z Palestyńskim, jest o wiele dłuższy pewnie też pełen bredni…
    Oczywiście chciałbym że ci wrogowie Talmudu podawali rzeczywiste wersety z Talmudu pokazywali oryginał najlepiej przekład na język polski 🙂

    Chazarowie zostali jednak zniszczeni przez Słowian, ciężko powiedzieć że przez Rosjan… Rusini a Rosjanie to co innego, w każdym razie to jest kolejny powód niechęci Edomu do Jakuba, dlatego tak nie mogą ścierpieć Rosjan i Polaków szczując jednych przeciwko sobie
    Owszem Islamu nie mamy ale mamy Bandere…
    Mnie się jednak wydaje że 3 Wojna Światowa zakończy się nienajgorzej dla Słowian… nie tak jak wcześniej
    Oczywiście twierdzę że 3 WŚ trwa od 9/11 ale jest to wojna hybrydowa, dez-informacyjna

    Pochodzenie od Chazarów Edomici mogą wykorzystać żeby się tu zasiedlać (Polska, Rosja, Ukraina, Białoruś)
    Dlaczego ?
    Motywy są czysto religijne….
    Bóg zamierza wprowadzić swój lud w miejsce mieszkańców Kanaanu, a ci to wyczuwają i zaczynają uciekać z tonącego okrętu

    Atakuje się potwornie Księgi Henocha
    W kwesti kosmicznego chrystusa,
    To jest metoda łowienia naiwnych chrześcijan że:
    – Watykan zataił prawdziwego Chrystusa ale my mamy oryginalny tekst

    Muzułmanom mogą podobnie nawijać na dalszym etapie Chrystus propagujący wegetarianizm zamienia się na światło czy innego gościa, albo same wibracje
    Tak że Biblia to dzieło Elohim czyli Anunnaki czyli przybyszy z odległych planet… taki to New Age

    Cżesto wmawiają że wszystkie religie to jedno, i że relige powodują wojny…
    Przecież to chwasty dążą do wojny a religia służy do kontroli mass

    Typowych zażydzacy można podryźść poprzez pytania o plaską ziemię, nefilimów i demony… do tego LXX, Słowianie, satanizm Szaula
    Chociaż New Age (ogólnie alternatywne) może w każdej chwili pracować dla Bestii,
    teraz wspierają Słońcecentryzm i ufiaków a później mogą wspierać ziemią wklęsłą albo płaską przedstawiając nam upadłych jako gości z Agarthy czy zza Lodu

    Taki Icke, pozwalają mu mówić dużo prawdy ale w zamian musi zasiać nieco fermentu
    Nie twierdzę że nie warto nie słuchać Jonesa’ Icka, Nachta, Sanżaii, śp. Sithin i tak dalej
    Nieco prawdziwych informacji porozrzucanych muszą podać aby utrzymać jakąś wiarygodność

    A ten wywiad

    Heniu może mieć rację że to może być kolejna fałszywka mająca ośmieszyć ”teoretyków spiskowych”
    https://en.wikipedia.org/wiki/Kenneth_Feinberg

    Dużo prawdy ale tak żeby nabierać ludzi i później się z nich naśmiewać że się dali nabrać, taka kontrolowana opozycja
    Oczywiście ”żydom” nie wiedzę aczkolwiek większość z tego to prawda, jest to jednak syfonistyczny punkt widzenia a żeby wygrać z wrogiem to trzeba go poznać. Oczywiście wrogiem nie są ludzie czy konkretne nacje, organizacje tak nas śmiemniają że chodzi o pieniądze które mogą teoretycznie drukować i Polskie ziemie.
    Motywy są czysto religijne i tego raczej ”żydzi” nie powiedzą

    Są dwie linie rodowe – Adama i Upadłych
    Ta druga linia aktywnie kpi sobie z Boga, okłamuje, oszukuje… no źli zwalczający prawde
    Na dźwięk słowa Bóg czy Prawda albo Prawo dostają szału….

    Rzadko się zdarza żeby człowiek uczciwy reagował szałem na nie wiem… Płaską Ziemię ?
    Albo mocna kontrola umysłu albo nienawiść do prawdy a im bardziej coś jest zwalczane tym lepiej dla tej rzeczy teoretycznie
    Im bardziej coś jest promowane i wychwalane przez tę drugą linię rodową tym gorzej

    Są wiarygodne dezinformacje, nie licząc Icke’a:
    Ewangelia Wodnika (Aquariarusa, oczywiście pomieszanie prawd z kłamstwami styl nieco filozoficzny czasami podobnie wypisuje ale przesłanie podobne do Sandzi jakby sam to podyktował 🙂

    A ten człowiek Watykanu od filmu Biblia jaka nie znasz….
    On tak jakby twierdził że Biblia powstała w XI wieku…. owszem ale masorecka (Tanach) I to jest fakt że Tanach jest ściemą, ale facet albo nie ma pojęcia o Nefilimach i upadłych albo kłamie pokazując przekręty z Tanachu jako oryginał
    Z takich bajek szybko można przejść w Kosmitów jako Elohim, zresztą podpiera pogląd inżynierii genetycznnej przez Refaim (takie Annunaki)… Talmudem.

