Księga Sedracha (Sdr)

Apokalipsa Sedracha – jeden z licznych utworów apokryficznych wiązanych z postacią proroka Ezdrasza. Imię tytułowego bohatera zostało prawdopodobnie wzięte z Księgi Daniela[1], może jednak być to też zniekształcona forma imienia Ezdrasz[2]. Utwór został spisany w środowisku judaistycznym w języku greckim. Data powstania jest nieznana, a współcześnie znany jest on jedynie z dokonanej w Bizancjum około 1000 roku redakcji chrześcijańskiej[2].

Treścią Apokalipsy Sedracha jest rozmowa Sedracha z Bogiem na temat śmierci, duszy i pokuty, przeplatana utworami o charakterze hymnów i modlitw. Głównym tematem teologicznym jest powszechność Bożego miłosierdzia i możliwość pokuty, odrzucanych przez grzesznego człowieka[2].

Cudze Tłumaczenie wzięte z pewnej książeczki katolickiej – 65 APOKRYFY-Apokalipsy gnostyckie i Starego Testamentu

Księga Sedracha

(określane też jako „Apokalipsa Sedracha”)

 

Rozdział 1 (Sdr 1)

(1) Tekst Mowa świętego i błogosławionego Sedracha o miłości i o przemianie, i o wiernych chrześcijanach, i o drugim przyjściu Pana naszego Isusa Chrystusa. Panie, pobłogosław!

(2) Nie czcijmy niczego innego, umiłowani, jak tylko szczerą miłość. Wielokroć bowiem chwiejemy się każdego dnia, i każdej nocy, i każdej godziny.

(3) Dlatego więc zdobywajmy miłość, bo ona zakrywa mnóstwo grzechów.

(4) Na cóż, bowiem zda się, dzieci moje, jeżeli wszystko posiadamy, a nie mamy zbawczej miłości.

(5) O szczęśliwa miłości, przewodniczko wszelkiego co dobre! Szczęśliwy człowiek, który posiadł prawdziwą wiarę i szczerą miłość,

(6) Jak mówi sam Pan: „Nie ma większej miłości, niż by kto oddał duszę swoją za swoich przyjaciół”

 

Rozdział 2 (Sdr 2)

(1) Sedrach usłyszał głos pochodzący od niewidzialnego: „Nuże, Sedrachu, czy chcesz i pragniesz rozmawiać z Bogiem i zapytać Go, aby On objawił ci to, co chciałbyś się dowiedzieć?”

(2) I rzekł Sedrach: „Co to znaczy, Panie mój?” I rzekł mu głos: „Posłałem do ciebie, aby cię wziąć tu, do nieba”.

(3) On odrzekł: „Chcę mówić twarzą w twarz z Bogiem. Nie jestem jednak, Panie, zdolny, aby wejść do niebios”.

(4) I anioł rozpostarł swe skrzydła i wziął go, i uniósł do niebios. I umieścił go w trzecim niebie, i zasiadł tam także płomień bóstwa.

 

Rozdział 3 (Sdr 3)

(1) Rzecze do niego Pan: „Dobrze że przyszedłeś, umiłowany mój Sedrachu. Jaką sprawę wnosisz przeciw Bogu, twemu Stwórcy, że mówisz: «Chcę rozmawiać twarzą w twarz z Bogiem?»

(2) Rzecze do niego Sedrach: „Tak, ma syn sprawę przeciw Ojcu. Panie mój, dlaczego stworzyłeś ziemię”.

(3) Rzecze do niego Pan: „Ze względu na człowieka”.

(4) Rzecze Sedrach: „A dlaczego uczyniłeś morze? I dlaczego rozsiałeś wszelkie dobro na ziemi?”

(5) Rzecze Pan: „Z powodu człowieka”.

(6) Rzecze Sedrach: „Jeśli to uczyniłeś, dlaczego go zgubiłeś?”

(7) Rzecze Pan: „Człowiek jest moim dziełem, ukształtowanym moimi rękoma, i wychowuję go wedle mego planu”

 

Rozdział 4 (Sdr 4)

(1) Rzecze do Niego Sedrach: „Kara i ogień stanowią Twoje wychowanie – a są one gorzkie, o Panie mój!

(2) Lepiej jest więc człowiekowi, by się nie urodził. Czemu tak szybko go uczyniłeś, o Panie mój?

(3) Dlaczego trudziłeś się swoimi niepokalanymi rękoma i uformowałeś człowieka, skoro nie chciałeś się nad nim zmiłować?”

