3 Księga Mojżeszowa (Kpł)

 

 Księga Kapłańska

Septuaginta LXX

 

 

 

Leutikon

Rozdział 1

1: 1 A Pan wezwał Mojżesza ponownie i przemówił do niego z Namiotu świadka, mówiąc: Mów do Izraelitów i rzeczesz do nich: 2 Jeśli każdy człowiek z was powinien przynieść prezenty dla Pana, wy przyniosą wasze dary bydła, wołów i owiec. 3 Jeśli jego darem będzie całopalenie, przywiedzie nieskazitelnego męskiego stada do drzwi namiotu świadectwa, sprawi, że będzie to do przyjęcia przed Panem. 4 I włoży rękę swą na głowę całopalenia, jako rzecz przyjemną mu, aby dokonał przebłagania za niego. 5 I zabiją cielca przed Panem; a synowie Aarona, kapłanów, przyniosą krew, i obleją krew wokół na ołtarzu, który jestu drzwi Namiotu Świadków. 6 Przetopiwszy całą ofiarę całopalenia, podzielą ją członkami. 7 A synowie Aarona, kapłanów, spalą na ołtarzu, a palą drewno na stos. 8 Synowie Aarona, kapłanów, spięją podzielone części, głowę i tłuszcz na drewnie na ogniu, drewno, które jest na ołtarzu. 9 A wnętrzności i nogi obmyją w wodzie, a kapłani położy wszystko na ołtarzu; jest to całopalenie, ofiara, woń słodkiego smaku dla Pana. 10 A jeśli jego dar jest z owiec dla Pana, z jagniąt lub dzieci na całopalone ofiary, przyniesie mu mężczyznę bez skazy. 11 I położy rękę swoję na głowie; i zabiją go przy boku ołtarza na północy przed Panem, a synowie Aarona, kapłanów, wyleją jego krew na ołtarz wokoło. 12 I podzielą go swoimi kończynami, głową i tłuszczem, a kapłani ułożą je na drewnie, które jest w ogniu, na ołtarzu. 13 I umyją wnętrzności i nogi wodą, a kapłan przyniesie wszystkie częścii połóżcie je na ołtarzu: jest to całopalenie, ofiara, woń słodkiego smaku dla Pana. 14 A jeźliby przyniósł dar jego, ofiarę całopalenia Panu, ptaków, przyniesie dar jego gołębi albo gołębi. 15 I przyniesie kapłan do ołtarza, i odetnie głowę swoję; a położy go kapłan na ołtarzu, i wyryje krew na dnie ołtarza. 16 I odrzuci plon piórami, a wyrzuci je przy ołtarzu na wschód, ku miejscu popiołu. 17 A on oderwie go od skrzydeł i nie rozdzieli go, a kapłan położy go na ołtarzu na drewnie, który jest w ogniu: jest to całopalenie, ofiara, słodko pachnący smak Pan.

Rozdział 2

2: 1 A jeśli dusza przyniesie dar, ofiarę dla Pana, jego darem będzie mąka; i wyleje nań oliwę, a na niej kadzidło; to jest ofiara. 2 I przyniesie ją do kapłanów, synów Aarona: A wziąwszy z niej garść najczystszej mąki z olejem, a wszyscy jej kadzidło, następnie kapłan umieścić pamiątkę jej na ołtarzu: to jest ofiara, zapach słodkiego smaku dla Pana. 3 A ostatek ofiary będzie dla Aarona i jego synów, najświętsza część z ofiar Pana. 4 A jeźli przyniesie jako dar ofiarę wypieczoną z pieca, dar dla Pana z mąki pszennej, przyniesiechleb przaśny ugniatany oliwą i placki przaśne namaszczone olejem. 5 A jeśli twój dar jest ofiarą z patelni, jest to delikatna mąka zmieszana z oliwą, przaśne ofiary . 6 I rozbijesz je na kawałki i wylejesz na nich oliwę; jest to ofiara dla Pana. 7 A jeśli twój dar będzie ofiarą z ogniska domowego, zrobi się z mąki z mąki. 8 I złoży ofiarę, którą z nich uczyni Panu, i przyniesie ją kapłanowi. 9 I zbliży się kapłan do ołtarza, i odejmie od ofiary pamiątkę po nim, a kapłan położy go na ołtarzu: całopalenie, woń słodkiego smaku do Pana. 10 A to, co pozostało z ofiarypowinny byćdla Aarona i jego synów, najświętszych z całopalenia Pańskiego. 11 Nie będziecie zaczynać żadnej ofiary, którą przyniesiecie Panu; na celu jakiegokolwiek zakwasu, ani miodu, wy nie wprowadzicie tego zaoferować prezent dla Pana. 12 I przywiedziecie je na drogę owocom Panu, ale nie będą ofiarowani na ołtarzu, aby się nasycić wonnością dla Pana. 13 Każdy dar waszej ofiary będzie przyprawiony solą; nie pomijajcie soli przymierza Pańskiego z waszych ofiar; w każdym darze waszym ofiarujcie sól Panu, Bogu waszemu. 14 A gdybyś ofiarował Panu ofiarę pierworodną, to będzie nowe ziarno zmielone iprażone dla Pana; więc przyniesiesz ofiarę pierwocin. 15 I nalej nań oliwy, a na niej postawisz kadzidło: to jest ofiara. 16 Kapłan zaoferować pamiątkę nim podjęte z ziaren z olejem, a wszystkie jego kadzidło: jest to całopalenie Panu.

Rozdział 3

3: 1 A jeźliż podarunek jego dla Pana będzie ofiarą za pokój, jeźliby go przywiódł z wołów, czy to męski, czy kobiecy, przywiedzie go nieskalanego przed obliczem Pańskiem. 2 I włoży ręce na głowę tego daru, i zabije go przed Panem, przy drzwiach przybytku świadectwa. Kapłani, synowie Aarona, wyleją krew na ołtarz całopalenia wokoło. 3 I przyniosą ofiarę spokojną ofiarę całopalenia Panu, tłuszcz okrywający brzuch i cały tłuszcz na brzuchu. 4 A dwie nerki i tłuszcz, który jest na nich; odbiera to, co jest na udach, a pieczeń nad wątrobą wraz z nerkami. 5 I złożą kapłani, synowie Aarona, na ołtarzu na całopalenie,jest to całopalenie, zapach słodkiego smaku dla Pana. 6 A jeźliby był dar jego od owiec, ofiara przebłagalna dla Pana, mężczyzny lub niewiasty, przyniesie to nieskazitelne. 7 Jeśli przyniesie baranka na swój dar, przyniesie go przed Pana. 8 I włoży ręce na głowę ofiary jego, i zabije ją przy drzwiach przybytku świadectwa; a kapłani, synowie Aaronowi, wyleją krew na ołtarz dokoła. 9 I przyniesie ofierze ofiarę całopalenia Panu: tłuszcz i nieumiejętną część nieskazitelną zabrać będzie lędźwiom, i odbierając wszelki tłuszcz, który okrywa brzuch, i wszelki tłuszcz, który jest na brzuchu, 10 i zarówno nerki, jak i tłuszcz, który jest na nich, ico jest na udach, a pieczeń, która jest na wątrobie z nerkami, 11 kapłan ofiaruje je na ołtarzu: jest to ofiara słodkiego smaku, ofiara całopalenia dla Pana.

12 A jeśli ofiara jego będzie z kozłów, tedy przyniesie ją przed Panem. 13 I włoży ręce na głowę jego; i zabiją ją przed Panem przy drzwiach przybytku świadectwa; a kapłani, synowie Aaronowi, wyleją krew na ołtarz dokoła. 14 I ofiarować będzie mu całopalenie Panu, i tłuszcz, który przykrywa brzuch, i cały tłuszcz, który jest na brzuchu. 15 A tak i nerki, i wszelki tłuszcz, który na nich jest, i to, co jest na udach, i nerka z nerkami, odją. 16 I ofiarować je będzie kapłan na ołtarzu; to jest ofiara całopalenia, woń słodkiego smaku dla Pana. Cały tłuszcz należy do Pana. 17 Jest to ustawa wieczysta dla waszych pokoleń we wszystkich waszych domach; nie będziecie jeść tłuszczu ani krwi.

Rozdział 4

4: 1 I przemówił Pan do Mojżesza, mówiąc: 2 Mówcie do synów Izraelskich, mówiąc: Jeśli dusza grzeszy niechętnie przed Panem, w każdym z przykazań Bożych dotyczących rzeczy, których nie powinien czynić, i wykonają niektóre z nich; 3 Jeśli namaszczony kapłan grzeszy tak, aby spowodować grzech ludzi, wtedy przyniesie za swój grzech, który zgrzeszył, nieskazitelne cielęta stada dla Pana za jego grzech. 4 I przywiodę cielę do drzwi przybytku świadectwa przed Panem, i włoży rękę swoję na głowę cielca przed Panem, a zabije cielca przed obliczem Pańskiem. 5 Namaszczony kapłan, który został konsekrowany po otrzymaniu krwi cielęcej, wprowadzi ją do Namiotu Świadków. 6 I kapłan zanurzy palec w krwi, i pokropi krwią siedem razy przed Panem, przeciw świętej zasłonie. 7 I obleje kapłan z krwi cielca na rogach ołtarza kadzidła złożnego, które jest przed Panem, który jest w przybytku świadectwa; a wszystka krew cielca wyleje u stóp ołtarza całopalonych ofiar, które są przy drzwiach przybytku świadectwa. 8 A wszystek tłustość cielca z ofiary za grzech odstąpi od niego; tłuszcz, który pokrywa wnętrze, i cały tłuszcz, który jest w środku, 9 i dwie nerki, i tłuszcz, który jest na nich, który jest na udach, i pieczeń, która jest na wątrobie z nerkami, zabrać, 10 A gdy odrywa je od cielca ofiary pokoju, tak i kapłan ofiaruje ją na ołtarzu całopalenia. 11podejmują one skórę łydki i całe ciało z głowy i kończyn i brzuch i łajna, 12 i przeprowadzają one całą łydkę wyjścia z obozu w czystym miejscu, gdzie wylać prochy i spalą ją tam na drewnie z ogniem: będzie spalone na popiele wylanym.

13 A jeśli całe zgromadzenie Izraela wykrada się nieumiejętnie, a coś powinno ujść uwadze zgromadzenia, a oni powinni uczynić jedną rzecz zakazaną z żadnego z przykazań Pana, co nie powinno być czynione i powinno być niesprawiedliwe 14. a grzech, który zgrzeszyli, stanie się im znany, wtedy zgromadzenie przyniesie nieskazitelne cielęta stada na ofiarę za grzech, i przyniosą je do drzwi Namiotu Świadków. 15 Starsi zgromadzenia złożą ręce na łydce przed Panem i zabiją cielca przed Panem. 16 I namaszczony kapłan wprowadzi krew cielca do Namiotu Świadków. 17 I kapłan zanurzy palec w krwi cielca, i siedmiokroć pokropi to przed Panem, przed zasłoną przybytku. 18 I umieści kapłan trochę krwi na rogach ołtarza kadzenia, który jest przed Panem, który jest w przybytku świadectwa; i wyleje całą krew na dnie ołtarza całopalonych ofiar, który jest przy wejściu do Namiotu Świadków. 19 I zabierze z niego wszelki tłuszcz, i ofiaruje go na ołtarzu. 20 I uczyni cielcu, tak jak u cielca na ofiarę za grzech, tak się stanie; a kapłan dokona przebłagania za nich, a grzech zostanie im odpuszczony. 21 I wydadzą cielca całego bez obozu, i spalą cielca, jak spalili byłego cielca:

22 A jeźliby zgrzeszył władca, a złamał jedno z przykazań Pana, Boga swego, czyniąc rzecz, której nie wolno uczynić, niechętnie, a grzesząc i dopuszczając się, 23 i jego przewinienie, w które zgrzeszył, wiedz, on, a potem ofiaruje za swój dar dzieciaka z kozła, mężczyznę bez skazy. 24 I włoży rękę na głowę dzieciaka, i zabiją go w miejscu, gdzie zabijają ofiarycałopalone ofiary przed Panem; to jest ofiara za grzech. 25 A kapłan włoży trochę krwi ofiary za grzech palcem w rogi ołtarza całopalenia; i wyleje całą jego krew przez dno ołtarza całopalonych ofiar. 26 I ofiarować będzie cały tłuszcz na ołtarzu, jako tłustość ofiary pokojowej; a kapłan dokona przebłagania za grzechy jego, a będzie mu odpuszczono.

27 A jeśliby dusza ludu tego kraju zgrzeszyła niechętnie, czyniąc coś przeciwnego do któregokolwiek z przykazań Pana, którego nie powinno się czynić, i będzie niesprawiedliwe, 28 i jego grzechy będą mu znane, w którym zgrzeszył, wtedy przyprowadzi koźlę z kozła, niewiastę bez skazy przyniesie za swój grzech, który zgrzeszył. 29 I włoży rękę na głowę swojej ofiary za grzech, i zabiją dzieciaka za ofiarę za grzech w miejscu, gdzie zabijają ofiary.całopalenia. 30 I weźmie kapłan z krwi swojej na palec jego, a położy ją na rogach ołtarza całopalonych ofiar; i całą jego krew wyleje pod stopę ołtarza. 31 I zabierze wszelki tłuszcz, jako tłustość, od ofiary pokojowej ofiarowany będzie, a kapłan ofiaruje ją na ołtarzu, aby pachniał słodkim smakiem dla Pana; a kapłan dokona przebłagania za niego, a grzech jego będzie mu odpuszczony.

32 A jeźliby ofiarował baranka na ofiarę za grzech, ofiarowałby mu niewiastę bez skazy. 33 I włoży rękę na głowę ofiary za grzech, i zabiją go w miejscu, gdzie zabijają ofiarycałopalenia. 34 I weźmie kapłan z krwi ofiary za grzech na palec swój, a położy ją na rogach ołtarza całopalonych ofiar, i wyleje całą krew przez dno ołtarza. całopalenie. 35 I zabrać będzie wszystkie jego grube ryby, tak jak tłuszcz jagnięcy z ofiary pokojowej zostanie zabrany, a kapłan położy go na ołtarzu na ofiarę całopalenia dla Pana; a kapłan dokona przebłagania za grzechy, które zgrzeszył, i będzie mu odpuszczono.

Rozdział 5

5: 1 A jeśli grzech duszy, i usłysz głos przeklinania, a on jest świadkiem, albo widział albo był świadomy, jeśli tego nie zgłosi, poniesie swą niegodziwość. 2 Ta dusza, która dotknie się wszelkiej nieczystej rzeczy, albo ścierwu, albo tego, co nieczystego jest pojmane od zwierząt, albo trupów obrzydliwych gadówktóre są nieczyste, lub zwłoki nieczystego bydła, 3 lub powinny dotknąć nieczystości człowieka, lub cokolwiek innego, czego może on dotknąć i zostać splugawionym, i to powinno mu umknąć, ale potem powinien wiedzieć, przekroczyli. 4 Ta niesprawiedliwa dusza, która ustami ustami czyni zło lub czyni dobro zgodnie z tym, co człowiek może określić przysięgą, i to umknie jego uwadze, a on potem to pozna , a więcpowinien zgrzeszyć w jednej z tych rzeczy: 5 – wtedy on zadeklaruje swój grzech w mowach, w których zgrzeszył przez ten grzech. 6 I przyniesie przestępstwa jego przeciwko Panu, za grzechy jego, które zgrzeszył, owce z trzody baranka, koźlę z kozła za ofiarę za grzech; a kapłan dokona przebłagania za jego grzech, który zgrzeszył, a grzech jego będzie mu odpuszczony. 7 A jeźli nie może sobie pozwolić na owce, przyniesie Panu grzech jego, który grzeszył, dwa żółwia albo dwa młode gołębie; jeden za ofiarę za grzech, a drugi za całopalenie. 8 I przyniesie je do kapłana, a kapłan pierwej przyniesie ofiary za grzech; a kapłan uszczypnie głowę od szyi i nie rozdzieli ciała. 9 I pokropi z krwi ofiary za grzech na stronie ołtarza, ale resztę krwi upuści u stóp ołtarza, ponieważ jest to ofiara za grzech. 10 I uczyni drugie ofiarę całopalenia całopalenia, jak przystało; a kapłan dokona przebłagania za swój grzech, który zgrzeszył, i będzie mu odpuszczone.

11 A jeźliby nie mógł sobie pozwolić na parę żółwi albo dwa młode gołębie, przywiodłby jako dar dla grzechu, dziesiątą część efy z mąki pszennej na ofiarę za grzech; nie wyleje nań oliwy, ani nie położy na niej kadzidła, bo to jest ofiara za grzech. 12 I przyniesie ją do kapłana; a wziąwszy kapłan garść jego, złoży pamiątkę jego na ołtarzu całopalonych ofiar Panu; to jest ofiara za grzech. 13 I oczyści go kapłan za grzech swój, który zgrzeszył w jednym z tych rzeczy, i będzie mu odpuszczono; a to, co zostało, będzie kapłanem, jako ofiara z mąki.

14 I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc: 15 Dusza prawdziwie nieprzytomna i niechętnie grzeszy w którejkolwiek z rzeczy świętych Pańskich, przyniesie Panu swoje przestępstwo, barana trzody bez skazy Ceniony według sykli srebra według sykla świątnicy, za swoje przestępstwo, które popełnił. 16 I będzie wynagradzał za to, w czym grzeszył w rzeczach świętych; i doda do niej piątą część, i da ją kapłanowi; a kapłan dokona przebłagania za niego przez barana przestępstwa, a grzech jego będzie mu odpuszczony. 17 A dusza, która grzeszyć będzie, i czynić jedno przeciwkoktórekolwiek z przykazań Pana, którego nie jest w porządku, i którego nie poznał, a które popełniłoby, i będzie miało poczucie winy, 18 przyniesie nawet barana bez skazy z trzody, cenionego za cenę srebra za jego przestępstwo wobec kapłana; a kapłan dokona przebłagania za jego przewinienie niewiedzy, w którym nieświadomie wszedł w posiadanie i nie wiedział tego; i będzie mu odpuszczone. 19 Albowiem z pewnością był winny przestępstwa przed Panem.

Rozdział 6

6: 1 I przemówił Pan do Mojżesza, mówiąc: 2 Dusza, która grzeszy, i umyślnie przeoczyła przykazania Pańskie, i będzie kłamliwie rozwiązywać sprawy bliźniego w sprawie złożenia, lub w sprawie wspólnoty lub dotyczące grabieży, czy ma w niczym skrzywdzone bliźniego, 3 lub znalazł to, co zostało utracone, a mają kłamał dotyczące go, i przysiąc niesprawiedliwie dotyczące dowolnego jednego z wszystkich rzeczy, co człowiek może zrobić, tak jak grzeszyć tutaj; 4 I stanie się, gdy grzeszyć będzie i grzeszyć będzie, że przywróci łup złego, który zabrał, lub zadośćuczynienia.szkoda, którą popełnił, lub przywrócić powierzony mu depozyt, lub zagubiony przedmiot, który znalazł, a który złożył niesprawiedliwie, a nawet przywróci go w całości; i doda mu jeszcze piątą część; przywróci go temu, którego jest w dniu, w którym został skazany. 5 I przyniesie Panu za jego przewinienie, barana trzody, bez skazy, wartościowej do wielkości rzeczy, w której się znalazł. 6 I oczyści kapłan za niego przed Panem, a będzie mu odpuszczono wszystko, co uczynił, i które w nim zawinił.

7 I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc: 8 Nalaj Aarona i jego synów, mówiąc: 9 To jestprawo całopalenia; to jest całopalenie w paleniu na ołtarzu przez całą noc aż do rana; a ogień na ołtarzu będzie na nim palić, nie będzie zgaszony. 10 I włoży kapłan na lnianą tunikę, a on położy pościelowe szuflady na jego ciele; I zabrać będzie to, co zostało całkowicie spalone, które strawi ogień, i całopalenie całopalenia z ołtarza, i postawi je przy ołtarzu. 11 I odrzuci szatę swoję, i włoży kolejną szatę, a ofiarę spaloną bez obozu weźmie w czyste miejsce. 12 I ogień na ołtarzu będzie płonął na nim i nie zgaśnie; i kapłan będzie palił na nim drewno każdego ranka, i na nim nałoży na całopalenie całopalenie, i położy na niej tłuszcz ofiary pokojowej. 13 I ogień zawsze płonie na ołtarzu; nie wygasa. 14 To jest prawo ofiary, którą synowie Aarona mają zbliżyć do Pana przed ołtarzem. 15 A wziąwszy z niego garść z mąki pszennej z oliwy, i z całego kadzidła, które są na ofiarę; i ofiarować będzie na ołtarzu całopalenie jako wonność wonną, pamiątkę jego Panu. 16 Aaron i jego synowie będą jeść to, co z niego zostało; będzie ono zjedzone bez kwasu w miejscu świętym, będą je jeść na dziedzińcu Namiotu Świadków. 17 Nie będzie pieczony z zaczynem. Dałem im jako ofiarę całopalenia Pańskiego: to jest najświętsze, jako ofiara za grzech i jako ofiara za przekroczenie. 18 Każdy mężczyzna kapłanów zje go; jest to ustawa wieczysta w waszych generacjach całopalenia Pańskiego; Każdy, kto się ich dotknie, będzie uświęcony.

19 I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc: 20 To jest dar Aarona i jego synów, które ofiarują Panu w dniu, w którym go namaszczycie; dziesiątą część efy z mąki pszennej na ofiarę nieustannie, połowę z rana, a połowę z wieczora. 21 Z oliwą będzie się składać na patelni; ofiaruje je w stanie rozwałkowanym i na zwojach, ofiarę z odłamków, ofiarę słodkiego smaku dla Pana. 22 Namaszczony kapłan, który jest na swoim miejscu, jedenz jego synów, ofiaruje je: jest ustawą wieczystą, wszystko zostanie skonsumowane. 23 I każda ofiara kapłana zostanie całkowicie spalona i nie będzie spożyta. 24 I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc: 25 Mówcie do Aarona i do jego synów, mówiąc: To jest prawo ofiary za grzech; – w miejscu, gdzie zabijają całopalenia, zabiją ofiary za grzech przed Panem; oni są najświętsi. 26 Kapłan, który ją ofiaruje, będzie jadł; w miejscu świętym będzie zjedzony na dziedzińcu Namiotu Przybytku. 27 Każdy, kto dotknie się jego ciała, będzie święty, a na kimkolwiek, kto oblecze swoją krew, zostanie pokropiony, każdy, kto ją pokropi, będzie obmyty w miejscu świętym. 28 A naczynie gliniane, w którem ono nasycone będzie, zostaną złamane; a jeźliby był przemoczony w naczyniu bezczelnym, połknie je i obmyje wodą. 29 Każdy mężczyzna spośród kapłanów go spożyje: to jest najświętsze dla Pana. 30 I nie będzie jadła ofiar za grzechy, których krew sprowadzi do Namiotu Świadków, aby dokonać obrzędu w miejscu świętym; będą one spalone ogniem.

31 I to jestprawo barana na ofiarę za przekroczenie; to jest najbardziej święte. 32 W miejscu, gdzie zabijają ofiarę całopalenia, zabiją barana ofiary za grzechy przed Panem, a wyleje krew na dnie ołtarza wokoło. 33 I ofiarować będzie z niego cały tłuszcz; i lędźwie, i cały tłuszcz, który pokrywa wnętrzności, i cały tłuszcz, który jest na wewnętrznej stronie, 34 i dwie nerki, i tłuszcz, który jest na nich, to, co jest na udach, i pieczęć na wątrobie z nerką, on je zabierze. 35 I złoży im kapłan na ołtarzu ofiarę całopalenia Panu; to jest dla wkroczenia. 36 Każdy mężczyzna kapłana zje ich, w miejscu świętym zjedzą je: są święci. 37 Jako ofiara za grzech, tak teżjest ofiarą wtargnięcia. Istnieje jedno prawo z nich; kapłan, który dokona z nim przebłagania, jego będzie. 38 A co do kapłana, który ofiaruje całopalenie całemu człowieka, skóra ofiary całopalenia, którą ofiaruje, będzie jego. 39 I każda ofiara, która będzie przygotowana w piecu, i każda, która będzie przygotowana na ognisku lub na patelni, jest własnością kapłana, który ją ofiaruje; to będzie jego. 40 Każda ofiara złożona z oliwy, albo nie z oliwy , będzie należeć do synów Aarona, równej części każdemu.

Rozdział 7

7: 1 To jestprawo ofiarowania ofiary pokojowej, które sprowadzą do Pana. 2 Jeźliby kto chciał ofiarować na chwałę, tedy przywiódł na ofiarę uwielbienia bochenki mąki pszennej na oliwę, i placki przaśne namaszczone olejkiem, a mąkę pszenną wyrabiano z oliwą. 3 Chlebem zakwasowym ofiarować będzie dary jego, ofiarą chwalającą za pokój. 4 I przyniesie jeden ze wszystkich darów swoich, osobną ofiarę Panu; należeć będzie do kapłana, który wyleje krew ofiary pokojowej. 5 A ciało ofiary pokoju chwały będzie jego, a będzie ono spożyte w dniu, w którym się je będzie ofiarowało; nie opuści go aż do poranku. 6 A jeśli jest to przyrzeczenie lub ofiaruje dar z własnej woli, w każdy dzień, w którym złoży swą ofiarę, będzie zjedzone i jutro. 7 A to, co zostało z ciała ofiary aż do dnia trzeciego, pochłonie ogień. 8 A jeźliby kto spożywał ciało na trzeci dzień, nie będzie przyjęty dla tego, który się ofiaruje; nie będzie się go liczyło; i wszystko, co z tego będzie dusza, poniesie swą niegodziwość. 9 Cokolwiek dotknie się nieczystego ciała, nie będzie ono zjedzone, lecz strawione ogniem; każdy, kto jest czysty, będzie jadł mięso. 10 I cokolwiek dusza będzie spożywała z ciała ofiary pokoju, która jest Pańska, a nieczystość jego będzie na nim, ta dusza zginie od swego ludu. 11 I jakakolwiek dusza dotknie się jakiejkolwiek nieczystej rzeczy, albo nieczystości człowieka,

12 I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc: 13 Mówcie do synów Izraelskich, mówiąc: Nie będziecie jeść tłuszczu z wołów, owiec ani kóz. 14 A tłuszcz z tych zwierząt, które umarły same z siebie lub zostały pojmane od zwierząt, mogą być wykorzystane do jakiejkolwiek pracy; ale nie będzie spożywana na pokarm. 15 Każdy, kto je tłuszcz z bestii, skąd przyniesie całopalenie Panu, ta dusza zginie od swego ludu. 16 Nie będziecie jeść krwi we wszystkich mieszkaniach waszych ani zwierząt, ani ptaków. 17 Wszelka dusza, która będzie jadła krew, ta dusza zginie od swego ludu.

18 I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc: 19 I mów do synów Izraelskich, mówiąc: Kto ofiaruje ofiarę sło ską, przyniesie dar jego Panu także z ofiary pokojowej. 20 Ręce jego przyniosą całopalenia Panu; tłuszcz, który jest na piersi i płat wątroby, przyniesie je, aby ustawić je na dar przed Panem. 21 I ofiarować będzie kapłan tłustość na ołtarzu, a piersi będzie Aaron i synowie jego, 22 a ty dasz prawo ramię na dzieó wyborów kapłanowi, złożonym z ofiar z ofiary pokojowej. 23 Kto ofiaruje krew ofiary pokojowej, i tłustość synów Aaronowych, ten będzie ramieniem prawym dla części. należne od dzieci Izraela. 25 To jest namaszczenie Aarona i namaszczenie jego synów, ich część ofiar całopalnych Pańskich, w dniu, w którym je wyprowadził, aby służyć jako kapłani Panu; 26 Jak im rozkazał Pan, aby im dał w dzień, w którym namaścił ich od synów Izraela, ustawę wieczną z pokolenia na pokolenie. 27 To jestprawo całopalonych ofiar, ofiary i ofiary za grzechy, i ofiary za występek, i ofiary konsekracji, i ofiary pokojowej; 28 Jak Pan rozkazał Mojżeszowi na górze Synaj, w dniu, w którym nakazał synom Izraela, aby ofiarowali swoje dary przed Panem na pustyni Sin.

Rozdział 8

8: 1 I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc: 2 Weźmijcie Aarona i jego synów, i szaty jego, i olej namaszczenia, i cielca na ofiarę za grzech, i dwa barany, i kosz przaśników, 3 i zgromadzcie całe zgromadzenie u wejścia do Namiotu Świadków. 4 I uczynił Mojżesz, jako mu Pan powołał, i zgromadził zgromadzenie u wejścia do Namiotu Świadków. 5 I rzekł Mojżesz do zgromadzenia: To jest to, co Pan rozkazał wam uczynić. 6 Potem Mojżesz przywiódł Aarona i jego synów, i obmyli je wodą 7, i przyodziali mu płaszcz, i przepasali go pasem, i przyodziali go w tunikę, i przyodziali mu naramiennik; 8 i opasał go pasemwedług uczynku naramiennika, i przycisnęli go blisko niego, i włożyli na niego wyrocznię, i włożyli do wyroczni Objawienie i Prawdę. 9 I przyłożył mitrę na głowę, i nałożył na mitrę przed złotym talerzem, najświętszą rzeczą, jak Pan rozkazał Mojżeszowi.

10 I wziął Mojżesz olej z namaszczenia, 11 a pokropił go siedmiokrotnie na ołtarzu; i namaścił ołtarz, i poświęcił go, i wszystko na nim, i kadź, i nogę jego, i poświęcił je; Namaściłem przybytek i wszystkie jego meble i poświęciłem je. 12 Mojżesz wylał olej namaszczenia na głowę Aarona; i namaścił go i uświęcił go. 13 Potem Mojżesz przyprowadził synów Aarona w pobliże miasta, przywiązał ich do brzegu i opasując je pasami, i przykrył je czapeczkami, jak nakazał Pan Mojżeszowi.

14 Mojżesz zbliżył się do cielca na ofiarę za grzech, a Aaron i jego synowie położyli ręce na głowie cielca z ofiary za grzech. 15 I zabił go; a wziąwszy Mojżesz z krwi, położył ją na rogach ołtarza wokoło swym palcem; I oczyścił ołtarz, i wylał krew na dnie ołtarza, i poświęcił go, aby dokonać na nim pokuty. 16 I wziął Mojżesz wszystek tłuszcz, który był na wierzchu, i płat na wątrobie, i nerki, i tłuszcz, który był na nich, i Mojżesz ofiarował je na ołtarzu. 17 A cielca, i skóry jego, i ciała jego, i gnoju jego, spalił ogniem bez obozu, jako był rozkazał Pan Mojżeszowi.

18 Potem Mojżesz zbliżył barana do całopalenia, a Aaron i jego synowie położyli ręce na głowie barana. Mojżesz zabił barana, a Mojżesz przelał krew na ołtarzu wokoło. 19 I podzieli barana według jego członów, a Mojżesz ofiarował głowę, i kończyny, i tłuszcz; i umył brzuch i nogi wodą. 20 I wystawił Mojżesz cały baranek na ołtarzu: całopalenie jest całopalenie dla wonności wonnej; jest to całopalenie dla Pana, tak jak Pan nakazał Mojżeszowi.

21 I przyniósł Mojżesz drugiego barana, barana poświęcenia, a Aaron i jego synowie położyli ręce na głowie barana .zabił go; 22 A wziąwszy Mojżesz od krwi jego, położył ją na czubku prawego ucha Aarona, na kciuku prawej ręki i na wielkim paluchu prawej nogi. 23 I przybliżył się Mojżesz synom Aaronowym; a Mojżesz położył krew na czubkach swoich prawych uszu, na kciukach ich prawych rąk i na wielkich palcach ich prawych stóp, a Mojżesz wylał krew na ołtarzu wokoło. 24 I wziął tłuszcz, i zad i tłuszcz na brzuchu, i płat wątroby, i dwie nerki, i tłuszcz, który jest na nich, i prawe ramię. 25 A z kosza poświęcenia, które było przed Panem, wziął też jeden chleb przaśny, i jeden chleb zrobiony z oliwy i jedno ciasto; i połóż je na tłuszczu i na prawym ramieniu: 26 i włóż je wszystkie na ręce Aarona i na ręce jego synów, i ofiaruj je na ofiarę za falę przed Panem. 27 I wziął je Mojżesz z ich rąk, a Mojżesz ofiarował je na ołtarzu, na całopalenie całopalenia, które jest wonią słodkiego smaku: to jest ofiara całopalenia dla Pana. 28 I wziął Mojżesz piersi, i rozdzielił ją na ofiarę przed Panem, z barana konsekracji; i stała się częścią Mojżesza, tak jak Pan nakazał Mojżeszowi.