    I co ciekawe ”hebrajskie określenie Ra oznaczające zło”
    Ale grzechu koncepcji nie ma…
    Jak dla mnie to większość tych osobników stosuje te same argumenty wzięte wprost z okultyzmu, kabały, talmudu a nawet z czystego brudnego satanizmu.


    Nie dziwie się że jest także nagonka na Księgę Syracha… ponieważ wyjawia znaczenie imienia Jozuego
    Podobnie mamy nagonkę na wszystko co kiedyś było normalne – mleko, jaja, cholesterol,
    Pachowcy straszą nas żeby nie pić mleka, kawy, nie jeść jajek, tłustego, itd.
    Najpierw powiini nauczyć się rozróźniać mleko prosto od krowy od tego tego mlekopodobnego…
    Z Kawą, rzeczywiście są osoby które po kawie są senne, a mówią że kawa pobudza 🙂
    Zresztą czysty tytoń czy konopie nie są tak szkodliwe, szkodliwe są te śmieci które dodają jakieś polepszacze

    Nie można zapomnieć że Izraelici byli ludem rolniczo-pasterskim, mleko i baranina to była podstawa.

    Co nie raz się wspomina wielu ”przyjaciół” jakoś o Królestwie Bożym nie wspominają, będzie wyzwolenie prawdopodobnie na wzór tego z Egiptu

    2 Ks Mojżeszowa 3:
    (1) Gdy Mojżesz pasał trzodę teścia swego Jetry, kapłana Midianitów, pognał raz trzodę poza pustynię i przybył do góry Bożej, do Horebu.

    (2) Wtem ukazał mu się anioł Pański w płomieniu ognia że środka krzewu; i spojrzał, a oto krzew płonął ogniem, jednakże krzew nie spłonął.

    (3) Wtedy rzekł Mojżesz: Podejdę, aby zobaczyć to wielkie zjawisko, dlaczego krzew się nie spala.

    (4) Gdy Pan widział, że podchodzi, aby zobaczyć, zawołał nań Bóg spośród krzewu i rzekł: Mojżeszu! Mojżeszu! A on odpowiedział: Oto jestem!

    (5) Wtedy rzekł: Nie zbliżaj się tu! Zdejm z nóg sandały swoje, bo miejsce, na którym stoisz, jest ziemią świętą.

    (6) Rzekł też: Jam jest Bóg ojca twego, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka, i Bóg Jakuba. Wtedy Mojżesz zakrył oblicze swoje, bał się bowiem patrzeć na Boga.

    (7) Rzekł jeszcze Pan: Napatrzyłem się na niedolę ludu mojego w Egipcie i słyszałem krzyk ich z powodu naganiaczy jego; znam cierpienia jego.

    (8) Zstąpiłem przeto, by go wyrwać z mocy Egiptu i wyprowadzić go z tego kraju do ziemi żyznej i rozległej, do ziemi opływającej w mleko i miód, do siedziby Kananejczyków, Chetejczyków i Amorejczyków, i Chiwwijczyków, i Jebuzejczyków.

    (9) Teraz oto krzyk synów izraelskich dotarł do mnie. Widziałem także udrękę, którą Egipcjanie ich dręczą.

    (10) Przeto teraz idź! Posyłam cię do faraona. Wyprowadź lud mój, synów izraelskich, z Egiptu.

    (11) A Mojżesz rzekł do Boga: Kimże jestem, bym miał pójść do faraona i wyprowadzić synów izraelskich z Egiptu?

    (12) I odpowiedział: Będę z tobą, a to będzie dla ciebie znakiem, że Ja cię posłałem: Gdy wyprowadzisz lud z Egiptu, służyć będziecie Bogu na tej górze.

    (13) A Mojżesz rzekł do Boga: Gdy przyjdę do synów izraelskich i powiem im: Bóg ojców waszych posłał mnie do was, a oni mnie zapytają, jakie jest imię jego, to co im mam powiedzieć?

    (14) A Bóg rzekł do Mojżesza: Ja istnieję. I dodał: Tak powiesz do synów izraelskich: „Istniejący” posłał mnie do was!