(4) Rzecze mu Bóg: „Ja uczyniłem praojca Adama i postawiłem go w raju, pośrodku drzewa życia, i rzekłem doń:

(5) «Jedz ze wszystkich drzew, tylko wystrzegaj się drzewa życia: skoro zjesz z niego, umrzesz śmiercią*.

(6) On jednak był nieposłuszny mojemu przykazaniu, i zwiedziony przez szatana, zjadł z drzewa”.

 

 

Rozdział 5 (Sdr 5)

(1) Rzecze Mu Sedrach: „Za Twoją wolą, Panie mój, Adam został zwiedziony.

(2) Ty nakazałeś swoim aniołom oddać pokłon Adamowi, jednak pierwszy z aniołów przestąpił Twoje prawo i nie oddał mu pokłonu,

(3) A ty go wygnałeś, ponieważ przestąpił Twoje przykazanie i nie zbliżył się do tego, który jest dziełem Twych rąk.

(4) Jeśli więc kochałeś człowieka, dlaczego nie zabiłeś szatana, który jest sprawcą zła?

(5) Kto bowiem może walczyć z duchem niewidzialnym? On bowiem jak dym365 wchodzi do serc ludzkich i uczy ich wszelkiego grzechu.

(6) On walczy z Tobą, Bogiem nieśmiertelnym. Cóż więc może przeciw niemu uczynić biedny człowiek?

(7) Zlituj się więc Panie, i zgładź kary. Jeśli zaś nie, przyjmij i mnie z grzesznikami.

(8) Jeśli zaś nie zmiłujesz się nad grzesznikami, gdzież jest Twoje miłosierdzie, gdzie Twoja litość, Panie?”

 

Rozdział 6 (Sdr 6)

(1) Mówi do niego Bóg: „Wiedz, że wszystko to, co jemu rozkazałem, niosło ze sobą zgodę. I to właśnie jemu poddałem.

(2) Uczyniłem go bowiem roztropnym, dziedzicem nieba i ziemi, i wszystko mu poddałem,

(3) I każde zwierzę uciekało przed nim i na jego widok.

(4) Ale on wziął to, co moje, i stał się jako obcy, jako cudzołożnik i jako grzesznik.

(5) Jakiż ojciec – rzecze do mnie – wyposażył swego syna, a ten wziąwszy majątek opuścił ojca, odszedł, stał się obcym, i służył obcemu.

(6) Ojcu zaś, gdy zobaczył, że on go opuścił, zaciemniło się serce.

(7) I odszedł ojciec, aby odebrać swój majątek, i wypędził go ze swojej chwały, ponieważ opuścił on swego ojca.

(8) Jakżeż więc Ja, Bóg przedziwny i zazdrosny oddałem mu wszystko, a on wziąwszy to, stał się cudzołożnikiem i grzesznikiem?”

 

Rozdział 7 (Sdr 7)

(1) Rzecze doń Sedrach: „Ty, Panie, uformowałeś człowieka i wiesz, skąd pochodzi nasza wola i skąd pochodzi nasz umysł, i szukasz tylko pretekstu, by ukarać człowieka.

(2) Wypędź go więc! Czyż ja jeden nie wypełniłbym tego świata podniebnego?

(3) Jeśli zaś nie, zbaw o Panie człowieka! Z Twojej bowiem woli zgrzeszył godny litości człowiek”.

(4) [Rzecze do niego Bóg]: „Czemu Mnie napadasz swymi słowami, Sedrachu? Ja uformowałem Adama i jego żonę, i słońce, i rzekłem: «Patrzcie nawzajem na siebie, jaka jasność; słońce zaś i Adam mieli ten sam charakter.

(5) A żona Adama w swej piękności była piękniejsza od księżyca, i dzielił się z nią życiem”.

(6) Rzecze Sedrach: „Na cóż przyda się piękność, jeśli w proch się obrócę.

(7) Czemu mówisz, Panie: «Nie odpłacajcie złem za zło?»

(8) Cóż, Panie? Słowo Twoje, Boga nigdy nie kłamie, ale dlaczego odpłacasz podobnym człowiekowi? Czyżbyś chciał odpłacać złem za zło?

(9) Wiem, że muł jest najbardziej podstępny spośród zwierząt czworonożnych,

(10) Ale skoro chcemy, uderzamy go lejcami.

(11) Ty zaś masz aniołów, poślij ich, aby ich strzegli, a skoro człowiek skieruje się ku grzechowi, uchwyć go za jedną nogę, a on wtedy nie pójdzie, gdzie mu się chce”.