29 I wziął Mojżesz olej oliwy do namaszczenia, i krwi, która była na ołtarzu, i pokropił ją Aaronem, i szaty jego, i synów jego, i szaty synów jego z nim. 30 I uświęcił Aarona, i szaty jego, i synów swoich, i szaty synów jego z nim. 31 I rzekł Mojżesz do Aarona i do jego synów: Ugotujcie ciało w namiocie namiotu świadectwa w świątnicy; tam jecie i chleby w koszyku konsekracji, jak to zostało wyznaczone mi, Panumówiąc: Aaron i jego synowie zjedzą je. 32 A co pozostało z ciała i z chleba, spalcie ogniem. 33 I nie wyjdziecie od drzwi przybytku świadectwa przez siedem dni, aż dzień się wypełni, dzień waszego poświęcenia; bo za siedem dni cię poświęci, 34 jak to uczynił w tym dniu, w który mi Pan nakazał uczynić tak, aby dokonać przebłagania za ciebie. 35 I pozostaniecie siedm dni u wejścia do Namiotu Świadków, w dzień iw nocy; przestrzegajcie obrzędów Pana, abyście nie umierali; albowiem tak nakazał mi Pan Bóg. 36 Aaron i jego synowie spełnili wszystkie te rozkazy, które Pan nakazał Mojżeszowi.

Rozdział 9

9: 1 I stało się dnia ósmego, że Mojżesz wezwał Aarona i jego synów, i starszych Izraela 2, a Mojżesz rzekł do Aarona: Weź sobie młodego cielca ze stada na ofiarę za grzech, i barana na całopalenie, nieskazitelnego, i ofiaruj je przed Panem. 3 I porozmawiaj ze starszymi Izraela, mówiąc: Jednego kozła z kozłów za ofiarę za grzech, i młodego cielca, i baranka rocznego na całopalenie, bez skazy, 4 i cielca i barana na ofiarę za pokój przed Panem, a mąka wymieszana z olejem, bo dziś Pan pojawi się pośród was. 5 I wzięli tak, jak im rozkazał Mojżesz przed przybytkiem świadectwa, i całe zgromadzenie przybliżyło się, i stanęli przed Panem. 6 Mojżesz powiedział: To jest to, co Pan powiedział; zrobićtoa chwała Pańska pojawi się pośród was. 7 I rzekł Mojżesz do Aarona: Zbliż się do ołtarza, ofiaruj ofiarę za grzech, i całopalenie całopalenie twoje, i dokonaj przebłagania za siebie i za dom twój; i ofiarujcie dary ludu, a dokonajcie przebłagania za nich, tak jak Pan nakazał Mojżeszowi. 8 Aaron przybliżył się do ołtarza i zabił cielca swojej ofiary za grzech. 9 A synowie Aaronowi przynieśli mu krew, i zanurzył palec w krwi, i położył ją na rogach ołtarza, i wylał krew na dno ołtarza. 10 I ofiarował na ołtarzu tłuszcz, nerki i płat wątroby z ofiary za grzech, jak to nakazał Pan Mojżeszowi. 11 A ciało i kryjówkę spalił ogniem na zewnątrz obozu. 12 I zabił całą ofiarę całopalenia; a synowie Aarona przynieśli mu krew, i wylał ją na ołtarz wokoło. 13 I przywiedli całopalenia całopalenia według części jego; oni i głowa, którą położył na ołtarzu. 14 I umył brzuch i nogi wodą, i położył je na całopalenie na ołtarzu.

15 I przyniósł dar ludu, i wziął kozła z ofiary za grzech ludu, i zabił go, i oczyścił go jako pierwszy. 16 I przyniósł całopaloną ofiarę, i ofiarował ją we właściwej formie. 17 Potem przyniósł ofiarę i napełnił nią swoje ręce, i położył ją na ołtarzu, oprócz porannej całopalenia. 18 I zabił on cielca, i barana ofiary ofiary ludu; a synowie Aarona przynieśli mu krew, i wylał ją na ołtarz dookoła. 19 I wziąłtłuszcz cielęcia i tylne ćwiartki barana, i tłuszcz pokrywający brzuch, i dwie nerki, i tłuszcz na nich, i pieczeń na wątrobie. 20 Potem przyłożył tłuszcz na piersi i ofiarował tłuszcz na ołtarzu. 21 Aaron oddzielił piersi i prawe ramię jako ofiarę wyboru przed Panem, jak nakazał Pan Mojżeszowi. 22 Aaron podniósł swe ręce do ludu i pobłogosławił je; a gdy złożył ofiarę za grzech, i całopalenia, i ofiary spokojne, zstąpił. 23 Mojżesz i Aaron weszli do Namiotu Świadków. I wyszli, i pobłogosławili wszystkiemu ludowi, a chwała Pańska ukazała się wszystkiemu ludowi. 24 I wyszedł ogień od Pana, i pożarł ofiary na ołtarzu, zarówno całopalone ofiary, jak i tłuszcz; i ujrzał wszystek lud, i zdumiał się, i upadł na twarze ich.

Rozdział 10

10: 1 A dwaj synowie Aaronowi, Nadab i Abiud, wzięli każdy swój kadzielnicę, i włożyli w nią ogień, i kadzili na nim, i ofiarowali ogień dziwny przed Panem, którego Pan im nie nakazał, 2 i ogień wyszedł od Pana, i pożarł je, a oni umarli przed Panem. 3 I rzekł Mojżesz do Aarona: To jest to, co powiedział Pan, mówiąc: Ja będę uświęcony między tymi, którzy przyciągają do mnie noc, a ja będę uwielbiony w całym zborze; i Aaron był ukłuty w sercu. 4 Mojżesz wezwał Misadajów i Elisafan, synów Oziela, synów brata ojca Aarona, i rzekł do nich: Zbliżcie się i zabierzcie waszych braci przed sanktuarium z obozu. 5 I przybliżyli się, i zabrali ich w płaszczach z obozu, jak powiedział Mojżesz. 6 I rzekł Mojżesz do Aarona, a Eleazar i Itamar, synowie jego, którzy byli, nie zdejmiecie głowy, a nie weźcie szat swoich; abyście nie pomarli, a więc nie powinno być gniew na całego zgromadzenia: ale twoi bracia, nawet cały dom Izraela, będą opłakiwać do spalania, z którego zostały spalone przez Pana. 7 I nie wyjdziecie od drzwi przybytku świadectwa, abyście nie umierali; dla olejku namaszczenia Panajest na was i zrobili według słowa Mojżeszowego.

8 I przemówił Pan do Aarona, mówiąc: 9 Nie będziesz pił wina ani mocnego napoju, ty i synowie twoi z tobą, gdykolwiek wchodzisz do namiotu świadectwa, albo gdy zbliżysz się do ołtarza, tak nie umrzecie; to jestwieczny statut dla waszych pokoleń, 10 aby rozróżnić między świętością i profanacją, a między czystością a nieczystością 11 i nauczać dzieci Izraela wszystkie ustawy, które Pan powiedział im przez Mojżesza. 12 I rzekł Mojżesz do Aarona, i do Eleazara i Itamarego, synów Aarona, którzy przeżyli: Weźcie ofiarę, która jest z całopalenia Pańskiego, a jeść będziecie przaśniki przy ołtarzu; to jest najświętsze. 13 I będziecie go jeść w świętym miejscu; bo to jest ustawa dla ciebie i ustawa dla twoich synów, z całopalenia dla Pana; bo tak mi polecono. 14 I będziecie jedli pierś oddzielenia i ramię ofiary wyboru w miejscu świętym, ty i synowie twoi, i dom twój z tobą; albowiem on został wydany jako rozporządzenie dla ciebie i obrzęd dla twoich synów, ofiary składania pokoju dzieci Izraela. 15 I przyłożą ramię ofiary wyboru, i piersi z rozdzielenia na ofiary całopalenia z tłuszczu, aby się rozdzieliły, aby się rozstać przed Panem; i będzie to ustawa wieczysta dla ciebie i dla twoich synów i dla twoich córek z tobą, tak jak Pan nakazał Mojżeszowi.

16 I Mojżesz pilnie szukał kozła ofiary za grzech, ale strawił go ogień; Mojżesz rozgniewał się na Eleazara i Itamara, synów Aarona, którzy zostali, mówiąc: 17 Dlaczego nie jadłeś ofiary za grzech w świętym miejscu? albowiem on jest najświętszy, który wam dał jeść, abyście wzięli grzech zgromadzenia i dokonali przebłagania za nich przed Panem. 18 Albowiem krew jego nie została wniesiona do miejsca świętego; wy będziecie je spożywać wewnątrz, przed Panem , jak mi Pan nakazał. 19 I rzekł Aaron do Mojżesza, mówiąc: Jeźli dziś prawie przyniosą ofiary swoich grzechów i całopalenia całopalenia przed Panem, a te wydarzenia przydarzyły mi się, a jednakPowinienem dzisiaj jeść ofiary za grzech, czy byłby to miły dla Pana? 20 I usłyszał to Mojżesz , i mu się podobało.

Rozdział 11

11: 1 I przemówił Pan do Mojżesza i Aarona, mówiąc: 2 Mówcie do synów Izraelskich, mówiąc: To są zwierzęta, które będziecie jeść ze wszystkich zwierząt, które są na ziemi. 3 Każdą bestię rozstają się z kopytami i robiąc podziały na dwa pazury, i przeżuwając cud między zwierzętami, będziecie jedli. 4 Ale tych nie będziecie jedli od tych, którzy przeżuwają, i tych, którzy rozdzielają kopyta, i dzielą pazury; wielbłąd, ponieważ przeżuwa, ale nie dzieli kopyta, to nieczyste dla ciebie. 5 Królik, ponieważ przeżuwa, ale nie dzieli kopyta, to nieczyste dla ciebie. 6 Zając, bo nie przeżuwa, nie dzieli kopyta, to dla was nieczyste. 7 A świnie, bo tozwierzędzieli kopyto i sprawia, że ​​pazury kopyta, i to nie przeżuwa, jest nieczyste dla ciebie. 8 Nie będziecie jeść mięsa z ich ciała, a nie będziecie dotykali ich zwłok; te są dla was nieczyste. 9 A te  co będziecie jedli od wszystkich, którzy są w wodach; wszystkie rzeczy, które mają płetwy i łuski w wodach, w morzach iw strumieniach, będą jeść. 10 Wszystkie rzeczy, które nie mają płetw ani łuski w wodzie, w morzach iw strumieniach, ze wszystkiego, co wody produkują, i każdej duszy żyjącej w wodzie, są obrzydliwością; i będą dla was obrzydliwością. 11 Nie będziecie jeść mięsa z ich ciała, a wy będziecie się brzydzić ich ciałami. 12 Wszystkie rzeczy, które nie mają płetw ani łuski tych, którzy są w wodach, są dla was obrzydliwością. 13 A to są rzeczy, które brzydzicie się ptactwem, i nie będą zjedzone, są obrzydliwością: orzeł i ossifrage, i orzeł morski. 14 A sęp, i latawiec, i im podobni; 15 i wróbel, i sowa, i mórz, i temu podobne: 16 i każdy kruk, i ptaki podobne do niego, i jastrząb i jego podobne, 17 i nocny kruk, kormoran i bocian, 18 i czerwony rachunek, i pelikan, i łabędź, 19 i czapla, i czajka, i tym podobne, i dudek i nietoperz. 20 A wszystkie skrzydlate stworzenia, które pełzają na czterech nogach, są dla was obrzydliwością. 21 A tych jeść będziecie z pełzających zwierząt uskrzydlonych, które chodzą na czterech nogach, które mają nogi nad ich stopami, aby skakać po ziemi. 22 A tych z nich jeść będziecie: gąsienicę i podobną do niego, attacus i podobne, i kantharus i jego podobne, i szarańczę i podobne. 23 Każde płożenie się wśród ptaków, które ma cztery stopy, jest dla was obrzydliwością. 24 Przez nich będziecie splugawieni; Każdy, kto dotknie się ich trupów, będzie nieczysty aż do wieczora. 25 A każdy, co weźmie z trupów swoich, upierze szaty swoje, a będzie nieczystym aż do wieczora. 26 I ktokolwiek z zwierząt dzieli kopyto i robi pazury, i nie przeżuwa, nieczyste wam będzie; Każdy, kto dotknie się ich trupów, będzie nieczysty aż do wieczora. 27 A wszystko jedno z dzikiego zwierza, które porusza się na nogach jego, które idzie na wszystkie cztery, nieczyste jest wam; Każdy, kto dotknie się ich trupów, będzie nieczysty aż do wieczora. 28 A ten, który bierze z trupów swoich, upierze szaty swoje, a będzie nieczystym aż do wieczora; te nieczyste wam będą. Każdy, kto dotknie się ich trupów, będzie nieczysty aż do wieczora. 25 A każdy, co weźmie z trupów swoich, upierze szaty swoje, a będzie nieczystym aż do wieczora. 26 I ktokolwiek z zwierząt dzieli kopyto i robi pazury, i nie przeżuwa, nieczyste wam będzie; Każdy, kto dotknie się ich trupów, będzie nieczysty aż do wieczora. 27 A wszystko jedno z dzikiego zwierza, które porusza się na nogach jego, które idzie na wszystkie cztery, nieczyste jest wam; Każdy, kto dotknie się ich trupów, będzie nieczysty aż do wieczora. 28 A ten, który bierze z trupów swoich, upierze szaty swoje, a będzie nieczystym aż do wieczora; te nieczyste wam będą. Każdy, kto dotknie się ich trupów, będzie nieczysty aż do wieczora. 25 A każdy, co weźmie z trupów swoich, upierze szaty swoje, a będzie nieczystym aż do wieczora. 26 I ktokolwiek z zwierząt dzieli kopyto i robi pazury, i nie przeżuwa, nieczyste wam będzie; Każdy, kto dotknie się ich trupów, będzie nieczysty aż do wieczora. 27 A wszystko jedno z dzikiego zwierza, które porusza się na nogach jego, które idzie na wszystkie cztery, nieczyste jest wam; Każdy, kto dotknie się ich trupów, będzie nieczysty aż do wieczora. 28 A ten, który bierze z trupów swoich, upierze szaty swoje, a będzie nieczystym aż do wieczora; te nieczyste wam będą. i będzie nieczysty aż do wieczora. 26 I ktokolwiek z zwierząt dzieli kopyto i robi pazury, i nie przeżuwa, nieczyste wam będzie; Każdy, kto dotknie się ich trupów, będzie nieczysty aż do wieczora. 27 A wszystko jedno z dzikiego zwierza, które porusza się na nogach jego, które idzie na wszystkie cztery, nieczyste jest wam; Każdy, kto dotknie się ich trupów, będzie nieczysty aż do wieczora. 28 A ten, który bierze z trupów swoich, upierze szaty swoje, a będzie nieczystym aż do wieczora; te nieczyste wam będą. i będzie nieczysty aż do wieczora. 26 I ktokolwiek z zwierząt dzieli kopyto i robi pazury, i nie przeżuwa, nieczyste wam będzie; Każdy, kto dotknie się ich trupów, będzie nieczysty aż do wieczora. 27 A wszystko jedno z dzikiego zwierza, które porusza się na nogach jego, które idzie na wszystkie cztery, nieczyste jest wam; Każdy, kto dotknie się ich trupów, będzie nieczysty aż do wieczora. 28 A ten, który bierze z trupów swoich, upierze szaty swoje, a będzie nieczystym aż do wieczora; te nieczyste wam będą. 27 A wszystko jedno z dzikiego zwierza, które porusza się na nogach jego, które idzie na wszystkie cztery, nieczyste jest wam; Każdy, kto dotknie się ich trupów, będzie nieczysty aż do wieczora. 28 A ten, który bierze z trupów swoich, upierze szaty swoje, a będzie nieczystym aż do wieczora; te nieczyste wam będą. 27 A wszystko jedno z dzikiego zwierza, które porusza się na nogach jego, które idzie na wszystkie cztery, nieczyste jest wam; Każdy, kto dotknie się ich trupów, będzie nieczysty aż do wieczora. 28 A ten, który bierze z trupów swoich, upierze szaty swoje, a będzie nieczystym aż do wieczora; te nieczyste wam będą.

29 A te  nieczyste dla was gadów na ziemi, łasica, i mysz, i jaszczurki, 30 fretki, a kameleon, a EVET oraz traszki i kreta. 31 Nieczyste wam są wszystkie gady, które są na ziemi; Każdy, kto dotknie się ich trupów, będzie nieczysty aż do wieczora. 32 A gdy padnie jeden z ich trupów, będzie nieczysty; jakiekolwiek drewniane naczynie, szata, skóra albo worek może być, każde naczynie, w którym ma być wykonana praca, będzie zanurzone w wodzie i będzie nieczyste aż do wieczora; i wtedyto będzie czyste. 33 Każde naczynie gliniane, do którego spadnie jedno z tych rzeczy, cokolwiek jest w nim, będzie nieczyste, i będzie złamane. 34 I wszystko, co jest zjedzone, z którego woda ma przyjść z takiego naczynia , będzie nieczyste; i każdy napój, który jest pijany w jakimkolwiek takim naczyniu, będzie nieczysty. 35 I wszystko, na co spadną z trupów swoich, nieczyste będzie; Piece i stojaki na słoiki zostaną rozbite: nieczyste i będą nieczyste dla ciebie. 36 Tylko jeśli wodafontann wody, albo basenu, albo zlewania się wody, będzie czyste; ale kto dotknie się ich trupów, nieczyste będzie. 37 A jeśli padnie jeden z ich tusz na każde siane ziarno, które będzie zasiane, będzie czyste. 38 Lecz jeśli wyleje się wodę na jakiekolwiek nasienie i spadnie na nią jedno z ich martwych ciał, to nieczyste wam będzie. 39 A jeśli umrze jedno z bydła, które wolno ci jeść, ten, kto dotknie się ich zwłok, będzie nieczysty aż do wieczora. 40 A kto spożywa zwłoki swoje, upierze szaty swoje, a będzie nieczystym aż do wieczora; a ten, który nosi cokolwiek ze swoich trupów, obmyje szaty swoje, i umyje się wodą, a będzie nieczystym aż do wieczora. 41 I każdy gad, który się wali na ziemi, będzie dla was obrzydliwością; nie należy jeść. 42 I każdyzwierzę, które skrada się na brzuchu, i każdy, który ma cztery stopynieustannie, który obfituje w stopy pośród wszystkich gadów pełzających po ziemi – nie będziecie go jeść, ponieważ jest to dla was obrzydliwością. 43 I nie splugawicie swoich dusz żadnym z gadów, które pełzają po ziemi, i nie będziecie z nimi zanieczyszczeni, i nie będziecie nieczystymi przez nich. 44 Bo Ja jestem Pan, Bóg wasz; i będziecie uświęceni, a będziecie święci, bo Ja, Pan, wasz Bóg, jestem święty; i nie splugawisz swoich dusz z żadnym gadem pełzającym po ziemi. 45 Albowiem Ja jestem Pan, który was wywiódł z ziemi Egipskiej, abyście byli waszym Bogiem; i będziecie święci, bo Ja, Pan, jestem święty. 46 To jest prawo dotyczące zwierząt, ptaków i każdego żywego stworzenia poruszającego się w wodzie i każdego żywego stworzenia pełzającego po ziemi; 47 aby rozróżnić między nieczystym a czystym; oraz między tymi, którzy rodzą się żywi, tacy, którzy powinni być zjedzeni, a tymi, którzy żyją, takimi, których nie wolno spożywać.

Rozdział 12

12: 1 I przemówił Pan do Mojżesza, mówiąc: 2 Mówcie do synów Izraelskich, a ty im powiesz: Cokolwiek pocznie kobieta, a urodzi się dziecko płci męskiej, będzie nieczyste przez siedem dni, ona będzie nieczysta według dni separacji za jej miesięczne kursy. 3 A dnia ósmego obrzezie ciało napletka jego. 4 A przez trzydzieści dni będzie trwała w nieczystej krwi swojej; nie dotknie niczego świętego i nie wejdzie do sanktuarium, dopóki się nie wypełnią dni oczyszczenia. 5 Ale gdyby urodziła dziecko płci żeńskiej, to będzie nieczysty dwa razy siedem dni, według czasu swoich miesięcznych zajęć; przez sześćdziesiąt sześć dni pozostanie w jej nieczystej krwi.

6 A gdy się wypełnią dni oczyszczenia swego na syna albo córkę, przyniesie baranka rocznego bez skazy na całopalenie całopalenia, a gołąb gołębia, albo gołębia, na grzech. Ofiarowując drzwi kaplicy świadectwa kapłanowi. 7 I przedstawi to przed Panem, a kapłan oczyści za nią i oczyści ją z źródła krwi swojej; to jest prawo jej, które nosi męŜczyznę lub kobietę. 8 A jeźli nie może sobie pozwolić na baranka, weźmie dwa turkawki albo dwa młode gołębie, jeden na całopalenie całopalenia, drugi na ofiarę za grzech; a kapłan dokona przebłagania za nią, a ona będzie oczyszczona.

Rozdział 13

13: 1 I przemówił Pan do Mojżesza i Aarona, mówiąc: 2 Jeśli kto ma na skórze ciała jasną, jasną plamę, a na skórze ciała jego niech będzie plaga trądu, ten przyniesie. do kapłana Aarona lub do jednego z jego synów, kapłanów. 3 I obejrzy kapłan miejsce na skórze ciała jego; i jeśli włosy w miejscu zostaną zmienione na białe, a pojawienie się plamki pod skórą ciała, to plaga trądu; a kapłan obejrzy go i uzna za nieczystego. 4 Ale jeśli plama jest jasna i biała w skórze jego ciała, to jednak jej wygląd nie jest głęboki pod skórą, a jej włosy nie zmieniły siębiałe włosy, ale jest ciemno, wtedy kapłan oddzieli go, który ma miejsce siedem dni; 5 A kapłan obejrzy na miejscu siódmego dnia; a oto, jeśli plama pozostanie przed nim, jeśli plama nie rozszerzy się na skórze, wtedy kapłan oddzieli go po raz drugi na siedem dni. 6 I obejrzy go kapłan po raz drugi siódmego dnia; a oto, jeśli miejsce jest ciemne, a plama nie rozprzestrzenia się na skórze, wtedy kapłan uzna go za czystego; ponieważ jest to zwykły Marka, a człowiek obmyje szaty swoje i będzie czysty. 7 Gdyby jednak jasna plama zmieniła się i rozprzestrzeniła na skórze, po tym, jak kapłan ujrzał go w celu oczyszczenia, wtedy zjawi się po raz drugi przed kapłanem, 8 a kapłan spogląda na niego; a oto, jeźliby się on rozrósł na skórze, kapłan uzna go za nieczystego; to jest trąd.

9 A jeźli kto ma plagę trądu, przyjdzie do kapłana; 10 i kapłan obejrzy, a oto, jeśli jest to biała plama na skórze, i zmieniła włosy na białe, i tam jest część zdrowej części miąższu w bólu – 11 to jest trąd woskowy starzejący się w skórze ciała; a kapłan uzna go za nieczystego i rozdzieli go, bo nieczystym jest.

12 A gdyby trąd wyszedł jawnie na skórze, a trąd pokryłby całą skórę pacjenta od głowy do stóp, gdziekolwiek kapłan będzie patrzył; 13 Wtedy kapłan obejrzy, a oto trąd pokrył całą skórę ciała; i kapłan uzna go za czystego od plagi, bo wszystko zmieniło się na białe, jest czyste. 14 Lecz w dniu, w którym pojawi się na ciele szybkie ciało, zostanie uznane za nieczyste. 15 I obejrzy kapłan ciało zdrowe, a ciało zdrowe okaże się nieczystym; bo to nieczyste, to jest trąd. 16 Ale jeźliby się odrodziło i przemienienie w bieli, a potem przyjdzie do kapłana; 17 i ujrzy go kapłana oto, jeśli zaraza stanie się biała, wtedy kapłan wypisze chorego w czystości: jest czysty.

18 A jeśli ciało powinno stać się wrzodem na jego skórze i powinno być uleczone, 19 a na miejscu wrzodu powinna być biała rana, lub jednawyglądać jak biały i jaskrawy, lub ognisty, i to będzie widziane przez kapłana; 20 Potem spojrzy kapłan, a oto, gdy się okaże pod skórą, a włosy jej zmienią się w białe, kapłan uzna go za nieczystego; ponieważ jest to trąd, który wybuchł w wrzodzie. 21 Ale jeźli się kapłan patrzy, a oto na nim nie ma siwych włosów, a nie będzie pod skórą ciała, i będzie ciemno; wtedy kapłan oddzieli go na siedem dni. 22 Lecz jeźli się jawnie rozleje na skórę, kapłan uzna go za nieczystego; jest plaga trądu; wyrwał się w owrzodzeniu. 23 Ale jeśli jasny punkt powinien pozostać na swoim miejscu i nie rozprzestrzeniać się, jest to blizna wrzodu; a kapłan uzna go za czystego.

24 A jeśli ciało jest w skórze w stanie ognistego zapalenia, a na jego skórze powinna być część, która jest uzdrowiona od zapalenia, jasna, czysta i biała, pokryta czerwienią lub bardzo biała; 25 Wtedy kapłan spogląda na niego, a oto, jeśli białe włosy zmieniają się w jaskrawe, a ich wygląd jest niższy niż skóra, to trąd; wybuchła w zapaleniu, a kapłan uzna go za nieczystego; jest to plaga trądu. 26 A jeźliby kapłan patrzył, a oto nie jest w jasnym miejscu żadne białe włosy, i nie może być niższa od skóry, a będzie ciemno, tedy kapłan go rozdzieli siedem dni. 27 I obejrzy go kapłan dnia siódmego; a jeźliby plama bardzo się rozpostarła na skórze, kapłan uzna go za nieczystego; to jest plaga trądu, który wybuchł w wrzodzie. 28 Ale jeśli jasna plamka pozostanie nieruchoma, i nie rozejdzie się po skórze, ale bólpowinien być ciemny, to blizna zapalenia; a kapłan uzna go za czystego, bo jest oznaką zapalenia.

29 A jeśli mężczyzna lub kobieta mają w sobie plagę trądu w głowie lub brodzie; 30 Wtedy kapłan spogląda na zarazę, a oto, jeśli jej pojawienie się będzie pod skórą, a w niej będą cienkie, żółtawe włosy, wtedy kapłan uzna go za nieczystego: to jest łupież, to jest trąd głowy lub trądu brody. 31 A jeźliby kapłan ujrzał plagę łupieżu, a oto wygląd jego nie byłby pod skórą, i nie ma w nim żółtawych włosów, wtedy kapłan rozdzieli go, który ma plagę łupieżu siedem dni. 32 I obejrzy kapłan plagę dnia siódmego; a oto, jeśliskąpe nie rozprzestrzeniają się i nie ma na nich żółtawych włosów, a wygląd łupieżu nie jest pusty pod skórą; 33 Wtedy skóra będzie ogolona, ​​ale nie będzie ogolona łupina; a kapłan odłoży na bok osobę, która ma łupież po raz drugi na siedem dni. 34 A dnia siódmego kapłan ujrzy opaść; a oto, jeśli po goleniu człowieka nie pojawi się łuszcząca się skórka, a wygląd złuszcza nie jest pusty pod skórą, to kapłan uzna go za czystego; i obmyje szaty swoje, i będzie czysty. 35 A jeźliżby się on rozpostarł na skórze po oczyszczeniu, 36 to kapłan obejrzy, a oto, jeślina skórze rozprzestrzenia się łupież, kapłan nie będzie badał żółtych włosów, ponieważ jest nieczysty. 37 Lecz jeśli na jego miejscu pozostanie łupież, a pojawią się w nim ciemne włosy, wyleczy się łupież: jest czysty, a kapłan uzna go za czystego. 38 A jeźliby mężczyzna lub kobieta mieli na skórze swoich cielesnych plam jasnej bieli 39, kapłan obejrzy; i oto  jasne plamy o jasnej bieli na skórze ciała, to jest tetter; wybuchł na skórze jego ciała; on jest czysty. 40 Jeśli jakakolwiek głowa straci włosy, to tylko onłysy, jest czysty. 41 A jeśli jego głowa straci włosy z przodu, jest łysy łysy: jest czysty. 42 A jeśli w łysinie jego głowy lub łysinie czoła pojawi się biała lub ognista plaga, to jest to trąd w jego łysinie głowy lub łysina na czole. 43 I spojrzy na niego kapłan, a oto, jeśli pojawienie się plagi stanie się białe lub rozpalone w jego łysinie głowy lub łysinie z przodu, jako pojawienie się trądu w skórze jego ciała, 44 on jest trędowaty człowiek: kapłan z pewnością uzna go za nieczystego, jego plaga jest w jego głowie. 45 A trędowaciemu, w którym jest plaga, niech szaty jego się ubrudzą, a głowę jego odkrytą; i niech mu będzie przykrycie nałożone na usta jego, a będzie nazwane nieczystym. 46 Przez wszystkie dni, w które przywiodła go zaraza,ceniony nieczysty; on będzie mieszkał osobno, a jego miejsce pobytu będzie bez obozu.

47 A jeźli szata ma w sobie plagę trądu, szatę z wełny albo szatę lnianą, 48 albo w osnowie, albo w wątku, albo w płótnie, albo w nici wełnianej, albo w skórze, albo w jakiejkolwiek obróbce skóry, 49 i plaga będą zielonkawe lub czerwonawe w skórze lub w szacie, albo w osnowie, albo w nozdrzu, albo w jakimkolwiek naczyniu skóry, jest plaga trądu, a on pokażą to kapłanowi. 50 I obejrzy kapłan plagę, a kapłan oddzieli to, co maplaga siedem dni. 51 I obejrzy kapłan plagę dnia siódmego; a jeśli plaga rozprzestrzenia się w szacie, albo w osnowie, albo w wątku, albo w skórze, w jakiejkolwiek rzeczy skóry mogą być użyte w ich wykonaniu, plaga jest potwierdzonym trądem; to nieczyste. 52 On spali szatę, albo osnowę, albo wełnę w wełnianych szatach, albo w lnie, albo w jakimkolwiek naczyniu skóry, w którym może być plaga; ponieważ jest to potwierdzony trąd; będzie spalony ogniem.

53 A jeśli kapłan powinien zobaczyć, a zaraza nie być rozłożone w odzieży, albo na osnowie lub na wątku, albo w innym naczyniu skóry, 54 to kapłan udziela wskazówek, a jeden upierze ten, na którym istnieje mogła być plaga, a kapłan odłoży ją na bok po raz drugi na siedem dni. 55 I obejrzy go kapłan po obmyciu plagi; i jeślito, nawet plaga, nie zmieniła swojego wyglądu, a plaga nie rozprzestrzenia się, jest nieczysta; zostanie spalone ogniem: jest ono przymocowane w szacie, w osnowie lub w wątku. 56 A jeźliby kapłan patrzył, a miejsce ciemne będzie po umyciu, oderwie je od szaty, od osnowy, od woofa, od skóry. 57 A jeśli jeszcze powinien pojawić się w szacie, albo w osnowie, albo w wątku, albo w jakimkolwiek przedmiocie ze skóry, to jest to trąd, który pęka: w którym jest plaga spalona ogniem. 58 Ubranie, osnowę, szubienicę, jakikolwiek kawałek skóry, który się obmyje, i odejdzie z niej plaga, również będzie obmyty i będzie czysty.