    (15) I mówił dalej Bóg do Mojżesza: Tak powiesz synom izraelskim: Pan, Bóg ojców waszych, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba posłał mnie do was. To jest imię moje na wieki i tak mnie nazywać będą po wszystkie pokolenia.

    (16) Idź i zgromadź starszych Izraela, i powiedz im: Pan, Bóg ojców waszych objawił mi się, Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba, mówiąc: Patrzyłem na was i na to, co wam czyniono w Egipcie.

    (17) Postanowiłem więc, że wyprowadzę was z niedoli egipskiej do ziemi Kananejczyków i Chetejczyków, i Amorejczyków, i Perezyjczyków, i Chiwwijczyków, i Jebuzejczyków, do ziemi opływającej w mleko i miód.

    (18) A gdy usłuchają głosu twego, wtedy pójdziesz ty i starsi Izraela do króla egipskiego i powiecie mu: Pan, Bóg Hebrajczyków, objawił się nam. Chcemy więc odbyć trzydniową wędrówkę na pustynię, aby złożyć ofiarę Panu, Bogu naszemu.

    (19) Lecz ja wiem, że król egipski nie pozwoli wam pójść, chyba że będzie zmuszony ręką przemożną.

    (20) Wyciągnę przeto rękę swoją i uderzę Egipt wszelkimi cudami moimi, których dokonam pośród nich, a potem wypuści was.

    (21) Sprawię też, że lud ten znajdzie łaskę w oczach Egipcjan i gdy wychodzić będziecie, nie wyjdziecie z próżnymi rękami.

    (22) Niech więc każda kobieta wyprosi od sąsiadki swojej i od współmieszkanki domu swego przedmioty ze srebra i złota oraz szaty; włożycie je na synów i na córki wasze i tak złupicie Egipt.

    Ks Micheasza 7:
    (9) Muszę znosić gniew Pana, gdyż zgrzeszyłem przeciwko niemu – aż ujmie się za mną i wymierzy mi sprawiedliwość, wyprowadzi mię na światło, abym ujrzał Jego sprawiedliwość.
    (10) Ujrzy to moja nieprzyjaciółka i wstyd okryje tę, która do mnie mówi: Gdzie jest Pan, twój Bóg? Moje oczy zaś będą patrzeć na to, jak będzie wtedy podeptana jak uliczne błoto.
    (11) Nadejdzie dzień, w którym twoje mury będą odbudowane, ów dzień, gdy twoja granica się rozszerzy,
    (12) Ów dzień, gdy będą do ciebie przychodzić od Asyrii aż po Egipt, od Egiptu aż po Eufrat, od morza do morza, od jednej góry do drugiej.
    (13) Lecz ziemia stanie się pustkowiem wraz ze swoimi mieszkańcami z powodu ich uczynków.
    (14) Paś swój lud swoją laską, owce swojego dziedzictwa, które samotnie przebywają w leśnej gęstwinie pośród żyznych pól. Niech pasą się w Baszanie i w Gileadzie jak za dawnych czasów!
    (15) Daj nam oglądać cuda jak w dniach, gdy wychodziłeś z ziemi egipskiej!
    (16) Ujrzą to narody i wstydzić się będą przy całej swej mocy; położą rękę na ustach, ich uszy ogłuchną.

    To jest bardzo ważny fragment, on ukazuje nam że sam Bóg wyzwoli 12 plemion na oczach wszystkich narodów na wzór Exodosu.

    Polubienie

    • Jak się okazuje Polski internet to jest mały zalążek tego co za granicą
      Khazarars Are Edomites / Chazarowie to Edomici
      Sądzę że ta baśn o Chazarach także jest oszustwem czy raczej półprawdą, wolałbym od razu w dyskusjach przechodzić do tego hasła że…. żydzi to Edomici a Słowianie są trzonem Izraela
      No ale nie można, najpierw trzeba leciutko naprowadzić na tych Chazarów, uważam że jest to mieszanka tychże Edomitów z Kananejczykami (np. Hetyci) i Togarmą (Turcy, nie wiem jak Mongołowie)

      Takie potwierdzenie
      https://pl.wikipedia.org/wiki/Powstanie_przeciwko_Herakliuszowi
      Że jednak nie wygoniono wszystkich z Palestyny w 70 roku i:
      – Sefardyjscy to ci którzy udali się do Hiszpanii
      – Aszkenazyjscy to ci którzy udali się do Persów i Chaldei, Amoraici spisali Talmud.