 

Rozdział 8 (Sdr 8)

(1) Rzecze doń Bóg: „Jeśli go pochwycę za nogę, powie mi: «Czyż nie dałeś mi łaski na tym świecie?» Ale ja mu dałem wolę, bo go umiłowałem.

(2) I dlatego posłałem do niego moich sprawiedliwych aniołów, aby go strzegli w dzień i noc”.

(3) Rzecze Sedrach: „Wiem, Panie, że spośród tego, co posiadasz, pierwszego umiłowałeś człowieka; spośród czworonogów – jagnię; spośród drzew – oliwkę; spośród owoców – winną latorośl; spośród istot latających – pszczołę; spośród rzek – Jordan; spośród miast – Jerozolimę.

(4) A to wszystko, o mój Panie, kocha również człowiek”.

(5) Rzecze Bóg do Serdracha: „Zapytam cię o jedną rzecz, Sedrachu: jeśli mi odpowiesz, dalej dyskutuj ze mną nawet jeśli Mnie, który cię stworzyłem, kusiłeś”.

(6) Rzecze Sedrach: „Mów, Panie Boże!”.

(7) Rzecze do niego Bóg: „Odkąd Ja wszystko uczyniłem, ile ludzi się narodziło? Iłu umarło? I ilu ma umrzeć? I ile mają włosów?

(8) Powiedz mi Sedrachu odkąd wszystko stworzyłem, niebo i ziemię, ile drzew zrodziło się na ziemi? I ile padło? I ile ma paść? I ile mają liści?

(9) Powiedz mi, Sedrachu, odkąd uczyniłem morze, ile fal się podniosło? I ile zapadło się? I ile ma się podnieść? I ile wiatrów wiało na brzeg morski?

(10) Powiedz mi Sedrachu, od założenia świata wieków, podczas deszczów z powietrza, ile na świat padło kropel? I ile ma jeszcze spaść?”

(11) I rzekł Sedrach: „Tylko Ty, Panie, poznałeś to wszystko. Tylko Ty wszystko wiesz.

(12) Ja jednak Ciebie błagam, uwolnij człowieka od kary. Jeśli zaś nie, obym i ja poniósł karę, ale bym ja nie został oddzielony od mego ludu!”

 

Rozdział 9 (Sdr 9)

(1) I rzekł Bóg do Syna swojego jednorodzonego: „Idź, weź duszę mojego umiłowanego Sedracha i złóż ją w raju!”

(2) Mówi jednorodzony Syn do Sedracha: „Daj mi duszę, którą złożył Ojciec nasz w łonie matki, w twoim świętym mieszkaniu od dzieciństwa”.

(3) Mówi Sedrach: „Nie dam Ci mojej duszy!”

(4) Mówi do niego Syn: „Po co Ja więc zostałem posłany i przyszedłem, kiedy Ty szukasz pretekstów?

(5) Ja otrzymałem rozkaz od mego Ojca, abym, nie wahając się, wziął twoją duszę. Daj Mi więc twoją upragnioną duszę”

 

Rozdział 10 (Sdr 10)

(1) I rzekł Sedrach do Boga: „Skąd chcesz wziąć duszę moją i z jakiego członku?”

(2) I rzekł do Niego Bóg: „Czy ty nie wiesz, że ona znajduje się po środku twoich płuc i serca i że rozkłada się po wszystkich Twoich członkach?

(3) Bierze się ja natomiast z ust, przez krtań i gardło. I w tej godzinie, kiedy ma ona wyjść, najpierw zostaje ona ściśnięta i zgarnięta od paznokci ze wszystkich członków.

(4) Jest wtedy rzeczą konieczną, by ją oddzielić od ciała i wyrwać z serca”.

(5) Gdy to usłyszał Sedrach, i gdy wspomniał na śmierć, przejął się bardzo.

(6) I rzekł Sedrach do Boga: „Daj mi Panie chwilę krótkiego wytchnienia, abym mógł zapłakać: słyszałem bowiem, że łzy mogą bardzo wiele i dają ulgę biednemu ciału Twojego stworzenia”.

 

Rozdział 11 (Sdr 11)

(1) I zaczął płakać i lamentować, mówiąc: „O głowo, ustrojona nadzwyczajnie, jak niebo, o słoń­ce świetliste dla nieba i ziemi.

(2) Twoje włosy są sławniejsze od Teman a oczy od Bosor. Uszy twoje są większe niż grzmoty, język głośniejszy od trąby.