Rozdział 14

14: 1 I przemówił Pan do Mojżesza, mówiąc: 2 Toć jest prawo trędowatego; w każdy dzień, który będzie oczyszczony, wniesiony zostanie do kapłana. 3 I wyjdzie kapłan z obozu, a kapłan obejrzy, a oto plaga trądu jest usunięta od trędowatego. 4 I obróci kapłan wskazówki, a wezmą za tego, który oczyścił dwa czyste żywe ptaki, i drzewo cedrowe, i zwiędły szkarłat, i hizop. 5 I obróci kapłan, a zabiją jednego ptaka nad naczyniem glinianym nad bieżącą wodą. 6 A jeśli chodzi o żywego ptaka, to weźmie go, i drewno cedrowe, i wirujący szkarłat, i hizop, i zanurzy je i żywego ptaka w krwi ptaka, który padł nad bieżącą wodą. 7 I pokropi siedmkę na tego, który był oczyszczony od trędu jego, i będzie czysty; i puści żywego ptaka na pole. 8 A człowiek, który został oczyszczony, upierze szaty swoje, i ogoli wszystkie włosy jego, i umyje się w wodzie, i będzie czysty; a potem pójdzie do obozu i pozostanie z domu swego przez siedem dni. 9 A dnia siódmego ogoli wszystkie włosy, głowę i brodę, i brwi jego, i wszystkie włosy jego ogolą; i obmyje szaty swe, i obmyje ciało swoje wodą, i będzie czysty. 10 A dnia ósmego weźmie dwa baranki bez plamy rocznej, i jedno owcze świece bez cienia rocznego, i trzy dziesiąte drobnej mąki na ofiarę ugniataną oliwą i jedną małą filiżankę oliwy. 11 A kapłan, który oczyszcza, niech przedstawia człowieka oczyszczonego, i tegoofiary przed Panem, u wejścia do Namiotu Świadków. 12 A kapłan weźmie jedno jagnię, i ofiaruje je za ofiarę za grzechy, i kielich oliwy, i rozdzieli je na specjalną ofiarę przed Panem. 13 I zabiją baranka na miejscu, gdzie zabijają całopalenia i ofiary za grzech w świętych miejscach; albowiem jest to ofiara za grzech; jako ofiara za grzech, należy do kapłana, jest najświętsza. 14 I weźmie kapłan z krwi ofiary za grzechy, a kapłan umieści ją na czubku prawego ucha oczyszczonej osoby, na kciuku prawej ręki i na wielkim palcu jego prawa noga. 15 A kapłan weźmie z kielicha oliwnego, i wleje je na lewą rękę swoję.do pewnej ilości oliwy, która jest w lewej ręce jego, i pokropi swym palcem siedem razy przed Panem. 17 A pozostały olej, który jest w ręku, kapłan przyłoży na czubek prawego ucha, który jest pod oczyszczeniem, i na kciuku prawej ręki, i na wielkim palcu jego prawej nogi, na miejsce krwi ofiary cudzołóstwa. 18 A pozostały olej, który jest na ręce kapłana, kapłan włoży głowę oczyszczonego trędowatego , a kapłan dokona przebłagania za niego przed Panem. 19 Kapłan złoży ofiarę za grzech, a kapłan dokona przebłagania za oczyszczoną osobę, aby go oczyścić z jego grzechu, a potem kapłan zabije całopalenie. 20 I ofiarować będzie kapłan całopalenie całopalenia, i ofiarę na ołtarzu przed Panem; a kapłan dokona przebłagania za niego, a będzie oczyszczony. 21 A jeźliby ubogim był, i nie może sobie pozwolić na tak wiele, weźmie jedno jagnięcie za przestępstwo jego za osobną ofiarę, aby się przebłagał za niego, i dziesięcinę mąki wymieszanej z oliwą na ofiarę, i jedną kielich oliwy, 22 i dwa żółwie, lub dwa młode gołębie, na jakie go stać; a jeden będzie na ofiarę za grzech, a drugi na całopalenie. 23 I przywiedzie ich dnia ósmego, aby go oczyścił, kapłanowi, drzwiom namiotu świadectwa przed Panem. 24 I weźmie kapłan baranka ofiarnego, i kielicha oliwnego, i postawi je na ofiarę za ofiarę przed Panem. 25 I zabije baranka ofiary cudzołóstwa; i weźmie kapłan z krwi ofiary za grzechy, i położy ją na czubku prawego ucha oczyszczonego, na kciuku prawej ręki i na wielkim paluchu prawej nogi jego. 26 I kapłan polewę oliwą swoją na lewą rękę. 27 I kapłan pokropi palcem prawej ręki trochę oleju, który jest w lewej ręce siedem razy przed Panem. 28 I kapłan umieści olej, który jest na ręce jego, na czubku prawego ucha, który jest oczyszczony, i na kciuku prawej ręki, i na wielkim paluchu prawej nogi jego, w miejscu krwi ofiary cudzołóstwa. 29 A co pozostało z oliwy, którą jest na ręce kapłana, włoży na głowę oczyszczonego, a kapłan dokona przebłagania za niego przed Panem.

30 I ofiarować będzie jednego z żółwi lub młodych gołębi, jako może na to stać, jednego na ofiarę za grzech, drugiego na całopalenie z ofiarą z pokarmu i kapłana. dokonają przebłagania przed Panem za tego, który jest w trakcie oczyszczenia. 32 To jest prawo dla tego, w którym jest plaga trądu, a którego nie stać na ofiary za jego oczyszczenie.

33 I przemówił Pan do Mojżesza i Aarona, mówiąc: 34 Wszakże wejdziecie do ziemi Chananejskiej, którą wam daję za posiadanie, a plagę trądu włożę do domów ziemi waszej; 35 Potem przyjdzie właściciel domu i powie księdzu, mówiąc: Widziałem, jakoby była plaga w domu. 36 A kapłan wyda rozkazy, by zdejmować meble z domu, zanim kapłan wejdzie, aby zobaczyć plagę, a zatem nie będzie nieczyste z tego, co jest w domu; a potem kapłan wejdzie, aby zbadać dom. 37 I będzie patrzył na plagę, a oto jeźliby plaga była w ścianach domu, ujrzy zielonkawe lub czerwonawe wgłębienia, a ich wygląd znajdzie się pod powierzchnią ścian. 38 A kapłan wyjdzie z domu do drzwi domu, a kapłan oddzieli dom siedem dni. 39 A kapłan wróci siódmego dnia i obejrzy dom; a oto, jeźli zaraza szerzy się w ścianach domu, 40 wtedy kapłan wyda rozkazy i zabiorą kamienie, w których jest plaga, i wypędzą ich z miasta w nieczyste miejsce. 41 I oszczą dom w około, i wyleją proch zeschły z miasta na miejsce nieczyste. 42 I wezmą inne ociosane kamienie i umieści je na miejscubyły kamienie, a oni wezmą inny tynk i tynk domu. 43 A jeśli zarazą powróci, i wybuchnie w domu po tym, jak zabiorą kamienie i po skradzionym domu, a po przyklejeniu, 44 wtedy kapłan wejdzie i zobaczy, czy rozprzestrzeni się plaga w domu: to potwierdzony trąd w domu, to nieczyste. 45 I zdejmą dom, i drewno jego, i kamienie jego, i wyniesie wszystek moździerz bez miasta na miejsce nieczyste. 46 A kto by wszedł do domu w każdej chwili, podczas rozłąki, będzie nieczysty aż do wieczora. 47 A ten, który śpi w domu, upierze szaty swoje, a będzie nieczystym aż do wieczora; a kto je w domu, upierze szaty swoje, a będzie nieczystym aż do wieczora.

48 A jeźli kapłan przybędzie, a wejdzie i zobaczy, a oto plaga nie rozleje się po domu, gdy dom zostanie otynkowany, wtedy kapłan ogłosi dom czystym, bo zaraza jest uzdrowiona. 49 I obmyśli dom, który oczyści dom z dwóch czystych żywych ptaków, i drzewa cedrowego, i zakręconego szkarłatu, i hizopu. 50 I zabije jednego ptaka w glinianym naczyniu nad bieżącą wodą. 51 I weźmie drewno cedrowe, i wioślarkę czerwoną, i hizop, i żywego ptaka; i zanurzą ją w krwi zabitego ptaka nad bieżącą wodą, a wraz z nimi siedmiokrotnie pokropi dom. 52 I oczyści dom krwią ptaka, i bieżącą wodą, i żywym ptaszkiem, i cedrem, i hizopem, i z wirującym szkarłatem. 53 I wypuści żywego ptaka z miasta na pole, i oczyści dom, i będzie czysty. 54 Tojest prawo dotyczące wszelkiej plagi trądu i łupieżu, 55 i trądu szaty, i domu, 56 i rany, i jasnego miejsca, i lśniącego, 57 i stwierdzenia, w którym dniu nieczyste jest, iw którym dniu będzie oczyszczone; takie jest prawo trądu.

Rozdział 15

15: 1 I przemówił Pan do Mojżesza i Aarona, mówiąc: 2 Mówcie do synów Izraelskich, a ty im powiesz: Cokolwiek ma być materia z ciała jego, sprawa jego jest nieczysta. 3 I to jestprawo jego nieczystości; kto ma rzeżączkę ze swojego ciała, to jest jego nieczystość w nim z powodu problemu, przez co jego ciało jest dotknięte przez problem: przez wszystkie dni wydawania ciała, przez które jego ciało zostaje dotknięte przez problem, jest jego nieczystość. 4 Każde z łóżek, na które spoczywa problem, jest nieczyste; a każde miejsce, na którem może siedzieć, nieczyste będzie. 5 A mąż, który dotknie się łóżka jego, upierze szaty swoje, i umyje się wodą, a będzie nieczystym aż do wieczora. 6 A kto by siedział na siedzenie, na którem był ten, który siedział, niechże obmyje szaty swoje, i umyje się wodą, a będzie nieczystym aż do wieczora. 7 A ten, który dotyka skóry tego, który ma problem, upierze szaty swoje, i umyje się wodą, a będzie nieczystym aż do wieczora. 8 A jeśli ten, kto ma problem, powinien pluć na kogoś, kto jest czysty,ta osoba umyje szaty swoje, i umyje się wodą, a będzie nieczystym aż do wieczora. 9 A każde siodło osła, na którem przywiodłby się człowiek, który się ostoi, będzie nieczystym aż do wieczora. 10 Każdy zaś, kto dotknie wszystkiego, co będzie pod nim, będzie nieczysty aż do wieczora; a kto by je podniósł, upierze szaty swoje, i umyje się wodą, a będzie nieczystym aż do wieczora. 11 I ktokolwiek ma problem, dotknie się, jeśli nie spłukiwał swoich rąk wodą, obmyje szaty swoje, i zanurzy swoje ciało w wodzie, i będzie nieczysty aż do wieczora. 12 A naczynie gliniane, którego dotknie ten, dotknie się, zostanie złamane; a drewniany statek umyje się wodą i będzie czysty. 13 A jeźli kto ma tę sprawę, powinien być oczyszczony z sprawy swojej, tedy policzy do siebie siedem dni na oczyszczenie swoje; I obmyje szaty swoje, i zanurzy ciało swoje w wodzie, i będzie czysty. 14 A dnia ósmego weźmie sobie dwa gołębie wodne lub dwa młode gołębie, i przywiodą je przed Panem do drzwi przybytku świadectwa, a odda je kapłanowi. 15 I da im jeden kapłan na ofiarę za grzech, a drugi za całopalenie; a kapłan dokona przebłagania za niego przed Panem dla jego sprawy. 14 A dnia ósmego weźmie sobie dwa gołębie wodne lub dwa młode gołębie, i przywiodą je przed Panem do drzwi przybytku świadectwa, a odda je kapłanowi. 15 I da im jeden kapłan na ofiarę za grzech, a drugi za całopalenie; a kapłan dokona przebłagania za niego przed Panem dla jego sprawy. 14 A dnia ósmego weźmie sobie dwa gołębie wodne lub dwa młode gołębie, i przywiodą je przed Panem do drzwi przybytku świadectwa, a odda je kapłanowi. 15 I da im jeden kapłan na ofiarę za grzech, a drugi za całopalenie; a kapłan dokona przebłagania za niego przed Panem dla jego sprawy.

16 A człowiek, którego nasienie kopulacji ma wydostać się z niego, obmyje całe jego ciało i będzie nieczysty aż do wieczora. 17 Wszystkie szaty, i każda skóra, na której będzie nasienie kopulacji, będą obmyte wodą i nieczyste aż do wieczora. 18 I niewiasta, jeśli kto z nią zaszczepi nasienie kopulacji, oboje umyją się w wodzie i będą nieczystymi aż do wieczora. 19 A kobieta, która będzie miała krew, gdy jej sprawa będzie w ciele, będzie siedem dni w jej rozdzieleniu; Każdy, kto się jej dotknie, będzie nieczysty aż do wieczora. 20 I wszystko, na czym ona spoczywać będzie w rozłące, będzie nieczyste; a cokolwiek będzie usiadła, będzie nieczyste.

21 A kto by się dotknął jej łóżka, upierze szaty swoje, i zanurzy swoje ciało w wodzie, i będzie nieczysty aż do wieczora. 22 A każdy, kto dotknie się naczynia, na którym będzie siedziała, upierze szaty swoje, i umyje się wodą, a będzie nieczystym aż do wieczora. 23 A gdy będzie na łożu albo na miejscu, na którym siada, gdy się jej dotknie, będzie nieczysty aż do wieczora. 24 A jeźli kto z nią będzie, a nieczystość jego będzie na nim, nieczystym będzie przez siedem dni; i każde łoże, na któreby miał leżeć, będzie nieczyste. 25 A jeśli kobieta ma problem z krwią przez wiele dni, nie w czasie jej rozłąki; jeśli krew powinna płynąć także po jej rozłące, wszystkie dni jej nieczystości będą jak dni jej rozdzielenia: ona będzie nieczysta. 26 Każde zaś łóżko, na którym będzie spoczywała przez wszystkie dni swego biegu, będzie dla niej jak łoże jego rozdzielenia, a każde siedzenie, na którym będzie siedziała, będzie nieczyste według nieczystości jej rozłąki. 27 Każdy, kto się jej dotknie, będzie nieczysty; I obmyje szaty swoje, i zanurzy ciało swoje w wodzie, a będzie nieczystym aż do wieczora. 28 Lecz jeśli zostanie oczyszczona z jej biegu, to policzy sobie siedem dni, a potem zostanie uznana za czystą. 29 A dnia ósmego weźmie dwa turkawki albo dwa młode gołębie, i przyniesie je do kapłana, do drzwi przybytku świadectwa. 30 I da kapłan ofiarę za grzech, a drugą za całopalenie,

31 I sprawisz, że synowie Izraelscy będą się strzec swoich nieczystości; i nie umrą za ich nieczystość, zanieczyszczając moim przybytkiem, który jest pośród nich. 32 To jest prawo człowieka, który ma problem, a jeśli jedno rozładowanie nasienia kopulacji, tak, że powinien zostać przez niego zanieczyszczony. 33 I to jest prawo dla niej, które ma kwestię krwi w jej oddzieleniu, a co do osoby, która ma problem z nasionami, w swoim wydaniu: jest to prawo dla mężczyzny i kobiety, i dla człowieka, który będzie leżeć z nią, która jest oddzielona.

Rozdział 16

16: 1 I przemówił Pan do Mojżesza po tym, jak dwaj synowie Aarona umarli, przynosząc dziwny ogień przed Panem, i umarli. 2 I rzekł Pan do Mojżesza: Mów do Aarona, brata twego, i niechaj wszedł do świątnicy w zasłonie przed wstawicielem, który jest na skrzyni świadectwa, a nie umrze; bo pojawię się w chmurze na przebłagalni. 3 W ten sposób Aaron wejdzie do świętego miejsca; z cielcem stada na ofiarę za grzech i mającbarana na całopalenie. 4 I przyodzi na poświęconą lnianą tunikę, a on będzie miał na sznurze lniane szuflady, i opasze się lnianym pasem, i włoży na lnianą czapkę, są to święte szaty; i wykąpie całe swoje ciało w wodzie, i włoży je. 5 I zbierze od zgromadzenia synów Izraelskich dwoje dzieci z kozłów na ofiarę za grzech, i jedno jagnię na całopalenie. 6 Aaron przyniesie cielca za swoją ofiarę za grzech i dokona przebłagania za siebie i za swój dom. 7 Potem weźmie dwa kozły i postawi je przed Panem przy wejściu do Namiotu Świadków. 8 Aaron rzuci los na dwie kozły, jedną na Pana, a drugą na kozła. 9 Aaron wyprowadzi kozła, na które spadł los dla Pana, i ofiaruje go na ofiarę za grzech. 10 i kozła, na które przyszedł los kozła, on ożywi przed Panem, aby go oczyścić, aby go odesłał jako kozła, i poślą go na pustynię. 11 Aaron przyniesie cielca za grzechy swoje, i dokona przebłagania za siebie i za swój dom, i zabije cielca za swoją ofiarę za grzech. 12 I weźmie swoją kadzielnicę pełną węgli z ognia z ołtarza, który jest przed Panem; i napełni on swe ręce drobnymi kadzidłami złożonymi, i włoży je w zasłonę. 13 I postawi kadzidło na ogień przed Panem, a dym kadzenia okryje siedzibę miłosierdzia nad stolicami świadectwa i nie umrze. 14 I weźmie krew cielca, i pokropi palcem na miejscu miłosierdzia na wschód: przed sieni miłosiernej pokropi siedmiokroć krwią jego palec.

15 I zabije kozła na ofiarę za grzech, który jest za lud, przed Panem; i weźmie swoją krew w zasłonę, i uczyni swą krwią, jak to uczynił z krwią cielęcia, i pokropi jej krew na siedzenie miłosierdzia, przed miejscem miłosierdzia. 16 I dokona przebłagania za sanktuarium ze względu na nieczystość synów Izraela i za ich przewinienia w sprawie wszystkich ich grzechów; a tak uczyni on przy przybytku świadectwa, ustanowionego między nimi w pośrodku ich nieczystości. 17 I nie będzie nikogo w tabernakulum świadectwa, gdy wejdzie, aby dokonać przebłagania w miejscu świętym, ażby wyszedł; a on dokona przebłagania za siebie i za swój dom, i dla całego zgromadzenia synów Izraela. 18 I wynijdzie do ołtarza, który jest przed Panem, i dokona na nim przebłagania; i weźmie krew cielca, i krwi kozła, i włoży ją na rogi ołtarza dokoła. 19 I pokropi nań kielichem siedem razy palcem swoim, i oczyści go, i święci go z nieczystości synów Izraelskich. 20 I dokona przebłagania za przybytek i przybytek świadectwa, i za ołtarz; i oczyści kapłanów, a przyniesie kozła żywego; 21 Aaron położy ręce na głowie żywego kozła, a on oznajmi mu wszystkie nieprawości synów Izraela, i wszystkie ich niesprawiedliwość i wszystkie ich grzechy; i położy je na głowie żywego kozła, i wyślą go z ręki człowieka gotowego na pustynię. 22 I kozioł poniesie na nich nieprawość na pustynię; Aaron odeśle kozła na pustynię. 23 Aaron wejdzie do Namiotu Świadków i odrzuci szatę lnianą, którą włożył, gdy wszedł do miejsca świętego, i położy ją tam. 24 I wyleje ciało swoje w wodzie na miejsce święte, i ubije szaty swoje, i wyjdzie, i ofiarować będzie całopalenie dla siebie samego i całopalenie dla ludu, i oczyści odemnie. dla siebie i dla swego domu, dla ludzi, jak dla kapłanów.

26 A ten, który posłał kozła, który został rozdzielony, aby go wypuszczono, upierze szaty swoje, i zanurzy swe ciało w wodzie, a potem wejdzie do obozu. 27 I cielca na ofiarę za grzech, i kozła na ofiarę za grzech, którego krew została przyniesiona, aby dokonać przebłagania w miejscu świętym, wyniesie z obozu i spalą je ogniem, nawet skórkami i ich ciało i ich gnój. 28 A kto by je palił, upierze szaty swoje, i zanurzy swe ciało w wodzie, a potem wejdzie do obozu.

29 I będzie to ustawa wieczysta dla was; w siódmym miesiącu, dziesiątego dnia tego miesiąca, uniżysz swoje dusze i nie wykonasz żadnej pracy, rodowity i obcy, który przebywa wśród was. 30 Albowiem w on dzieó dokona przebłagania za was, aby oczyścił was od wszystkich grzechów waszych przed Panem, i będziecie oczyszczeni. 31 To wam będzie najświętszy szabat, odpocznienie, i pokrzepicie wasze dusze; jest to wieczne zarządzenie. 32 Kapłan, któregokolwiek namaszczą, dokona przebłagania i ktokolwiek będzie konsekrowany, aby sprawować urząd kapłański po swoim ojcu; i włoży na szatę lnianą, szatę świętą. 33 I dokona przebłagania za miejsce najświętsze i przybytek świadectwa; a on dokona przebłagania za ołtarz i za kapłanów; i on dokona przebłagania za wszystkie zgromadzenia. 34 I będzie to dla was ustawa wieczysta, aby dokonać przebłagania za wszystkie grzechy Izraelitów za wszystkie ich grzechy: to się stanie raz w roku, jak nakazał Pan Mojżeszowi.

Rozdział 17

17: 1 I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc: 2 Mówcie do Aarona i do jego synów, i do wszystkich synów Izraelskich, a ty im powiesz: To jest słowo, które Pan rozkazał, mówiąc: 3 każdy od synów Izraela lub od nieznajomych pośród was, którzy zabiją cielca, owcę lub kozła w obozie, lub zabiją go z obozu 4 i nie przyniosą go drzwi Namiotu Świadków, aby ofiarować je całemu całopaleniu lub ofierze pokojowej Panu, aby był przyjemny dla smaku słodko pachnącego; a ktokolwiek go zabije bez, i nie przyniesie go drzwi Namiotu Świadków, aby ofiarować je jako dar dla Pana przed przybytkiem Pana; krew będzie przypisana temu człowiekowi, on przelał krew; ta dusza zostanie odcięta od swego ludu. 5 Aby synowie Izraela złożyli ofiary, wszystko, co zabiją na polach, i przyniosą je Panu do drzwi przybytku świadectwa do kapłana, i będą je składać w ofierze pokoju Lord. 6 I obleje krew kapłana na ołtarzu w około przed Panem przy drzwiach przybytku świadectwa, a poda tłuszcz na wonność wonną do Pana.

7 Nie będą już składać ofiary na próżnych bogówpo czym idą na nierząd; będzie to ustawa wieczysta dla waszych pokoleń. 8 I powiesz im: Wszystko, co z synów Izraelskich, lub z synów prozelitów mieszkających między wami, ofiaruje całopalenie lub ofiarę, 9 i nie przyniesie jej do drzwi Przybytek świadectwa poświęcenia go Panu, ten człowiek zostanie zniszczony spośród swego ludu. 10 I ktokolwiek z synów Izraelskich, lub z nieznajomych przebywających wśród was, spożyje wszelką krew, ja nawet postawię oblicze moje przeciwko tej duszy, która je krew, i zniszczy ją od swego ludu. 11 Albowiem życie cielesne jest jego krwią, a Ja oddałem je tobie na ołtarzu, aby dokonać przebłagania za twoje dusze; bo jego krew dokona przebłagania za duszę. 12 Dlatego powiedziałem do synów Izraela: Żadna dusza z was nie będzie jadła krwi, a obcy, który mieszka pośród was, nie będzie jadł krwi. 13 I ktokolwiek z synów Izraelskich, lub z nieznajomych, którzy mieszkają między wami, weźmie każde zwierzę na polowanie, zwierzę lub ptactwo, które jest zjedzone, wtedy wyleje krew i zakryje ją w prochu. 14 Albowiem krew wszelkiego ciała jest życiem; I rzekłem do synów Izraelskich: Nie będziecie jeść krwi żadnego ciała, bo życie wszelkiego ciała jest jej krwią. Każdy, kto je, zostanie zniszczony. 15 A każda dusza, która je, co umarło samo z siebie, lub zostanie pojmana od zwierząt, wśród tubylców lub wśród obcych, obmyje szaty swoje, i wykąpie się w wodzie, i będzie nieczysty aż do wieczora; czysty.

Rozdział 18

18: 1 I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc: 2 Mówcie do synów Izraelskich, a ty im rzeczesz: Jam Pan, Bóg wasz. 3 Nie uczynicie według rzeczy Egipskich, w których mieszkaliście; a według urządzeń ziemi Chananejskiej, do której was przywiodę, nie uczynicie; i nie będziecie chodzić w ich obrzędach. 4 Przestrzegać będziecie sądów moich, i będziecie strzegli obrzędów moich, i chodzić będziecie w nich; Jam Pan, Bóg wasz. 5 Będziecie zachowywać wszystkie moje wyroki i wszystkie moje wyroki i wykonywać je; a jeźliby kto czynił, żyć będzie w nich; Jam Pan, Bóg wasz. 6 Nikt nie przybliży się do żadnego z jego bliskich krewnych, aby odkryć ich nagość; ja jestemPan. 7 Nie odkryjesz nagości ojca swego, ani nagości matki twojej, bo ona jest matką twoją; nie odkryjesz jej nagości. 8 Nie odkryjesz nagości żony ojca swego; to nagość twego ojca. 9 Nagość siostry twej przez ojca twego, przez matkę twoją, narodzoną w domu lub za granicą, nie odkryjesz ich nagości. 10 Nagość córki syna twego, albo córki twojej córki, ich nagości nie odkryjesz; ponieważ to twoja nagość. 11 Nie odkryjesz nagości córki żony ojca twego; ona jest siostrą twą od tegoż ojca; nie odkryjesz jej nagości. 12 Nie odkryjesz nagości siostry ojca swego, bo ona jest blisko pokrewna twemu ojcu. 13 Nie odkryjesz nagości siostry matki swojej, bo ona jest blisko podobna do twojej matki. 14 Nie odkryjesz nagości brata ojca twego, i nie wejdziesz do żony jego; bo ona jest twoją relacją. 15 Nie odkryjesz nagości swojej synowej, bo ona jest żoną twojego syna, nie odkryjesz jej nagości. 16 Nie odkryjesz nagości żony brata twego: jest to nagość twego brata. 17 Nie odkryjesz nagości kobiety i jej córki; córkę jej syna i córkę jej córki, nie weźmiesz, aby odkryć ich nagość, bo to są twoje krewniaczki: to bezbożność. 18 Nie weźmiesz żony oprócz siostry, jako rywala, aby odkryć jej nagość w opozycji do niej, gdy ona jeszcze żyje.

19 I nie wejdziesz do niewiasty rozbitej za jej nieczystość, aby odkryć jej nagość. 20 I nie będziesz kłamał żonie bliźniego twego, abyś się z nim nie splugawił. 21 I nie będziesz dawał z nasienia twego, aby służyć władcy; i nie profanujcie mojego świętego imienia; ja jestemPan. 22 I nie będziesz kłamał z mężczyzną, jak z kobietą, albowiem jest to obrzydliwością. 23 Nie będziesz też z czworonogiem, który by kopulował, aby go skażono; i nie niech się nie przedstawi ona przed obliczem czworonogim, aby się z nim związała; bo to jest obrzydliwość. 24 Nie kalajcie się żadną z tych rzeczy; bo we wszystkich tych rzeczach narody są skalane, które ja wypędzam przed tobą, 25 a ziemia jest zanieczyszczona; i odpłaciłem im za to winą, a ziemia jest pogrążona w tych, którzy na niej mieszkają. 26 I zachowasz wszystkie moje ustawy i wszystkie moje obrzędy, i nie uczynisz żadnej z tych obrzydliwości; ani rodzimy, ani obcy, który łączy się z tobą: 27 (bo wszystkie te obrzydliwości zrobili ludzie z ziemi, którzy byli przed tobą, a ziemia została splugawiona) 28, i aby ziemia nie była pogrążona w tobie w twoim zanieczyszczeniu, jak to było poszkodowane z narodami przed tobą. 29 Każdy bowiem, kto spełni te obrzydliwości, dusze, które je czynią, zostaną zniszczone ze swego ludu. 30 I będziecie zachowywać obrzędy moje, abyście nie czynili żadnej z obrzydliwości, które miały miejsce przed waszym czasem; i nie będziecie w nich zanieczyszczeni; dla I 30 I będziecie zachowywać obrzędy moje, abyście nie czynili żadnej z obrzydliwości, które miały miejsce przed waszym czasem; i nie będziecie w nich zanieczyszczeni; dla I 30 I będziecie zachowywać obrzędy moje, abyście nie czynili żadnej z obrzydliwości, które miały miejsce przed waszym czasem; i nie będziecie w nich zanieczyszczeni; dla IJestem Panem, waszym Bogiem.

Rozdział 19

19: 1 I przemówił Pan do Mojżesza, mówiąc: 2 Mówcie do zgromadzenia synów Izraelskich, a ty do nich: Będziecie świętymi; albowiem Ja, Pan, Bóg wasz, jestem święty. 3 Niech każdy z was czci swego ojca i swoją matkę; i będziecie zachowywać moje szabaty: Ja jestem Pan, wasz Bóg. 4 Nie pójdziecie za bożkami, a nie staniecie się sobie bogami stopu: Ja jestemPan, twój Bóg. 5 A jeźli ofiarować będziecie Panu ofiarę spokojną, ofiarujcie ją sobie przyjemną. 6 W którym dniu poświęcisz go, zostanie zjedzone; a następnego dnia, a jeśli którekolwiek z nich powinno pozostać do trzeciego dnia, zostanie całkowicie spalone ogniem. 7 A jeźliby w ogóle było zjedzone trzeciego dnia, nie nadaje się do poświęcenia; nie będzie przyjęte. 8 A kto je, poniesie nieprawość swoję, bo splugawił święte rzeczy Pana; a dusze, które je spożywają, zostaną zniszczone ze swego ludu.

9 A gdy zbierzesz żniwo ziemi swojej, nie będziecie dopełniali zbierania pola waszego, i nie zbierzesz tego, co spada z żniwa twego. 10 I nie będziesz przechodził przez zgromadzenie winnicy twojej, ani zbierzesz resztek winogron z winnicy twojej, a opuścisz je dla ubogich i dla cudzoziemców: Jam jest Pan, Bóg twój. 11 Nie będziesz kradł, nie będziesz kłamał, ani nie będziesz świadczył fałszywie jako świadek przeciwko swojemu bliźniemu. 12 I nie będziecie niesprawiedliwie przeklinać z imienia mego, a nie będziecie bluźnić świętemu imieniu Boga waszego: Jam jest Pan, Bóg wasz. 13 Nie będziesz zranić bliźniego twego, ani ty się okraść go , ani będzie zapłatą najemnika twego pozostanie z tobą aż do rana.

14 Nie będziesz zbezcześcić głuchym, ani nie obrócisz przeszkód na drodze ślepej; i będziesz się bać Pana, Boga twego: Ja jestem Pan, twój Bóg. 15 Nie będziesz postępował niesprawiedliwie w sądzie; nie będziesz przyjmował osoby ubogiego ani nie podziwiał osoby możnych; sprawiedliwością będziesz sądził bliźniego swego. 16 Nie będziesz postępował podstępnie między ludem twoim; nie będziesz wznosił się przeciw krwi bliźniego twego; Jam jest Pan, Bóg twój. 17 Nie będziesz nienawidził brata twego w sercu twym; w mądrych roztropach napominaj bliźniego swego, abyś nie nosił grzechów z jego powodu. 18 I nie pomści się twojej ręki; a nie będziesz rozgniewał się na dzieci ludu twego; Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego; Jestem Panem.

19 Przestrzegajcie mojego prawa, nie będziesz pozwalał bydłu na płeć z jednym z innego rodzaju, i nie będziesz siejeł swojej winnicy rozmaitym nasieniem; nie będziesz też nakładał na siebie wymieszanej odzieży utkanej z dwóch materiałów . 20 A jeźli kto z kobietą kłaść się z kobietą, a powinna być domowym sługą dla człowieka, a nie została odkupiona, a jej wolności nie dano jej, będą nawiedzeni karą; ale oni nie umrą, ponieważ nie została oswobodzona. 21 I przywiódł onego przestępstwa Pańskiemu do drzwi przybytku świadectwa, barana na ofiarę za grzech. 22 I oczyści go kapłan przez barana ofiary za grzech, przed Panem za grzech, który zgrzeszył; a grzech, który zgrzeszył, będzie mu odpuszczony. 23 Ilekroć wejdziecie do ziemi, którą wam daje Pan, Bóg wasz, i zasadzicie drzewo owocowe, oczyszczajcie ją z nieczystości; owoce jego będą trzy lata nieczyste dla was, nie będziecie jeść. 24 A w czwartym roku wszystkie jego owoce będą święte, przedmiotem chwały dla Pana. 25 A w piątym roku spożyjecie owoc, a jego plon będzie wzrostem dla was. Jestem Panem, waszym Bogiem.

26 Nie jedzcie na górach, ani nie korzystajcie z wigoru, ani boskiego przez inspekcję ptaków. 27 Nie będziecie robić okrągłego cięcia włosom waszej głowy, ani oszpecić brody. 28 I nie będziecie robić sadzonek w ciele waszym za umarłegociało, a wy nie będziecie zapisywać sobie żadnych znaków. Jestem Panem, waszym Bogiem. 29 Nie będziesz profanował swojej córki, aby ją prostytuować; tak ziemia nie pójdzie na cudzołożenie, a ziemia będzie wypełniona niegodziwością. 30 Będziecie zachowywali moje szabaty i czcijcie moje sanktuaria: Ja jestem Pan. 31 Nie będziecie się troszczyć o tych, którzy mają w sobie duchy wróżące, ani nie przyłączajcie się do zaklinaczy, abyście zanieczyszczali się nimi: Ja jestem Panem, waszym Bogiem. 32 Powstaniesz przed sędziwą głową i będziesz czcił twarz starca, i będziesz się bał Boga twego: Ja jestem Pan, twój Bóg. 33 A jeśli przyjdzie do ciebie obcy w twojej ziemi, nie dotkniesz go. 34 Ten przybysz, który do was przyjdzie, będzie między wami jako tubylec, a pokochacie go jak siebie; bo wy byliście obcymi w ziemi egipskiej; Ja jestem Panem, waszym Bogiem. 35 Nie będziecie postępować niesprawiedliwie w sądach, w miarach, wagach i skalach. 36 Między wami będzie sprawiedliwość i sprawiedliwość, i miara płynna. Jestem Panem, waszym Bogiem, który wyprowadził was z ziemi egipskiej. 37 I będziecie zachowywać całe moje prawo i wszystkie moje obrzędy, i będziecie je wykonywać: Ja jestem Pan, wasz Bóg.