      Sasanidzi upadli przez Islam to Edomici udali się na północ tworząc z lokalnymi siepaczami (TurkoMongoły) imperium Gazari/Cazari/Chazarów.

      https://malcolmnicholson.wordpress.com/2016/05/20/jews-edomites-and-khazars/
      https://stevenmcollins.com/the-khazars-and-the-modern-jews/
      http://www.angelfire.com/ill/hebrewisrael/edomandkhazars.htm

      Owszem te witryny forsują Brytyjski Izraelityzm, a ja sądzę że nie Anglosasi są Izraelici a wśród nich znajdują się Izraelici w diasporze a także blisko ciemiężycieli jak to mówi proroctwo Izajasza 60, polecam tam jest ponowna negacja listów Pawła o kidnappingu kościoła:
      Izajasza 60:

      (21) Wszyscy twoi ludzie także będą sprawiedliwi, albowiem oni posiądą ZIEMIE na zawsze, zachowując to, co zasadzili, dzieła ich rąk, dla chwały.

      (14) Przyjdą także do ciebie schyleni nisko synowie twoich gnębicieli i wszyscy, którzy tobą pogardzali, padną ci do nóg, i będą cię nazywać grodem Pana, Syjonem Świętego Izraelskiego.

      (15) Za to, że byłaś opuszczona i znienawidzona i nikt cię nie odwiedzał, uczynię cię wieczną chlubą, rozkoszą po wszystkie pokolenia,

      O tym także zrobiłem materiał na podstawie Egzegezy O Duszy i proroctw że Izrael został porównany do małżonki która puszcza się z kochankiem (Baalem), podobnie czyni KRK.

      Martwi mnie to że nikt o tym nie mówi, anglojęzyczne witryny mówią tylko o Edomie co uważam za sukces ale wierzą w Pawła, pomijają reszte
      Większość z Henrykiem włącznie negują ”Tablice Narodów” najczęściej przedstawia nam się że:
      – Żydzi to jedyni Semici
      – Chamici to murzyni
      – reszta to poganie czyli Jafetyci, ale to Paweł opracował tą doktrynę przyjęcia pogan czyli Jafeta do kościoła wypierając pozostałe narody.
      Po to także zostało założone Chrześcijaństwo że usunąć narody i dzielić ludzi na podstawie wyznania czyli poglądów do których zostali zmuszeni (bo przecież za Chrzest, Komunie odpowiadają rodzice. Bierzmowanie to inna sprawa ale też się idzie żeby wstydu nie było).

      Same jednak proroctwa mówią wyraźnie o istnieniu wielu narodów rzekomo wyginiętych w czasach końca:
      Jr 49:(38) I ustawię mój tron w Elamie, i wytępię tam króla i dostojników, mówi Pan.

      (39) Lecz w dniach ostatecznych odmienię los Elamu – mówi Pan.

      W Lxx:
      49:38 I postawię tron ​​mój w Aelam, i wypuszczę stamtąd króla i przełożonych.

      49:39 Lecz nadejdzie koniec dnia, że ​​zwrócę niewolę Aelamową, mówi Pan.

      Aelam to Elam (po prostu grecka pisownia ae)
      Do tej pory uważam że Elamici to pierwotna nazwa dla Persów (Farsów). Są także wzmianki o Moabitach, Egipcjanach, Chaldejczykach itd.
      Egipcjanie, Asyryjczycy, Grecy, Chaldejczycy istnieją i są ortodoksyjnymi Chrześcijanami, tylko Persowie przyjęli Islam.
      Gdyby nie Persowie i Alladyny to wyrzuciłbym Islam na śmietnik no ale klimat egzotyczny jest ciekawszy niż europejski….
      Nie wiem ale coś mnie pcha do ezoterycznego Islamu, Zoroastryzmu, Sufizmu itd. Oczywiście niczego nie przyjmuje ani nie czytam gorliwie ale jak ktoś coś zaoferuje to wysłucham.

      W kwestii narodów traktuje je bardzo poważnie choć trudno jest ustalić kto jest kim, najłatwiej ustalić Semitów (Assur itd)
      No ale dochodzą jeszcze geny anielskie, Ofici / Nafidim / Giganci. Używam nazw jako synonimów ale chyba częściej będę używał nazwy Ofici (wielbiciele węża) i Nafidim.

      Polubienie

  4. Istna perełka, historia lubi się powtarzać

    Józef Flawiusz, Dawne Dzieje Izraela XIV
    Cały dziewiąty rozdział, przypominam Antypater (przeciwko ojcu ?) to stary Heroda – Idumejczyk/Edomita natomiast Jan Hirkan II był ostatnim Judejskim arcykapłanem.
    Zauważmy z kim Edomici trzymali sztamę komu władzili w tyłek by pokonać Judejczków – Rzymianom. Herod był Rzymskim agentem
    Czwarty rozdział bardzo ważny – kiedy Herod dostał się do koryta wymordował cały Sanhedryn złożony z Judejczyków i Lewitów zapewne a na ich miejsce wprowadził swoich.
    Nikogo nie zastanowiło od kiedy i dlaczego tak nagle pojawiają się nazwy rabin, synagoga, żyd i tak dalej ?
    Głównym błędem Hirkana była naiwność, trzeci werset to pokazuje robili go jak chcieli. Trzeci werset mówi o pogwałceniu Prawa przez Heroda i masowych mordach…. taki dyktator idealny kandydat na nadzorcę siepacza.