(3) Twój mózg jest jak małe stworzenie. Głowa zaś porusza całym ciałem.

(4) Najcudniejszy i najpiękniejszy od wszystkich umiłowany […] a teraz upadłszy na ziemię stanie się nieznaną.

(5) O ręce, pięknie wyuczone i pracowite, przez które naczynie [ciała] jest żywione.

(6) O spracowane ręce, które wszystko gromadząc upiększają dom.

(7) O palce, ozdobione srebrem i złotem: wielkie dzieła są dokonywane przez palce.

(8) Palce zaś poruszają trzy stawy, i gromadzą piękno. Teraz zaś stajecie się tylko przybyszami na tym świecie.

(9) O nogi pięknie chodzące, które biegniecie same z siebie, najszybsze i niezwyciężone.

(10) O kolana dobrze ustalone: bez was naczynie [ciała] nie poruszałoby się.

(11) 0 nogi, biegnące wraz ze słońcem i księżycem, w nocy i we dnie i zgarniające wszystko: pokarmy i napoje, oraz niosące naczynie [ciała].

(12) O nogi najsilniejsze, piękne w biegu, uderzające w ziemię, które gromadzicie wszelkie dobro dla domów.

(13) O nogi, które nosicie ciało i biegniecie do świątyni czyniąc pokutę i wezwanie świętych. A teraz pozostajecie bez ruchu!

(14) O głowo, i ręce, i nogi aż do teraz was zbawiam.

(15) O duszo, po co rzucona w pokorne i biedne ciało? A teraz oddzielacie się od niego i odchodzisz, gdzie woła cię Pan, a najbiedniejsze ciało podążą na sąd.

(16) O ciało pięknie ozdobione, z włosami rozwianymi jak gwiazdy.

(17) O głowo ozdobiona jak niebo.

(18) O twarzy pięknie uperfumowana, o oczy niosące światło,

(19) O głosie jak echo trąby, o języku, niosący pojednanie. O brodo pięknie ozdobiona. O gwiazdo kształtne włosy. O głowo wysoka jak niebo. O ciało pięknie ozdobione niosące słodycz wszystko poznającą,

(20) A teraz upadłe na ziemię; Twoja piękność stanie się niewidzialna.

 

Rozdział 12 (Sdr 12)

(1) Rzecze do niego Chrystus: „Przestań Sedrachu, dokąd będziesz wylewał łzy i jęczał? Raj jest dla ciebie otwarty, a umarły będziesz tam żył”.

(2) Rzecze do niego Sedrach: „Jeszcze raz przemówię do ciebie, Panie, jak długo żyć będę, nim jeszcze umrę. Nie pogardzaj moją proś­bą!”

(3) Rzecze do niego Pan: „Mów, Sedrachu!”

(4) [Rzecze Sedrach]: „Jeżeli człowiek żył osiemdziesiąt, dziewięć­dziesiąt lub sto lat, a żył w grzechach, a nawróci się i bę­dzie ten człowiek pędził życie na pokucie, w ciągu ilu dni pokuty przebaczysz mu grzechy?”

(5) Rzecze do niego Bóg: „Jeśli się nawróci, żyjąc sto lub osiemdziesiąt lat, i będzie pokutował przez trzy lata i zacznie przynosić owoc sprawiedliwości, a śmierć przybędzie, nie będę pamiętał o wszystkich jego grzechach”.

 

Rozdział 13 (Sdr 13)

(1) Rzecze do niego Sedrach: „Trzy lata, to długo, Panie mój. Oby śmierć nie przybyła do niego, gdy on jeszcze nie dopełnił swojej pokuty.

(2) Zmiłuj się Panie nad swoim obrazem, ulituj się, bo długim okresem czasu są trzy lata”.

(3) Rzecze do niego Bóg: „Jeśli człowiek żyje sto lat i pamięta o swojej śmierci, i wyznaje swoje [grzechy] wobec ludzi, i tak go znajdę po [pewnym] czasie, zgładzę wszystkie jego grzechy”.

(4) Rzecze znowu Sedrach: „Panie, wzywam znowu Twego zmiłowania dla Twojego stworzenia.

(5) Długi to czas: oby śmierć nie przyszła i nie porwał go gwałtownie”.

(6) Rzecze doń Zbawca: „Postawię ci umiłowany Sedrachu, mój umiłowany, jedno pytanie, a potem ty się mnie zapytasz: jeżeli grzesznik będzie czynił pokutę przez dni czterdzieści, czyż będę pamiętał o wszystkich grzechach, które on popełnił?”