Rozdział 20

20: 1 I przemówił Pan do Mojżesza, mówiąc: 2 I rzeknie do synów Izraelskich: Jeźli tam będzie; a którekolwiek z synów Izraelskich, lub tych, którzy się stali prozelitami w Izraelu, który wyda nasienie swojemu Molochowi, niech z pewnością będzie skazany na śmierć; naród na ziemi ukamienuje go kamieniami. 3 I wystawię oblicze moje przeciwko temu człowiekowi, i odetnę go od ludu jego, bo wydał on nasienie swojemu Molochowi, aby splugawił mego sanktuarium i profanował imię tych, którzy są mi poświęceni. 4 A jeśliby tubylcy tej ziemi mogli w każdym razie przeoczyć, że człowiek daje swe nasienie Molochowi, aby go nie zabić; 5 Potem wystawię oblicze moje na tego człowieka i na jego rodzinę, i zniszczę go, i wszystkich, którzy z nim są jednomyślni, aby poszedł na nierząd dla książąt, od ich ludu.

6 I dusza, która będzie naśladować tych, którzy mają w sobie duchy i czarowników, aby szli za nimi; Położę oblicze moje przeciwko tej duszy i zniszczę ją spośród jego ludu. 7 I będziecie święci, bo Ja, Pan, wasz Bóg, jestem święty. 8 I przestrzegać będziecie obrzędów moich, i czynić będziecie; Jam Pan, który was uświęca. 9 Każdy człowiek, który będzie mówił źle o swoim ojcu lub swojej matce, niech umrze śmiercią; czy mówił źle o swoim ojcu lub swojej matce? on jest winny.

10 Cokolwiek by cudzołożył cudzołóstwo z żoną mężczyzny albo z cudzym cudzołóstwem, niechaj umrą śmiercią cudzołożnicy i cudzołożnicy. 11 A jeśli kto z żoną ojca swego kłamać, odsłonił nagość ojca swego: niechaj oboje umrą śmiercią, oni są winni. 12 A jeźli kto z synową jego spał, niech oboje zostaną zabici; ponieważ popełnili bezbożność, są winni. 13 I ktokolwiek by leżał z mężczyzną jak z kobietą, obaj mieli obrzydliwość; niech umrą śmiercią, są winni. 14 Ktokolwiek weźmie kobietę i matkę jej, nieprawość jest; spalą go i ognia ich; tak nie będzie między wami winy. 15 A kto by okrył zwierzę, niech umrze śmiercią; i zabijecie bestię. 16 I jakakolwiek kobieta zbliży się do jakiejkolwiek bestii, aby się z nią połączyć, zabijecie kobietę i bestię: niech umrą śmiercią, są winni. 17 Ktokolwiek weźmie siostrę za ojca swego lub matkę swoją, i ujrzy nagość jej, a ujrzy nagość swoję, będzie to zarzut; zostaną oni zniszczeni przed synami ich rodziny; odkrył nagość swojej siostry, oni poniosą swój grzech. 18 I cokolwiek będzie leżało z kobietą oddzieloną widziała też jego nagość, to jest zarzut: zostaną zniszczeni przed synami ich rodziny; odkrył nagość swojej siostry, oni poniosą swój grzech. 18 I cokolwiek będzie leżało z kobietą oddzieloną widziała też jego nagość, to jest zarzut: zostaną zniszczeni przed synami ich rodziny; odkrył nagość swojej siostry, oni poniosą swój grzech. 18 I cokolwiek będzie leżało z kobietą oddzielonądla strumienia i odkryje jej nagość, odkrył jej źródło, i odkryła strumień jej krwi: oboje zostaną zniszczeni z pokolenia na pokolenie. 19 I nie odkryjesz nagości siostry ojca twego ani siostry matki twojej; bo ten człowiek odkrył nagość kogoś bliskiego pokrewnego: oni poniosą swą niegodziwość. 20 Kto by leżał z bliską krewną jego, odsłonił nagość tego, który był bliski mu pokrewny; umrą bezdzietnie. 21 Kto bierze żonę brata swego, ten jest nieczystością; odkrył nagość swego brata; umrą bezdzietnie.

22 I zachowajcie wszystkie moje obrzędy i moje wyroki; I uczynicie je, a ziemia nie będzie z wami pogrążona, w którem was przywiodę, abyście na niej mieszkali. 23 I nie chodźcie w obyczajach narodów, które ja wypędzę przed wami; dla zrobili wszystkie te rzeczy, i mam wstręt do nich: 24 i mówiłem do was, wy posiądą ziemię ich, a dam ci go na własność, nawet ziemię opływającą mlekiem i miodem: I amPan, wasz Bóg, który was oddzielił od wszystkich ludzi. 25 I rozróżnisz czyste i nieczyste bydło, i między czystymi i nieczystymi ptakami; i nie będziecie splugawili waszych dusz bydłem, ptakami ani wszelkimi pełzającymi po ziemi rzeczami, które dla was rozdzieliłem z powodu nieczystości. 26 I będziecie dla mnie świętymi; bo Ja, Pan, Bóg wasz, jestem święty, który was oddzielił od wszystkich narodów, aby był mój.

27 A jeśli chodzi o mężczyznę lub kobietę, ktokolwiek z nich będzie miał w sobie ducha odejścia, lub będzie oczarownikiem, niech oboje umrą śmiercią; ukamienujecie ich kamieniami, oni są winni.

Rozdział 21

21: 1 I przemówił Pan do Mojżesza, mówiąc: Mów do kapłanów, synów Aarona, i powiedz im, że nie będą się splugawić w swoim kraju za zmarłych, 2 ale oni mogą się smucićdla krewnego, który jest bardzo blisko nich, dla ojca i matki, i dla synów i córek, dla brata, 3 i dla dziewiczej siostry, która jest blisko jednego, nie jest zaślubiona mężczyźnie; albowiem oni się plugawią. 4 Nie splugawił się nagle wśród swego ludu, aby się profanować. 5 Nie golisz głowy za zmarłych z łysiną na wierzchu; i nie golą brody ani rany na ich ciele. 6 Będą świętymi dla Boga swego i nie obłudą imienia Boga swego; ponieważ składają ofiary Pana jako dary swego Boga i będą święci. 7 Nie wezmą kobiety, która jest nierządnicą i profanacją, lub kobietę odtrąconą od męża; bo on jest święty dla Pana, Boga swego. 8 I będziesz go święcić;Jestem święty. 9 Jeśli zaś córka kapłana zostanie sprofanowana, aby pójść na nierządnicę, profanuje imię swego ojca: ona zostanie spalona ogniem.

10 A kapłan, który jest pierwszy między braćmi jego, oliwy, która jest wylana na głowę pomazańca, a był poświęcony, aby włożyć szaty, nie zdejmie tej mitry z głowy i nie rozedrze szat. 11 I nie wejdzie do umarłego, ani się nie splugawi za ojca swego, ani za matkę jego. 12 A on nie wyjdzie z sanktuarium, a on nie będzie bezcześcić świątynię swego Boga, bo święty olej namaszczenia Boga jest na niego: Ja jestemPan. 13 On weźmie za żonę dziewicę z własnego plemienia. 14 Ale wdowa, albo ta, która jest odtrącona, albo sprofanowana, albo nierządnica, tego nie weźmie; ale weźmie za żonę dziewicę z ludu swego. 15 I nie zbezcześci nasienia swego pośród swego ludu; jestem Pan, który go uświęca. 16 I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc: 17 Powiedzcież do Aarona: Człowiek z twego pokolenia przez wszystkie pokolenia, który będzie miał na nim skazę, nie przybliży się do ofiarowania darów swego Boga. 18 Nie przybliży się nikt, kto ma na nim skazę; człowiek ślepy, chromy, z wymiętym nosem, albo uszy odcięte, 19 człowiek, który ma złamaną rękę lub złamaną stopę, 20, o grzbiecie grzbietu, o oczach, albo że stracił rzęsy, albo człowiek, który ma złośliwy wrzód, lub tetter, lub taki, który stracił jądro. 21 Ktokolwiek z nasienia Aarona kapłana ma na sobie skazę, nie przybliży się, aby złożyć ofiary Bogu twemu, ponieważ on ma na sobie skazę; nie przybliży się, aby ofiarować dary Boże. 22 Dary Boże najświętszy, a będzie jadł z rzeczy świętych. 23 Tylko on nie zbliży się do zasłony, a nie przybliży się do ołtarza, ponieważ ma skazę; i nie zbezcześci sanktuarium Boga swego, bo Ja jestem Pan, który je uświęca. 24 A Mojżesz mówił do Aarona i jego synów, i do wszystkich synów Izraela.

Rozdział 22

22: 1 I przemówił Pan do Mojżesza, mówiąc: 2 Mówcie do Aarona i do jego synów, i niech się oni troszczą o sprawy święte Izraelitów, aby nie splugawili mojego świętego imienia w żadnej z rzeczy, które poświęcają się mi: Ja jestem Panem. 3 Powiedzcie im: Każdy człowiek z pokolenia na pokolenie, ktokolwiek z wszystkich nasienia waszych zbliży się do rzeczy świętych, cokolwiek by Izraelici poświęcili Panu, gdy jego nieczystość spocznie na nim, ta dusza zostanie odcięta ode mnie. ja jestemPan, twój Bóg. 4 A mąż nasienia Aarona kapłana, jeźliby miał trąd albo lejce, nie będzie jadł rzeczy świętych, dopóki nie zostanie oczyszczony; a kto dotknie się jakiejkolwiek nieczystości z martwego ciała, albo człowiek, którego nasienie kopulacji wyleje się od niego, 5 lub ktokolwiek dotknie się nieczystego gada, który go splugawi, lub który dotknie sięczłowiek, przez który będzie go kalać według wszelkiej nieczystości jego; 6, którakolwiek dusza dotknie się ich, będzie nieczystym aż do wieczora; nie będzie jadł rzeczy świętych, jeśli nie wykąpie swego ciała w wodzie 7, a słońce zajdzie, a wtedy będzie czysty; a potem jeść będzie wszystkie rzeczy święte, bo one są jego chlebem. 8 Nie będzie jadł tego, co samo z siebie umrze, lub zostanie pojmane przez zwierzęta, aby przez nie zostały zanieczyszczone: Ja jestem Pan. 9 I będą zachowywać moje nakazy, że nie ponosi winy, ponieważ z nich, a umiera z ich powodu, jeśli będą je zbezcześcić: I amPan Bóg, który je uświęca. 10 Żaden obcy nie będzie spożywał rzeczy świętych: ten, który przebywa z kapłanem lub najemnikiem, nie będzie jadł świętych rzeczy. 11 Ale jeźliby kapłan miał duszę kupioną za pieniądze, będzie jadł chleb swój; a którzy się narodzą w domu jego, i oni jeść będą z jego chleba. 12 A jeśli córka kapłana poślubi obcego, nie będzie jadła ofiar z przybytku. 13 A jeśli córka kapłana będzie wdową, lub odejdzie, i nie będzie miała nasienia, powróci do domu ojca swego, jak za młodu; ona będzie jadła z chleba ojca swego, ale nie będzie jadł z niego żaden nieznajomy. 14 A mąż, który nieczysto będzie jadł rzeczy święte, doda do niego piątą część i da kapłanowi rzecz świętą. 15 Nie splugawią świętych rzeczy Izraelitów, które ofiarują Panu. 16 Także i oni winni winien sobie winić nieprawość za to, że jedzą święte rzeczy;Jestem Pan, który je uświęca.

17 I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc: 18 Mów do Aarona, i do synów jego, i do całego zgromadzenia Izraelskiego, a ty do nich rzecz: Każdy z synów Izraelskich, albo z obcych, którzy w nim mieszkają, Izrael, który ofiaruje swoje dary zgodnie ze swym wyznaniem i według wszelkiego wyboru, cokolwiek oni przyniosą Panu na całopalenia – 19 wasze ofiary wolnej woli będą być samcami bez skazy stada, owiec lub kóz. 20 Nie będą sprowadzać do Pana niczego, co ma w sobie skazę, gdyż nie będzie do przyjęcia dla was. 21 I cokolwiek ofiarować będzie Panu ofiarę, składając przysięgę lub na drodze składania ofiary wolnej lub ofiary na waszych świętach, ze stad lub owiec, będzie to bez skazy dla akceptacja: nie będzie w tym żadnej skazy. 22 Który ślepy, złamany, albo ma wyrwany język, albo zatruty brodawkami, albo ma złośliwy wrzód, albo tetter, nie ofiarują tego Panu; nie składajcie też żadnego z nich na całopalenie na ołtarzu Pana. 23 A cielca albo owcę z uciętymi uszami, albo tego, który stracił ogon, zabijesz je dla siebie; ale nie będą przyjęci ze względu na twój ślub. 24 To, co złamało jądra, albo jest zmiażdżone, albo okaleczone, albo okaleczone, nie będziesz ofiarował ich Panu, ani ich nie położysz na swojej ziemi. 25 Nie składajcie darów Boga waszego z tych wszystkich rzeczy z ręki obcego, ponieważ jest w nich zepsucie, skaza w nich; nie będą oni przyjęci dla was. 26 I przemówił Pan do Mojżesza, mówiąc: 27 A cielca, owcy i kozła, gdy się narodzi, tedy będzie siedem dni pod matką jego; oraz ósmego dnia i po tym, jak zostaną przyjęci na ofiary – całopalenie dla Pana. 28 A cielca i owcy, i potomstwa jego, nie będziesz zabijał ani jednego dnia. albo jest zmiażdżony, albo okaleczony, albo okaleczony, – nie będziesz ofiarował ich Panu, ani ich nie położysz na swojej ziemi. 25 Nie składajcie darów Boga waszego z tych wszystkich rzeczy z ręki obcego, ponieważ jest w nich zepsucie, skaza w nich; nie będą oni przyjęci dla was. 26 I przemówił Pan do Mojżesza, mówiąc: 27 A cielca, owcy i kozła, gdy się narodzi, tedy będzie siedem dni pod matką jego; oraz ósmego dnia i po tym, jak zostaną przyjęci na ofiary – całopalenie dla Pana. 28 A cielca i owcy, i potomstwa jego, nie będziesz zabijał ani jednego dnia. albo jest zmiażdżony, albo okaleczony, albo okaleczony, – nie będziesz ofiarował ich Panu, ani ich nie położysz na swojej ziemi. 25 Nie składajcie darów Boga waszego z tych wszystkich rzeczy z ręki obcego, ponieważ jest w nich zepsucie, skaza w nich; nie będą oni przyjęci dla was. 26 I przemówił Pan do Mojżesza, mówiąc: 27 A cielca, owcy i kozła, gdy się narodzi, tedy będzie siedem dni pod matką jego; oraz ósmego dnia i po tym, jak zostaną przyjęci na ofiary – całopalenie dla Pana. 28 A cielca i owcy, i potomstwa jego, nie będziesz zabijał ani jednego dnia. 25 Nie składajcie darów Boga waszego z tych wszystkich rzeczy z ręki obcego, ponieważ jest w nich zepsucie, skaza w nich; nie będą oni przyjęci dla was. 26 I przemówił Pan do Mojżesza, mówiąc: 27 A cielca, owcy i kozła, gdy się narodzi, tedy będzie siedem dni pod matką jego; oraz ósmego dnia i po tym, jak zostaną przyjęci na ofiary – całopalenie dla Pana. 28 A cielca i owcy, i potomstwa jego, nie będziesz zabijał ani jednego dnia. 25 Nie składajcie darów Boga waszego z tych wszystkich rzeczy z ręki obcego, ponieważ jest w nich zepsucie, skaza w nich; nie będą oni przyjęci dla was. 26 I przemówił Pan do Mojżesza, mówiąc: 27 A cielca, owcy i kozła, gdy się narodzi, tedy będzie siedem dni pod matką jego; oraz ósmego dnia i po tym, jak zostaną przyjęci na ofiary – całopalenie dla Pana. 28 A cielca i owcy, i potomstwa jego, nie będziesz zabijał ani jednego dnia. oraz ósmego dnia i po tym, jak zostaną przyjęci na ofiary – całopalenie dla Pana. 28 A cielca i owcy, i potomstwa jego, nie będziesz zabijał ani jednego dnia. oraz ósmego dnia i po tym, jak zostaną przyjęci na ofiary – całopalenie dla Pana. 28 A cielca i owcy, i potomstwa jego, nie będziesz zabijał ani jednego dnia.

29 A jeśli złożysz ofiarę, ślub radości dla Pana, ofiaruj to, aby cię przyjąć. 30 Tego samego dnia będzie zjedzony; nie pozostawisz ciała aż do jutra: Ja jestem Pan. 31 I przestrzegać będziecie przykazań moich, i czynić będziecie. 32 I nie uświęcicie imienia Świętego, a Ja będę uświęcony pośród synów Izraelskich. Ja jestem Pan, który was uświęca, 33 który wyprowadził was z ziemi egipskiej, abyście byli waszym Bogiem. Ja jestemPanem.

Rozdział 23

23: 1 I przemówił Pan do Mojżesza, mówiąc: 2 Mówcie do synów Izraelskich, a ty do nich mów: Święta Pańskie, które nazwiecie świętymi zgromadzeniami, są to moje uczty. 3 Sześć dni będziesz czynił, a dnia siódmego sabat; odpocznienie, święte zwołanie do Pana: nie wykonuj żadnej pracy, jest to sabat dla Pana we wszystkich twoich mieszkaniach.

4 To święta dla Pana, święte konwokacje, które powołasz w swoich porach roku. 5 W pierwszym miesiącu, czternastego dnia tego miesiąca, między wieczornymi czasami jest Pańska biesiadna. 6 A dnia piętnastego tego miesiąca jest święto Przaśników Panu; Przez siedem dni będziecie jeść chleb niekwaszony. 7 A pierwszego dnia niech będzie święte zgromadzenie wam; nie będziecie wykonywać żadnej pracy niewolniczej. 8 I ofiarować będziecie Panu całopalenia na siedem dni; a dzień siódmy będzie świętym zwołaniem dla was; nie wykonujcie żadnej pracy niewolniczej. 9 I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc: 10 Mówcie do synów Izraelskich, a ty im rzeczesz: Gdy wejdziecie do ziemi, którą wam daję, i odbieram żniwo jej, przyniesiecie snopy , pierwsze owoce twoich żniw, do kapłana; 11 I podniesie snop przed Panem, aby był przyjęty za was. Pierwszego dnia kapłan podniesie go. 12 I ofiarować będziecie w dniu, w którym przyniesiecie snop, baranka bez skazy na rok za całopalenie dla Pana. 13 A na ofiarę z pokarmu dwie dziesiąte części wspaniałej mąki zmieszanej z oliwą: jest to ofiara dla Pana, woń słodkiego smaku dla Pana, i napój – ofiarowująca czwartą część hinu wina. 14 I nie będziecie jedli chleba ani nowej prażonej kukurydzy aż do tego samego dnia, aż składacie ofiary Bogu swemu: 12 I ofiarować będziecie w dniu, w którym przyniesiecie snop, baranka bez skazy na rok za całopalenie dla Pana. 13 A na ofiarę z pokarmu dwie dziesiąte części wspaniałej mąki zmieszanej z oliwą: jest to ofiara dla Pana, woń słodkiego smaku dla Pana, i napój – ofiarowująca czwartą część hinu wina. 14 I nie będziecie jedli chleba ani nowej prażonej kukurydzy aż do tego samego dnia, aż składacie ofiary Bogu swemu: 12 I ofiarować będziecie w dniu, w którym przyniesiecie snop, baranka bez skazy na rok za całopalenie dla Pana. 13 A na ofiarę z pokarmu dwie dziesiąte części wspaniałej mąki zmieszanej z oliwą: jest to ofiara dla Pana, woń słodkiego smaku dla Pana, i napój – ofiarowująca czwartą część hinu wina. 14 I nie będziecie jedli chleba ani nowej prażonej kukurydzy aż do tego samego dnia, aż składacie ofiary Bogu swemu:jest to ustawa wieczysta dla waszych pokoleń we wszystkich waszych mieszkaniach.

15 I policzycie się od dnia po sabacie, od dnia, w którym będziecie oferować snop ofiarny, siedem pełnych tygodni: 16 aż do jutra po ostatnim tygodniu wy liczycie pięćdziesiąt dni, i przynieście Panu nową ofiarę z mięsa. 17 Wyniesiesz ze swoich domowych chlebów, jako ofiarę z podnoszeniem, dwa bochenki: będą one z dwunastu części dobrej mąki, zostaną upieczone z zaczynem pierwocin dla Pana. 18 I przyniesiecie z chlebami siedem nieskalanych baranków rocznych i jedno cielęta stada, i dwa barany bez skazy, i będą całopaleniem ofiarnym dla Pana, a ich ofiary z mięsa i ich Ofiary drinków będąofiara, zapach słodkiego smaku dla Pana. 19 I ofiarować będą jedno kozły z kozłów na ofiarę za grzech, i dwa baranki roczne na ofiarę przebłagalną, na chleby pierworodne. 20 I położy je kapłan z bochenkami pierworodnych ofiarą przed Panem z dwoma barankami; oni będą świętymi dla Pana; będą należeć do kapłana, który je przynosi. 21 I zwołajcie dzień dzisiejszy na zwołanie; będzie wam święte; nie wykonujcie na nim żadnej służalczej pracy: jest to wieczne zarządzenie w waszych generacjach we wszystkich waszych domach. 22 A gdy zbierzesz żniwo ziemi swojej, nie zbierzesz w pełni reszty żniwa pola swego, gdy się ulżysz, i nie zbierzesz tego, co spada z żniwa twego;Jestem Panem, waszym Bogiem.

23 I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc: 24 Mówcie do synów Izraelskich, mówiąc: W siódmym miesiącu, pierwszego dnia tego miesiąca odpoczniecie, pamiątka z trąb; będzie wam święte zgromadzenie. 25 Nie wykonujcie służby niewolniczej, a ofiarujcie całopalenie całemu Panu.

26 I przemówił Pan do Mojżesza, mówiąc: 27 Także dnia dziesiątego tego siódmego miesiąca jest dzień pokuty: to będzie święte zgromadzenie wam; i ukorzycie się w duszy swojej, i ofiarujcie całopalenie Panu. 28 Nie wykonujcie żadnej pracy w tym dniu tego samego dnia, ponieważ jest to dzień przebłagania dla was, aby dokonać przebłagania za was przed Panem, Bogiem waszym. 29 Wszelka dusza, która się nie upokorzy w owym dniu, zostanie odcięta od swego ludu. 30 I każda dusza, która będzie czynić dzieło tego dnia, ta dusza będzie zniszczona ze swego ludu. 31 Nie będziecie wykonywać żadnej pracy; jest to ustawa wieczysta dla waszych pokoleń we wszystkich waszych domach. 32 Będzie wam święty szabat; i ukorzyćcie się, dusze wasze, od dziewiątego dnia tego miesiąca:

33 I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc: 34 Mówcie do synów Izraelskich, mówiąc: dnia piętnastego tego siódmego miesiąca będzie święto namiotów siedem dni przed Panem. 35 A dnia pierwszego będzie święte zgromadzenie; nie wykonujcie żadnej pracy niewolniczej. 36 Przez siedem dni składajcie całopalenia całemu Panu, a dzień ósmy będzie świętym zgromadzeniem; i ofiarować będziecie Panu całopalenia: czas wybawienia nie będziecie wykonywali bezczynnie. 37 To święta dla Pana, które nazwiecie świętymi zwołaniami, aby składać ofiary całopalenia Panu, całopalone ofiary i ich ofiary z mięsa oraz ich ofiary płynne, które każdego dnia w tym dniu: 38 oprócz szabaty Pańskie, i oprócz waszych darów, a także wszystkie wasze śluby i oprócz waszych dobrowolnych ofiar, które będziecie oddawać Panu. 39 A dnia piętnastego tego siódmego miesiąca, gdy zgromadzicie się całkowicie w owocach ziemi, obchodzić będziecie święto Panu przez siedem dni; Pierwszego dnia odpocznie, a ósmego odpocznie. 40 A pierwszego dnia weźmiecie bardzo owoc z drzew i gałązek palmowych, i grube konary drzew, i wierzby, i gałęzie łoz ​​z potoku, radować się przed Panem, Bogiem twoim, przez siedem dni w roku. 41Jest to ustawa wieczysta dla waszych pokoleń: w siódmym miesiącu zachowacie ją. 42 Przez siedem dni będziecie mieszkać w przybytkach: każdy rodzimy Izraela będą mieszkali w namiotach, 43 że potomność może widzieć, że kazałem Izraelitom mieszkać w namiotach, gdy wyprowadziłem ich z ziemi egipskiej: I am Pan, twój Bóg. 44 A Mojżesz opowiedział o urodzinach Pańskich synom Izraelskim.

Rozdział 24

24: 1 I przemówił Pan do Mojżesza, mówiąc: 2 Nalajcie synów Izraela, a niech biorą dla was czystą oliwę z oliwek pobitą na światło, aby zapalili lampę na stałe, 3 poza zasłoną w przybytku świadectwa; A Aaron i jego synowie będą go palić od wieczora aż do rana przed Panem, ustawą wieczną w waszych pokoleniach. 4 Palisz lampy na czystym świeczniku przed Panem aż do jutra. 5 I weźcie czystą mąkę, a uczyńcie z niej dwanaście chlebów; każdy bochenek składa się z dwóch dziesiątych części. 6 Będziecie je w dwóch rzędach, każdy wiersz zawierający sześć bochenków, na czystym stole przed Panem. 7 I włożysz do każdego rzędu czysty kadzidło i sól; ite rzeczy będą na chleb na pamiątkę, przed Panem. 8 W dzień szabatu będą ustawieni przed Panem przed obliczem Izraelitów na przymierze wieczne. 9 I będą dla Aarona i jego synów, i będą je jeść na świętym miejscu; albowiem to jest ich najświętszy udział w ofiarach złożonych Panu, ustawa wieczysta.

10 I wyszedł syn Izraelicy, a był synem Egipcjanina między synami Izraela; i walczyli w obozie, syn Izraelickiej kobiety i człowiek, który był Izraelitą. 11 A syn Izraelickiej niewiasty o imieniu i klątwie; I przywiedli go do Mojżesza; a imię matki jego było Salomit, córka Dabriego z pokolenia Danowego. 12 I postawili go na okręgu, aby sądzili go według rozkazania Pańskiego. 13 I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc: 14 Wyprowadźcie tego, który jest przeklęty poza obrębem obozu, a wszyscy, którzy słuchają, włożą ręce na jego głowę, a całe zgromadzenie go ukamienuje. 15 I porozmawiaj z synami Izraela, a ty im powiesz: Każdy, kto przeklnie Boga, poniesie swój grzech. 16 A ten, który wymienia imię Pańskie, niech umrze śmiercią; niech całe zgromadzenie Izraela ukamienuje go kamieniami; czy jest obcym, czy tubylcem, niech umrze za nazywanie imienia Pana. 17 A kto by pobił człowieka i umarł, niech umrze śmiercią. 18 A kto by pobił bestię, a umrze, niech uczyni życiem na wieki. 19 Każdy zaś, który mu wyrządził winę na bliźniego, tak jak mu uczynił, tak samo się stanie w zamian; 20 siniak za siniak, oko za oko, ząb za ząb: jak ktoś może wyrządzić skazę mężczyźnie, tak mu się to stanie. 21 Ktokolwiek pobije człowieka, a umrze, niech umrze śmiercią. 22 I będzie sąd dla obcego i rodzonego, dla ja czy jest obcym, czy tubylcem, niech umrze za nazywanie imienia Pana. 17 A kto by pobił człowieka i umarł, niech umrze śmiercią. 18 A kto by pobił bestię, a umrze, niech uczyni życiem na wieki. 19 Każdy zaś, który mu wyrządził winę na bliźniego, tak jak mu uczynił, tak samo się stanie w zamian; 20 siniak za siniak, oko za oko, ząb za ząb: jak ktoś może wyrządzić skazę mężczyźnie, tak mu się to stanie. 21 Ktokolwiek pobije człowieka, a umrze, niech umrze śmiercią. 22 I będzie sąd dla obcego i rodzonego, dla ja czy jest obcym, czy tubylcem, niech umrze za nazywanie imienia Pana. 17 A kto by pobił człowieka i umarł, niech umrze śmiercią. 18 A kto by pobił bestię, a umrze, niech uczyni życiem na wieki. 19 Każdy zaś, który mu wyrządził winę na bliźniego, tak jak mu uczynił, tak samo się stanie w zamian; 20 siniak za siniak, oko za oko, ząb za ząb: jak ktoś może wyrządzić skazę mężczyźnie, tak mu się to stanie. 21 Ktokolwiek pobije człowieka, a umrze, niech umrze śmiercią. 22 I będzie sąd dla obcego i rodzonego, dla ja i umrze, niech odda życie za życie. 19 Każdy zaś, który mu wyrządził winę na bliźniego, tak jak mu uczynił, tak samo się stanie w zamian; 20 siniak za siniak, oko za oko, ząb za ząb: jak ktoś może wyrządzić skazę mężczyźnie, tak mu się to stanie. 21 Ktokolwiek pobije człowieka, a umrze, niech umrze śmiercią. 22 I będzie sąd dla obcego i rodzonego, dla ja i umrze, niech odda życie za życie. 19 Każdy zaś, który mu wyrządził winę na bliźniego, tak jak mu uczynił, tak samo się stanie w zamian; 20 siniak za siniak, oko za oko, ząb za ząb: jak ktoś może wyrządzić skazę mężczyźnie, tak mu się to stanie. 21 Ktokolwiek pobije człowieka, a umrze, niech umrze śmiercią. 22 I będzie sąd dla obcego i rodzonego, dla ja niech umrze śmiercią. 22 I będzie sąd dla obcego i rodzonego, dla ja niech umrze śmiercią. 22 I będzie sąd dla obcego i rodzonego, dla jaJestem Panem, waszym Bogiem. 23 I rozmawiał Mojżesz z synami Izraelskimi, i przywiedli tego, który był przeklęty z obozu, i kamienowali go kamieniami; a uczynili synowie Izraelscy, jako był rozkazał Pan Mojżeszowi.

Rozdział 25

25: 1 I przemówił Pan do Mojżesza na górze Synaj, mówiąc: 2 Mówcie do synów Izraelskich, a ty im powiesz: Gdybyście weszli do ziemi, którą wam daję, wtedy ziemia odpocznienie, które wam daję, za szabaty dla Pana. 3 Sześć lat będziesz sieje pole twoje, a sześć lat będziesz przycinał winnicę twoją, i zbierzesz owoc jej. 4 Ale w siódmym roku będziesabat, odpocznienie w ziemi, szabat dla Pana: nie będziesz siedział na polu, a nie będziesz przycinał swojej winnicy. 5 I nie zbierzesz spontanicznego owocu pola twego, i nie zgromadzisz w pełni winogron twego poświęcenia; rok ten będzie rokiem odpoczynku dla ziemi. 6 A szabaty ziemi będą pokarmem dla ciebie i dla sługi twego, i dla sługi twego, i dla najemnika twego, i dla cudzoziemca, który z tobą mieszka. 7 A dla bydła twego, i dla dzikich rytów, które są na ziemi twojej, każdy owoc jej będzie na pokarm.