    Oto ten cytat
    Gdy bowiem Herod osiągnął władzę królewską, zamordował wszystkich, którzy zasiadali w sanhedrynie, a także samego Hirkana

    Czyli jednak zabił, Paweł musiał się na nim inspirował jednego z apostołów (Jakuba tego od listu) zabił a nam mówią że żydzi podobnie ze Szczepanem nam mówią że żydzi, cóż siła argumentu nie zadziałała to Szaul zastosował argument siły a z Piotrem już się nie udało…..

    IX.
    1. Cezar po uporządkowaniu spraw w Syrii, odpłynął, a Antypater, który towarzyszył mu w drodze przez Syrię, powrócił do Judei i natych- miast zabrał się do odbudowy zburzonych przez Pompejusza murów. Następnie ruszył na objazd kraju i uspokajał wzburzone umysły, na- kłaniając ludzi do zachowania spokoju na przemian to pogróżkami, to dobrą radą. Ci, co stać będą po stronie Hirkana — mówił — będą mogli żyć szczęśliwie i bezpiecznie korzystać ze swoich dóbr; jeśli zaś żywić będą myśli buntownicze i będą liczyć na to, że tą drogą osiągną korzyści, nie znajdą w nim opiekuna, lecz surowego pana, w Hirkanie nie króla, lecz tyrana, a w Rzymianach i Cezarze nie władców, lecz zaciekłych wrogów, gdyż nie pozwolą oni odebrać władzy temu, którego sami ustanowili. Tak przemawiając, sam doprowadził kraj do uspokojenia.

    2. Widząc, że Hirkan jest człowiekiem tępym i niedołężnym, zamiano-wał swojego najstarszego syna Fazaela zarządcą Jerozolimy i jej okręgu, a drugiemu z kolei, Herodowi, oddał Galileję, choć jeszcze naówczas był całkiem młody, gdyż liczył zaledwie piętnaście lat. Lecz młody wiek nie stanowił dla niego przeszkody; jako młodzieniec dziarskiego usposobienia, wnet znalazł sposobność do pokazania, co potrafi. Dowiedziawszy się, że herszt rozbójników, niejaki Ezechiasz, na czele wielkiej bandy
    urządza napady na pograniczne tereny Syrii, schwytał go i zabił, a wraz z nim także wielu rozbójników. Czyn ten Syryjczycy przyjęli z wielkim zadowoleniem, ponieważ oczyścił ich kraj z rozbójników, od których tak bardzo pragnęli się uwolnić. Wysławiali go za to po wsiach i miastach, jako tego, który przywrócił im spokój i możność bezpiecznego korzystania ze swoich dóbr. Czyn ten zwrócił na niego uwagę samego Cezara Sekstusa, który był krewnym wielkiego Cezara i zarządcą Syrii. Osiągnięć tych pozazdrościł mu jego brat Fazael, w którym popularność Heroda wzbudziła ambicję, aby nie okazać się gorszym i dorównać mu sławą. Istotnie potrafił pozyskać sobie szczerą sympatię mieszkańców Jerozolimy, bo choć był samowładnym panem miasta, postępował z umiarem i nie nadużywał władzy. Toteż naród szanował Antypatra niby swego króla i oddawał mu honory jak by jakiemuś absolutnemu władcy. Mimo całej swojej sławy nie stał się przez to, jak to zwykle bywa, mniej życzliwy i lojalny względem Hirkana.