 

Rozdział 14 (Sdr 14)

(1)  Rzecze Sedrach do archanioła Michała: „Słuchaj mnie, potężny opiekunie, wesprzyj mnie i bądź moim przedstawicielem u Boga, aby On zmiłował się nad światem”.

(2) I padli na twarz, wzywali Boga i mówili: „Poucz nas, Panie, jak i jaką pokutą zbawi się człowiek, i z jakim trudem?”

(3) [Rzecze Bóg]: „Przez pokutę, przez wzywanie w liturgiach, w potokach łez, przez przejmują­ ce jęki.

(4) Czyż nie wiesz, że mój prorok, Dawid przez łzy – a podobnie i inni – zostali zbawieni w jednej chwili.

(5.) Wiesz, Sedrachu, że są poganie, którzy wprawdzie nie mają prawa, ale także je wypełniają.

(6) Wprawdzie oni nie zostali ochrzczeni, jednak zstąpił na nich mój boski duch i zwrócili się ku mojemu chrztowi, i przyjąłem ich wraz ze sprawiedliwymi na łono Abrahama.

(7) Są i inni, którzy wprawdzie zostali ochrzczeni chrztem moim i otrzymali mój święty olej [myron], a jednak opanowała ich ostateczna rozpacz i nie mieli zamiaru się odmienić.

(8) A jednak ja oczekuję na nich z wielkim zmiłowaniem, z wielką litością i wspaniałomyślnością, aby się odmienili. A mimo to uczynili oni to, czego nienawidzi moja Boska natura, i nie usłuchali mędrca, który pytał słowami: «Nie usprawiedliwimy nigdy grzesznika?»

(9) Czyż ty doskonałe nie wiesz, że stoi napisane w [Piśmie]: «nie nawrócili się i nie widzą kary».

(10) Oni jednak nie słuchali Apostołów ani mojego słowa zapisanego w Ewangelii, i zmartwili aniołów moich nawet w czasie zgromadzenia i

(11) W czasie liturgii nie uważali na mojego anioła, i nie uczęszczali do moich świętych kościołów,

(12) Ale stali i nie padali na twarz z lękiem i drżeniem, ale wygłaszali wzniosłe mowy, których nie przyjmowałem ani Ja ani moi aniołowie”.

 

Rozdział 15 (Sdr 15)

(1) Rzecze Sedrach do Boga: „Panie, Ty jedynie jesteś bez grzechu i wielce miłosierny, i pełen zmiłowania i litości dla grzeszników, ale Twoja Boskość rzekła:

(2) Nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników, aby się nawrócili*”

(3) I rzekł Pan do Serdracha: „Czyż nie wiesz, Sedrachu, że łotr w jednej chwili odmienił się i został zbawiony?

(4) Czy nie wiesz, że mój Apostoł i Ewangelista w jednej chwili został zbawiony [grzesznicy natomiast nie są zbawieni]

(5) Bo ich serca są jak zgniły kamień – oni chodzą po drogach niegodziwości i zginą razem z Antychrystem”.

(6) Rzecze Sedrach: „Panie mój, Ty powiedziałeś: «Boski mój duch zstąpił na pogan, któ­rzy nie mieli prawa, lecz wypełniali prawo*.

(7) Jak łotr, Apostoł i Ewangelista, i inni weszli do Twego królestwa, Panie mój,

(8) Tak i nad tymi, którzy w ostatnich czasach zgrzeszyli, zmiłuj się Panie. Boży

 

Rozdział 16 (Sdr 16)

(1) Rzecze Pan do Sedracha: „Dałem człowiekowi trzy okresy:

(2) Gdy był młody, z powodu jego młodości przymykałem oka na jego występki; gdy jednak stał się mężem, czuwałem nad jego sumieniem; gdy zaś stał się starcem, czuwałem nad nim, by się nawrócił”.

(3) Rzecze Sedrach: „Panie, Ty wszystko wiesz i znasz: miej jednak zmiłowanie nad grzesznikami”.

(4) Rzecze doń Pan: „Sedrachu mój umiłowany, obiecuję współczucie poniżej czterdziestu dni aż do dwudziestu.

(5) A kto będzie pamię­ tał o twoim imieniu, nie dozna kary, ale znajdzie się ze sprawiedliwymi w miejscu odpoczynku i pokoju.

(6) A jeśli kto przepisze to pismo przedziwne, nie zostanie mu policzony grzech jego na wieki wieków”.