8 I będziesz sobie przypominał siedem sabatów lat, siedem razy siedem lat; i będą dla ciebie siedem tygodni lat, dziewięć i czterdzieści lat. 9 W siódmym miesiącu, dziesiątego dnia tego miesiąca, będziecie głosić odgłos trąby na wszystkiej ziemi; w dniu pokuty dokonajcie orędzia z trąbą we wszystkich waszych ziemiach. 10 I uświęcicie rok na pięćdziesiąt lat, a wy będziecie głosić wypuszczenie na ziemię wszystkim, którzy w nim zamieszkują; będzie to rok zwolnienia, jubileusz dla ciebie; a każdy odejdzie do swego stanu, a wy jedziecie do jego rodziny. 11 To jest rok jubileuszowy, rok wam będzie lat pięćdziesiątych; nie będziecie siać, ani żąćcie potomstwa, które pochodzi z ziemi, nie będziecie zbierać jego poświęconych owoców. 12 Jest to bowiem jubileusz uwolnienia; będzie wam święty, zjecie jego owoce z pól. 13 W roku wydanianawet jego jubileusz, każdypowróci do swego posiadania. 14 A jeśli chcesz sprzedać majątek swojemu bliźniemu, lub jeśli chcesz kupić bliźniego swego, niech człowiek nie gnębi swego bliźniego. 15 Ile lat po Jubileusze kupisz bliźniemu twemu, według liczby lat onych owoców sprzedadzą tobie. 16 W związku z tym, że może upłynąć większa liczba lat, zwiększy on wartość jego posiadania, a ponieważ może być mniejsza liczba lat, obniży wartośćjego posiadanie; bo według liczby jego plonów tak i tobie sprzedać będzie. 17 Niech nikt nie gnębi bliźniego, i bój się Pana, Boga twego: Ja jestem Pan, twój Bóg.

18 Będziecie zachowywać wszystkie moje wyroki i wszystkie moje wyroki; a wy zachowujcie je, a zachowujcie je, i bezpiecznie mieszkajcie w ziemi. 19 A ziemia podniesie ją, a będziecie jeść do pełni, i bezpiecznie mieszkać w niej. 20 A jeźlibyście mówili: Cóż będziemy jeść w siódmym roku, jeźli nie będziemy siać ani zbierać w naszych owocach? 21 Potem ześlę na was moje błogosławieństwo w szóstym roku, a ziemia wyda owoce na trzy lata. 22 I będziecie siać w ósmym roku, i jeść będziecie owoce stare aż do dziewiątego roku; aż owoc jego przyjdzie, będziecie jeść starsze owoce starca. 23 A ziemia nie będzie sprzedana za stałość; bo ziemia jest moja, bo jesteście obcy i przychodzący przede mną. 24 W każdej ziemi, w której jesteście, wy zezwolicie na okup za ziemię. 25 A jeśli twój brat, który jest z tobą, jest biedny i powinien sprzedaćczęść jego własności, a jego krewny, który jest blisko niego, przyjdzie, a potem odkupi posiadanie, które sprzedał jego brat. 26 A jeźli kto nie ma krewnego bliskiego, a prosperuje swą ręką, a on znajdzie pieniądze, nawet okup jego; 27 Potem obliczy lata swojej sprzedaży, a odda to, co należy, człowiekowi, któremu go sprzedał, a on powróci do swego stanu. 28 Ale jeźliby się nie powiodła ręka jego, aby mu pieniądze odmienił, tedy ten, co kupił majątek, miał je aż do szóstego roku zwolnienia; i wyjdzie na wolność, a właściciel powróci do swego posiadania.

29 A jeźliby kto sprzedał zamieszkany dom w mieście otoczonym murem, wówczas będzie okup za niego, aż do czasujest spełniony: jego czas okupu będzie pełnym rokiem. 30 A jeźliby nie było odkupienie, ażby się wypełniło czas swój przez cały rok, dom, który jest w mieście otoczonym murem, z pewnością zostanie potwierdzony temu, który go kupił, przez wszystkie jego pokolenia; i nie wyjdzie na jaw. 31 Ale domy w wioskach, które nie mają muru wokół nich, będą policzone jako pola kraju; oni zawsze będą wykupieni, a oni wyjdą na wolność. 32 A miasta Lewitów, domy miast, które są w ich posiadaniu, będą zawsze odkupieni dla Lewitów. 33 A jeźliby kto odkupił dom Lewitów, tedy by ich wypuszczono domy opętania ich; bo domy miast Lewitów są ich własnością pośród synów Izraela. 34 A ziemie rozdzielone dla miast ich nie będą sprzedane, bo to jest ich wieczne posiadanie.

35 A jeśli twój brat, który jest z tobą, staje się biedny, a on z tobą zawodzi, pomóż mu jako przybyszowi i osobie przebywającej, a twój brat żyć będzie z tobą. 36 Nie otrzymasz od niego zainteresowania ani wzrostu, i będziesz się bał Boga twego: Ja jestem Pan, a twój brat żyć będzie z tobą. 37 Nie pożyczajcie mu swoich pieniędzy w interesie, a ty nie pożyczysz mu swego mięsa, aby je zwrócić wraz ze wzrostem. 38 Ja jestem Pan, wasz Bóg, który wyprowadził was z ziemi egipskiej, aby wam dać ziemię Chanaan, abyście byli waszym Bogiem.

39 A jeźli się z tobą pomniejszy brata twój, a będzie tobie sprzedany, nie będzie cię służył niewolą niewolnika. 40 On będzie z tobą jako najemnik lub cudzoziemiec, będzie ci pracował aż do roku zwolnienia; 41 I wyjdzie na wolność, a synowie jego z nim; a on pójdzie do swojej rodziny, pośpieszy z powrotem do swego dziedzictwa. 42 Boć są moimi sługami, których wyprowadziłem z ziemi egipskiej; taki nie będzie sprzedawany jako pospolitysługa. 43 Nie będziesz go gnębił trudem i bój się Pana, Boga twego. 44 Jakakolwiek liczba sług mężczyzn i niewolników będziesz miała, ty kupisz męskich i żeńskich sług od narodów, które są wokół ciebie. 45 A z synów przychodnich, którzy są między wami, z tych wykupicie i między nimi, wszystko, co będzie na waszych ziemiach; niech będą wam za posiadanie. 46 I rozdasz je synom swoim po tobie, i będą one dla ciebie wiecznym dobytkiem na wieki; ale z twoich braci, synów Izraela, nie będziecie ciemiężyć brata w trudach.

47 A jeśli obcy lub cudzoziemiec będzie z tobą wosk bogaty, a twój brat w niebezpieczeństwie zostanie sprzedany obcemu lub przybyszowi, który jest z tobą, lub prozelitowi przez wydobycie; 48 Gdy mu zostanie sprzedany, tam będzie odkupienie dla niego; jeden z braci jego odkupi go. 49 Brat ojca swego, albo syn brata ojca jego, odkupią go; albo niech jeden z jego bliskich krewnych z jego plemienia go odkupi, a jeśli on będzie bogaty i odkupi się, 50 wtedy obliczy ze swoim nabywcą od roku, w którym sprzedał mu siebie aż do roku uwolnienia: i pieniądze jego zakup będzie taki jak najemnika, on będzie z nim z roku na rok. 51 A jeśli ktoś ma większą liczbę lat niż wystarczającą, według nich, on zapłaci swój okup z jego pieniędzy na zakup. 52 A jeźliby jeszcze mało czasu było od lat do roku wyzwolenia, tedy mu się będzie liczyło według lat jego, i zapłacić będzie okup za dom najemny; będzie z nim z roku na rok; nie będziesz go gnębił pracą przed tobą. 54 A jeźli on nie zapłaci swego okupu, wynijdzie w rok zwolnienia jego, on i synowie jego z nim. 55 Albowiem synowie Izraelscy są moimi sługami; oni są moimi pomocnikami, których wyprowadziłem z ziemi egipskiej.

Rozdział 26

26: 1 Jam Pan, Bóg wasz; nie uczynicie sobie bogów rękoma ani grobem; nie będziecie sami budować sobie filara, ani kamienia, na który złożycie obiekt w waszej ziemi, aby go czcić: Ja jestem Panem, waszym Bogiem. 2 Będziecie zachowywać moje szabaty i czcić moje sanktuaria: Ja jestem Pan. 3 Jeźli wy będziecie chodzić w obrzędach moich i przestrzegać przykazań moich, i czynić je będę, 4 to dam wam deszcz w czasie jego, i ziemia wyda owoce swoje, a drzewa polne wydadzą owoc swój. 5 I twój czas omłotu przejmie rocznik, a wasz rocznik zapędzi czas waszego nasienia; i zjecie chleb swój w pełni; i będziecie mieszkać bezpiecznie na waszej ziemi, a wojna nie przejdzie przez waszą ziemię. 6 I dam pokój w waszej ziemi, a wy spaniecie, i nikt nie będziesprawić, że się boisz; i zniszczę złe zwierzęta z waszej ziemi, 7 i będziecie ścigać nieprzyjaciół swoich, i upadną przed wami z ubojem. 8 A pięciu z was będzie gonić sto, a setka z was będzie ścigała dziesiątki tysięcy; a wasi wrogowie padną przed wami mieczem. 9 I będę patrzył na was, i was powiększę, i rozmnożę was, i utwierdzę przymierze moje z wami. 10 I będziecie jeść to, co stare i bardzo stare, i dawać starość, aby ustąpić miejsca nowemu. 11 I postawię przybytek mój między wami, a nie brzydzi się dusza moja; 12 I będę chodził między wami i będę Bogiem waszym, a wy będziecie moim ludem. 13 Jam Pan, Bóg wasz, który was wywiódł z ziemi egipskiej, gdzieście byli niewolnicy; i złamałem zespół waszego jarzma,

14 Ale jeźli mię nie usłuchacie, i nie będziecie posłuszni tym wyrokom moim, 15 ale nieposłuszni, a wasza dusza niechęć do sądów moich, abyście nie zachowali wszystkich przykazań moich, aby łamać przymierze moje, 16 Czyńcie tak: przyniosę wam nawet rozterkę, świąd i gorączkę, która powoduje, że wasze oczy marnują się, a choroby to pochłania twoje życie; i będziecie nadużywać waszych nasion na próżno, a wasi wrogowie zjedzą. 17 I wystawię oblicze moje przeciwko wam, a upadniecie przed nieprzyjaciołami waszymi, a ci, którzy was nienawidzą, będą was ścigać; i uciekniesz, nikt cię nie ściga. 18 A jeśli wy nadal nie będziecie mnie słuchać, to będę was karał jeszcze siedmiokrotnie za wasze grzechy. 19 I rozbiję wyniosłość waszej pychy; a uczynię niebo niebieskie żelazem, a ziemię waszą jak miedź. 20 I wasza moc będzie daremna; a wasza ziemia nie wyda swego nasienia, a drzewo waszego pola nie wyda owocu.

21 A jeźlibyście wy tedy postępowali przewrotnie, a nie chcecie Mi być posłuszni, przywiodę wam jeszcze siedem plag według waszych grzechów. 22 I poślę na was dziką zwierzynę z tej ziemi, i pochłoną was, i pochłonieją wasze bydło, a uczynię was niewielu, a wasze drogi będą spustoszone. 23 A jeźli nie wy będziecie poprawieni, ale postępujcie przewrotnie ku Mnie, 24 Ja też będę postępował z wami z perwersyjnym duchem, a ja też siednam na was siedmiokrotnie za wasze grzechy. 25 I przywiodę ci miecz, który pomści sprawę moję przymierze, a uciekniesz, aby szukać schronienia w swoich miastach; i wyślę na was śmierć, a wy zostaniecie wydani w ręce waszych wrogów. 26 Gdy was dotknę głodem chleba, wtedy dziesięć kobiet upiecze wasze bochenki w jednym piecu, a one oddadzą wasze bochenki na wagę; i będziecie jedli, a nie będziecie nasyceni.

27 A jeźli nie będziecie Mi posłuszni, ale postępujcie przewrotnie ku Mnie, 28 I będę chodził z wami z umysłem przewrotnym, a będę karał was siedmiokrotnie według waszych grzechów. 29 A będziecie jedli ciała synów waszych, a będziecie jeść mięso córek waszych. 30 I uczynię wasze filary opuszczone, i całkowicie zniszczę wasze drewniane obrazywykonane rękoma; i położę twoje zwłoki na trupach twoich bożków, a moja dusza będzie cię nienawidziła. 31 I spustoszę miasta wasze, a spustoszę wasze świątynie, a nie będę czuł zapachu waszych ofiar. 32 I spustoszę waszą ziemię, a wasi wrogowie, którzy w niej zamieszkają, będą się nad nią zastanawiać. 33 I rozproszę was pośród narodów, a miecz przyjdzie na was i pochłonie was; a wasza ziemia będzie spustoszona, a wasze miasta będą spustoszone. 34 Wtedy ziemia będzie cieszyć się szabatami przez wszystkie dni jego spustoszenia. 35 A będziecie w ziemi nieprzyjaciół waszych; wtedy ziemia będzie obchodzić szabaty, a ziemia będzie cieszyć się jej szabatami przez wszystkie dni jego spustoszenia; nie będzie obchodzić sabatów, które nie zachowały się w twoich sabatach, kiedy w nich mieszkaliście. 36 A tym, którzy z was pozostaną, przywiodę do serca ich w ziemi nieprzyjaciół ich; Odgłos strząśniętego liścia ściga ich, i uciekną, gdy uciekną przed wojną, i upadną, gdy ich nikt nie będzie ścigał. 37 A brat nie uznaje brata, jak w czasie wojny, gdy nikt nie goni; i nie będziecie w stanie oprzeć się swoim wrogom. 38 I zginiecie między poganami, a pożre was ziemia nieprzyjaciół waszych. 39 A ci, którzy z ciebie zostaną, zginą od grzechów ich, i od grzechów ojców ich; w ziemi nieprzyjaciół ich pochłoną. i będą uciekać jako uciekający przed wojną, i upadną, gdy ich nikt nie będzie ścigał. 37 A brat nie uznaje brata, jak w czasie wojny, gdy nikt nie goni; i nie będziecie w stanie oprzeć się swoim wrogom. 38 I zginiecie między poganami, a pożre was ziemia nieprzyjaciół waszych. 39 A ci, którzy z ciebie zostaną, zginą od grzechów ich, i od grzechów ojców ich; w ziemi nieprzyjaciół ich pochłoną. i będą uciekać jako uciekający przed wojną, i upadną, gdy ich nikt nie będzie ścigał. 37 A brat nie uznaje brata, jak w czasie wojny, gdy nikt nie goni; i nie będziecie w stanie oprzeć się swoim wrogom. 38 I zginiecie między poganami, a pożre was ziemia nieprzyjaciół waszych. 39 A ci, którzy z ciebie zostaną, zginą od grzechów ich, i od grzechów ojców ich; w ziemi nieprzyjaciół ich pochłoną.

40 I wyznają swoje grzechy i grzechy swoich przodków, że się zbezcześcili i zaniedbali mnie, i że postępowali przewrotnie, przede mną, 41 i szedłem z nimi z perwersyjnym umysłem; i zniszczę ich w ziemi ich nieprzyjaciół; wtedy ich nieobrzezane serce będzie się wstydzić, a wtedy oni zgodzą się na karanie ich grzechów. 42 I zapamiętam przymierze Jakuba, i wspomnę o przymierzu Izaaka i przymierzu Abraama. 43 I będę pamiętał ziemię, a pozostanie z nich ziemia; wtedy ziemia będzie się cieszyć jej szabatami, kiedy będzie opuszczona przez nich, a oni przyjmą karęich niegodziwości, ponieważ zaniedbali moje sądy, aw duszy ich nienawidziły mych wyroków. 44 A wszakże nie będąc tak w ziemi nieprzyjaciół ich, ja ich przeoczyłem, i nie znienawidziłem ich, abym ich pożarł, złamał przymierze moje z nimi uczynione; bo Ja jestem Panem, ich Bogiem. 45 I zapamiętam ich dawne przymierze, gdy wyprowadziłem ich z ziemi egipskiej z domu niewoli przed narodem, aby być ich Bogiem; Jestem Panem. 46 To są moje wyroki i moje wyroki oraz prawo, które Pan wydał między sobą a synami Izraela na górze Synaj, z ręki Mojżesza.

Rozdział 27

27: 1 I przemówił Pan do Mojżesza, mówiąc: 2 Mówcie do synów Izraelskich, a ty im powiesz: Kto złoży przysięgę, jako wycenę swojej duszy dla Pana, 3 będzie to wycena mężczyzny z dwudziestu lat. ma lat do sześćdziesięciu lat – jego wycena będzie wynosić pięćdziesiąt jardów srebra według standardu sanktuarium. 4 A wycena niewiasty będzie wynosić trzydzieści rydrach. 5 A jeśli będzie od pięciu lat do dwudziestu, wycena mężczyzny będzie dwudziestu didrachów i żeńskiej dziesięciu didrachów. 6 A od miesiąca do pięciu lat, wycena mężczyzny będzie pięć didrachms i kobiety, trzy didrachms srebra. 7 A jeśli od sześćdziesiątego roku życiai w górę, jeśli to mężczyzna, jego wycena będzie piętnastoma srebrnikami, a jeśli kobieta, dziesięć didrachms. 8 A jeźliby człowiek ten był zbyt ubogi, aby go wycenić, stanąłby przed kapłanem; i kapłan będzie go cenił: według tego, na co człowiek, który ślubował, stać go będzie, kapłan go ocenia.

9 A jeźliby od bydła ofiarowanego Panu, ktokolwiek ofiaruje jednego z nich Panu, będzie święty. 10 Nie zmieni tego, co jest dobre na złe, a złe na dobre; a jeśli w ogóle to zmieni, bestia dla bestii, ona i zastępca będą święci. 11 A jeśli to będzie jakaś nieczysta bestia, której nikt nie będzie ofiarowany Panu, niech postawi bestię przed kapłanem. 12 A kapłan dokona wyceny między dobrem a złem, i według tego, jak kapłan będzie ją cenił, tak będzie stać. 13 A jeśli jest czcicielem w ogóle go wykupi, doda piątą część do swojej wartości. 14 I cokolwiek człowiek poświęci swój dom jako święty dla Pana, kapłan dokona jego oceny między dobrem a złem: jak kapłan będzie cenił je, tak będzie stać. 15 A jeźli kto uświęcił, niech odkupi dom swój, i doda mu piątą część pieniędzy wyceny, i będzie to jego.

16 A jeźli kto ma poświęcić Panu część pola, które jest w jego posiadaniu, wycenę będzie według jego nasienia pięćdziesiąt sfer srebra, za chałkę jęczmienia. 17 A jeźliby poświęcił pole swoje od roku wyzwolenia, stanie się według jego wyceny. 18 A jeśli on uświęci swoje pole w późniejszym czasie po uwolnieniu, kapłan odpłaci mu pieniądze za pozostałe lata, aż do następnegorok zwolnienia, i zostanie potrącony jako ekwiwalent z pełnej wyceny. 19 A jeśli ten, który uświęcił pole, wykupi je, doda do swojej wartości piątą część pieniędzy, a będzie to jego. 20 A jeźli on nie odkupi pola, a ma sprzedać pole innemu, nie wykupi go. 21 Ale pole będzie święte Panu po wyzwoleniu, jako oddzielona ziemia; kapłan będzie miał go w posiadanie. 22 A jeśliby poświęcił Panu pola, które kupił, co nie jest z jego pola widzenia, 23 kapłan oblicza mu pełną wycenę z roku wypuszczenia, a on zapłaci wycenę w tego dnia jakświęta dla Pana. 24 W roku wypuszczenia ziemia zostanie przywrócona człowiekowi, którego kupił drugi, którego posiadaniem była ziemia. 25 Każda zaś wartość będzie według świętych ciężarów: dwadzieścia oboli będzie didrachm. 26 I każdy pierworodny, który będzie stworzony między waszymi trzodami, będzie Pańskim, a nikt nie będzie go uświęcać: cielę czy owce, to jest Pan. 27 Lecz jeźliby odkupił nieczystą bestię, według jej wyceny, doda do niej piątą część, i będzie on jego; a jeśli nie wykupi, to zostanie sprzedany zgodnie z wyceną.

28 Wszelka oddana rzecz, którą człowiek poświęci Panu ze wszystkiego, co ma, czy to człowiek, czy bydło, czy pole jego posiadania, nie sprzeda tego, ani nie odkupi; każda najświętsza rzecz będzie najświętsza dla Pan. 29 I cokolwiek będzie poświęcone ludziom, nie będzie odkupieni, ale z pewnością skazani będzie na śmierć. 30 Każda dziesięcina ziemi, zarówno nasienie ziemi, jak i owoc drzew, jest Panem, świętym dla Pana. 31 A jeźliby człowiek w ogóle odkupił swoją dziesięcinę, doda do niej piątą część, i będzie to jego. 32 Każda dziesięcina z wołów i owiec, i cokolwiek będzie miało liczebność pod laską, dziesiąta będzie święta dla Pana. 33 Nie zmienisz dobra na złe, ani na złe na dobre; a jeśli w ogóle to powinieneś to zmienić,

34 To są przykazania, które Pan nakazał Mojżeszowi dla synów Izraela na górze Sina.

Leviticus

Chapter 1

1:1 And the Lord called Moses again and spoke to him out of the tabernacle of witness, saying, Speak to the children of Israel, and thou shalt say to them, 2 If any man of you shall bring gifts to the Lord, ye shall bring your gifts of the cattle and of the oxen and of the sheep. 3 If his gift be a whole-burnt-offering, he shall bring an unblemished male of the herd to the door of the tabernacle of witness, he shall bring it as acceptable before the Lord. 4 And he shall lay his hand on the head of the burnt-offering as a thing acceptable for him, to make atonement for him. 5 And they shall slay the calf before the Lord; and the sons of Aaron the priests shall bring the blood, and they shall pour the blood round about on the altar, which is at the doors of the tabernacle of witness. 6 And having flayed the whole burnt-offering, they shall divide it by its limbs. 7 And the sons of Aaron the priests shall put fire on the altar, and shall pile wood on the fire. 8 And the sons of Aaron the priests shall pile up the divided parts, and the head, and the fat on the wood on the fire, the wood which is on the altar. 9 And the entrails and the feet they shall wash in water, and the priests shall put all on the altar: it is a burnt-offering, a sacrifice, a smell of sweet savour to the Lord. 10 And if his gift be of the sheep to the Lord, or of the lambs, or of the kids for whole-burnt-offerings, he shall bring it a male without blemish. 11 And he shall lay his hand on its head; and they shall kill it by the side of the altar, toward the north before the Lord, and the sons of Aaron the priests shall pour its blood on the altar round about. 12 And they shall divide it by its limbs, and its head and its fat, and the priests shall pile them up on the wood which is on the fire, on the altar. 13 And they shall wash the entrails and the feet with water, and the priest shall bring all the parts and put them on the altar: it is a burnt-offering, a sacrifice, a smell of sweet savour to the Lord. 14 And if he bring his gift, a burnt-offering to the Lord, of birds, then shall he bring his gift of doves or pigeons. 15 And the priest shall bring it to the altar, and shall wring off its head; and the priest shall put it on the altar, and shall wring out the blood at the bottom of the altar. 16 And he shall take away the crop with the feathers, and shall cast it forth by the altar toward the east to the place of the ashes. 17 And he shall break it off from the wings and shall not separate it, and the priest shall put it on the altar on the wood which is on the fire: it is a burnt-offering, a sacrifice, a sweet-smelling savour to the Lord.

Chapter 2

2:1 And if a soul bring a gift, a sacrifice to the Lord, his gift shall be fine flour; and he shall pour oil upon it, and shall put frankincense on it: it is a sacrifice. 2 And he shall bring it to the priests the sons of Aaron: and having taken from it a handful of the fine flour with the oil, and all its frankincense, then the priest shall put the memorial of it on the altar: it is a sacrifice, an odour of sweet savour to the Lord. 3 And the remainder of the sacrifice shall be for Aaron and his sons, a most holy portion from the sacrifices of the Lord. 4 And if he bring as a gift a sacrifice baked from the oven, a gift to the Lord of fine flour, he shall bring unleavened bread kneaded with oil, and unleavened cakes anointed with oil. 5 And if thy gift be a sacrifice from a pan, it is fine flour mingled with oil, unleavened offerings. 6 And thou shalt break them into fragments and pour oil upon them: it is a sacrifice to the Lord. 7 And if thy gift be a sacrifice from the hearth, it shall be made of fine flour with oil. 8 And he shall offer the sacrifice which he shall make of these to the Lord, and shall bring it to the priest. 9 And the priest shall approach the altar, and shall take away from the sacrifice a memorial of it, and the priest shall place it on the altar: a burnt offering, a smell of sweet savour to the Lord. 10 And that which is left of the sacrifice shall be for Aaron and his sons, most holy from the burnt-offerings of the Lord. 11 Ye shall not leaven any sacrifice which ye shall bring to the Lord; for as to any leaven, or any honey, ye shall not bring of it to offer a gift to the Lord. 12 Ye shall bring them in the way of fruits to the Lord, but they shall not be offered on the altar for a sweet-smelling savour to the Lord. 13 And every gift of your sacrifice shall be seasoned with salt; omit not the salt of the covenant of the Lord from your sacrifices: on every gift of yours ye shall offer salt to the Lord your God. 14 And if thou wouldest offer a sacrifice of first-fruits to the Lord, it shall be new grains ground and roasted for the Lord; so shalt thou bring the sacrifice of the first-fruits. 15 And thou shalt pour oil upon it, and shalt put frankincense on it: it is a sacrifice. 16 And the priest shall offer the memorial of it taken from the grains with the oil, and all its frankincense: it is a burnt-offering to the Lord.

Chapter 3

3:1 And if his gift to the Lord be a peace-offering, if he should bring it of the oxen, whether it be male or whether it be female, he shall bring it unblemished before the Lord. 2 And he shall lay his hands on the head of the gift, and shall slay it before the Lord, by the doors of the tabernacle of witness. And the priests the sons of Aaron shall pour the blood on the altar of burnt-offerings round about. 3 And they shall bring of the peace-offering a burnt-sacrifice to the Lord, the fat covering the belly, and all the fat on the belly. 4 And the two kidneys and the fat that is upon them; he shall take away that which is on the thighs, and the caul above the liver together with the kidneys. 5 And the priests the sons of Aaron shall offer them on the altar on the burnt-offering, on the wood which is on the fire upon the altar: it is a burnt-offering, a smell of sweet savour to the Lord. 6 And if his gift be of the sheep, a peace-offering to the Lord, male or female, he shall bring it unblemished. 7 If he bring a lamb for his gift, he shall bring it before the Lord. 8 And he shall lay his hands on the head of his offering, and shall slay it by the doors of the tabernacle of witness; and the priests the sons of Aaron shall pour out the blood on the altar round about. 9 And he shall bring of the peace-offering a burnt-sacrifice to the Lord: the fat and the hinder part unblemished he shall take away with the loins, and having taken away all the fat that covers the belly, and all the fat that is on the belly, 10 and both the kidneys and the fat that is upon them, and that which is on the thighs, and the caul which is on the liver with the kidneys, 11 the priest shall offer these on the altar: it is a sacrifice of sweet savour, a burnt-offering to the Lord.

12 And if his offering be of the goats, then shall he bring it before the Lord. 13 And he shall lay his hands on its head; and they shall slay it before the Lord by the doors of the tabernacle of witness; and the priests the sons of Aaron shall pour out the blood on the altar round about. 14 And he shall offer of it a burnt-offering to the Lord, even the fat that covers the belly, and all the fat that is on the belly. 15 And both the kidneys, and all the fat that is upon them, that which is upon the thighs, and the caul of the liver with the kidneys, shall he take away. 16 And the priest shall offer it upon the altar: it is a burnt-offering, a smell of sweet savour to the Lord. All the fat belongs to the Lord. 17 It is a perpetual statute throughout your generations, in all your habitations; ye shall eat no fat and no blood.

Chapter 4

4:1 And the Lord spoke to Moses, saying, 2 Speak to the children of Israel, saying, If a soul shall sin unwillingly before the Lord, in any of the commandments of the Lord concerning things which he ought not to do, and shall do some of them; 3 if the anointed priest sin so as to cause the people to sin, then shall he bring for his sin, which he has sinned, an unblemished calf of the herd to the Lord for his sin. 4 And he shall bring the calf to the door of the tabernacle of witness before the Lord, and he shall put his hand on the head of the calf before the Lord, and shall slay the calf in the presence of the Lord. 5 And the anointed priest who has been consecrated having received of the blood of the calf, shall then bring it into the tabernacle of witness. 6 And the priest shall dip his finger into the blood, and sprinkle of the blood seven times before the Lord, over against the holy veil. 7 And the priest shall put of the blood of the calf on the horns of the altar of the compound incense which is before the Lord, which is in the tabernacle of witness; and all the blood of the calf shall he pour out by the foot of the altar of whole-burnt-offerings, which is by the doors of the tabernacle of witness. 8 and all the fat of the calf of the sin-offering shall he take off from it; the fat that covers the inwards, and all the fat that is on the inwards, 9 and the two kidneys, and the fat that is upon them, which is on the thighs, and the caul that is on the liver with the kidneys, them shall he take away, 10 as he takes it away from the calf of the sacrifice of peace-offering, so shall the priest offer it on the altar of burnt-offering. 11 And they shall take the skin of the calf, and all his flesh with the head and the extremities and the belly and the dung, 12 and they shall carry out the whole calf out of the camp into a clean place, where they pour out the ashes, and they shall consume it there on wood with fire: it shall be burnt on the ashes poured out.

13 And if the whole congregation of Israel trespass ignorantly, and a thing should escape the notice of the congregation, and they should do one thing forbidden of any of the commands of the Lord, which ought not to be done, and should transgress: 14 and the sin wherein they have sinned should become known to them, then shall the congregation bring an unblemished calf of the herd for a sin-offering, and they shall bring it to the doors of the tabernacle of witness. 15 And the elders of the congregation shall lay their hands on the head of the calf before the Lord, and they shall slay the calf before the Lord. 16 And the anointed priest shall bring in of the blood of the calf into the tabernacle of witness. 17 And the priest shall dip his finger into some of the blood of the calf, and shall sprinkle it seven times before the Lord, in front of the veil of the sanctuary. 18 And the priest shall put some of the blood on the horns of the altar of the incense of composition, which is before the Lord, which is in the tabernacle of witness; and he shall pour out all the blood at the bottom of the altar of whole-burnt-offerings, which is by the door of the tabernacle of witness. 19 And he shall take away all the fat from it, and shall offer it up on the altar. 20 And he shall do to the calf as he did to the calf of the sin-offering, so shall it be done; and the priest shall make atonement for them, and the trespass shall be forgiven them. 21 And they shall carry forth the calf whole without the camp, and they shall burn the calf as they burnt the former calf: it is the sin-offering of the congregation.

22 And if a ruler sin, and break one of all the commands of the Lord his God, doing the thing which ought not to be done, unwillingly, and shall sin and trespass, 23 and his trespass wherein he has sinned, be known to him, —then shall he offer for his gift a kid of the goats, a male without blemish. 24 And he shall lay his hand on the head of the kid, and they shall kill it in the place where they kill the victims for whole-burnt-offerings before the Lord; it is a sin-offering. 25 And the priest shall put some of the blood of the sin-offering with his finger on the horns of the altar of whole-burnt-offering; and he shall pour out all its blood by the bottom of the altar of whole-burnt-offerings. 26 And he shall offer up all his fat on the altar, as the fat of the sacrifice of peace-offering; and the priest shall make atonement for him concerning his sin, and it shall be forgiven him.

27 And if a soul of the people of the land should sin unwillingly, in doing a thing contrary to any of the commandments of the Lord, which ought not to be done, and shall transgress, 28 and his sin should be known to him, wherein he has sinned, then shall he bring a kid of the goats, a female without blemish shall he bring for his sin, which he has sinned. 29 And he shall lay his hand on the head of his sin-offering, and they shall slay the kid of the sin-offering in the place where they slay the victims for whole-burnt-offerings. 30 And the priest shall take of its blood with his finger, and shall put it on the horns of the altar of whole-burnt-offerings; and all its blood he shall pour forth by the foot of the altar. 31 And he shall take away all the fat, as the fat is taken away from the sacrifice of peace-offering, and the priest shall offer it on the altar for a smell of sweet savour to the Lord; and the priest shall make atonement for him, and his sin shall be forgiven him.

32 And if he should offer a lamb for his sin-offering, he shall offer it a female without blemish. 33 And he shall lay his hand on the head of the sin-offerings, and they shall kill it in the place where they kill the victims forwhole-burnt-offerings. 34 And the priest shall take of the blood of the sin-offering with his finger, and shall put it on the horns of the altar of whole-burnt-offerings, and he shall pour out all its blood by the bottom of the altar of whole-burnt-offering. 35 And he shall take away all his fat, as the fat of the lamb of the sacrifice of peace-offering is taken away, and the priest shall put it on the altar for a whole-burnt-offering to the Lord; and the priest shall make atonement for him for the sin which he sinned, and it shall be forgiven him.