    3. Przedniejsi Judejczycy widząc, jak Antypater i jego synowie ciesząc się wielką wziętością w narodzie i czerpiąc dochody z Judei i zasobów Hirkana rosną w potęgę, zaczęli wrogo na niego patrzeć. Na domiar jeszcze Antypater nawiązał przyjacielskie stosunki z wodzami rzymskimi i namówiwszy Hirkana, aby im posyłał pieniądze, sam przyjmował i przywłaszczał sobie te dary, posyłając je potern w swoim, a nie w Hirkana imieniu. Dowiedziawszy się o tym, Hirkan niewiele sobie z tegorobił. Tymczasem przedniejsi Judejczycy z obawą patrzyli na Heroda, który był człowiekiem skorym do gwałtów, zuchwałym i zdradzał dyktatorskie zapędy. Przyszli tedy do Hirkana i otwarcie poczęli oskarżać Antypatra:
    „Jak długo — mówili — będziesz biernie przypatrywał się temu, co się dzieje? Czyż nie widzisz, że Antypater i jego synowie zagarnęli całą władzę, a dla ciebie pozostał tylko czczy tytuł królewski? Nie wolno ci na to zamykać oczu i nie myśl, że nie grozi ci żadne niebezpieczeństwo, gdy nie dbasz ani o siebie, ani o królestwo. Bo Antypater i jego synowie nie są już tylko zarządcami z twojego ramienia — nie miej złudzeń co do tego — bo ich otwarcie za prawdziwych władców mają. Przecież syn jego Herod zabił Ezechiasza i wielu jego towarzyszy gwałcąc nasze prawo, które zabrania zgładzić człowieka, choćby nawet był złoczyńcą, zanim nie skaże go na tę karę sanhedryn. A jednak on odważył się na taki czyn, choć nie miał upoważnienia cd ciebie”.

    4. Hirkan słysząc takie argumenty, dał się przekonać. Nadto gniew jego rozpaliły matki pomordowanych przez Heroda, gdyż każdego dnia
    nieustannie błagały króla i lud w świątyni, aby pociągnął Heroda do odpowiedzialności przed sanhedrynem za te czyny. Pod wpływem tych
    próśb Hirkan pozwał Heroda na sąd za to, o co go oskarżano. Ten stawił się. Ojciec zaś doradził mu, aby nie wchodził do miasta jak zwykły obywatel, lecz wziął z sobą eskortę zbrojną i poczynił w Galilei takie kroki, jakie uzna za stosowne dla zabezpieczenia swoich interesów. Zabrał z sobą odpowiednią dla celów podróży ilość ludzi, nie za dużo, aby zjawiając się ze zbyt silnym oddziałem nie wzbudzić obawy Hirkana, tylu jednak, aby nie czuć się zupełnie bezbronnym i pozbawionym ochrony, i udał się na sąd. Sekstus zaś, zarządca Syrii, ze swej strony napisał do Hirkana, żądając umorzenia sprawy przeciw Herodowi dodając groźby, w razie gdyby go nie posłuchał. List Sekstusa stał się dla niego pretekstem, żeby Heroda uwolnić i nie dopuścić do ukarania go przez sanhedryn, gdyż kochał go jak swojego syna. Gdy tedy Herod stanął przed sanhedrynem ze zbrojnym oddziałem, wszystkich ogarnęło przerażenie, a ci, co przed jego przybyciem nie szczędzili mu słów potępienia, nie mieli teraz odwagi wystąpić z oskarżeniem, lecz każdy milczał, i nie wiedziano, co począć. Wśród takich nastrojów powstał niejaki Samajas /Samea/, mąż sprawiedliwy i przeto strachu nie znający, i rzekł:

    „Ani ja, towarzysze sędziowie i królu, nie znam takiego wypadku, ani,
    sądzę, wy także nie możecie przytoczyć, aby ktokolwiek pozwany przez was na sąd w taki sposób się stawił. Każdy natomiast, kto przychodzi na sąd przed sanhedryn, stoi tu w skruszonej i trwożnej postawie, z włosami rozpuszczonymi i odziany w czarne szaty, od was miłosierdzia wyglądając. Ten zaś wspaniały mąż, Herod, oskarżony o zabójstwo i pozwany dla tak ciężkiej winy, stoi tu odziany w purpurę i z pięknie ufryzowanymi włosami na głowie, otoczony zbrojnymi ludźmi, aby nas zabić, gdybyśmy go zgodnie z prawem zasądzili, i zadając gwałt sprawiedliwości siebie ocalić. Lecz nie będę za to winić Heroda, że swoją korzyść stawia ponad prawo, ale was samych i króla, iż mu na taką zuchwałość pozwalacie. Pamiętajcie, że wielka jest moc Boża i z rąk tego, którego dziś ze względu na Hirkana chcecie uniewinnić, odbierzecie kiedyś pomstę i wy, i sam król”. Przepowiednia jego całkowicie się spełniła. Gdy bowiem Herod osiągnął władzę królewską, zamordował wszystkich, którzy zasiadali w sanhedrynie, a także samego Hirkana, z wyjątkiem Samajasa /Samei/. Tego wielce szanował dla jego prawości i dlatego,
    że gdy później Herod i Sosjusz oblegali miasto, nawoływał ludzi, aby wpuścili Heroda, przedkładając im, iż nie mogą go uniknąć z powodu grzechów. Ale o tym opowiemy w odpowiednim miejscu.