(7) I rzecze Sedrach: „Panie, jeśliby kto uczynił procesję ze światłem dla Twego sługi, uwolnij go Panie, od wszelkiego zła”.

(8) I rzecze sługa Boży, Sedrach: „Teraz weź duszę moją, Panie!”

(9) I wziął go Pan, i umieścił w raju, wraz ze wszystkimi świętymi.

(10) Jemu chwała, i moc na wieki wieków. Niech tak się stanie.

 

 

 

 

 

 

 

Cudze Tłumaczenie

Angielskojęzyczne źródło

The Apocalypse of Sedrach.

————————————

 

THE APOCALYPSE OF SEDRACH 

Also known as The Word of Sedrach. It is an ancient apocryphal text. The name of the main figure, Sedrach, may be the Greek form of Shadrach, the name of one of the three individuals put into the fiery furnace in the Book of Daniel. However, it may be a corruption of Esdras, the Greek form of Ezra. The text has much similarity with other apocryphal texts attributed to Ezra, such as the Apocalypse of Ezra

THE Word of the holy and blessed Sedrach concerning love and concerning repentance and Orthodox Christians, and concerning the Second Coming of our Lord Jesus Christ. Lord give your blessing.


I. Beloved, let us prefer nothing in honor except sincere love: for in many things we stumble every day and night and hour. And for this cause let us gain love, for it covers a multitude of sins: for what is the profit, my children, if we have all things, and have not saving love. O blessed love, supplier of all good things. Blessed is the man who has gained the true faith and sincere love, according as the Master said, there is no greater love than this that a man should lay down his life for his friend.

II. And invisibly he received a voice in his ears: Come here, Sedrach, since you wish and desire to converse with God and ask of him that he may reveal unto you whatever you wish to ask. And Sedrach said: What, Sir? And the voice said to him: I was sent to you to raise you here into heaven. And he said: I desired to speak mouth to mouth with God: I am not fit, Sir, to come into heaven. And stretching out his wings he took him up and he came into heaven to the very flame, and he set him as high as the third heaven, and in it stood the flame of the divinity.

III. And the Lord saith to him: Welcome, my beloved Sedrach: What suit have you against God who created you, that you have said, I desired to speak face to face with God? Sedrach said to him: Yes, truly, the son has a suit with the Father: my Lord, why did you make the earth? The Lord said to him: For man’s sake. Sedrach said: And why did You make the sea? Why did You scatter every good thing on the earth? The Lord said to him: For man’s sake. Sedrach said to him: If You did these things, why will You destroy him? And the Lord said: Man is my work and the creature of my hands, and I discipline him as I find good.

IV. Sedrach said to him: Chastisement and fire are Your discipline: they are bitter, my Lord: it were well for man if he had not been born: why then did You make him, my Lord? Why did You weary Your pure hands and create man, since You did not intend to have mercy on him? God said to him: I made Adam the first creature and placed him in Paradise in the midst of the tree of life and said to him: Eat of all the fruits, but beware of the tree of life: for if you eat of it, you shall die the death. But he transgressed my commandment, and being beguiled by the devil ate of the tree.

V. Sedrach said to him: Of Your will Adam was beguiled, my Lord: You commanded Your angels to make approach to Adam, and the first of the angels himself transgressed Your commandment and did not make approach to him, and You did banish him, because he transgressed Your commandment and did not make any approach to the work of Your hands: if You loved man, why did You not slay the devil, the worker of unrighteousness? Who is able to fight an invisible spirit? And he as a smoke enters into the hearts of men and teaches them every sin: he fights against You, the immortal God, and what can wretched man then do to him? But have mercy, O Lord, and stop the chastisements: but if not, count me also with the sinners: if You will have no mercy on the sinners, where are Your mercies, where is Your compassion, O Lord?

VI. God said to him: Be it known unto you that I ordered all things to be placable to him: I gave him understanding and made him the heir of heaven and earth, and I subjected all things to him, and every living thing flees from him and from before his face: but he, having received of mine, became alien, adulterous, and sinful: tell me, what father, having given his son his portion, when he takes his substance and leaves his father and goes away and becomes an alien and serves an alien, when the father sees that the son has deserted him, does not darken his heart, and does not the father go and take his substance and banish him from his glory because he deserted his father? And how have I, the wonderful and jealous God, given him everything, and he having received these things has become an adulterer and a sinner?