Chapter 5

5:1 And if a soul sin, and hear the voice of swearing, and he is a witness or has seen or been conscious, if he do not report it, he shall bear his iniquity. 2 That soul which shall touch any unclean thing, or carcase, or that which is unclean being taken of beasts, or the dead bodies of abominable reptiles which are unclean, or carcases of unclean cattle, 3 or should touch the uncleanness of a man, or whatever kind, which he may touch and be defiled by, and it should have escaped him, but afterwards he should know, —then he shall have transgressed. 4 That unrighteous soul, which determines with his lips to do evil or to do good according to whatsoever a man may determine with an oath, and it shall have escaped his notice, and he shall afterwards know it, and so he should sin in some one of these things: 5 —then shall he declare his sin in the tings wherein he has sinned by that sin. 6 And he shall bring for his transgressions against the Lord, for his sin which he has sinned, a ewe lamb of the flock, or a kid of the goats, for a sin-offering; and the priest shall make an atonement for him for his sin which he has sinned, and his sin shall be forgiven him. 7 And if he cannot afford a sheep, he shall bring for his sin which he has sinned, two turtle-doves or two young pigeons to the Lord; one for a sin-offering, and the other for a burnt-offering. 8 And he shall bring them to the priest, and the priest shall bring the sin-offering first; and the priest shall pinch off the head from the neck, and shall not divide the body. 9 And he shall sprinkle of the blood of the sin-offering on the side of the altar, but the rest of the blood he shall drop at the foot of the altar, for it is a sin-offering. 10 And he shall make the second a whole-burnt-offering, as it is fit; and the priest shall make atonement for his sin which he has sinned, and it shall be forgiven him.

11 And if he cannot afford a pair of turtle-doves, or two young pigeons, then shall he bring as his gift for his sin, the tenth part of an ephah of fine flour for a sin-offering; he shall not pour oil upon it, nor shall he put frankincense upon it, because it is a sin-offering. 12 And he shall bring it to the priest; and the priest having taken a handful of it, shall lay the memorial of it on the altar of whole-burnt-offerings to the Lord; it is a sin-offering. 13 And the priest shall make atonement for him for his sin, which he has sinned in one of these things, and it shall be forgiven him; and that which is left shall be the priest’s, as an offering of fine flour.

14 And the Lord spoke to Moses, saying, 15 The soul which shall be really unconscious, and shall sin unwillingly in any of the holy things of the Lord, shall even bring to the Lord for his transgression, a ram of the flock without blemish, valued according to shekels of silver according to the shekel of the sanctuary, for his transgression wherein he transgressed. 16 And he shall make compensation for that wherein he has sinned in the holy things; and he shall add the fifth part to it, and give it to the priest; and the priest shall make atonement for him with the ram of transgression, and his sin shall be forgiven him. 17 And the soul which shall sin, and do one thing against any of the commandments of the Lord, which it is not right to do, and has not known it, and shall have transgressed, and shall have contracted guilt, 18 he shall even bring a ram without blemish from the flock, valued at a price of silver for his transgression to the priest; and the priest shall make atonement for his trespass of ignorance, wherein he ignorantly trespassed, and he knew it not; and it shall be forgiven him. 19 For he has surely been guilty of transgression before the Lord.

Chapter 6

6:1 And the Lord spoke to Moses, saying, 2 The soul which shall have sinned, and willfully overlooked the commandments of the Lord, and shall have dealt falsely in the affairs of his neighbour in the matter of a deposit, or concerning fellowship, or concerning plunder, or has in anything wronged his neighbour, 3 or has found that which was lost, and shall have lied concerning it, and shall have sworn unjustly concerning any one of all the things, whatsoever a man may do, so as to sin hereby; 4 it shall come to pass, whensoever he shall have sinned, and transgressed, that he shall restore the plunder which he has seized, or redress the injury which he has committed, or restore the deposit which was entrusted to him, or the lost article which he has found of any kind, about which he swore unjustly, he shall even restore it in full; and he shall add to it a fifth part besides; he shall restore it to him whose it is in the day in which he happens to be convicted. 5 And he shall bring to the Lord for his trespass, a ram of the flock, without blemish, of value to the amount of the thing in which he trespassed. 6 And the priest shall make atonement for him before the Lord, and he shall be forgiven for any one of all the things which he did and trespassed in it.

7 And the Lord spoke to Moses, saying, 8 Charge Aaron and his sons, saying, 9 This is the law of whole-burnt-offering; this is the whole-burnt-offering in its burning on the altar all the night till the morning; and the fire of the altar shall burn on it, it shall not be put out. 10 And the priest shall put on the linen tunic, and he shall put the linen drawers on his body; and shall take away that which has been thoroughly burnt, which the fire shall have consumed, even the whole-burnt-offering from the altar, and he shall put it near the altar. 11 And he shall put off his robe, and put on another robe, and he shall take forth the offering that has been burnt without the camp into a clean place. 12 And the fire on the altar shall be kept burning on it, and shall not be extinguished; and the priest shall burn on it wood every morning, and shall heap on it the whole-burnt-offering, and shall lay on it the fat of the peace-offering. 13 And the fire shall always burn on the altar; it shall not be extinguished. 14 This is the law of the sacrifice, which the sons of Aaron shall bring near before the Lord, before the altar. 15 And he shall take from it a handful of the fine flour of the sacrifice with its oil, and with all its frankincense, which are upon the sacrifice; and he shall offer up on the altar a burnt-offering as a sweet-smelling savour, a memorial of it to the Lord. 16 And Aaron and his sons shall eat that which is left of it: it shall be eaten without leaven in a holy place, they shall eat it in the court of the tabernacle of witness. 17 It shall not be baked with leaven. I have given it as a portion to them of the burnt-offerings of the Lord: it is most holy, as the offering for sin, and as the offering for trespass. 18 Every male of the priests shall eat it: it is a perpetual ordinance throughout your generations of the burnt-offerings of the Lord; whosoever shall touch them shall be hallowed.

19 And the Lord spoke to Moses, saying, 20 This is the gift of Aaron and of his sons, which they shall offer to the Lord in the day in which thou shalt anoint him; the tenth of an ephah of fine flour for a sacrifice continually, the half of it in the morning, and the half of it in the evening. 21 It shall be made with oil in a frying-pan; he shall offer it kneaded and in rolls, an offering of fragments, an offering of a sweet savour unto the Lord. 22 The anointed priest who is in his place, one of his sons, shall offer it: it is a perpetual statute, it shall all be consumed. 23 And every sacrifice of a priest shall be thoroughly burnt, and shall not be eaten. 24 And the Lord spoke to Moses, saying, 25 Speak to Aaron and to his sons, saying, This is the law of the sin-offering; —in the place where they slay the whole-burnt-offering, they shall slay the sin-offerings before the Lord: they are most holy. 26 The priest that offers it shall eat it: in a holy place it shall be eaten, in the court of the tabernacle of witness. 27 Every one that touches the flesh of it shall be holy, and on whosesoever garment any of its blood shall have been sprinkled, whosoever shall have it sprinkled, shall be washed in the holy place. 28 And the earthen vessel, in whichsoever it shall have been sodden, shall be broken; and if it shall have been sodden in a brazen vessel, he shall scour it and wash it with water. 29 Every male among the priests shall eat it: it is most holy to the Lord. 30 And no offerings for sin, of whose blood there shall be brought any into the tabernacle of witness to make atonement in the holy place, shall be eaten: they shall be burned with fire.

31 And this is the law of the ram for the trespass-offering; it is most holy. 32 In the place where they slay the whole-burnt-offering, they shall slay the ram of the trespass-offering before the Lord, and he shall pour out the blood at the bottom of the altar round about. 33 And he shall offer all the fat from it; and the loins, and all the fat that covers the inwards, and all the fat that is upon the inwards, 34 and the two kidneys, and the fat that is upon them, that which is upon the thighs, and the caul upon the liver with the kidney, he shall take them away. 35 And the priest shall offer them on the altar a burnt-offering to the Lord; it is for trespass. 36 Every male of the priest shall eat them, in the holy place they shall eat them: they are most holy. 37 As the sin-offering, so also is the trespass-offering. There is one law of them; the priest who shall make atonement with it, his it shall be. 38 And as for the priest who offers a man’s whole-burnt-offering, the skin of the whole-burnt-offering which he offers, shall be his. 39 And every sacrifice which shall be prepared in the oven, and every one which shall be prepared on the hearth, or on a frying-pan, it is the property of the priest that offers it; it shall be his. 40 And every sacrifice made up with oil, or not made up with oil, shall belong to the sons of Aaron, an equal portion to each.

Chapter 7

7:1 This is the law of the sacrifice of peace-offering, which they shall bring to the Lord. 2 If a man should offer it for praise, then shall he bring, for the sacrifice of praise, loaves of fine flour made up with oil, and unleavened cakes anointed with oil, and fine flour kneaded with oil. 3 With leavened bread he shall offer his gifts, with the peace-offering of praise. 4 And he shall bring one of all his gifts, a separate offering to the Lord: it shall belong to the priest who pours forth the blood of the peace-offering. 5 And the flesh of the sacrifice of the peace-offering of praise shall be his, and it shall be eaten in the day in which it is offered: they shall not leave of it till the morning. 6 And if it be a vow, or he offer his gift of his own will, on whatsoever day he shall offer his sacrifice, it shall be eaten, and on the morrow. 7 And that which is left of the flesh of the sacrifice till the third day, shall be consumed with fire. 8 And if he do at all eat of the flesh on the third day, it shall not be accepted for him that offers: it shall not be reckoned to him, it is pollution; and whatsoever soul shall eat of it, shall bear his iniquity. 9 And whatsoever flesh shall have touched any unclean thing, it shall not be eaten, it shall be consumed with fire; every one that is clean shall eat the flesh. 10 And whatsoever soul shall eat of the flesh of the sacrifice of the peace-offering which is the Lord’s, and his uncleanness be upon him, that soul shall perish from his people. 11 And whatsoever soul shall touch any unclean thing, either of the uncleanness of a man, or of unclean quadrupeds, or any unclean abominable thing, and shall eat of the flesh of the sacrifice of the peace-offering, which is the Lord’s, that soul shall perish from his people.

12 And the Lord spoke to Moses, saying, 13 Speak to the children of Israel, saying, Ye shall eat no fat of oxen or sheep or goats. 14 And the fat of such animals as have died of themselves, or have been seized of beasts, may be employed for any work; but it shall not be eaten for food. 15 Every one that eats fat off the beasts, from which he will bring a burnt-offering to the Lord—that soul shall perish from his people. 16 Ye shall eat no blood in all your habitations, either of beasts or of birds. 17 Every soul that shall eat blood, that soul shall perish from his people.

18 And the Lord spoke to Moses, saying, 19 Thou shalt also speak to the children of Israel, saying, He that offers a sacrifice of peace-offering, shall bring his gift to the Lord also from the sacrifice of peace-offering. 20 His hands shall bring the burnt-offerings to the Lord; the fat which is on the breast and the lobe of the liver, he shall bring them, so as to set them for a gift before the Lord. 21 And the priest shall offer the fat upon the altar, and the breast shall be Aaron’s and his sons, 22 and ye shall give the right shoulder for a choice piece to the priest of your sacrifices of peace-offering. 23 He that offers the blood of the peace-offering, and the fat, of the sons of Aaron, his shall be the right shoulder for a portion. 24 For I have taken the wave-breast and shoulder of separation from the children of Israel from the sacrifices of your peace-offerings, and I have given them to Aaron the priest and his sons, a perpetual ordinance due from the children of Israel. 25 This is the anointing of Aaron, and the anointing of his sons, their portion of the burnt-offerings of the Lord, in the day in which he brought them forward to minister as priests to the Lord; 26 as the Lord commanded to give to them in the day in which he anointed them of the sons of Israel, a perpetual statute through their generations. 27 This is the law of the whole-burnt-offerings, and of sacrifice, and of sin-offering, and of offering for transgression, and of the sacrifice of consecration, and of the sacrifice of peace-offering; 28 as the Lord commanded Moses in the mount Sina, in the day in which he commanded the children of Israel to offer their gifts before the Lord in the wilderness of Sina.

Chapter 8

8:1 And the Lord spoke to Moses, saying, 2 Take Aaron and his sons, and his robes and the anointing oil, and the calf for the sin-offering, and the two rams, and the basket of unleavened bread, 3 and assemble the whole congregation at the door of the tabernacle of witness. 4 And Moses did as the Lord appointed him, and he assembled the congregation at the door of the tabernacle of witness. 5 And Moses said to the congregation, This is the thing which the Lord has commanded you to do. 6 And Moses brought nigh Aaron and his sons, and washed them with water, 7 and put on him the coat, and girded him with the girdle, and clothed him with the tunic, and put on him the ephod; 8 and girded him with a girdle according to the make of the ephod, and clasped him closely with it: and put upon it the oracle, and put upon the oracle the Manifestation and the Truth. 9 And he put the mitre on his head, and put upon the mitre in front the golden plate, the most holy thing, as the Lord commanded Moses.

10 And Moses took of the anointing oil, 11 and sprinkled of it seven times on the altar; and anointed the altar, and hallowed it, and all things on it, and the laver, and its foot, and sanctified them; and anointed the tabernacle and all its furniture, and hallowed it. 12 And Moses poured of the anointing oil on the head of Aaron; and he anointed him and sanctified him. 13 And Moses brought the sons of Aaron near, and put on them coast and girded them with girdles, and put on them bonnets, as the Lord commanded Moses.

14 And Moses brought near the calf for the sin-offering, and Aaron and his sons laid their hands on the head of the calf of the sin-offering. 15 And he slew it; and Moses took of the blood, and put it on the horns of the altar round about with his finger; and he purified the altar, and poured out the blood at the bottom of the altar, and sanctified it, to make atonement upon it. 16 And Moses took all the fat that was upon the inwards, and the lobe on the liver, and both the kidneys, and the fat that was upon them, and Moses offered them on the altar. 17 But the calf, and his hide, and his flesh, and his dung, he burnt with fire without the camp, as the Lord commanded Moses.

18 And Moses brought near the ram for a whole-burnt-offering, and Aaron and his sons laid their hands on the head of the ram. And Moses slew the ram: and Moses poured the blood on the altar round about. 19 And he divided the ram by its limbs, and Moses offered the head, and the limbs, and the fat; and he washed the belly and the feet with water. 20 And Moses offered up the whole ram on the altar: it is a whole-burnt-offering for a sweet-smelling savour; it is a burnt-offering to the Lord, as the Lord commanded Moses.

21 And Moses brought the second ram, the ram of consecration, and Aaron and his sons laid their hands on the head of the ram, and he slew him; 22 and Moses took of his blood, and put it upon the tip of Aaron’s right ear, and on the thumb of his right hand, and on the great toe of his right foot. 23 And Moses brought near the sons of Aaron; and Moses put of the blood on the tips of their right ears, and on the thumbs of their right hands, and on the great toes of their right feet, and Moses poured out the blood on the altar round about. 24 And he took the fat, and the rump, and the fat on the belly, and the lobe of the liver, and the two kidneys, and the fat that is upon them, and the right shoulder. 25 And from the basket of consecration, which was before the Lord, he also took one unleavened loaf, and one loaf made with oil, and one cake; and put them upon the fat, and the right shoulder: 26 and put them all on the hands of Aaron, and upon the hands of his sons, and offered them up for a wave-offering before the Lord. 27 And Moses took them at their hands, and Moses offered them on the altar, on the whole-burnt-offering of consecration, which is a smell of sweet savour: it is a burnt-offering to the Lord. 28 And Moses took the breast, and separated it for a heave-offering before the Lord, from the ram of consecration; and it became Moses’ portion, as the Lord commanded Moses.

29 And Moses took of the anointing oil, and of the blood that was on the altar, and sprinkled it on Aaron, and on his garments, and his sons, and the garments of his sons with him. 30 And he sanctified Aaron and his garments, and his sons, and the garments of his sons with him. 31 And Moses said to Aaron and to his sons, Boil the flesh in the tent of the tabernacle of witness in the holy place; and there ye shall eat it and the loaves in the basket of consecration, as it has been appointed me, the Lord saying, Aaron and his sons shall eat them. 32 And that which is left of the flesh and of the loaves burn ye with fire. 33 And ye shall not go out from the door of the tabernacle of witness for seven days, until the day be fulfilled, the day of your consecration; for in seven days shall he consecrate you, 34 as he did in this day on which the Lord commanded me to do so, to make an atonement for you. 35 And ye shall remain seven days at the door of the tabernacle of witness, day and night; ye shall observe the ordinances of the Lord, that ye die not; for so has the Lord God commanded me. 36 And Aaron and his sons performed all these commands which the Lord commanded Moses.

Chapter 9

9:1 And it came to pass on the eighth day, that Moses called Aaron and his sons, and the elders of Israel, 2 and Moses said to Aaron, Take to thyself a young calf of the herd for a sin-offering, and a ram for a whole-burnt-offering, unblemished, and offer them before the Lord. 3 And speak to the elders of Israel, saying, Take one kid of the goats for a sin-offering, and a young calf, and a lamb of a year old for a whole-burnt-offering, spotless, 4 and a calf and a ram for a peace offering before the Lord, and fine flour mingled with oil, for to-day the Lord will appear among you. 5 And they took as Moses commanded them before the tabernacle of witness, and all the congregation drew nigh, and they stood before the Lord. 6 And Moses said, This is the thing which the Lord has spoken; do it, and the glory of the Lord shall appear among you. 7 And Moses said to Aaron, Draw nigh to the altar, and offer thy sin-offering, and thy whole-burnt-offering, and make atonement for thyself, and for thy house; and offer the gifts of the people, and make atonement for them, as the Lord commanded Moses. 8 And Aaron drew nigh to the altar, and slew the calf of his sin-offering. 9 And the sons of Aaron brought the blood to him, and he dipped his finger into the blood, and put it on the horns of the altar, and he poured out the blood at the bottom of the altar. 10 And he offered up on the altar the fat and the kidneys and the lobe of the liver of the sin-offering, according as the Lord commanded Moses. 11 And the flesh and the hide he burnt with fire outside of the camp. 12 And he slew the whole-burnt-offering; and the sons of Aaron brought the blood to him, and he poured it on the altar round about. 13 And they brought the whole-burnt-offering, according to its pieces; them and the head he put upon the altar. 14 And he washed the belly and the feet with water, and he put them on the whole-burnt-offering on the altar.

15 And he brought the gift of the people, and took the goat of the sin-offering of the people, and slew it, and purified it as also the first. 16 And he brought the whole-burnt-offering, and offered it in due form. 17 And he brought the sacrifice and filled his hands with it, and laid it on the altar, besides the morning whole-burnt-offering. 18 And he slew the calf, and the ram of the sacrifice of peace-offering of the people; and the sons of Aaron brought the blood to him, and he poured it out on the altar round about. 19 And he took the fat of the calf, and the hind quarters of the ram, and the fat covering the belly, and the two kidneys, and the fat upon them, and the caul on the liver. 20 And he put the fat on the breasts, and offered the fat on the altar. 21 And Aaron separated the breast and the right shoulder as a choice-offering before the Lord, as the Lord commanded Moses. 22 And Aaron lifted up his hands on the people and blessed them; and after he had offered the sin-offering, and the whole-burnt-offerings, and the peace-offerings, he came down. 23 And Moses and Aaron entered into the tabernacle of witness. And they came out and blessed all the people, and the glory of the Lord appeared to all the people. 24 And fire came forth from the Lord, and devoured the offerings on the altar, both the whole-burnt-offerings and the fat; and all the people saw, and were amazed, and fell upon their faces.

Chapter 10

10:1 And the two sons of Aaron, Nadab and Abiud, took each his censer, and put fire therein, and threw incense thereon, and offered strange fire before the Lord, which the Lord did not command them, 2 and fire came forth from the Lord, and devoured them, and they died before the Lord. 3 And Moses said to Aaron, This is the thing which the Lord spoke, saying, I will be sanctified among them that draw night to me, and I will be glorified in the whole congregation; and Aaron was pricked in his heart. 4 And Moses called Misadae, and Elisaphan, sons of Oziel, sons of the brother of Aaron’s father, and said to them, Draw near and take your brethren from before the sanctuary out of the camp. 5 And they came near and took them in their coats out of the camp, as Moses said. 6 And Moses said to Aaron, and Eleazar and Ithamar his sons that were left, Ye shall not make bare your heads, and ye shall not tear your garments; that ye die not, and so there should be wrath on all the congregation: but your brethren, even all the house of Israel, shall lament for the burning, with which they were burnt by the Lord. 7 And ye shall not go forth from the door of the tabernacle of witness, that ye die not; for the Lord’s anointing oil is upon you: and they did according to the word of Moses.

8 And the Lord spoke to Aaron, saying, 9 Ye shall not drink wine nor strong drink, thou and thy sons with thee, whensoever ye enter into the tabernacle of witness, or when ye approach the altar, so shall ye not die; it is a perpetual statute for your generations, 10 to distinguish between sacred and profane, and between clean and unclean, 11 and to teach the children of Israel all the statutes, which the Lord spoke to them by Moses. 12 And Moses said to Aaron, and to Eleazar and Ithamar, the sons of Aaron who survived, Take the sacrifice that is left of the burnt-offerings of the Lord, and ye shall eat unleavened bread by the altar: it is most holy. 13 And ye shall eat it in the holy place; for this is a statute for thee and a statute for thy sons, of the burnt-offerings to the Lord; for so it has been commanded me. 14 And ye shall eat the breast of separation, and the shoulder of the choice-offering in the holy place, thou and thy sons and thy house with thee; for it has been given as an ordinance for thee and an ordinance for thy sons, of the sacrifices of peace-offering of the children of Israel. 15 They shall bring the shoulder of the choice-offering, and the breast of the separation upon the burnt-offerings of the fat, to separate for a separation before the Lord; and it shall be a perpetual ordinance for thee and thy sons and thy daughters with thee, as the Lord commanded Moses.

16 And Moses diligently sought the goat of the sin-offering, but it had been consumed by fire; and Moses was angry with Eleazar and Ithamar the sons of Aaron that were left, saying, 17 Why did ye not eat the sin-offering in the holy place? for because it is most holy he has given you this to eat, that ye might take away the sin of the congregation, and make atonement for them before the Lord. 18 For the blood of it was not brought into the holy place: ye shall eat it within, before the Lord, as the Lord commanded me. 19 And Aaron spoke to Moses, saying, If they have brought nigh to-day their sin-offerings, and their whole-burnt-offerings before the Lord, and these events have happened to me, and yet I should eat to-day of the sin-offerings, would it be pleasing to the Lord? 20 And Moses heard it, and it pleased him.

Chapter 11

11:1 And the Lord spoke to Moses and Aaron, saying, 2 Speak ye to the sons of Israel, saying, These are the beasts which ye shall eat of all beasts that are upon the earth. 3 Every beast parting the hoof and making divisions of two claws, and chewing the cud among beasts, these ye shall eat. 4 But of these ye shall not eat, of those that chew the cud, and of those that part the hoofs, and divide claws; the camel, because it chews the cud, but does not divide the hoof, this is unclean to you. 5 And the rabbit, because it chews the cud, but does not divide the hoof, this is unclean to you. 6 And the hare, because it does not chew the cud, and does not divide the hoof, this is unclean to you. 7 And the swine, because this animal divides the hoof, and makes claws of the hoof, and it does not chew the cud, is unclean to you. 8 Ye shall not eat of their flesh, and ye shall not touch their carcases; these are unclean to you. 9 And these are what ye shall eat of all that are in the waters: all things that have fins and scales in the waters, and in the seas, and in the brooks, these ye shall eat. 10 And all things which have not fins or scales in the water, or in the seas, and in the brooks, of all which the waters produce, and of every soul living in the water, are an abomination; and they shall be abominations to you. 11 Ye shall not eat of their flesh, and ye shall abhor their carcases. 12 And all things that have not fins or scales of those that are in the waters, these are an abomination to you. 13 And these are the things which ye shall abhor of birds, and they shall not be eaten, they are an abomination: the eagle and the ossifrage, and the sea-eagle. 14 And the vulture, and the kite, and the like to it; 15 and the sparrow, and the owl, and the sea-mew, and the like to it: 16 and every raven, and the birds like it, and the hawk and his like, 17 and the night-raven and the cormorant and the stork, 18 and the red-bill, and the pelican, and swan, 19 and the heron, and the lapwing, and the like to it, and the hoopoe and the bat. 20 And all winged creatures that creep, which go upon four feet, are abominations to you. 21 But these ye shall eat of the creeping winged animals, which go upon four feet, which have legs above their feet, to leap with on the earth. 22 And these of them ye shall eat: the caterpillar and his like, and the attacus and his like, and the cantharus and his like, and the locust and his like. 23 Every creeping thing from among the birds, which has four feet, is an abomination to you. 24 And by these ye shall be defiled; every one that touches their carcases shall be unclean till the evening. 25 And every one that takes of their dead bodies shall wash his garments, and shall be unclean till the evening. 26 And whichever among the beasts divides the hoof and makes claws, and does not chew the cud, shall be unclean to you; every one that touches their dead bodies shall be unclean till evening. 27 And every one among all the wild beasts that moves upon its fore feet, which goes on all four, is unclean to you; every one that touches their dead bodies shall be unclean till evening. 28 And he that takes of their dead bodies shall wash his garments, and shall be unclean till evening: these are unclean to you.

29 And these are unclean to you of reptiles upon the earth, the weasel, and the mouse, and the lizard, 30 the ferret, and the chameleon, and the evet, and the newt, and the mole. 31 These are unclean to you of all the reptiles which are on the earth; every one who touches their carcases shall be unclean till evening. 32 And on whatsoever one of their dead bodies shall fall it shall be unclean; whatever wooden vessel, or garment, or skin, or sack it may be, every vessel in which work should be done, shall be dipped in water, and shall be unclean till evening; and then it shall be clean. 33 And every earthen vessel into which one of these things shall fall, whatsoever is inside it, shall be unclean, and it shall be broken. 34 And all food that is eaten, on which water shall come from such a vessel, shall be unclean; and every beverage which is drunk in any such vessel, shall be unclean. 35 And every thing on which there shall fall of their dead bodies shall be unclean; ovens and stands for jars shall be broken down: these are unclean, and they shall be unclean to you. 36 Only if the water be of fountains of water, or a pool, or confluence of water, it shall be clean; but he that touches their carcases shall be unclean. 37 And if one of their carcases should fall upon any sowing seed which shall be sown, it shall be clean. 38 But if water be poured on any seed, and one of their dead bodies fall upon it, it is unclean to you. 39 And if one of the cattle die, which it is lawful for you to eat, he that touches their carcases shall be unclean till evening. 40 And he that eats of their carcases shall wash his garments, and be unclean till evening; and he that carries any of their carcases shall wash his garments, and bathe himself in water, and be unclean till evening. 41 And every reptile that creeps on the earth, this shall be an abomination to you; it shall not be eaten. 42 And every animal that creeps on its belly, and every one that goes on four feet continually, which abounds with feet among all the reptiles creeping upon the earth—ye shall not eat it, for it is an abomination to you. 43 And ye shall not defile your souls with any of the reptiles that creep upon the earth, and ye shall not be polluted with them, and ye shall not be unclean by them. 44 For I am the Lord your God; and ye shall be sanctified, and ye shall be holy, because I the Lord your God am holy; and ye shall not defile your souls with any of the reptiles creeping upon the earth. 45 For I am the Lord who brought you up out of the land of Egypt to be your God; and ye shall be holy, for I the Lord am holy. 46 This is the law concerning beasts and birds and every living creature moving in the water, and every living creature creeping on the earth; 47 to distinguish between the unclean and the clean; and between those that bring forth alive, such as should be eaten, and those that bring forth alive, such as should not be eaten.

Chapter 12

12:1 And the Lord spoke to Moses, saying, 2 Speak to the children of Israel, and thou shalt say to them, Whatsoever woman shall have conceived and born a male child shall be unclean seven days, she shall be unclean according to the days of separation for her monthly courses. 3 And on the eighth day she shall circumcise the flesh of his foreskin. 4 And for thirty-three days she shall continue in her unclean blood; she shall touch nothing holy, and shall not enter the sanctuary, until the days of her purification be fulfilled. 5 But if she should have born a female child, then she shall be unclean twice seven days, according to the time of her monthly courses; and for sixty-six days shall she remain in her unclean blood.

6 And when the days of her purification shall have been fulfilled for a son or a daughter, she shall bring a lamb of a year old without blemish for a whole-burnt-offering, and a young pigeon or turtle-dove for a sin-offering to the door of the tabernacle of witness, to the priest. 7 And he shall present it before the Lord, and the priest shall make atonement for her, and shall purge her from the fountain of her blood; this is the law of her who bears a male or a female. 8 And if she cannot afford a lamb, then shall she take two turtle-doves or two young pigeons, one for a whole-burnt-offering, and one for a sin-offering; and the priest shall make atonement for her, and she shall be purified.

Chapter 13

13:1 And the Lord spoke to Moses and Aaron, saying, 2 If any man should have in the skin of his flesh a bright clear spot, and there should be in the skin of his flesh a plague of leprosy, he shall be brought to Aaron the priest, or to one of his sons the priests. 3 And the priest shall view the spot in the skin of his flesh; and if the hair in the spot be changed to white, and the appearance of the spot be below the skin of the flesh, it is a plague of leprosy; and the priest shall look upon it, and pronounce him unclean. 4 But if the spot be clear and white in the skin of his flesh, yet the appearance of it be not deep below the skin, and its hair have not changed itself forwhite hair, but it is dark, then the priest shall separate him that has the spot seven days; 5 and the priest shall look on the spot the seventh day; and, behold, if the spot remains before him, if the spot has not spread in the skin, then the priest shall separate him the second time seven days. 6 And the priest shall look upon him the second time on the seventh day; and, behold, if the spot be dark, and the spot have not spread in the skin, then the priest shall pronounce him clean; for it is a mere mark, and the man shall wash his garments and be clean. 7 But if the bright spot should have changed and spread in the skin, after the priest has seen him for the purpose of purifying him, then shall he appear the second time to the priest, 8 and the priest shall look upon him; and, behold, if the mark have spread in the skin, then the priest shall pronounce him unclean: it is a leprosy.

9 And if a man have a plague of leprosy, then he shall come to the priest; 10 and the priest shall look, and, behold, if it is a white spot in the skin, and it has changed the hair to white, and there be some of the sound part of the quick flesh in the sore— 11 it is a leprosy waxing old in the skin of the flesh; and the priest shall pronounce him unclean, and shall separate him, because he is unclean.

12 And if the leprosy should have come out very evidently in the skin, and the leprosy should cover all the skin of the patient from the head to the feet, wheresoever the priest shall look; 13 then the priest shall look, and, behold, the leprosy has covered all the skin of the flesh; and the priest shall pronounce him clean of the plague, because it has changed all to white, it is clean. 14 But on whatsoever day the quick flesh shall appear on him, he shall be pronounced unclean. 15 And the priest shall look upon the sound flesh, and the sound flesh shall prove him to be unclean; for it is unclean, it is a leprosy. 16 But if the sound flesh be restored and changed towhite, then shall he come to the priest; 17 and the priest shall see him, and, behold, if the plague is turned white, then the priest shall pronounce the patient clean: he is clean.

18 And if the flesh should have become an ulcer in his skin, and should be healed, 19 and there should be in the place of the ulcer a white sore, or one looking white and bright, or fiery, and it shall be seen by the priest; 20 then the priest shall look, and, behold, if the appearance be beneath the skin, and its hair has changed to white, then the priest shall pronounce him unclean; because it is a leprosy, it has broken out in the ulcer. 21 But if the priest look, and behold there is no white hair on it, and it be not below the skin of the flesh, and it be dark-coloured; then the priest shall separate him seven days. 22 But if it manifestly spread over the skin, then the priest shall pronounce him unclean: it is a plague of leprosy; it has broken out in the ulcer. 23 But if the bright spot should remain in its place and not spread, it is the scar of the ulcer; and the priest shall pronounce him clean.

24 And if the flesh be in his skin in a state of fiery inflammation, and there should be in his skin the part which is healed of the inflammation, bright, clear, and white, suffused with red or very white; 25 then the priest shall look upon him, and, behold, if the hair being white is changed to a bright colour, and its appearance is lower than the skin, it is a leprosy; it has broken out in the inflammation, and the priest shall pronounce him unclean: it is a plague of leprosy. 26 But if the priest should look, and, behold, there is not in the bright spot any white hair, and it should not be lower than the skin, and it should be dark, then the priest shall separate him seven days. 27 And the priest shall look upon him on the seventh day; and if the spot be much spread in the skin, then the priest shall pronounce him unclean: it is a plague of leprosy, it has broken out in the ulcer. 28 But if the bright spot remain stationary, and be not spread in the skin, but the sore should be dark, it is a scar of inflammation; and the priest shall pronounce him clean, for it is the mark of the inflammation.