    5. Hirkan widząc, że wszyscy członkowie sanhedrynu zdecydowani byli skazać Heroda na śmierć, odroczył sprawę do następnego dnia, a sam
    potajemnie posłał gońca do niego doradzając mu, aby uciekł z miasta, gdyż tylko w ten sposób może uniknąć niebezpieczeństwa. I tak uszedł Herod do Damaszku, udając, że ucieka przed królem. Po przybyciu do Cezara Sekstusa poczuł pewny grunt pod nogami i postanowił odmówić posłuszeństwa, gdyby go znów pozwano na sąd przed sanhedryn. Członkowie sanhedrynu zaś nie posiadali się z oburzenia i usiłowali przekonać Hirkana, że wszystko to przeciwko niemu się obróci. Lecz Hirkan, choć sam dobrze o tym wiedział, nie był zdolny, jako człowiek tchórzliwy i tępy, niczego przedsięwziąć. A kiedy Sekstus zamianował Heroda zarządcą Celesyrii — za pieniądze bowiem przyznał, mu ten tytuł – Hirkan począł żywić obawy, aby Herod zbrojnie przeciw niemu nie wystąpił. Obawy te wkrótce się ziściły, bo Herod ruszył na niego z wojskiem, czując złość za ów sąd i nie mogąc mu darować owego pozwania przed
    sanhedryn jako winowajcy. Lecz do zbrojnego ataku na Jerozolimę, nie dopuścili ojciec jego, Antypater, i brat, którzy wyszli na spotkanie i gniew jego ułagodzili. Przedkładali mu, aby poniechał jakiejkolwiek zbrojnej akcji, poprzestając po prostu na postraszeniu go samą groźbą i nie czynił dalszych kroków przeciwko temu, któremu zawdzięcza osiągnięcie takiej
    godności, A gdy się oburzał na to, że go na sąd pozwano, prosili, aby
    pamiętał, że bądź co bądź wyszedł cało i raczej winien za to zachować
    wdzięczność niż myśleć o tym, co było nieprzyjemne i odpłacać nie-
    wdzięcznością za ocalenie. Niechaj baczy — mówili — i na to, że skoro
    w ręku Boga są zmienne losy wojny, więcej może zaważyć na szali nie-
    słuszność jego sprawy niż talent wojenny. Dlatego niech zbytnio nie liczy
    na zwycięstwo, zamierzając walczyć ze swoim królem i towarzyszem, tym,
    który mu wiele dobrego wyświadczył, a niczego złego nie wyrządził. A co
    się tyczy stawianych Hirkanowi zarzutów, to jeśli okazał wobec niego
    jakieś podejrzenie i choćby cień nieprzychylności, stało się to z winy
    złych doradców, a nie było wyrazem jego własnej woli. Słowa te trafiły
    Herodowi do przekonania. Sądził, że wystarczy mu dla jego przyszłych planów samo okazanie narodowi swojej potęgi. W takim to stanie znajdowała się Judea.

    A może inaczej skąd wiemy że Antypater to Idumejczyk, znowu Józefus Flawiusz
    Księga XIV

    3. Miał jednak Hirkan pewnego przyjaciela, Idumejczyka imieniem Antypater. Mąż ten, będąc bardzo bogaty, a przy tym energiczny z natury i skory do zamieszek, źle patrzył na Arystobula i, jako przyjaciel Hirkana, wiódł z nim spór. Mikołaj z Damaszku powiada, że Antypater wywodził się z jednego ze znakomitych rodów judejskich, które przybyły do Judei z Babilonu; ale to twierdzenie jest tylko jego pochlebstwem dla Heroda, Antypatrowego syna, który — jak opowiemy o tym na właściwym miejscu — szczególnym obrotem losu został królem Judejczyków. Zdaje się, że ów Antypater nosił począcięską bitwę, po której Arystobul opuszczony przez wielu swoich wojowników, którzy przeszli na stronę Hirkana, uciekł do Jerozolimy.

    Ów histeryk
    https://pl.wikipedia.org/wiki/Miko%C5%82aj_z_Damaszku

    Już w tamtych czasach fałszowano historię Antypater zamożny Idumejczyk a ten robi z niego wielkiego Judejczyka. To samo mamy dzisiaj oprawcom stawiane są pomniki itd.

    Hmm, cała ta historia o Edomie jest wsparta dowodami a świat dalej wierzy w posłannictwo fałszywego narodu porzucając rzeczywisty Lud Boży na rzecz Kananejczyków, Edomitów czy Chrześcijaństwo wykreowanego w listach Pawła, satanisty który odrzucał Chrystusa, Boga, Proroctwa, Prawo na rzecz obłędnych nauk prowadzących do destrukcji społeczeństwa jak usprawiedliwienie z samej wiary ?!