VII. Sedrach said to him: You, O Lord, did create man. You knew of what sort of mind he was and of what sort of knowledge we are, and You made it a cause for chastisement: but cast him forth; for shall not I alone fill up the heavenly places? But if that is not to be so save man too, O Lord. He failed by Your will, wretched man. Why do you waste words on me, Sedrach? I created Adam and his wife and the sun and said: Behold each other how bright he is, and the wife of Adam is brighter in the beauty of the moon and he was the giver of her life. Sedrach saith: but of what profit are beauties if they die away into the earth? How did You say, O Lord, You shall not return evil for evil? How is it, O Lord? the word of Your divinity never lies, and why do You retaliate on man? or do You not in so doing render evil for evil? I know that among the quadrupeds there is no other so wily and unreasonable as the mule. But we strike it with the bridle when we wish: and You have angels: send them forth to guard them, and when man inclines towards sin, to take hold of his foot and not let him go wherever he would.

VIII. God said to him: If I catch him by the foot, he will say, You have given me no joy in the world. But I have left him to his own will because I loved him. Wherefore I sent forth my righteous angels to guard him night and day. Sedrach said: I know, O Lord, that of all Your creatures You chiefly loved man, of the quadrupeds the sheep, of woods the olive, of fruits the vine, of flying things the bee, of rivers the Jordan, of cities Jerusalem. And all these man also loves, my Lord. God said to Sedrach: I will ask you one thing, Sedrach: if you answer me, then I may fitly help you, even though you have tempted your creator. Sedrach said: Speak. The Lord God said: Since I made all things, how many men were born and how many died, and how many are to die and how many hairs have they? Tell me, Sedrach, since the heaven was created and the earth, how many trees grew in the world, and how many fell, and how many are to fall, and how many are to arise, and how many leaves have they? Tell me, Sedrach, since I made the sea, how many waves arose and how many fell, and how many are to arise, and how many winds blow along the margin of the sea? Tell me, Sedrach, from the creation of the world of the ages, when the air rained, how many drops fell upon the land, and how many are to fall? And Sedrach said: You alone know all these things, O Lord; You only understand all these things: only, I pray You, deliver man from chastisement, and I shall not be separated from our race.

IX. And God said to his only begotten Son: Go, take the soul of Sedrach my beloved, and place it in Paradise. The only begotten Son said to Sedrach: Give me the trust which our Father deposited in the womb of your mother in the holy tabernacle of your body from a child. Sedrach said: I will not give You my soul. God said to him: And wherefore was I sent to come here, and you plead against me? For I was commanded by my Father not to take your soul with violence; but if not, then give Me your most greatly desired soul.

X. And Sedrach said to God: And from where do You intend to take my soul, and from which part of my being? And God said to him: Do you not know that it is placed in the midst of your lungs and heart and is dispersed into all your being? It is brought up through the throat and gullet and the mouth and at whatever hour it is predestined to come forth, it is scattered, and brought together from the points of the nails and from all the parts of the body, and there is a great necessity that it should be separated from the body and parted from the heart. When Sedrach had heard all these things and had considered the memory of death he was greatly astounded, and Sedrach said to God: O Lord, give me a little respite that I may weep, for I have heard that tears are able to do much and much remedy comes to the lowly body of Your creature.

XI. And weeping and bewailing he began to say: O marvelous head of heavenly adornment: O radiant as the sun which shines on heaven and earth: your hairs are known from Teman, your eyes from Bosor, your ears from thunder, your tongue from a trumpet, and your brain is a small creation, your head the energy of the whole body: O friendly and most fair beloved by all, and now falling into the earth it must become forgotten. O hands, mild, fair-fingered, worn with toil by which the body is nourished: O hands, so adept of all, heaping up from all quarters you made ready houses. O fingers adorned and decked with gold and silver rings: and great worlds are led by the fingers: the three joints enfold the palms, and heap up beautiful things: and now you must become aliens to the world. O feet, skilfully walking about, self-running, most swift, unconquerable: O knees, fitted together, because without you the body does not move: the feet run along with the sun and the moon in the night and in the day, heaping up all things, foods and drinks, and nourishing the body: O feet, most swift and fair runners, moving on the face of the earth, getting ready the house with every good thing: O feet which bear up the whole body, that run up to the temples, making repentance and calling on the saints, and now you are to remain motionless. O head and hands and feet, until now I have kept you. O soul, what sent you into the humble and wretched body? and now being separated from it, you are going up where the Lord called you, and the wretched body goes away to judgment. O body well-adorned, hair clothed with stars, head of heavenly adornment and dress: O face well-anointed, light-bringing eyes, voice trumpet-like, tongue placable, chin fairly adorned, hairs like the stars, head high as heaven, body decked out, light-bringing eves that know all things–and now you shall fall into the earth and under the earth your beauty shall disappear.