29 And if a man or a woman have in them a plague of leprosy in the head or the beard; 30 then the priest shall look on the plague, and, behold, if the appearance of it be beneath the skin, and in it there be thin yellowish hair, then the priest shall pronounce him unclean: it is a scurf, it is a leprosy of the head or a leprosy of the beard. 31 And if the priest should see the plague of the scurf, and, behold, the appearance of it be not beneath the skin, and there is no yellowish hair in it, then the priest shall set apart him that has the plague of the scurf seven days. 32 And the priest shall look at the plague on the seventh day; and, behold, if the scurf be not spread, and there be no yellowish hair on it, and the appearance of the scurf is not hollow under the skin; 33 then the skin shall be shaven, but the scurf shall not be shaven; and the priest shall set aside the person having the scurf the second time for seven days. 34 And the priest shall see the scurf on the seventh day; and, behold, if the scurf is not spread in the skin after the man’s being shaved, and the appearance of the scurf is not hollow beneath the skin, then the priest shall pronounce him clean; and he shall wash his garments, and be clean. 35 But if the scurf be indeed spread in the skin after he has been purified, 36 then the priest shall look, and, behold, if the scurf be spread in the skin, the priest shall not examine concerning the yellow hair, for he is unclean. 37 But if the scurf remain before him in its place, and a dark hair should have arisen in it, the scurf is healed: he is clean, and the priest shall pronounce him clean. 38 And if a man or woman should have in the skin of their flesh spots of a bright whiteness, 39 then the priest shall look; and, behold, there being bright spots of a bright whiteness in the skin of their flesh, it is a tetter; it burst forth in the skin of his flesh; he is clean. 40 And if any one’s head should lose the hair, he is only bald, he is clean. 41 And if his head should lose the hair in front, he is forehead bald: he is clean. 42 And if there should be in his baldness of head, or his baldness of forehead, a white or fiery plague, it is leprosy in his baldness of head, or baldness of forehead. 43 And the priest shall look upon him, and, behold, if the appearance of the plague be white or inflamed in his baldness of head or baldness in front, as the appearance of leprosy in the skin of his flesh, 44 he is a leprous man: the priest shall surely pronounce him unclean, his plague is in his head. 45 And the leper in whom the plague is, let his garments be ungirt, and his head uncovered; and let him have a covering put upon his mouth, and he shall be called unclean. 46 All the days in which the plague shall be upon him, being unclean, he shall be esteemed unclean; he shall dwell apart, his place of sojourn shall be without the camp.

47 And if a garment have in it the plague of leprosy, a garment of wool, or a garment of flax, 48 either in the warp or in the woof, or in the linen, or in the woollen threads, or in a skin, or in any workmanship of skin, 49 and the plague be greenish or reddish in the skin, or in the garment, either in the warp, or in the woof, or in any utensil of skin, it is a plague of leprosy, and he shall show it to the priest. 50 And the priest shall look upon the plague, and the priest shall set apart that which has the plague seven days. 51 And the priest shall look upon the plague on the seventh day; and if the plague be spread in the garment, either in the warp or in the woof, or in the skin, in whatsoever things skins may be used in their workmanship, the plague is a confirmed leprosy; it is unclean. 52 He shall burn the garment, either the warp or woof in woollen garments or in flaxen, or in any utensil of skin, in which there may be the plague; because it is a confirmed leprosy; it shall be burnt with fire.

53 And if the priest should see, and the plague be not spread in the garments, either in the warp or in the woof, or in any utensil of skin, 54 then the priest shall give directions, and one shall wash that on which there may have been the plague, and the priest shall set it aside a second time for seven days. 55 And the priest shall look upon it after the plague has been washed; and if this, even the plague, has not changed its appearance, and the plague does not spread, it is unclean; it shall be burnt with fire: it is fixed in the garment, in the warp, or in the woof. 56 And if the priest should look, and the spot be dark after it has been washed, he shall tear it off from the garment, either from the warp or from the woof, or from the skin. 57 And if it should still appear in the garment, either in the warp or in the woof, or in any article of skin, it is a leprosy bursting forth: that wherein is the plague shall be burnt with fire. 58 And the garment, or the warp, or the woof, or any article of skin, which shall be washed, and the plague depart from it, shall also be washed again, and shall be clean. 59 This is the law of the plague of leprosy of a woollen or linen garment, either of the warp, or woof, or any leathern article, to pronounce it clean or unclean.

Chapter 14

14:1 And the Lord spoke to Moses, saying, 2 This is the law of the leper: in whatsoever day he shall have been cleansed, then shall he be brought to the priest. 3 And the priest shall come forth out of the camp, and the priest shall look, and, behold, the plague of the leprosy is removed from the leper. 4 And the priest shall give directions, and they shall take for him that is cleansed two clean live birds, and cedar wood, and spun scarlet, and hyssop. 5 And the priest shall give direction, and they shall kill one bird over an earthen vessel over running water. 6 And as for the living bird he shall take it, and the cedar wood, and the spun scarlet, and the hyssop, and he shall dip them and the living bird into the blood of the bird that was slain over running water. 7 And he shall sprinkle seven times upon him that was cleansed of his leprosy, and he shall be clean; and he shall let go the living bird into the field. 8 and the man that has been cleansed shall wash his garments, and shall shave off all his hair, and shall wash himself in water, and shall be clean; and after that he shall go into the camp, and shall remain out of his house seven days. 9 And it shall come to pass on the seventh day, he shall shave off all his hair, his head and his beard, and his eye-brows, even all his hair shall he shave; and he shall wash his garments, and wash his body with water, and shall be clean. 10 And on the eighth day he shall take two lambs without spot of a year old, and one ewe lamp without spot of a year old, and three-tenths of fine flour for sacrifice kneaded with oil, and one small cup of oil. 11 And the priest that cleanses shall present the man under purification, and these offerings before the Lord, at the door of the tabernacle of witness. 12 And the priest shall take one lamb, and offer him for a trespass-offering, and the cup of oil, and set them apart for a special offering before the Lord. 13 and they shall kill the lamb in the place where they kill the whole-burnt-offerings, and the sin-offerings, in the holy places; for it is a sin-offering: as the trespass-offering, it belongs to the priest, it is most holy. 14 And the priest shall take of the blood of the trespass-offering, and the priest shall put it on the tip of the right ear of the person under cleansing, and on the thumb of his right hand, and on the great toe of his right foot. 15 And the priest shall take of the cup of oil, and shall pour it upon his own left hand. 16 And he shall dip with the finger of his right hand into some of the oil that is in his left hand, and he shall sprinkle with his finger seven times before the Lord. 17 And the remaining oil that is in his hand, the priest shall put on the tip of the right ear of him that is under cleansing, and on the thumb of his right hand, and on the great toe of his right foot, on the place of the blood of the trespass-offering. 18 And the remaining oil that is on the hand of the priest, the priest shall put on the head of the cleansed leper, and the priest shall make atonement for him before the Lord. 19 And the priest shall sacrifice the sin-offering, and the priest shall make atonement for the person under purification to cleanse him from his sin, and afterwards the priest shall slay the whole-burnt-offering. 20 And the priest shall offer the whole-burnt-offering, and the sacrifice upon the altar before the Lord; and the priest shall make atonement for him, and he shall be cleansed. 21 And if he should be poor, and cannot afford so much, he shall take one lamb for his transgression for a separate-offering, so as to make propitiation for him, and a tenth deal of fine flour mingled with oil for a sacrifice, and one cup of oil, 22 and two turtle-doves, or two young pigeons, as he can afford; and the one shall be for a sin-offering, and the other for a whole-burnt-offering. 23 And he shall bring them on the eighth day, to purify him, to the priest, to the door of the tabernacle of witness before the Lord. 24 And the priest shall take the lamb of the trespass-offering, and the cup of oil, and place them for a set-offering before the Lord. 25 And he shall slay the lamb of the trespass-offering; and the priest shall take of the blood of the trespass-offering, and put it on the tip of the right ear of him that is under purification, and on the thumb of his right hand, and on the great toe of his right foot. 26 And the priest shall pour of the oil on his own left hand. 27 And the priest shall sprinkle with the finger of his right hand some of the oil that is in his left hand seven times before the Lord. 28 And the priest shall put of the oil that is on his hand on the tip of the right ear of him that is under purification, and on the thumb of his right hand, and on the great toe of his right foot, on the place of the blood of the trespass-offering. 29 And that which is left of the oil which is on the hand of the priest he shall put on the head of him that is purged, and the priest shall make atonement for him before the Lord.

30 And he shall offer one of the turtle-doves or of the young pigeons, as he can afford it, 31 the one for a sin-offering, the other for a whole-burnt-offering with the meat-offering, and the priest shall make an atonement before the Lord for him that is under purification. 32 This is the law for him in whom is the plague of leprosy, and who cannot afford the offerings for his purification.

33 And the Lord spoke to Moses and Aaron, saying, 34 Whensoever ye shall enter into the land of the Chananites, which I give you for a possession, and I shall put the plague of leprosy in the houses of the land of your possession; 35 then the owner of the house shall come and report to the priest, saying, I have seen as it were a plague in the house. 36 And the priest shall give orders to remove the furniture of the house, before the priest comes in to see the plague, and thus none of the things in the house shall become unclean; and afterwards the priest shall go in to examine the house. 37 And he shall look on the plague, and, behold, if the plague is in the walls of the house, he will see greenish or reddish cavities, and the appearance of them will be beneath the surface of the walls. 38 And the priest shall come out of the house to the door of the house, and the priest shall separate the house seven days. 39 And the priest shall return on the seventh day and view the house; and, behold, if the plague is spread in the walls of the house, 40 then the priest shall give orders, and they shall take away the stones in which the plague is, and shall cast them out of the city into an unclean place. 41 And they shall scrape the house within round about, and shall pour out the dust scraped off outside the city into an unclean place. 42 And they shall take other scraped stones, and put them in the place of the former stones, and they shall take other plaster and plaster the house. 43 And if the plague should return again, and break out in the house after they have taken away the stones and after the house is scraped, and after it has been plastered, 44 then the priest shall go in and see if the plague is spread in the house: it is a confirmed leprosy in the house, it is unclean. 45 And they shall take down the house, and its timbers and its stones, and they shall carry out all the mortar without the city into an unclean place. 46 And he that goes into the house at any time, during its separation, shall be unclean until evening. 47 And he that sleeps in the house shall wash his garments, and be unclean until evening; and he that eats in the house shall wash his garments, and be unclean until evening.

48 and if the priest shall arrive and enter and see, and behold the plague be not at all spread in the house after the house has been plastered, then the priest shall declare the house clean, because the plague is healed. 49 And he shall take to purify the house two clean living birds, and cedar wood, and spun scarlet, and hyssop. 50 And he shall slay one bird in an earthen vessel over running water. 51 And he shall take the cedar wood, and the spun scarlet, and the hyssop, and the living bird; and shall dip it into the blood of the bird slain over running water, and with them he shall sprinkle the house seven times. 52 and he shall purify the house with the blood of the bird, and with the running water, and with the living bird, and with the cedar wood, and with the hyssop, and with the spun scarlet. 53 And he shall let the living bird go out of the city into the field, and shall make atonement for the house, and it shall be clean. 54 This is the law concerning every plague of leprosy and scurf, 55 and of the leprosy of a garment, and of a house, 56 and of a sore, and of a clear spot, and of a shining one, 57 and of declaring in what day it is unclean, and in what day it shall be purged: this is the law of the leprosy.

Chapter 15

15:1 And the Lord spoke to Moses and Aaron, saying, 2 Speak to the children of Israel, and thou shalt say to them, Whatever man shall have an issue out of his body, his issue is unclean. 3 And this is the law of his uncleanness; whoever has a gonorrhoea out of his body, this is his uncleanness in him by reason of the issue, by which, his body is affected through the issue: all the days of the issue of his body, by which his body is affected through the issue, there is his uncleanness. 4 Every bed on which he that has the issue shall happen to lie, is unclean; and every seat on which he that has the issue may happen to sit, shall be unclean. 5 And the man who shall touch his bed, shall wash his garments, and bathe himself in water, and shall be unclean till evening. 6 And whosoever sits on the seat on which he that has the issue may have sat, shall wash his garments, and bathe himself in water, and shall be unclean until evening. 7 And he that touches the skin of him that has the issue, shall wash his garments and bathe himself in water, and shall be unclean till evening. 8 And if he that has the issue should spit upon one that is clean, that person shall wash his garments, and bathe himself in water, and be unclean until evening. 9 And every ass’s saddle, on which the man with the issue shall have mounted, shall be unclean till evening. 10 And every one that touches whatsoever shall have been under him shall be unclean until evening; and he that takes them up shall wash his garments, and bathe himself in water, and shall be unclean until evening. 11 And whomsoever he that has the issue shall touch, if he have not rinsed his hands in water, he shall wash his garments, and bathe his body in water, and shall be unclean until evening. 12 And the earthen vessel which he that has the issue shall happen to touch, shall be broken; and a wooden vessel shall be washed with water, and shall be clean. 13 and if he that has the issue should be cleansed of his issue, then shall he number to himself seven days for his purification; and he shall wash his garments, and bathe his body in water, and shall be clean. 14 And on the eighth day he shall take to himself two turtle-doves or two young pigeons, and he shall bring them before the Lord to the doors of the tabernacle of witness, and shall give them to the priest. 15 And the priest shall offer them one for a sin-offering, and the other for a whole-burnt-offering; and the priest shall make atonement for him before the Lord for his issue.

16 And the man whose seed of copulation shall happen to go forth from him, shall then wash his whole body, and shall be unclean until evening. 17 And every garment, and every skin on which there shall be the seed of copulation shall both be washed with water, and be unclean until evening. 18 And a woman, if a man shall lie with her with seed of copulation—they shall both bathe themselves in water and shall be unclean until evening. 19 And the woman whosoever shall have an issue of blood, when her issue shall be in her body, shall be seven days in her separation; every one that touches her shall be unclean until evening. 20 And every thing whereon she shall lie in her separation, shall be unclean; and whatever she shall sit upon, shall be unclean.

21 And whosoever shall touch her bed shall wash his garments, and bathe his body in water, and shall be unclean until evening. 22 and every one that touches any vessel on which she shall sit, shall wash his garments and bathe himself in water, and shall be unclean until evening. 23 And whether it be while she is on her bed, or on a seat which she may happen to sit upon when he touches her, he shall be unclean till evening. 24 And if any one shall lie with her, and her uncleanness be upon him, he shall be unclean seven days; and every bed on which he shall have lain shall be unclean. 25 And if a woman have an issue of blood many days, not in the time of her separation; if the blood should also flow after her separation, all the days of the issue of her uncleanness shall be as the days of her separation: she shall be unclean. 26 And every bed on which she shall lie all the days of her flux shall be to her as the bed of her separation, and every seat whereon she shall sit shall be unclean according to the uncleanness of her separation. 27 Every one that touches it shall be unclean; and he shall wash his garments, and bathe his body in water, and shall be unclean till evening. 28 But if she shall be cleansed from her flux, then she shall number to herself seven days, and afterwards she shall be esteemed clean. 29 And on the eighth day she shall take two turtle-doves, or two young pigeons, and shall bring them to the priest, to the door of the tabernacle of witness. 30 And the priest shall offer one for a sin-offering, and the other for a whole-burnt-offering, and the priest shall make atonement for her before the Lord for her unclean flux.

31 And ye shall cause the children of Israel to beware of their uncleannesses; so they shall not die for their uncleanness, in polluting my tabernacle that is among them. 32 This is the law of the man who has an issue, and if one discharge seed of copulation, so that he should be polluted by it. 33 And this is the law for her that has the issue of blood in her separation, and as to the person who has an issue of seed, in his issue: it is a law for the male and the female, and for the man who shall have lain with her that is set apart.

Chapter 16

16:1 And the Lord spoke to Moses after the two sons of Aaron died in bringing strange fire before the Lord, so they died. 2 And the Lord said to Moses, Speak to Aaron thy brother, and let him not come in at all times into the holy place within the veil before the propitiatory, which is upon the ark of the testimony, and he shall not die; for I will appear in a cloud on the propitiatory. 3 Thus shall Aaron enter into the holy place; with a calf of the herd for a sin-offering, and having a ram for a whole-burnt-offering. 4 And he shall put on the consecrated linen tunic, and he shall have on his flesh the linen drawers, and shall gird himself with a linen girdle, and shall put on the linen cap, they are holy garments; and he shall bathe all his body in water, and shall put them on. 5 And he shall take of the congregation of the children of Israel two kids of the goats for a sin-offering, and one lamb for a whole-burnt-offering. 6 And Aaron shall bring the calf for his own sin-offering, and shall make atonement for himself and for his house. 7 And he shall take the two goats, and place them before the Lord by the door of the tabernacle of witness. 8 and Aaron shall cast lots upon the two goats, one lot for the Lord, and the other for the scape-goat. 9 And Aaron shall bring forward the goat on which the lot for the Lord fell, and shall offer him for a sin-offering. 10 and the goat upon which the lot of the scape-goat came, he shall present alive before the Lord, to make atonement upon him, so as to send him away as a scape-goat, and he shall send him into the wilderness. 11 And Aaron shall bring the calf for his sin, and he shall make atonement for himself and for his house, and he shall kill the calf for his sin-offering. 12 And he shall take his censer full of coals of fire off the altar, which is before the Lord; and he shall fill his hands with fine compound incense, and shall bring it within the veil. 13 And he shall put the incense on the fire before the Lord, and the smoke of the incense shall cover the mercy-seat over the tables of testimony, and he shall not die. 14 And he shall take of the blood of the calf, and sprinkle with his finger on the mercy-seat eastward: before the mercy-seat shall he sprinkle seven times of the blood with his finger.

15 And he shall kill the goat for the sin-offering that is for the people, before the Lord; and he shall bring in of its blood within the veil, and shall do with its blood as he did with the blood of the calf, and shall sprinkle its blood on the mercy-seat, in front of the mercy-seat. 16 and he shall make atonement for the sanctuary on account of the uncleanness of the children of Israel, and for their trespasses in the matter of all their sins; and thus shall he do to the tabernacle of witness established among them in the midst of their uncleanness. 17 and there shall be no man in the tabernacle of witness, when he goes in to make atonement in the holy place, until he shall have come out; and he shall make atonement for himself, and for his house, and for all the congregation of the children of Israel. 18 And he shall come forth to the altar that is before the Lord, and he shall make atonement upon it; and he shall take of the blood of the calf, and of the blood of the goat, and shall put it on the horns of the altar round about. 19 And he shall sprinkle some of the blood upon it seven times with his finger, and shall purge it, and hallow it from the uncleanness of the children of Israel. 20 And he shall finish making atonement for the sanctuary and for the tabernacle of witness, and for the altar; and he shall make a cleansing for the priests, and he shall bring the living goat; 21 and Aaron shall lay his hands on the head of the live goat, and he shall declare over him all the iniquities of the children of Israel, and all their unrighteousness, and all their sins; and he shall lay them upon the head of the live goat, and shall send him by the hand of a ready man into the wilderness. 22 And the goat shall bear their unrighteousnesses upon him into a desert land; and Aaron shall send away the goat into the wilderness. 23 And Aaron shall enter into the tabernacle of witness, and shall put off the linen garment, which he had put on, as he entered into the holy place, and shall lay it by there. 24 And he shall bathe his body in water in the holy place, and shall put on his raiment, and shall go out and offer the whole-burnt-offering for himself and the whole-burnt-offering for the people: and shall make atonement for himself and for his house, and for the people, as for the priests. 25 And he shall offer the fat for the sin-offering on the altar.

26 And he that sends forth the goat that has been set apart to be let go, shall wash his garments, and bathe his body in water, and afterwards shall enter into the camp. 27 And the calf for the sin-offering, and the goat for the sin-offering, whose blood was brought in to make atonement in the holy place, they shall carry forth out of the camp, and burn them with fire, even their skins and their flesh and their dung. 28 And he that burns them shall wash his garments, and bathe his body in water, and afterwards he shall enter into the camp.

29 And this shall be a perpetual statute for you; in the seventh month, on the tenth day of the month, ye shall humble your souls, and shall do no work, the native and the stranger who abides among you. 30 For in this day he shall make an atonement for you, to cleanse you from all your sins before the Lord, and ye shall be purged. 31 This shall be to you a most holy sabbath, a rest, and ye shall humble your souls; it is a perpetual ordinance. 32 The priest whomsoever they shall anoint shall make atonement, and whomsoever they shall consecrate to exercise the priestly office after his father; and he shall put on the linen robe, the holy garment. 33 And he shall make atonement for the most holy place, and the tabernacle of witness; and he shall make atonement for the altar, and for the priests; and he shall make atonement for all the congregation. 34 And this shall be to you a perpetual statute to make atonement for the children of Israel for all their sins: it shall be done once in the year, as the Lord commanded Moses.

Chapter 17

17:1 And the Lord spoke to Moses, saying, 2 Speak to Aaron and to his sons, and to all the children of Israel, and thou shalt say to them, This is the word which the Lord has commanded, saying, 3 Every man of the children of Israel, or of the strangers abiding among you, who shall kill a calf, or a sheep, or a goat in the camp, or who shall kill it out of the camp, 4 and shall not bring it to the door of the tabernacle of witness, so as to sacrifice it for a whole-burnt-offering or peace-offering to the Lord to be acceptable for a sweet-smelling savour: and whosoever shall slay it without, and shall not bring it to the door of the tabernacle of witness, so as to offer it as a gift to the Lord before the tabernacle of the Lord; blood shall be imputed to that man, he has shed blood; that soul shall be cut off from his people. 5 That the children of Israel may offer their sacrifices, all that they shall slay in the fields, and bring them to the Lord unto the doors of the tabernacle of witness to the priest, and they shall sacrifice them as a peace-offering to the Lord. 6 And the priest shall pour the blood on the altar round about before the Lord by the doors of the tabernacle of witness, and shall offer the fat for a sweet-smelling savour to the Lord.

7 And they shall no longer offer their sacrifices to vain gods after which they go a whoring; it shall be a perpetual statute to you for your generations. 8 And thou shalt say to them, Whatever man of the children of Israel, or of the sons of the proselytes abiding among you, shall offer a whole-burnt-offering or a sacrifice, 9 and shall not bring it to the door of the tabernacle of witness to sacrifice it to the Lord, that man shall be destroyed from among his people. 10 And whatever man of the children of Israel, or of the strangers abiding among you, shall eat any blood, I will even set my face against that soul that eats blood, and will destroy it from its people. 11 For the life of flesh is its blood, and I have given it to you on the altar to make atonement for your souls; for its blood shall make atonement for the soul. 12 Therefore I said to the children of Israel, No soul of you shall eat blood, and the stranger that abides among you shall not eat blood. 13 And whatever man of the children of Israel, or of the strangers abiding among you shall take any animal in hunting, beast, or bird, which is eaten, then shall he pour out the blood, and cover it in the dust. 14 For the blood of all flesh is its life; and I said to the children of Israel, Ye shall not eat the blood of any flesh, for the life of all flesh is its blood: every one that eats it shall be destroyed. 15 And every soul which eats that which has died of itself, or is taken of beasts, either among the natives or among the strangers, shall wash his garments, and bathe himself in water, and shall be unclean until evening: then shall he be clean. 16 But if he do not wash his garments, and do not bathe his body in water, then shall he bear his iniquity.

Chapter 18

18:1 And the Lord spoke to Moses, saying, 2 Speak to the children of Israel, and thou shalt say to them, I am the Lord your God. 3 Ye shall not do according to the devices of Egypt, in which ye dwelt: and according to the devices of the land of Chanaan, into which I bring you, ye shall not do; and ye shall not walk in their ordinances. 4 Ye shall observe my judgments, and shall keep my ordinances, and shall walk in them: I am the Lord your God. 5 So ye shall keep all my ordinances, and all my judgments, and do them; which if a man do, he shall live in them: I am the Lord your God. 6 No man shall draw nigh to any of his near kindred to uncover their nakedness; I am the Lord. 7 Thou shalt not uncover the nakedness of thy father, or the nakedness of thy mother, for she is thy mother; thou shalt not uncover her nakedness. 8 Thou shalt not uncover the nakedness of thy father’s wife; it is thy father’s nakedness. 9 The nakedness of thy sister by thy father or by thy mother, born at home or abroad, their nakedness thou shalt not uncover. 10 The nakedness of thy son’s daughter, or thy daughter’s daughter, their nakedness thou shalt not uncover; because it is thy nakedness. 11 Thou shalt not uncover the nakedness of the daughter of thy father’s wife; she is thy sister by the same father: thou shalt not uncover her nakedness. 12 Thou shalt not uncover the nakedness of thy father’s sister, for she is near akin to thy father. 13 Thou shalt not uncover the nakedness of thy mother’s sister, for she is near akin to thy mother. 14 Thou shalt not uncover the nakedness of thy father’s brother, and thou shalt not go in to his wife; for she is thy relation. 15 Thou shalt not uncover the nakedness of thy daughter-in-law, for she is thy son’s wife, thou shalt not uncover her nakedness. 16 Thou shalt not uncover the nakedness of thy brother’s wife: it is thy brother’s nakedness. 17 The nakedness of a woman and her daughter shalt thou not uncover; her son’s daughter, and her daughter’s daughter, shalt thou not take, to uncover their nakedness, for they are thy kinswomen: it is impiety. 18 Thou shalt not take a wife in addition to her sister, as a rival, to uncover her nakedness in opposition to her, while she is yet living.

19 And thou shalt not go in to a woman under separation for her uncleanness, to uncover her nakedness. 20 And thou shalt not lie with thy neighbour’s wife, to defile thyself with her. 21 And thou shalt not give of thy seed to serve a ruler; and thou shalt not profane my holy name; I am the Lord. 22 And thou shalt not lie with a man as with a woman, for it is an abomination. 23 Neither shalt thou lie with any quadruped for copulation, to be polluted with it: neither shall a woman present herself before any quadruped to have connexion with it; for it is an abomination. 24 Do not defile yourselves with any of these things; for in all these things the nations are defiled, which I drive out before you, 25 and the land is polluted; and I have recompensed their iniquity to them because of it, and the land is aggrieved with them that dwell upon it. 26 And ye shall keep all my statutes and all my ordinances, and ye shall do none of these abominations; neither the native, nor the stranger that joins himself with you: 27 (for all these abominations the men of the land did who were before you, and the land was defiled,) 28 and lest the land be aggrieved with you in your polluting it, as it was aggrieved with the nations before you. 29 For whosoever shall do any of these abominations, the souls that do them shall be destroyed from among their people. 30 And ye shall keep mine ordinances, that ye may not do any of the abominable practices, which have taken place before your time: and ye shall not be polluted in them; for I am the Lord your God.

Chapter 19

19:1 And the Lord spoke to Moses, saying, 2 Speak to the congregation of the children of Israel, and thou shalt say to them, Ye shall be holy; for I the Lord your God am holy. 3 Let every one of you reverence his father and his mother; and ye shall keep my sabbaths: I am the Lord your God. 4 Ye shall not follow idols, and ye shall not make to yourselves molten gods: I am the Lord your God. 5 And if ye will sacrifice a peace-offering to the Lord, ye shall offer it acceptable from yourselves. 6 In what day soever ye shall sacrifice it, it shall be eaten; and on the following day, and if any of it should be left till the third day, it shall be thoroughly burnt with fire. 7 And if it should be at all eaten on the third day, it is unfit for sacrifice: it shall not be accepted. 8 And he that eats it shall bear his iniquity, because he has profaned the holy things of the Lord; and the souls that eat it shall be destroyed from among their people.

9 And when ye reap the harvest of your land, ye shall not complete the reaping of your field with exactness, and thou shalt not gather that which falls from thy reaping. 10 And thou shalt not go over the gathering of thy vineyard, neither shalt thou gather the remaining grapes of thy vineyard: thou shalt leave them for the poor and the stranger: I am the Lord your God. 11 Ye shall not steal, ye shall not lie, neither shall one bear false witness as an informer against his neighbour. 12 And ye shall not swear unjustly by my name, and ye shall not profane the holy name of your God: I am the Lord your God. 13 Thou shalt not injure thy neighbour, neither do thou rob him, neither shall the wages of thy hireling remain with thee until the morning.

14 Thou shalt not revile the deaf, neither shalt thou put a stumbling-block in the way of the blind; and thou shalt fear the Lord thy God: I am the Lord your God. 15 Thou shalt not act unjustly in judgment: thou shalt not accept the person of the poor, nor admire the person of the mighty; with justice shalt thou judge thy neighbour. 16 Thou shalt not walk deceitfully among thy people; thou shalt not rise up against the blood of thy neighbour: I am the Lord your God. 17 Thou shalt not hate thy brother in thine heart: thou shalt in any wise rebuke thy neighbour, so thou shalt not bear sin on his account. 18 And thy hand shall not avenge thee; and thou shalt not be angry with the children of thy people; and thou shalt love thy neighbour as thyself; I am the Lord.

19 Ye shall observe my law: thou shalt not let thy cattle gender with one of a different kind, and thou shalt not sow thy vineyard with diverse seed; and thou shalt not put upon thyself a mingled garment woven of two materials. 20 And if any one lie carnally with a woman, and she should be a home-servant kept for a man, and she has not been ransomed, and her freedom has not been given to her, they shall be visited with punishment; but they shall not die, because she was not set at liberty. 21 And he shall bring for his trespass to the Lord to the door of the tabernacle of witness, a ram for a trespass-offering. 22 And the priest shall make atonement for him with the ram of the trespass-offering, before the Lord, for the sin which he sinned; and the sin which he sinned shall be forgiven him. 23 And whenever ye shall enter into the land which the Lord your God gives you, and shall plant any fruit-tree, then shall ye purge away its uncleanness; its fruit shall be three years uncleansed to you, it shall not be eaten. 24 And in the fourth year all its fruit shall be holy, a subject of praise to the Lord. 25 And in the fifth year ye shall eat the fruit, its produce is an increase to you. I am the Lord your God.

26 Eat not on the mountains, nor shall ye employ auguries, nor divine by inspection of birds. 27 Ye shall not make a round cutting of the hair of your head, nor disfigure your beard. 28 And ye shall not make cuttings in your body for a dead body, and ye shall not inscribe on yourselves any marks. I am the Lord your God. 29 Thou shalt not profane thy daughter to prostitute her; so the land shall not go a whoring, and the land be filled with iniquity. 30 Ye shall keep my sabbaths, and reverence my sanctuaries: I am the Lord. 31 Ye shall not attend to those who have in them divining spirits, nor attach yourselves to enchanters, to pollute yourselves with them: I am the Lord your God. 32 Thou shalt rise up before the hoary head, and honour the face of the old man, and shalt fear thy God: I am the Lord your God. 33 And if there should come to you a stranger in your land, ye shall not afflict him. 34 The stranger that comes to you shall be among you as the native, and thou shalt love him as thyself; for ye were strangers in the land of Egypt: I am the Lord your God. 35 Ye shall not act unrighteously in judgment, in measures and weights and scales. 36 There shall be among you just balances and just weights and just liquid measure. I am the Lord your God, who brought you out of the land of Egypt. 37 And ye shall keep all my law and all my ordinances, and ye shall do them: I am the Lord your God.

Chapter 20

20:1 And the Lord spoke to Moses, saying, 2 Thou shalt also say to the children of Israel, If there shall be any of the children of Israel, or of those who have become proselytes in Israel, who shall give of his seed to Moloch, let him be surely put to death; the nation upon the land shall stone him with stones. 3 And I will set my face against that man, and will cut him off from his people, because he has given of his seed to Moloch, to defile my sanctuary, and profane the name of them that are consecrated to me. 4 And if the natives of the land should in anywise overlook that man in giving of his seed to Moloch, so as not to put him to death; 5 then will I set my face against that man and his family, and I will destroy him, and all who have been of one mind with him, so that he should go a whoring to the princes, from their people.

6 And the soul that shall follow those who have in them divining spirits, or enchanters, so as to go a whoring after them; I will set my face against that soul, and will destroy it from among its people. 7 And ye shall be holy, for I the Lord your God am holy. 8 And ye shall observe my ordinances, and do them: I am the Lord that sanctifies you. 9 Every man who shall speak evil of his father or of his mother, let him die the death; has he spoken evil of his father or his mother? he shall be guilty.