    A na koniec bonus Treny Jeremiasza
    Tr 4:
    (16) Sam Pan rozproszył ich między narodami, nie chce już na nich patrzeć; dla kapłanów nie ma szacunku ani dla starców litości.
    (17) Nasze oczy daremnie wypatrywały i wyczekiwały pomocy; z naszej strażnicy wypatrywaliśmy narodu, który by przybył z pomocą.
    (18) Śledzono nas na każdym kroku, tak że nie można było chodzić po naszych placach. Zbliżał się nasz koniec, dni nasze się dopełniały. Tak, nadszedł nasz kres.
    (19) Nasi prześladowcy byli szybsi niż orły pod niebem. Ścigali nas na górach, czatowali na nas na pustyni.
    (20) Chrystus Pana, który był naszym tchnieniem życiowym, został schwytany w ich dołach, ten, o którym myśleliśmy, że w jego cieniu będziemy żyć między narodami.

    I najciekawsze związane z tematem

    (21) Wesel się i raduj, córko Edomska, która mieszkasz w krainie Us. Także do ciebie przyjdzie kubek: upijesz się i obnażysz.

    (22) Kończy się twoja wina, córko Syjońska. On już nigdy nie skaże cię na wygnanie. Ukarze twoją winę, córko Edomska, odsłoni twoje grzechy.

    W Septuagincie ten werset wygląda tak:
    4:21 Raduj się i raduj się, o córko Idumejska, która mieszkasz w kraju, ale kielich Pański przejdzie do ciebie; będziesz pijany i wylewasz.
    4:22 O córko Syjonu, twoja nieprawość dobiegła końca; nie będzie więcej niósł cię w niewoli; on nawiedzał twoje winy, córko Edomu; odkrył twoje grzechy.

    Jeszcze lepiej…. brak nazwy Us, być może chodzi o Ausis z księgi Hioba ? A Hiob według Testament Hioba był…. Edomitą
    Hb 1:(5) Albowiem jestem jednym z synów Ezawa. Moim bratem jest Nahor , a twoja matka to Dina. Przez nią stałem się twoim ojcem.
    Szkoda że zapomniałem o tym dziele gdyż nie jest to tekst ani heretycki ani zażydzony znaczy się istnieje tylko wersja oparta na Septuagincie….
    Hiob, Gibeonici, Piłat są jednak przykładem tego że pochodzenie nie daje czy odbiera biletu do żywota. Kolejne kłamstwo religijne że jak będziesz przebywać w tej religii to zbawienie masz gwarantowane….
    Edit:
    Tak dokładnie to są dwaj osobnicy o imieniu Jobab i jeden jest synem Issachara a drugi Ezawa.
    https://precepts.wordpress.com/2010/03/29/was-job-an-israelite/

    I tłumaczenie dopisku
    http://www.ecmarsh.com/lxx/Job/index.htm

    Człowiek ten opisany jest w syryjskiej księdze jako żyjący w ziemi Ausis, na granicy Idumei i Arabii, a jego imieniem było Jobab; i wziąwszy arabską żonę, spłodził syna o imieniu Ennon. A on sam był synem swego ojca Zare, jednego z synów Ezawa i jego matki Bosorrha, tak że był piąty od Abrahama. A byli to królowie, którzy panowali w Edomie, w kraju, którym rządził: po pierwsze, Balac, syn Beora, a imię jego miasta to Dennaba; ale po Balaku, Jobab, którego nazywa się Hiob, a po nim Asom który był gubernatorem z kraju Thaeman, a po nim Adad, syn Barada, który zniszczył Madiam na równinie Moabu; a imię jego miasta było Gethaim. I jego przyjaciele, którzy przyszli do niego, byli Elifazem, z synów Ezawa, króla Thaemanitów, władca Baldadu Sauchaeans, Sophar, król Minaeans.

    I rozwiązanie
    Tr 5:
    (16) Spadła korona z naszej głowy, biada nam, bo zgrzeszyliśmy!
    (17) Dlatego chore jest nasze serce, dlatego zaćmione są nasze oczy,
    (18) Z powodu góry Syjon, że jest spustoszona, że szakale po niej biegają.
    (19) Ale Ty, Panie, trwasz na wieki, twój tron z pokolenia w pokolenie.
    (20) Dlaczego chcesz na zawsze zapomnieć o nas, opuścić nas na tak długi czas?
    (21) Spraw, Panie, byśmy wrócili do ciebie, a wrócimy! Odnów nasze dni jak niegdyś!
    (22) Czyżbyś już zupełnie nas odrzucił? Czy tak bardzo na nas się gniewasz?

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.