XII. Christ said to him: Stay, Sedrach; how long do you weep and groan? Paradise is opened to you, and, dying, you shall live. Sedrach said to him: Once more I will speak unto You, O Lord: How long shall I live before I die? and do not disregard my prayer. The Lord said to him: Speak, O Sedrach. Sedrach said: If a man shall live eighty or ninety or a hundred years, and live these years in sin, and again shall turn, and the man live in repentance, in how many days do You forgive him his sins? God said to him: If he shall live a hundred or eighty years and shall turn and repent for three years and do the fruit of righteousness, and death shall overtake him, I will not remember all his sins.

XIII. Sedrach said to him: The three years are a long time, my Lord, in case death overtake him and he fulfill not his repentance: have mercy, Lord, on Your image and have compassion, for the three years are many. God said to him: If a man live a hundred years and remember his death and confess before men and I find him, after a time I will forgive all his sins. Sedrach said again: I will again beg Your compassion for Your creature. The time is long in case death overtake him and snatch him suddenly. The Saviour said to him: I will ask you one word, Sedrach, my beloved, then you shall ask me in turn: if the man shall repent for forty days I will not remember all his sins which he did.

XIV. And Sedrach said to the archangel Michael: Listen to me, O powerful chief, and help me and be my envoy that God may have mercy on the world. And falling on their faces, they besought the Lord and said: O Lord, teach us how and by what sort of repentance and by what labor man shall be saved. God said: By repentance, by intercession, by liturgy, by tears in streams, in hot groaning. Do you not know that my prophet David was saved by tears, and the rest were saved in one moment? You know, Sedrach, that there are nations which have not the law and which do the works of the law: for if they are unbaptized and my divine spirit come unto them and they turn to my baptism, I also receive them with my righteous ones into Abraham’s bosom. And there are some who have been baptized with my baptism and who have shared in my divine part and become reprobate in complete reprobation and will not repent: and I suffer them with much compassion and much pity and wealth in order that they may repent, but they do the things which my divinity hates, and did not listen to the wise man asking them, saying, we by no means justify a sinner. Do you not most certainly know that it is written: And those who repent never see chastisement? And they did not listen to the Apostles or to my word in the Gospels, and they grieve my angels, and truly they do not attend to my messenger in the assemblies for communion and in my services, and they do not stand in my holy churches, but they stand and do not fall down and worship in fear and trembling, but boast things which I do not accept, or my holy angels.

XV. Sedrach said to God: O Lord, You alone are sinless and very compassionate, having compassion and pity for sinners, but Your divinity said: I am not come to call the righteous but sinners to repentance. And the Lord said to Sedrach: Do you not know, Sedrach, that the thief was saved in one moment to repent? Do you not know that my apostle and evangelist was saved in one moment? There is no salvation for these sinners for their hearts are like rotten stone: these are they who walk in impious ways and who shall be destroyed with Antichrist. Sedrach said: O my Lord, You also said: My divine spirit entered into the nations which, not having the law, do the things of the law. So also the thief and the apostle and evangelist and the rest of those who have already got into thy Kingdom. O my Lord; so likewise do You pardon those who have sinned to the last: for life is very toilsome and there is no time for repentance.

XVI. The Lord said to Sedrach: I made man in three stages: when he is young, I overlooked his faults as he was young: and again when he was a man I considered his purpose: and again when he grows old, I preserve him so he may repent. Sedrach said: O Lord, You know and understand all these things: but have sympathy for sinners. The Lord said to him: Sedrach, my beloved, I promise to have sympathy and bring down the forty days to twenty: and whosoever shall remember your name shall not see the place of chastisement, but shall be with the just in a place of refreshment and rest: and if anyone shall record this wonderful word his sins shall not be reckoned against him for ever and ever. And Sedrach said: O Lord, and if anyone shall bring enlightenment to your servant, save him, O Lord, from all evil. And Sedrach, the servant of the Lord, said: Now take my soul, O Lord. And God took him and placed him in Paradise with all the saints. To whom be the glory and the power for ever and ever. Amen.

 

NOTE: The possibility that „Sedrach” was originally „Esdras” can be understood when one sees the similarity in the Greek names.

σεδραχ = SEDRACH

εσδρας = ESDRAS

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.