10 Whatever man shall commit adultery with the wife of a man, or whoever shall commit adultery with the wife of his neighbour, let them die the death, the adulterer and the adulteress. 11 And if any one should lie with his father’s wife, he has uncovered his father’s nakedness: let them both die the death, they are guilty. 12 And if any one should lie with his daughter-in-law, let them both be put to death; for they have wrought impiety, they are guilty. 13 And whoever shall lie with a male as with a woman, they have both wrought abomination; let them die the death, they are guilty. 14 Whosoever shall take a woman and her mother, it is iniquity: they shall burn him and them with fire; so there shall not be iniquity among you. 15 And whosoever shall lie with a beast, let him die the death; and ye shall kill the beast. 16 And whatever woman shall approach any beast, so as to have connexion with it, ye shall kill the woman and the beast: let them die the death, they are guilty. 17 Whosoever shall take his sister by his father or by his mother, and shall see her nakedness, and she see his nakedness, it is a reproach: they shall be destroyed before the children of their family; he has uncovered his sister’s nakedness, they shall bear their sin. 18 And whatever man shall lie with a woman that is set apart for a flux, and shall uncover her nakedness, he has uncovered her fountain, and she has uncovered the flux of her blood: they shall both be destroyed from among their generation. 19 And thou shalt not uncover the nakedness of thy father’s sister, or of the sister of thy mother; for that man has uncovered the nakedness of one near akin: they shall bear their iniquity. 20 Whosoever shall lie with his near kinswoman, has uncovered the nakedness of one near akin to him: they shall die childless. 21 Whoever shall take his brother’s wife, it is uncleanness; he has uncovered his brother’s nakedness; they shall die childless.

22 And keep ye all my ordinances, and my judgments; and ye shall do them, and the land shall not be aggrieved with you, into which I bring you to dwell upon it. 23 And walk ye not in the customs of the nations which I drive out from before you; for they have done all these things, and I have abhorred them: 24 and I said to you, Ye shall inherit their land, and I will give it to you for a possession, even a land flowing with milk and honey: I am the Lord your God, who have separated you from all people. 25 And ye shall make a distinction between the clean and the unclean cattle, and between clean and unclean birds; and ye shall not defile your souls with cattle, or with birds, or with any creeping things of the earth, which I have separated for you by reason of uncleanness. 26 And ye shall be holy to me; because I the Lord your God am holy, who separated you from all nations, to be mine.

27 And as for a man or woman whosoever of them shall have in them a divining spirit, or be an enchanter, let them both die the death: ye shall stone them with stones, they are guilty.

Chapter 21

21:1 And the Lord spoke to Moses, saying, Speak to the priests the sons of Aaron, and thou shalt tell them that they shall not defile themselves in their nation for the dead, 2 but they may mourn for a relative who is very near to them, for a father and mother, and sons and daughters, for a brother, 3 and for a virgin sister that is near to one, that is not espoused to a man; for these one shall defile himself. 4 He shall not defile himself suddenly among his people to profane himself. 5 And ye shall not shave your head for the dead with a baldness on the top; and they shall not shave their beard, neither shall they make gashes on their flesh. 6 They shall be holy to their God, and they shall not profane the name of their God; for they offer the sacrifices of the Lord as the gifts of their God, and they shall be holy. 7 They shall not take a woman who is a harlot and profaned, or a woman put away from her husband; for he is holy to the Lord his God. 8 And thou shalt hallow him; he offers the gifts of the Lord your God: he shall be holy, for I the Lord that sanctify them am holy. 9 And if the daughter of a priest should be profaned to go a whoring, she profanes the name of her father: she shall be burnt with fire.

10 And the priest that is chief among his brethren, the oil having been poured upon the head of the anointed one, and he having been consecrated to put on the garments, shall not take the mitre off his head, and shall not rend his garments: 11 neither shall he go in to any dead body, neither shall he defile himself for his father or his mother. 12 And he shall not go forth out of the sanctuary, and he shall not profane the sanctuary of his God, because the holy anointing oil of God is upon him: I am the Lord. 13 He shall take for a wife a virgin of his own tribe. 14 But a widow, or one that is put away, or profaned, or a harlot, these he shall not take; but he shall take for a wife a virgin of his own people. 15 And he shall not profane his seed among his people: I am the Lord that sanctifies him. 16 And the Lord spoke to Moses, saying, 17 Say to Aaron, A man of thy tribe throughout your generations, who shall have a blemish on him, shall not draw nigh to offer the gifts of his God. 18 No man who has a blemish on him shall draw nigh; a man blind, lame, with his nose disfigured, or his ears cut, 19 a man who has a broken hand or a broken foot, 20 or hump-backed, or blear-eyed, or that has lost his eye-lashes, or a man who has a malignant ulcer, or tetter, or one that has lost a testicle. 21 Whoever of the seed of Aaron the priest has a blemish on him, shall not draw nigh to offer sacrifices to thy God, because he has a blemish on him; he shall not draw nigh to offer the gifts of God. 22 The gifts of God are most holy, and he shall eat of the holy things. 23 Only he shall not approach the veil, and he shall not draw nigh to the altar, because he has a blemish; and he shall not profane the sanctuary of his God, for I am the Lord that sanctifies them. 24 And Moses spoke to Aaron and his sons, and to all the children of Israel.

Chapter 22

22:1 And the Lord spoke to Moses, saying, 2 Speak to Aaron and to his sons, and let them take heed concerning the holy things of the children of Israel, so they shall not profane my holy name in any of the things which they consecrate to me: I am the Lord. 3 Say to them, Every man throughout your generations, whoever of all your seed shall approach to the holy things, whatsoever the children of Israel shall consecrate to the Lord, while his uncleanness is upon him, that soul shall be cut off from me: I am the Lord your God. 4 And the man of the seed of Aaron the priest, if he should have leprosy or issue of the reins, shall not eat of the holy things, until he be cleansed; and he that touches any uncleanness of a dead body, or the man whose seed of copulation shall have gone out from him, 5 or whosoever shall touch any unclean reptile, which will defile him, or who shall touch a man, whereby he shall defile him according to all his uncleanness: 6 whatsoever soul shall touch them shall be unclean until evening; he shall not eat of the holy things, unless he bathe his body in water, 7 and the sun go down, and then he shall be clean; and then shall he eat of all the holy things, for they are his bread. 8 He shall not eat that which dies of itself, or is taken of beasts, so that he should be polluted by them: I am the Lord. 9 And they shall keep my ordinances, that they do not bear iniquity because of them, and die because of them, if they shall profane them: I am the Lord God that sanctifies them. 10 And no stranger shall eat the holy things: one that sojourns with a priest, or a hireling, shall not eat the holy things. 11 But if a priest should have a soul purchased for money, he shall eat of his bread; and they that are born in his house, they also shall eat of his bread. 12 And if the daughter of a priest should marry a stranger, she shall not eat of the offerings of the sanctuary. 13 And if the daughter of priest should be a widow, or put away, and have no seed, she shall return to her father’s house, as in her youth: she shall eat of her father’s bread, but no stranger shall eat of it. 14 And the man who shall ignorantly eat holy things, shall add the fifth part to it, and give the holy thing to the priest. 15 And they shall not profane the holy things of the children of Israel, which they offer to the Lord. 16 So should they bring upon themselves the iniquity of trespass in their eating their holy things: for I am the Lord that sanctifies them.

17 And the Lord spoke to Moses, saying, 18 Speak to Aaron and his sons, and to all the congregation of Israel, and thou shalt say to them, Any man of the children of Israel, or of the strangers that abide among them in Israel, who shall offer his gifts according to all their confession and according to all their choice, whatsoever they may bring to the Lord for whole-burnt-offerings— 19 your free-will-offerings shall be males without blemish of the herds, or of the sheep, or of the goats. 20 They shall not bring to the Lord anything that has a blemish in it, for it shall not be acceptable for you. 21 And whatsoever man shall offer a peace-offering to the Lord, discharging a vow, or in the way of free-will-offering, or an offering in your feasts, of the herds or of the sheep, it shall be without blemish for acceptance: there shall be no blemish in it. 22 One that is blind, or broken, or has its tongue cut out, or is troubled with warts, or has a malignant ulcer, or tetters, they shall not offer these to the Lord; neither shall ye offer any of them for a burnt-offering on the altar of the Lord. 23 And a calf or a sheep with the ears cut off, or that has lost its tail, thou shalt slay them for thyself; but they shall not be accepted for thy vow. 24 That which has broken testicles, or is crushed or gelt or mutilated, —thou shalt not offer them to the Lord, neither shall ye sacrifice them upon your land. 25 Neither shall ye offer the gifts of your God of all these things by the hand of a stranger, because there is corruption in them, a blemish in them: these shall not be accepted for you. 26 And the Lord spoke to Moses, saying, 27 As for a calf, or a sheep, or a goat, whenever it is born, then shall it be seven days under its mother; and on the eighth day and after they shall be accepted for sacrifices, a burnt-offering to the Lord. 28 And a bullock and a ewe, it and its young, thou shalt not kill in one day.

29 And if thou shouldest offer a sacrifice, a vow of rejoicing to the Lord, ye shall offer it so as to be accepted for you. 30 In that same day it shall be eaten; ye shall not leave of the flesh till the morrow: I am the Lord. 31 And ye shall keep my commandments and do them. 32 And ye shall not profane the name of the Holy One, and I will be sanctified in the midst of the children of Israel. I am the Lord that sanctifies you, 33 who brought you out of the land of Egypt, to be your God: I am the Lord.

Chapter 23

23:1 And the Lord spoke to Moses, saying, 2 Speak to the children of Israel, and thou shalt say unto them, The feasts of the Lord which ye shall call holy assemblies, these are my feasts. 3 Six days shalt thou do works, but on the seventh day is the sabbath; a rest, a holy convocation to the Lord: thou shalt not do any work, it is a sabbath to the Lord in all your dwellings.

4 These are the feasts to the Lord, holy convocations, which ye shall call in their seasons. 5 In the first month, on the fourteenth day of the month, between the evening times is the Lord’s passover. 6 And on the fifteenth day of this month is the feast of unleavened bread to the Lord; seven days shall ye eat unleavened bread. 7 And the first day shall be a holy convocation to you: ye shall do no servile work. 8 And ye shall offer whole-burnt-offerings to the Lord seven days; and the seventh day shall be a holy convocation to you: ye shall do no servile work. 9 And the Lord spoke to Moses, saying, 10 Speak to the children of Israel, and thou shalt say to them, When ye shall enter into the land which I give you, and reap the harvest of it, then shall ye bring a sheaf, the first-fruits of your harvest, to the priest; 11 and he shall lift up the sheaf before the Lord, to be accepted for you. On the morrow of the first day the priest shall lift it up. 12 And ye shall offer on the day on which ye bring the sheaf, a lamb without blemish of a year old for a whole-burnt-offering to the Lord. 13 And its meat-offering two tenth portions of fine flour mingled with oil: it is a sacrifice to the Lord, a smell of sweet savour to the Lord, and its drink-offering the fourth part of a hin of wine. 14 And ye shall not eat bread, or the new parched corn, until this same day, until ye offer the sacrifices to your God: it is a perpetual statute throughout your generations in all your dwellings.

15 And ye shall number to yourselves from the day after the sabbath, from the day on which ye shall offer the sheaf of the heave-offering, seven full weeks: 16 until the morrow after the last week ye shall number fifty days, and shall bring a new meat-offering to the Lord. 17 Ye shall bring from your dwelling loaves, as a heave-offering, two loaves: they shall be of two tenth portions of fine flour, they shall be baked with leaven of the first-fruits to the Lord. 18 And ye shall bring with the loaves seven unblemished lambs of a year old, and one calf of the herd, and two rams without blemish, and they shall be a whole-burnt-offering to the Lord: and their meat-offerings and their drink-offerings shall be a sacrifice, a smell of sweet savour to the Lord. 19 And they shall sacrifice one kid of the goats for a sin-offering, and two lambs of a year old for a peace-offering, with the loaves of the first-fruits. 20 And the priest shall place them with the loaves of the first-fruits an offering before the Lord with the two lambs, they shall be holy to the Lord; they shall belong to the priest that brings them. 21 And ye shall call this day a convocation: it shall be holy to you; ye shall do no servile work on it: it is a perpetual ordinance throughout your generations in all your habitations. 22 And when ye shall reap the harvest of your land, ye shall not fully reap the remainder of the harvest of your field when thou reapest, and thou shalt not gather that which falls from thy reaping; thou shalt leave it for the poor and the stranger: I am the Lord your God.

23 And the Lord spoke to Moses, saying, 24 Speak to the children of Israel, saying, In the seventh month, on the first day of the month, ye shall have a rest, a memorial of trumpets: it shall be to you a holy convocation. 25 Ye shall do no servile work, and ye shall offer a whole-burnt-offering to the Lord.

26 And the Lord spoke to Moses, saying, 27 Also on the tenth day of this seventh month is a day of atonement: it shall be a holy convocation to you; and ye shall humble your souls, and offer a whole-burnt-offering to the Lord. 28 Ye shall do no work on this self-same day: for this is a day of atonement for you, to make atonement for you before the Lord your God. 29 Every soul that shall not be humbled in that day, shall be cut off from among its people. 30 And every soul which shall do work on that day, that soul shall be destroyed from among its people. 31 Ye shall do no manner of work: it is a perpetual statute throughout your generations in all your habitations. 32 It shall be a holy sabbath to you; and ye shall humble your souls, from the ninth day of the month: from evening to evening ye shall keep your sabbaths.

33 And the Lord spoke to Moses, saying, 34 Speak to the children of Israel, saying, On the fifteenth day of this seventh month, there shall be a feast of tabernacles seven days to the Lord. 35 And on the first day shall be a holy convocation; ye shall do no servile work. 36 Seven days shall ye offer whole-burnt-offerings to the Lord, and the eighth-day shall be a holy convocation to you; and ye shall offer whole-burnt-offerings to the Lord: it is a time of release, ye shall do no servile work. 37 These are the feasts to the Lord, which ye shall call holy convocations, to offer burnt-offerings to the Lord, whole-burnt-offerings and their meat-offerings, and their drink-offerings, that for each day on its day: 38 besides the sabbaths of the Lord, and besides your gifts, and besides all your vows, and besides your free-will-offerings, which ye shall give to the Lord. 39 And on the fifteenth day of this seventh month, when ye shall have completely gathered in the fruits of the earth, ye shall keep a feast to the Lord seven days; on the first day there shall be a rest, and on the eighth day a rest. 40 And on the first day ye shall take goodly fruit of trees, and branches of palm trees, and thick boughs of trees, and willows, and branches of osiers from the brook, to rejoice before the Lord your God seven days in the year. 41 It is a perpetual statute for your generations: in the seventh month ye shall keep it. 42 Seven days ye shall dwell in tabernacles: every native in Israel shall dwell in tents, 43 that your posterity may see, that I made the children of Israel to dwell in tents, when I brought them out of the land of Egypt: I am the Lord your God. 44 And Moses recounted the feasts of the Lord to the children of Israel.

Chapter 24

24:1 And the Lord spoke to Moses, saying, 2 Charge the children of Israel, and let them take for thee pure olive oil beaten for the light, to burn a lamp continually, 3 outside the veil in the tabernacle of witness; and Aaron and his sons shall burn it from evening until morning before the Lord continually, a perpetual statute throughout your generations. 4 Ye shall burn the lamps on the pure lamp-stand before the Lord till the morrow. 5 And ye shall take fine flour, and make of it twelve loaves; each loaf shall be of two tenth parts. 6 And ye shall put them in two rows, each row containing six loaves, on the pure table before the Lord. 7 And ye shall put on eachrow pure frankincense and salt; and these things shall be for loaves for a memorial, set forth before the Lord. 8 On the sabbath-day they shall be set forth before the Lord continually before the children of Israel, for an everlasting covenant. 9 And they shall be for Aaron and his sons, and they shall eat them in the holy place: for this is their most holy portion of the offerings made to the Lord, a perpetual statute.

10 And there went forth a son of an Israelitish woman, and he was son of an Egyptian man among the sons of Israel; and they fought in the camp, the son of the Israelitish woman, and a man who was an Israelite. 11 And the son of the Israelitish woman named THE NAME and curse; and they brought him to Moses: and his mother’s name was Salomith, daughter of Dabri of the tribe of Dan. 12 And they put him in ward, to judge him by the command of the Lord. 13 And the Lord spoke to Moses, saying, 14 Bring forth him that cursed outside the camp, and all who heard shall lay their hands upon his head, and all the congregation shall stone him. 15 And speak to the sons of Israel, and thou shalt say to them, Whosoever shall curse God shall bear his sin. 16 And he that names the name of the Lord, let him die the death: let all the congregation of Israel stone him with stones; whether he be a stranger or a native, let him die for naming the name of the Lord. 17 And whosoever shall smite a man and he die, let him die the death. 18 And whosoever shall smite a beast, and it shall die, let him render life for life. 19 And whosoever shall inflict a blemish on his neighbour, as he has done to him, so shall it be done to himself in return; 20 bruise for bruise, eye for eye, tooth for tooth: as any one may inflict a blemish on a man, so shall it be rendered to him. 21 Whosoever shall smite a man, and he shall die, let him die the death. 22 There shall be one judgment for the stranger and the native, for I am the Lord your God. 23 And Moses spoke to the children of Israel, and they brought him that had cursed out of the camp, and stoned him with stones: and the children of Israel did as the Lord commanded Moses.

Chapter 25

25:1 And the Lord spoke to Moses in the mount Sina, saying, 2 Speak to the children of Israel, and thou shalt say to them, Whensoever ye shall have entered into the land, which I give to you, then the land shall rest which I give to you, for its sabbaths to the Lord. 3 Six years thou shalt sow thy field, and six years thou shall prune thy vine, and gather in its fruit. 4 But in the seventh year shall be a sabbath, it shall be a rest to the land, a sabbath to the Lord: thou shalt not sow thy field, and thou shalt not prune thy vine. 5 And thou shalt not gather the spontaneous produce of thy field, and thou shalt not gather fully the grapes of thy dedication: it shall be a year of rest to the land. 6 And the sabbaths of the land shall be food for thee, and for thy man-servant, and for thy maid-servant, and thy hireling, and the stranger that abides with thee. 7 And for thy cattle, and for the wild beats that are in thy land, shall every fruit of it be for food.

8 And thou shalt reckon to thyself seven sabbaths of years, seven times seven years; and they shall be to thee seven weeks of years, nine and forty years. 9 In the seventh month, on the tenth day of the month, ye shall make a proclamation with the sound of a trumpet in all your land; on the day of atonement ye shall make a proclamation with a trumpet in all your land. 10 And ye shall sanctify the year, the fiftieth year, and ye shall proclaim a release upon the land to all that inhabit it; it shall be given a year of release, a jubilee for you; and each one shall depart to his possession, and ye shall go each to his family. 11 This is a jubilee of release, the year shall be to you the fiftieth year: ye shall not sow, nor reap the produce that comes of itself from the land, neither shall ye gather its dedicated fruits. 12 For it is a jubilee of release; it shall be holy to you, ye shall eat its fruits off the fields. 13 In the year of the release even the jubilee of it, shall each one return to his possession. 14 And if thou shouldest sell a possession to thy neighbour, or if thou shouldest buy of thy neighbour, let not a man oppress his neighbour. 15 According to the number of years after the jubilee shalt thou buy of thy neighbour, according to the number of years of the fruits shall he sell to thee. 16 According as there may be a greater number of years he shall increase the value of his possession, and according as there may be a less number of years he shall lessen the value of his possession; for according to the number of his crops, so shall he sell to thee. 17 Let not a man oppress his neighbour, and thou shalt fear the Lord thy God: I am the Lord thy God.

18 And ye shall keep all my ordinances, and all my judgments; and do ye observe them, and ye shall keep them, and dwell securely in the land. 19 And the land shall yield her increase, and ye shall eat to fullness, and shall dwell securely in it. 20 And if ye should say, What shall we eat in this seventh year, if we do not sow nor gather in our fruits? 21 Then will I send my blessing upon you in the sixth year, and the land shall produce its fruits for three years. 22 And ye shall sow in the eighth year, and eat old fruits till the ninth year: until its fruit come, ye shall eat old fruits of the old. 23 And the land shall not be sold for a permanence; for the land is mine, because ye are strangers and sojourners before me. 24 And in every land of your possession, ye shall allow ransoms for the land. 25 And if thy brother who is with thee be poor, and should have sold part of his possession, and his kinsman who is nigh to him come, then he shall redeem the possession which his brother has sold. 26 And if one have no near kinsman, and he prosper with his hand, and he find sufficient money, even his ransom; 27 then shall he calculate the years of his sale, and he shall give what is due to the man to whom he sold it, and he shall return to his possession. 28 But if his hand have not prospered sufficiently, so as that he should restore the money to him, then he that bought the possessions shall have them till the sixth year of the release; and it shall go out in the release, and the owner shall return to his possession.

29 And if any one should sell an inhabited house in a walled city, then there shall be the ransom of it, until the time is fulfilled: its time of ransom shall be a full year. 30 And if it be not ransomed until there be completed of its time a full year, the house which is in the walled city shall be surely confirmed to him that bought it, throughout his generations; and it shall not go out in the release. 31 But the houses in the villages which have not a wall round about them, shall be reckoned as the fields of the country: they shall always be redeemable, and they shall go out in the release. 32 And the cities of the Levites, the houses of the cities in their possession, shall be always redeemable to the Levites. 33 And if any one shall redeem a house of the Levites, then shall their sale of the houses of their possession go out in the release; because the houses of the cities of the Levites are their possession in the midst of the children of Israel. 34 And the lands set apart for their cities shall not be sold, because this is their perpetual possession.

35 And if thy brother who is with thee become poor, and he fail in resources with thee, thou shalt help him as a stranger and a sojourner, and thy brother shall live with thee. 36 Thou shalt not receive from him interest, nor increase: and thou shalt fear thy God: I am the Lord: and thy brother shall live with thee. 37 Thou shalt not lend thy money to him at interest, and thou shalt not lend thy meat to him to be returned with increase. 38 I am the Lord your God, who brought you out of the land of Egypt, to give you the land of Chanaan, so as to be your God.

39 And if thy brother by thee be lowered, and be sold to thee, he shall not serve thee with the servitude of a slave. 40 He shall be with thee as a hireling or a sojourner, he shall work for thee till the year of release: 41 and he shall go out in the release, and his children with him; and he shall go to his family, he shall hasten back to his patrimony. 42 Because these are my servants, whom I brought out of the land of Egypt; such an one shall not be sold as a common servant. 43 Thou shalt not oppress him with labour, and shalt fear the Lord thy God. 44 And whatever number of men-servants and maid-servants thou shalt have, thou shalt purchase male and female servants from the nations that are round about thee. 45 And of the sons of the sojourners that are among you, of these ye shall buy and of their relations, all that shall be in your lands; let them be to you for a possession. 46 And ye shall distribute them to your children after you, and they shall be to you permanent possessions for ever: but of your brethren the children of Israel, one shall not oppress his brother in labours.

47 And if a stranger or sojourner with thee wax rich, and thy brother in distress be sold to the stranger or the sojourner that is with thee, or to a proselyte by extraction; 48 after he is sold to him there shall be redemption for him, one of his brethren shall redeem him. 49 A brother of his father, or a son of his father’s brother shall redeem him; or let one of his near kin of his tribe redeem him, and if he should be rich and redeem himself, 50 then shall he calculate with his purchaser from the year that he sold himself to him until the year of release: and the money of his purchase shall be as that of a hireling, he shall be with him from year to year. 51 And if any have a greater number of years than enough, according to these he shall pay his ransom out of his purchase-money. 52 And if but a little time be left of the years to the year of release, then shall he reckon to him according to his years, and shall pay his ransom 53 as a hireling; he shall be with him from year to year; thou shalt not oppress him with labour before thee. 54 And if he do not pay his ransom accordingly, he shall go out in the year of his release, he and his children with him. 55 For the children of Israel are my servants: they are my attendants, whom I brought out of the land of Egypt.

Chapter 26

26:1 I am the Lord your God: ye shall not make to yourselves gods made with hands, or graven; neither shall ye rear up a pillar for yourselves, neither shall ye set up a stone for an object in your land to worship it: I am the Lord your God. 2 Ye shall keep my sabbaths, and reverence my sanctuaries: I am the Lord. 3 If ye will walk in my ordinances, and keep my commandments, and do them, 4 then will I give you the rain in its season, and the land shall produce its fruits, and the trees of the field shall yield their fruit. 5 And your threshing time shall overtake the vintage, and your vintage shall overtake your seed time; and ye shall eat your bread to the full; and ye shall dwell safely upon your land, and war shall not go through your land. 6 And I will give peace in your land, and ye shall sleep, and none shall make you afraid; and I will destroy the evil beasts out of your land, 7 and ye shall pursue your enemies, and they shall fall before you with slaughter. 8 And five of you shall chase a hundred, and a hundred of you shall chase tens of thousands; and your enemies shall fall before you by the sword. 9 And I will look upon you, and increase you, and multiply you, and establish my covenant with you. 10 And ye shall eat that which is old and very old, and bring forth the old to make way for the new. 11 And I will set my tabernacle among you, and my soul shall not abhor you; 12 and I will walk among you, and be your God, and ye shall be my people. 13 I am the Lord your God, who brought you out of the land of Egypt, where ye were slaves; and I broke the band of your yoke, and brought you forth openly.

14 But if ye will not hearken to me, nor obey these my ordinances, 15 but disobey them, and your soul should loathe my judgments, so that ye should not keep all my commands, so as to break my covenant, 16 then will I do thus to you: I will even bring upon you perplexity and the itch, and the fever that causes your eyes to waste away, and disease that consumes your life; and ye shall sow your seeds in vain, and your enemies shall eat them. 17 And I will set my face against you, and ye shall fall before your enemies, and they that hate you shall pursue you; and ye shall flee, no one pursuing you. 18 And if ye still refuse to hearken to me, then will I chasten you yet more even seven times for your sins. 19 And I will break down the haughtiness of your pride; and I will make your heaven iron, and your earth as it were brass. 20 And your strength shall be in vain; and your land shall not yield its seed, and the tree of your field shall not yield its fruit.

21 And if after this ye should walk perversely, and not be willing to obey me, I will further bring upon you seven plagues according to your sins. 22 And I will send upon you the wild beasts of the land, and they shall devour you, and shall consume your cattle: and I will make you few in number, and your ways shall be desolate. 23 And if hereupon ye are not corrected, but walk perversely towards me, 24 I also will walk with you with a perverse spirit, and I also will smite you seven times for your sins. 25 And I will bring upon you a sword avenging the cause of my covenant, and ye shall flee for refuge to your cities; and I will send out death against you, and ye shall be delivered into the hands of your enemies. 26 When I afflict you with famine of bread, then ten women shall bake your loaves in one oven, and they shall render your loaves by weight; and ye shall eat, and not be satisfied.

27 And if hereupon ye will not obey me, but walk perversely towards me, 28 then will I walk with you with a froward mind, and I will chasten you seven-fold according to your sins. 29 And ye shall eat the flesh of your sons, and the flesh of your daughters shall ye eat. 30 And I will render your pillars desolate, and will utterly destroy your wooden images made with hands; and I will lay your carcases on the carcases of your idols, and my soul shall loathe you. 31 And I will lay your cities waste, and I will make your sanctuaries desolate, and I will not smell the savour of your sacrifices. 32 And I will lay your land desolate, and your enemies who dwell in it shall wonder at it. 33 And I will scatter you among the nations, and the sword shall come upon you and consume you; and your land shall be desolate, and your cities shall be desolate. 34 Then the land shall enjoy its sabbaths all the days of its desolation. 35 And ye shall be in the land of your enemies; then the land shall keep its sabbaths, and the land shall enjoy its sabbaths all the days of its desolation: it shall keep sabbaths which it kept not among your sabbaths, when ye dwelt in it. 36 And to those who are left of you I will bring bondage into their heart in the land of their enemies; and the sound of a shaken leaf shall chase them, and they shall flee as fleeing from war, and shall fall when none pursues them. 37 And brother shall disregard brother as in war, when none pursues; and ye shall not be able to withstand your enemies. 38 And ye shall perish among the Gentiles, and the land of your enemies shall devour you. 39 And those who are left of you shall perish, because of their sins, and because of the sins of their fathers: in the land of their enemies shall they consume away.

40 And they shall confess their sins, and the sins of their fathers, that they have transgressed and neglected me, and that they have walked perversely before me, 41 and I walked with them with a perverse mind; and I will destroy them in the land of their enemies: then shall their uncircumcised heart be ashamed, and then shall they acquiesce in the punishment of their sins. 42 And I will remember the covenant of Jacob, and the covenant of Isaac, and the covenant of Abraam will I remember. 43 And I will remember the land, and the land shall be left of them; then the land shall enjoy her sabbaths, when it is deserted through them: and they shall accept the punishment of their iniquities, because they neglected my judgments, and in their soul loathed my ordinances. 44 And yet not even thus, while they were in the land of their enemies, did I overlook them, nor did I loathe them so as to consume them, to break my covenant made with them; for I am the Lord their God. 45 And I will remember their former covenant, when I brought them out of the land of Egypt, out of the house of bondage before the nation, to be their God; I am the Lord. 46 These are my judgments and my ordinances, and the law which the Lord gave between himself and the children of Israel, in the mount Sina, by the hand of Moses.

Chapter 27

27:1 And the Lord spoke to Moses, saying, 2 Speak to the children of Israel, and thou shalt say to them, Whosoever shall vow a vow as the valuation of his soul for the Lord, 3 the valuation of a male from twenty years old to sixty years old shall be—his valuation shall be fifty didrachms of silver by the standard of the sanctuary. 4 And the valuation of a female shall be thirty didrachms. 5 And if it be from five years old to twenty, the valuation of a male shall be twenty didrachms, and of a female ten didrachms. 6 And from a month old to five years old, the valuation of a male shall be five didrachms, and of a female, three didrachms of silver. 7 And if from sixty year old and upward, if it be a male, his valuation shall be fifteen didrachms of silver, and if a female, ten didrachms. 8 And if the man be too poor for the valuation, he shall stand before the priest; and the priest shall value him: according to what the man who has vowed can afford, the priest shall value him.

9 And if it be from the cattle that are offered as a gift to the Lord, whoever shall offer one of these to the Lord, it shall be holy. 10 He shall not change it, a good for a bad, or a bad for a good; and if he do at all change it, a beast for a beast, it and the substitute shall be holy. 11 And if it be any unclean beast, of which none are offered as a gift to the Lord, he shall set the beast before the priest. 12 And the priest shall make a valuation between the good and the bad, and accordingly as the priest shall value it, so shall it stand. 13 And if the worshipper will at all redeem it, he shall add the fifth part to its value. 14 And whatsoever man shall consecrate his house as holy to the Lord, the priest shall make a valuation of it between the good and the bad: as the priest shall value it, so shall it stand. 15 And if he that has sanctified it should redeem his house, he shall add to it the fifth part of the money of the valuation, and it shall be his.

16 And if a man should hallow to the Lord a part of the field of his possession, then the valuation shall be according to its seed, fifty didrachms of silver for a homer of barley. 17 And if he should sanctify his field from the year of release, it shall stand according to his valuation. 18 And if he should sanctify his field in the latter time after the release, the priest shall reckon to him the money for the remaining years, until the next year of release, and it shall be deducted as an equivalent from his full valuation. 19 And if he that sanctified the field would redeem it, he shall add to its value the fifth part of the money, and it shall be his. 20 And if he do not redeem the field, but should sell the field to another man, he shall not after redeem it. 21 But the field shall be holy to the Lord after the release, as separated land; the priest shall have possession of it. 22 And if he should consecrate to the Lord of a field which he has bought, which is not of the field of his possession, 23 the priest shall reckon to him the full valuation from the year of release, and he shall pay the valuation in that day as holy to the Lord. 24 And in the year of release the land shall be restored to the man of whom the other bought it, whose the possession of the land was. 25 And every valuation shall be by holy weights: the didrachm shall be twenty oboli. 26 And every first-born which shall be produced among thy cattle shall be the Lord’s, and no man shall sanctify it: whether calf or sheep, it is the Lord’s. 27 But if he should redeem an unclean beast, according to its valuation, then he shall add the fifth part to it, and it shall be his; and if he redeem it not, it shall be sold according to its valuation.

28 And every dedicated thing which a man shall dedicate to the Lord of all that he has, whether man or beast, or of the field of his possession, he shall not sell it, nor redeem it: every devoted thing shall be most holy to the Lord. 29 And whatever shall be dedicated of men, shall not be ransomed, but shall be surely put to death. 30 Every tithe of the land, both of the seed of the land, and of the fruit of trees, is the Lord’s, holy to the Lord. 31 And if a man should at all redeem his tithe, he shall add the fifth part to it, and it shall be his. 32 And every tithe of oxen, and of sheep, and whatsoever may come in numbering under the rod, the tenth shall be holy to the Lord. 33 Thou shalt not change a good for a bad, or a bad for a good; and if thou shouldest at all change it, its equivalent also shall be holy, it shall not be redeemed.

34 These are the commandments which the Lord commanded Moses for the sons of Israel in mount Sina.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.